ਕਾਮਂ ਦੇਵਾऽਪਿ ਮਾਂ ਵਿਪ੍ਰ ਨ ਹਿ ਜਾਨਨ੍ਤਿ ਤਤ੍ਤ੍ਵਤਃ। ਤ੍ਵਤ੍ਪ੍ਰੀਤ੍ਯਾ ਤੁ ਪ੍ਰਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਯਥੇਦਂ ਵਿਮृਜਾਮ੍ਯਹਮ੍
ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਦੇਵਤੇ ਵੀ ਮੈਨੂੰ ਅਸਲ ਰੂਪ ਵਿਚ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦੇ; ਪਰ ਤੇਰੇ ਪਿਆਰ ਕਰਕੇ, ਮੈਂ ਇਹ ਗੱਲ ਤੈਨੂੰ ਸਾਫ-ਸੁਥਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੱਸਾਂਗਾ।
ਪਿਤृਭਕ੍ਤੋਸਿ ਵਿਪ੍ਰਰ੍षੇ ਮਾਂ ਚੈਵ ਸ਼ਰਣਂ ਗਤਃ। ਤਤੋ ਦृष੍ਟੋਸ੍ਮਿ ਤੇ ਸਾਕ੍ਸ਼ਾਦ੍ਬ੍ਰਹ੍ਯਚਰ੍ਯਂ ਚ ਤੇ ਮਹਤ੍
ਤੂੰ ਪਿਤਰਾਂ ਦਾ ਭਗਤ ਹੈਂ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੇ ਰਿਸ਼ੀ, ਤੇ ਤੂੰ ਮੇਰੇ ਆਸਰੇ ਆਇਆ ਹੈਂ; ਇਸ ਕਰਕੇ ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਸਾਹਮਣੇ ਸਿੱਧਾ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਇਆ ਹਾਂ, ਤੇ ਤੇਰੀ ਤਪੱਸਿਆ ਵੱਡੀ ਹੈ।
ਆਪੋ ਨਾਰਾ ਇਤਿ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਾਸ੍ਤਾਸਾਂ ਨਾਮ ਕृਤਂ ਮਯਾ। ਤੇਨ ਨਾਰਾਯਣਪ੍ਯੁਕ੍ਤੋ ਮਮ ਤਤ੍ਤ੍ਵਯਨਂ ਸਦਾ
ਪਾਣੀਆਂ ਨੂੰ 'ਨਾਰਾ' ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਉਹ ਨਾਮ ਮੈਂ ਹੀ ਦਿੱਤਾ ਸੀ। ਇਸ ਕਰਕੇ ਮੈਨੂੰ 'ਨਾਰਾਇਣ' ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਇਹ ਮੇਰਾ ਸਦਾ ਦਾ ਅਸਲ ਰੂਪ ਹੈ।
ਅਹਂਨਾਰਾਯਣੋ ਨਾਮ ਪ੍ਰਭਵਃ ਸ਼ਾਸ਼੍ਵਤੋऽਵ੍ਯਯਃ। ਵਿਧਾਤਾ ਸਰ੍ਵਭੂਤਾਨਾਂ ਸਂਹਰ੍ਤਾ ਚ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮ੍
ਮੈਂ ਨਾਰਾਇਣ ਨਾਮ ਵਾਲਾ, ਸਦਾ ਰਹਿਣ ਵਾਲਾ, ਅਟੱਲ ਸਰੋਤ ਹਾਂ; ਮੈਂ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਦਾ ਰਚਨਹਾਰ ਤੇ ਸੰਘਾਰਕ ਹਾਂ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ।
ਅਹਂ ਵਿष੍ਣੁਰਹਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਸ਼ਕ੍ਰਸ਼੍ਚਾਹਂ ਸੁਰਾਧਿਪਃ। ਅਹਂ ਵੈਸ਼੍ਰਵਣੋ ਰਾਜਾ ਯਮਃ ਪ੍ਰੇਤਾਧਿਪਸ੍ਤਥਾ
ਮੈਂ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਹਾਂ, ਮੈਂ ਬ੍ਰਹਮਾ ਹਾਂ, ਮੈਂ ਇੰਦਰ ਹਾਂ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਸੁਆਮੀ ਹੈ; ਮੈਂ ਵਿਸ਼ਰਵਣ ਰਾਜਾ ਹਾਂ, ਤੇ ਯਮ, ਮਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਦਾ ਸੁਆਮੀ ਵੀ ਹਾਂ।
ਅਹਂ ਸ਼ਿਵਸ਼੍ਚ ਸੋਮਸ਼੍ਚ ਕਸ਼੍ਯਪੋऽਥ ਪ੍ਰਜਾਪਤਿਃ। ਅਹਂ ਧਾਤਾ ਵਿਧਾਤਾ ਚ ਯਜ੍ਞਸ਼੍ਚਾਹਂ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮ
ਮੈਂ ਸ਼ਿਵ ਹਾਂ, ਮੈਂ ਸੋਮ ਹਾਂ, ਮੈਂ ਕਸ਼ਯਪ ਤੇ ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ ਹਾਂ; ਮੈਂ ਧਾਤਾ ਤੇ ਵਿਧਾਤਾ ਹਾਂ, ਤੇ ਮੈਂ ਯਜਨ ਵੀ ਹਾਂ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ।
ਅਗ੍ਨਿਰਾਸ੍ਯਂ ਕ੍ਸ਼ਿਤਿ ਪਾਦੌ ਚਨ੍ਦ੍ਰਾਦਿਤ੍ਯੌ ਚ ਲੋਚਨੇ। ਦ੍ਯੌਰ੍ਮੂਰ੍ਧਾ ਮੇ ਦਿਸ਼ਃ ਸ਼੍ਰੋਤ੍ਰੇ ਤਥਾऽऽਪਃ ਸ੍ਵੇਦਸਂਭਵਾਃ। ਸਕਲਂ ਚ ਨਭਃ ਕਾਯੋ ਵਾਯੁਰ੍ਮਨਸਿ ਮੇ ਸ੍ਥਿਤਃ
ਅਗਨਿ ਮੇਰਾ ਮੂੰਹ ਹੈ, ਧਰਤੀ ਮੇਰੇ ਪੈਰ ਹਨ, ਚੰਦ ਤੇ ਸੂਰਜ ਮੇਰੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਹਨ; ਆਕਾਸ਼ ਮੇਰਾ ਸਿਰ ਹੈ, ਦਿਸਾ ਮੇਰੇ ਕੰਨ ਹਨ, ਪਾਣੀ ਮੇਰੇ ਪਸੀਨੇ ਤੋਂ ਬਣੀ ਹੈ; ਸਾਰਾ ਅਸਮਾਨ ਮੇਰਾ ਸਰੀਰ ਹੈ, ਤੇ ਹਵਾ ਮੇਰੇ ਮਨ ਵਿਚ ਵੱਸਦੀ ਹੈ।
ਮਯਾ ਕ੍ਰਤੁਸ਼ਤੈਰਿष੍ਟਂ ਬਹੁਭਿਸ੍ਤ੍ਵਾਪ੍ਤਦਕ੍ਸ਼ਿਣੈਃ। ਯਜਨ੍ਤੇ ਵੇਦਵਿਦੁषੋ ਮਾਂ ਦੇਵਸਦਨੇ ਸ੍ਥਿਤਮ੍
ਮੈਂ ਹੀ ਕਈ ਯਜਨ, ਬਹੁਤ ਦਾਨਾਂ ਨਾਲ, ਕਰਵਾਏ ਹਨ; ਜੋ ਵੇਦਾਂ ਨੂੰ ਜਾਣਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਮੈਨੂੰ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਘਰ ਵਿਚ ਵੱਸਦੇ ਹੋਏ, ਪੂਜਦੇ ਹਨ।
ਪृਥਿਵ੍ਯਾਂ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਿਯੇਨ੍ਦ੍ਰਾਸ਼੍ ਪਾਰ੍ਤਿਵਾਃ ਸ੍ਵਰ੍ਗਕਾਙ੍ਕ੍ਸ਼ਿਣਃ। ਯਜਨ੍ਤੇ ਮਾਂ ਤਥਾ ਵੈਸ਼੍ਯਾਃ ਸ੍ਵਰ੍ਗਲੋਕਜਿਗੀषਯਾ
ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ, ਕਸ਼ਤਰੀਆਂ ਦੇ ਰਾਜੇ, ਜੋ ਸਵਰਗ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਮੈਨੂੰ ਪੂਜਦੇ ਹਨ; ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਾਂਗ, ਵੈਸ਼ ਵੀ ਸਵਰਗ ਲੋਕ ਨੂੰ ਜਿੱਤਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਮੈਨੂੰ ਪੂਜਦੇ ਹਨ।
ਚਤੁਃਸਮੁਦ੍ਰਪਰ੍ਯਨ੍ਤਾਂ ਮੇਰੁਮਨ੍ਦਰਭੂषਣਾਮ੍। ਸ਼ੇषੋ ਭੂਤ੍ਵਾऽਹਮੇਵੈਤਾਂ ਧਾਰਯਾਮਿ ਵਸੁਂਧਰਾਮ੍
ਚਾਰ ਸਮੁੰਦਰਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰੀ, ਮੇਰੂ ਤੇ ਮੰਦਰ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ ਧਰਤੀ ਨੂੰ, ਮੈਂ ਸ਼ੇਸ਼ ਬਣ ਕੇ, ਇਕੱਲਾ ਹੀ ਥਾਮਦਾ ਹਾਂ।
ਵਾਰਾਹਂ ਰੂਪਮਾਸ੍ਥਾਯ ਮਯੇਯਂ ਜਗਤੀ ਪੁਰਾ। ਮਜ੍ਜਮਾਨਾ ਜਲੇ ਵਿਪ੍ਰ ਵੀਰ੍ਯੇਣਾਸੀਤ੍ਸਮੁਦ੍ਧृਤਾ
ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਜੀ, ਮੈਂ ਇੱਕ ਵਾਰ ਸੂਅਰ ਦਾ ਰੂਪ ਧਾਰ ਕੇ, ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਇਹ ਧਰਤੀ ਜੋ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਡੁੱਬ ਰਹੀ ਸੀ, ਉੱਪਰ ਚੁੱਕ ਲਈ ਸੀ।
ਅਗ੍ਨਿਸ਼੍ਚ ਬਡਬਾਵਕ੍ਰੇ ਭੂਤ੍ਵਾऽਹਂ ਦ੍ਵਿਜਸਤ੍ਤਮ। ਪਿਬਾਮ੍ਯਾਪਃ ਸਦਾ ਵਿਦ੍ਵਂਸ੍ਤਾਸ਼੍ਚੈਵ ਵਿਸृਜਾਮ੍ਯਹਮ੍
ਦੋਵਾਂਹਾਂ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਮੈਂ ਬੜਬੜਾ ਅੱਗ ਬਣ ਕੇ ਸਮੁੰਦਰ ਦੇ ਮੂੰਹ ਵਿੱਚ ਪਾਣੀ ਪੀਂਦਾ ਹਾਂ ਤੇ ਸਮਝਦਾਰ, ਉਹ ਪਾਣੀ ਮੁੜ ਛੱਡ ਵੀ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮ ਵਕ੍ਰਂ ਭੁਜੌ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਮੂਰੂ ਮੇ ਸਂਸ੍ਥਿਤਾ ਵਿਸ਼ਃ। ਪਾਦੌ ਸ਼ੂਦ੍ਰਾ ਭਵਨ੍ਤੀਮੇ ਵਿਕ੍ਰਮੇਣ ਕ੍ਰਮੇਣ ਚ
ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਮੇਰਾ ਮੂੰਹ ਹਨ, ਕਸ਼ਤਰੀ ਮੇਰੇ ਬਾਂਹ ਹਨ, ਵੈਸ਼ ਮੇਰੇ ਰਾਣ ਹਨ ਤੇ ਸ਼ੂਦਰ ਮੇਰੇ ਪੈਰ ਬਣਦੇ ਹਨ, ਇਹ ਸਭ ਮੇਰੀ ਸ਼ਕਤੀ ਤੇ ਕ੍ਰਮ ਨਾਲ ਹੋਇਆ ਹੈ।
ऋਗ੍ਵੇਦਃ ਸਾਮਵੇਦਸ਼੍ਚ ਯਜੁਰ੍ਵੇਦੋऽਪ੍ਯਥਰ੍ਵਣਃ। ਮਤ੍ਤਃ ਪ੍ਰਾਦੁਰ੍ਭਵਨ੍ਤ੍ਯੇਤੇ ਮਾਮੇਵ ਪ੍ਰਵਿਸ਼ਨ੍ਤਿ ਚ
ਰਿਗਵੇਦ, ਸਾਮਵੇਦ, ਯਜੁਰਵੇਦ ਤੇ ਅਥਰਵਵੇਦ — ਇਹ ਸਭ ਮੇਰੇ ਤੋਂ ਉਤਪੰਨ ਹੋਦੇ ਹਨ ਤੇ ਮੁੜ ਮੇਰੇ ਵਿੱਚ ਹੀ ਆ ਮਿਲਦੇ ਹਨ।
ਯਤਯਃ ਸ਼ਾਨ੍ਤਿਪਰਮਾ ਯਤਾਤ੍ਮਾਨੋ ਮੁਮੁਕ੍ਸ਼ਵਃ। ਕਾਮਕ੍ਰੋਧਦ੍ਵੇषਮੁਕ੍ਤਾ ਨਿਃਸਂਜ੍ਞਾ ਵੀਤਕਲ੍ਮषਾਃ
ਜੋ ਸੰਤ, ਸ਼ਾਂਤੀ ਨੂੰ ਪਿਆਰ ਕਰਦੇ, ਆਪਣੇ ਮਨ ਨੂੰ ਵਸ਼ ਕਰ ਲੈਂਦੇ, ਮੁਕਤੀ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਦੇ, ਇੱਛਾ, ਗੁੱਸੇ ਤੇ ਨਫ਼ਰਤ ਤੋਂ ਮੁਕਤ, ਅਹੰਕਾਰ ਰਹਿਤ ਤੇ ਪਾਪ ਤੋਂ ਸਾਫ਼ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ—
ਸਤ੍ਵਸ੍ਥਾ ਨਿਰਹਂਕਾਰਾ ਨਿਤ੍ਯਮਧ੍ਯਾਤ੍ਮਕੋਵਿਦਾਃ। ਮਾਮੇਵ ਸਤਤਂ ਵਿਪ੍ਰਾਸ਼੍ਚਿਨ੍ਤਯਨ੍ਤ ਉਪਾਸਤੇ
ਜੋ ਸਤਵ ਵਿੱਚ ਟਿਕੇ ਹੋਏ, ਅਹੰਕਾਰ ਤੋਂ ਰਹਿਤ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਆਤਮ ਗਿਆਨ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਹਨ, ਉਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਮੇਰਾ ਹੀ ਚਿੰਤਨ ਕਰਦੇ ਤੇ ਮੇਰੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਅਹਂ ਸਂਵਰ੍ਤਕੋ ਵਹ੍ਨਿਰਹਂ ਸਂਵਰ੍ਤਕੋ ਯਮਃ। ਅਹਂ ਸਂਵਰ੍ਤਕਃ ਸੂਰ੍ਯਸ੍ਤ੍ਵਹਂ ਸਂਵਰ੍ਤਕੋऽਨਿਲਃ
ਮੈਂ ਵਿਨਾਸ਼ ਦਾ ਅੱਗ ਹਾਂ, ਮੈਂ ਵਿਨਾਸ਼ ਦਾ ਯਮ ਹਾਂ, ਮੈਂ ਵਿਨਾਸ਼ ਦਾ ਸੂਰਜ ਹਾਂ, ਤੇ ਮੈਂ ਵਿਨਾਸ਼ ਦਾ ਹਵਾ ਹਾਂ।
ਤਾਰਾਰੂਪਾਣਿ ਦृਸ਼੍ਯਨ੍ਤੇ ਯਾਨ੍ਯੇਤਾਨਿ ਨਭਸ੍ਤਲੇ। ਮਮ ਰੂਪਾਣ੍ਯਥੈਤਾਨਿ ਵਿਦ੍ਧਿ ਤ੍ਵਂ ਦ੍ਵਿਜਸਤ੍ਤਮ
ਆਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਜਿਹੜੇ ਤਾਰੇ ਦਿਖਾਈ ਦਿੰਦੇ ਹਨ, ਦੋਵਾਂਹਾਂ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਇਹ ਸਭ ਮੇਰੇ ਹੀ ਰੂਪ ਹਨ, ਇਹ ਗੱਲ ਜਾਣ ਲੈ।
ਰਤ੍ਨਾਕਰਾਃ ਸਮੁਦ੍ਰਾਸ਼੍ਚ ਸਰ੍ਵ ਏਵ ਚਤੁਰ੍ਦਿਸ਼ਃ। ਵਸਨਂ ਸ਼ਯਨਂ ਚੈਵ ਵਿਲਯਂ ਚੈਵ ਵਿਦ੍ਧਿ ਮੇ
ਸਮੁੰਦਰ, ਰਤਨਾਂ ਦੇ ਖਜ਼ਾਨੇ ਤੇ ਚਾਰੇ ਪਾਸੇ — ਇਹ ਸਭ ਮੇਰੀ ਹੀ ਵਸਤ੍ਰ, ਮੇਰਾ ਹੀ ਵਿਛੋਣਾ ਤੇ ਮੇਰਾ ਹੀ ਵਿਲਯ ਹਨ, ਇਹ ਜਾਣ ਲੈ।
ਮਯੈਵ ਸੁਵਿਭਕ੍ਤਾਸ੍ਤੇ ਦੇਵਕਾਰ੍ਯਾਰ੍ਥਸਿਦ੍ਧਯੇ। ਕਾਮਂ ਕ੍ਰੋਧਂ ਚ ਹਰ੍षਂ ਚ ਭਯਂ ਮੋਹਂ ਤਥੈਵ ਚ। ਮਮੈਵ ਵਿਦ੍ਧਿ ਰੋਮਾਣਿ ਸਰ੍ਵਾਣ੍ਯੇਤਾਨਿ ਸਤ੍ਤਮ
ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਕੰਮ ਸਿੱਧ ਕਰਨ ਲਈ ਇਹ ਸਭ ਮੈਂ ਹੀ ਵਧੀਆ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਵੰਡੇ ਹਨ; ਇੱਛਾ, ਗੁੱਸਾ, ਖੁਸ਼ੀ, ਡਰ ਤੇ ਭਟਕਣਾ — ਇਹ ਸਭ ਮੇਰੇ ਰੋਮ ਹਨ, ਇਹ ਜਾਣ ਲੈ।
ਪ੍ਰਾਪ੍ਨੁਵਨ੍ਤਿ ਨਰਾ ਵਿਪ੍ਰ ਯਤ੍ਕृਤ੍ਵਾ ਕਰ੍ਮ ਸ਼ੋਭਨਮ੍। ਸਤ੍ਯਂ ਦਾਨਂ ਤਪਸ਼੍ਚੋਗ੍ਰਮਹਿਂਸਾ ਚੈਵ ਜਨ੍ਤੁषੁ
ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਜੀ, ਮਨੁੱਖ ਜੋ ਵੀ ਚੰਗਾ ਕੰਮ ਕਰਦੇ ਹਨ — ਜਿਵੇਂ ਸਚ, ਦਾਨ, ਕਠੋਰ ਤਪ ਤੇ ਜੀਵਾਂ ਉੱਤੇ ਅਹਿੰਸਾ —
ਮਦ੍ਵਿਧਾਨੇਨ ਵਿਹਿਤਾ ਮਮ ਦੇਹਵਿਹਾਰਿਣਃ। ਮਯਾऽਭਿਭੂਤਵਿਜ੍ਞਾਨਾ ਵਿਚੇष੍ਟਨ੍ਤੇ ਨ ਕਾਮਤਃ
ਇਹ ਸਭ ਮੇਰੇ ਹੁਕਮ ਨਾਲ, ਮੇਰੇ ਸਰੀਰ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੇ ਹੋਏ, ਮੇਰੇ ਵਸ਼ ਕੀਤੇ ਗਿਆਨ ਵਾਲੇ, ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਨਹੀਂ, ਮੇਰੇ ਅਨੁਸਾਰ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਸਮ੍ਯਗ੍ਵੇਦਮਧੀਯਾਨਾ ਯਜਨ੍ਤੇ ਵਿਵਿਧੈਰ੍ਮਖੈਃ। ਸ਼ਾਨ੍ਤਾਤ੍ਮਾਨੋ ਜਿਤਕ੍ਰੋਧਾਃ ਪ੍ਰਾਪ੍ਨੁਵਨ੍ਤਿ ਦ੍ਵਿਜਾਤਯਃ
ਜੋ ਦੋਵਾਂਹਾਂ ਵੈਦ ਨੂੰ ਠੀਕ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਪੜ੍ਹਦੇ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਯੱਗ ਕਰਦੇ, ਮਨ ਸ਼ਾਂਤ ਰੱਖਦੇ ਤੇ ਗੁੱਸੇ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਲੈਂਦੇ, ਉਹ ਦੋਵਾਂਹਾਂ ਮਕਸਦ ਹਾਸਲ ਕਰਦੇ ਹਨ।
---ਨ ਸ਼ਕ੍ਯੋ ਯੋ ਵਿਦ੍ਵਨ੍ਨਰੈਰ੍ਦੁष੍ਕृਤਕਰ੍ਮਭਿਃ। ---ਭਾਭਿਭੂਤੈਃ ਕृਪਣੈਰਨਾਰ੍ਯੈਰਕृਤਾਤ੍ਮਭਿਃ
ਜੋ ਵਿਅਕਤੀ ਮੰਦੇ ਕੰਮ ਕਰਦੇ, ਪਾਪਾਂ ਵਿੱਚ ਡੁੱਬੇ, ਦੁਖੀ, ਨਿਕੰਮੇ ਤੇ ਅਣਅਨੁਸ਼ਾਸਿਤ ਹਨ, ਉਹ ਮੈਨੂੰ ਨਹੀਂ ਜਾਣ ਸਕਦੇ, ਹੇ ਗਿਆਨਵਾਨ।
ਤਸ੍ਮਾਨ੍ਮਹਾਫਲਂਵਿਦ੍ਧਿ ਪਦਂ ਸੁਕृਤਕਰ੍ਮਣਃ। ਸੁਦੁष੍ਪ੍ਰਾਪਂ ਵਿਮੂਢਾਨਾਂ ਮਾਰ੍ਗਂ ਯੋਗੈਰ੍ਨਿषੇਵਿਤਮ੍
ਇਸ ਲਈ, ਵੱਡਾ ਫਲ ਵਾਲਾ ਦਰਜਾ ਚੰਗੇ ਕੰਮ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਲਈ ਹੈ; ਇਹ ਮੂਰਖਾਂ ਲਈ ਬਹੁਤ ਔਖਾ ਹੈ ਤੇ ਯੋਗੀਆਂ ਵੱਲੋਂ ਪਿਆ ਗਿਆ ਰਸਤਾ ਹੈ।
ਯਦਾ ਯਦਾ ਚ ਧਰ੍ਮਸ੍ਯ ਗ੍ਲਾਨਿਰ੍ਭਵਤਿ ਸਤ੍ਤਮ। ਅਭ੍ਯੁਤ੍ਥਾਨਮਧਰ੍ਮਸ੍ਯ ਤਦਾऽऽਤ੍ਮਾਨਂ ਸृਜਾਮ੍ਯਹਮ੍
ਜਦੋਂ ਜਦੋਂ ਧਰਮ ਦੀ ਘਟ ਹੋਵੇ ਤੇ ਅਧਰਮ ਵਧੇ, ਹੇ ਵਧੀਆ, ਤਦ ਮੈਂ ਆਪਣਾ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹਾਂ।
ਦੈਤ੍ਯਾ ਹਿਂਸਾਨੁਰਕ੍ਤਾਸ਼੍ਚ ਅਵਧ੍ਯਾਃ ਸੁਰਸਤ੍ਤਮੈਃ। ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਾਸ਼੍ਚਾਪਿ ਲੋਕੇऽਸ੍ਮਿਨ੍ਯਦੋਤ੍ਪਤ੍ਸ੍ਯਨ੍ਤਿ ਦਾਰੁਣਾਃ
ਦੈਤ, ਜੋ ਹਿੰਸਾ ਨੂੰ ਪਿਆਰ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਵਧੀਆ ਦੇਵਤਾ ਮਾਰ ਨਹੀਂ ਸਕਦੇ; ਤੇ ਇਸ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਡਰਾਉਣੇ ਰਾਕਸ਼ਸ ਵੀ ਜਨਮ ਲੈਣਗੇ।
ਤਦਾऽਹਂਸਂਪ੍ਰਸੂਯਾਮਿ ਗृਹੇषੁ ਸ਼ੁਭਕਰ੍ਮਣਾਮ੍। ਪ੍ਰਵਿष੍ਟੋ ਮਾਨੁषਂ ਦੇਹਂ ਸਰ੍ਵਂ ਪ੍ਰਸ਼ਮਯਾਮ੍ਯਹਮ੍
ਤਦ ਮੈਂ ਚੰਗੇ ਕੰਮ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਦੇ ਘਰਾਂ ਵਿੱਚ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹਾਂ; ਮਨੁੱਖੀ ਸਰੀਰ ਵਿੱਚ ਆ ਕੇ, ਸਭ ਕੁਝ ਸ਼ਾਂਤ ਕਰ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ।
ਸृष੍ਟ੍ਵਾ ਦੇਵਮਨੁष੍ਯਾਂਸ੍ਤੁ ਗਨ੍ਧਰ੍ਵੋਰਗਰਾਕ੍ਸ਼ਸਾਨ੍। ਸ੍ਥਾਵਰਾਣਿ ਚ ਭੂਤਾਨਿ ਸਂਹਰਾਮ੍ਯਾਤ੍ਮਮਾਯਯਾ
ਦੇਵਤੇ, ਮਨੁੱਖ, ਗੰਧਰਵ, ਅਜਗਰ, ਰਾਖਸ਼ ਅਤੇ ਜੜ ਬੂਟੀਆਂ ਤੇ ਹੋਰ ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ ਰਚ ਕੇ, ਮੈਂ ਆਪਣੀ ਮਾਇਆ ਨਾਲ ਸਭ ਨੂੰ ਵਾਪਸ ਲੈ ਲੈਂਦਾ ਹਾਂ।
ਕਰ੍ਮਕਾਲੇ ਪੁਨਰ੍ਦੇਹਮਨੁਚਿਨ੍ਤ੍ਯ ਸृਜਾਮ੍ਯਹਮ੍। ਆਵਿਸ਼੍ਯ ਮਾਨषਂ ਦੇਹਂ ਮਰ੍ਯਾਦਾਬਨ੍ਧਕਾਰਣਾਤ੍
ਕਰਮ ਕਰਨ ਦੇ ਸਮੇਂ, ਦੁਬਾਰਾ ਵਿਚਾਰ ਕਰਕੇ, ਮੈਂ ਮਨੁੱਖ ਦਾ ਸਰੀਰ ਬਣਾਉਂਦਾ ਹਾਂ; ਮਰਯਾਦਾ ਬਣਾਈ ਰੱਖਣ ਲਈ ਮਨੁੱਖੀ ਰੂਪ ਵਿਚ ਆ ਜਾਂਦਾ ਹਾਂ।