ਨਦੀਂ ਤਾਮ੍ਰਾਂ ਚ ਵੇਣਾਂ ਚ ਪੁਣ੍ਯਤੋਯਾਂ ਸ਼ੁਭਾਵਹਾਮ੍। ਸੁਵੇਣਾਂ ਕृष੍ਣਵੇਣਾਂ ਚ ਇਰਾਮਾਂ ਚ ਮਹਾਨਦੀਮ੍
ਮੈਂ ਤਾਮ੍ਰਾ ਤੇ ਵੇਣਾ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਪਾਣੀ ਪਵਿੱਤਰ ਤੇ ਸ਼ੁਭ ਹੈ, ਸੁਵੇਣਾ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਵੇਣਾ ਤੇ ਵੱਡੀ ਇਰਾਮਾ ਨਦੀ ਵੀ ਵੇਖੀ।
ਵਿਤਸ੍ਤਾਂ ਚ ਮਹਾਰਾਜ ਕਾਵੇਰੀਂ ਚ ਮਹਾਨਦੀਮ੍। `ਤੁਙ੍ਗਭਦ੍ਰਾਂ ਕृष੍ਣਵੇਣੀਂ ਕਮਲਾਂ ਚ ਮਹਾਨਦੀਮ੍'। ਸ਼ੋਣਂ ਚ ਪੁਰੁषਵ੍ਯਾਘ੍ਰ ਵਿਸ਼ਲ੍ਯਾਂ ਕਿਂਪੁਨਾਮਪਿ
ਮਹਾਰਾਜ, ਮੈਂ ਵਿਤਸਤ, ਮਹਾਨ ਕਾਵੇਰੀ, ਤੁੰਗਭਦਰਾ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਵੇਣੀ, ਵੱਡੀ ਕਮਲਾ, ਸੋਣਾ, ਪੁਰੁਸ਼ਾਂ ਦੇ ਸ਼ੇਰ, ਵਿਸ਼ਲਿਆ ਤੇ ਕਿੰਪੁਨਾ ਨਦੀਆਂ ਵੀ ਵੇਖੀਆਂ।
ਏਤਾਸ਼੍ਚਾਨ੍ਯਾਸ਼੍ਚ ਨਦ੍ਯੋऽਹਂ ਪृਥਿਵ੍ਯਾਂ ਯਾ ਨਰੋਤ੍ਤਮ। ਪਰਿਕ੍ਰਾਮਨ੍ਪ੍ਰਪਸ਼੍ਯਾਮਿ ਤਸ੍ਯ ਕੁਕ੍ਸ਼ੌ ਮਹਾਤ੍ਮਨਃ
ਨਰੋਤਮ, ਮੈਂ ਉਸ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਦੇ ਪੇਟ ਵਿੱਚ ਘੁੰਮਦਿਆਂ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਹੋਣ ਵਾਲੀਆਂ ਇਹ ਤੇ ਹੋਰ ਨਦੀਆਂ ਵੀ ਵੇਖੀਆਂ।
ਤਤਃ ਸਮੁਦ੍ਰਂ ਪਸ਼੍ਮਾਮਿ ਯਾਦੋਗਣਨਿषੇਵਿਤਮ੍। ਰਤ੍ਨਾਕਰਮਮਿਤ੍ਰਘ੍ਨ ਪਯਸੋਨਿਧਿਮੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਫਿਰ ਮੈਂ ਸਮੁੰਦਰ ਵੇਖਿਆ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਜਲ-ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਝੁੰਡ ਵੱਸਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਰਤਨਾਂ ਦਾ ਖਜਾਨਾ ਤੇ ਪਾਣੀ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਸਰੋਤ ਹੈ, ਦੁਸ਼ਮਨਾਂ ਦੇ ਨਾਸਕ।
ਤਤਃ ਪਸ਼੍ਯਾਮਿ ਗਗਨਂ ਚਨ੍ਦ੍ਰਸੂਰ੍ਯਵਿਰਾਜਿਤਮ੍। ਜਾਜ੍ਵਲ੍ਯਮਾਨਂ ਤੇਜੋਭਿਃ ਪਾਵਕਾਰ੍ਕਸਮਪ੍ਰਭਮ੍
ਫਿਰ ਮੈਂ ਆਕਾਸ਼ ਵੇਖਿਆ, ਜੋ ਚੰਦ ਤੇ ਸੂਰਜ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਤੇਜ ਨਾਲ ਚਮਕਦਾ, ਅੱਗ ਤੇ ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਰੌਸ਼ਨ।
ਪਸ਼੍ਯਾਮਿ ਚ ਮਹੀਂ ਰਾਜਨ੍ਕਾਨਨੈਰੁਪਸ਼ੋਭਿਤਾਮ੍। `ਸਪਰ੍ਵਤਵਨਦ੍ਵੀਪਾਂ ਨਿਮ੍ਨਗਾਸ਼ਤਸਂਕੁਲਾਮ੍
ਰਾਜਾ, ਮੈਂ ਧਰਤੀ ਵੇਖੀ ਜੋ ਜੰਗਲਾਂ, ਪਹਾੜਾਂ ਤੇ ਟਾਪੂਆਂ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ ਸੀ, ਤੇ ਸੈਂਕੜਿਆਂ ਨਦੀਆਂ ਨਾਲ ਭਰੀ ਹੋਈ।
ਯਜਨ੍ਤੇ ਹਿ ਤਤੋ ਰਾਜਨ੍ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾ ਬਹੁਭਿਰ੍ਮਖੈਃ। ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਿਯਾਸ਼੍ ਪ੍ਰਵਰ੍ਤਨ੍ਤੇ ਸਰ੍ਵਵਰ੍ਣਾਨੁਰਞ੍ਜਨੈਃ
ਉਥੇ, ਰਾਜਨ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਯਜਨ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਕਸ਼ਤਰੀਆ ਸਭ ਵਰਗਾਂ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਕੰਮ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਵੈਸ਼੍ਯਾਃ ਕृषਿਂ ਯਥਾਨ੍ਯਾਯਂ ਕਾਰਯਨ੍ਤਿ ਨਰਾਧਿਪ। ਸ਼ੁਸ਼੍ਰੂषਾਯਾਂ ਚ ਨਿਰਤਾ ਦ੍ਵਿਜਾਨਾਂ ਵृषਲਾਸ੍ਤਥਾ
ਵੈਸ਼ ਸ਼ਾਸਤਰ ਅਨੁਸਾਰ ਖੇਤੀ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਤੇ ਸ਼ੂਦਰ ਦੋਵਾਂ ਜਨਮ ਵਾਲਿਆਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਵਿੱਚ ਲਗੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ।
ਤਤਃ ਪਰਿਪਤਨ੍ਰਾਜਂਸ੍ਤਸ੍ਯ ਕੁਕ੍ਸ਼ੌ ਮਹਾਤ੍ਮਨਃ। ਹਿਮਵਨ੍ਤਂ ਚ ਪਸ਼੍ਯਾਮਿ ਹੇਮਕੂਟਂ ਚ ਪਰ੍ਵਤਮ੍
ਫਿਰ, ਉਸ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਦੇ ਪੇਟ ਵਿੱਚ ਘੁੰਮਦਿਆਂ, ਰਾਜਾ, ਮੈਂ ਹਿਮਾਲਾ ਤੇ ਸੋਨੇ ਦੇ ਚੋਟੀ ਵਾਲਾ ਹੇਮਕੂਟ ਪਹਾੜ ਵੀ ਵੇਖਿਆ।
ਨਿषਧਂ ਚਾਪਿ ਪਸ਼੍ਯਾਮਿ ਸ਼੍ਵੇਤਂ ਚ ਰਜਤਾਨ੍ਵਿਤਮ੍। ਪਸ਼੍ਯਾਮਿ ਚ ਮਹੀਪਾਲ ਪਰ੍ਵਤਂ ਗਨ੍ਧਮਾਦਨਮ੍
ਮੈਂ ਨਿਸ਼ਧ ਤੇ ਚਿੱਟਾ ਰਜਤ ਪਹਾੜ ਵੀ ਵੇਖਿਆ; ਧਰਤੀ ਦੇ ਰਖਵਾਲੇ, ਮੈਂ ਗੰਧਮਾਦਨ ਪਹਾੜ ਵੀ ਵੇਖਿਆ।
ਮਨ੍ਦਰਂ ਮਨੁਜਵ੍ਯਾਘ੍ਰ ਨੀਲਂ ਚਾਪਿ ਮਹਾਗਿਰਿਮ੍। ਪਸ਼੍ਯਾਮਿ ਚ ਮਹਾਰਾਜ ਮੇਰੁ ਕਨਕਪਰ੍ਵਤਮ੍
ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਸ਼ੇਰ, ਮੈਂ ਮੰਦਰ ਤੇ ਵੱਡਾ ਨੀਲਾ ਪਹਾੜ ਵੀ ਵੇਖਿਆ; ਮਹਾਰਾਜ, ਮੈਂ ਸੋਨੇ ਦਾ ਮੇਰੂ ਪਹਾੜ ਵੀ ਵੇਖਿਆ।
ਮਹੇਨ੍ਦ੍ਰਂ ਚੈਵ ਪਸ਼੍ਯਾਮਿ ਵਿਨ੍ਧ੍ਯਂ ਚ ਗਿਰਿਮੁਤ੍ਤਮਮ੍। ਮਲਯਂ ਚਾਪਿ ਪਸ਼੍ਯਾਮਿ ਪਾਰਿਯਾਤ੍ਰਂ ਚ ਪਰ੍ਵਤਮ੍
ਮੈਂ ਮਹੇੰਦਰ ਤੇ ਵਿੰਧਿਆ, ਵਧੀਆ ਪਹਾੜ, ਤੇ ਮਲਯਾ ਤੇ ਪਾਰਿਆਤ੍ਰ ਪਹਾੜ ਵੀ ਵੇਖਿਆ।
ਏਤੇ ਚਾਨ੍ਯੇ ਚ ਬਹਵੋ ਯਾਵਨ੍ਤਃ ਪृਥਿਵੀਧਰਾਃ। ਤਸ੍ਯੋਦਰੇ ਮਯਾ ਦृष੍ਟਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਰਤ੍ਨਵਿਭੂषਿਤਾਃ
ਇਹ ਤੇ ਹੋਰ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਪਹਾੜ, ਜੋ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਥਾਂ ਦਿੰਦੇ ਹਨ, ਸਾਰੇ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਸਜੇ ਹੋਏ, ਮੈਂ ਉਸ ਦੇ ਪੇਟ ਵਿੱਚ ਵੇਖੇ।
ਸਿਂਹਾਨ੍ਵ੍ਯਾਘ੍ਰਾਨ੍ਵਰਾਹਾਂਸ਼੍ਚ ਪਸ਼੍ਯਾਮਿ ਮਨੁਜਾਧਿਪ। ਪृਥਿਵ੍ਯਾਂ ਯਾਨਿ ਚਾਨ੍ਯਾਨਿ ਸਤ੍ਤ੍ਵਾਨਿ ਜਗਤੀਪਤੇ। ਤਾਨਿ ਸਰ੍ਵਾਣ੍ਯਹਂ ਤਤ੍ਰ ਪਸ਼੍ਯਨ੍ਪਰ੍ਯਚਰਂ ਤਦਾ
ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਮੈਂ ਸਿੰਘ, ਬਾਘ, ਸੂਅਰ ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਹੋਣ ਵਾਲੇ ਹੋਰ ਜੀਵ ਵੀ ਵੇਖੇ; ਇਹ ਸਾਰੇ ਵੇਖ ਕੇ ਮੈਂ ਉਥੇ ਘੁੰਮਦਾ ਰਿਹਾ।
ਕੁਕ੍ਸ਼ੌ ਤਸ੍ ਨਰਵ੍ਯਾਘ੍ਰ ਪ੍ਰਵਿष੍ਟਃ ਸਂਚਰਨ੍ਦਿਸ਼ਃ। ਸ਼ਕ੍ਰਾਦੀਂਸ਼੍ਚਾਪਿ ਪਸ਼੍ਯਾਮਿ ਕृਤ੍ਸ੍ਨਾਨ੍ਦੇਵਗਣਾਨਹਮ੍
ਮੈਂ ਉਸ ਦੇ ਪੇਟ ਵਿਚ ਦਾਖਲ ਹੋ ਕੇ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਸ਼ੇਰ, ਹਰ ਪਾਸੇ ਘੁੰਮਦਾ ਹਾਂ; ਇੰਦਰ ਤੇ ਹੋਰ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ ਵੀ ਮੈਂ ਵੇਖਦਾ ਹਾਂ।
ਸਾਧ੍ਯਾਨ੍ਰੁਦ੍ਰਾਂਸ੍ਤਥਾऽऽਦਿਤ੍ਯਾਨ੍ਗੁਹ੍ਯਕਾਨ੍ਪਿਤਰਸ੍ਤਥਾ। ਸਰ੍ਪਾਨ੍ਨਾਗਾਨ੍ਸੁਪਰ੍ਣਾਂਸ਼੍ਚ ਵਸੂਨਪ੍ਯਸ਼੍ਵਿਨਾਵਪਿ
ਮੈਂ ਸਾਧਿਆ, ਰੁਦਰ, ਆਦਿਤ, ਗੁਹ੍ਯਕ, ਪਿਤਰ, ਸੱਪ, ਨਾਗ, ਸੁਪਰਨ, ਵਸੂ ਅਤੇ ਅਸ਼ਵਿਨ ਵੀ ਵੇਖਦਾ ਹਾਂ।
ਗਨ੍ਧਰ੍ਵਾਪ੍ਸਰਸੋ ਯਕ੍ਸ਼ਾਨृषੀਂਸ਼੍ਚੈਵ ਮਹੀਪਤੇ। ਦੈਤ੍ਯਦਾਨਵਸਙ੍ਘਾਂਸ਼੍ਚ ਨਾਗਾਂਸ਼੍ਚ ਮਨੁਜਾਧਿਪ
ਮੈਂ ਗੰਧਰਵ, ਅਪਸਰਾ, ਯਕਸ਼, ਰਿਸ਼ੀਆਂ, ਦੈਤ ਤੇ ਦਾਨਵਾਂ ਦੇ ਸਮੂਹ, ਅਤੇ ਨਾਗ ਵੀ ਵੇਖਦਾ ਹਾਂ, ਰਾਜਾ ਜੀ।
ਸਿਂਹਿਕਾਤਨਯਾਂਸ਼੍ਚਾਪਿ ਯੇ ਚਾਨ੍ਯੇ ਸੁਰਸ਼ਤ੍ਰਵਃ। ਯਚ੍ਚ ਕਿਂਚਿਨ੍ਮਯਾ ਲੋਕੇ ਦृष੍ਟਂ ਸ੍ਥਾਵਰਜਙ੍ਗਮਮ੍
ਮੈਂ ਸਿੰਹਿਕਾ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਅਤੇ ਹੋਰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਵੈਰੀ ਵੀ ਵੇਖਦਾ ਹਾਂ, ਅਤੇ ਜੋ ਕੁਝ ਵੀ ਇਸ ਸੰਸਾਰ ਵਿਚ ਚਲਦਾ ਜਾਂ ਅਡੋਲ ਹੈ, ਉਹ ਸਭ ਮੈਂ ਵੇਖਿਆ ਹੈ।
ਸਰ੍ਵਂ ਪਸ਼੍ਯਾਮ੍ਯਹਂ ਰਾਜਂਸ੍ਤਸ੍ਯ ਕੁਕ੍ਸ਼ੌ ਮਹਾਤ੍ਮਨਃ। ਤ੍ਵਰਮਾਣਃ ਫਲਾਹਾਰਃ ਕृਤ੍ਸ੍ਨਂ ਜਗਦਿਦਂ ਵਿਭੋ
ਰਾਜਾ ਜੀ, ਮੈਂ ਉਸ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਦੇ ਪੇਟ ਵਿਚ ਇਹ ਸਾਰਾ ਸੰਸਾਰ ਵੇਖਦਾ ਹਾਂ, ਜੋ ਫਲ ਖਾਣ ਦੀ ਤਿਆਰੀ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਹ ਸਾਰਾ ਜਗਤ ਉਸ ਵਿਚ ਹੈ।
ਅਨ੍ਤਃਸ਼ਰੀਰੇ ਤਸ੍ਯਾਹਂ ਵਰ੍षਾਣਾਮਧਿਕਂ ਸ਼ਤਮ੍। ਨ ਚ ਪਸ਼੍ਯਾਮਿ ਯਸ੍ਯਾਹਂ ਦੇਹਸ੍ਯਾਨ੍ਤਂ ਕਦਾਚਨ
ਉਸ ਦੇ ਸਰੀਰ ਵਿਚ ਮੈਂ ਸੌ ਤੋਂ ਵੱਧ ਸਾਲ ਰਹਿਆ, ਪਰ ਮੈਂ ਕਦੇ ਵੀ ਉਸ ਦੇ ਸਰੀਰ ਦਾ ਅੰਤ ਨਹੀਂ ਵੇਖਿਆ।
ਸਤਤਂ ਧਾਵਮਾਨਸ਼੍ਚ ਚਿਨ੍ਤਯਾਨੋ ਵਿਸ਼ਾਂਪਤੇ। `ਭ੍ਰਮਂਸ੍ਤਤ੍ਰ ਮਹੀਪਾਲ ਯਦਾ ਵਰ੍षਗਣਾਨ੍ਬਹੂਨ੍'। ਆਸਾਦਯਾਮਿ ਨੈਵਾਨ੍ਤਂ ਤਸ੍ਯ ਰਾਜਨ੍ਮਹਾਤ੍ਮਨਃ
ਰਾਜਾ ਜੀ, ਮੈਂ ਹਮੇਸ਼ਾ ਦੌੜਦਾ ਤੇ ਸੋਚਦਾ ਰਹਿਆ, ਬਹੁਤ ਸਾਲਾਂ ਤਕ ਉਥੇ ਭਟਕਦਾ ਰਿਹਾ, ਪਰ ਮੈਂ ਉਸ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਦਾ ਅੰਤ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਪਹੁੰਚਿਆ।
ਤਤਸ੍ਤਮੇਵ ਸ਼ਰਣਂ ਗਤੋਸ੍ਮਿ ਵਿਧਿਵਤ੍ਤਦਾ। ਵਰੇਣ੍ਯਂ ਵਰਦਂ ਦੇਵਂ ਮਨਸਾ ਕਰ੍ਮਣੈਵ ਚ
ਫਿਰ, ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ, ਮੈਂ ਉਸ ਹੀ ਦੀ ਓਟ ਲੈ ਲਈ—ਉਹ ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਵਰ ਦਿੰਦਾ ਦੇਵਤਾ ਹੈ—ਮਨ ਤੇ ਕਰਮ ਨਾਲ।
ਤਤੋऽਹਂ ਸਹਸਾ ਰਾਜਨ੍ਵਾਯੁਵੇਗੇਨ ਨਿਃਸृਤਃ। ਮਹਾਤ੍ਮਨੋ ਮੁਖਾਤ੍ਤਸ੍ਯ ਵਿਵृਤਾਤ੍ਪੁਰੁषੋਤ੍ਤਮ
ਫਿਰ, ਰਾਜਾ ਜੀ, ਮੈਂ ਅਚਾਨਕ ਹਵਾ ਦੇ ਜੋੜ ਨਾਲ ਉਸ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਦੇ ਖੁੱਲੇ ਮੂੰਹ ਵਿਚੋਂ ਬਾਹਰ ਆ ਗਿਆ।
ਤਤਸ੍ਤਸ੍ਯੈਵ ਸ਼ਾਖਾਯਾਂ ਨ੍ਯਗ੍ਰੋਧਸ੍ਯ ਵਿਸ਼ਾਂਪਤੇ। ਆਸ੍ਤੇ ਮਨੁਜਸ਼ਾਰ੍ਦੂਲ ਕृਤ੍ਸ੍ਨਮਾਦਾਯ ਵੈ ਜਗਤ੍
ਫਿਰ, ਰਾਜਾ ਜੀ, ਉਸੇ ਨਯਗ੍ਰੋਧ (ਬੜ) ਦੇ ਰੁੱਖ ਦੀ ਟਾਹਣੀ ਉੱਤੇ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਸ਼ੇਰ, ਉਹ ਸਾਰਾ ਸੰਸਾਰ ਆਪਣੇ ਅੰਦਰ ਲੈ ਕੇ ਬੈਠਾ ਹੈ।
ਤੇ ਨੈਵ ਬਾਲਵੇषੇਣ ਸ਼੍ਰੀਵਤ੍ਸਕृਤਲਕ੍ਸ਼ਣਮ੍। ਆਸੀਨਂ ਤਂ ਨਰਵ੍ਯਾਘ੍ਰ ਪਸ਼੍ਯਾਮ੍ਯਮਿਤਤੇਜਸਮ੍
ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਸ਼ੇਰ, ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਬਾਲਕ ਰੂਪ ਵਿਚ ਨਹੀਂ, ਸ੍ਰੀਵਤਸ ਤੇ ਹੋਰ ਚਿੰਨ੍ਹ ਲੱਗੇ ਹੋਏ, ਅਸੰਖ ਤਜੀ ਨਾਲ ਬੈਠਾ ਵੇਖਿਆ।
ਤਤੋ ਮਾਮਬ੍ਰਵੀਦ੍ਬਾਲਃ ਸ ਪ੍ਰੀਤਃ ਪ੍ਰਹਸਨ੍ਨਿਵ। ਸ਼੍ਰੀਵਤ੍ਸਧਾਰੀ ਦ੍ਯੁਤਿਮਾਨ੍ਪੀਤਵਾਸਾ ਮਹਾਦ੍ਯੁਤਿਃ
ਫਿਰ ਉਹ ਚਮਕਦਾਰ ਬਾਲਕ, ਸ੍ਰੀਵਤਸ ਧਾਰਨ ਕੀਤਾ ਹੋਇਆ, ਪੀਲੇ ਵਸਤ੍ਰ ਪਹਿਨੇ, ਵੱਡੀ ਜੋਤ ਵਾਲਾ, ਮੈਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਹੱਸਦਾ ਹੋਇਆ ਬੋਲਿਆ।
ਅਪੀਦਾਨੀਂ ਸ਼ਰੀਰੇऽਸ੍ਮਿਨ੍ਮਾਮਕੇ ਮੁਨਿਸਤ੍ਤਮ। ਉषਿਤਸ੍ਤ੍ਵਂ ਪਰਿਸ਼੍ਰਾਨ੍ਤੋ ਮਾਰ੍ਕਣ੍ਡੇਯ ਬ੍ਰਵੀਹਿ ਮੇ
ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ, ਕੀ ਤੁਸੀਂ ਹੁਣ ਮੇਰੇ ਸਰੀਰ ਵਿਚ ਰਹਿ ਕੇ ਥੱਕ ਗਏ ਹੋ? ਮਾਰਕੰਡੇਯਾ, ਮੈਨੂੰ ਦੱਸੋ।
ਮੁਹੂਰ੍ਤਾਦਥ ਮੇ ਦृष੍ਟਿਃ ਪ੍ਰਾਦੁਰ੍ਭੂਤਾ ਪੁਨਰ੍ਨਵਾ। ਮਾਯਾਨਿਰ੍ਮੁਕ੍ਤਮਾਤ੍ਮਨਮਪਸ਼੍ਯਂ ਲਬ੍ਧਚੇਤਸਮ੍
ਇਕ ਪਲ ਬਾਅਦ, ਮੇਰੀ ਨਜ਼ਰ ਫਿਰ ਨਵੀਂ ਤੇ ਸਾਫ ਹੋ ਗਈ; ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਮਾਇਆ ਤੋਂ ਮੁਕਤ, ਹੋਸ਼ ਵਿਚ ਆਇਆ ਹੋਇਆ ਵੇਖਿਆ।
ਤਸ੍ਯ ਤਾਮ੍ਰਤਲੌ ਤਾਤ ਚਰਣੌ ਸੁਪ੍ਰਤਿष੍ਠਿਤੌ। ਸੁਜਾਤੌ ਮृਦੁਰਕ੍ਤਾਭਿਰਙ੍ਗੁਲੀਭਿਰ੍ਵਿਰਾਜਿਤੌ
ਪਿਆਰੇ, ਉਸ ਦੇ ਪੈਰ ਤਾਮਰ ਵਰਗੇ, ਚੰਗੀ ਬਣਾਵਟ ਵਾਲੇ, ਮਜ਼ਬੂਤ, ਸੁੰਦਰ, ਨਰਮ ਤੇ ਲਾਲੀ ਵਾਲੀਆਂ ਉਂਗਲੀਆਂ ਨਾਲ ਸਜੇ ਹੋਏ ਸਨ।
ਪ੍ਰਯਤ੍ਨੇਨ ਮਯਾ ਮੂਰ੍ਧ੍ਨਾ ਗृਹੀਤ੍ਵਾ ਹ੍ਯਭਿਵਨਦਿਤੌ। ਦृष੍ਟ੍ਵਾऽਪਰਿਮਿਤਂ ਤਸ੍ ਪ੍ਰਭਾਵਮਮਿਤੌਜਸਃ
ਮੈਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਪੈਰਾਂ ਨੂੰ ਸਿਰ ਨਾਲ ਫੜ ਕੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਗਲੇ ਲਾਇਆ, ਅਤੇ ਉਸ ਅਮਿਤ ਜੋਤ ਵਾਲੇ ਦੀ ਅਸੰਖਤ ਸ਼ਕਤੀ ਵੇਖੀ।