ਏਤਦ੍ਵੈ ਲੇਸ਼ਮਾਤ੍ਰਂ ਵਃ ਸਮਾਖ੍ਯਾਤਂ ਵਿਮਤ੍ਸਰਾਃ। ਗਚ੍ਛਧ੍ਵਂ ਸਹਿਤਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਨ ਪਾਪਾਦ੍ਭਯਮਸ੍ਤਿ ਵਃ
ਇਹ ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਈਰਖਾ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਹੋ ਕੇ ਥੋੜ੍ਹੀ ਜਿਹੀ ਗੱਲ ਦੱਸ ਦਿੱਤੀ ਹੈ। ਤੁਸੀਂ ਸਾਰੇ ਮਿਲ ਕੇ ਜਾਓ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਪਾਪ ਦਾ ਡਰ ਨਹੀਂ।
ਏਵਮਸ੍ਤ੍ਵਿਤਿ ਤੇ ਸਰ੍ਵੇ ਪ੍ਰਤਿਪੂਜ੍ਯ ਮਹਾਮੁਨਿਮ੍। ਸ੍ਵਦੇਸ਼ਮਗਮਨ੍ਹृष੍ਟਾ ਰਾਜਾਨੋ ਭਰਤਰ੍षਭ
ਉਹ ਸਾਰੇ 'ਇਹੋ ਜਿਹਾ ਹੋਵੇ' ਕਹਿ ਕੇ, ਮਹਾਨ ਮੁਨੀ ਦੀ ਇੱਜ਼ਤ ਕਰਕੇ, ਖੁਸ਼ੀ-ਖੁਸ਼ੀ ਆਪਣੇ ਦੇਸ਼ ਵਲ ਪਰਤ ਗਏ, ਭਾਰਤਾਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ।
ਭੂਯ ਏਵ ਤੁ ਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯਂ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਆਨਾਂ ਨਿਬੋਧ ਮੇ। ਵੈਨ੍ਯੋ ਨਾਮੇਹ ਰਾਜਰ੍षਿਰਸ਼੍ਵਮੇਧਾਯ ਦੀਕ੍ਸ਼ਿਤਃ
ਹੁਣ ਮੇਰੇ ਤੋਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੀ ਮਹਾਨਤਾ ਫਿਰ ਸੁਣੋ। ਇੱਥੇ ਇੱਕ ਰਾਜਰਿਸ਼ੀ ਸੀ ਜਿਸ ਦਾ ਨਾਮ ਵੈਨਯ ਸੀ, ਜੋ ਅਸ਼ਵਮੇਧ ਯਜਨ ਲਈ ਦਿਖਸ਼ਿਤ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਤਮਤ੍ਰਿਰ੍ਗਨ੍ਤੁਮਾਰੇਬੇ ਵਿਤ੍ਤਾਰ੍ਥਮਿਤਿ ਨਃ ਸ਼੍ਰੁਤਮ੍। ਭੂਯੋऽਰ੍ਥਂ ਨਾਨੁਰੁਧ੍ਯਤ੍ਸ ਧਰ੍ਮਵ੍ਯਕ੍ਤਿਨਿਦਰ੍ਸ਼ਨਾਤ੍
ਸਾਨੂੰ ਸੁਣਿਆ ਗਿਆ ਕਿ ਅਤ੍ਰੀ ਉਸ ਕੋਲ ਧਨ ਲਈ ਗਿਆ। ਪਰ ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੀ ਮੰਗ ਹੋਰ ਨਹੀਂ ਰੱਖੀ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਸ ਨੇ ਧਰਮ ਦੀ ਪ੍ਰਗਟਤਾ ਵੇਖੀ।
ਸ ਵਿਚਿਨ੍ਤ੍ਯ ਮਹਾਤੇਜਾ ਵਨਮੇਵਾਨ੍ਵਰੋਚਯਤ੍। ਧਰ੍ਮਪਤ੍ਨੀਂ ਸਮਾਹੂਯ ਪੁਤ੍ਰਾਂਸ਼੍ਚੇਦਮੁਵਾਚ ਹ
ਉਸ ਨੇ ਸੋਚ ਕੇ, ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਵਾਲਾ ਹੋ ਕੇ, ਜੰਗਲ ਨੂੰ ਚੁਣਿਆ। ਆਪਣੀ ਧਰਮਪਤਨੀ ਤੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੂੰ ਬੁਲਾ ਕੇ, ਇਹ ਗੱਲਾਂ ਕਹੀਆਂ।
ਪ੍ਰਾਪ੍ਸ੍ਯਾਮਃ ਫਲਮਤ੍ਯਨ੍ਤਂ ਬਹੁਲਂ ਨਿਰੁਪਦ੍ਰਵਮ੍। ਅਰਣ੍ਯਗਮਨਂ ਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਰਂ ਰੋਚਤਾਂ ਵੋ ਗੁਣਾਧਿਕਮ੍
ਅਸੀਂ ਬਹੁਤ ਤੇ ਬਿਨਾ ਰੁਕਾਵਟ ਦੇ ਫਲ ਪਾਵਾਂਗੇ। ਜੰਗਲ ਨੂੰ ਜਲਦੀ ਜਾਣਾ, ਜੋ ਗੁਣਾਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਚੰਗਾ ਲੱਗੇ।
ਤਂ ਭਾਰ੍ਯਾ ਪ੍ਰਤ੍ਯੁਵਾਚਾਥ ਧਨਮੇਵਾਨੁਰੁਨ੍ਧਤੀ। ਵੈਨ੍ਯਂ ਗਤ੍ਵਾ ਮਹਾਤ੍ਮਾਨਮਰ੍ਥਯਸ੍ਵ ਧਨਂ ਬਹੁਃ
ਫਿਰ ਉਸ ਦੀ ਪਤਨੀ ਨੇ ਜਵਾਬ ਦਿੱਤਾ, ਸਿਰਫ ਧਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, 'ਤੁਸੀਂ ਵੈਨਯ, ਵੱਡੀ ਆਤਮਾ ਵਾਲੇ, ਕੋਲ ਜਾਓ ਤੇ ਉਸ ਤੋਂ ਵੱਧ ਧਨ ਮੰਗੋ।'
ਸ ਤੇ ਦਾਸ੍ਯਤਿ ਰਾਜਰ੍षਿਰ੍ਯਜਮਾਨੋऽਰ੍ਥਿਨੇ ਧਨਮ੍। ਤਤ ਆਦਾਯ ਵਿਪ੍ਰਰ੍षੇ ਪ੍ਰਤਿਗृਹ੍ਯ ਧਨਂ ਬਹੁ
ਉਹ ਰਾਜਰਿਸ਼ੀ, ਯਜਨ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਮੰਗਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਧਨ ਦੇਵੇਗਾ। ਫਿਰ, ਵਧੀਆ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਬਹੁਤ ਧਨ ਲੈ ਕੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਕੇ,
ਭृਤ੍ਯਾਨ੍ਸੁਤਾਨ੍ਸਂਵਿਭਜ੍ਯ ਤਤੋ ਵ੍ਰਜ ਯਥੇਪ੍ਸਿਤਮ੍। ਏष ਵੈ ਪਰਮੋ ਧਰ੍ਮੋ ਧਰ੍ਮਵਿਦ੍ਭਿਰੁਦਾਹृਤਃ
ਨੌਕਰਾਂ ਤੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੂੰ ਵੰਡ ਕੇ, ਫਿਰ ਜਿੱਥੇ ਚਾਹੋ ਉੱਥੇ ਜਾਓ। ਇਹੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਧਰਮ ਹੈ, ਜੋ ਧਰਮ ਜਾਣਨ ਵਾਲਿਆਂ ਨੇ ਦੱਸਿਆ ਹੈ।
ਕਥਿਤੋ ਮੇ ਮਹਾਭਾਗੇ ਗੌਤਮੇਨ ਮਹਾਤ੍ਮਨਾ। ਵੈਨ੍ਯੋ ਧਰ੍ਮਾਰ੍ਥਸਂਯੁਕ੍ਤਃ ਸਤ੍ਯਵ੍ਰਤਸਮਨ੍ਵਿਤਃ
ਇਹ ਗੱਲ ਮੈਨੂੰ, ਵੱਡੀ ਭਾਗ ਵਾਲੀ, ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਗੌਤਮ ਨੇ ਦੱਸਿਆ ਸੀ: ਵੈਨਯ, ਜੋ ਧਰਮ ਤੇ ਧਨ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਸੱਚ ਦੇ ਵ੍ਰਤ 'ਤੇ ਟਿਕਿਆ ਹੋਇਆ।
ਕਿਂਤ੍ਵਸ੍ਤਿ ਤਤ੍ਰ ਦ੍ਵੇष੍ਟਾਰੋ ਨਿਵਸਨ੍ਤਿ ਹਿ ਮੇ ਦ੍ਵਿਜਾਃ। ਯਥਾ ਮੇ ਗੌਤਮਃ ਪ੍ਰਾਹ ਤਤੋ ਨ ਵ੍ਯਵਸਾਮ੍ਯਹਮ੍
ਪਰ ਉਥੇ ਕੁਝ ਲੋਕ ਹਨ ਜੋ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਵੈਰ ਰੱਖਦੇ ਹਨ, ਹੇ ਦੋਵੇਂ ਜਣੇ। ਜਿਵੇਂ ਗੌਤਮ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਦੱਸਿਆ, ਇਸ ਕਰਕੇ ਮੈਂ ਫੈਸਲਾ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦਾ।
ਤਤ੍ਰ ਸ੍ਮ ਵਾਚਂ ਕਲ੍ਯਾਣੀਂ ਧਰ੍ਮਕਾਮਾਰ੍ਥਸਂਹਿਤਾਮ੍। ਮਯੋਕ੍ਤਾਮਨ੍ਯਥਾ ਬ੍ਰੂਯੁਸ੍ਤਤਸ੍ਤੇ ਵੈ ਨਿਰਰ੍ਥਿਕਾਮ੍
ਜੇ ਉਥੇ ਉਹ ਮੇਰੀ ਕਹੀ ਹੋਈ ਚੰਗੀ ਤੇ ਧਰਮ, ਇੱਛਾ ਅਤੇ ਧਨ ਨਾਲ ਸਬੰਧਿਤ ਗੱਲ ਨੂੰ ਵੱਖਰੇ ਢੰਗ ਨਾਲ ਕਹਿ ਦੇਣ, ਤਾਂ ਉਹਨਾਂ ਦੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਬੇਮਤਲਬ ਹੋ ਜਾਣਗੀਆਂ।
ਗਮਿष੍ਯਾਮਿ ਮਹਾਪ੍ਰਾਜ੍ਞੇ ਰੋਚਤੇ ਮੇ ਵਚਸ੍ਤਵ। ਗਾਸ਼੍ਚ ਮੇ ਦਾਸ੍ਯਤੇ ਵੈਨ੍ਯਃ ਪ੍ਰਭੂਤਂ ਚਾਰ੍ਥਸਂਚਯਮ੍
ਮੈਂ ਜਾਵਾਂਗਾ, ਹੇ ਮਹਾਨ ਬੁਧੀ ਵਾਲੇ, ਤੇਰੀ ਗੱਲ ਮੈਨੂੰ ਚੰਗੀ ਲੱਗੀ। ਵੈਨਿਆ ਮੈਨੂੰ ਗਾਂਵਾਂ ਤੇ ਬਹੁਤ ਧਨ ਦੇਵੇਗਾ।
ਏਵਮੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਜਗਾਮਾਸ਼ੁ ਵੈਨ੍ਯਯਜ੍ਞਂ ਮਹਾਤਪਾਃ। ਗਤ੍ਵਾ ਚ ਯਜ੍ਞਾਯਤਨਮਤ੍ਰਿਸ੍ਤੁष੍ਟਾਵ ਤਂ ਨृਪਮ੍
ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ, ਮਹਾਤਪਸੀ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਵੈਨਿਆ ਦੇ ਯਜਨ ਵਾਲੀ ਥਾਂ ਤੇ ਗਿਆ। ਉਥੇ ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਅਤ੍ਰੀ ਨੇ ਉਸ ਰਾਜੇ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕੀਤੀ।
ਵਾਕ੍ਯੈਰ੍ਮਙ੍ਗਲਸਂਯੁਕ੍ਤੈਃ ਪੂਜਯਾਨੋऽਬ੍ਰਵੀਦ੍ਵਚਃ। ਰਾਜਨ੍ਧਨ੍ਯਸ੍ਤ੍ਵਮੀਸ਼ਸ਼੍ਚ ਭੁਵਿ ਤ੍ਵਂ ਪ੍ਰਥਮੋ ਨृਪਃ। ਸ੍ਤੁਵਨ੍ਤਿ ਤ੍ਵਾਂ ਮੁਨਿਗਣਾਸ੍ਤ੍ਵਦਨ੍ਯੋ ਨਾਸ੍ਤਿ ਧਰ੍ਮਵਿਤ੍
ਮੰਗਲਮਈ ਬੋਲਾਂ ਨਾਲ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰਦਿਆਂ, ਉਸ ਨੇ ਕਿਹਾ: 'ਰਾਜਾ, ਤੂੰ ਧਨਵਾਨ ਤੇ ਸਰਤਾਜ ਹੈਂ; ਧਰਤੀ ਤੇ ਤੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਰਾਜਾ ਹੈਂ। ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਸਮੂਹ ਤੇਰੀ ਵਡਿਆਈ ਕਰਦੇ ਹਨ; ਤੈਥੋਂ ਬਿਨਾ ਧਰਮ ਜਾਣਨ ਵਾਲਾ ਹੋਰ ਕੋਈ ਨਹੀਂ।'
ਤਮਬ੍ਰਵੀਦृषਿਃ ਕ੍ਰੁਦ੍ਧੋ ਵਚਨਂ ਵੈ ਮਹਾਤਪਾਃ
ਉਸ ਰਿਸ਼ੀ ਨੇ, ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ, ਮਹਾਤਪਸੀ ਹੋ ਕੇ, ਇਹ ਗੱਲ ਉਸ ਨੂੰ ਕਹੀ।
ਮੈਵਮਤ੍ਰੇ ਪੁਨਰ੍ਬ੍ਰੂਯਾ ਨ ਤੇ ਪ੍ਰਜ੍ਞਾ ਸਮਾਹਿਤਾ। ਅਤ੍ਰ ਨਃ ਪ੍ਰਥਮੋ ਧਾਤਾ ਮਹੇਨ੍ਦ੍ਰੋ ਵੈ ਪ੍ਰਜਾਪਤਿਃ
'ਅਤ੍ਰੀ, ਐਸਾ ਮੁੜ ਨਾ ਕਹੀਂ; ਤੇਰੀ ਸਮਝ ਠੀਕ ਨਹੀਂ। ਸਾਡੇ ਵਿਚ ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾ ਧਾਤਾ, ਮਹਿੰਦਰ, ਤੇ ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ ਹੈ।'
ਅਥਾਤ੍ਰਿਰਪਿ ਰਾਜੇਨ੍ਦ੍ਰ ਗੌਤਮਂ ਪ੍ਰਤ੍ਯਭਾषਤ। ਅਯਮੇਵ ਵਿਧਾਤਾ ਚ ਤਥੈਵੇਨ੍ਦ੍ਰਃ ਪ੍ਰਜਾਪਤਿਃ। ਤ੍ਵਮੇਵ ਮੁਹ੍ਯਸੇ ਮੋਹਾਨ੍ਨ ਪ੍ਰਜ੍ਞਾਨਂ ਤਵਾਸ੍ਤਿ ਹ
ਫਿਰ, ਹੇ ਰਾਜੇ, ਅਤ੍ਰੀ ਨੇ ਗੌਤਮ ਨੂੰ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ: 'ਉਹੀ ਧਾਤਾ ਹੈ, ਤੇ ਇੰਦਰ ਵੀ ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ ਹੈ। ਤੂੰ ਭਟਕਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈਂ, ਤੇਰੀ ਸਮਝ ਨਹੀਂ।'
ਜਾਨਾਮਿ ਨਾਹਂ ਮੁਹ੍ਯਾਮਿ ਤ੍ਵਂਵਿਵਕ੍ਸ਼ੁਰ੍ਵਿਮੁਹ੍ਯਸੇ। ਸ੍ਤੌषਿ ਤ੍ਵਂ ਦਰ੍ਸ਼ਨਪ੍ਰੇਪ੍ਸੂ ਰਾਜਾਨਂ ਜਨਸਂਸਦਿ
'ਮੈਂ ਜਾਣਦਾ ਹਾਂ; ਮੈਂ ਭਟਕਿਆ ਨਹੀਂ। ਤੂੰ ਗੱਲ ਕਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈਂ, ਇਸ ਕਰਕੇ ਭਟਕ ਗਿਆ। ਤੂੰ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਰਾਜੇ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕਰਦਾ ਹੈਂ, ਉਸ ਦੀ ਮਿਹਰ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈਂ।'
ਨ ਵੇਤ੍ਥ ਪਰਮਂ ਧਰ੍ਮਂ ਨ ਚਾਸ੍ਤ੍ਯਤ੍ਰ ਪ੍ਰਯੋਜਨਮ੍। ਬਾਲਸ੍ਤ੍ਵਮਸਿ ਮੂਢਸ਼੍ਚ ਵृਦ੍ਧਃ ਕੇਨਾਪਿ ਹੇਤੁਨਾ
'ਤੂੰ ਉੱਚਾ ਧਰਮ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦਾ, ਤੇ ਇੱਥੇ ਕੋਈ ਲਾਭ ਨਹੀਂ। ਤੂੰ ਬੱਚਾ ਤੇ ਮੂਰਖ ਹੈਂ, ਹਾਲਾਂਕਿ ਕਿਸੇ ਕਾਰਨ ਵੱਡਾ ਹੋ ਗਿਆ।'
ਵਿਵਦਨ੍ਤੌ ਤਥਾ ਤੌ ਤੁ ਮੁਨੀਨਾਂ ਦ੍ਰਸ਼ਨੇ ਸ੍ਥਿਤੌ। ਯੇ ਤਸ੍ਯ ਯਜ੍ਞੇ ਸਂਵृਤ੍ਤਾਸ੍ਤੇऽਪृਚ੍ਛਨ੍ਤ ਕਥਂ ਤ੍ਵਿਮੌ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਉਹ ਦੋਵੇਂ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਵਿੱਚ ਖੜੇ ਹੋ ਕੇ ਵਾਦ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ। ਜਿਹੜੇ ਉਸ ਦੇ ਯਜਨ ਵਿੱਚ ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ ਸਨ, ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ, 'ਇਹ ਦੋ ਕੌਣ ਹਨ?'
ਪ੍ਰਵੇਸ਼ਃ ਕੇਨ ਦਤ੍ਤੋऽਯਮਨਯੋਰ੍ਵੈਨ੍ਯਸਂਸਦਿ। ਉਚ੍ਚੈਃ ਸਮਭਿਭਾषਨ੍ਤੌ ਕੇਨ ਕਾਰ੍ਯੇਣ ਧਿष੍ਠਿਤੌ
'ਇਹ ਦੋਵੇਂ ਵੈਨਿਆ ਦੀ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਕਿਸ ਦੀ ਇਜਾਜ਼ਤ ਨਾਲ ਆਏ ਹਨ? ਇਹ ਉੱਚੀ ਆਵਾਜ਼ ਵਿੱਚ ਕਿਉਂ ਤੇ ਕਿਵੇਂ ਗੱਲ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ?'
ਤਤਃ ਪਰਮਧਰ੍ਮਾਤ੍ਮਾ ਕਾਸ਼੍ਯਪਃ ਸਰ੍ਵਧਰ਼੍ਮਵਿਤ੍। ਵਿਵਾਦਿਨਾਵਨੁਪ੍ਰਾਪ੍ਤੌ ਤਾਵੁਭੌ ਪ੍ਰਤ੍ਯਵੇਦਯਤ੍
ਫਿਰ, ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਧਰਮ ਵਾਲਾ ਕਾਸ਼ਯਪ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਧਰਮ ਜਾਣਦਾ ਹੈ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਦੱਸਿਆ ਕਿ ਇਹ ਦੋ ਵਾਦ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਆਏ ਹਨ।
ਅਥਾਬ੍ਰਵੀਤ੍ਸਦਸ੍ਯਾਂਸ੍ਤੁ ਗੌਤਮੋ ਮੁਨਿਸਤ੍ਤਮਾਨ੍। ਆਵਯੋਰ੍ਵ੍ਯਾਹृਤਂ ਪ੍ਰਸ਼੍ਨਂ ਸ਼ृਣੁਤ ਦ੍ਵਿਜਸਤ੍ਤਮਾਃ। ਵੈਨ੍ਯਂ ਵਿਧਾਤੇਤ੍ਯਾਹਾਤ੍ਰਿਰਤ੍ਰ ਨੌ ਸਂਸ਼ਯੋ ਮਹਾਨ੍
ਫਿਰ ਗੌਤਮ, ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਸਭਾ ਨੂੰ ਕਿਹਾ: 'ਸਾਡੇ ਵਿਚਾਲੇ ਹੋਈ ਗੱਲ ਸੁਣੋ, ਹੇ ਦੋਵੇਂ ਜਣੇ। ਅਤ੍ਰੀ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਵੈਨਿਆ ਧਾਤਾ ਹੈ; ਇੱਥੇ ਸਾਡਾ ਵੱਡਾ ਸੰਦੇਹ ਹੈ।'
ਤਤਸ੍ਤੁ ਗੌਤਮੇਨੋਕ੍ਤਂ ਵਾਕ੍ਯਂ ਵੈਨ੍ਯਸ੍ਯ ਸਂਸਦਿ'। ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵੈਵ ਤੁ ਮਹਾਤ੍ਮਾਨੋ ਮੁਨਯੋऽਭ੍ਯਦ੍ਰਵਨ੍ਦੁਤਮ੍
ਫਿਰ, ਜਦ ਗੌਤਮ ਨੇ ਵੈਨਿਆ ਦੀ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਇਹ ਗੱਲ ਕਹੀ, ਵੱਡੇ ਰਿਸ਼ੀ, ਸੁਣ ਕੇ, ਦੂਤ ਵੱਲ ਦੌੜੇ।
ਸਨਤ੍ਕੁਮਾਰਂ ਧਰ੍ਮਜ੍ਞਂ ਸਂਸ਼ਯਚ੍ਛੇਦਨਾਯ ਵੈ। `ਪਪ੍ਰਚ੍ਛੁਃ ਪ੍ਰਣਤਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਣਮਿਵ ਸੋਮਪਾਃ
ਸਾਰੇ, ਨਤਮਸਤਕ ਹੋ ਕੇ, ਧਰਮ ਜਾਣਨ ਵਾਲੇ ਸਨਤਕੁਮਾਰ ਨੂੰ ਸੰਦੇਹ ਦੂਰ ਕਰਨ ਲਈ ਪੁੱਛਣ ਲੱਗੇ, ਜਿਵੇਂ ਸੋਮ ਪੀਣ ਵਾਲੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੂੰ ਪੁੱਛਦੇ ਹਨ।
ਸ ਚ ਤੇषਾਂ ਵਚਃ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਯਥਾਤਤ੍ਤ੍ਵਂ ਮਹਾਤਪਾਃ। ਪ੍ਰਤ੍ਯੁਵਾਚਾਥ ਤਾਨੇਵਂ ਧਰ੍ਮਾਰ੍ਥਸਹਿਤਂ ਵਚਃ
ਉਹ ਮਹਾਤਪਸੀ, ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਧਰਮ ਤੇ ਲਾਭ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਗੱਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਕਹੀ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰੇਣ ਸਹਿਤਂ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਂ ਚ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਾ ਸਹ। ਸਂਯੁਕ੍ਤੌ ਦਹਤਃ ਸ਼ਤ੍ਰੂਨ੍ਵਨਾਨੀਵਾਗ੍ਨਿਮਾਰੁਤੌ
ਬ੍ਰਹਮ ਤੇ ਕਸ਼ਤ੍ਰੀ ਮਿਲ ਕੇ, ਕਸ਼ਤ੍ਰੀ ਤੇ ਬ੍ਰਹਮ ਮਿਲ ਕੇ, ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਕੇ ਆਪਣੇ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਸਾੜ ਦੇਂਦੇ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਅੱਗ ਤੇ ਹਵਾ।
ਰਾਜਾ ਵੈ ਪ੍ਰਥਿਤੋ ਧਰ੍ਮਃ ਪ੍ਰਜਾਨਾਂ ਪਤਿਰੇਵ ਚ। ਸ ਏਵ ਸ਼ਕ੍ਰਃ ਸ਼ੁਕ੍ਰਸ਼੍ਚ ਸ ਧਾਤਾ ਚ ਬृਹਸ੍ਪਤਿਃ
ਰਾਜਾ ਹੀ ਧਰਮ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹੈ, ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਮਾਲਕ ਹੈ। ਉਹ ਇੰਦਰ, ਸ਼ੁਕ੍ਰ, ਧਾਤਾ ਤੇ ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ ਵਾਂਗ ਹੀ ਹੈ।
ਪ੍ਰਜਾਪਤਿਰ੍ਵਿਰਾਟ੍ ਸਮ੍ਰਾਟ੍ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਿਯੋ ਭੂਪਤਿਰ੍ਨृਪਃ। ਯ ਏਭਿਃ ਸ੍ਤੂਯਤੇ ਸ਼ਬ੍ਦੈਃ ਕਸ੍ਤਂ ਨਾਰ੍ਚਿਤੁਮਰ੍ਹਤਿ
ਉਹ ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ, ਵਿਸ਼ਵ ਦਾ ਰਾਜਾ, ਸਮਰਾਟ, ਸ਼ਕਤੀਸ਼ালী, ਧਰਤੀ ਦਾ ਮਾਲਕ ਤੇ ਨਰਪਤੀ ਹੈ। ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨਾਮਾਂ ਨਾਲ ਉਸ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਹੋਈ, ਉਹ ਕੌਣ ਹੈ ਜੋ ਉਸ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨ ਯੋਗ ਨਹੀਂ?