ਧਨਾਨਿ ਯੇषਾਂ ਵਿਪੁਲਾਨਿ ਸਨ੍ਤਿ ਨਿਤ੍ਯਂਰਮਨ੍ਤੇ ਸੁਵਿਭੂषਿਤਾਙ੍ਗਾਃ। ਤੇषਾਮਯਂ ਸ਼ਤ੍ਰੁਵਰਘ੍ਨਲੋਕੋ ਨਾਸੌ ਸਦਾ ਗ੍ਰਾਮ੍ਯਸੁਖੇ ਰਤਾਨਾਮ੍
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਕੋਲ ਵੱਧ ਧਨ ਹੈ, ਜੋ ਹਮੇਸ਼ਾ ਖੁਸ਼ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਸੋਹਣੀਆਂ ਗਹਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜੇ ਹੋਏ ਹਨ—ਇਹ ਦੁਨੀਆ ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਹੈ, ਜੋ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰਦੀ ਹੈ; ਪਰ ਜੋ ਹਮੇਸ਼ਾ ਲੋਕੀ ਸੁਖਾਂ ਵਿਚ ਰੁਚੀ ਰੱਖਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਨਹੀਂ।
ਯੇ ਯੋਗਯੁਕ੍ਤਾਸ੍ਤਪਸਿ ਪ੍ਰਸਕ੍ਤਾਃ ਸ੍ਵਾਧ੍ਯਾਯਸ਼ੀਲਾ ਜਰਯਨ੍ਤਿ ਦੇਹਾਨ੍। ਜਿਤੇਨ੍ਦ੍ਰਿਯਾ ਭੂਤਹਿਤੇ ਨਿਵਿष੍ਟਾ ਸ੍ਤੇषਾਮਸੌ ਨਾਯਮਰਿਘ੍ਨਲੋਕਃ
ਜੋ ਯੋਗ ਵਿੱਚ ਲੱਗੇ ਹਨ, ਤਪ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਅਧਿਐਨ ਕਰਦੇ ਹਨ ਤੇ ਦੇਹ ਨੂੰ ਥੱਕਾ ਦਿੰਦੇ ਹਨ, ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਲਿਆ ਹੈ ਤੇ ਜੀਵਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਵਿੱਚ ਲੱਗੇ ਹਨ—ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਉਹ ਦੁਨੀਆ ਨਹੀਂ, ਜੋ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰਦੀ ਹੈ।
ਯੇ ਧਰ੍ਮਮੇਵ ਪ੍ਰਥਮਂ ਚਰਨ੍ਤਿ ਧਰ੍ਮੇਣ ਲਬ੍ਧ੍ਵਾ ਚ ਧਨਾਨਿ ਕਾਲੇ। ਦਾਰਾਨਵਾਪ੍ਯ ਕ੍ਰਤੁਭਿਰ੍ਯਜਨ੍ਤੇ ਤੇषਾਮਯਂ ਚੈਵ ਪਰਸ਼੍ਚ ਲੋਕਃ
ਜੋ ਪਹਿਲਾਂ ਧਰਮ ਦੀ ਪਾਲਣਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਸਮੇਂ ਤੇ ਧਰਮ ਰਾਹੀਂ ਧਨ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਪਤਨੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦੇ ਹਨ ਤੇ ਯਜਨਾਂ ਕਰਦੇ ਹਨ—ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਇਹ ਦੁਨੀਆ ਤੇ ਪਰਲੋਕ ਦੋਵੇਂ ਹਨ।
ਯੇ ਨੈਵ ਵਿਦ੍ਯਾਂ ਨ ਤਪੋ ਨ ਦਾਨਂ ਨ ਚਾਪਿ ਮੂਢਾਃ ਪ੍ਰਜਨੇ ਯਤਨ੍ਤੇ। ਨ ਚਾਪਿਗਚ੍ਛਨ੍ਤਿ ਸ਼ੁਭਾਨ੍ਯਭਾਗ੍ਯਾ- ਸ੍ਤੇषਾਮਯਂ ਚੈਵ ਪਰਸ਼੍ਚ ਨਾਸ੍ਤਿ
ਜੋ ਨਾ ਗਿਆਨ, ਨਾ ਤਪ, ਨਾ ਦਾਨ, ਨਾ ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ ਯਤਨ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਨਾ ਮਾੜੀ ਕਿਸਮਤ ਕਰਕੇ ਚੰਗੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦੇ ਹਨ—ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਨਾ ਇਹ ਦੁਨੀਆ ਹੈ, ਨਾ ਪਰਲੋਕ।
ਸਰ੍ਵੇ ਭਵਨ੍ਤਸ੍ਤ੍ਵਤਿਵੀਰ੍ਯਸਤ੍ਵਾ ਦਿਵ੍ਯੌਜਸਃ ਸਂਹਨਨੋਪਪਨ੍ਨਾਃ। ਲੋਕਾਦਮੁष੍ਮਾਦਵਨਿਂ ਪ੍ਰਪਨ੍ਨਾਃ ਸ੍ਵਧੀਤਵਿਦ੍ਯਾਃ ਸੁਰਕਾਰ੍ਯਹੇਤੋਃ
ਤੁਸੀਂ ਸਭ ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਅਤੇ ਹੌਸਲੇ ਵਾਲੇ ਹੋ, ਦਿਵਿਆਤਮਕ ਜੋਸ਼ ਅਤੇ ਮਜ਼ਬੂਤ ਸਰੀਰ ਰੱਖਦੇ ਹੋ। ਤੁਸੀਂ ਹੋਰ ਲੋਕਾਂ ਤੋਂ ਇਥੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਆਏ ਹੋ, ਧਾਰਮਿਕ ਗਿਆਨ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਹੋ, ਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਕੰਮ ਲਈ ਆਏ ਹੋ।
ਕृਤ੍ਵੈਵ ਕਰ੍ਮਾਣਇ ਮਹਾਨ੍ਤਿ ਸ਼ੂਰਾ- ਸ੍ਤਪੋਦਮਾਚਾਰਵਿਹਾਰਸ਼ੀਲਾਃ। ਦੇਵਾਨृषੀਨ੍ਪ੍ਰੇਤਗਤਾਂਸਚ੍ ਸਰ੍ਵਾ- ਨ੍ਸਂਤਰ੍ਪਯਿਤ੍ਵਾ ਵਿਧਿਨਾ ਪਰੇਣ
ਤੁਸੀਂ ਵੱਡੇ ਕੰਮ ਕਰ ਚੁੱਕੇ ਹੋ, ਧਿਆਨ, ਦਾਨ ਅਤੇ ਚੰਗੀ ਚਾਲ-ਚਲਣ ਵਿੱਚ ਲੱਗੇ ਹੋ। ਤੁਸੀਂ ਦੇਵਤਿਆਂ, ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਅਤੇ ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਉੱਚ ਰੀਤ ਰਵਾਜ ਨਾਲ ਸੰਤੁਸ਼ਟ ਕੀਤਾ ਹੈ।
ਸ੍ਵਰ੍ਗਂ ਪਰਂ ਪੁਣ੍ਯਕृਤਾਂ ਨਿਵਾਸਂ ਕ੍ਰਮੇਣ ਸਂਪ੍ਰਾਪ੍ਸ੍ਯਥ ਕਰ੍ਮਭਿਃ ਸ੍ਵੈਃ। ਮਾਭੂਦ੍ਵਿਸ਼ਙ੍ਕਾ ਤਵ ਕੌਰਵੇਨ੍ਦ੍ਰ ਦृष੍ਟ੍ਵਾऽऽਤ੍ਮਨਃ ਕ੍ਲੇਸ਼ਮਿਮਂ ਸੁਖਾਰ੍ਥਮ੍
ਆਪਣੇ ਕਰਮਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਤੁਸੀਂ ਚੰਗਿਆਂ ਦਾ ਵੱਡਾ ਸਵਰਗ, ਪਵਿੱਤਰ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਵਸੇਰਾ, ਇੱਕ-ਇੱਕ ਕਰਕੇ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲਵੋਗੇ। ਕੌਰਵਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਆਪਣੀ ਖੁਸ਼ੀ ਲਈ ਜੋ ਦੁਖ ਤੁਸੀਂ ਸਹਿ ਰਹੇ ਹੋ, ਉਸ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ ਤੇਰੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਾ ਆਵੇ।
ਮਾਰ੍ਕਣ੍ਡੇਯਂ ਮਹਾਤ੍ਮਾਨਮੂਚੁਃ ਪਾਣ੍ਡੁਸੁਤਾਸ੍ਤਦਾ। ਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯਂ ਦ੍ਵਿਜਮੁਖ੍ਯਾਨਾਂ ਸ਼੍ਰੋਤੁਮਿਚ੍ਛਾਮ ਕਥ੍ਯਤਾਮ੍
ਉਸ ਸਮੇਂ ਪਾਂਡਵਾਂ ਨੇ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਮਾਰਕੰਡੇ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, "ਅਸੀਂ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਾਂ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਸਾਨੂੰ ਉੱਚ ਕੋਟੀ ਦੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੀ ਮਹਾਨਤਾ ਸੁਣਾਓ।"
ਏਵਮੁਕ੍ਤਃ ਸ ਭਗਵਾਨ੍ਮਾਰ੍ਕਣ੍ਡੇਯੋ ਮਹਾਤਪਾਃ। ਉਵਾਚ ਸੁਮਹਾਤੇਜਾਃ ਸਰ੍ਵਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਵਿਸ਼ਾਰਦਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪੁੱਛਣ 'ਤੇ, ਮਹਾਨ ਤਪਸੀ, ਤੇਜਸਵੀ ਅਤੇ ਸਭ ਵਿਦਿਆਵਾਂ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਮਾਰਕੰਡੇ ਨੇ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ।
ਹੇਹਯਾਨਾਂ ਕੁਲਕਰੋ ਰਾਜਾ ਪਰਪੁਰਂਜਯਃ। ਕੁਮਾਰੋ ਰੂਪਸਂਪਨਨੋ ਮृਗਯਾਂ ਵ੍ਯਚਰਦ੍ਬਲੀ
ਹੇਹਯਾ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਸੰਸਥਾਪਕ, ਵਿਰੋਧੀਆਂ ਦੇ ਸ਼ਹਿਰਾਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲਾ ਰਾਜਾ, ਸੋਹਣੇ ਤੇ ਤਾਕਤਵਰ ਰਾਜਕੁਮਾਰ, ਇੱਕ ਵਾਰੀ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਸ਼ਿਕਾਰ ਕਰਨ ਗਿਆ।
ਚਰਮਾਣਸ੍ਤੁ ਸੋऽਰਣ੍ਯੇ ਤृਣਵੀਰੁਤ੍ਸਮਾਵृਤੇ। ਕृष੍ਣਾਜਿਨੋਤ੍ਤਰਾਸਙ੍ਗਂ ਦਦਰ੍ਸ਼ ਮੁਨਿਮਨ੍ਤਿਕੇ
ਜਦ ਉਹ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਘਾਹ ਤੇ ਬੂਟਿਆਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ ਘੁੰਮ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਨੇੜੇ ਕਾਲਾ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਚਮੜਾ ਪਹਿਨੇ ਹੋਏ ਇਕ ਰਿਸ਼ੀ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ।
ਸ ਤੇਨ ਹਿਂਸਿਤੋऽਰਣ੍ਯੇ ਮਨ੍ਯਮਾਨੇਨ ਵੈ ਮृਗਮ੍। ਵ੍ਯਥਿਤਃ ਕਰ੍ਮ ਤਤ੍ਕृਤ੍ਵਾ ਸ਼ੋਕੋਪਹਤਚੇਤਨਃ
ਉਸ ਨੇ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਰਿਸ਼ੀ ਨੂੰ ਹਿਰਨ ਸਮਝ ਕੇ ਚੋਟ ਪਹੁੰਚਾਈ। ਇਹ ਕੰਮ ਕਰ ਕੇ, ਉਸ ਦਾ ਮਨ ਦੁੱਖ ਅਤੇ ਪਛਤਾਵੇ ਨਾਲ ਭਰ ਗਿਆ।
ਜਗਾਮ ਹੇਹਯਾਨਾਂ ਵੈ ਸਕਾਸ਼ਂ ਪ੍ਰਥਿਤਾਤ੍ਮਨਾਮ੍। ਰਾਜ੍ਞਾਂ ਰਾਜੀਵਨੇਤ੍ਰੋਸੌ ਕੁਮਾਰਃ ਪृਥਿਵੀਪਤੇ
ਕੁਮਾਰ, ਜਿਸ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਕਮਲ ਦੇ ਪੱਤਿਆਂ ਵਾਂਗ ਸੀ, ਹੇਹਯਾ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਰਾਜਿਆਂ ਕੋਲ ਗਿਆ, ਹੇ ਧਰਤੀ ਦੇ ਰਾਜਾ।
ਤੇषਾਂ ਚ ਤਦ੍ਯਥਾਵृਤ੍ਤਂ ਕਥਯਾਮਾਸ ਵੈ ਤਦਾ। `ਸ ਕੁਮਾਰੋ ਮਹੀਪਾਲੋ ਹੇਹਯਾਨਾਂ ਮਹੀਭृਤਾਮ੍
ਉਸ ਸਮੇਂ, ਹੇਹਯਾ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਰਾਜਕੁਮਾਰ ਨੇ, ਧਰਤੀ ਦੇ ਰਾਜਾ ਹੋਣ ਦੇ ਨਾਤੇ, ਸਭ ਨੂੰ ਜੋ ਕੁਝ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਉਹ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੱਸ ਦਿੱਤਾ।
ਤਂ ਚਾਪਿ ਹਿਂਸਿਤਂ ਤਾਤ ਮੁਨਿਂ ਮੂਲਫਲਾਸ਼ਿਨਮ੍। ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਚ ਤੇ ਤਤ੍ਰ ਬਭੂਵੁਰ੍ਦੀਨਮਾਨਸਾਃ
ਜਦ ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਸੁਣਿਆ ਅਤੇ ਵੇਖਿਆ ਕਿ ਜੜਾਂ ਤੇ ਫਲ ਖਾਣ ਵਾਲਾ ਰਿਸ਼ੀ ਚੋਟ ਲੱਗੀ ਹੈ, ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਮਨ ਉਦਾਸ ਹੋ ਗਿਆ।
ਕਸ੍ਯਾਯਮਿਤਿ ਤੇ ਸਰ੍ਵੇ ਮਾਰ੍ਗਮਾਣਾਸ੍ਤਤਸ੍ਤਤਃ। ਜਗ੍ਮੁਸ਼੍ਚਾਰਿष੍ਟਨਾਮ੍ਨੋऽਥ ਤਾਰ੍ਕ੍ਸ਼੍ਯਸ੍ਯਾਸ਼੍ਰਮਮਞ੍ਜਸਾ
ਸਭ ਨੇ, ਇਹ ਕਿਹੜਾ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਜਾਣਣ ਲਈ ਇधर-ਉਧਰ ਖੋਜਿਆ। ਫਿਰ ਉਹ ਸਿੱਧਾ ਤਾਰਕਸ਼ਯ ਦੇ ਆਰਿਸ਼ਟਾ ਨਾਮ ਦੇ ਆਸ਼ਰਮ 'ਤੇ ਪਹੁੰਚੇ।
ਤੇऽਭਿਵਾਦ੍ਯ ਮਹਾਤ੍ਮਾਨਂ ਤਂ ਮੁਨਿਂ ਸਂਸ਼ਿਤਵ੍ਰਤਮ੍। ਤਸ੍ਥੁਃ ਸਰ੍ਵੇ ਸ ਤੁ ਮੁਨਿਸ੍ਤੇषਾਂ ਪੂਜਾਮਥਾਹਰਤ੍
ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਵੱਡੀ ਆਤਮਾ ਵਾਲੇ, ਨਿਸ਼ਚਲ ਵ੍ਰਤ ਵਾਲੇ ਰਿਸ਼ੀ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ ਤੇ ਸਾਹਮਣੇ ਖੜੇ ਹੋ ਗਏ। ਫਿਰ ਰਿਸ਼ੀ ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਆਤਿਥੀ ਸਵੀਕਾਰ ਕੀਤੀ।
ਤੇ ਤਮੂਚੁਰ੍ਮਹਾਤ੍ਮਾਨਂ ਨ ਵਯਂ ਸਕ੍ਰਿਯਾਂ ਮੁਨੇ। ਤ੍ਵਤ੍ਤੋऽਰ੍ਹਾਃ ਕਰ੍ਮਦੋषੇਣ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੋ ਹਿਂਸਿਤੋ ਹਿ ਨਃ
ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਵੱਡੀ ਆਤਮਾ ਵਾਲੇ ਰਿਸ਼ੀ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, "ਮੁਨਿ, ਅਸੀਂ ਤੇਰੀ ਆਤਿਥੀ ਦੇ ਲਾਇਕ ਨਹੀਂ, ਕਿਉਂਕਿ ਸਾਡੇ ਕਰਮ ਦੀ ਗਲਤੀ ਨਾਲ ਇੱਕ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਚੋਟ ਪਹੁੰਚੀ ਹੈ।"
ਤਾਨਬ੍ਰਵੀਤ੍ਸ ਵਿਪ੍ਰਰ੍षਿਃ ਕਥਂ ਵੋ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੋ ਹਤਃ। ਕ੍ਵ ਚਾਸੌ ਬ੍ਰੂਤ ਸਹਿਤਾਃ ਪਸ਼੍ਯਧ੍ਵਂ ਮੇ ਰਤਪੋਬਲਮ੍
ਉਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਵਿਚੋਂ ਰਿਸ਼ੀ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ, "ਤੁਸੀਂ ਕਿਵੇਂ ਇੱਕ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ? ਉਹ ਕਿੱਥੇ ਹੈ? ਸਭ ਮਿਲ ਕੇ ਦੱਸੋ ਅਤੇ ਮੇਰੀ ਤਪ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਵੇਖੋ।"
ਤੇ ਤੁ ਤਤ੍ਸਰ੍ਵਮਖਿਲਮਾਖ੍ਯਾਯਾਸ੍ਮੈ ਯਥਾਤਥਮ੍। ਨਾਪਸ਼੍ਯਂਸ੍ਤਮृषਿਂ ਤਤ੍ਰ ਗਤਾਸੁਂ ਤੇ ਸਮਾਗਤਾਃ
ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਸਭ ਕੁਝ ਜਿਵੇਂ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੱਸ ਦਿੱਤਾ। ਪਰ ਜਦ ਉਹ ਸਭ ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ, ਉਹ ਰਿਸ਼ੀ ਉਥੇ ਨਹੀਂ ਸੀ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਸ ਦੀ ਜਿੰਦਗੀ ਖਤਮ ਹੋ ਚੁੱਕੀ ਸੀ।
ਅਨ੍ਵੇषਮਾਣਾਃ ਸਵ੍ਰੀਡਾਃ ਸੁਪ੍ਤਵਦ੍ਗਤਮਾਨਸਾਃ। ਤਾਨਬ੍ਰਵੀਤ੍ਤਤ੍ਰਮੁਨਿਸ੍ਤਾਰ੍ਕ੍ਸ਼੍ਯਃ ਪਰਪੁਰਂਜਯਃ
ਖੋਜ ਕਰਦੇ, ਸ਼ਰਮ ਨਾਲ ਭਰੇ ਅਤੇ ਮਨ ਸੁੱਤੇ ਵਾਂਗ ਹੋਏ, ਤਾਰਕਸ਼ਯ ਰਿਸ਼ੀ, ਵਿਰੋਧੀਆਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲਾ, ਉਥੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਕਿਹਾ।
ਸ੍ਯਾਦਯਂ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਃ ਸੋऽਥਯੁष੍ਮਾਭਿਰ੍ਯੋ ਵਿਨਾਸ਼ਿਤਃ। ਪੁਤ੍ਰੋ ਹ੍ਯਯਂ ਮਮ ਨृਪਾਸ੍ਤਪੋਬਲਸਮਨ੍ਵਿਤਃ
ਇਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਤੁਸੀਂ ਨਸ਼ਟ ਕੀਤਾ, ਹੋ ਸਕਦਾ ਮੇਰਾ ਪੁੱਤਰ ਹੋਵੇ, ਹੇ ਰਾਜਿਆਂ, ਜੋ ਤਪ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਸੀ।
ਤੇ ਚ ਦृष੍ਟ੍ਵੈਵ ਤਮृषਿਂ ਵਿਸ੍ਮਯਂ ਪਰਮਂ ਗਤਾਃ। ਮਹਦਾਸ਼੍ਚਰ੍ਯਮਿਤਿ ਵੈ ਤੇ ਬ੍ਰੁਵਾਣਾ ਮਹੀਪਤੇ
ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਉਸ ਰਿਸ਼ੀ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ ਬਹੁਤ ਹੈਰਾਨੀ ਹੋਈ, ਤੇ ਉੱਚੀ ਆਵਾਜ਼ ਵਿੱਚ ਕਿਹਾ, 'ਇਹ ਤਾਂ ਵੱਡਾ ਅਚੰਭਾ ਹੈ, ਰਾਜਾ ਜੀ!'
ਮृਤੋ ਹ੍ਯਯਮਿਤੋ ਦृष੍ਟਃ ਕਥਂ ਜੀਵਿਤਮਾਪ੍ਤਵਾਨ੍। ਕਿਮੇਤਤ੍ਤਪਸੋ ਵੀਰ੍ਯਂ ਯੇਨਾਯਂ ਜੀਵਿਤਃ ਪੁਨਃ। ਸ਼੍ਰੋਤੁਮਿਚ੍ਛਾਮਹੇ ਵਿਪ੍ਰ ਯਦਿ ਸ਼੍ਰੋਤਵ੍ਯਮਿਤ੍ਯੁਤ
ਇਹ ਇੱਥੇ ਮਰੇ ਹੋਏ ਦਿਖਾਈ ਦਿੱਤਾ ਸੀ, ਫਿਰ ਇਹ ਕਿਵੇਂ ਮੁੜ ਜੀਵ ਗਿਆ? ਕੀ ਇਹ ਤਪ ਦੀ ਤਾਕਤ ਹੈ ਜਿਸ ਨਾਲ ਇਹ ਮੁੜ ਜੀਵ ਗਿਆ? ਅਸੀਂ ਸੁਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਾਂ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਜੀ, ਜੇਕਰ ਇਹ ਦੱਸਣ ਯੋਗ ਹੈ।
ਸ ਤਾਨੁਵਾਚ ਨਾਸ੍ਮਾਕਂ ਮृਤ੍ਯੁਃ ਪ੍ਰਭਵਤੇ ਨृਪਾਃ। ਕਾਰਣਂ ਚ ਪ੍ਰਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਹੇਤੁਯੋਗਂ ਸਮਾਸਤਃ। `ਮृਤ੍ਯੁਃ ਪ੍ਰਭਵਤੇ ਯੇਨ ਨਾਸ੍ਮਾਕਂ ਨृਪਸਤ੍ਤਮਾਃ
ਉਸ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, 'ਸਾਡੇ ਉੱਤੇ ਮੌਤ ਦਾ ਵਸ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਰਾਜਾ ਜੀ। ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਇਸ ਦਾ ਕਾਰਨ ਤੇ ਸਬੰਧਤ ਗੱਲਾਂ ਸੰਖੇਪ ਵਿੱਚ ਦੱਸਾਂਗਾ—ਕਿਉਂ ਮੌਤ ਸਾਡੇ ਉੱਤੇ ਵਸ ਨਹੀਂ ਕਰਦੀ, ਰਾਜਾ ਜੀ।'
ਸ਼ੁਦ੍ਧਾਚਾਰਾਦਨਲਸਾਃ ਸਾਧ੍ਯੋਪਾਸਨਤਤ੍ਪਰਾਃ। ਸ਼ੁਦ੍ਧਾਨ੍ਨਾਃ ਸ਼ੁਦ੍ਧਸਦਨਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਚਰ੍ਯਵ੍ਰਤਾਨ੍ਵਿਤਾਃ
ਸਾਫ ਚਲਣ, ਆਲਸ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਰਹਿਣਾ, ਸਾਧਿਆਂ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਵਿੱਚ ਲੱਗੇ ਰਹਿਣਾ, ਪਵਿੱਤਰ ਭੋਜਨ, ਪਵਿੱਤਰ ਘਰ, ਤੇ ਬ੍ਰਹਮਚਰੀ ਦਾ ਵ੍ਰਤ ਰੱਖਣ ਕਰਕੇ।
ਸਤ੍ਯਮੇਵਾਭਿਜਾਨੀਮੋ ਨਾਨृਤੇ ਕੁਰ੍ਮਹੇ ਮਨਃ। ਸ੍ਵਧਰ੍ਮਮਨੁਤਿष੍ਠਾਮਸ੍ਤਸ੍ਮਾਨ੍ਮृਤ੍ਯੁਭਯਂ ਨ ਨਃ
ਅਸੀਂ ਸੱਚ ਨੂੰ ਹੀ ਮੰਨਦੇ ਹਾਂ; ਝੂਠ ਉੱਤੇ ਮਨ ਨਹੀਂ ਲਾਉਂਦੇ। ਅਸੀਂ ਆਪਣਾ ਧਰਮ ਨਿਭਾਂਦੇ ਹਾਂ, ਇਸ ਲਈ ਮੌਤ ਦਾ ਡਰ ਸਾਨੂੰ ਨਹੀਂ।
ਯਦ੍ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਨਾਂ ਕੁਸ਼ਲਂ ਤਦੇषਾਂ ਕਥਯਾਮਹੇ। ਤੇषਾਂ ਹਿ ਚਰਿਤਂ ਬ੍ਰੂਮਸ੍ਤਸ੍ਮਾਨ੍ਮृਤ੍ਯੁਭਯਂ ਨ ਨਃ
ਜੋ ਕੁਝ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਲਈ ਚੰਗਾ ਹੈ, ਉਹ ਅਸੀਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਦੱਸਦੇ ਹਾਂ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਚਾਲ-ਚਲਣ ਬਿਆਨ ਕਰਦੇ ਹਾਂ, ਇਸ ਲਈ ਮੌਤ ਦਾ ਡਰ ਸਾਨੂੰ ਨਹੀਂ।
ਅਤਿਥੀਨਨ੍ਨਪਾਨੇਨ ਭृਤ੍ਯਾਨਤ੍ਯਸ਼ਨੇਨ ਚ। ਸਂਭੋਜ੍ਯ ਸ਼ੇषਮਸ਼੍ਨੀਮਸ੍ਤਸ੍ਮਾਨ੍ਮृਤ੍ਯੁਭਯਂ ਨ ਨਃ
ਅਤਿਥੀਆਂ ਨੂੰ ਖਾਣ-ਪੀਣ ਦੇ ਕੇ, ਤੇ ਨੌਕਰਾਂ ਨੂੰ ਠੀਕ ਭੋਜਨ ਦੇ ਕੇ, ਅਸੀਂ ਬਚਿਆ ਹੋਇਆ ਖਾਂਦੇ ਹਾਂ; ਇਸ ਲਈ ਮੌਤ ਦਾ ਡਰ ਸਾਨੂੰ ਨਹੀਂ।
ਕ੍ਸ਼ਾਨ੍ਤਾ ਦਾਨ੍ਤਾਃ ਕ੍ਸ਼ਮਾਸ਼ੀਲਾਸ੍ਤੀਰ੍ਥਦਾਨਪਰਾਯਣਾਃ। ਪੁਣ੍ਯਦੇਸ਼ਨਿਵਾਸਾਚ੍ਚ ਤਸ੍ਮਾਨ੍ਮृਤ੍ਯੁਭਯਂ ਨ ਨਃ। ਤੇਜਸ੍ਵਿਦੇਸ਼ਵਾਸਾਚ੍ਚ ਤਸ੍ਮਾਨ੍ਮृਤ੍ਯੁਭਯਂ ਨ ਨਃ
ਅਸੀਂ ਧੀਰਜਵਾਨ, ਸਵੈ-ਨਿਯੰਤਰਿਤ, ਮਾਫ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਤੀਰਥਾਂ 'ਤੇ ਦਾਨ ਦੇਣ ਵਿੱਚ ਲੱਗੇ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ, ਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਥਾਵਾਂ 'ਤੇ ਵੱਸਦੇ ਹਾਂ; ਇਸ ਲਈ ਮੌਤ ਦਾ ਡਰ ਸਾਨੂੰ ਨਹੀਂ। ਤੇ ਉੱਤਮ ਥਾਵਾਂ 'ਤੇ ਵੱਸਣ ਕਰਕੇ ਵੀ ਮੌਤ ਦਾ ਡਰ ਸਾਨੂੰ ਨਹੀਂ।