ਕਾਮਕ੍ਰੋਧਾਭਿਭੂਤਾਸ੍ਤੇ ਮਾਯਾਵ੍ਯਾਜੋਪਜੀਵਿਨਃ। ਲੋਭਮੋਹਾਭਿਭੂਤਾਸ਼੍ਚ ਤ੍ਯਕ੍ਤਾ ਦੇਵੈਸ੍ਤਤੋ ਨਰਾਃ
ਜਦ ਉਹ ਇੱਛਾ ਤੇ ਗੁੱਸੇ ਦੇ ਵਸ਼ ਹੋ ਗਏ, ਠੱਗੀ ਤੇ ਮਾਇਆ ਨਾਲ ਜੀਵਨ ਗੁਜ਼ਾਰਣ ਲੱਗ ਪਏ, ਲਾਲਚ ਤੇ ਭਟਕਾਵੇ ਦੇ ਵਸ਼ ਹੋ ਗਏ, ਤਾਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ।
ਅਸ਼ੁਭੈਃ ਕਰ੍ਮਭਿਃ ਪਾਪਾਸ੍ਤਿਰ੍ਯਙ੍ਗਿਰਯਗਾਮਿਨਃ। ਸਂਸਾਰੇषੁ ਵਿਚਿਤ੍ਰੇषੁ ਪਚ੍ਯਮਾਨਾਃ ਪੁਨਃ ਪੁਨਃ
ਮੰਦੇ ਕਰਮਾਂ ਕਰਕੇ, ਪਾਪੀ ਲੋਕ ਪਸ਼ੂਆਂ ਤੇ ਨਰਕਾਂ ਵਿੱਚ ਜਨਮ ਲੈਣ ਲੱਗੇ, ਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਸੰਸਾਰਾਂ ਵਿੱਚ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਦੁਖ ਭੋਗਦੇ ਰਹੇ।
ਮੋਘੇष੍ਟਾ ਮੋਘਸਂਕਲ੍ਪਾ ਮੋਘਜ੍ਞਾਨਾ ਵਿਚੇਤਸਃ। `ਕਾਙ੍ਕ੍ਸ਼ਿਣਃ ਸਰ੍ਵਕਾਮਾਨਾਂ ਨਾਸ੍ਤਿਕਾ ਭਿਨ੍ਨਸੇਤਵਃ
ਉਹਨਾਂ ਦੀਆਂ ਯਜਨਾ, ਇੱਛਾਵਾਂ ਤੇ ਗਿਆਨ ਵਿਅਰਥ ਹੋ ਗਏ, ਮਨ ਭਟਕਿਆ ਹੋਇਆ, ਹਰ ਚੀਜ਼ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਤੋਂ ਰਹਿਤ, ਤੇ ਨਿਯਮ ਤੋੜਣ ਵਾਲੇ ਸਨ।
ਸਰ੍ਵਾਭਿਸ਼ਙ੍ਖਿਨਸ਼੍ਚੈਵ ਸਂਵृਤ੍ਤਾਃ ਕ੍ਲੇਦਾਯਿਨਃ। ਅਸ਼ੁਭੈਃ ਕਰ੍ਮਭਿਸ਼੍ਚਾਪਿ ਪ੍ਰਾਯਸ਼ਃ ਪਰਿਚਿਹ੍ਨਿਤਾਃ
ਉਹ ਹਰ ਚੀਜ਼ 'ਤੇ ਸ਼ੱਕ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਸੜਨ ਵਾਲੇ, ਤੇ ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਮੰਦੇ ਕਰਮਾਂ ਨਾਲ ਚਿਨ੍ਹੇ ਜਾਂਦੇ ਸਨ।
ਦੌष੍ਕੁਲ੍ਯਾ ਵ੍ਯਾਧਿਬਹੁਲਾ ਦੁਰਾਤ੍ਮਾਨੋऽਭਿਤਾਪਿਨਃ। ਭਵਨ੍ਤ੍ਯਲ੍ਪਾਯੁषਃ ਪਾਪਾ ਰੌਦ੍ਰਕਰ੍ਮਫਲੋਦਯਾਃ। ਨਾਥਨ੍ਤਃ ਸਰ੍ਵਕਾਮਾਨਾਂ ਨਾਸ੍ਤਿਕਾ ਭਿਨ੍ਨਚੇਤਸਃ
ਉਹ ਮਾੜੀ ਕੁਲ ਦੇ, ਬਹੁਤ ਬਿਮਾਰੀਆਂ ਵਾਲੇ, ਮੰਦੇ ਮਨ ਵਾਲੇ, ਦੁਖੀ, ਘੱਟ ਉਮਰ ਵਾਲੇ, ਪਾਪੀ, ਕਠੋਰ ਕਰਮਾਂ ਦੇ ਫਲ ਭੋਗਣ ਵਾਲੇ, ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਤੋਂ ਰਹਿਤ, ਹਰ ਚੀਜ਼ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਤੇ ਮਨੋਂ ਟੁੱਟੇ ਹੋਏ ਸਨ।
ਜਨ੍ਤੋਃ ਪ੍ਰੇਤਸ੍ਯ ਕੌਨ੍ਤੇਯ ਗਤਿਃ ਸ੍ਵੈਰਿਹ ਕਰ੍ਮਭਿਃ। ਪ੍ਰਾਜ੍ਞਸ੍ਯ ਹੀਨਬੁਦ੍ਧੇਸ਼੍ਚ ਕਰ੍ਮਕੋਸ਼ਃ ਕ੍ਵ ਤਿष੍ਠਤਿ
ਹੇ ਕੌਂਤੇਯ, ਜੀਵ ਦੀ ਮੌਤ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਦੀ ਗਤੀ ਉਸਦੇ ਆਪਣੇ ਕਰਮਾਂ ਨਾਲ ਹੁੰਦੀ ਹੈ; ਪਰ ਗਿਆਨੀਆਂ ਤੇ ਮੂਰਖਾਂ ਦੇ ਕਰਮਾਂ ਦਾ ਖਜਾਨਾ ਕਿੱਥੇ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ?
ਕ੍ਵਸ੍ਥਸ੍ਤਤ੍ਸਮੁਪਾਸ਼੍ਨਾਤਿ ਸੁਕृਤਂ ਯਦਿ ਵੇਤਰਤ੍। ਇਤਿ ਤੇ ਦਰ੍ਸ਼ਨਂ ਯਚ੍ਚ ਤਤ੍ਰਾਪ੍ਯਨੁਨਯਂ ਸ਼ृਣੁ
ਉਹ ਕਿੱਥੇ ਚੰਗਾ ਜਾਂ ਮਾੜਾ ਕੀਤਾ ਹੋਇਆ ਫਲ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ? ਇਹ ਤੇਰਾ ਸਵਾਲ ਸੀ, ਜੋ ਤੂੰ ਦਰਸ਼ਨ ਬਾਰੇ ਪੁੱਛਿਆ; ਹੁਣ ਇਸ ਦੀ ਵਿਆਖਿਆ ਸੁਣ।
ਅਯਮਾਦਿਸ਼ਰੀਰੇਣ ਦੇਵਸृष੍ਟੇਨ ਮਾਨਵਃ। ਸ਼ੁਭਾਨਾਮਸ਼ੁਭਾਨਾਂ ਚ ਕੁਰੁਤੇ ਸਂਚਯਂ ਮਹਤ੍
ਇਹ ਮਨੁੱਖ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਬਣਾਈ ਆਦਿ ਦੇਹ ਵਿਚ ਹੈ, ਚੰਗੇ ਤੇ ਮਾੜੇ ਕੰਮਾਂ ਦਾ ਵੱਡਾ ਢੇਰ ਇਕੱਠਾ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਆਯੁषੋऽਨ੍ਤੇ ਪ੍ਰਹਾਯੇਦਂ ਕ੍ਸ਼ੀਣਪ੍ਰਾਯਂ ਕਲੇਬਰਮ੍। ਸਂਭਵਤ੍ਯੇਵ ਯੁਗਪਦ੍ਯੋਨੌ ਨਾਸ੍ਤ੍ਯਨ੍ਤਰਾऽਭਵਃ
ਜੀਵਨ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ ਇਹ ਥੱਕ ਚੁੱਕੀ ਦੇਹ ਛੱਡ ਦਿੱਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ; ਜਨਮ ਇਕੋ ਸਮੇਂ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਦੋਵੇਂ ਵਿਚ ਕੋਈ ਵਖਰਾ ਸਮਾਂ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ।
ਤਤ੍ਰਾਸ੍ਯ ਸ੍ਵਕृਤਂ ਕਰ੍ਮ ਚ੍ਛਾਯੇਵਾਨੁਗਤਂ ਸਦਾ। ਫਲਤ੍ਯਥ ਸੁਖਾਰ੍ਹੋ ਵਾ ਦੁਃਖਾਰ੍ਹੋਵਾऽਥ ਜਾਯਤੇ
ਉਥੇ ਉਸ ਦੇ ਆਪਣੇ ਕਰਮ ਹਮੇਸ਼ਾ ਛਾਂ ਵਾਂਗ ਪਿੱਛੇ ਲੱਗਦੇ ਹਨ; ਫਿਰ ਉਹ ਸੁਖ ਜਾਂ ਦੁੱਖ ਦੇ ਯੋਗ ਬਣਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਉਸ ਅਨੁਸਾਰ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਕृਤਾਨ੍ਤਵਿਧਿਸਂਯੁਕ੍ਤਃ ਸ ਜਨ੍ਤੁਰ੍ਲਕ੍ਸ਼ਣੈਃ ਸ਼ੁਭੈਃ। ਅਸ਼ੁਭੈਰ੍ਵਾ ਨਿਰਾਦਾਨੋ ਲਕ੍ਸ਼੍ਯਤੇ ਜ੍ਞਾਨਦृष੍ਟਿਭਿਃ
ਕਰਮ-ਫਲ ਦੇ ਨਿਯਮ ਨਾਲ ਜੁੜਿਆ ਉਹ ਜੀਵ, ਚੰਗੇ ਜਾਂ ਮਾੜੇ ਲਕੜਣਾਂ ਨਾਲ, ਗਿਆਨ ਦੀ ਨਜ਼ਰ ਨਾਲ ਪਛਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਉਸ ਅਨੁਸਾਰ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।
ਏषਾ ਤਾਵਦਬੁਦ੍ਧੀਨਾਂ ਗਤਿਰੁਕ੍ਤਾ ਯੁਧਿष੍ਠਿਰ। ਅਤਃ ਪਰਂ ਜ੍ਞਾਨਵਤਾਂ ਨਿਬੋਧ ਗਤਿਮੁਤ੍ਤਮਾਮ੍
ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ, ਇਹ ਅਗਿਆਨੀਆਂ ਲਈ ਦੱਸਿਆ ਰਾਹ ਹੈ; ਹੁਣ ਗਿਆਨੀਆਂ ਲਈ ਉੱਚਾ ਰਾਹ ਸੁਣ।
ਮਨੁष੍ਯਾਸ੍ਤਪ੍ਤਤਪਸਃ ਸਰ੍ਵਾਗਮਪਰਾਯਣਾਃ। ਸ੍ਥਿਰਵ੍ਰਤਾਃ ਸਤ੍ਯਪਰਾ ਗੁਰੁਸ਼ੁਸ਼੍ਰੂषਣੇ ਰਤਾਃ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਤਪ ਵਿੱਚ ਲੱਗੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਸਾਰੇ ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਦੀ ਪਾਲਣਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਪੱਕੇ ਵਚਨ ਨਿਭਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਸੱਚ ਨੂੰ ਮਾਨਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਅਧਿਆਪਕ ਦੀ ਸੇਵਾ ਵਿੱਚ ਰੁਚੀ ਰੱਖਦੇ ਹਨ,
ਸੁਸ਼ੀਲਾਃ ਸ਼ੁਕ੍ਲਜਾਤੀਯਾਃ ਕ੍ਸ਼ਾਨ੍ਤਾ ਦਾਨ੍ਤਾਃ ਸੁਤੇਜਸਃ। ਸ਼ੁਚਿਯੋਨ੍ਯਨ੍ਤਰਗਤਾਃ ਪ੍ਰਾਯਸ਼ਃ ਸ਼ੁਭਲਕ੍ਸ਼ਣਾਃ
ਜੋ ਸੁਭਾਵ ਵਾਲੇ, ਪਵਿੱਤਰ ਵੰਸ਼ਾਂ ਵਿੱਚ ਜਨਮੇ, ਧੀਰਜਵਾਨ, ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ ਉੱਤੇ ਕਾਬੂ ਰੱਖਣ ਵਾਲੇ, ਵਧੀਆ ਜੋਸ਼ ਵਾਲੇ, ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਪਵਿੱਤਰ ਗਰਭਾਂ ਵਿੱਚ ਜਨਮੇ ਅਤੇ ਚੰਗੇ ਲਕੜਣਾਂ ਵਾਲੇ ਹਨ,
ਜਿਤੇਨਦ੍ਰਿਯਤ੍ਵਾਦ੍ਵਸ਼ਿਨਃ ਸਤ੍ਕृਤ੍ਯਾਨ੍ਮਨ੍ਦਰਾਗਿਣਃ। ਅਲ੍ਪਾਬਾਧਪਰਿਤ੍ਰਾਸਾ ਭਵਨ੍ਤਿ ਨਿਰੁਪਦ੍ਰਵਾਃ
ਜੋ ਲੋਭ ਤੇ ਮੋਹ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਕੇ ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ ਦੇ ਮਾਲਕ ਬਣੇ ਹਨ, ਹੋਰਾਂ ਦਾ ਸਤਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਮੋਹ-ਮਾਇਆ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਹਨ, ਘੱਟ ਦੁੱਖ ਜਾਂ ਡਰ ਰੱਖਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਨਿਰਵਿਗਨ ਜੀਵਨ ਜੀਉਂਦੇ ਹਨ,
ਚ੍ਯਵਨ੍ਤਂ ਜਾਯਮਾਨਂ ਚ ਗਰ੍ਭਸ੍ਯਂ ਚੈਵ ਸਰ੍ਵਸ਼ਃ। ਸ੍ਵਮਾਤ੍ਮਾਨਂ ਪਰਂ ਚੈਵ ਬੁਧ੍ਯਨ੍ਤੇ ਜ੍ਞਾਨਚਕ੍ਸ਼ੁषਃ
ਜੋ ਗਿਆਨ ਦੀ ਅੱਖ ਰੱਖਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਜਨਮ, ਮਰਨ ਅਤੇ ਗਰਭ ਦੀ ਹਾਲਤ, ਆਪਣਾ ਤੇ ਹੋਰਾਂ ਦਾ ਆਪਾ, ਸਮਝ ਲੈਂਦੇ ਹਨ।
ऋषਯਸ੍ਤੇ ਮਹਾਤ੍ਮਾਨਃ ਪ੍ਰਤ੍ਯਕ੍ਸ਼ਾਗਮਬੁਦ੍ਧਯਃ। ਕਰ੍ਮਭੂਮਿਮਿਮਾਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਪੁਨਰ੍ਯਾਨ੍ਤਿ ਸੁਰਾਲਯਮ੍। `ਕृਤ੍ਵਾ ਸ਼ੁਭਾਨਿ ਕਰ੍ਮਾਣਿ ਜ੍ਞਾਨੇਨ ਭਰਤਰ੍षਭ
ਉਹ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਰਿਸ਼ੀਆਂ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਬੁੱਧੀ ਸਿੱਧਾ ਅਨੁਭਵ ਤੇ ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ 'ਤੇ ਆਧਾਰਿਤ ਹੈ, ਇਸ ਕਰਮ-ਭੂਮੀ 'ਤੇ ਆ ਕੇ, ਚੰਗੇ ਕਰਮ ਕਰਕੇ ਤੇ ਗਿਆਨ ਨਾਲ, ਮੁੜ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਘਰ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਭਾਰਤਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ।
ਕਿਂਚਿਦ੍ਦੈਵਾਦ੍ਧਠਾਤ੍ਕਿਂਚਿਤ੍ਕਿਂਚਿਦੇਵ ਸ੍ਵਕਰ੍ਮਭਿਃ। ਪ੍ਰਾਪ੍ਨੁਵਨ੍ਤਿ ਨਰਾ ਰਾਜਨ੍ਮਾ ਤੇऽਸ੍ਤ੍ਵਨ੍ਯਾਵਿਚਾਰਣਾ
ਕੁਝ ਲੋਕ ਦੈਵੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ, ਕੁਝ ਆਪਣੇ ਯਤਨ ਨਾਲ, ਤੇ ਕੁਝ ਆਪਣੇ ਕਰਮਾਂ ਨਾਲ ਫਲ ਪਾਉਂਦੇ ਹਨ; ਰਾਜਾ, ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਉਹੀ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਹੋਰ ਕੋਈ ਵਿਚਾਰ ਨਾ ਕਰ।
ਇਮਾਮਤ੍ਰੋਪਮਾਂ ਚਾਪਿ ਨਿਬੋਧ ਵਦਤਾਂਵਰ। ਮਨੁष੍ਯਲੋਕੇ ਯਚ੍ਛ੍ਰੇਯਃ ਪਰਂਮਨ੍ਯੇ ਯੁਧਿष੍ਠਿਰ
ਹੁਣ ਇਹ ਉਪਮਾ ਵੀ ਸੁਣ, ਵਧੀਆ ਬੋਲਣ ਵਾਲੇ; ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੀ ਦੁਨੀਆ ਵਿੱਚ ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਕੁਝ ਲੋਕ ਉਸ ਨੂੰ ਹੀ ਉੱਚਾ ਮੰਨਦੇ ਹਨ, ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ।
ਇਹੈਵੈਕਸ੍ਯ ਨਾਮੁਤ੍ਰ ਅਮੁਤ੍ਰੈਕਸ੍ਯ ਨੋ ਇਹ। ਇਹ ਚਾਮੁਤ੍ਰ ਚੈਕਸ੍ ਨਾਮੁਤ੍ਰੈਕਸ੍ਯ ਨੋ ਇਹ
ਕਿਸੇ ਲਈ ਇਹ ਫਲ ਸਿਰਫ਼ ਇਥੇ ਹੈ, ਪਰ ਉਥੇ ਨਹੀਂ; ਕਿਸੇ ਲਈ ਸਿਰਫ਼ ਉਥੇ ਹੈ, ਇਥੇ ਨਹੀਂ; ਕੁਝ ਲਈ ਦੋਵੇਂ ਥਾਂ ਹਨ; ਤੇ ਕਿਸੇ ਲਈ ਨਾਂ ਇਥੇ, ਨਾਂ ਉਥੇ।
ਧਨਾਨਿ ਯੇषਾਂ ਵਿਪੁਲਾਨਿ ਸਨ੍ਤਿ ਨਿਤ੍ਯਂਰਮਨ੍ਤੇ ਸੁਵਿਭੂषਿਤਾਙ੍ਗਾਃ। ਤੇषਾਮਯਂ ਸ਼ਤ੍ਰੁਵਰਘ੍ਨਲੋਕੋ ਨਾਸੌ ਸਦਾ ਗ੍ਰਾਮ੍ਯਸੁਖੇ ਰਤਾਨਾਮ੍
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਕੋਲ ਵੱਧ ਧਨ ਹੈ, ਜੋ ਹਮੇਸ਼ਾ ਖੁਸ਼ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਸੋਹਣੀਆਂ ਗਹਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜੇ ਹੋਏ ਹਨ—ਇਹ ਦੁਨੀਆ ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਹੈ, ਜੋ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰਦੀ ਹੈ; ਪਰ ਜੋ ਹਮੇਸ਼ਾ ਲੋਕੀ ਸੁਖਾਂ ਵਿਚ ਰੁਚੀ ਰੱਖਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਨਹੀਂ।
ਯੇ ਯੋਗਯੁਕ੍ਤਾਸ੍ਤਪਸਿ ਪ੍ਰਸਕ੍ਤਾਃ ਸ੍ਵਾਧ੍ਯਾਯਸ਼ੀਲਾ ਜਰਯਨ੍ਤਿ ਦੇਹਾਨ੍। ਜਿਤੇਨ੍ਦ੍ਰਿਯਾ ਭੂਤਹਿਤੇ ਨਿਵਿष੍ਟਾ ਸ੍ਤੇषਾਮਸੌ ਨਾਯਮਰਿਘ੍ਨਲੋਕਃ
ਜੋ ਯੋਗ ਵਿੱਚ ਲੱਗੇ ਹਨ, ਤਪ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਅਧਿਐਨ ਕਰਦੇ ਹਨ ਤੇ ਦੇਹ ਨੂੰ ਥੱਕਾ ਦਿੰਦੇ ਹਨ, ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਲਿਆ ਹੈ ਤੇ ਜੀਵਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਵਿੱਚ ਲੱਗੇ ਹਨ—ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਉਹ ਦੁਨੀਆ ਨਹੀਂ, ਜੋ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰਦੀ ਹੈ।
ਯੇ ਧਰ੍ਮਮੇਵ ਪ੍ਰਥਮਂ ਚਰਨ੍ਤਿ ਧਰ੍ਮੇਣ ਲਬ੍ਧ੍ਵਾ ਚ ਧਨਾਨਿ ਕਾਲੇ। ਦਾਰਾਨਵਾਪ੍ਯ ਕ੍ਰਤੁਭਿਰ੍ਯਜਨ੍ਤੇ ਤੇषਾਮਯਂ ਚੈਵ ਪਰਸ਼੍ਚ ਲੋਕਃ
ਜੋ ਪਹਿਲਾਂ ਧਰਮ ਦੀ ਪਾਲਣਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਸਮੇਂ ਤੇ ਧਰਮ ਰਾਹੀਂ ਧਨ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਪਤਨੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦੇ ਹਨ ਤੇ ਯਜਨਾਂ ਕਰਦੇ ਹਨ—ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਇਹ ਦੁਨੀਆ ਤੇ ਪਰਲੋਕ ਦੋਵੇਂ ਹਨ।
ਯੇ ਨੈਵ ਵਿਦ੍ਯਾਂ ਨ ਤਪੋ ਨ ਦਾਨਂ ਨ ਚਾਪਿ ਮੂਢਾਃ ਪ੍ਰਜਨੇ ਯਤਨ੍ਤੇ। ਨ ਚਾਪਿਗਚ੍ਛਨ੍ਤਿ ਸ਼ੁਭਾਨ੍ਯਭਾਗ੍ਯਾ- ਸ੍ਤੇषਾਮਯਂ ਚੈਵ ਪਰਸ਼੍ਚ ਨਾਸ੍ਤਿ
ਜੋ ਨਾ ਗਿਆਨ, ਨਾ ਤਪ, ਨਾ ਦਾਨ, ਨਾ ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ ਯਤਨ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਨਾ ਮਾੜੀ ਕਿਸਮਤ ਕਰਕੇ ਚੰਗੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦੇ ਹਨ—ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਨਾ ਇਹ ਦੁਨੀਆ ਹੈ, ਨਾ ਪਰਲੋਕ।
ਸਰ੍ਵੇ ਭਵਨ੍ਤਸ੍ਤ੍ਵਤਿਵੀਰ੍ਯਸਤ੍ਵਾ ਦਿਵ੍ਯੌਜਸਃ ਸਂਹਨਨੋਪਪਨ੍ਨਾਃ। ਲੋਕਾਦਮੁष੍ਮਾਦਵਨਿਂ ਪ੍ਰਪਨ੍ਨਾਃ ਸ੍ਵਧੀਤਵਿਦ੍ਯਾਃ ਸੁਰਕਾਰ੍ਯਹੇਤੋਃ
ਤੁਸੀਂ ਸਭ ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਅਤੇ ਹੌਸਲੇ ਵਾਲੇ ਹੋ, ਦਿਵਿਆਤਮਕ ਜੋਸ਼ ਅਤੇ ਮਜ਼ਬੂਤ ਸਰੀਰ ਰੱਖਦੇ ਹੋ। ਤੁਸੀਂ ਹੋਰ ਲੋਕਾਂ ਤੋਂ ਇਥੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਆਏ ਹੋ, ਧਾਰਮਿਕ ਗਿਆਨ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਹੋ, ਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਕੰਮ ਲਈ ਆਏ ਹੋ।
ਕृਤ੍ਵੈਵ ਕਰ੍ਮਾਣਇ ਮਹਾਨ੍ਤਿ ਸ਼ੂਰਾ- ਸ੍ਤਪੋਦਮਾਚਾਰਵਿਹਾਰਸ਼ੀਲਾਃ। ਦੇਵਾਨृषੀਨ੍ਪ੍ਰੇਤਗਤਾਂਸਚ੍ ਸਰ੍ਵਾ- ਨ੍ਸਂਤਰ੍ਪਯਿਤ੍ਵਾ ਵਿਧਿਨਾ ਪਰੇਣ
ਤੁਸੀਂ ਵੱਡੇ ਕੰਮ ਕਰ ਚੁੱਕੇ ਹੋ, ਧਿਆਨ, ਦਾਨ ਅਤੇ ਚੰਗੀ ਚਾਲ-ਚਲਣ ਵਿੱਚ ਲੱਗੇ ਹੋ। ਤੁਸੀਂ ਦੇਵਤਿਆਂ, ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਅਤੇ ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਉੱਚ ਰੀਤ ਰਵਾਜ ਨਾਲ ਸੰਤੁਸ਼ਟ ਕੀਤਾ ਹੈ।
ਸ੍ਵਰ੍ਗਂ ਪਰਂ ਪੁਣ੍ਯਕृਤਾਂ ਨਿਵਾਸਂ ਕ੍ਰਮੇਣ ਸਂਪ੍ਰਾਪ੍ਸ੍ਯਥ ਕਰ੍ਮਭਿਃ ਸ੍ਵੈਃ। ਮਾਭੂਦ੍ਵਿਸ਼ਙ੍ਕਾ ਤਵ ਕੌਰਵੇਨ੍ਦ੍ਰ ਦृष੍ਟ੍ਵਾऽऽਤ੍ਮਨਃ ਕ੍ਲੇਸ਼ਮਿਮਂ ਸੁਖਾਰ੍ਥਮ੍
ਆਪਣੇ ਕਰਮਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਤੁਸੀਂ ਚੰਗਿਆਂ ਦਾ ਵੱਡਾ ਸਵਰਗ, ਪਵਿੱਤਰ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਵਸੇਰਾ, ਇੱਕ-ਇੱਕ ਕਰਕੇ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲਵੋਗੇ। ਕੌਰਵਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਆਪਣੀ ਖੁਸ਼ੀ ਲਈ ਜੋ ਦੁਖ ਤੁਸੀਂ ਸਹਿ ਰਹੇ ਹੋ, ਉਸ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ ਤੇਰੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਾ ਆਵੇ।
ਮਾਰ੍ਕਣ੍ਡੇਯਂ ਮਹਾਤ੍ਮਾਨਮੂਚੁਃ ਪਾਣ੍ਡੁਸੁਤਾਸ੍ਤਦਾ। ਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯਂ ਦ੍ਵਿਜਮੁਖ੍ਯਾਨਾਂ ਸ਼੍ਰੋਤੁਮਿਚ੍ਛਾਮ ਕਥ੍ਯਤਾਮ੍
ਉਸ ਸਮੇਂ ਪਾਂਡਵਾਂ ਨੇ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਮਾਰਕੰਡੇ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, "ਅਸੀਂ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਾਂ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਸਾਨੂੰ ਉੱਚ ਕੋਟੀ ਦੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੀ ਮਹਾਨਤਾ ਸੁਣਾਓ।"
ਏਵਮੁਕ੍ਤਃ ਸ ਭਗਵਾਨ੍ਮਾਰ੍ਕਣ੍ਡੇਯੋ ਮਹਾਤਪਾਃ। ਉਵਾਚ ਸੁਮਹਾਤੇਜਾਃ ਸਰ੍ਵਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਵਿਸ਼ਾਰਦਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪੁੱਛਣ 'ਤੇ, ਮਹਾਨ ਤਪਸੀ, ਤੇਜਸਵੀ ਅਤੇ ਸਭ ਵਿਦਿਆਵਾਂ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਮਾਰਕੰਡੇ ਨੇ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ।
ਹੇਹਯਾਨਾਂ ਕੁਲਕਰੋ ਰਾਜਾ ਪਰਪੁਰਂਜਯਃ। ਕੁਮਾਰੋ ਰੂਪਸਂਪਨਨੋ ਮृਗਯਾਂ ਵ੍ਯਚਰਦ੍ਬਲੀ
ਹੇਹਯਾ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਸੰਸਥਾਪਕ, ਵਿਰੋਧੀਆਂ ਦੇ ਸ਼ਹਿਰਾਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲਾ ਰਾਜਾ, ਸੋਹਣੇ ਤੇ ਤਾਕਤਵਰ ਰਾਜਕੁਮਾਰ, ਇੱਕ ਵਾਰੀ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਸ਼ਿਕਾਰ ਕਰਨ ਗਿਆ।