ਦੇਹੀ ਚ ਦੇਹਂ ਸਂਤ੍ਯਜ੍ਯ ਮृਗ੍ਯਮਾਣਃ ਸ਼ੁਭਾਸ਼ੁਭੈਃ। ਕਥਂ ਸਂਯੁਜ੍ਯਤੇਪ੍ਰੇਤ੍ਯ ਇਹ ਵਾ ਦ੍ਵਿਜਸਤ੍ਤਮ
ਜਦ ਸਰੀਰ ਵਾਲਾ ਜੀਵ ਆਪਣਾ ਸਰੀਰ ਛੱਡ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਚੰਗੇ-ਮੰਦੇ ਕਰਮ ਉਸਨੂੰ ਲੱਭਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਮੌਤ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਜਾਂ ਇਥੇ, ਉਹ ਕਰਮਾਂ ਨਾਲ ਕਿਵੇਂ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਹੇ ਉੱਤਮ ਦਵਿਜ?
ਐਹਲੌਕਿਕਮੇਵੈਤਦੁਤਾਹੋ ਪਾਰਲੌਕਿਕਮ੍। ਕ੍ਵ ਵਾ ਕਰ੍ਮਾਣਿ ਤਿष੍ਠਨ੍ਤਿ ਜਨ੍ਤੋਃ ਪ੍ਰੇਤਸ੍ਯ ਭਾਰ੍ਗਵ
ਕੀ ਇਹ ਫਲ ਸਿਰਫ ਇਸ ਸੰਸਾਰ ਦਾ ਹੈ ਜਾਂ ਪਰਲੋਕ ਦਾ ਵੀ? ਹੇ ਭਾਰਗਵ, ਮੌਤ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਜੀਵ ਦੇ ਕਰਮ ਕਿੱਥੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ?
ਤ੍ਵਦ੍ਯੁਕ੍ਤੋऽਯਮਨੁਪ੍ਰਸ਼੍ਨੋ ਯਥਾਵਦ੍ਵਦਤਾਂਵਰ। ਵਿਦਿਤਂ ਵੇਦਿਤਵ੍ਯਂ ਤੇ ਸ੍ਥਿਤ੍ਯਰ੍ਥਂ ਤ੍ਵਂ ਤੁ ਪृਚ੍ਛਸਿ
ਤੂੰ ਜੋ ਸਵਾਲ ਪੁੱਛਿਆ ਹੈ, ਉਹ ਬਿਲਕੁਲ ਠੀਕ ਸਮੇਂ ਤੇ ਹੈ, ਹੇ ਵਧੀਆ ਬੋਲਣ ਵਾਲੇ। ਜੋ ਜਾਣਨ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਉਹ ਤੈਨੂੰ ਪਤਾ ਹੈ, ਪਰ ਤੂੰ ਸਮਝਣ ਲਈ ਪੁੱਛਦਾ ਹੈਂ।
ਅਤ੍ਰ ਤੇ ਕਥਯਿष੍ਯਾਮਿ ਤਦਿਹੈਕਮਨਾਃ ਸ਼ृਣੁ। ਯਥੇਹਾਮੁਤ੍ਰ ਚ ਨਰ ਸੁਖਦੁਃਖਮੁਪਾਸ਼੍ਨੁਤੇ
ਇਸ ਬਾਰੇ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਦੱਸਾਂਗਾ; ਮਨ ਲਾ ਕੇ ਸੁਣ। ਇਨਸਾਨ ਇਥੇ ਤੇ ਪਰਲੋਕ ਵਿੱਚ ਕਿਵੇਂ ਸੁਖ ਤੇ ਦੁਖ ਭੋਗਦਾ ਹੈ।
ਨਿਰ੍ਮਲਾਨਿ ਸ਼ਰੀਰਾਣਿ ਵਿਸ਼ੁਦ੍ਧਾਨਿ ਸ਼ਰੀਰਿਣਾਮ੍। ਸਸਰ੍ਜ ਧਰ਼੍ਮਤਨ੍ਤ੍ਰਾਣਿ ਪੂਰ੍ਵੋਤ੍ਪਨ੍ਨਃ ਪ੍ਰਜਾਪਤਿਃ
ਜੀਵਾਂ ਲਈ ਪੁਰਾਣਾ ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ ਨੇ ਸ਼ੁਰੂ ਵਿੱਚ ਸਰੀਰ ਬਣਾਏ ਜੋ ਪਵਿੱਤਰ, ਨਿਰਮਲ ਤੇ ਧਰਮ ਦੇ ਅਧੀਨ ਸਨ।
ਅਮੋਘਫਲਸਂਕਲ੍ਪਾਃ ਸੁਵ੍ਰਤਾਃ ਸਤ੍ਯਵਾਦਿਨਃ। ਬ੍ਰਹ੍ਮਭੂਤਾ ਨਰਾਃ ਪੁਣ੍ਯਾਃ ਪੁਰਾਣਾਃ ਕੁਰੁਸਤ੍ਤਮ
ਹੇ ਕੁਰੁਆਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ, ਉਹ ਪੁਰਾਣੇ ਚੰਗੇ ਲੋਕ ਪੱਕੇ ਵ੍ਰਤ ਵਾਲੇ, ਸੱਚ ਬੋਲਣ ਵਾਲੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਇੱਛਾਵਾਂ ਕਦੇ ਵਿਅਰਥ ਨਹੀਂ ਜਾਂਦੀਆਂ, ਤੇ ਉਹ ਬ੍ਰਹਮ ਰੂਪ ਸਨ।
ਸਰ੍ਵੇ ਦੇਵੈਃ ਸਮਾਯਾਨ੍ਤਿ ਸ੍ਵਚ੍ਛਨ੍ਦੇਨ ਨਭਸ੍ਤਲਮ੍। ਤਤਸ਼੍ਚ ਪੁਨਰਾਯਾਨ੍ਤਿ ਸਰ੍ਵੇ ਸ੍ਵਚ੍ਛਨ੍ਦਚਾਰਿਣਃ
ਉਹ ਸਭ ਆਪਣੇ ਮਨ ਚਾਹੇ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨਾਲ ਅਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਜਾਂਦੇ, ਤੇ ਫਿਰ ਆਜ਼ਾਦੀ ਨਾਲ ਮੁੜ ਆ ਜਾਂਦੇ।
ਸ੍ਵਚ੍ਚਨ੍ਦਮਰਣਾਸ਼੍ਚਾਸਨ੍ਨਰਾਃ ਸ੍ਵਚ੍ਛਨ੍ਦਜੀਵਿਨਃ। ਅਲ੍ਪਬਾਧਾ ਨਿਰਾਤਙ੍ਕਾਃ ਸਿਦ੍ਧਾਰ੍ਥਾ ਨਿਰੁਪਦ੍ਰਵਾਃ
ਉਹ ਆਪਣੀ ਮਰਜ਼ੀ ਨਾਲ ਜੀਵਦੇ ਤੇ ਮਰਦੇ, ਆਜ਼ਾਦ ਜੀਵਨ ਵਾਲੇ, ਘੱਟ ਦੁਖੀ, ਬਿਨਾ ਰੋਗਾਂ ਦੇ, ਸਫਲ ਤੇ ਬਿਨਾ ਰੁਕਾਵਟਾਂ ਦੇ ਸਨ।
ਦ੍ਰष੍ਟਾਰੋਦੇਵਸਙ੍ਘਾਨਾਮृषੀਣਾਂ ਚ ਮਹਾਤ੍ਮਨਾਮ੍। ਪ੍ਰਤ੍ਯਕ੍ਸ਼ਾਃ ਸਰ੍ਵਧਰ੍ਮਾਣਾਂ ਦਾਨ੍ਤਾ ਵਿਗਤਮਤ੍ਸਰਾਃ
ਉਹ ਦੇਵਤਿਆਂ ਅਤੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੀਆਂ ਸਭਾ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰਦੇ, ਧਰਮਾਂ ਨੂੰ ਸਿੱਧਾ ਵੇਖਦੇ, ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਸੰਭਾਲਣ ਵਾਲੇ ਤੇ ਈਰਖਾ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਸਨ।
ਆਸਨ੍ਵਰ੍षਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਤਥਾ ਪੁਤ੍ਰਸਹਸ੍ਰਿਣਃ। ਤਤਃ ਕਾਲਾਨ੍ਤਰੇ ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਪृਥਿਵੀਤਲਚਾਰਿਣਃ
ਉਹ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਸਾਲ ਜੀਵਦੇ, ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਪੁੱਤਰਾਂ ਵਾਲੇ ਸਨ; ਫਿਰ ਸਮੇਂ ਦੇ ਨਾਲ ਉਹ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਘੁੰਮਣ ਲੱਗ ਪਏ।
ਕਾਮਕ੍ਰੋਧਾਭਿਭੂਤਾਸ੍ਤੇ ਮਾਯਾਵ੍ਯਾਜੋਪਜੀਵਿਨਃ। ਲੋਭਮੋਹਾਭਿਭੂਤਾਸ਼੍ਚ ਤ੍ਯਕ੍ਤਾ ਦੇਵੈਸ੍ਤਤੋ ਨਰਾਃ
ਜਦ ਉਹ ਇੱਛਾ ਤੇ ਗੁੱਸੇ ਦੇ ਵਸ਼ ਹੋ ਗਏ, ਠੱਗੀ ਤੇ ਮਾਇਆ ਨਾਲ ਜੀਵਨ ਗੁਜ਼ਾਰਣ ਲੱਗ ਪਏ, ਲਾਲਚ ਤੇ ਭਟਕਾਵੇ ਦੇ ਵਸ਼ ਹੋ ਗਏ, ਤਾਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ।
ਅਸ਼ੁਭੈਃ ਕਰ੍ਮਭਿਃ ਪਾਪਾਸ੍ਤਿਰ੍ਯਙ੍ਗਿਰਯਗਾਮਿਨਃ। ਸਂਸਾਰੇषੁ ਵਿਚਿਤ੍ਰੇषੁ ਪਚ੍ਯਮਾਨਾਃ ਪੁਨਃ ਪੁਨਃ
ਮੰਦੇ ਕਰਮਾਂ ਕਰਕੇ, ਪਾਪੀ ਲੋਕ ਪਸ਼ੂਆਂ ਤੇ ਨਰਕਾਂ ਵਿੱਚ ਜਨਮ ਲੈਣ ਲੱਗੇ, ਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਸੰਸਾਰਾਂ ਵਿੱਚ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਦੁਖ ਭੋਗਦੇ ਰਹੇ।
ਮੋਘੇष੍ਟਾ ਮੋਘਸਂਕਲ੍ਪਾ ਮੋਘਜ੍ਞਾਨਾ ਵਿਚੇਤਸਃ। `ਕਾਙ੍ਕ੍ਸ਼ਿਣਃ ਸਰ੍ਵਕਾਮਾਨਾਂ ਨਾਸ੍ਤਿਕਾ ਭਿਨ੍ਨਸੇਤਵਃ
ਉਹਨਾਂ ਦੀਆਂ ਯਜਨਾ, ਇੱਛਾਵਾਂ ਤੇ ਗਿਆਨ ਵਿਅਰਥ ਹੋ ਗਏ, ਮਨ ਭਟਕਿਆ ਹੋਇਆ, ਹਰ ਚੀਜ਼ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਤੋਂ ਰਹਿਤ, ਤੇ ਨਿਯਮ ਤੋੜਣ ਵਾਲੇ ਸਨ।
ਸਰ੍ਵਾਭਿਸ਼ਙ੍ਖਿਨਸ਼੍ਚੈਵ ਸਂਵृਤ੍ਤਾਃ ਕ੍ਲੇਦਾਯਿਨਃ। ਅਸ਼ੁਭੈਃ ਕਰ੍ਮਭਿਸ਼੍ਚਾਪਿ ਪ੍ਰਾਯਸ਼ਃ ਪਰਿਚਿਹ੍ਨਿਤਾਃ
ਉਹ ਹਰ ਚੀਜ਼ 'ਤੇ ਸ਼ੱਕ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਸੜਨ ਵਾਲੇ, ਤੇ ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਮੰਦੇ ਕਰਮਾਂ ਨਾਲ ਚਿਨ੍ਹੇ ਜਾਂਦੇ ਸਨ।
ਦੌष੍ਕੁਲ੍ਯਾ ਵ੍ਯਾਧਿਬਹੁਲਾ ਦੁਰਾਤ੍ਮਾਨੋऽਭਿਤਾਪਿਨਃ। ਭਵਨ੍ਤ੍ਯਲ੍ਪਾਯੁषਃ ਪਾਪਾ ਰੌਦ੍ਰਕਰ੍ਮਫਲੋਦਯਾਃ। ਨਾਥਨ੍ਤਃ ਸਰ੍ਵਕਾਮਾਨਾਂ ਨਾਸ੍ਤਿਕਾ ਭਿਨ੍ਨਚੇਤਸਃ
ਉਹ ਮਾੜੀ ਕੁਲ ਦੇ, ਬਹੁਤ ਬਿਮਾਰੀਆਂ ਵਾਲੇ, ਮੰਦੇ ਮਨ ਵਾਲੇ, ਦੁਖੀ, ਘੱਟ ਉਮਰ ਵਾਲੇ, ਪਾਪੀ, ਕਠੋਰ ਕਰਮਾਂ ਦੇ ਫਲ ਭੋਗਣ ਵਾਲੇ, ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਤੋਂ ਰਹਿਤ, ਹਰ ਚੀਜ਼ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਤੇ ਮਨੋਂ ਟੁੱਟੇ ਹੋਏ ਸਨ।
ਜਨ੍ਤੋਃ ਪ੍ਰੇਤਸ੍ਯ ਕੌਨ੍ਤੇਯ ਗਤਿਃ ਸ੍ਵੈਰਿਹ ਕਰ੍ਮਭਿਃ। ਪ੍ਰਾਜ੍ਞਸ੍ਯ ਹੀਨਬੁਦ੍ਧੇਸ਼੍ਚ ਕਰ੍ਮਕੋਸ਼ਃ ਕ੍ਵ ਤਿष੍ਠਤਿ
ਹੇ ਕੌਂਤੇਯ, ਜੀਵ ਦੀ ਮੌਤ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਦੀ ਗਤੀ ਉਸਦੇ ਆਪਣੇ ਕਰਮਾਂ ਨਾਲ ਹੁੰਦੀ ਹੈ; ਪਰ ਗਿਆਨੀਆਂ ਤੇ ਮੂਰਖਾਂ ਦੇ ਕਰਮਾਂ ਦਾ ਖਜਾਨਾ ਕਿੱਥੇ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ?
ਕ੍ਵਸ੍ਥਸ੍ਤਤ੍ਸਮੁਪਾਸ਼੍ਨਾਤਿ ਸੁਕृਤਂ ਯਦਿ ਵੇਤਰਤ੍। ਇਤਿ ਤੇ ਦਰ੍ਸ਼ਨਂ ਯਚ੍ਚ ਤਤ੍ਰਾਪ੍ਯਨੁਨਯਂ ਸ਼ृਣੁ
ਉਹ ਕਿੱਥੇ ਚੰਗਾ ਜਾਂ ਮਾੜਾ ਕੀਤਾ ਹੋਇਆ ਫਲ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ? ਇਹ ਤੇਰਾ ਸਵਾਲ ਸੀ, ਜੋ ਤੂੰ ਦਰਸ਼ਨ ਬਾਰੇ ਪੁੱਛਿਆ; ਹੁਣ ਇਸ ਦੀ ਵਿਆਖਿਆ ਸੁਣ।
ਅਯਮਾਦਿਸ਼ਰੀਰੇਣ ਦੇਵਸृष੍ਟੇਨ ਮਾਨਵਃ। ਸ਼ੁਭਾਨਾਮਸ਼ੁਭਾਨਾਂ ਚ ਕੁਰੁਤੇ ਸਂਚਯਂ ਮਹਤ੍
ਇਹ ਮਨੁੱਖ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਬਣਾਈ ਆਦਿ ਦੇਹ ਵਿਚ ਹੈ, ਚੰਗੇ ਤੇ ਮਾੜੇ ਕੰਮਾਂ ਦਾ ਵੱਡਾ ਢੇਰ ਇਕੱਠਾ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਆਯੁषੋऽਨ੍ਤੇ ਪ੍ਰਹਾਯੇਦਂ ਕ੍ਸ਼ੀਣਪ੍ਰਾਯਂ ਕਲੇਬਰਮ੍। ਸਂਭਵਤ੍ਯੇਵ ਯੁਗਪਦ੍ਯੋਨੌ ਨਾਸ੍ਤ੍ਯਨ੍ਤਰਾऽਭਵਃ
ਜੀਵਨ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ ਇਹ ਥੱਕ ਚੁੱਕੀ ਦੇਹ ਛੱਡ ਦਿੱਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ; ਜਨਮ ਇਕੋ ਸਮੇਂ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਦੋਵੇਂ ਵਿਚ ਕੋਈ ਵਖਰਾ ਸਮਾਂ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ।
ਤਤ੍ਰਾਸ੍ਯ ਸ੍ਵਕृਤਂ ਕਰ੍ਮ ਚ੍ਛਾਯੇਵਾਨੁਗਤਂ ਸਦਾ। ਫਲਤ੍ਯਥ ਸੁਖਾਰ੍ਹੋ ਵਾ ਦੁਃਖਾਰ੍ਹੋਵਾऽਥ ਜਾਯਤੇ
ਉਥੇ ਉਸ ਦੇ ਆਪਣੇ ਕਰਮ ਹਮੇਸ਼ਾ ਛਾਂ ਵਾਂਗ ਪਿੱਛੇ ਲੱਗਦੇ ਹਨ; ਫਿਰ ਉਹ ਸੁਖ ਜਾਂ ਦੁੱਖ ਦੇ ਯੋਗ ਬਣਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਉਸ ਅਨੁਸਾਰ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਕृਤਾਨ੍ਤਵਿਧਿਸਂਯੁਕ੍ਤਃ ਸ ਜਨ੍ਤੁਰ੍ਲਕ੍ਸ਼ਣੈਃ ਸ਼ੁਭੈਃ। ਅਸ਼ੁਭੈਰ੍ਵਾ ਨਿਰਾਦਾਨੋ ਲਕ੍ਸ਼੍ਯਤੇ ਜ੍ਞਾਨਦृष੍ਟਿਭਿਃ
ਕਰਮ-ਫਲ ਦੇ ਨਿਯਮ ਨਾਲ ਜੁੜਿਆ ਉਹ ਜੀਵ, ਚੰਗੇ ਜਾਂ ਮਾੜੇ ਲਕੜਣਾਂ ਨਾਲ, ਗਿਆਨ ਦੀ ਨਜ਼ਰ ਨਾਲ ਪਛਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਉਸ ਅਨੁਸਾਰ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।
ਏषਾ ਤਾਵਦਬੁਦ੍ਧੀਨਾਂ ਗਤਿਰੁਕ੍ਤਾ ਯੁਧਿष੍ਠਿਰ। ਅਤਃ ਪਰਂ ਜ੍ਞਾਨਵਤਾਂ ਨਿਬੋਧ ਗਤਿਮੁਤ੍ਤਮਾਮ੍
ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ, ਇਹ ਅਗਿਆਨੀਆਂ ਲਈ ਦੱਸਿਆ ਰਾਹ ਹੈ; ਹੁਣ ਗਿਆਨੀਆਂ ਲਈ ਉੱਚਾ ਰਾਹ ਸੁਣ।
ਮਨੁष੍ਯਾਸ੍ਤਪ੍ਤਤਪਸਃ ਸਰ੍ਵਾਗਮਪਰਾਯਣਾਃ। ਸ੍ਥਿਰਵ੍ਰਤਾਃ ਸਤ੍ਯਪਰਾ ਗੁਰੁਸ਼ੁਸ਼੍ਰੂषਣੇ ਰਤਾਃ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਤਪ ਵਿੱਚ ਲੱਗੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਸਾਰੇ ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਦੀ ਪਾਲਣਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਪੱਕੇ ਵਚਨ ਨਿਭਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਸੱਚ ਨੂੰ ਮਾਨਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਅਧਿਆਪਕ ਦੀ ਸੇਵਾ ਵਿੱਚ ਰੁਚੀ ਰੱਖਦੇ ਹਨ,
ਸੁਸ਼ੀਲਾਃ ਸ਼ੁਕ੍ਲਜਾਤੀਯਾਃ ਕ੍ਸ਼ਾਨ੍ਤਾ ਦਾਨ੍ਤਾਃ ਸੁਤੇਜਸਃ। ਸ਼ੁਚਿਯੋਨ੍ਯਨ੍ਤਰਗਤਾਃ ਪ੍ਰਾਯਸ਼ਃ ਸ਼ੁਭਲਕ੍ਸ਼ਣਾਃ
ਜੋ ਸੁਭਾਵ ਵਾਲੇ, ਪਵਿੱਤਰ ਵੰਸ਼ਾਂ ਵਿੱਚ ਜਨਮੇ, ਧੀਰਜਵਾਨ, ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ ਉੱਤੇ ਕਾਬੂ ਰੱਖਣ ਵਾਲੇ, ਵਧੀਆ ਜੋਸ਼ ਵਾਲੇ, ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਪਵਿੱਤਰ ਗਰਭਾਂ ਵਿੱਚ ਜਨਮੇ ਅਤੇ ਚੰਗੇ ਲਕੜਣਾਂ ਵਾਲੇ ਹਨ,
ਜਿਤੇਨਦ੍ਰਿਯਤ੍ਵਾਦ੍ਵਸ਼ਿਨਃ ਸਤ੍ਕृਤ੍ਯਾਨ੍ਮਨ੍ਦਰਾਗਿਣਃ। ਅਲ੍ਪਾਬਾਧਪਰਿਤ੍ਰਾਸਾ ਭਵਨ੍ਤਿ ਨਿਰੁਪਦ੍ਰਵਾਃ
ਜੋ ਲੋਭ ਤੇ ਮੋਹ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਕੇ ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ ਦੇ ਮਾਲਕ ਬਣੇ ਹਨ, ਹੋਰਾਂ ਦਾ ਸਤਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਮੋਹ-ਮਾਇਆ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਹਨ, ਘੱਟ ਦੁੱਖ ਜਾਂ ਡਰ ਰੱਖਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਨਿਰਵਿਗਨ ਜੀਵਨ ਜੀਉਂਦੇ ਹਨ,
ਚ੍ਯਵਨ੍ਤਂ ਜਾਯਮਾਨਂ ਚ ਗਰ੍ਭਸ੍ਯਂ ਚੈਵ ਸਰ੍ਵਸ਼ਃ। ਸ੍ਵਮਾਤ੍ਮਾਨਂ ਪਰਂ ਚੈਵ ਬੁਧ੍ਯਨ੍ਤੇ ਜ੍ਞਾਨਚਕ੍ਸ਼ੁषਃ
ਜੋ ਗਿਆਨ ਦੀ ਅੱਖ ਰੱਖਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਜਨਮ, ਮਰਨ ਅਤੇ ਗਰਭ ਦੀ ਹਾਲਤ, ਆਪਣਾ ਤੇ ਹੋਰਾਂ ਦਾ ਆਪਾ, ਸਮਝ ਲੈਂਦੇ ਹਨ।
ऋषਯਸ੍ਤੇ ਮਹਾਤ੍ਮਾਨਃ ਪ੍ਰਤ੍ਯਕ੍ਸ਼ਾਗਮਬੁਦ੍ਧਯਃ। ਕਰ੍ਮਭੂਮਿਮਿਮਾਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਪੁਨਰ੍ਯਾਨ੍ਤਿ ਸੁਰਾਲਯਮ੍। `ਕृਤ੍ਵਾ ਸ਼ੁਭਾਨਿ ਕਰ੍ਮਾਣਿ ਜ੍ਞਾਨੇਨ ਭਰਤਰ੍षਭ
ਉਹ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਰਿਸ਼ੀਆਂ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਬੁੱਧੀ ਸਿੱਧਾ ਅਨੁਭਵ ਤੇ ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ 'ਤੇ ਆਧਾਰਿਤ ਹੈ, ਇਸ ਕਰਮ-ਭੂਮੀ 'ਤੇ ਆ ਕੇ, ਚੰਗੇ ਕਰਮ ਕਰਕੇ ਤੇ ਗਿਆਨ ਨਾਲ, ਮੁੜ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਘਰ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਭਾਰਤਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ।
ਕਿਂਚਿਦ੍ਦੈਵਾਦ੍ਧਠਾਤ੍ਕਿਂਚਿਤ੍ਕਿਂਚਿਦੇਵ ਸ੍ਵਕਰ੍ਮਭਿਃ। ਪ੍ਰਾਪ੍ਨੁਵਨ੍ਤਿ ਨਰਾ ਰਾਜਨ੍ਮਾ ਤੇऽਸ੍ਤ੍ਵਨ੍ਯਾਵਿਚਾਰਣਾ
ਕੁਝ ਲੋਕ ਦੈਵੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ, ਕੁਝ ਆਪਣੇ ਯਤਨ ਨਾਲ, ਤੇ ਕੁਝ ਆਪਣੇ ਕਰਮਾਂ ਨਾਲ ਫਲ ਪਾਉਂਦੇ ਹਨ; ਰਾਜਾ, ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਉਹੀ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਹੋਰ ਕੋਈ ਵਿਚਾਰ ਨਾ ਕਰ।
ਇਮਾਮਤ੍ਰੋਪਮਾਂ ਚਾਪਿ ਨਿਬੋਧ ਵਦਤਾਂਵਰ। ਮਨੁष੍ਯਲੋਕੇ ਯਚ੍ਛ੍ਰੇਯਃ ਪਰਂਮਨ੍ਯੇ ਯੁਧਿष੍ਠਿਰ
ਹੁਣ ਇਹ ਉਪਮਾ ਵੀ ਸੁਣ, ਵਧੀਆ ਬੋਲਣ ਵਾਲੇ; ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੀ ਦੁਨੀਆ ਵਿੱਚ ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਕੁਝ ਲੋਕ ਉਸ ਨੂੰ ਹੀ ਉੱਚਾ ਮੰਨਦੇ ਹਨ, ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ।
ਇਹੈਵੈਕਸ੍ਯ ਨਾਮੁਤ੍ਰ ਅਮੁਤ੍ਰੈਕਸ੍ਯ ਨੋ ਇਹ। ਇਹ ਚਾਮੁਤ੍ਰ ਚੈਕਸ੍ ਨਾਮੁਤ੍ਰੈਕਸ੍ਯ ਨੋ ਇਹ
ਕਿਸੇ ਲਈ ਇਹ ਫਲ ਸਿਰਫ਼ ਇਥੇ ਹੈ, ਪਰ ਉਥੇ ਨਹੀਂ; ਕਿਸੇ ਲਈ ਸਿਰਫ਼ ਉਥੇ ਹੈ, ਇਥੇ ਨਹੀਂ; ਕੁਝ ਲਈ ਦੋਵੇਂ ਥਾਂ ਹਨ; ਤੇ ਕਿਸੇ ਲਈ ਨਾਂ ਇਥੇ, ਨਾਂ ਉਥੇ।