ਯਥਾਪ੍ਰਤਿਜ੍ਞਂ ਵਿਹृਤਸ਼੍ਚ ਕਾਲਃ ਸਰ੍ਵਾਃ ਸਮਾ ਦ੍ਵਾਦਸ਼ ਨਿਰ੍ਜਨੇषੁ। ਅਜ੍ਞਾਤਚਰ੍ਯਾਂ ਵਿਧਿਵਤ੍ਸਮਾਪ੍ਯ ਭਵਦ੍ਗਤਾਃ ਕੇਸ਼ਵ ਪਾਣ੍ਡਵੇਯਾਃ
ਜਿਵੇਂ ਵਾਅਦਾ ਕੀਤਾ ਸੀ, ਉਹ ਸਮਾਂ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਿਰਜਨ ਥਾਵਾਂ 'ਚ ਬੀਤ ਗਿਆ, ਬਾਰਾਂ ਸਾਲ। ਗੁਪਤ ਜੀਵਨ ਦਾ ਇੱਕ ਸਾਲ ਵੀ ਢੰਗ ਨਾਲ ਪੂਰਾ ਹੋ ਗਿਆ। ਹੁਣ ਪਾਂਡਵ ਪੁੱਤਰ, ਕੇਸ਼ਵ, ਤੇਰੇ ਕੋਲ ਆ ਗਏ ਹਨ।
ਏषੈਵ ਬੁਦ੍ਧਿਰ੍ਜੁषਤਾਂ ਸਦਾ ਤ੍ਵਾਂ ਸਤ੍ਯੇ ਸ੍ਥਿਤਾਃ ਕੇਸ਼ਵ ਪਾਣ੍ਡਵੇਯਾਃ। ਸਦਾਨਧਰ੍ਮਾਃ ਸਜਲਾਃ ਸਦਾਰਾਃ ਸਬਾਨ੍ਧਵਾਸ੍ਤ੍ਵਚ੍ਛਰਣਾ ਹਿ ਪਾਰ੍ਥਾਃ
ਇਹੀ ਸੋਚ ਹੈ ਜੋ ਸਦਾ ਤੈਨੂੰ ਪਸੰਦ ਆਉਂਦੀ ਹੈ: ਪਾਂਡਵ ਪੁੱਤਰ, ਕੇਸ਼ਵ, ਸੱਚ 'ਚ ਡਟੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਧਰਮ ਵਾਲੇ, ਦਿਲੋਂ ਦਾਨੀ, ਆਪਣੇ ਪਰਿਵਾਰ ਅਤੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਸਮੇਤ, ਤੇਰੇ ਆਸਰੇ ਆ ਗਏ ਹਨ, ਪਾਰਥ।
ਤਥਾ ਵਦਤਿਵਾਰ੍ष੍ਣੇਯੇ ਧਰ੍ਮਰਾਜੇ ਚ ਭਾਰਤ। ਅਥ ਪਸ਼੍ਚਾਤ੍ਤਪੋਵृਦ੍ਧੋ ਬਹੁਵਰ੍षਸਹਸ੍ਰਧृਕ੍। ਪ੍ਰਤ੍ਯਦृਸ਼੍ਯਤ ਧਰ੍ਮਾਤ੍ਮਾ ਮਾਰ੍ਕਣ੍ਡੇਯੋ ਮਹਾਤਪਾਃ
ਵਾਰਸ਼ਣੀ ਪੁੱਤਰ ਅਤੇ ਧਰਮ ਦੇ ਰਾਜਾ ਜਦੋਂ ਐਸਾ ਕਹਿ ਰਹੇ ਸਨ, ਭਾਰਤ, ਤਾਂ ਬਹੁਤ ਸਾਲਾਂ ਦੀ ਤਪस्या ਕਰ ਚੁੱਕਾ, ਮਹਾਨ ਤਪਸਵੀ, ਧਰਮ ਵਾਲਾ ਮਾਰਕੰਡੇਯਾ ਉੱਥੇ ਆ ਗਿਆ।
ਅਜਰਸ਼੍ਚਾਮਰਂਸ਼੍ਚੈਵ ਰੂਪੌਦਾਰ੍ਯਗੁਣਾਨ੍ਵਿਤਃ। ਵ੍ਯਦृਸ਼੍ਯਤ ਤਥਾ ਯੁਕ੍ਤੋ ਯਥਾ ਸ੍ਯਾਤ੍ਪਞ੍ਚਵਿਂਸ਼ਕਃ
ਉਹ ਬੁਜ਼ੁਰਗ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਉੱਤੇ ਉਮਰ ਦਾ ਕੋਈ ਅਸਰ ਨਹੀਂ ਸੀ, ਸੋਹਣੇ, ਉੱਚੇ ਸੁਭਾਵ ਅਤੇ ਗੁਣਾਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਐਸਾ ਲੱਗਦਾ ਸੀ ਜਿਵੇਂ ਉਹ ਪਚੀਸ ਸਾਲ ਦਾ ਨੌਜਵਾਨ ਹੋਵੇ।
ਤਮਾਗਤਮृषਿਂ ਵृਦ੍ਧਂ ਬਹੁਵਰ੍षਸਹਸ੍ਰਿਣਮ੍। ਉਪਾਤਿष੍ਠਨ੍ਤ ਤੇ ਸਰ੍ਵੇਪਾਣ੍ਡਵਾਃ ਸਹਯਾਦਵਾਃ
ਜਦੋਂ ਉਹ ਬਹੁਤ ਸਾਲਾਂ ਵਾਲਾ, ਬੁਜ਼ੁਰਗ ਰਿਸ਼ੀ ਆਇਆ, ਤਾਂ ਪਾਂਡਵ ਅਤੇ ਯਾਦਵ ਸਭ ਨੇ ਮਿਲ ਕੇ ਉਸ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕੀਤੀ।
ਤਮਰ੍ਚਿਤਂ ਸੁਵਿਸ਼੍ਵਸ੍ਤਮਾਸੀਨਮृषਿਸਤ੍ਤਮਮ੍। ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਨਾਂ ਮਤੇਨਾਹ ਪਾਣ੍ਡਵਾਨਾਂ ਚ ਕੇਸ਼ਵਃ
ਉਹ ਰਿਸ਼ੀ, ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਸੀ, ਆਦਰ ਨਾਲ ਬੈਠ ਗਿਆ। ਫਿਰ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਅਤੇ ਪਾਂਡਵਾਂ ਦੀ ਸਹਿਮਤੀ ਨਾਲ, ਕੇਸ਼ਵ ਨੇ ਗੱਲ ਕੀਤੀ।
ਸ਼ੁਸ਼੍ਰੂਪਵਃ ਪਾਣ੍ਡਵਾਸ੍ਤੇ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਸ਼੍ਚ ਸਮਾਗਤਾਃ। ਦ੍ਰੌਪਦੀ ਸਤ੍ਯਭਾਮਾ ਚ ਤਥਾऽਹਂਪਰਮਂ ਵਚਃ
ਪਾਂਡਵ, ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਦ੍ਰੌਪਦੀ, ਸਤਿਆਭਾਮਾ ਅਤੇ ਮੈਂ ਖੁਦ, ਸਭ ਨੇ ਉਸ ਮਹਾਨ ਬਚਨ ਨੂੰ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣਿਆ।
ਪੁਰਾਵृਤ੍ਤਾਃ ਕਥਾਃ ਪੁਣ੍ਯਾਃ ਸਦਾਚਾਰਾਨ੍ਸਨਾਤਨਾਨ੍। ਰਾਜ੍ਞਾਂਸ੍ਤ੍ਰੀਣਾਮृषੀਣਾਂ ਚ ਮਾਰ੍ਕਣਅਡੇਯ ਪ੍ਰਚਕ੍ਸ਼੍ਵ ਨਃ
ਮਾਰਕੰਡੇਯਾ, ਸਾਨੂੰ ਰਾਜਿਆਂ, ਔਰਤਾਂ ਅਤੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੀਆਂ ਪੁਰਾਣੀਆਂ, ਚੰਗੀਆਂ ਕਹਾਣੀਆਂ ਸੁਣਾਓ, ਜੋ ਪਵਿੱਤਰ ਹਨ ਤੇ ਸਦਾ ਚਲਣ ਵਾਲੇ ਆਚਾਰ ਨੂੰ ਦੱਸਦੀਆਂ ਹਨ।
ਤੇषੁ ਤਤ੍ਰੋਪਵਿष੍ਟੇषੁ ਦੇਵਰ੍षਿਰਪਿ ਨਾਰਦਃ। ਆਜਗਾਮ ਵਿਸ਼ੁਦ੍ਧਾਤ੍ਮਾ ਪਾਣ੍ਡਵਾਨਵਲੋਕਕਃ
ਜਦੋਂ ਉਹ ਸਭ ਉੱਥੇ ਬੈਠੇ ਸਨ, ਤਾਂ ਦੇਵ ਰਿਸ਼ੀ ਨਾਰਦ, ਜਿਸ ਦਾ ਮਨ ਪਵਿੱਤਰ ਸੀ ਅਤੇ ਜੋ ਪਾਂਡਵਾਂ ਨੂੰ ਵੇਖਣ ਆਇਆ ਸੀ, ਵੀ ਆ ਗਿਆ।
ਤਮਪ੍ਯਥ ਮਹਾਤ੍ਮਾਨਂ ਸਰ੍ਵੇ ਤੇ ਪੁਰੁषਰ੍षਭਾਃ। ਪਾਦ੍ਯਾਰ੍ਧ੍ਯਾਭ੍ਯਾਂ ਯਥਾਨ੍ਯਾਯਮੁਪਤਸ੍ਥੁਰ੍ਮਨੀषਿਣਃ
ਉਹ ਸਭ ਮਹਾਨ ਪੁਰਖ, ਪੈਰ ਧੋਣ ਲਈ ਪਾਣੀ ਅਤੇ ਹੋਰ ਆਦਰ ਨਾਲ, ਉਸ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਨ ਲੱਗੇ, ਜਿਵੇਂ ਰੀਤ ਹੈ।
ਨਾਰਦਸ੍ਤ੍ਵਥ ਦੇਵਰ੍षਿਰ੍ਜ੍ਞਾਤ੍ਵਾ ਤਾਂਸ੍ਤੁ ਕृਤਕ੍ਸ਼ਣਾਨ੍। ਮਾਰ੍ਕਣ੍ਡੇਯਸ੍ਯ ਵਦਤਸ੍ਤਾਂ ਕਥਾਮਨ੍ਵਮੋਦਤ
ਫਿਰ, ਦੇਵ ਰਿਸ਼ੀ ਨਾਰਦ, ਸਮਾਂ ਠੀਕ ਜਾਣ ਕੇ, ਮਾਰਕੰਡੇਯਾ ਦੀ ਕਹਾਣੀ ਸੁਣਨ ਲਈ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਤਿਆਰ ਹੋ ਗਿਆ।
ਉਵਾਚ ਚੈਨਂ ਕਾਲਜ੍ਞਂ ਸ੍ਮਯਨ੍ਨਿਵ ਸਨਾਰਦਃ। ਬ੍ਰਹ੍ਮਰ੍षੇ ਕਥ੍ਯਤਾਂ ਯਤ੍ਤੇ ਪਾਣ੍ਡਵੇषੁ ਵਿਵਕ੍ਸ਼ਿਤਮ੍
ਫਿਰ, ਨਾਰਦ ਨੇ, ਸਮਾਂ ਜਾਣਨ ਵਾਲੇ ਨੂੰ, ਹੱਸ ਕੇ ਕਿਹਾ: 'ਬ੍ਰਹਮ ਰਿਸ਼ੀ, ਜੋ ਤੂੰ ਪਾਂਡਵਾਂ ਨੂੰ ਕਹਿਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈਂ, ਉਹ ਸਾਨੂੰ ਦੱਸ।'
ਏਵਮੁਕ੍ਤਃ ਪ੍ਰਤ੍ਯੁਵਾਚ ਮਾਰ੍ਕਣ੍ਡੇਯੋ ਮਹਾਤਪਾਃ। ਕ੍ਸ਼ਣਂ ਕੁਰੁਧ੍ਵਂਵਿਪੁਲਮਾਖ੍ਯਾਤਵ੍ਯਂ ਭਵਿष੍ਯਤਿ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪੁੱਛੇ ਜਾਣ 'ਤੇ, ਮਹਾਨ ਤਪਸਵੀ ਮਾਰਕੰਡੇਯਾ ਨੇ ਕਿਹਾ: 'ਇੱਕ ਪਲ ਰੁਕੋ; ਜੋ ਦੱਸਣਾ ਹੈ, ਉਹ ਬਹੁਤ ਵੱਡਾ ਹੈ।'
ਏਵਮੁਕ੍ਤਾਃ ਕ੍ਸ਼ਣਂ ਚਕ੍ਰੁਃ ਪਾਣ੍ਡਵਾਃ ਸਹ ਤੈਰ੍ਦ੍ਵਿਜੈਃ। ਮਧ੍ਯਂਦਿਨੇ ਯਥਾਦਿਤ੍ਯਂ ਪ੍ਰੇਕ੍ਸ਼ਨ੍ਤਸ੍ਤੇ ਮਹਾਮੁਨਿਮ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੁਣ ਕੇ, ਪਾਂਡਵ ਅਤੇ ਉਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਇੱਕ ਪਲ ਲਈ ਰੁਕ ਗਏ, ਤੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਨੂੰ ਐਸਾ ਤੱਕਦੇ ਰਹੇ ਜਿਵੇਂ ਦੁਪਹਿਰ ਦੇ ਸੂਰਜ ਨੂੰ।
ਤਂ ਵਿਵਕ੍ਸ਼ਨ੍ਤਮਾਲਕ੍ਸ਼੍ਯਕੁਰੁਰਾਜੋ ਮਹਾਮੁਨਿਮ੍। ਕਥਾਸਂਜਨਨਾਰ੍ਥਾਯ ਚੋਦਯਾਮਾਸ ਪਾਣ੍ਡਵਃ
ਉਹ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਨੂੰ ਬੋਲਣ ਦੀ ਤਿਆਰੀ ਕਰਦੇ ਵੇਖ, ਕੁਰੁ ਰਾਜਾ, ਕਹਾਣੀਆਂ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ, ਉਸ ਨੂੰ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਕੀਤਾ।
ਭਵਾਨ੍ਦੈਵਤਦੈਤ੍ਯਾਨਾਮृषੀਣਾਂ ਚ ਮਹਾਤ੍ਮਨਾਮ੍। ਰਾਜਰ੍षੀਣਾਂ ਚ ਸਰ੍ਵੇषਾਂ ਚਰਿਤਜ੍ਞਃ ਪੁਰਾਤਨਃ
ਤੁਸੀਂ, ਬੁਜ਼ੁਰਗ ਜੀ, ਦੇਵਤਿਆਂ, ਦੈਤਿਆਂ, ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਰਾਜ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਪੁਰਾਣੇ ਕਰਤਬਾਂ ਨੂੰ ਜਾਣਦੇ ਹੋ।
ਸੇਵ੍ਯਸ਼੍ਚੋਪਾਸਿਤਵ੍ਯਸ਼੍ ਮਤੋ ਨਃ ਕਾਙ੍ਕ੍ਸ਼ਿਤਸ਼੍ਚਿਰਮ੍। ਅਯਂ ਚ ਦੇਵਕੀਪੁਤ੍ਰਃ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤੋऽਸ੍ਮਾਨਵਲੋਕਕਃ
ਤੁਸੀਂ ਸਾਡੇ ਲਈ ਸੇਵਣਯੋਗ ਅਤੇ ਪੂਜਣਯੋਗ ਹੋ, ਅਸੀਂ ਤੁਹਾਡੀ ਲੰਮੀ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਇੱਛਾ ਕਰਦੇ ਆਏ ਹਾਂ। ਅਤੇ ਇਹ ਦੇਵਕੀ ਪੁੱਤਰ ਸਾਨੂੰ ਮਿਲਣ ਆਇਆ ਹੈ।
ਭ੍ਰਮਤ੍ਯੇਵ ਹਿ ਮੇ ਬੁਦ੍ਧਿਰ੍ਦृष੍ਟ੍ਵਾऽऽਤ੍ਮਾਨਂ ਸੁਖਾਚ੍ਚ੍ਯੁਤਮ੍। ਧਾਰ੍ਤਰਾष੍ਟ੍ਰਾਂਸ਼੍ਚ ਰਦੁਰ੍ਤ੍ਤਾਨृਦ੍ਧ੍ਯਤਃ ਪ੍ਰੇਕ੍ਸ਼੍ਯ ਸਰ੍ਵਸ਼ਃ
ਮੇਰਾ ਮਨ ਭਟਕਦਾ ਹੈ, ਜਦ ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਸੁਖ ਤੋਂ ਵੰਝਿਆ ਵੇਖਦਾ ਹਾਂ, ਅਤੇ ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੂੰ ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਫਲਦੇ-ਫੂਲਦੇ ਵੇਖਦਾ ਹਾਂ।
ਕਰ੍ਮਣਃ ਪੁਰੁषਃ ਕਰ੍ਤਾ ਸ਼ੁਭਸ੍ਯਾਪ੍ਯਸ਼ੁਭਸ੍ਯ ਵਾ। ਸ੍ਵਫਲਂ ਤਦੁਪਾਸ਼੍ਨਾਪਿ ਕਥਂ ਕਰ੍ਤਾ ਸ੍ਵਿਦੀਸ਼੍ਵਰਃ
ਇਨਸਾਨ ਆਪਣੇ ਕਰਮਾਂ ਦਾ ਕਰਤਾ ਹੈ, ਚਾਹੇ ਉਹ ਚੰਗੇ ਹੋਣ ਜਾਂ ਮੰਦੇ। ਜਦ ਉਹ ਆਪ ਹੀ ਆਪਣੇ ਕਰਮਾਂ ਦਾ ਫਲ ਭੋਗਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਰੱਬ ਨੂੰ ਕਰਤਾ ਕਿਵੇਂ ਕਿਹਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ?
ਅਥਵਾ ਸੁਖਦੁਃਖੇषੁ ਨृਣਾਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਵਿਦਾਂਵਰ। ਇਹ ਵਾ ਕृਤਮਨ੍ਵੇਤਿ ਪਰਦੇਹੇऽਥਵਾ ਪੁਨਃ
ਹੇ ਬ੍ਰਹਮ ਗਿਆਨ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ, ਕੀ ਸੁਖ ਤੇ ਦੁਖ ਇਥੇ ਇਸ ਜੀਵਨ ਵਿੱਚ ਇਨਸਾਨ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਆਉਂਦੇ ਹਨ, ਜਾਂ ਉਹ ਮੌਤ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਹੋਰ ਸਰੀਰ ਵਿੱਚ ਵੀ ਨਾਲ ਜਾਂਦੇ ਹਨ?
ਦੇਹੀ ਚ ਦੇਹਂ ਸਂਤ੍ਯਜ੍ਯ ਮृਗ੍ਯਮਾਣਃ ਸ਼ੁਭਾਸ਼ੁਭੈਃ। ਕਥਂ ਸਂਯੁਜ੍ਯਤੇਪ੍ਰੇਤ੍ਯ ਇਹ ਵਾ ਦ੍ਵਿਜਸਤ੍ਤਮ
ਜਦ ਸਰੀਰ ਵਾਲਾ ਜੀਵ ਆਪਣਾ ਸਰੀਰ ਛੱਡ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਚੰਗੇ-ਮੰਦੇ ਕਰਮ ਉਸਨੂੰ ਲੱਭਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਮੌਤ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਜਾਂ ਇਥੇ, ਉਹ ਕਰਮਾਂ ਨਾਲ ਕਿਵੇਂ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਹੇ ਉੱਤਮ ਦਵਿਜ?
ਐਹਲੌਕਿਕਮੇਵੈਤਦੁਤਾਹੋ ਪਾਰਲੌਕਿਕਮ੍। ਕ੍ਵ ਵਾ ਕਰ੍ਮਾਣਿ ਤਿष੍ਠਨ੍ਤਿ ਜਨ੍ਤੋਃ ਪ੍ਰੇਤਸ੍ਯ ਭਾਰ੍ਗਵ
ਕੀ ਇਹ ਫਲ ਸਿਰਫ ਇਸ ਸੰਸਾਰ ਦਾ ਹੈ ਜਾਂ ਪਰਲੋਕ ਦਾ ਵੀ? ਹੇ ਭਾਰਗਵ, ਮੌਤ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਜੀਵ ਦੇ ਕਰਮ ਕਿੱਥੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ?
ਤ੍ਵਦ੍ਯੁਕ੍ਤੋऽਯਮਨੁਪ੍ਰਸ਼੍ਨੋ ਯਥਾਵਦ੍ਵਦਤਾਂਵਰ। ਵਿਦਿਤਂ ਵੇਦਿਤਵ੍ਯਂ ਤੇ ਸ੍ਥਿਤ੍ਯਰ੍ਥਂ ਤ੍ਵਂ ਤੁ ਪृਚ੍ਛਸਿ
ਤੂੰ ਜੋ ਸਵਾਲ ਪੁੱਛਿਆ ਹੈ, ਉਹ ਬਿਲਕੁਲ ਠੀਕ ਸਮੇਂ ਤੇ ਹੈ, ਹੇ ਵਧੀਆ ਬੋਲਣ ਵਾਲੇ। ਜੋ ਜਾਣਨ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਉਹ ਤੈਨੂੰ ਪਤਾ ਹੈ, ਪਰ ਤੂੰ ਸਮਝਣ ਲਈ ਪੁੱਛਦਾ ਹੈਂ।
ਅਤ੍ਰ ਤੇ ਕਥਯਿष੍ਯਾਮਿ ਤਦਿਹੈਕਮਨਾਃ ਸ਼ृਣੁ। ਯਥੇਹਾਮੁਤ੍ਰ ਚ ਨਰ ਸੁਖਦੁਃਖਮੁਪਾਸ਼੍ਨੁਤੇ
ਇਸ ਬਾਰੇ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਦੱਸਾਂਗਾ; ਮਨ ਲਾ ਕੇ ਸੁਣ। ਇਨਸਾਨ ਇਥੇ ਤੇ ਪਰਲੋਕ ਵਿੱਚ ਕਿਵੇਂ ਸੁਖ ਤੇ ਦੁਖ ਭੋਗਦਾ ਹੈ।
ਨਿਰ੍ਮਲਾਨਿ ਸ਼ਰੀਰਾਣਿ ਵਿਸ਼ੁਦ੍ਧਾਨਿ ਸ਼ਰੀਰਿਣਾਮ੍। ਸਸਰ੍ਜ ਧਰ਼੍ਮਤਨ੍ਤ੍ਰਾਣਿ ਪੂਰ੍ਵੋਤ੍ਪਨ੍ਨਃ ਪ੍ਰਜਾਪਤਿਃ
ਜੀਵਾਂ ਲਈ ਪੁਰਾਣਾ ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ ਨੇ ਸ਼ੁਰੂ ਵਿੱਚ ਸਰੀਰ ਬਣਾਏ ਜੋ ਪਵਿੱਤਰ, ਨਿਰਮਲ ਤੇ ਧਰਮ ਦੇ ਅਧੀਨ ਸਨ।
ਅਮੋਘਫਲਸਂਕਲ੍ਪਾਃ ਸੁਵ੍ਰਤਾਃ ਸਤ੍ਯਵਾਦਿਨਃ। ਬ੍ਰਹ੍ਮਭੂਤਾ ਨਰਾਃ ਪੁਣ੍ਯਾਃ ਪੁਰਾਣਾਃ ਕੁਰੁਸਤ੍ਤਮ
ਹੇ ਕੁਰੁਆਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ, ਉਹ ਪੁਰਾਣੇ ਚੰਗੇ ਲੋਕ ਪੱਕੇ ਵ੍ਰਤ ਵਾਲੇ, ਸੱਚ ਬੋਲਣ ਵਾਲੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਇੱਛਾਵਾਂ ਕਦੇ ਵਿਅਰਥ ਨਹੀਂ ਜਾਂਦੀਆਂ, ਤੇ ਉਹ ਬ੍ਰਹਮ ਰੂਪ ਸਨ।
ਸਰ੍ਵੇ ਦੇਵੈਃ ਸਮਾਯਾਨ੍ਤਿ ਸ੍ਵਚ੍ਛਨ੍ਦੇਨ ਨਭਸ੍ਤਲਮ੍। ਤਤਸ਼੍ਚ ਪੁਨਰਾਯਾਨ੍ਤਿ ਸਰ੍ਵੇ ਸ੍ਵਚ੍ਛਨ੍ਦਚਾਰਿਣਃ
ਉਹ ਸਭ ਆਪਣੇ ਮਨ ਚਾਹੇ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨਾਲ ਅਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਜਾਂਦੇ, ਤੇ ਫਿਰ ਆਜ਼ਾਦੀ ਨਾਲ ਮੁੜ ਆ ਜਾਂਦੇ।
ਸ੍ਵਚ੍ਚਨ੍ਦਮਰਣਾਸ਼੍ਚਾਸਨ੍ਨਰਾਃ ਸ੍ਵਚ੍ਛਨ੍ਦਜੀਵਿਨਃ। ਅਲ੍ਪਬਾਧਾ ਨਿਰਾਤਙ੍ਕਾਃ ਸਿਦ੍ਧਾਰ੍ਥਾ ਨਿਰੁਪਦ੍ਰਵਾਃ
ਉਹ ਆਪਣੀ ਮਰਜ਼ੀ ਨਾਲ ਜੀਵਦੇ ਤੇ ਮਰਦੇ, ਆਜ਼ਾਦ ਜੀਵਨ ਵਾਲੇ, ਘੱਟ ਦੁਖੀ, ਬਿਨਾ ਰੋਗਾਂ ਦੇ, ਸਫਲ ਤੇ ਬਿਨਾ ਰੁਕਾਵਟਾਂ ਦੇ ਸਨ।
ਦ੍ਰष੍ਟਾਰੋਦੇਵਸਙ੍ਘਾਨਾਮृषੀਣਾਂ ਚ ਮਹਾਤ੍ਮਨਾਮ੍। ਪ੍ਰਤ੍ਯਕ੍ਸ਼ਾਃ ਸਰ੍ਵਧਰ੍ਮਾਣਾਂ ਦਾਨ੍ਤਾ ਵਿਗਤਮਤ੍ਸਰਾਃ
ਉਹ ਦੇਵਤਿਆਂ ਅਤੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੀਆਂ ਸਭਾ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰਦੇ, ਧਰਮਾਂ ਨੂੰ ਸਿੱਧਾ ਵੇਖਦੇ, ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਸੰਭਾਲਣ ਵਾਲੇ ਤੇ ਈਰਖਾ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਸਨ।
ਆਸਨ੍ਵਰ੍षਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਤਥਾ ਪੁਤ੍ਰਸਹਸ੍ਰਿਣਃ। ਤਤਃ ਕਾਲਾਨ੍ਤਰੇ ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਪृਥਿਵੀਤਲਚਾਰਿਣਃ
ਉਹ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਸਾਲ ਜੀਵਦੇ, ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਪੁੱਤਰਾਂ ਵਾਲੇ ਸਨ; ਫਿਰ ਸਮੇਂ ਦੇ ਨਾਲ ਉਹ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਘੁੰਮਣ ਲੱਗ ਪਏ।