ਪੂਜਯਾਮਾਸ ਧੌਮ੍ਯਂ ਚ ਯਮਾਭ੍ਯਾਮਭਿਵਾਦਿਤਃ। ਪਰਿष੍ਵਜ੍ਯਮਹਾਭਾਗਾਂ ਦ੍ਰੌਪਦੀਂ ਪਰ੍ਯਸਾਨ੍ਤ੍ਵਯਤ੍
ਉਸ ਨੇ ਧੌਮਿਆ ਨੂੰ ਸਨਮਾਨ ਦਿੱਤਾ, ਜਦ ਕਿ ਯਮ ਦੁਆਰਾ ਨਮਸਕਾਰ ਹੋਇਆ, ਤੇ ਮਹਾਨ ਭਾਗ ਵਾਲੀ ਦ੍ਰੌਪਦੀ ਨੂੰ ਗਲੇ ਲਾਇਆ ਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਧੀਰਜ ਦਿੱਤੀ।
ਸ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਫਲ੍ਗੁਨਂ ਵੀਰਂ ਚਿਰਸ੍ਯ ਪ੍ਰਿਯਮਾਗਤਮ੍। ਪਰ੍ਯष੍ਵਜਤ ਦਾਸ਼ਾਰ੍ਹਃ ਪੁਨਃ ਪੁਨਰਰਿਂਦਮਃ
ਉਸ ਨੇ ਫਲਗੁਨ, ਜੋ ਵਿਰੋਧੀਆਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਨੂੰ ਲੰਬੇ ਸਮੇਂ ਬਾਅਦ ਪਿਆਰੇ ਦੋਸਤ ਵਜੋਂ ਆਇਆ ਵੇਖ ਕੇ, ਦਾਸਾਰਹ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਵਾਰ ਵਾਰ ਗਲੇ ਲਾਇਆ।
ਤਥੈਵ ਸਤ੍ਯਭਾਮਾऽਪਿ ਦ੍ਰੌਪਦੀਂ ਪਰਿषਸ੍ਵਜੇ। ਪਾਣ੍ਡਵਾਨਾਂ ਪ੍ਰਿਯਂ ਭਾਰ੍ਯਾਂ ਕृष੍ਣਸ੍ਯ ਮਹਿषੀ ਪ੍ਰਿਯਾ
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸਤਭਾਮਾ ਨੇ ਵੀ ਦ੍ਰੌਪਦੀ ਨੂੰ ਗਲੇ ਲਾਇਆ, ਜੋ ਪਾਂਡਵਾਂ ਦੀ ਪਿਆਰੀ ਪਤਨੀ ਹੈ ਤੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੀ ਪਿਆਰੀ ਰਾਣੀ ਹੈ।
ਤਤਸ੍ਤੇ ਪਾਣ੍ਡਵਾਃ ਸਰ੍ਵੇਸਭਾਰ੍ਯਾਃ ਸਪੁਰੋਹਿਤਾਃ। ਆਨਰ੍ਚੁਃ ਪੁਣ੍ਡਰੀਕਾਕ੍ਸ਼ਂ ਪਰਿਵਵ੍ਰੁਸ਼੍ਚ ਸਰ੍ਵਸ਼ਃ
ਫਿਰ ਪਾਂਡਵਾਂ, ਉਹਨਾਂ ਦੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ ਤੇ ਪੁਰੋਹਿਤ, ਸਭ ਨੇ ਪੂੰਡਰੀਕ-ਅੱਖ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਪੂਜਿਆ ਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਚਾਰ ਪਾਸੇ ਘੇਰ ਲਿਆ।
ਕृष੍ਣਸ੍ਤੁ ਪਾਰ੍ਥੇਨ ਸਮੇਤ੍ਯ ਵਿਦ੍ਵਾਨ੍ ਧਨਂਜਯੇਨਾਸੁਰਮਰ੍ਦਨੇਨ। ਬਭੌ ਯਥਾ ਭੂਤਪਤਿਰ੍ਮਹਾਤ੍ਮਾ ਸਮੇਤ੍ਯ ਸਾਕ੍ਸ਼ਾਦ੍ਭਗਵਾਨ੍ਗੁਹੇਨ
ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ, ਪਾਰਥ, ਗਿਆਨਵਾਨ ਤੇ ਵਿਰੋਧੀਆਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲੇ ਧਨੰਜਯਾ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਐਸਾ ਚਮਕਿਆ ਜਿਵੇਂ ਜੀਵਾਂ ਦਾ ਮਹਾਨ ਸਵਾਮੀ ਗੁਹਾ ਨਾਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।
ਤਤਃ ਸਮਸ੍ਤਾਨਿ ਕਿਰੀਟਮਾਲੀ ਵਨੇषੁ ਵृਤ੍ਤਾਨਿ ਗਦਾਗ੍ਰਜਾਯ। ਉਕ੍ਤ੍ਵਾ ਯਥਾਵਤ੍ਪੁਨਰਨ੍ਵਪृਚ੍ਛ- ਤ੍ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਸੁਭਦ੍ਰਾਂ ਚ ਤਥਾऽਭਿਮਨ੍ਯੁਮ੍
ਫਿਰ, ਮੋਹਰ ਵਾਲੇ ਨੇ ਭੀਮ ਨੂੰ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਹੋਈਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਘਟਨਾਵਾਂ ਦੱਸ ਕੇ, ਸੁਭਦਰਾ ਤੇ ਅਭਿਮਨਯੁ ਦੀ ਖੈਰ-ਖ਼ਬਰ ਪੁੱਛੀ।
ਧੌਮ੍ਯਂ ਚ ਕृष੍ਣਾਂ ਚ ਯੁਧਿष੍ਠਿਰਂ ਚ ਯਮੌ ਚ ਭੀਮਂ ਚ ਦਸ਼ਾਰ੍ਹਸਿਂਹਃ। ਉਵਾਚ ਦਿष੍ਟ੍ਯਾ ਭਵਤਾਂ ਸ਼ਿਵੇਨ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਃ ਕਿਰੀਟੀ ਮੁਦਿਤਃ ਕृਤਾਸ੍ਤ੍ਰਃ
ਦਾਸਾਰਹ ਦਾ ਸਿੰਘ ਧੌਮਿਆ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ, ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ, ਯਮ, ਭੀਮ ਨੂੰ ਆਖਿਆ: 'ਤੁਹਾਡੀ ਭਾਗਾਂ ਨਾਲ, ਮੋਹਰ ਵਾਲਾ, ਖੁਸ਼ ਤੇ ਹਥਿਆਰਾਂ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ, ਤੁਹਾਡੇ ਕੋਲ ਆ ਗਿਆ ਹੈ।'
ਸ ਪੂਜਯਿਤ੍ਵਾ ਮਧੁਹਾ ਯਥਾਵ- ਤ੍ਪਾਰ੍ਥਾਂਸ਼੍ਚ ਕृष੍ਣਾਂ ਚ ਪੁਰੋਹਿਤਂ ਚ। ਉਵਾਚ ਰਾਜਾਨਮਭਿਪ੍ਰਸ਼ਂਸਨ੍ ਯੁਧਿष੍ਠਿਰਂ ਤੇਨ ਸਹੋਪਵਿਸ਼੍ਯ
ਮਧੁ-ਹੰਤਾ ਨੇ ਪਾਂਡਵਾਂ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਤੇ ਪੁਰੋਹਿਤ ਨੂੰ ਢੰਗ ਨਾਲ ਸਨਮਾਨ ਦਿੱਤਾ, ਰਾਜਾ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕੀਤੀ ਤੇ ਉਸ ਦੇ ਨਾਲ ਬੈਠ ਗਿਆ।
ਧਰ੍ਮਃ ਪਰਃ ਪਾਣ੍ਡਵ ਰਾਜ੍ਯਲਾਭਾ- ਤ੍ਤਸ੍ਯਾਦਿਮਾਹੁਸ੍ਤਪ ਏਵ ਰਾਜਨ੍। ਸਤ੍ਯਾਰ੍ਜਵਾਭ੍ਯਾਂ ਚਰਤਾ ਸ੍ਵਧਰ੍ਮਂ ਜਿਤਸ੍ਤ੍ਵਯਾऽਚਂ ਪਰਸ਼੍ਚ ਲੋਕਃ
'ਹੇ ਪਾਂਡਵ, ਧਰਮ ਰਾਜ ਮਿਲਣ ਤੋਂ ਵੀ ਵਧੀਕ ਹੈ; ਇਸ ਦਾ ਮੂਲ ਤਪ ਹੈ। ਸਚ ਤੇ ਸਿੱਧੇਪਣ ਨਾਲ, ਆਪਣਾ ਧਰਮ ਨਿਭਾ ਕੇ, ਤੂੰ ਦੋਹਾਂ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਲਿਆ ਹੈ।'
ਅਧੀਤਮਗ੍ਰੇ ਚਰਤਾ ਵ੍ਰਤਾਨਿ ਸਮ੍ਯਗ੍ਧਨੁਰ੍ਵੇਦਮਵਾਪ੍ਯ ਕृਤ੍ਸ੍ਨਮ੍। ਕ੍ਸ਼ਾਤ੍ਰੇਣ ਧਰ੍ਮੇਣ ਵਸੂਨਿ ਲਬ੍ਧ੍ਵਾ ਸਰ੍ਵੇ ਹ੍ਯਵਾਪ੍ਤਾਃ ਕ੍ਰਤਵਃ ਪੁਰਾਣਾਃ
'ਪਹਿਲਾਂ ਪਾਠ ਤੇ ਵ੍ਰਤ ਕਰ ਕੇ, ਧਨੁਰ-ਵੈਦ ਨੂੰ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਿੱਖ ਕੇ, ਯੋਧਿਆਂ ਦੇ ਧਰਮ ਨਾਲ ਧਨ ਹਾਸਲ ਕਰ ਕੇ, ਤੂੰ ਪੁਰਾਣੇ ਸਾਰੇ ਯਜਨ ਕਰ ਲਏ ਹਨ।'
ਨ ਗ੍ਰਾਮ੍ਯਧਰ੍ਮੇषੁ ਰਤਿਸ੍ਤਵਾਸ੍ਤਿ ਕਾਮਾਨ੍ਨ ਕਿਂਚਿਤ੍ਕੁਰੁषੇ ਨਰੇਨ੍ਦ੍ਰ। ਨ ਚਾਰ੍ਤਲੋਭਾਤ੍ਪ੍ਰਜਹਾਸਿ ਧਰ੍ਮਂ ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਪ੍ਰਭਾਵਾਦਸਿ ਧਰ੍ਮਰਾਜਃ
'ਤੇਰਾ ਮਨ ਗ੍ਰਾਮੀ ਧਰਮਾਂ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਲੱਗਦਾ, ਨਰਿੰਦਰ; ਤੂੰ ਇੱਛਾਵਾਂ ਪਿੱਛੇ ਨਹੀਂ ਦੌੜਦਾ; ਨਾ ਹੀ ਦੁੱਖ ਜਾਂ ਲੋਭ ਕਰਕੇ ਧਰਮ ਛੱਡਦਾ ਹੈ। ਇਸੇ ਤਾਕਤ ਕਰਕੇ, ਤੂੰ ਧਰਮ ਦਾ ਰਾਜਾ ਹੈ।'
ਦਾਨਂ ਚ ਸਤ੍ਯਂ ਚ ਤਪਸ਼੍ਚ ਰਾਜਨ੍ ਕ੍ਸ਼ਮਾ ਚ ਸ਼ਾਨ੍ਤਿਸ਼੍ਚ ਦਮੋ ਧृਤਿਸ਼੍ਚ। ਅਵਾਪ੍ਯ ਰਾष੍ਟ੍ਰਾਣਿ ਵਸੂਨਿ ਭੋਗਾ- ਨੇषਾ ਪਰਾ ਪਾਰ੍ਥ ਸਦਾ ਰਤਿਸ੍ਤੇ
'ਦਾਨ, ਸਚ, ਤਪ, ਧੀਰਜ, ਸ਼ਾਂਤੀ, ਸੰਜਮ, ਅਡੋਲਤਾ—ਰਾਜ, ਧਨ ਤੇ ਸੁਖ ਮਿਲਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਵੀ, ਹੇ ਪਾਰਥ, ਤੇਰੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਕ ਖੁਸ਼ੀ ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਹੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ।'
ਹृਤਂ ਚ ਦੇਸ਼ਂ ਕੁਰੁਜਾਙ੍ਗਲਾਨਾਂ ਕृष੍ਣਾਂ ਸਭਾਯਾਮਸ਼ਾਂ ਚ ਪਸ਼੍ਯਨ੍। ਅਪੇਤਧਰ੍ਮਵ੍ਯਵਹਾਰਵृਤ੍ਤਂ ਸਹੇਤ ਤਤ੍ਪਾਣ੍ਡਵ ਕਸ੍ਤ੍ਵਦਨ੍ਯਃ
ਕੁਰੁਜਾਂਗਲ ਦੀ ਧਰਤੀ ਲੈ ਲਈ ਗਈ, ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦੀ ਬੇਇਜ਼ਤੀ ਹੋਈ, ਧਰਮ ਤੇ ਇਨਸਾਫ ਮੁੱਕ ਗਿਆ—ਇਹ ਸਭ ਵੇਖ ਕੇ ਤੇਰੇ ਤੋਂ ਬਿਨਾ ਹੋਰ ਕੌਣ ਸਹਿ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਪਾਂਡਵ?
ਅਸਂਸ਼ਯਂ ਸਰ੍ਵਸਮृਦ੍ਧਕਾਮਃ ਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਰਂ ਪ੍ਰਜਾਃ ਪਾਲਯਿਤਾਸਿ ਸਮ੍ਯਕ੍। ਅਦ੍ਯੈਵ ਤਨ੍ਨਿਗ੍ਰਹਣਂ ਕੁਰੂਣਾਂ ਯਦਿ ਪ੍ਰਤਿਜ੍ਞਾ ਭਵਤਃ ਸਮਾਪ੍ਤਾ
ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਹੈ, ਤੂੰ ਜਲਦੀ ਹੀ ਆਪਣੀ ਪ੍ਰਜਾ ਨੂੰ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਰਾਜ ਕਰੇਗਾ, ਹਰ ਚੀਜ਼ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ। ਜੇ ਤੇਰੀ ਕਸਮ ਪੂਰੀ ਹੋ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਅੱਜ ਹੀ ਤੂੰ ਕੁਰੁਆਂ ਨੂੰ ਵਸ਼ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ।
ਪ੍ਰੋਵਾਚ ਕृष੍ਣਾਮਪਿ ਯਾਜ੍ਞਸੇਨੀਂ ਦਸ਼ਾਰ੍ਹਭਰ੍ਤਾ ਸਹਿਤਃ ਸੁਹृਦ੍ਭਿਃ। ਕਦਿष੍ਟ੍ਯਾ ਸਮਗ੍ਰਾऽਸਿ ਧਨਂਜਯੇਨ ਸਮਾਗਤੇਤ੍ਯੇਵਮੁਵਾਚ ਕृष੍ਣਃ
ਦਸ਼ਾਰਹਾਂ ਦੇ ਪਤੀ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਆਪਣੇ ਦੋਸਤਾਂ ਸਮੇਤ ਯਜਨਸੇਨੀ ਦ੍ਰੌਪਦੀ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, 'ਤੂੰ ਧਨੰਜਯ ਨਾਲ ਮੁੜ ਮਿਲੀ ਹੈਂ, ਇਹ ਤੇਰੀ ਕਿਸਮਤ ਹੈ।'
ਕृष੍ਣੇ ਧਨੁਰ੍ਵੇਦਰਤਿਪ੍ਰਦਾਨਾ- ਸ੍ਤਵਾਤ੍ਮਜਾਸ੍ਤੇ ਸ਼ਿਸ਼ਵਃ ਸ਼ੁਸ਼ੀਲਾਃ। ਸਦ੍ਭਿਃ ਸਦੈਵਾਚਰਿਤਂ ਸਮਾਧਿਂ ਚਰਨ੍ਤਿ ਪੁਤ੍ਰਾਸ੍ਤਵ ਯਾਜ੍ਞਸੇਨਿ
ਯਜਨਸੇਨੀ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਵੱਲੋਂ ਧਨੁਰਵਿਦਿਆ ਦੀ ਦਾਤ ਮਿਲਣ ਕਰਕੇ ਤੇਰੇ ਪੁੱਤਰ ਚੰਗੇ ਸੁਭਾਵ ਵਾਲੇ ਹਨ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਨੇਕ ਰਸਤੇ ਤੇ ਚਲਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਸੰਤਾਂ ਵਾਂਗ ਧਿਆਨ ਲਗਾਉਂਦੇ ਹਨ।
ਰਾਜ੍ਯੇ ਨਿਯੁਕ੍ਤੈਸ਼੍ਚ ਨਿਮਨ੍ਤ੍ਰ੍ਯਮਾਣਾਃ ਪਿਤ੍ਰਾ ਚ ਕृष੍ਣੇ ਤਵ ਸੋਦਰੈਸ਼੍ਚ। ਨ ਯਜ੍ਞਸੇਨਸ੍ਯ ਨ ਮਾਤੁਲਾਨਾਂ ਗृਹੇषੁ ਬਾਲਾ ਰਤਿਮਾਪ੍ਨੁਵਨ੍ਤਿ
ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ, ਜਦੋਂ ਤੇਰੇ ਪੁੱਤਰ ਰਾਜ ਵਿੱਚ ਨਿਯੁਕਤ ਲੋਕਾਂ, ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਜਾਂ ਤੇਰੇ ਭਰਾਵਾਂ ਵੱਲੋਂ ਸੱਦੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਯਜਨਸੇਨ ਜਾਂ ਮਾਤਮਹੀ ਭਰਾਵਾਂ ਦੇ ਘਰਾਂ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ੀ ਨਹੀਂ ਲੱਭਦੇ।
ਆਨਰ੍ਤਮੇਵਾਭਿਮੁਖਾਃ ਸ਼ਿਵੇਨ ਗਤ੍ਵਾਧਨੁਰ੍ਵੇਦਰਤਿਪ੍ਰਧਾਨਾਃ। ਤਵਾਤ੍ਮਜਾ ਵृष੍ਣਿਪੁਰਂ ਪ੍ਰਵਿਸ਼੍ਯ ਨ ਦੈਵਤੇਭ੍ਯਃ ਸ੍ਪृਹਯਨ੍ਤਿ ਕृष੍ਣੇ
ਸੁਭ ਮੰਗਲ ਨਾਲ ਅਨਰਟ ਵੱਲ ਰੁਖ ਕਰਕੇ, ਤੇਰੇ ਪੁੱਤਰ ਜੋ ਧਨੁਰਵਿਦਿਆ ਨੂੰ ਪਿਆਰ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਵ੍ਰਿਸ਼ਣੀ ਪੁਰ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ, ਉਹ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ।
ਯਥਾ ਤ੍ਵਮੇਵਾਰ੍ਹਸਿ ਤੇषੁ ਵृਤ੍ਤਂ ਪ੍ਰਯੋਕ੍ਤੁਮਾਰ੍ਯਾ ਚ ਯਥੈਵ ਕੁਨ੍ਤੀ। ਤੇष੍ਵਪ੍ਰਮਾਦੇਨ ਤਥਾ ਕਰੋਤਿ ਤਥੈਵ ਭੂਯਸ਼੍ਚ ਤਥਾ ਸੁਭਦ੍ਰਾ
ਜਿਵੇਂ ਤੂੰ ਤੇ ਕੁੰਤੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਨੇਕਤਾ ਨਾਲ ਵਤੀਰਾ ਕਰਦੇ ਹੋ, ਉਵੇਂ ਹੀ ਸੁਭਦਰਾ ਵੀ ਹਮੇਸ਼ਾ ਸਾਵਧਾਨੀ ਨਾਲ ਤੇਰੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨਾਲ ਚੰਗਾ ਵਿਵਹਾਰ ਕਰਦੀ ਹੈ।
ਯਥਾऽਨਿਰੁਦ੍ਧਸ੍ਯ ਯਥਾऽਭਿਮਨ੍ਯੋ- ਰ੍ਯਥਾ ਸੁਨੀਥਸ੍ਯ ਯਥੈਵ ਭਾਨੋਃ। ਤਥਾ ਵਿਨੇਤਾ ਚ ਗਤਿਸ਼੍ਚ ਕृष੍ਣੇ ਤਵਾਤ੍ਮਜਾਨਾਮਪਿ ਰੌਕ੍ਮਿਣੇਯਃ
ਜਿਵੇਂ ਉਹ ਅਨਿਰੁੱਧ, ਅਭਿਮਨਯੂ, ਸੁਨੀਥ ਤੇ ਭਾਨੂ ਦਾ ਆਗੂ ਤੇ ਰਾਹ ਦਿਖਾਉਣ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਉਵੇਂ ਹੀ ਰੁਕਮਣੀ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਤੇਰੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਦਾ ਆਗੂ ਤੇ ਰਾਹ ਦਿਖਾਉਣ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ।
ਗਦਾਸਿਚਰ੍ਮਗ੍ਰਹਣੇषੁ ਸ਼ੂਰਾ- ਨਸ੍ਤ੍ਰੇषੁ ਸ਼ਿਕ੍ਸ਼ਾਸੁ ਰਥਾਸ਼੍ਵਯਾਨੇ। ਸਮ੍ਯਗ੍ਵਿਨੇਤਾ ਵਿਨਯੇਦਤਨ੍ਦ੍ਰੀ- ਸ੍ਤਾਂਸ਼੍ਚਾਭਿਮਨ੍ਯੁਂ ਚ ਸਦਾ ਕੁਮਾਰਾਨ੍
ਗਦਾ, ਤਲਵਾਰ, ਢਾਲ ਫੜਨ, ਹਥਿਆਰਾਂ ਦੀ ਸਿੱਖਿਆ, ਰਥ ਤੇ ਘੋੜਿਆਂ ਦੀ ਸਵਾਰੀ—ਇਹ ਸਭ ਵਿੱਚ ਉਹ ਕਮਲਾਵਾਂ ਤੇ ਅਭਿਮਨਯੂ ਨੂੰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਥਕਾਵਟ ਤੋਂ ਬਿਨਾ ਠੀਕ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਸਿਖਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਸ ਚਾਪਿ ਸਮ੍ਯਕ੍ਪ੍ਰਣਿਧਾਯ ਸ਼ਿਕ੍ਸ਼ਾਂ ਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰਾਣਇ ਚੈषਾਂ ਵਿਧਿਵਤ੍ਪ੍ਰਦਾਯ। ਤਵਾਤ੍ਮਜਾਨਾਂ ਚ ਤਥਾऽਭਿਮਨ੍ਯੋਃ ਪਰਾਕ੍ਰਮੈਸ੍ਤੁष੍ਯਤਿ ਰੌਕ੍ਮਿਣੇਯਃ
ਉਹ ਰੁਕਮਣੀ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੋਚ ਕੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਹਥਿਆਰਾਂ ਦੀ ਸਿੱਖਿਆ ਠੀਕ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਤੇਰੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਤੇ ਅਭਿਮਨਯੂ ਦੀ ਵਿਰਤਾ ਵੇਖ ਕੇ ਖੁਸ਼ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਯਥਾ ਵਿਹਾਰਂ ਪ੍ਰਸਮੀਕ੍ਸ਼ਮਾਣਾਃ ਪ੍ਰਯਾਨ੍ਤਿ ਪੁਤ੍ਰਾਸ੍ਤਵ ਯਾਜ੍ਞਸੇਨਿ। ਏਕੈਕਮੇषਾਮਨੁਯਾਨ੍ਤਿ ਯਤ੍ਰ ਰਥਾਸ਼੍ਚ ਯਾਨਾਨਿ ਚ ਦਨ੍ਤਿਨਸ਼੍ਚ
ਯਜਨਸੇਨੀ, ਜਦੋਂ ਤੇਰੇ ਪੁੱਤਰ ਖੇਡਣ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਜਿੱਥੇ ਵੀ ਉਹ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਉਥੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਰਥ, ਵਾਹਨ ਤੇ ਹਾਥੀ ਵੀ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਅਥਾਬ੍ਰਵੀਦ੍ਧਰ੍ਮਰਾਜਂ ਤੁ ਕृष੍ਣੋ ਦਸ਼ਾਰ੍ਹਯੋਧਾਃ ਕੁਕੁਰਾਨ੍ਧਕਾਸ਼੍ਚ। ਏਤੇ ਨਿਦੇਸ਼ਂ ਤਵ ਪਾਲਯਨ੍ਤ- ਸ੍ਤਿष੍ਠਨ੍ਤੁ ਯਤ੍ਰੇਚ੍ਛਸਿ ਤਤ੍ਰ ਰਾਜਨ੍
ਫਿਰ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਨੇ ਧਰਮ ਦੇ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, 'ਦਸ਼ਾਰਹਾਂ ਦੇ ਯੋਧੇ, ਕੁਕੁਰ ਤੇ ਅੰਧਕ, ਜੋ ਤੇਰੇ ਹੁਕਮ ਮੰਨਦੇ ਹਨ, ਜਿੱਥੇ ਤੂੰ ਚਾਹੇ ਉਥੇ ਹੀ ਰਹਿਣ, ਰਾਜਨ।'
ਆਵਰ੍ਤਤਾਂ ਕਾਰ੍ਮੁਕਵੇਗਵਾਤਾ ਹਲਾਯੁਧਪ੍ਰਗ੍ਰਣਾ ਮਧੂਨਾਮ੍। ਸੇਨਾ ਤਵਾਰ੍ਥੇषੁ ਨਰੇਨ੍ਦ੍ਰ ਯਤ੍ਤਾ ਸਸਾਦਿਪਤ੍ਤ੍ਯਸ਼੍ਵਰਥਾ ਸਨਾਗਾ
ਤੇਜ਼ ਧਨੁਸ਼ਾਂ ਦੀ ਹਵਾ, ਹਲਧਾਰੀ ਮਧੂਆਂ ਦੀ ਫੌਜ, ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਆਗੂ, ਪੈਦਲ ਸਿਪਾਹੀ, ਘੋੜੇ, ਰਥ ਤੇ ਹਾਥੀ—ਇਹ ਸਭ ਤੇਰੇ ਕੰਮ ਲਈ ਤਿਆਰ ਰਹਿਣ, ਰਾਜਨ।
ਪ੍ਰਸ੍ਥਾਪ੍ਯਤਾਂ ਪਾਣ੍ਡਵ ਧਾਰ੍ਤਰਾष੍ਟ੍ਰਃ ਸੁਯੋਧਨਃ ਪਾਪਕृਤਾਂ ਵਰਿष੍ਠਃ। ਸ ਸਾਨੁਬਨ੍ਧਃ ਸਸੁਹਦ੍ਗਣਸ਼੍ਚ ਭੌਮਸ੍ਯ ਸੌਬਾਧਿਪਤੇਸ਼੍ਚ ਮਾਰ੍ਗਮ੍
ਪਾਂਡਵ, ਧਰਤਰਾਸ਼ਟਰਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਮਾੜਾ ਸੁਯੋਧਨ, ਆਪਣੇ ਸਾਥੀਆਂ ਤੇ ਦੋਸਤਾਂ ਸਮੇਤ, ਭੂਮਿਸ਼ ਦੇ ਰਾਜੇ ਤੇ ਸੌਭ ਦੇ ਪਤੀ ਦੇ ਰਸਤੇ ਭੇਜਿਆ ਜਾਵੇ।
ਕਾਮਂ ਤਥਾ ਤਿष੍ਠ ਨਰੇਨ੍ਦ੍ਰ ਤਸ੍ਮਿ- ਨ੍ਯਥਾ ਕृਤਸ੍ਤੇ ਸਮਯਃ ਸਭਾਯਾਮ੍। ਦਾਸ਼ਾਰ੍ਹਯੋਧੈਸ੍ਤੁ ਹਤਾਰਿਯੋਧਂ ਪ੍ਰਤੀਕ੍ਸ਼ਤਾਂ ਨਾਗਪੁਰਂ ਪ੍ਰਭਗ੍ਨਮ੍
ਰਾਜਨ, ਤੂੰ ਉਥੇ ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਅਨੁਸਾਰ ਰਹਿ, ਜਿਵੇਂ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਸਮਝੌਤਾ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਦਸ਼ਾਰਹਾਂ ਦੇ ਯੋਧੇ, ਵੈਰੀਆਂ ਦੀ ਫੌਜ ਮਾਰ ਕੇ, ਨਾਗਾਂ ਦੀ ਟੁੱਟੀ ਹੋਈ ਨਗਰੀ ਦੀ ਉਡੀਕ ਕਰਣ।
ਵ੍ਯਪੇਤਮਨ੍ਯੁਰ੍ਵ੍ਯਪਨੀਤਪਾਪ੍ਮਾ ਵਿਹृਤ੍ ਯਤ੍ਰੇਚ੍ਛਸਿ ਤਤ੍ਰ ਕਾਮਮ੍। ਤਤਃ ਸਮृਦ੍ਧਿਪ੍ਰਭਵਂ ਵਿਸ਼ੋਕਃ ਪ੍ਰਪਤ੍ਸ੍ਯਸੇ ਨਾਗਪੁਰਂ ਸਰਾष੍ਟ੍ਰਮ੍
ਗੁੱਸਾ ਤੇ ਪਾਪ ਦੂਰ ਕਰਕੇ, ਜਿੱਥੇ ਚਾਹੇ ਉਥੇ ਆਰਾਮ ਕਰ। ਫਿਰ ਤੂੰ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਭਾਗ ਤੇ ਸੁਖ ਨਾਲ ਨਾਗਾਂ ਦੀ ਨਗਰੀ ਤੇ ਸੌਰਾਠ ਦੀ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਪਹੁੰਚ ਜਾਵੇਗਾ।
ਤਤਸ੍ਤਦਾਜ੍ਞਾਯ ਮਤਂ ਮਹਾਤ੍ਮਾ ਯਥਾਵਦੁਕ੍ਤਂ ਪੁਰੁषੋਤ੍ਤਮੇਨ। ਪ੍ਰਸ਼ਸ੍ਯ ਵਿਪ੍ਰੇਕ੍ਸ਼੍ਯ ਚ ਧਰ੍ਮਰਾਜਃ ਕृਤਾਞ੍ਜਲਿਃ ਕੇਸ਼ਵਮਿਤ੍ਯੁਵਾਚ
ਫਿਰ, ਇਹ ਸਲਾਹ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਵੱਲੋਂ ਜਿਵੇਂ ਆਖੀ ਗਈ, ਧਰਮ ਰਾਜੇ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕੀਤੀ ਤੇ ਸੋਚਿਆ, ਤੇ ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ ਕੇਸ਼ਵ ਨੂੰ ਆਖਿਆ।
ਅਸਂਸ਼ਯਂ ਕੇਸ਼ਵ ਪਾਣ੍ਡਵਾਨਾਂ ਭਵਾਨ੍ਗਤਿਸ੍ਤ੍ਵਚ੍ਛਰਣਾ ਹਿ ਪਾਰ੍ਥਾਃ। ਕਾਲੋਦਯੇ ਤਚ੍ਚ ਤਤਸ਼੍ਚ ਭੂਯਃ ਕਰ੍ਤਾ ਭਵਾਨ੍ਕਰ੍ਮ ਨ ਸਂਸ਼ਯੋਸ੍ਤਿ
ਕੇਸ਼ਵ, ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਹੈ ਕਿ ਪਾਂਡਵਾਂ ਦੀ ਆਸਰਾ ਤੂੰ ਹੀ ਹੈਂ; ਪ੍ਰਿਥਾ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਤੇਰੇ ਚਰਨਾਂ ਵਿੱਚ ਆਸਰਾ ਲੈਂਦੇ ਹਨ। ਸਮੇਂ ਦੇ ਚੜ੍ਹਦੇ ਤੇ ਉਤਰੇ, ਤੂੰ ਹੀ ਕਰਤਾਰ ਹੈਂ—ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ।