ਕ੍ਸ਼ੁਬ੍ਧਤੋਯਾ ਮਹਾਵੇਗਾਃ ਸ਼੍ਵਸਮਾਨਾ ਇਵਾਸ਼ੁਗਾਃ। ਸਿਨ੍ਧਵਃ ਸ਼ੋਭਯਾਂਚਕ੍ਰੁਃ ਕਾਨਨਾਨਿ ਤਪਾਤ੍ਯਯੇ
ਨਦੀਆਂ ਦੇ ਪਾਣੀ ਉਤਸ਼ਾਹ ਨਾਲ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਵਗਦੇ, ਜਿਵੇਂ ਸਾਹ ਲੈ ਰਹੇ ਹੋਣ, ਤੇ ਬਰਸਾਤ ਦੇ ਅੰਤ 'ਤੇ ਜੰਗਲਾਂ ਨੂੰ ਸੋਭਾ ਦਿੰਦੇ।
ਨਦਤਾਂ ਕਾਨਨਾਨ੍ਤੇषੁ ਸ਼੍ਰੂਯਨ੍ਤੇ ਵਿਵਿਧਾਃ ਸ੍ਵਨਾਃ। ਵृष੍ਟਿਭਿਸ੍ਤਾਡ੍ਯਮਾਨਾਨਾਂ ਵਰਾਹਮृਗਪਕ੍ਸ਼ਿਣਾਮ੍
ਜੰਗਲਾਂ ਦੇ ਕਿਨਾਰੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਆਵਾਜ਼ਾਂ ਸੁਣਾਈ ਦਿੰਦੀਆਂ, ਜਿਵੇਂ ਬਰਸਾਤ ਵਿੱਚ ਸੂਰ, ਹਿਰਣ ਤੇ ਪੰਛੀਆਂ ਦੀਆਂ ਚੀਕਾਂ।
ਸ੍ਤੋਕਕਾਃ ਸ਼ਿਖਿਨਸ਼੍ਚੈਵ ਪੁਂਸ੍ਕੋਕਿਲਗਣੈਃ ਸਹ। ਮਤ੍ਤਾਃ ਪਰਿਪਤਨ੍ਤਿ ਸ੍ਮ ਦਰ੍ਦੁਰਸ਼੍ਚੈਵ ਦਰ੍ਪਿਤਾਃ
ਛੋਟੇ-ਛੋਟੇ ਗਰੁੱਪਾਂ 'ਚ ਮੋਰ, ਨਰ ਕੋਕਿਲਾਂ ਦੇ ਝੁੰਡ ਨਾਲ, ਨਸ਼ੇ ਵਿੱਚ ਉੱਡਦੇ, ਤੇ ਡੱਡੂ ਵੀ ਗਰਵ ਨਾਲ ਰੌਂਦੇ।
ਤਦਾ ਬਹੁਵਿਧਾਕਾਰਾ ਪ੍ਰਾਵृਣ੍ਮੇਘਾਨੁਨਾਦਿਤਾ। ਅਭ੍ਯਤੀਤਾ ਸ਼ਿਵਾ ਤੇषਾਂ ਚਰਤਾਂ ਮਰੁਧਨ੍ਵਸੁ
ਫਿਰ, ਜਦ ਬਰਸਾਤ ਦੇ ਬੱਦਲਾਂ ਦੀਆਂ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਆਵਾਜ਼ਾਂ ਗੂੰਜ ਰਹੀਆਂ ਸਨ, ਉਹ ਸੁਭਾਗਾ ਸਮਾਂ ਜੰਗਲਾਂ 'ਚ ਘੁੰਮਣ ਵਾਲਿਆਂ ਲਈ ਲੰਘ ਗਿਆ।
ਕ੍ਰੌਞ੍ਚਹਂਸਸਮਾਕੀਰ੍ਣਾ ਸ਼ਰਤ੍ਪ੍ਰਮੁਦੀਤਾऽਭਵਤ੍। ਰੂਢਕਕ੍ਸ਼ਵਨਪ੍ਰਸ੍ਥਾ ਪ੍ਰਸਨ੍ਨਜਲਨਿਮ੍ਨਗਾ
ਕਾਂਜ ਤੇ ਹੰਸਾਂ ਨਾਲ ਝੀਲਾਂ ਤੇ ਨਦੀਆਂ ਭਰ ਗਈਆਂ, ਪਤਝੜ ਆਇਆ, ਖੁਸ਼ੀ ਭਰਿਆ, ਕਿਨਾਰੇ ਘਣੇ ਹੋ ਗਏ ਤੇ ਪਾਣੀ ਸਾਫ਼ ਵਗਦਾ।
ਵਿਮਲਾਕਾਸ਼ਨਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਾ ਸ਼ਰਤ੍ਤੇषਾਂ ਸ਼ਿਵਾऽਭषਤ੍। ਮृਗਦ੍ਵਿਜਸਮਾਕੀਰ੍ਣਾ ਪਾਣ੍ਡਵਾਨਾਂ ਮਹਾਤ੍ਮਨਾਮ੍
ਪਤਝੜ, ਸੁਭਾਗਾ ਤੇ ਸਾਫ਼, ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਚਮਕਦੀ, ਅਸਮਾਨ ਨਿਰਮਲ ਤੇ ਤਾਰਿਆਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ, ਜੰਗਲੀ ਜਾਨਵਰ ਤੇ ਪੰਛੀਆਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ, ਪਾਂਡਵਾਂ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾਵਾਂ ਲਈ।
ਦृਸ਼੍ਯਨ੍ਤੇ ਸ਼ਾਨ੍ਤਰਜਸਃ ਕ੍ਸ਼ਪਾਜਲਦਸ਼ੀਤਲਾਃ। ਗ੍ਰਹਨਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਸਙ੍ਘੈਸ਼੍ਚ ਸੋਮੇਨ ਚ ਵਿਰਾਜਿਤਾਃ
ਰਾਤਾਂ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਧੂੜ ਠੰਢੀ ਹੋ ਗਈ, ਪਤਝੜ ਦੇ ਬੱਦਲਾਂ ਨਾਲ ਠੰਢੀਆਂ, ਗ੍ਰਹਾਂ, ਤਾਰਿਆਂ ਤੇ ਚੰਦ ਨਾਲ ਸੋਭਿਤ।
ਕੁਮੁਦੈਃ ਪੁਣ੍ਡਰੀਕੈਸ਼੍ਚ ਸ਼ੀਤਵਾਰਿਧਰਾਃ ਸ਼ਿਵਾਃ। ਨਦੀਃ ਪੁष੍ਕਰਿਣੀਸ਼੍ਚੈਵ ਦਦृਸ਼ੁਃ ਸਮਲਂਕृਤਾਃ
ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਨਦੀਆਂ ਤੇ ਕਮਲ ਵਾਲੀਆਂ ਝੀਲਾਂ ਦੇਖੀਆਂ, ਜੋ ਕੁਮੁਦ ਤੇ ਕਮਲ ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ, ਠੰਢੇ ਤੇ ਸਾਫ਼ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਸੋਭਿਤ ਹੋਈਆਂ।
ਤੇ ਵੈ ਮੁਮੁਦਿਰੇ ਵੀਰਾਃ ਪ੍ਰਸਨ੍ਨਸਲਿਲਾਂ ਸ਼ਿਵਾਮ੍। ਪਸ਼੍ਯਨ੍ਤੋ ਦृਢਧਨ੍ਵਾਨਃ ਪਰਿਪੂਰ੍ਣਾਂ ਸਰਸ੍ਵਤੀਮ੍
ਉਹ ਵੀਰ, ਆਪਣੀਆਂ ਮਜ਼ਬੂਤ ਧਨੁਆਂ ਨਾਲ, ਸੁਭਾਗਾ ਤੇ ਪੂਰੀ ਸਰਸਵਤੀ ਨੂੰ, ਜਿਸ ਦਾ ਪਾਣੀ ਸਾਫ਼ ਸੀ, ਦੇਖ ਕੇ ਖੁਸ਼ ਹੋਏ।
ਤੇषਾਂ ਪੁਣ੍ਯਤਮਾ ਰਾਤ੍ਰਿਃ ਪਰ੍ਵਸਨ੍ਧੌ ਸ੍ਮ ਸ਼ਾਰਦੀ। ਤਤ੍ਰੈਵ ਵਸਤਾਮਾਸੀਤ੍ਕਾਰ੍ਤਿਕੀ ਜਨਮੇਜਯ
ਉਹਨਾਂ ਲਈ, ਜਦ ਉਹ ਉਥੇ ਰਹਿ ਰਹੇ ਸਨ, ਪਤਝੜ ਦੀ ਸਭ ਤੋਂ ਪਵਿੱਤਰ ਰਾਤ, ਚੰਦ ਦੀ ਪੂਰਨਮਾਸੀ ਦੇ ਸਮੇਂ, ਆਈ, ਹੇ ਜਨਮੇਜਯ।
ਪੁਣ੍ਯਕृਦ੍ਭਿਰ੍ਮਹਾਸਤ੍ਵੈਸ੍ਤਾਪਸੈਃ ਸਹ ਪਾਣ੍ਡਵਾਃ। ਤਤ੍ਸਰ੍ਵਂ ਭਰਤਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਸਮੂਹੁਰ੍ਯੋਗਮੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਵੱਡੇ ਤਪਸਵੀ ਤੇ ਧਰਮਵਾਨ ਰਿਸੀਆਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਪਾਂਡਵ, ਭਾਰਤਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ, ਸਭ ਨੇ ਉੱਚਾ ਜੋਗ ਅਭਿਆਸ ਕੀਤਾ।
ਤਮਿਸ੍ਰਾਭ੍ਯੁਦਯੇ ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਧੌਮ੍ਯੇਨ ਸਹ ਪਾਣ੍ਡਵਾਃ। ਸੂਤੈਃ ਪੌਰੋਗਵੈਃ ਸਾਕਂ ਕਾਮ੍ਯਕਂ ਪ੍ਰਯਯੁਰ੍ਵਨਮ੍
ਅੰਧੇਰੇ ਦੀ ਆਮਦ 'ਤੇ, ਪਾਂਡਵ, ਧੌਮਿਆ, ਆਪਣੇ ਰਥੀਆਂ ਤੇ ਪੁਜਾਰੀਆਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਕਾਮਯਕ ਜੰਗਲ ਵੱਲ ਚੱਲ ਪਏ।
ਕਾਮ੍ਯਕਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਕੌਰਵ੍ਯ ਯੁਧਿष੍ਠਿਰਪੁਰੋਗਮਾਃ। ਕृਤਾਤਿਥ੍ਯਾ ਮੁਨਿਗਣੈਰ੍ਨਿषੇਦੁਃ ਸਹ ਕृष੍ਣਯਾ
ਕਾਮਯਕ ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਹੇ ਕੁਰੁ ਵੰਸ਼ੀ, ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਅੱਗੇ, ਰਿਸੀਆਂ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਸਤਕਾਰ ਕੀਤਾ ਤੇ ਉਹ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਨਾਲ ਬੈਠ ਗਏ।
ਤਤਸ੍ਤਾਨ੍ਪਰਿਵਿਸ਼੍ਵਸ੍ਤਾਨ੍ਵਸਤਃ ਪਾਣ੍ਡੁਨਨ੍ਦਨਾਨ੍। ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾ ਬਹਵਸ੍ਤਤ੍ਰ ਸਮਨ੍ਤਾਤ੍ਪਰ੍ਯਵਾਰਯਨ੍
ਫਿਰ, ਜਦ ਪਾਂਡਵ ਨਿਸ਼ਚਿੰਤ ਹੋ ਕੇ ਉਥੇ ਰਹਿ ਰਹੇ ਸਨ, ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਚਾਰੋਂ ਪਾਸੇ ਤੋਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਗਏ।
ਅਥਾਬ੍ਰਵੀਦ੍ਦ੍ਵਿਜਃ ਕਸ਼੍ਚਿਦਰ੍ਜੁਨਸ੍ਯ ਪ੍ਰਿਯਃ ਸਖਾ। ਸ ਏष੍ਯਤਿ ਮਹਾਬਾਹੁਰ੍ਵਸ਼ੀ ਸ਼ੌਰਿਰੁਦਾਰਧੀਃ
ਇਸ ਵੇਲੇ ਅਰਜੁਨ ਦਾ ਪਿਆਰਾ ਦੋਸਤ, ਇੱਕ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਆਖਿਆ: 'ਉਹ ਵੱਡੀ ਬਾਂਹਾਂ ਵਾਲਾ, ਨੇਕ ਤੇ ਉੱਚ ਮਨ ਵਾਲਾ ਵਸ਼ੀ, ਜਲਦੀ ਆਉਣ ਵਾਲਾ ਹੈ।'
ਵਿਦਿਤਾ ਹਿ ਹਰੇਰ੍ਯੂਯਮਿਹਾਯਾਤਾਃ ਕੁਰੂਦ੍ਵਹਾਃ। ਸਦਾ ਹਿ ਦਰ੍ਸ਼ਨਾਕਾਙ੍ਕ੍ਸ਼ੀ ਸ਼੍ਰੇਯੋਨ੍ਵੇषੀ ਚ ਵੋ ਹਰਿਃ
ਹੇ ਕੁਰੂਆਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ, ਤੁਸੀਂ ਹਰੀ ਨੂੰ ਜਾਣੇ ਜਾਂਦੇ ਹੋ ਤੇ ਇੱਥੇ ਆਏ ਹੋ; ਹਰੀ ਹਮੇਸ਼ਾ ਤੁਹਾਡਾ ਦਰਸ਼ਨ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ ਤੇ ਤੁਹਾਡੀ ਭਲਾਈ ਦੀ ਖ਼ਾਹਿਸ਼ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਬਹੁਵਤ੍ਸਰਜੀਵੀ ਚ ਮਾਰ੍ਕਣ੍ਡੇਯੋ ਮਹਾਤਪਾਃ। ਸ੍ਵਾਧ੍ਯਾਯਤਪਸਾ ਯੁਕ੍ਤਃ ਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਰਂ ਯੁष੍ਮਾਨ੍ਸਮੇष੍ਯਤਿ
ਮਾਰਕੰਡੇ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਸਾਲਾਂ ਤੋਂ ਜੀਵਨ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਵੱਡਾ ਤਪਸੀ ਤੇ ਪਾਠ-ਤਪ ਕਰਣ ਵਾਲਾ, ਉਹ ਜਲਦੀ ਤੁਹਾਡੇ ਕੋਲ ਆਵੇਗਾ।
ਤਥੈਵ ਬ੍ਰੁਵਤਸ੍ਤਸ੍ਯ ਪ੍ਰਤ੍ਯਦृਸ਼੍ਯਤ ਕੇਸ਼ਵਃ। ਸ਼ੈਬ੍ਯਸੁਗ੍ਰੀਵਯੁਕ੍ਤੇਨ ਰਥੇਨ ਰਥਿਨਾਰਃ
ਉਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਜਦੋਂ ਇਹ ਗੱਲ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਕੇਸ਼ਵਾ ਰਥ ਤੇ ਆ ਗਿਆ, ਉਸ ਦੇ ਨਾਲ ਸ਼ੈਬਿਆ ਤੇ ਸੁਗਰੀਵ ਵੀ ਸਨ।
ਮਘਵਾਨਿਵ ਪੌਲੋਮ੍ਯਾ ਸਹਿਤਃ ਸਤ੍ਯਭਾਮਯਾ। ਉਪਾਯਾਦ੍ਦੇਵਕੀਪੁਤ੍ਰੋ ਦਿਦृਕ੍ਸ਼ੁਃ ਕੁਰੁਸਤ੍ਤਮਾਨ੍
ਜਿਵੇਂ ਇੰਦਰ ਪੌਲੋਮੀ ਦੇ ਨਾਲ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਤਿਵੇਂ ਦੇਵਕੀ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਸਤਭਾਮਾ ਦੇ ਨਾਲ, ਪਾਂਡਵਾਂ ਨੂੰ ਵੇਖਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਆਇਆ।
ਅਵਤੀਰ੍ਯ ਰਥਾਤ੍ਕृष੍ਣੋ ਧਰ੍ਮਰਾਜਂ ਯਥਾਵਿਧਿ। ਵਵਨ੍ਦੇ ਮੁਦਿਤੋ ਧੀਮਾਨ੍ਭੀਮਂ ਚ ਬਲਿਨਾਂ ਵਰਮ੍
ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਆਪਣੇ ਰਥ ਤੋਂ ਉਤਰ ਕੇ, ਖੁਸ਼ ਤੇ ਸਮਝਦਾਰ ਹੋ ਕੇ, ਧਰਮਰਾਜ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਨੂੰ ਢੰਗ ਨਾਲ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ ਤੇ ਭੀਮ, ਜੋ ਤਾਕਤ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈ, ਨੂੰ ਵੀ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ।
ਪੂਜਯਾਮਾਸ ਧੌਮ੍ਯਂ ਚ ਯਮਾਭ੍ਯਾਮਭਿਵਾਦਿਤਃ। ਪਰਿष੍ਵਜ੍ਯਮਹਾਭਾਗਾਂ ਦ੍ਰੌਪਦੀਂ ਪਰ੍ਯਸਾਨ੍ਤ੍ਵਯਤ੍
ਉਸ ਨੇ ਧੌਮਿਆ ਨੂੰ ਸਨਮਾਨ ਦਿੱਤਾ, ਜਦ ਕਿ ਯਮ ਦੁਆਰਾ ਨਮਸਕਾਰ ਹੋਇਆ, ਤੇ ਮਹਾਨ ਭਾਗ ਵਾਲੀ ਦ੍ਰੌਪਦੀ ਨੂੰ ਗਲੇ ਲਾਇਆ ਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਧੀਰਜ ਦਿੱਤੀ।
ਸ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਫਲ੍ਗੁਨਂ ਵੀਰਂ ਚਿਰਸ੍ਯ ਪ੍ਰਿਯਮਾਗਤਮ੍। ਪਰ੍ਯष੍ਵਜਤ ਦਾਸ਼ਾਰ੍ਹਃ ਪੁਨਃ ਪੁਨਰਰਿਂਦਮਃ
ਉਸ ਨੇ ਫਲਗੁਨ, ਜੋ ਵਿਰੋਧੀਆਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਨੂੰ ਲੰਬੇ ਸਮੇਂ ਬਾਅਦ ਪਿਆਰੇ ਦੋਸਤ ਵਜੋਂ ਆਇਆ ਵੇਖ ਕੇ, ਦਾਸਾਰਹ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਵਾਰ ਵਾਰ ਗਲੇ ਲਾਇਆ।
ਤਥੈਵ ਸਤ੍ਯਭਾਮਾऽਪਿ ਦ੍ਰੌਪਦੀਂ ਪਰਿषਸ੍ਵਜੇ। ਪਾਣ੍ਡਵਾਨਾਂ ਪ੍ਰਿਯਂ ਭਾਰ੍ਯਾਂ ਕृष੍ਣਸ੍ਯ ਮਹਿषੀ ਪ੍ਰਿਯਾ
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸਤਭਾਮਾ ਨੇ ਵੀ ਦ੍ਰੌਪਦੀ ਨੂੰ ਗਲੇ ਲਾਇਆ, ਜੋ ਪਾਂਡਵਾਂ ਦੀ ਪਿਆਰੀ ਪਤਨੀ ਹੈ ਤੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੀ ਪਿਆਰੀ ਰਾਣੀ ਹੈ।
ਤਤਸ੍ਤੇ ਪਾਣ੍ਡਵਾਃ ਸਰ੍ਵੇਸਭਾਰ੍ਯਾਃ ਸਪੁਰੋਹਿਤਾਃ। ਆਨਰ੍ਚੁਃ ਪੁਣ੍ਡਰੀਕਾਕ੍ਸ਼ਂ ਪਰਿਵਵ੍ਰੁਸ਼੍ਚ ਸਰ੍ਵਸ਼ਃ
ਫਿਰ ਪਾਂਡਵਾਂ, ਉਹਨਾਂ ਦੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ ਤੇ ਪੁਰੋਹਿਤ, ਸਭ ਨੇ ਪੂੰਡਰੀਕ-ਅੱਖ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਪੂਜਿਆ ਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਚਾਰ ਪਾਸੇ ਘੇਰ ਲਿਆ।
ਕृष੍ਣਸ੍ਤੁ ਪਾਰ੍ਥੇਨ ਸਮੇਤ੍ਯ ਵਿਦ੍ਵਾਨ੍ ਧਨਂਜਯੇਨਾਸੁਰਮਰ੍ਦਨੇਨ। ਬਭੌ ਯਥਾ ਭੂਤਪਤਿਰ੍ਮਹਾਤ੍ਮਾ ਸਮੇਤ੍ਯ ਸਾਕ੍ਸ਼ਾਦ੍ਭਗਵਾਨ੍ਗੁਹੇਨ
ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ, ਪਾਰਥ, ਗਿਆਨਵਾਨ ਤੇ ਵਿਰੋਧੀਆਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲੇ ਧਨੰਜਯਾ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਐਸਾ ਚਮਕਿਆ ਜਿਵੇਂ ਜੀਵਾਂ ਦਾ ਮਹਾਨ ਸਵਾਮੀ ਗੁਹਾ ਨਾਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।
ਤਤਃ ਸਮਸ੍ਤਾਨਿ ਕਿਰੀਟਮਾਲੀ ਵਨੇषੁ ਵृਤ੍ਤਾਨਿ ਗਦਾਗ੍ਰਜਾਯ। ਉਕ੍ਤ੍ਵਾ ਯਥਾਵਤ੍ਪੁਨਰਨ੍ਵਪृਚ੍ਛ- ਤ੍ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਸੁਭਦ੍ਰਾਂ ਚ ਤਥਾऽਭਿਮਨ੍ਯੁਮ੍
ਫਿਰ, ਮੋਹਰ ਵਾਲੇ ਨੇ ਭੀਮ ਨੂੰ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਹੋਈਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਘਟਨਾਵਾਂ ਦੱਸ ਕੇ, ਸੁਭਦਰਾ ਤੇ ਅਭਿਮਨਯੁ ਦੀ ਖੈਰ-ਖ਼ਬਰ ਪੁੱਛੀ।
ਧੌਮ੍ਯਂ ਚ ਕृष੍ਣਾਂ ਚ ਯੁਧਿष੍ਠਿਰਂ ਚ ਯਮੌ ਚ ਭੀਮਂ ਚ ਦਸ਼ਾਰ੍ਹਸਿਂਹਃ। ਉਵਾਚ ਦਿष੍ਟ੍ਯਾ ਭਵਤਾਂ ਸ਼ਿਵੇਨ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਃ ਕਿਰੀਟੀ ਮੁਦਿਤਃ ਕृਤਾਸ੍ਤ੍ਰਃ
ਦਾਸਾਰਹ ਦਾ ਸਿੰਘ ਧੌਮਿਆ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ, ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ, ਯਮ, ਭੀਮ ਨੂੰ ਆਖਿਆ: 'ਤੁਹਾਡੀ ਭਾਗਾਂ ਨਾਲ, ਮੋਹਰ ਵਾਲਾ, ਖੁਸ਼ ਤੇ ਹਥਿਆਰਾਂ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ, ਤੁਹਾਡੇ ਕੋਲ ਆ ਗਿਆ ਹੈ।'
ਸ ਪੂਜਯਿਤ੍ਵਾ ਮਧੁਹਾ ਯਥਾਵ- ਤ੍ਪਾਰ੍ਥਾਂਸ਼੍ਚ ਕृष੍ਣਾਂ ਚ ਪੁਰੋਹਿਤਂ ਚ। ਉਵਾਚ ਰਾਜਾਨਮਭਿਪ੍ਰਸ਼ਂਸਨ੍ ਯੁਧਿष੍ਠਿਰਂ ਤੇਨ ਸਹੋਪਵਿਸ਼੍ਯ
ਮਧੁ-ਹੰਤਾ ਨੇ ਪਾਂਡਵਾਂ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਤੇ ਪੁਰੋਹਿਤ ਨੂੰ ਢੰਗ ਨਾਲ ਸਨਮਾਨ ਦਿੱਤਾ, ਰਾਜਾ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕੀਤੀ ਤੇ ਉਸ ਦੇ ਨਾਲ ਬੈਠ ਗਿਆ।
ਧਰ੍ਮਃ ਪਰਃ ਪਾਣ੍ਡਵ ਰਾਜ੍ਯਲਾਭਾ- ਤ੍ਤਸ੍ਯਾਦਿਮਾਹੁਸ੍ਤਪ ਏਵ ਰਾਜਨ੍। ਸਤ੍ਯਾਰ੍ਜਵਾਭ੍ਯਾਂ ਚਰਤਾ ਸ੍ਵਧਰ੍ਮਂ ਜਿਤਸ੍ਤ੍ਵਯਾऽਚਂ ਪਰਸ਼੍ਚ ਲੋਕਃ
'ਹੇ ਪਾਂਡਵ, ਧਰਮ ਰਾਜ ਮਿਲਣ ਤੋਂ ਵੀ ਵਧੀਕ ਹੈ; ਇਸ ਦਾ ਮੂਲ ਤਪ ਹੈ। ਸਚ ਤੇ ਸਿੱਧੇਪਣ ਨਾਲ, ਆਪਣਾ ਧਰਮ ਨਿਭਾ ਕੇ, ਤੂੰ ਦੋਹਾਂ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਲਿਆ ਹੈ।'
ਅਧੀਤਮਗ੍ਰੇ ਚਰਤਾ ਵ੍ਰਤਾਨਿ ਸਮ੍ਯਗ੍ਧਨੁਰ੍ਵੇਦਮਵਾਪ੍ਯ ਕृਤ੍ਸ੍ਨਮ੍। ਕ੍ਸ਼ਾਤ੍ਰੇਣ ਧਰ੍ਮੇਣ ਵਸੂਨਿ ਲਬ੍ਧ੍ਵਾ ਸਰ੍ਵੇ ਹ੍ਯਵਾਪ੍ਤਾਃ ਕ੍ਰਤਵਃ ਪੁਰਾਣਾਃ
'ਪਹਿਲਾਂ ਪਾਠ ਤੇ ਵ੍ਰਤ ਕਰ ਕੇ, ਧਨੁਰ-ਵੈਦ ਨੂੰ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਿੱਖ ਕੇ, ਯੋਧਿਆਂ ਦੇ ਧਰਮ ਨਾਲ ਧਨ ਹਾਸਲ ਕਰ ਕੇ, ਤੂੰ ਪੁਰਾਣੇ ਸਾਰੇ ਯਜਨ ਕਰ ਲਏ ਹਨ।'