ਯਨ੍ਮਾਂ ਤ੍ਵਂ ਪृष੍ਟਵਾਨ੍ਬ੍ਰਹ੍ਮਞ੍ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਡੁਣ੍ਡੁਭਭਾषਿਤਮ੍। ਵ੍ਯੇਤੁ ਤੇ ਸੁਮਹਦ੍ਬ੍ਰਹ੍ਮਨ੍ਕੌਤੂਹਲਮਰਿਨ੍ਦਮ
ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਤੁਸੀਂ ਡੁੰਡੁਭਾ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ ਜੋ ਮੈਨੂੰ ਪੁੱਛਿਆ, ਉਹ ਜਾਣ ਕੇ ਤੁਹਾਡੀ ਵੱਡੀ ਉਤਸੁਕਤਾ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਵੇ, ਹੇ ਵਿਰੋਧੀਆਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲੇ।
ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਧਰ੍ਮਿष੍ਠਮਾਖ੍ਯਾਨਮਾਸ੍ਤੀਕਂ ਪੁਣ੍ਯਵਰ੍ਧਨਮ੍। `ਸਰ੍ਵਪਾਪਵਿਨਿਰ੍ਮੁਕ੍ਤੋ ਦੀਰ੍ਘਮਾਯੁਰਵਾਪ੍ਨੁਯਾਤ੍
ਅਸਤਿਕ ਦੀ ਧਰਮਕਥਾ ਸੁਣ ਕੇ, ਜੋ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਵਧਾਉਂਦੀ ਹੈ, ਮਨੁੱਖ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਲੰਮੀ ਉਮਰ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਭृਗੁਵਂਸ਼ਾਤ੍ਪ੍ਰਭृਤ੍ਯੇਵ ਤ੍ਵਯਾ ਮੇ ਕੀਰ੍ਤਿਤਂ ਮਹਤ੍। ਆਖ੍ਯਾਨਮਖਿਲਂ ਤਾਤ ਸੌਤੇ ਪ੍ਰੀਤੋऽਸ੍ਮਿਤੇਨ ਤੇ
ਭ੍ਰਿਗੁ ਵੰਸ਼ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਤੁਸੀਂ ਮੈਨੂੰ ਵੱਡੀ ਕਥਾ ਸੁਣਾਈ ਹੈ; ਹੇ ਸੂਤ, ਤੇਰੀ ਕਥਾ ਸੁਣ ਕੇ ਮੈਂ ਖੁਸ਼ ਹੋਇਆ ਹਾਂ।
ਪ੍ਰਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਚੈਵ ਭੂਯਸ੍ਤ੍ਵਾਂ ਯਥਾਵਤ੍ਸੂਤਨਨ੍ਦਨ। ਯਾਃ ਕਥਾ ਵ੍ਯਾਸਸਂਪਨ੍ਨਾਸ੍ਤਾਸ਼੍ਚ ਭੂਯੋ ਵਿਚਕ੍ਸ਼੍ਵ ਮੇ
ਹੇ ਸੂਤ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਹੋਰ ਵੀ ਪੁੱਛਾਂਗਾ, ਜਿਵੇਂ ਠੀਕ ਹੈ; ਜੋ ਕਥਾਵਾਂ ਵਿਆਸ ਨੇ ਬਣਾਈਆਂ ਹਨ, ਉਹ ਮੈਨੂੰ ਮੁੜ ਸੁਣਾਓ।
ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਪਰਮਦੁष੍ਪਾਰੇ ਸਰ੍ਪਸਤ੍ਰੇ ਮਹਾਤ੍ਮਨਾਮ੍। ਕਰ੍ਮਾਨ੍ਤਰੇषੁ ਯਜ੍ਞਸ੍ਯ ਸਦਸ੍ਯਾਨਾਂ ਤਥਾऽਧ੍ਵਰੇ
ਉਹ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾਵਾਂ ਦੇ ਬਹੁਤ ਹੀ ਔਖੇ ਸੱਪਾਂ ਦੇ ਯਜਨ ਵਿੱਚ, ਯਜਨ ਦੇ ਕੰਮਾਂ ਅਤੇ ਸਭਾ ਦੇ ਮੈਂਬਰਾਂ ਵਿਚ,
ਯਾ ਬਭੂਵੁਃ ਕਥਾਸ਼੍ਚਿਤ੍ਰਾ ਯੇष੍ਵਰ੍ਥੇषੁ ਯਥਾਤਥਮ੍। ਤ੍ਵਤ੍ਤ ਇਚ੍ਛਾਮਹੇ ਸ਼੍ਰੋਤੁਂ ਸੌਤੇ ਤ੍ਵਂ ਵੈ ਪ੍ਰਚਕ੍ਸ਼੍ਵ ਨਃ
ਜੋ ਅਜੀਬ ਕਥਾਵਾਂ ਉਥੇ ਉਤਪੰਨ ਹੋਈਆਂ, ਜਿਵੇਂ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਵਿਸ਼ੇ ਹਨ, ਉਹ ਅਸੀਂ ਤੈਨੂੰ ਸੁਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਾਂ, ਹੇ ਸੂਤ; ਤੂੰ ਸਾਨੂੰ ਉਹ ਕਥਾਵਾਂ ਦੱਸ।
ਕਰ੍ਮਾਨ੍ਤਰੇष੍ਵਕਥਯਨ੍ਦ੍ਵਿਜਾ ਵੇਦਾਸ਼੍ਰਯਾਃ ਕਥਾਃ। ਵ੍ਯਾਸਸ੍ਤ੍ਵਕਥਯਚ੍ਚਿਤ੍ਰਮਾਖ੍ਯਾਨਂ ਭਾਰਤਂ ਮਹਤ੍
ਯਜਨ ਦੇ ਕੰਮਾਂ ਵਿਚ, ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨੇ ਵੇਦਾਂ ਤੇ ਆਧਾਰਿਤ ਕਥਾਵਾਂ ਸੁਣਾਈਆਂ; ਪਰ ਵਿਆਸ ਨੇ ਭਾਰਤ ਦੀ ਵੱਡੀ ਅਤੇ ਅਜੀਬ ਕਥਾ ਸੁਣਾਈ।
ਮਹਾਭਾਰਤਮਾਖ੍ਯਾਨਂ ਪਾਣ੍ਡਵਾਨਾਂ ਯਸ਼ਸ੍ਕਰਮ੍। ਜਨਮੇਜਯੇਨ ਪृष੍ਟਃ ਸਨ੍ਕृष੍ਣਦ੍ਵੈਪਾਯਨਸ੍ਤਦਾ
ਮਹਾਂਭਾਰਤ ਦੀ ਕਥਾ, ਜੋ ਪਾਂਡਵਾਂ ਨੂੰ ਸ਼ੋਭਾ ਦਿੰਦੀ ਹੈ, ਜਨਮੇਜਯ ਦੇ ਪੁੱਛਣ 'ਤੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ ਦਵੈਪਾਯਨ ਨੇ ਸੁਣਾਈ।
ਸ਼੍ਰਾਵਯਾਮਾਸ ਵਿਧਿਵਤ੍ਤਦਾ ਕਰ੍ਮਾਨ੍ਤਰੇ ਤੁ ਸਃ। ਤਾਮਹਂ ਵਿਧਿਵਤ੍ਪੁਣ੍ਯਾਂ ਸ਼੍ਰੋਤੁਮਿਚ੍ਛਾਮਿ ਵੈ ਕਥਾਮ੍
ਉਸ ਸਮੇਂ ਉਹ ਨੇ ਯਜਨ ਦੇ ਕੰਮਾਂ ਦੌਰਾਨ ਠੀਕ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਸੁਣਾਈ; ਮੈਂ ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ ਕਥਾ ਠੀਕ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਸੁਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ।
ਮਨਃਸਾਗਰਸਂਭੂਤਾਂ ਮਹਰ੍षੇਰ੍ਭਾਵਿਤਾਤ੍ਮਨਃ। ਕਥਯਸ੍ਵ ਸਤਾਂ ਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਸਰ੍ਵਰਤ੍ਨਮਯੀਮਿਮਾਮ੍
ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਦੀ ਪਵਿੱਤਰ ਮਨ ਤੋਂ ਜਨਮੀ, ਹੇ ਚੰਗਿਆਂ ਵਿਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਇਹ ਕਥਾ ਦੱਸੋ ਜੋ ਹਰ ਰਤਨ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੈ।
ਹਨ੍ਤ ਤੇ ਕਥਯਿष੍ਯਾਮਿ ਮਹਦਾਖ੍ਯਾਨਮੁਤ੍ਤਮਮ੍। ਕृष੍ਣਦ੍ਵੈਪਾਯਨਮਤਂ ਮਹਾਭਾਰਤਮਾਦਿਤਃ
ਚਲੋ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਵੱਡੀ ਅਤੇ ਉੱਤਮ ਕਥਾ, ਮਹਾਂਭਾਰਤ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ ਦਵੈਪਾਯਨ ਦੀ ਸਿੱਖਿਆ ਅਨੁਸਾਰ, ਸ਼ੁਰੂ ਤੋਂ ਸੁਣਾਵਾਂਗਾ।
ਸ਼ृਣੁ ਸਰ੍ਵਮਸ਼ੇषੇਣ ਕਥ੍ਯਮਾਨਂ ਮਯਾ ਦ੍ਵਿਜ। ਸ਼ਂਸਿਤੁਂ ਤਨ੍ਮਹਾਨ੍ਹਰ੍षੋ ਮਮਾਪੀਹ ਪ੍ਰਵਰ੍ਤਤੇ
ਹੇ ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲੇ, ਮੇਰੇ ਵਲੋਂ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੁਣਾਈ ਜਾ ਰਹੀ ਕਥਾ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣੋ; ਇਸ ਨੂੰ ਸੁਣਾਉਣ ਵਿੱਚ ਮੈਨੂੰ ਵੀ ਵੱਡੀ ਖੁਸ਼ੀ ਹੋ ਰਹੀ ਹੈ।
ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਤੁ ਸਰ੍ਪਸਤ੍ਰਾਯ ਦੀਕ੍ਸ਼ਿਤਂ ਜਨਮੇਜਯਮ੍। ਅਭ੍ਯਗਚ੍ਛਦृषਿਰ੍ਵਿਦ੍ਵਾਨ੍ਕृष੍ਣਦ੍ਵੈਪਾਯਨਸ੍ਤਦਾ
ਜਨਮੇਜਯ ਦੇ ਸੱਪਾਂ ਦੇ ਯਜਨ ਲਈ ਦਿੱਖਾ ਲੈਣ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਗਿਆਨਵਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ ਦਵੈਪਾਯਨ ਉਸ ਕੋਲ ਆਇਆ।
ਜਨਯਾਮਾਸ ਯਂ ਕਾਲੀ ਸ਼ਕ੍ਤੇਃ ਪੁਤ੍ਰਾਤ੍ਪਰਾਸ਼ਰਾਤ੍। ਕਨ੍ਯੈਵ ਯਮੁਨਾਦ੍ਵੀਪੇ ਪਾਣ੍ਡਵਾਨਾਂ ਪਿਤਾਮਹਮ੍
ਕਾਲੀ ਨੇ ਸ਼ਕਤੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਪਰਾਸ਼ਰ ਤੋਂ, ਯਮੁਨਾ ਦੇ ਟਾਪੂ 'ਤੇ ਕੁਆਰੀ ਹੋ ਕੇ, ਪਾਂਡਵਾਂ ਦੇ ਪਿਤਾਮਾ ਨੂੰ ਜਨਮ ਦਿੱਤਾ।
ਜਾਤਮਾਤ੍ਰਸ਼੍ਚ ਯਃ ਸਦ੍ਯ ਇष੍ਟ੍ਯਾ ਦੇਹਮਵੀਵृਧਤ੍। ਵੇਦਾਂਸ਼੍ਚਾਧਿਜਗੇ ਸਾਙ੍ਗਨ੍ਸੇਤਿਹਾਸਾਨ੍ਮਹਾਯਸ਼ਾਃ
ਜਦੋਂ ਉਹ ਜਨਮਿਆ, ਤੁਰੰਤ ਯਜਨ ਕਰਕੇ ਉਸ ਨੇ ਆਪਣਾ ਸਰੀਰ ਵਧਾਇਆ; ਉਸ ਨੇ ਵੇਦਾਂ ਸਮੇਤ ਉਪਵੇਦ ਅਤੇ ਇਤਿਹਾਸਾਂ ਨੂੰ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਿੱਖ ਲਿਆ, ਅਤੇ ਵੱਡੀ ਸ਼ੋਭਾ ਪਾਈ।
ਯਂ ਨਾਤਿ ਤਪਸਾ ਕਸ਼੍ਚਿਨ੍ਨ ਵੇਦਾਧ੍ਯਯਨੇਨ ਚ। ਨ ਵ੍ਰਤੈਰ੍ਨੋਪਵਾਸੈਸ਼੍ਚ ਨ ਪ੍ਰਸੂਤ੍ਯਾ ਨ ਮਨ੍ਯੁਨਾ
ਉਸ ਨੂੰ ਕੋਈ ਵੀ ਤਪ, ਵੇਦ ਪੜ੍ਹਨ, ਵਰਤ, ਉਪਵਾਸ, ਜਨਮ ਜਾਂ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਨਹੀਂ ਪਾ ਸਕਿਆ।
ਵਿਵ੍ਯਾਸੈਕਂ ਚਤੁਰ੍ਧਾ ਯੋ ਵੇਦਂ ਵੇਦਵਿਦਾਂ ਵਰਃ। ਪਰਾਵਰਜ੍ਞੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮਰ੍षਿਃ ਕਵਿਃ ਸਤ੍ਯਵ੍ਰਤਃ ਸ਼ੁਚਿਃ
ਵੇਦਾਂ ਦੇ ਗਿਆਨੀਆਂ ਵਿਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਉਸ ਨੇ ਇੱਕ ਵੇਦ ਨੂੰ ਚਾਰ ਹਿੱਸਿਆਂ ਵਿਚ ਵੰਡਿਆ; ਉੱਚ-ਨੀਚ ਦਾ ਗਿਆਨ ਰੱਖਣ ਵਾਲਾ, ਬ੍ਰਹਮਰਿਸ਼ੀ, ਕਵੀ, ਸੱਚਾ ਅਤੇ ਪਵਿੱਤਰ।
ਯਃ ਪਾਣ੍ਡੁਂ ਧृਤਰਾष੍ਟ੍ਰਂ ਚ ਵਿਦੁਰਂ ਚਾਪ੍ਯਜੀਜਨਤ੍। ਸ਼ਨ੍ਤਨੋਃ ਸਂਤਤਿਂ ਤਨ੍ਵਨ੍ਪੁਣ੍ਯਕੀਰ੍ਤਿਰ੍ਮਹਾਯਸ਼ਾਃ
ਉਸ ਨੇ ਪਾਂਡੂ, ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਅਤੇ ਵਿਦੁਰ ਨੂੰ ਜਨਮ ਦਿੱਤਾ, ਸ਼ਾਂਤਨੂ ਦੀ ਵੰਸ਼ ਲੰਬੀ ਕੀਤੀ, ਅਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਨਾਮ ਤੇ ਵੱਡੀ ਸ਼ੋਭਾ ਪਾਈ।
ਜਨਮੇਜਯਸ੍ਯ ਰਾਜਰ੍षੇਃ ਸ ਮਹਾਤ੍ਮਾ ਸਦਸ੍ਤਥਾ। ਵਿਵੇਸ਼ ਸਹਿਤਃ ਸ਼ਿष੍ਯੈਰ੍ਵੇਦਵੇਦਾਙ੍ਗਪਾਰਗੈਃ
ਉਹ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਰਿਸ਼ੀ, ਆਪਣੇ ਵਿਦਿਆਰਥੀਆਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਜੋ ਵੇਦ ਅਤੇ ਵੇਦਾਂਗਾਂ ਦੇ ਪੂਰੇ ਗਿਆਨ ਵਾਲੇ ਸਨ, ਰਾਜਾ ਜਨਮੇਜਯ ਦੀ ਸਭ ਵਿੱਚ ਆਏ।
ਤਤ੍ਰ ਰਾਜਾਨਮਾਸੀਨਂ ਦਦਰ੍ਸ਼ ਜਨਮੇਜਯਮ੍। ਵृਤਂ ਸਦਸ੍ਯੈਰ੍ਬਹੁਭਿਰ੍ਦੇਵੈਰਿਵ ਪੁਰਨ੍ਦਰਮ੍
ਉਥੇ ਉਸ ਨੇ ਰਾਜਾ ਜਨਮੇਜਯ ਨੂੰ ਸਭ ਵਿੱਚ ਬੈਠਾ ਦੇਖਿਆ, ਜਿਸ ਦੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਸਭ ਦੇ ਮੈਂਬਰ ਸਨ, ਜਿਵੇਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਇੰਦਰ।
ਤਥਾ ਮੂਰ੍ਧਾਭਿषਿਕ੍ਤੈਸ਼੍ਚ ਨਾਨਾਜਨਪਦੇਸ਼੍ਵਰੈਃ। ऋਤ੍ਵਿਗ੍ਭਿਰ੍ਬ੍ਰਹ੍ਮਕਲ੍ਪੈਸ਼੍ਚ ਕੁਸ਼ਲੈਰ੍ਯਜ੍ਞਸਂਸ੍ਤਰੇ
ਉਹ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਦੇਸ਼ਾਂ ਦੇ ਰਾਜਿਆਂ ਅਤੇ ਯਜਨ ਵਿਚ ਨਿਪੁੰਨ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਵਰਗੇ ਗਿਆਨ ਵਾਲੇ ਪੁਜਾਰੀ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਜਨਮੇਜਯਸ੍ਤੁ ਰਾਜਰ੍षਿਰ੍ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਤਮृषਿਮਾਗਤਮ੍। ਸਗਣੋऽਭ੍ਯੁਦ੍ਯਯੌ ਤੂਰ੍ਣਂ ਪ੍ਰੀਤ੍ਯਾ ਭਰਤਸਤ੍ਤਮਃ
ਰਾਜਾ ਜਨਮੇਜਯ, ਜੋ ਰਾਜ-ਰਿਸ਼ੀ ਸੀ, ਉਸ ਰਿਸ਼ੀ ਨੂੰ ਆਉਂਦੇ ਦੇਖ ਕੇ, ਆਪਣੇ ਸਾਥੀਆਂ ਸਮੇਤ, ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਉਠ ਖੜਾ ਹੋਇਆ।
ਕਾਞ੍ਚਨਂ ਵਿष੍ਟਰਂ ਤਸ੍ਮੈ ਸਦਸ੍ਯਾਨੁਮਤਃ ਪ੍ਰਭੁਃ। ਆਸਨਂ ਕਲ੍ਪਯਾਮਾਸ ਯਥਾ ਸ਼ਕ੍ਰੋ ਬृਹਸ੍ਪਤੇਃ
ਸਭ ਦੀ ਮਨਜ਼ੂਰੀ ਨਾਲ, ਰਾਜਾ ਨੇ ਉਸ ਲਈ ਸੋਨੇ ਦਾ ਆਸਨ ਤਿਆਰ ਕੀਤਾ, ਜਿਵੇਂ ਇੰਦਰ ਬ੍ਰਹਸਪਤਿ ਲਈ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਤਤ੍ਰੋਪਵਿष੍ਟਂ ਵਰਦਂ ਦੇਵਰ੍षਿਗਣਪੂਜਿਤਮ੍। ਪੂਜਯਾਮਾਸ ਰਾਜੇਨ੍ਦ੍ਰਃ ਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਦृष੍ਟੇਨ ਕਰ੍ਮਣਾ
ਉਥੇ, ਜਦ ਉਹ ਵੱਡੇ ਦਾਤਾ ਰਿਸ਼ੀ, ਜੋ ਦੇਵ-ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਵੱਲੋਂ ਸਨਮਾਨਿਤ ਸੀ, ਆਸਨ ਤੇ ਬੈਠੇ, ਰਾਜਾ ਨੇ ਸ਼ਾਸਤਰੀ ਰੀਤ ਅਨੁਸਾਰ ਉਸ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ।
ਪਾਦ੍ਯਮਾਚਮਨੀਯਂ ਚ ਅਰ੍ਘ੍ਯਂ ਗਾਂ ਚ ਵਿਧਾਨਤਃ। ਪਿਤਾਮਹਾਯ ਕृष੍ਣਾਯ ਤਦਰ੍ਹਾਯ ਨ੍ਯਵੇਦਯਤ੍
ਉਸ ਨੇ ਪੈਰ ਧੋਣ ਲਈ ਪਾਣੀ, ਪੀਣ ਲਈ ਪਾਣੀ, ਅਰਘ, ਅਤੇ ਇਕ ਗਾਂ, ਜਿਵੇਂ ਰੀਤ ਹੈ, ਆਪਣੇ ਪਿਤਾਮਾ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਨੂੰ, ਜੋ ਇਸ ਦੇ ਯੋਗ ਸੀ, ਭੇਟ ਕੀਤੀ।
ਪ੍ਰਤਿਗृਹ੍ਯ ਤੁ ਤਾਂ ਪੂਜਾਂ ਪਾਮ੍ਡਵਾਜ੍ਜਨਮੇਜਯਾਤ੍। ਗਾਂ ਚੈਵ ਸਮਨੁਜ੍ਞਾਯ ਵ੍ਯਾਸਃ ਪ੍ਰੀਤੋऽਭਵਤ੍ਤਦਾ
ਜਨਮੇਜਯ ਵੱਲੋਂ ਮਿਲੀ ਪੂਜਾ ਅਤੇ ਗਾਂ ਸਵੀਕਾਰ ਕੇ, ਵਿਆਸ ਜੀ ਉਸ ਸਮੇਂ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਗਏ।
ਤਥਾ ਚ ਪੂਜਯਿਤ੍ਵਾ ਤਂ ਪ੍ਰਣਯਾਤ੍ਪ੍ਰਤਿਤਾਮਹਮ੍। ਉਪੋਪਵਿਸ਼੍ਯ ਪ੍ਰੀਤਾਤ੍ਮਾ ਪਰ੍ਯਪृਚ੍ਛਦਨਾਮਯਮ੍
ਉਸ ਨੂੰ ਪਿਆਰ ਅਤੇ ਸਤਿਕਾਰ ਨਾਲ ਪੂਜ ਕੇ, ਰਾਜਾ ਨੇ ਨੇੜੇ ਬੈਠ ਕੇ, ਖੁਸ਼ ਦਿਲ ਨਾਲ, ਉਸ ਦੀ ਖੈਰ-ਖ਼ੁਸ਼ੀ ਪੁੱਛੀ।
ਭਗਵਾਨਾਪਿ ਤਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਕੁਸ਼ਲਂ ਪ੍ਰਤਿਵੇਦ੍ਯ ਚ। ਸਦਸ੍ਯੈਃ ਪੂਜਿਤਃ ਸਰ੍ਵੈਃ ਸਦਸ੍ਯਾਨ੍ਪ੍ਰਤ੍ਯਪੂਜਯਤ੍
ਭਗਵਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਦੇਖ ਕੇ, ਆਪਣੀ ਖੈਰ-ਖ਼ੁਸ਼ੀ ਦੱਸ ਕੇ, ਸਭ ਮੈਂਬਰਾਂ ਵੱਲੋਂ ਪੂਜਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਸਤਿਕਾਰ ਦਿੱਤਾ।
ਤਤਸ੍ਤੁ ਸਹਿਤਃ ਸਰ੍ਵੈਃ ਸਦਸ੍ਯੈਰ੍ਜਨਮੇਜਯਃ। ਇਦਂ ਪਸ਼੍ਚਾਦ੍ਦ੍ਵਿਜਸ਼੍ਰੇष੍ਠਂ ਪਰ੍ਯਪृਚ੍ਛਤ੍ਕृਤਾਞ੍ਜਲਿਃ
ਫਿਰ, ਸਭ ਮੈਂਬਰਾਂ ਸਮੇਤ, ਜਨਮੇਜਯ ਨੇ ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਸਵਾਲ ਪੁੱਛਿਆ।
ਕੁਰੂਣਾਂ ਪਾਣ੍ਡਵਾਨਾਂ ਚ ਭਵਾਨ੍ਪ੍ਰਤ੍ਯਕ੍ਸ਼ਦਰ੍ਸ਼ਿਵਾਨ੍। ਤੇषਾਂ ਚਰਿਤਮਿਚ੍ਛਾਮਿ ਕਥ੍ਯਮਾਨਂ ਤ੍ਵਯਾ ਦ੍ਵਿਜ
ਤੁਸੀਂ ਕੁਰੁਆਂ ਅਤੇ ਪਾਂਡਵਾਂ ਦੇ ਸਿੱਧਾ ਗਵਾਹ ਹੋ; ਮੈਂ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਕਰਤਬ ਸੁਣਾਓ।