ਤਤੋ ਭੀਮਸ੍ਯ ਸ਼ਬ੍ਦੇਨ ਭੀਤਾਃ ਸਰ੍ਪਾ ਗੁਹਾਸ਼ਯਾਃ। ਅਤਿਕ੍ਰਾਨ੍ਤਾਸ੍ਤੁ ਵੇਗੇਨ ਜਗਾਮਾਨੁਸृਤਃ ਸ਼ਨੈਃ। ਤਤੋऽਮਰਵਰਪ੍ਰਖ੍ਯੋ ਭੀਮਸੇਨੋ ਮਹਾਬਲਃ
ਭੀਮ ਦੀ ਅਵਾਜ਼ ਤੋਂ ਡਰ ਕੇ, ਗੁਫਾ ਵਿੱਚ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ ਸੱਪ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਭੱਜ ਗਏ; ਤੇ ਭੀਮਸੇਨ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਰਗਾ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਸੀ, ਹੌਲੀ-ਹੌਲੀ ਪਿੱਛੇ ਗਿਆ।
ਸ ਦਦਰ੍ਸ਼ ਮਹਾਕਾਯਂ ਭੁਜਙ੍ਗਂ ਰੋਮਹਰ੍षਣਮ੍। ਗਿਰਿਦੁਰ੍ਗੇ ਸਮਾਪਨ੍ਨਂ ਕਾਯੇਨਾਵृਤ੍ਯ ਕਨ੍ਦਰਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਇੱਕ ਵੱਡਾ ਸਰੀਰ ਵਾਲਾ ਸੱਪ ਵੇਖਿਆ, ਜੋ ਡਰਾਉਣਾ ਸੀ, ਪਹਾੜੀ ਰਾਹ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਸਰੀਰ ਨਾਲ ਰੋਕ ਕੇ, ਗੁਫਾ ਦੇ ਮੂੰਹ ਨੂੰ ਢੱਕ ਰਿਹਾ ਸੀ।
ਪਰ੍ਵਤਾਭੋਗਵਰ੍ष੍ਮਾਣਂ ਭੋਗੈਸ਼੍ਚਨ੍ਦ੍ਰਾਰ੍ਕਮਣ੍ਡਲੈਃ। ਚਿਤ੍ਰਾਙ੍ਗਮਙ੍ਗਜੈਸ਼੍ਚਿਤ੍ਰੈਰ੍ਹਰਿਦ੍ਰਾਸਦृਸ਼ਚ੍ਛਵਿਮ੍
ਉਸ ਦੀ ਆਕਰਤੀ ਪਹਾੜੀ ਢਲਾਣ ਵਾਂਗ ਸੀ, ਉਸ ਦੀਆਂ ਲਪਟਾਂ 'ਚ ਚੰਦ ਤੇ ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਚਿੱਤਰ ਬਣੇ ਹੋਏ ਸਨ, ਉਸ ਦੇ ਅੰਗਾਂ 'ਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਨਕਸ਼ ਵਜੋਂ, ਰੰਗ ਹਲਦੀ ਵਾਂਗ ਸੀ।
ਗੁਹਾਕਾਰੇਣ ਵਕ੍ਰੇਣ ਚਤੁਰ੍ਦਂष੍ਟ੍ਰੇਣ ਰਾਜਤਾ। ਦੀਪ੍ਤਾਕ੍ਸ਼ੇਣਾਤਿਤਾਮ੍ਰੇਣ ਲਿਹਾਨਂ ਸृਕ੍ਵਿਣੀ ਮੁਹੁਃ
ਉਹ ਗੁਫਾ-ਵਾਂਗ ਵਕਰੀ ਆਕਰਤੀ, ਚਾਰ ਚਾਂਦੀ ਵਾਲੀਆਂ ਦੰਦ, ਚਮਕਦੀਆਂ ਲਾਲ ਅੱਖਾਂ, ਮੁੜ ਮੁੜ ਆਪਣੀ ਜਬੜੀ ਚੱਟਦਾ ਸੀ।
ਤ੍ਰਾਸਨਂ ਸਰ੍ਵਭੂਤਾਨਾਂ ਕਾਲਾਨ੍ਤਕਯਮੋਪਮਮ੍। ਨਿਃਸ਼੍ਵਾਸਕ੍ਸ਼੍ਵੇਡਨਾਦੇਨ ਭਰ੍ਤ੍ਸਯਨ੍ਤਮਿਵ ਸ੍ਥਿਤਮ੍
ਉਹ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਲਈ ਡਰਾਉਣਾ ਸੀ, ਕਾਲ ਦੇ ਅੰਤ ਵਾਲੇ ਵਿਨਾਸ਼ਕ ਵਾਂਗ, ਆਪਣੀ ਸੀਟੀ ਤੇ ਗੂੰਜ ਨਾਲ ਡਰਾਉਂਦਾ ਹੋਇਆ ਖੜਾ ਸੀ।
ਸ ਭੀਮਂ ਸਹਸਾऽਭ੍ਯੇਤ੍ਯ ਪृਦਾਕੁਃ ਕ੍ਸ਼ੁਧਿਤੋ ਭृਸ਼ਮ੍। ਜਗ੍ਰਾਹਾਜਗਰੋ ਗ੍ਰਾਹੋ ਭੁਜਯੋਰੁਭਯੋਰ੍ਬਲਾਤ੍
ਭੀਮ ਜਦੋਂ ਅਚਾਨਕ ਨੇੜੇ ਆਇਆ, ਤਾਂ ਭੁੱਖਾ ਸੱਪ ਨੇ ਦੋਨੋ ਲਪਟਾਂ ਨਾਲ ਉਸ ਨੂੰ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਫੜ ਲਿਆ।
ਤੇਨ ਸਂਸ੍ਪृष੍ਟਗਾਤ੍ਰਸ੍ਯ ਭੀਮਸੇਨਸ੍ਯ ਵੈ ਤਦਾ। ਸਂਜ੍ਞਾ ਮੁਮੋਹ ਸਹਸਾ ਵਰਦਾਨੇਨ ਤਸ੍ਯ ਹਿ
ਜਦ ਭੀਮਸੇਨ ਦੇ ਸਰੀਰ ਨੂੰ ਸੱਪ ਨੇ ਛੂਹਿਆ, ਤਾਂ ਉਸ ਦੀ ਦਾਤ ਦੇ ਪ੍ਰਭਾਵ ਨਾਲ ਉਸ ਦੀ ਸੂਝ-ਬੂਝ ਅਚਾਨਕ ਗੁੰਮ ਹੋ ਗਈ।
ਦਸ਼ਨਾਗਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਧਾਰਯਨ੍ਤਿ ਹਿ ਯਦ੍ਬਲਮ੍। ਇਦ੍ਰਲਂ ਭੀਮਸੇਨਸ੍ਯ ਭੁਜਯੋਰਸਮਂ ਪਰੈਃ
ਜਿੰਨੀ ਤਾਕਤ ਹਜ਼ਾਰ ਹਾਥੀਆਂ ਵਿੱਚ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਭੀਮਸੇਨ ਦੇ ਬਾਂਹਾਂ ਵਿੱਚ ਸੀ, ਜੋ ਹੋਰ ਕਿਸੇ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਸੀ।
ਸ ਤੇਜਸ੍ਵੀ ਤਥਾ ਤੇਨ ਭੁਜਗੇਨ ਵਸ਼ੀਕृਤਃ। ਵਿਮ੍ਫੁਰਞ੍ਸ਼ਨਕੈਰ੍ਭੀਮੋ ਨ ਸ਼ਸ਼ਾਕ ਵਿਚੇष੍ਟਿਤੁਮ੍
ਪਰ ਉਹ ਚਮਕਦਾਰ ਭੀਮ, ਸੱਪ ਵਲੋਂ ਫੜਿਆ ਹੋਇਆ, ਹਿਲਦਾ-ਡੁਲਦਾ ਰਿਹਾ ਪਰ ਕੁਝ ਕਰ ਨਹੀਂ ਸਕਿਆ।
ਨਾਗਾਯੁਤਸਮਪ੍ਰਾਣਃ ਸਿਂਹਸ੍ਕਨ੍ਧੋ ਮਹਾਭੁਜਃ। ਗृਹੀਤੋ ਵ੍ਯਜਹਾਤ੍ਸਤ੍ਵਂ ਵਰਦਾਨਵਿਮੋਹਿਤਃ
ਉਹ ਹਜ਼ਾਰ ਹਾਥੀਆਂ ਵਾਂਗ ਤਾਕਤ ਵਾਲਾ, ਸ਼ੇਰ-ਵਾਂਗ ਮੋਢਾ ਤੇ ਵੱਡੀਆਂ ਬਾਂਹਾਂ ਵਾਲਾ, ਫੜਿਆ ਗਿਆ ਤੇ ਸੱਪ ਦੀ ਦਾਤ ਦੇ ਪ੍ਰਭਾਵ ਨਾਲ ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਗੁਆ ਬੈਠਾ।
ਸ ਹਿ ਪ੍ਰਯਤ੍ਨਮਕਰੋਤ੍ਤੀਵ੍ਰਮਾਤ੍ਮਵਿਮੋਕ੍ਸ਼ਣੇ। ਨ ਚੈਨਮਸ਼ਕਦ੍ਵੀਰਃ ਕਥਂਚਿਤ੍ਪ੍ਰਤਿਬਾਧਿਤੁਮ੍
ਉਹ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਛੁਡਾਉਣ ਲਈ ਪੂਰੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਦਾ ਰਿਹਾ, ਪਰ ਉਹ ਵੀਰ ਕਿਸੇ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਸੱਪ ਨੂੰ ਰੋਕ ਨਹੀਂ ਸਕਿਆ।
ਸ ਭੀਮਸੇਨਸ੍ਤੇਜਸ੍ਵੀ ਤਦਾ ਸਰ੍ਪਵਸ਼ਂ ਗਤਃ। ਚਿਨ੍ਤਯਾਮਾਸ ਸਰ੍ਪਸ੍ਯ ਵੀਰ੍ਯਮਤ੍ਯਦ੍ਭੁਤਂ ਮਹਤ੍
ਉਸ ਸਮੇਂ ਭੀਮਸੇਨ, ਜੋ ਚਮਕਦਾਰ ਸੀ ਤੇ ਸੱਪ ਦੇ ਵਸ਼ ਵਿੱਚ ਆ ਗਿਆ ਸੀ, ਸੱਪ ਦੀ ਅਜੀਬ ਤੇ ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਬਾਰੇ ਸੋਚਣ ਲੱਗਾ।
ਉਵਾਚ ਚ ਮਹਾਸਰ੍ਪਂ ਕਾਮਯਾਬ੍ਰੂਹਿ ਪਨ੍ਨਗ। ਕਸ੍ਤ੍ਵਂ ਭੋ ਭੁਜਗਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਕਿਂ ਮਯਾ ਚ ਕਰਿष੍ਯਸਿ
ਉਹ ਮਹਾਂ ਸੱਪ ਨੂੰ ਆਖੀ, "ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਦੱਸੋ, ਸੱਪ ਜੀ। ਤੁਸੀਂ ਕੌਣ ਹੋ, ਭੁਜੰਗਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਤੇ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਕੀ ਕਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋ?"
ਪਾਣ੍ਡਵੋ ਭੀਮਸੇਨੋऽਹਂ ਧਰ੍ਮਰਾਜਾਦਨਨ੍ਤਰਃ। ਨਾਗਾਯੁਤਸਮਪ੍ਰਾਣਸ੍ਤ੍ਵਯਾ ਨੀਤਃ ਕਥਂ ਵਸ਼ਮ੍
ਮੈਂ ਪਾਂਡੂ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਭੀਮਸੇਨ ਹਾਂ, ਧਰਮਰਾਜ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਆਉਂਦਾ ਹਾਂ। ਮੇਰੇ ਵਿੱਚ ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਹਾਥੀਆਂ ਦੀ ਤਾਕਤ ਹੈ, ਫਿਰ ਵੀ ਤੁਸੀਂ ਮੈਨੂੰ ਕਿਵੇਂ ਆਪਣੇ ਵਸ਼ ਵਿੱਚ ਕਰ ਲਿਆ?
ਸਿਂਹਾਃ ਕੇਸਰਿਣੋ ਵ੍ਯਾਘ੍ਰਾ ਮਹਿषਾ ਵਾਰਣਾਸ੍ਤਥਾ। ਸਮਾਗਤਾਸ਼੍ਚ ਬਹੁਸ਼ੋ ਨਿਹਤਾਸ਼੍ਚ ਮਯਾ ਯੁਧਿ
ਸਿੰਘ, ਬੱਘ, ਚੀਤੇ, ਮਹਿਸ, ਹਾਥੀ—ਇਹ ਸਭ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਮੇਰੇ ਹੱਥੋਂ ਮਾਰੇ ਗਏ ਹਨ, ਬਹੁਤ ਵਾਰੀ ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ ਤੇ ਮੈਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਵਧਾਇਆ।
ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਾਸ਼੍ਚ ਪਿਸ਼ਾਚਾਸ਼੍ਚ ਪਨ੍ਨਗਾਸ਼੍ਚ ਮਹਾਬਲਾਃ। ਭੁਜਵੇਗਮਸ਼ਕ੍ਤਾ ਮੇ ਸੋਢੁਂ ਪਨ੍ਨਗਸਤ੍ਤਮ
ਰਾਖਸ਼, ਪਿਸਾਚ ਤੇ ਮਹਾਂ ਤਾਕਤ ਵਾਲੇ ਸੱਪ, ਭੁਜੰਗਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਮੇਰੇ ਹੱਥਾਂ ਦੀ ਤਾਕਤ ਨੂੰ ਸਹਿ ਨਹੀਂ ਸਕੇ।
ਕਿਂਨੁ ਵਿਦ੍ਯਾਬਲਂ ਕਿਂਨੁ ਵਰਦਾਨਮਥੋ ਤਵ। ਉਦ੍ਯੋਗਮਪਿ ਕੁਰ੍ਵਾਣੋ ਵਸ਼ਗੋਸ੍ਮਿ ਕृਤਸ੍ਤ੍ਵਯਾ
ਤੁਹਾਡੀ ਵਿਦਿਆ ਦੀ ਤਾਕਤ ਕੀ ਹੈ, ਜਾਂ ਤੁਸੀਂ ਕਿਹੜਾ ਵਰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ, ਜਾਂ ਤੁਸੀਂ ਕਿਹੜਾ ਉੱਦਮ ਕੀਤਾ, ਜੋ ਮੈਂ ਪੂਰੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰ ਕੇ ਵੀ ਤੁਹਾਡੇ ਵਸ਼ ਵਿੱਚ ਆ ਗਿਆ?
ਅਨੁਤ੍ਯੋ ਵਿਕ੍ਰਮੋ ਨॄਣਾਮਿਤਿ ਮੇ ਧੀਯਤੇ ਮਤਿਃ। ਯਥੇਦਂ ਮੇ ਤ੍ਵਯਾ ਨਾਗ ਬਲਂ ਪ੍ਰਤਿਹਤਂ ਮਹਤ੍
ਹੁਣ ਮੇਰੇ ਮਨ ਵਿਚ ਆਉਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਕੋਈ ਵੱਡੀ ਨਹੀਂ, ਕਿਉਂਕਿ ਮੇਰੀ ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਤੁਸੀਂ ਰੋਕ ਲਈ, ਸੱਪ ਜੀ।
ਇਤ੍ਯੇਵਂਵਾਦਿਨਂ ਵੀਰਂ ਭੀਮਮਕ੍ਲਿष੍ਟਕਾਰਿਣਮ੍। ਭੋਗੇਨ ਮਹਤਾ ਗृਹ੍ਯ ਸਮਨ੍ਤਾਤ੍ਪਰ੍ਯਵੇष੍ਟਯਤ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਬੋਲਦੇ ਹੋਏ, ਉਹ ਸ਼ੂਰਵੀਰ ਭੀਮ, ਜਿਸਦੇ ਕੰਮ ਨਿਸ਼ਚਲ ਹਨ, ਮਹਾਂ ਸੱਪ ਨੇ ਆਪਣੇ ਵੱਡੇ ਪਿੰਡੇ ਨਾਲ ਚਾਰ ਪਾਸੇ ਘੇਰ ਲਿਆ।
ਨਿਗृਹ੍ਯੈਨਂ ਮਹਾਬਾਹੁਂ ਤਤਃ ਸ ਭੁਜਗਸ੍ਤਦਾ। ਵਿਮੁਚ੍ਯਾਸ੍ਯ ਭੁਜੌ ਪੀਨਾਵਿਦਂ ਵਚਨਮਬ੍ਰਵੀਤ੍
ਉਸ ਮਹਾਂ ਬਾਹੂ ਨੂੰ ਕਾਬੂ ਕਰਕੇ, ਫਿਰ ਸੱਪ ਨੇ ਉਸਦੇ ਮੋਟੇ ਬਾਹਾਂ ਛੱਡ ਕੇ ਇਹ ਗੱਲ ਆਖੀ।
ਦਿष੍ਟਸ੍ਤ੍ਵਂ ਕ੍ਸ਼ੁਧਿਤਸ੍ਯਾਦ੍ਯ ਦੇਵੈਰ੍ਭਕ੍ਸ਼ੋ ਮਹਾਭੁਜ। ਦਿष੍ਟ੍ਯਾ ਕਾਲਸ੍ਯ ਮਹਤਃ ਪ੍ਰਿਯਾਃ ਪ੍ਰਾਣਾ ਹਿ ਦੇਹਿਨਾਂ
ਕਿਸਮਤ ਕਰਕੇ, ਮਹਾਂ ਬਾਹੂ, ਅੱਜ ਤੂੰ ਭੁੱਖੇ ਜੀਵ ਦੀ ਖੁਰਾਕ ਬਣਿਆ ਹੈਂ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਨਿਰਧਾਰਤ। ਕਿਸਮਤ ਕਰਕੇ, ਜੀਵਾਂ ਲਈ ਜੀਵਨ ਬਹੁਤ ਪਿਆਰਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਯਥਾ ਤ੍ਵਿਦਂ ਮਯਾ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਂ ਭੁਜਙ੍ਗਤ੍ਵਮਰਿਂਦਮ। ਤਦਵਸ਼੍ਯਂ ਤ੍ਵਯਾ ਮਤ੍ਤਃ ਸ਼੍ਰੋਤਵ੍ਯਂ ਸ਼ृਣੁ ਯਨ੍ਮਮ
ਜਿਵੇਂ ਮੈਂ ਇਹ ਸੱਪ ਵਾਲੀ ਹਾਲਤ ਵਿੱਚ ਆ ਗਿਆ ਹਾਂ, ਦੁਸ਼ਮਨਾਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲੇ, ਤੈਨੂੰ ਇਹ ਕਹਾਣੀ ਮੇਰੇ ਮੂੰਹੋਂ ਸੁਣਨੀ ਪਵੇਗੀ; ਮੇਰੀ ਗੱਲ ਸੁਣ।
ਇਮਾਮਵਸ੍ਥਾਂ ਸਂਪ੍ਰਾਪ੍ਤੋ ਹ੍ਯਹਂ ਕੋਪਾਨ੍ਮਹਰ੍षਿਣਾ। ਸ਼ਾਪਸ੍ਯਾਨ੍ਤਂ ਪਰਿਪ੍ਰੇਪ੍ਸੁਃ ਸਰ੍ਵਸ੍ ਕਥਯਾਮਿ ਤਤ੍
ਮੈਂ ਇਹ ਹਾਲਤ ਮਹਾਂ ਰਿਸ਼ੀ ਦੇ ਗੁੱਸੇ ਕਰਕੇ ਪਾਈ ਹੈ; ਸ਼ਾਪ ਦੇ ਅੰਤ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦਿਆਂ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਸਭ ਕੁਝ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ।
ਨਹੁषੋ ਨਾਮ ਰਾਜਰ੍षਿਰ੍ਵ੍ਯਕ੍ਤਂ ਤੇ ਸ਼੍ਰੋਤ੍ਰਮਾਗਤਃ। ਤਵੈਵ ਪੂਰ੍ਵਃ ਪੂਰ੍ਵੇषਾਮਾਯੋਰ੍ਵਂਸ਼ਧਰਃ ਸੁਤਃ
ਨਹੁਸ਼ ਨਾਂ ਦਾ ਰਾਜਰਿਸ਼ੀ, ਇਹ ਨਾਂ ਤੂੰ ਜਰੂਰ ਸੁਣਿਆ ਹੋਵੇਗਾ; ਉਹ ਤੇਰੇ ਪੂਰਵਜ ਸੀ, ਉੱਚ ਵੰਸ਼ ਦਾ ਪੁੱਤਰ।
ਸੋਹਂ ਸ਼ਾਪਾਦਗਸ੍ਤ੍ਯਸ੍ਯ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਨਵਮਤ੍ਯ ਚ। ਇਮਾਮਵਸ੍ਥਾਮਾਪਨ੍ਨਃ ਪਸ਼੍ਯ ਦੈਵਮਿਦਂ ਮਮ
ਮੈਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੀ ਬੇਅਦਬੀ ਕੀਤੀ ਤੇ ਅਗਸਤਿਆ ਦੇ ਸ਼ਾਪ ਕਰਕੇ, ਇਹ ਹਾਲਤ ਵਿੱਚ ਆ ਗਿਆ ਹਾਂ; ਵੇਖ, ਮੇਰੀ ਕਿਸਮਤ ਕਿਵੇਂ ਹੋਈ।
ਤ੍ਵਾਂ ਚੇਦਵਧ੍ਯਮਾਯਾਨ੍ਤਮਤੀਵ ਪ੍ਰਿਯਦਰ੍ਸ਼ਨਮ੍। ਅਹਮਦ੍ਯੋਪਯੋਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਵਿਧਾਨਂ ਪਸ਼੍ਯ ਯਾਦृਸ਼ਮ੍
ਜੇ ਤੂੰ, ਜੋ ਮਾਰਿਆ ਨਹੀਂ ਜਾ ਸਕਦਾ ਤੇ ਬਹੁਤ ਪਿਆਰੇ ਰੂਪ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਆਇਆ ਹੈ, ਤਾਂ ਅੱਜ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਖਾ ਲਵਾਂਗਾ; ਵੇਖ, ਕਿਸਮਤ ਕੀ ਕਰਦੀ ਹੈ।
ਨ ਹਿ ਮੇ ਮੁਚ੍ਯਤੇ ਕਸ਼੍ਚਿਤ੍ਕਥਂਚਿਤ੍ਪ੍ਰਗ੍ਰਹਂ ਗਤਃ। ਗਚਜੋਵਾ ਮਹਿषੋ ਵਾऽਪਿ षष੍ਠੇ ਕਾਲੇ ਨਰੋਤ੍ਤਮ
ਜਿਸ ਨੂੰ ਮੈਂ ਫੜ ਲੈਂਦਾ ਹਾਂ, ਉਹ ਕਿਸੇ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਨਹੀਂ ਛੁਟਦਾ, ਚਾਹੇ ਮਨੁੱਖ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਮਹਿਸ, ਨਰੋਤਮ, ਛੇ ਮਹੀਨੇ ਬਾਅਦ ਵੀ ਨਹੀਂ।
ਨਾਸਿ ਕੇਵਲਸਰ੍ਪੇਣ ਤਿਰ੍ਯਗ੍ਯੋਨਿषੁ ਵਰ੍ਤਤਾ। ਗृਹੀਤਃ ਕੌਰਵਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਵਰਦਾਨਮਿਦਂ ਮਮ
ਤੂੰ ਸਿਰਫ਼ ਆਮ ਸੱਪ ਵਲੋਂ ਫੜਿਆ ਨਹੀਂ ਗਿਆ, ਜੋ ਜਾਨਵਰਾਂ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦਾ ਹੈ; ਕੌਰਵਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਇਹ ਵਰ ਮੈਂ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ ਹੈ।
ਪਤਤਾ ਹਿ ਵਿਮਾਨਾਗ੍ਰਾਨ੍ਮਯਾ ਸ਼ਕ੍ਰਾਸਨਾਦ੍ਦ੍ਰੁਤਮ੍। ਕੁਰੁ ਸ਼ਾਪਾਨ੍ਤਮਿਤ੍ਯੁਕ੍ਤੋ ਭਗਵਾਨ੍ਮੁਨਿਸਤ੍ਤਮਃ
ਜਦ ਮੈਂ ਇੰਦਰ ਦੇ ਰਥ ਦੀ ਸੀਟ ਤੋਂ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਡਿੱਗ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਤਦ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਆਖਿਆ, 'ਸ਼ਾਪ ਦਾ ਅੰਤ ਪੂਰਾ ਕਰ।'
ਯਸ੍ਤ੍ਵਯਾ ਵੇष੍ਟਿਤੋ ਰਾਜਨ੍ਮੋਹਮੇਤਿ ਮਹਾਬਲਃ'। ਮੋਕ੍ਸ਼ਸ੍ਤੇ ਭਵਿਤਾ ਰਾਜਨ੍ਕਸ੍ਮਾਚ੍ਚਿਤ੍ਕਾਲਪਰ੍ਯਯਾਤ੍
ਜਿਸ ਨੂੰ ਤੂੰ ਬਾਂਹਾਂ ਨਾਲ ਵੱਧ ਲੈਂਦਾ ਹੈਂ, ਰਾਜਨ, ਚਾਹੇ ਉਹ ਬਹੁਤ ਤਾਕਤਵਾਨ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਮੋਹ ਵਿੱਚ ਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਉਸ ਦੀ ਮੁਕਤੀ, ਰਾਜਨ, ਕਿਸੇ ਨਿਰਧਾਰਤ ਸਮੇਂ ਤੇ ਹੋਵੇਗੀ।