ਤਵਾਜ੍ਞਯਾ ਪਾਰ੍ਥਿਵ ਨਿਰ੍ਵਿਸ਼ਙ੍ਕਾ ਵਿਹਾਯ ਮਾਨਂ ਵਿਚਰਾਮੋ ਵਨਾਨਿ। ਸਮੀਪਵਾਸੇਨ ਵਿਲੋਭਿਤਾਸ੍ਤੇ ਜ੍ਞਾਸ੍ਯਨ੍ਤਿ ਨਾਸ੍ਮਾਨਪਕृष੍ਟਦੇਸ਼ਾਨ੍
ਤੇਰੀ ਆਗਿਆ ਨਾਲ, ਰਾਜਾ ਜੀ, ਅਸੀਂ ਨਿਰਭੈ ਹੋ ਕੇ ਆਪਣਾ ਮਾਣ ਛੱਡ ਕੇ ਜੰਗਲਾਂ ਵਿੱਚ ਫਿਰਦੇ ਹਾਂ। ਜਿਹੜੇ ਲੋਕ ਸਾਡੇ ਨੇੜੇ ਆ ਕੇ ਲੁਭ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਜਾਣ ਲੈਣਗੇ ਕਿ ਅਸੀਂ ਕਿਸੇ ਦੂਰਲੇ ਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਹਾਂ।
ਸਂਵਤ੍ਸਰਂ ਤਤ੍ਰ ਵਿਹृਤ੍ਯ ਗੂਢਂ ਨਰਾਧਮਂ ਤਂ ਸੁਖਮੁਦ੍ਧਰੇਮ। ਨਿਰ੍ਯਾਤ੍ਯ ਵੈਰਂ ਸਫਲਂ ਸਪੁष੍ਪਂ ਤਸ੍ਮੈ ਨਰੇਨ੍ਦ੍ਰਾਧਮਪੂਰੁषਾਯ
ਉਥੇ ਇੱਕ ਸਾਲ ਲੁਕ ਕੇ ਗੁਜ਼ਾਰ ਕੇ, ਅਸੀਂ ਉਸ ਨਿਕੰਮੇ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਫੜ ਲਵਾਂਗੇ। ਬਾਹਰ ਆ ਕੇ, ਅਸੀਂ ਆਪਣੀ ਦੁਸ਼ਮਣੀ ਨੂੰ ਫਲਦਾਇਕ ਤੇ ਜਿੱਤ ਵਾਲੀ ਕਰਾਂਗੇ, ਉਸ ਨਿਕਲੇ ਰਾਜੇ ਦੇ ਖਿਲਾਫ।
ਸੁਯੋਧਨਾਯਾਨੁਚਰੈਰ੍ਵृਤਾਯ ਤਤੋ ਮਹੀਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਨੁਹਿ ਧਰ੍ਮਰਾਜ। ਸ੍ਵਰ੍ਗੋਪਮਂ ਦੇਸ਼ਮਿਮਂ ਚਰਦ੍ਭਿਃ ਸ਼ਕ੍ਯੋ ਵਿਹਨ੍ਤੁਂ ਨਰਦੇਵ ਸ਼ੋਕਃ
ਸੁਯੋਧਨ ਦੇ ਸਾਥੀਆਂ ਨਾਲ ਘਿਰ ਕੇ, ਧਰਮ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਤੂੰ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਮੁੜ ਹਾਸਲ ਕਰ। ਇਹ ਦੇਸ਼, ਜੋ ਸਵਰਗ ਵਰਗਾ ਹੈ, ਇੱਥੇ ਫਿਰਦੇ ਹੋਏ ਰਾਜਾ, ਦੁੱਖ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ।
ਕੀਰ੍ਤਿਸ੍ਤੁ ਤੇ ਭਾਰਤ ਪੁਣ੍ਯਗਨ੍ਧਾ ਨਸ਼੍ਯੇਦ੍ਧਿ ਲੋਕੇषੁ ਚਰਾਚਰੇषੁ। ਤਤ੍ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਰਾਜ੍ਯਂਕੁਰੁਪੁਙ੍ਗਵਾਨਾਂ ਸ਼ਕ੍ਯਂ ਮਹਤ੍ਪ੍ਰਾਪ੍ਤੁਮਥ ਕ੍ਰਿਯਾਸ਼੍ਚ
ਤੇਰੀ ਕੀਰਤੀ, ਭਾਰਤ, ਜੋ ਪਵਿੱਤਰ ਸੁਗੰਧ ਵਾਲੀ ਹੈ, ਜਗਤ ਦੇ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਵਿੱਚ ਮਿਟ ਜਾਵੇਗੀ। ਕੁਰੂਆਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ ਰਾਜ ਨੂੰ ਹਾਸਲ ਕਰ ਕੇ, ਵੱਡੇ ਕੰਮ ਤੇ ਰਸਮਾਂ ਪੂਰੀਆਂ ਕੀਤੀਆਂ ਜਾ ਸਕਦੀਆਂ ਹਨ।
ਇਦਂ ਤੁ ਸ਼ਕ੍ਯਂ ਸਤਤਂ ਨਰੇਨ੍ਦ੍ਰ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤੁਂ ਤ੍ਵਯਾ ਯਲ੍ਲਭਸੇ ਕੁਬੇਰਾਤ੍। ਕੁਰੁष੍ਵ ਬੁਦ੍ਧਿਂ ਦ੍ਵਿषਤਾਂ ਵਧਾਯ ਕृਤਾਗਸਾਂ ਭਾਰਤ ਨਿਗ੍ਰਹੇ ਚ
ਇਹ, ਰਾਜਾ, ਤੂੰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਹਾਸਲ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈਂ, ਜਿਵੇਂ ਤੂੰ ਕੁਬੇਰ ਤੋਂ ਲਿਆ। ਆਪਣੇ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਦੇ ਨਾਸ ਤੇ ਪਾਪੀਆਂ ਦੀ ਰੋਕ ਲਈ, ਭਾਰਤ, ਆਪਣਾ ਮਨ ਪੱਕਾ ਕਰ।
ਤੇਜਸ੍ਤਵੋਗ੍ਰਂ ਨ ਸਹੇਤ ਰਾਜਨ੍ ਸਮੇਤ੍ਯ ਸਾਕ੍ਸ਼ਾਦਪਿ ਵਜ੍ਰਪਾਣਿਃ। ਨ ਹਿ ਵ੍ਯਥਾਂ ਜਾਤੁ ਕਰਿष੍ਯਤਸ੍ਤੌ ਸਮੇਤ੍ਯ ਦੇਵੈਰਪਿ ਧਰ੍ਮਰਾਜ
ਤੇਰੀ ਤੀਬਰ ਤਾਕਤ, ਰਾਜਾ, ਵਜਰਧਾਰੀ ਵੀ ਸਾਹ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ ਜੇ ਸਾਹਮਣੇ ਆਵੇ। ਧਰਮ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਉਹ ਕਦੇ ਵੀ ਤੈਨੂੰ ਦੁੱਖ ਨਹੀਂ ਦੇ ਸਕਦੇ, ਭਾਵੇਂ ਦੇਵਤੇ ਵੀ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਜਾਣ।
ਤਵਾਰ੍ਥਸਿਦ੍ਧ੍ਯਰ੍ਥਮਪਿ ਪ੍ਰਵृਤ੍ਤੌ ਸੁਪਰ੍ਣਕੇਤੁਸ਼੍ਚ ਸ਼ਿਨੇਸ਼੍ਚ ਨਪ੍ਤਾ। ਯਥੈਵ ਕृष੍ਣੋऽਪ੍ਰਤਿਮੋ ਬਲੇਨ ਤਥੈਵ ਰਾਜਨ੍ਸ ਸ਼ਿਨਿਪ੍ਰਵੀਰਃ
ਤੇਰੇ ਕੰਮ ਦੀ ਸਫਲਤਾ ਲਈ, ਸੁਪਰਨਕੇਤੁ ਤੇ ਸ਼ਿਨੀ ਦਾ ਪੋਤਾ ਵੀ ਲੱਗੇ ਹੋਏ ਹਨ। ਜਿਵੇਂ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਬਲ ਵਿੱਚ ਬੇਮਿਸਾਲ ਹੈ, ਤਿਵੇਂ ਉਹ ਸ਼ਿਨੀ ਦਾ ਵੀਰ ਵੀ ਰਾਜਾ, ਬੇਮਿਸਾਲ ਹੈ।
ਤਵਾਰ੍ਥਸਿਦ੍ਧ੍ਯਰ੍ਥਮਭਿਪ੍ਰਪਨ੍ਨੋ ਯਥੈਵ ਕृष੍ਣਃ ਸਹ ਯਾਦਵੈਸ੍ਤੈਃ। ਤਥੈਵ ਚੇਮੌ ਨਰਦੇਵਵਰ੍ਯ ਯਮੌ ਚ ਵੀਰੌ ਕृਤਿਨੌ ਪ੍ਰਯੋਗੇ
ਤੇਰੇ ਕੰਮ ਦੀ ਸਫਲਤਾ ਲਈ, ਜਿਵੇਂ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਯਾਦਵਾਂ ਨਾਲ ਆਇਆ, ਤਿਵੇਂ ਇਹ ਦੋਵੇਂ ਵੀਰ, ਰਾਜਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸਰਵੋਤਮ, ਯਮ ਦੋਵੇਂ ਵੀਰ ਤੇ ਨਿਪੁਣ, ਕੰਮ ਵਿੱਚ ਜੁੜ ਗਏ ਹਨ।
ਤ੍ਵਦਰ੍ਥਯੋਗਪ੍ਰਭਵਪ੍ਰਧਾਨਾਃ ਸ਼ਮਂ ਕਰਿष੍ਯਾਮ ਪਰਾਨ੍ਸਮੇਤ੍ਯ
ਤੇਰੇ ਕੰਮ ਲਈ ਤਾਕਤਵਾਨ ਤੇ ਮੁੱਖ ਹੋ ਕੇ, ਅਸੀਂ ਵਿਰੋਧੀਆਂ ਦਾ ਸਾਹਮਣਾ ਕਰਕੇ ਸ਼ਾਂਤੀ ਲਿਆਵਾਂਗੇ।
ਤਤਸ੍ਤਦਾਜ੍ਞਾਯ ਮਤਂ ਮਹਾਤ੍ਮਾ ਤੇषਾਂ ਚ ਧਰ੍ਮਸ੍ਯ ਸੁਤੋ ਵਰਿष੍ਠਃ। ਪ੍ਰਦਕ੍ਸ਼ਿਣਂ ਸ੍ਥਾਨਮੁਪੇਤ੍ਯ ਰਾਜਾ ਪਰ੍ਯਾਕ੍ਰਮਦ੍ਵੈਸ਼੍ਰਵਣਸ੍ਯ ਰਾਜ੍ਞਃ
ਫਿਰ, ਉਹ ਉਚੇ ਮਨ ਵਾਲਾ ਧਰਮ ਦਾ ਪੁੱਤ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਉਹ ਸਲਾਹ ਸਮਝ ਕੇ, ਰਾਜਾ, ਵੈਸ਼ਰਵਣ ਦੇ ਘਰ ਨੂੰ ਸਤਕਾਰ ਨਾਲ ਘੁੰਮ ਕੇ ਆਇਆ।
ਸਂਪ੍ਰਾਰ੍ਥਯਾਮਾਸ ਨਗੇਨ੍ਦ੍ਰਵਰ੍ਯਮ੍ ।।]
ਉਸ ਨੇ ਪਹਾੜਾਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਮੰਗੀ।
ਸਮਾਪ੍ਤਕਰ੍ਮਾ ਸਹਿਤਃ ਸੁਹृਦ੍ਭਿ- ਰ੍ਜਿਤ੍ਵਾ ਸਪਤ੍ਨਾਨ੍ਪ੍ਰਤਿਲਭ੍ਯ ਰਾਜ੍ਯਮ੍। ਸ਼ੈਲੇਨ੍ਦ੍ਰ ਭੂਯਸ੍ਤਪਸੇ ਜਿਤਾਤ੍ਮਾ ਦ੍ਰष੍ਟਾ ਤਵਾਸ੍ਮੀਤਿ ਮਤਿਂ ਚਕਾਰ
ਆਪਣੇ ਕੰਮ ਪੂਰੇ ਕਰਕੇ, ਦੋਸਤਾਂ ਨਾਲ, ਵਿਰੋਧੀਆਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਕੇ ਤੇ ਰਾਜ ਮੁੜ ਹਾਸਲ ਕਰਕੇ, ਪਹਾੜਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਨੇ ਤਪ ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਮਨ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਕੇ, ਨਿਸਚਿਆ ਕੀਤਾ, 'ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਵੇਖਾਂਗਾ।'
ਵृਤਸ਼੍ਚ ਸਰ੍ਵੈਰਨੁਜੈਰ੍ਦ੍ਵਿਜੈਸ਼੍ਚ ਤੇਨੈਵ ਮਾਰ੍ਗੇਣ ਪੁਨਰ੍ਨਿਵृਤ੍ਤਃ। ਉਵਾਹ ਚੈਨਾਨ੍ਗਣਸ਼ਸ੍ਤਥੈਵ ਘਟੋਤ੍ਕਚਃ ਪਰ੍ਵਤਨਿਰ੍ਝਰੇषੁ
ਸਭ ਭਰਾਵਾਂ ਤੇ ਦੁਜਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰ ਕੇ, ਉਹ ਫਿਰ ਉਸੇ ਰਾਹ ਤੇ ਵਾਪਸ ਆਇਆ। ਘਟੋਤਕਚ ਨੇ ਵੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਪਹਾੜਾਂ ਦੇ ਨਾਲਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਲੰਘਾਇਆ।
ਤਾਨ੍ਪ੍ਰਸ੍ਥਿਤਾਨ੍ਪ੍ਰੀਤਮਨਾ ਮਹਰ੍षਿਃ ਪਿਤੇਵ ਪੁਤ੍ਰਾਨਨੁਸ਼ਿष੍ਯ ਸਰ੍ਵਾਨ੍। ਸ ਲੋਮਸ਼ੋ ਦਿਵਮੇਵੋਰ੍ਜਿਤਸ਼੍ਰੀ- ਰ੍ਜਗਾਮ ਤੇषਾਂ ਵਿਜਯਂ ਤਦੋਕ੍ਤ੍ਵਾ
ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ, ਮਨ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਸਭ ਨੂੰ ਪਿਤਾ ਵਾਂਗ ਪੂਰੀ ਸਿਖਿਆ ਦਿੱਤੀ। ਲੋਮਸ਼, ਜਿਵੇਂ ਅਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਚਮਕਦਾ ਹੋਵੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਜਿੱਤ ਦੱਸ ਕੇ ਚਲ ਪਿਆ।
ਤੇਨਾਰ੍ष੍ਟਿषੇਣੇਨ ਤਥਾਨੁਸ਼ਿष੍ਟਾ- ਸ੍ਤੀਰ੍ਤਾਨਿ ਰਮ੍ਯਾਣਿ ਤਪੋਵਨਾਨਿ। ਮਹਾਨ੍ਤਿ ਚਾਨ੍ਯਾਨਿ ਸਰਾਂਸਿ ਪਾਰ੍ਥਾਃ ਕਸਂਪਸ਼੍ਯਮਾਨਾਃ ਪ੍ਰਯਯੁਰ੍ਨਰਾਗ੍ਰ੍ਯਾਃ
ਉਸ ਰਿਸ਼ੀ ਦੀ ਸਿਖਿਆ ਲੈ ਕੇ, ਪਾਰਥਾਂ ਨੇ ਸੁਹਣੀਆਂ ਤਪੋਵਨ ਥਾਂਵਾਂ ਤੇ ਹੋਰ ਵੱਡੀਆਂ ਝੀਲਾਂ ਪਾਰ ਕੀਤੀਆਂ, ਰਸਤੇ ਵਿੱਚ ਕਈ ਸੁਹਣੀਆਂ ਥਾਂਵਾਂ ਵੇਖਦੇ ਹੋਏ, ਉਹ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਸਰਵੋਤਮ ਚਲੇ।
ਨਗੋਤ੍ਤਮਂ ਪ੍ਰਸ੍ਰਵਣੈਰੁਪੇਤਂ ਦਿਸ਼ਾਂ ਗਜੈਃ ਕਿਨ੍ਨਰਪਕ੍ਸ਼ਿਭਿਸ਼੍ਚ। ਸੁਖਂ ਨਿਵਾਸਂ ਜਹਤਾਂ ਹਿ ਤੇषਾਂ ਨ ਪ੍ਰੀਤਿਰਾਸੀਦ੍ਭਰਤਰ੍षਭਾਣਾਮ੍
ਉਹ ਉੱਚ ਪਹਾੜ, ਜਿੱਥੇ ਚਸ਼ਮੇ ਹਨ, ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਦੇ ਹਾਥੀਆਂ, ਕਿਨਨਰ ਤੇ ਪੰਛੀ ਵੱਸਦੇ ਹਨ, ਉਥੇ ਪਹੁੰਚੇ। ਉਹ ਥਾਂ ਰਹਿਣ ਲਈ ਸੁਖਦਾਇਕ ਸੀ, ਪਰ ਭਾਰਤ ਦੇ ਪੁੱਤਿਆਂ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ੀ ਨਹੀਂ ਹੋਈ।
ਤਤਸ੍ਤੁ ਤੇषਾਂ ਪੁਨਰੇਵ ਹਰ੍षਃ ਕੈਲਾਸਮਾਲੋਕ੍ਯ ਮਹਾਨ੍ਬਭੂਵ। ਕੁਬੇਰਕਾਨ੍ਤਂ ਭਰਤਰ੍षਭਾਣਾਂ ਮਹੀਧਰਂ ਵਾਰਿਧਰਪ੍ਰਕਾਸ਼ਮ੍
ਫਿਰ, ਕੈਲਾਸ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਜੋ ਕੁਬੇਰ ਨੂੰ ਪਿਆਰਾ ਹੈ, ਉਹ ਪਹਾੜ ਜੋ ਬੱਦਲਾਂ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾ ਹੈ, ਭਾਰਤ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮਾਂ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ ਵੱਡੀ ਹੋ ਗਈ।
ਸਮੁਚ੍ਛ੍ਰਯਾਨ੍ਪਰ੍ਵਤਸਂਨਿਰੋਧਾਨ੍ ਗੋष੍ਠਾਨ੍ਹਰੀਣਾਂ ਗਿਰਿਗਹ੍ਵਰਾਣਿ। ਬਹੁਪ੍ਰਕਾਰਾਣਿ ਸਮੀਕ੍ਸ਼੍ਯਵੀਰਾਃ ਸ੍ਥਲਾਨਿ ਨਿਮ੍ਨਾਨਿ ਚ ਤਤ੍ਰ ਤਤ੍ਰ
ਵੀਰਾਂ ਨੇ ਉੱਚੇ ਪਹਾੜਾਂ, ਪਹਾੜੀ ਰੁਕਾਵਟਾਂ, ਬਾਂਦਰਾਂ ਦੇ ਝੁੰਡ, ਪਹਾੜਾਂ ਦੀਆਂ ਗੁਫਾਵਾਂ, ਤੇ ਕਈ ਕਿਸਮਾਂ ਦੀਆਂ ਥਾਂਵਾਂ, ਕਦੇ ਸਮਤਲ ਤੇ ਕਦੇ ਥੱਲੀਆਂ, ਇੱਥੇ-ਉੱਥੇ ਵੇਖੀਆਂ।
ਤਥੈਵ ਚਾਨ੍ਯਾਨਿ ਮਹਾਵਨਾਨਿ ਮृਗਦ੍ਵਿਜਾਨੇਕਪਸੇਵਿਤਾਨਿ। ਆਲੋਕਯਨ੍ਤੋऽਭਿਯਯੁਃ ਪ੍ਰਤੀਤਾ- ਸ੍ਤੇ ਧਨ੍ਵਿਨਾਃ ਖਙ੍ਗਧਰਾ ਨਰਾਗ੍ਰ੍ਯਾਃ
ਉਹ ਵੱਡੇ ਜੰਗਲਾਂ, ਜਿੱਥੇ ਕਈ ਜਾਨਵਰ, ਪੰਛੀ ਅਤੇ ਤਪਸੀ ਵੱਸਦੇ ਸਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਤੱਕਦੇ ਹੋਏ, ਤੀਰ-ਕਮਾਨ ਤੇ ਤਲਵਾਰਾਂ ਨਾਲ ਲੈਸ ਉਹ ਵਧੀਆ ਯੋਧੇ ਉਥੇ ਪਹੁੰਚੇ।
ਵਨਾਨਿ ਰਮ੍ਯਾਣਿ ਨਦੀਃ ਸਰਾਂਸਿ ਗੁਹਾ ਗਿਰੀਣਾਂ ਗਿਰਿਗਹ੍ਵਰਾਣਿ ਏਤੇ ਨਿਵਾਸਾਃ ਸਤਤਂ ਬਭੂਵੁ- ਰ੍ਨਿਸ਼ਾਮੁਖਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਨਰਰ੍षਭਾਣਾਮ੍
ਸੁਹਾਵਣੇ ਜੰਗਲ, ਦਰਿਆ, ਝੀਲਾਂ, ਪਹਾੜਾਂ ਦੀਆਂ ਗੁਫਾਵਾਂ ਤੇ ਪਹਾੜਾਂ ਦੇ ਖੱਡ, ਇਹ ਸਾਰੇ ਸਥਾਨ ਹਰ ਰਾਤ ਦੇ ਅੰਤ 'ਤੇ ਉਹ ਵਧੀਆ ਯੋਧਿਆਂ ਦੇ ਵਸਣ ਵਾਲੇ ਥਾਂ ਬਣ ਜਾਂਦੇ ਸਨ।
ਤੇ ਦੁਰ੍ਗਵਾਸਂ ਬਹੁਧਾ ਨਿਰੁष੍ਯ ਵ੍ਯਤੀਤ੍ਯ ਕੈਲਾਸਮਚਿਨ੍ਤ੍ਯਰੂਪਮ੍। ਆਸੇਦੁਰਤ੍ਯਰ੍ਥਮਨੋਰਮਂ ਤੇ ਤਮਾਸ਼੍ਰਮਾਗ੍ਰ੍ਯਂ ਵृषਪਰ੍ਵਣਸ੍ਤੁ
ਕਈ ਔਖੇ ਵਸਣ ਵਾਲੇ ਸਥਾਨਾਂ ਵਿੱਚ ਰਹਿ ਕੇ, ਕੈਲਾਸ ਦੇ ਅਚਿੰਤਯ ਰੂਪ ਨੂੰ ਪਾਰ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਬਹੁਤ ਹੀ ਸੁਹਾਵਣੇ ਅਤੇ ਵਧੀਆ ਆਸ਼ਰਮ, ਵ੍ਰਿਸ਼ਪਰਵਨ ਦੇ, ਉੱਥੇ ਪਹੁੰਚ ਗਏ।
ਸਮੇਤ੍ਯ ਰਾਜ੍ਞਾ ਵृषਪਰ੍ਵਣਾ ਤੇ ਪ੍ਰਤ੍ਯਰ੍ਚਿਤਾਸ੍ਤੇਨ ਚ ਵੀਤਮੋਹਾਃ। ਸ਼ਸ਼ਂਸਿਰੇ ਵਿਸ੍ਤਰਸ਼ਃ ਪ੍ਰਵਾਸਂ ਸ਼ਿਵਂ ਯਥਾਵਦ੍ਵृषਪਰ੍ਵਣਸ੍ਤੇ
ਉਹ ਉੱਥੇ ਰਾਜਾ ਵ੍ਰਿਸ਼ਪਰਵਨ ਨੂੰ ਮਿਲੇ, ਜਿਸ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਆਦਰ ਕੀਤਾ। ਮਨ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਭਟਕਾਵ ਨਹੀਂ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਆਪਣੀ ਜ਼ਵਾਨੀ ਦੀਆਂ ਘਟਨਾਵਾਂ, ਸੱਚੀ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਉਸ ਨੂੰ ਵਿਸਥਾਰ ਨਾਲ ਦੱਸੀਆਂ।
ਸੁਖੋषਿਤਾਸ੍ਤਸ੍ਯ ਤ ਏਕਰਾਤ੍ਰਂ ਪੁਣ੍ਯਾਸ਼੍ਰਮੇ ਦੇਵਮਹਰ੍षਿਜੁष੍ਟੇ। ਅਭ੍ਯਾਯਯੁਸ੍ਤੇ ਬਦਰੀਂ ਵਿਸ਼ਾਲਾਂ ਸੁਖੇਨ ਵੀਰਾਃ ਪੁਨਰੇਵ ਵਾਸਮ੍
ਉਹ ਉੱਥੇ, ਦੇਵਤਾ ਅਤੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਪਿਆਰੇ ਆਸ਼ਰਮ ਵਿੱਚ, ਇੱਕ ਰਾਤ ਆਰਾਮ ਨਾਲ ਰਹੇ। ਫਿਰ ਉਹ ਵਿਰਲੇ ਬਦਰੀ ਦੇ ਵੱਡੇ ਜੰਗਲ ਵੱਲ ਖੁਸ਼ੀ-ਖੁਸ਼ੀ ਰਵਾਨਾ ਹੋ ਗਏ।
ਊषੁਸ੍ਤਤਸ੍ਤਤ੍ਰ ਮਹਾਨੁਭਾਵਾ ਨਾਰਾਯਣਸ੍ਥਾਨਗਤਾਃ ਸਮਗ੍ਰਾਃ। ਕੁਬੇਰਕਾਨ੍ਤਾਂ ਨਲਿਨੀਂ ਵਿਸ਼ੋਕਾਃ ਸਂਪਸ਼੍ਯਮਾਨਾਃ ਸੁਰਸਿਦ੍ਧਜੁष੍ਟਾਮ੍
ਉਹ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾਵਾਂ, ਨਾਰਾਇਣ ਦੇ ਸਥਾਨ 'ਤੇ ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਸਭ ਮਿਲ ਕੇ ਉੱਥੇ ਰਹੇ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਕੂਬੇਰਾ ਦੀ ਪਿਆਰੀ ਨਲਿਨੀ ਝੀਲ, ਜੋ ਦੇਵਤੇ ਅਤੇ ਸਿੱਧਾਂ ਦੀ ਪਸੰਦ ਸੀ, ਦੁੱਖ-ਰਹਿਤ ਹੋ ਕੇ ਤੱਕੀ।
ਤਾਂ ਚਾਥ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਨਲਿਨੀਂ ਵਿਸ਼ੋਕਾਃ ਪਾਣ੍ਡੋਃ ਸੁਤਾਃ ਸਰ੍ਵਨਰਪ੍ਰਧਾਨਾਃ। ਤੇ ਰੇਮਿਰੇ ਨਨ੍ਦਨਵਾਸਮੇਤ੍ਯ ਦ੍ਵਿਜਰ੍षਯੋ ਵੀਤਮਲਾ ਯਥੈਵ
ਉਹ ਨਲਿਨੀ ਝੀਲ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਦੁੱਖ ਨਹੀਂ ਸੀ, ਦੇਖ ਕੇ, ਪਾਂਡੂ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਜੋ ਸਭ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਵਧੀਆ ਸਨ, ਨੰਦਨਵਨ ਵਾਂਗ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਗਏ, ਜਿਵੇਂ ਪਵਿੱਤਰ ਮਨ ਵਾਲੇ ਰਿਸ਼ੀ-ਮੁਨੀਆਂ ਨੂੰ ਆਨੰਦ ਆਉਂਦਾ ਹੈ।
ਤਤਃ ਕ੍ਰਮੇਣੋਪਯਯੁਰ੍ਨृਵੀਰਾ ਯਥਾਗਤੇਨੈਵ ਪਥਾ ਸਮਗ੍ਰਾਃ। ਵਿਹृਤ੍ਯ ਮਾਸਂ ਸੁਖਿਨੋ ਬਦਰ੍ਯਾਂ ਕਿਰਾਤਰਾਜ੍ਞੋ ਵਿषਯਂ ਸੁਬਾਹੋਃ
ਫਿਰ, ਉਹ ਵਧੀਆ ਰਾਜੇ, ਜਿਵੇਂ ਆਏ ਸਨ, ਉਸੇ ਰਸਤੇ ਤੇ, ਬਦਰੀ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਮਹੀਨਾ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਬਿਤਾ ਕੇ, ਕਿਰਾਤਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਸੁਬਾਹੂ ਦੇ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋ ਗਏ।
ਚੀਨਾਂਸ੍ਤੁषਾਰਾਨ੍ਦਰਦਾਂਸ਼੍ਚ ਸਰ੍ਵਾਨ੍ ਦੇਸ਼ਾਨ੍ਕੁਲਿਨ੍ਦਸ੍ਯ ਚ ਭੂਰਿਰਮ੍ਯਾਨ੍। ਅਤੀਤ੍ਯ ਦੁਰ੍ਗਂ ਹਿਮਵਤ੍ਪ੍ਰਦੇਸ਼ਂ ਪੁਰਂ ਸੁਬਾਹੋਰ੍ਦਦृਸ਼ੁਰ੍ਨृਵੀਰਾਃ
ਚੀਨ, ਤੁਸ਼ਾਰ, ਦਰਦ ਅਤੇ ਕੁਲਿੰਦ ਦੇ ਕਈ ਸੁਹਾਵਣੇ ਖੇਤਰਾਂ ਨੂੰ ਪਾਰ ਕਰਕੇ, ਹਿਮਾਲਾ ਦੇ ਔਖੇ ਰਸਤੇ ਤੋਂ ਲੰਘ ਕੇ, ਉਹ ਵਧੀਆ ਰਾਜੇ ਸੁਬਾਹੂ ਦੀ ਸ਼ਹਿਰ ਨੂੰ ਵੇਖਣ ਲੱਗੇ।
ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਚ ਤਾਨ੍ਪਾਰ੍ਥਿਵ ਪੁਤ੍ਰਪੌਤ੍ਰਾ- ਨ੍ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਾਨ੍ਸੁਬਾਹੁਰ੍ਵਿषਯੇ ਸਮਗ੍ਰਾਨ੍। ਪ੍ਰਤ੍ਯੁਦ੍ਯਯੌ ਪ੍ਰੀਤਿਯੁਤਃ ਸ ਰਾਜਾ ਤਂ ਚਾਭ੍ਯਨਨ੍ਦਨ੍ਵृषਭਾਃ ਕੁਰੂਣਾਮ੍
ਜਦ ਸੁਬਾਹੂ ਨੇ ਸੁਣਿਆ ਕਿ ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਅਤੇ ਪੌਤਰੇ ਉਸਦੇ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਆ ਗਏ ਹਨ, ਉਹ ਰਾਜਾ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਮਿਲਣ ਆਇਆ, ਅਤੇ ਕੁਰੂ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਵਧੀਆ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਉਸ ਦਾ ਸਵਾਗਤ ਕੀਤਾ।
ਸਮੇਤ੍ਯ ਰਾਜ੍ਞਾ ਤੁ ਸੁਬਾਹੁਨਾ ਤੇ ਸੁਤੈਰ੍ਵਿਸ਼ੋਕਪ੍ਰਮੁਖੈਸ਼੍ਚ ਸਰ੍ਵੇ। ਸਹੇਨਦ੍ਰਸੇਨੈਃ ਪਰਿਚਾਰਕੈਸ਼੍ਚ ਪੌਰੋਗਵੈਰ੍ਯੇ ਚ ਰਮਹਾਨਸਸ੍ਥਾਃ
ਉਹ ਉੱਥੇ ਰਾਜਾ ਸੁਬਾਹੂ ਨੂੰ ਮਿਲੇ, ਉਸਦੇ ਪੁੱਤਰ ਵਿਸ਼ੋਕਾ ਅਤੇ ਹੋਰ ਸਭ ਨਾਲ, ਨਦਰਸੇਨ ਤੇ ਹੋਰ ਸਹਾਇਕਾਂ, ਪੁਰੋਹਿਤਾਂ ਅਤੇ ਰਾਜ-ਘਰ ਦੇ ਸਥਾਪਤ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਨਾਲ।
ਸੁਖੋਪਿਤਾਸ੍ਤਤ੍ਰਤ ਏਕਰਾਤ੍ਰਂ ਸੂਤਾਨ੍ਸਮਾਦਾਯ ਰਥਾਂਸ਼੍ਚ ਸਰ੍ਵਾਨ੍। ਘਟੋਤ੍ਕਚਂ ਸਾਨੁਚਰਂ ਵਿਸृਜ੍ਯ ਤਤੋऽਭ੍ਯਯੁਰ੍ਯਾਮੁਨਮਦ੍ਰਿਰਾਜਮ੍
ਉਹ ਉੱਥੇ ਇੱਕ ਰਾਤ ਆਰਾਮ ਨਾਲ ਰਹੇ। ਫਿਰ, ਸਾਰੇ ਰਥ ਅਤੇ ਰਥੀ ਲੈ ਕੇ, ਘਟੋਤਕਚ ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਸਾਥੀਆਂ ਨੂੰ ਰਵਾਨਾ ਕਰਕੇ, ਯਮੁਨਾ ਦੇ ਪਹਾੜੀ ਰਾਜਾ ਵੱਲ ਚਲ ਪਏ।