ਅਸਿਤਂ ਚਾਰ੍ਤਿਮਨ੍ਤਂ ਚ ਸੁਨੀਥਂ ਚਾਪਿ ਯਃ ਸ੍ਮਰੇਤ੍। ਦਿਵਾ ਵਾ ਯਦਿ ਵਾ ਰਾਤ੍ਰੌ ਨਾਸ੍ਯ ਸਰ੍ਪਭਯਂ ਭਵੇਤ੍
ਜੋ ਵਿਅਕਤੀ ਅਸੀਤ, ਆਰਤਿਮੰਤ ਤੇ ਸੁਨੀਥ ਨੂੰ ਦਿਨ ਜਾਂ ਰਾਤ ਯਾਦ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਸੱਪਾਂ ਤੋਂ ਕੋਈ ਡਰ ਨਹੀਂ ਰਹੇਗਾ।
ਯੋ ਜਰਤ੍ਕਾਰੁਣਾ ਜਾਤੋ ਜਰਤ੍ਕਾਰੌ ਮਹਾਵਸ਼ਾਃ। ਆਸ੍ਤੀਕਃ ਸਰ੍ਪਸਤ੍ਰੇ ਵਃ ਪਨ੍ਨਗਾਨ੍ਯੋऽਭ੍ਯਰਕ੍ਸ਼ਤ। ਤਂ ਸ੍ਮਰਨ੍ਤਂ ਮਹਾਭਾਗਾ ਨ ਮਾਂ ਹਿਂਸਿਤੁਮਰ੍ਹਥ
ਸੱਪੋ, ਜੋ ਜਰਤਕਾਰੁ ਤੇ ਜਰਤਕਾਰੁ ਤੋਂ ਜਨਮਿਆ, ਆਸਤੀਕ, ਜਿਸ ਨੇ ਸੱਪ-ਯਜਨ ਵਿੱਚ ਤੁਹਾਡੀ ਰੱਖਿਆ ਕੀਤੀ—ਉਸ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਪਿਆਰੇ, ਤੁਸੀਂ ਮੈਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਨਾ ਪਹੁੰਚਾਓ।
ਸਰ੍ਪਾਪਸਰ੍ਪ ਭਦ੍ਰਂ ਤੇ ਗਚ੍ਛ ਸਰ੍ਪ ਮਹਾਵਿष। ਜਨੇਮੇਜਯਸ੍ਯ ਯਜ੍ਞਾਨ੍ਤੇ ਆਸ੍ਤੀਕਵਚਨਂ ਸ੍ਮਰ
ਸੱਪਾ, ਪਿੱਛੇ ਹਟ, ਤੇਰਾ ਭਲਾ ਹੋਵੇ; ਦੂਰ ਹੋ ਜਾ, ਵੱਡਾ ਵਿਸ ਵਾਲਿਆ। ਜਨਮੇਜਯ ਦੇ ਯਜਨ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ ਆਸਤੀਕ ਦੇ ਬਚਨ ਯਾਦ ਕਰ।
ਆਸ੍ਤੀਕਸ੍ਯ ਵਚਃ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਯਃ ਸਰ੍ਪੋ ਨ ਨਿਵਰ੍ਤਤੇ। ਸ਼ਤਧਾ ਭਿਦ੍ਯਤੇ ਮੂਰ੍ਧਾ ਸ਼ਿਂਸ਼ਵृਕ੍ਸ਼ਫਲਂ ਯਥਾ
ਜੋ ਸੱਪ ਆਸਤੀਕ ਦੇ ਬਚਨ ਸੁਣ ਕੇ ਵੀ ਪਿੱਛੇ ਨਹੀਂ ਹਟਦਾ, ਉਸ ਦਾ ਸਿਰ ਸੌ ਟੁਕੜਿਆਂ ਵਿੱਚ ਵੰਡ ਜਾਵੇਗਾ, ਜਿਵੇਂ ਸ਼ਿੰਸ਼ਪਾ ਰੁੱਖ ਦਾ ਫਲ।
ਸ ਏਵਮੁਕ੍ਤਸ੍ਤੁ ਤਦਾ ਦ੍ਵਿਜੇਨ੍ਦ੍ਰਃ ਸਮਾਗਤੈਸ੍ਤੈਰ੍ਭੁਜਗੇਨ੍ਦ੍ਰਮੁਖ੍ਯੈਃ। ਸਂਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਪ੍ਰੀਤਿਂ ਵਿਪੁਲਾਂ ਮਹਾਤ੍ਮਾ ਤਤੋ ਮਨੋ ਗਮਨਾਯਾਥ ਦਧ੍ਰੇ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਉਥੇ ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ ਵੱਡੇ ਸੱਪਾਂ ਵਲੋਂ ਆਦਰ ਨਾਲ ਆਖੇ ਗਏ, ਉਹ ਮਹਾਨ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਵੱਡੀ ਖੁਸ਼ੀ ਮਿਲੀ ਹੋਈ, ਹੁਣ ਆਪਣੇ ਮਨ ਨੂੰ ਚਲਣ ਲਈ ਲਾ ਲਿਆ।
ਇਤ੍ਯੇਵਂ ਨਾਗਰਾਜੋऽਥ ਨਾਗਾਨਾਂ ਮਧ੍ਯਗਸ੍ਤਦਾ। ਉਕ੍ਤ੍ਵਾ ਸਹੈਵ ਤੈਃ ਸਰ੍ਪੈਃ ਸ੍ਵਮੇਵ ਭਵਨਂ ਯਯੌ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਨਾਗਾਂ ਦਾ ਰਾਜਾ, ਨਾਗਾਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ, ਸੱਪਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਘਰ ਵਾਪਸ ਚਲਾ ਗਿਆ।
ਮੋਕ੍ਸ਼ਯਿਤ੍ਵਾ ਤੁ ਭੁਜਗਾਨ੍ਸਰ੍ਪਸਤ੍ਰਾਦ੍ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮਃ। ਜਗਾਮ ਕਾਲੇ ਧਰ੍ਮਾਤ੍ਮਾ ਦਿष੍ਟਾਨ੍ਤਂ ਪੁਤ੍ਰਪੌਤ੍ਰਵਾਨ੍
ਸੱਪਾਂ ਨੂੰ ਸੱਪ-ਯਜਨ ਤੋਂ ਛੁਡਾ ਕੇ, ਉਹ ਧਰਮਵਾਨ ਵੱਡਾ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਸਮਾਂ ਆਉਣ ਤੇ, ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਤੇ ਪੋਤਿਆਂ ਨਾਲ, ਪਰਲੋਕ ਨੂੰ ਚਲਾ ਗਿਆ।
ਇਤ੍ਯਾਖ੍ਯਾਨਂ ਮਯਾਸ੍ਤੀਕਂ ਯਥਾਵਤ੍ਤਵ ਕੀਰ੍ਤਿਤਮ੍। ਯਤ੍ਕੀਰ੍ਤਯਿਤ੍ਵਾ ਸਰ੍ਪੇਭ੍ਯੋ ਨ ਭਯਂ ਵਿਦ੍ਯਤੇ ਕ੍ਵਚਿਤ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਸਾਹਮਣੇ ਆਸਤੀਕ ਦੀ ਕਥਾ ਜਿਵੇਂ ਹੋਈ, ਸੁਣਾਈ; ਇਸ ਨੂੰ ਪੜ੍ਹ ਕੇ, ਕਿਸੇ ਵੀ ਥਾਂ ਤੇ ਸੱਪਾਂ ਤੋਂ ਡਰ ਨਹੀਂ ਰਹਿੰਦਾ।
ਯਥਾ ਕਥਿਤਵਾਨ੍ਬ੍ਰਹ੍ਮਨ੍ਪ੍ਰਮਤਿਃ ਪੂਰ੍ਵਜਸ੍ਤਵ। ਪੁਤ੍ਰਾਯ ਰੁਰਵੇ ਪ੍ਰੀਤਃ ਪृਚ੍ਛਤੇ ਭਾਰ੍ਗਵੋਤ੍ਤਮ
ਜਿਵੇਂ ਤੇਰੇ ਪੂਰਵਜ ਪ੍ਰਮਤੀ ਨੇ, ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਰੁਰੂ ਨੂੰ ਪੁੱਛਣ 'ਤੇ ਇਹ ਕਥਾ ਸੁਣਾਈ ਸੀ, ਭਾਰਗਵਾਂ ਦੇ ਵਧੀਆ, ਮੈਂ ਵੀ ਤੈਨੂੰ ਐਸਾ ਹੀ ਦੱਸਿਆ।
ਯਦ੍ਵਾਕ੍ਯਂ ਸ਼੍ਰੁਤਵਾਂਸ਼੍ਚਾਹਂ ਤਥਾ ਚ ਕਥਿਤਂ ਮਯਾ। ਆਸ੍ਤੀਕਸ੍ਯ ਕਵੇਰ੍ਵਿਪ੍ਰ ਸ਼੍ਰੀਮਚ੍ਚਰਿਤਮਾਦਿਤਃ
ਜੋ ਮੈਂ ਸੁਣਿਆ, ਉਹੀ ਤੈਨੂੰ ਦੱਸਿਆ—ਆਸਤੀਕ ਮਹਾਤਮਾ ਦੀ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਕਥਾ, ਸ਼ੁਰੂ ਤੋਂ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ।
ਯਨ੍ਮਾਂ ਤ੍ਵਂ ਪृष੍ਟਵਾਨ੍ਬ੍ਰਹ੍ਮਞ੍ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਡੁਣ੍ਡੁਭਭਾषਿਤਮ੍। ਵ੍ਯੇਤੁ ਤੇ ਸੁਮਹਦ੍ਬ੍ਰਹ੍ਮਨ੍ਕੌਤੂਹਲਮਰਿਨ੍ਦਮ
ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਤੁਸੀਂ ਡੁੰਡੁਭਾ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ ਜੋ ਮੈਨੂੰ ਪੁੱਛਿਆ, ਉਹ ਜਾਣ ਕੇ ਤੁਹਾਡੀ ਵੱਡੀ ਉਤਸੁਕਤਾ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਵੇ, ਹੇ ਵਿਰੋਧੀਆਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲੇ।
ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਧਰ੍ਮਿष੍ਠਮਾਖ੍ਯਾਨਮਾਸ੍ਤੀਕਂ ਪੁਣ੍ਯਵਰ੍ਧਨਮ੍। `ਸਰ੍ਵਪਾਪਵਿਨਿਰ੍ਮੁਕ੍ਤੋ ਦੀਰ੍ਘਮਾਯੁਰਵਾਪ੍ਨੁਯਾਤ੍
ਅਸਤਿਕ ਦੀ ਧਰਮਕਥਾ ਸੁਣ ਕੇ, ਜੋ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਵਧਾਉਂਦੀ ਹੈ, ਮਨੁੱਖ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਲੰਮੀ ਉਮਰ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਭृਗੁਵਂਸ਼ਾਤ੍ਪ੍ਰਭृਤ੍ਯੇਵ ਤ੍ਵਯਾ ਮੇ ਕੀਰ੍ਤਿਤਂ ਮਹਤ੍। ਆਖ੍ਯਾਨਮਖਿਲਂ ਤਾਤ ਸੌਤੇ ਪ੍ਰੀਤੋऽਸ੍ਮਿਤੇਨ ਤੇ
ਭ੍ਰਿਗੁ ਵੰਸ਼ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਤੁਸੀਂ ਮੈਨੂੰ ਵੱਡੀ ਕਥਾ ਸੁਣਾਈ ਹੈ; ਹੇ ਸੂਤ, ਤੇਰੀ ਕਥਾ ਸੁਣ ਕੇ ਮੈਂ ਖੁਸ਼ ਹੋਇਆ ਹਾਂ।
ਪ੍ਰਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਚੈਵ ਭੂਯਸ੍ਤ੍ਵਾਂ ਯਥਾਵਤ੍ਸੂਤਨਨ੍ਦਨ। ਯਾਃ ਕਥਾ ਵ੍ਯਾਸਸਂਪਨ੍ਨਾਸ੍ਤਾਸ਼੍ਚ ਭੂਯੋ ਵਿਚਕ੍ਸ਼੍ਵ ਮੇ
ਹੇ ਸੂਤ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਹੋਰ ਵੀ ਪੁੱਛਾਂਗਾ, ਜਿਵੇਂ ਠੀਕ ਹੈ; ਜੋ ਕਥਾਵਾਂ ਵਿਆਸ ਨੇ ਬਣਾਈਆਂ ਹਨ, ਉਹ ਮੈਨੂੰ ਮੁੜ ਸੁਣਾਓ।
ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਪਰਮਦੁष੍ਪਾਰੇ ਸਰ੍ਪਸਤ੍ਰੇ ਮਹਾਤ੍ਮਨਾਮ੍। ਕਰ੍ਮਾਨ੍ਤਰੇषੁ ਯਜ੍ਞਸ੍ਯ ਸਦਸ੍ਯਾਨਾਂ ਤਥਾऽਧ੍ਵਰੇ
ਉਹ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾਵਾਂ ਦੇ ਬਹੁਤ ਹੀ ਔਖੇ ਸੱਪਾਂ ਦੇ ਯਜਨ ਵਿੱਚ, ਯਜਨ ਦੇ ਕੰਮਾਂ ਅਤੇ ਸਭਾ ਦੇ ਮੈਂਬਰਾਂ ਵਿਚ,
ਯਾ ਬਭੂਵੁਃ ਕਥਾਸ਼੍ਚਿਤ੍ਰਾ ਯੇष੍ਵਰ੍ਥੇषੁ ਯਥਾਤਥਮ੍। ਤ੍ਵਤ੍ਤ ਇਚ੍ਛਾਮਹੇ ਸ਼੍ਰੋਤੁਂ ਸੌਤੇ ਤ੍ਵਂ ਵੈ ਪ੍ਰਚਕ੍ਸ਼੍ਵ ਨਃ
ਜੋ ਅਜੀਬ ਕਥਾਵਾਂ ਉਥੇ ਉਤਪੰਨ ਹੋਈਆਂ, ਜਿਵੇਂ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਵਿਸ਼ੇ ਹਨ, ਉਹ ਅਸੀਂ ਤੈਨੂੰ ਸੁਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਾਂ, ਹੇ ਸੂਤ; ਤੂੰ ਸਾਨੂੰ ਉਹ ਕਥਾਵਾਂ ਦੱਸ।
ਕਰ੍ਮਾਨ੍ਤਰੇष੍ਵਕਥਯਨ੍ਦ੍ਵਿਜਾ ਵੇਦਾਸ਼੍ਰਯਾਃ ਕਥਾਃ। ਵ੍ਯਾਸਸ੍ਤ੍ਵਕਥਯਚ੍ਚਿਤ੍ਰਮਾਖ੍ਯਾਨਂ ਭਾਰਤਂ ਮਹਤ੍
ਯਜਨ ਦੇ ਕੰਮਾਂ ਵਿਚ, ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨੇ ਵੇਦਾਂ ਤੇ ਆਧਾਰਿਤ ਕਥਾਵਾਂ ਸੁਣਾਈਆਂ; ਪਰ ਵਿਆਸ ਨੇ ਭਾਰਤ ਦੀ ਵੱਡੀ ਅਤੇ ਅਜੀਬ ਕਥਾ ਸੁਣਾਈ।
ਮਹਾਭਾਰਤਮਾਖ੍ਯਾਨਂ ਪਾਣ੍ਡਵਾਨਾਂ ਯਸ਼ਸ੍ਕਰਮ੍। ਜਨਮੇਜਯੇਨ ਪृष੍ਟਃ ਸਨ੍ਕृष੍ਣਦ੍ਵੈਪਾਯਨਸ੍ਤਦਾ
ਮਹਾਂਭਾਰਤ ਦੀ ਕਥਾ, ਜੋ ਪਾਂਡਵਾਂ ਨੂੰ ਸ਼ੋਭਾ ਦਿੰਦੀ ਹੈ, ਜਨਮੇਜਯ ਦੇ ਪੁੱਛਣ 'ਤੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ ਦਵੈਪਾਯਨ ਨੇ ਸੁਣਾਈ।
ਸ਼੍ਰਾਵਯਾਮਾਸ ਵਿਧਿਵਤ੍ਤਦਾ ਕਰ੍ਮਾਨ੍ਤਰੇ ਤੁ ਸਃ। ਤਾਮਹਂ ਵਿਧਿਵਤ੍ਪੁਣ੍ਯਾਂ ਸ਼੍ਰੋਤੁਮਿਚ੍ਛਾਮਿ ਵੈ ਕਥਾਮ੍
ਉਸ ਸਮੇਂ ਉਹ ਨੇ ਯਜਨ ਦੇ ਕੰਮਾਂ ਦੌਰਾਨ ਠੀਕ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਸੁਣਾਈ; ਮੈਂ ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ ਕਥਾ ਠੀਕ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਸੁਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ।
ਮਨਃਸਾਗਰਸਂਭੂਤਾਂ ਮਹਰ੍षੇਰ੍ਭਾਵਿਤਾਤ੍ਮਨਃ। ਕਥਯਸ੍ਵ ਸਤਾਂ ਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਸਰ੍ਵਰਤ੍ਨਮਯੀਮਿਮਾਮ੍
ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਦੀ ਪਵਿੱਤਰ ਮਨ ਤੋਂ ਜਨਮੀ, ਹੇ ਚੰਗਿਆਂ ਵਿਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਇਹ ਕਥਾ ਦੱਸੋ ਜੋ ਹਰ ਰਤਨ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੈ।
ਹਨ੍ਤ ਤੇ ਕਥਯਿष੍ਯਾਮਿ ਮਹਦਾਖ੍ਯਾਨਮੁਤ੍ਤਮਮ੍। ਕृष੍ਣਦ੍ਵੈਪਾਯਨਮਤਂ ਮਹਾਭਾਰਤਮਾਦਿਤਃ
ਚਲੋ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਵੱਡੀ ਅਤੇ ਉੱਤਮ ਕਥਾ, ਮਹਾਂਭਾਰਤ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ ਦਵੈਪਾਯਨ ਦੀ ਸਿੱਖਿਆ ਅਨੁਸਾਰ, ਸ਼ੁਰੂ ਤੋਂ ਸੁਣਾਵਾਂਗਾ।
ਸ਼ृਣੁ ਸਰ੍ਵਮਸ਼ੇषੇਣ ਕਥ੍ਯਮਾਨਂ ਮਯਾ ਦ੍ਵਿਜ। ਸ਼ਂਸਿਤੁਂ ਤਨ੍ਮਹਾਨ੍ਹਰ੍षੋ ਮਮਾਪੀਹ ਪ੍ਰਵਰ੍ਤਤੇ
ਹੇ ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲੇ, ਮੇਰੇ ਵਲੋਂ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੁਣਾਈ ਜਾ ਰਹੀ ਕਥਾ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣੋ; ਇਸ ਨੂੰ ਸੁਣਾਉਣ ਵਿੱਚ ਮੈਨੂੰ ਵੀ ਵੱਡੀ ਖੁਸ਼ੀ ਹੋ ਰਹੀ ਹੈ।
ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਤੁ ਸਰ੍ਪਸਤ੍ਰਾਯ ਦੀਕ੍ਸ਼ਿਤਂ ਜਨਮੇਜਯਮ੍। ਅਭ੍ਯਗਚ੍ਛਦृषਿਰ੍ਵਿਦ੍ਵਾਨ੍ਕृष੍ਣਦ੍ਵੈਪਾਯਨਸ੍ਤਦਾ
ਜਨਮੇਜਯ ਦੇ ਸੱਪਾਂ ਦੇ ਯਜਨ ਲਈ ਦਿੱਖਾ ਲੈਣ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਗਿਆਨਵਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ ਦਵੈਪਾਯਨ ਉਸ ਕੋਲ ਆਇਆ।
ਜਨਯਾਮਾਸ ਯਂ ਕਾਲੀ ਸ਼ਕ੍ਤੇਃ ਪੁਤ੍ਰਾਤ੍ਪਰਾਸ਼ਰਾਤ੍। ਕਨ੍ਯੈਵ ਯਮੁਨਾਦ੍ਵੀਪੇ ਪਾਣ੍ਡਵਾਨਾਂ ਪਿਤਾਮਹਮ੍
ਕਾਲੀ ਨੇ ਸ਼ਕਤੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਪਰਾਸ਼ਰ ਤੋਂ, ਯਮੁਨਾ ਦੇ ਟਾਪੂ 'ਤੇ ਕੁਆਰੀ ਹੋ ਕੇ, ਪਾਂਡਵਾਂ ਦੇ ਪਿਤਾਮਾ ਨੂੰ ਜਨਮ ਦਿੱਤਾ।
ਜਾਤਮਾਤ੍ਰਸ਼੍ਚ ਯਃ ਸਦ੍ਯ ਇष੍ਟ੍ਯਾ ਦੇਹਮਵੀਵृਧਤ੍। ਵੇਦਾਂਸ਼੍ਚਾਧਿਜਗੇ ਸਾਙ੍ਗਨ੍ਸੇਤਿਹਾਸਾਨ੍ਮਹਾਯਸ਼ਾਃ
ਜਦੋਂ ਉਹ ਜਨਮਿਆ, ਤੁਰੰਤ ਯਜਨ ਕਰਕੇ ਉਸ ਨੇ ਆਪਣਾ ਸਰੀਰ ਵਧਾਇਆ; ਉਸ ਨੇ ਵੇਦਾਂ ਸਮੇਤ ਉਪਵੇਦ ਅਤੇ ਇਤਿਹਾਸਾਂ ਨੂੰ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਿੱਖ ਲਿਆ, ਅਤੇ ਵੱਡੀ ਸ਼ੋਭਾ ਪਾਈ।
ਯਂ ਨਾਤਿ ਤਪਸਾ ਕਸ਼੍ਚਿਨ੍ਨ ਵੇਦਾਧ੍ਯਯਨੇਨ ਚ। ਨ ਵ੍ਰਤੈਰ੍ਨੋਪਵਾਸੈਸ਼੍ਚ ਨ ਪ੍ਰਸੂਤ੍ਯਾ ਨ ਮਨ੍ਯੁਨਾ
ਉਸ ਨੂੰ ਕੋਈ ਵੀ ਤਪ, ਵੇਦ ਪੜ੍ਹਨ, ਵਰਤ, ਉਪਵਾਸ, ਜਨਮ ਜਾਂ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਨਹੀਂ ਪਾ ਸਕਿਆ।
ਵਿਵ੍ਯਾਸੈਕਂ ਚਤੁਰ੍ਧਾ ਯੋ ਵੇਦਂ ਵੇਦਵਿਦਾਂ ਵਰਃ। ਪਰਾਵਰਜ੍ਞੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮਰ੍षਿਃ ਕਵਿਃ ਸਤ੍ਯਵ੍ਰਤਃ ਸ਼ੁਚਿਃ
ਵੇਦਾਂ ਦੇ ਗਿਆਨੀਆਂ ਵਿਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਉਸ ਨੇ ਇੱਕ ਵੇਦ ਨੂੰ ਚਾਰ ਹਿੱਸਿਆਂ ਵਿਚ ਵੰਡਿਆ; ਉੱਚ-ਨੀਚ ਦਾ ਗਿਆਨ ਰੱਖਣ ਵਾਲਾ, ਬ੍ਰਹਮਰਿਸ਼ੀ, ਕਵੀ, ਸੱਚਾ ਅਤੇ ਪਵਿੱਤਰ।
ਯਃ ਪਾਣ੍ਡੁਂ ਧृਤਰਾष੍ਟ੍ਰਂ ਚ ਵਿਦੁਰਂ ਚਾਪ੍ਯਜੀਜਨਤ੍। ਸ਼ਨ੍ਤਨੋਃ ਸਂਤਤਿਂ ਤਨ੍ਵਨ੍ਪੁਣ੍ਯਕੀਰ੍ਤਿਰ੍ਮਹਾਯਸ਼ਾਃ
ਉਸ ਨੇ ਪਾਂਡੂ, ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਅਤੇ ਵਿਦੁਰ ਨੂੰ ਜਨਮ ਦਿੱਤਾ, ਸ਼ਾਂਤਨੂ ਦੀ ਵੰਸ਼ ਲੰਬੀ ਕੀਤੀ, ਅਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਨਾਮ ਤੇ ਵੱਡੀ ਸ਼ੋਭਾ ਪਾਈ।
ਜਨਮੇਜਯਸ੍ਯ ਰਾਜਰ੍षੇਃ ਸ ਮਹਾਤ੍ਮਾ ਸਦਸ੍ਤਥਾ। ਵਿਵੇਸ਼ ਸਹਿਤਃ ਸ਼ਿष੍ਯੈਰ੍ਵੇਦਵੇਦਾਙ੍ਗਪਾਰਗੈਃ
ਉਹ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਰਿਸ਼ੀ, ਆਪਣੇ ਵਿਦਿਆਰਥੀਆਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਜੋ ਵੇਦ ਅਤੇ ਵੇਦਾਂਗਾਂ ਦੇ ਪੂਰੇ ਗਿਆਨ ਵਾਲੇ ਸਨ, ਰਾਜਾ ਜਨਮੇਜਯ ਦੀ ਸਭ ਵਿੱਚ ਆਏ।
ਤਤ੍ਰ ਰਾਜਾਨਮਾਸੀਨਂ ਦਦਰ੍ਸ਼ ਜਨਮੇਜਯਮ੍। ਵृਤਂ ਸਦਸ੍ਯੈਰ੍ਬਹੁਭਿਰ੍ਦੇਵੈਰਿਵ ਪੁਰਨ੍ਦਰਮ੍
ਉਥੇ ਉਸ ਨੇ ਰਾਜਾ ਜਨਮੇਜਯ ਨੂੰ ਸਭ ਵਿੱਚ ਬੈਠਾ ਦੇਖਿਆ, ਜਿਸ ਦੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਸਭ ਦੇ ਮੈਂਬਰ ਸਨ, ਜਿਵੇਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਇੰਦਰ।