ਤਤਃ ਸਂਪੀਡ੍ਯਮਾਨਾਸ੍ਤੇ ਕ੍ਰੋਧਾਵਿष੍ਟਾ ਮਹਾਸੁਰਾਃ। ਅਪੀਡਯਨ੍ਮਾਂ ਸਹਿਤਾਃ ਸ਼ਕ੍ਤਿਸ਼ੂਲਾਸਿਵृष੍ਟਿਭਿਃ
ਫਿਰ ਉਹ ਵੱਡੇ ਅਸੁਰ, ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੋ ਕੇ, ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਕੇ ਮੈਨੂੰ ਭਾਲਿਆਂ, ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲਾਂ ਤੇ ਤਲਵਾਰਾਂ ਦੀ ਵਰਖਾ ਨਾਲ ਘੇਰ ਲਿਆ।
ਤਤੋऽਹਮਸ੍ਤ੍ਰਂ ਪ੍ਰਾਯੁਞ੍ਜਂ ਗਾਨ੍ਧਰ੍ਵਂ ਨਾਮ ਭਾਰਤ। ਦਯਿਤਂ ਦੇਵਰਾਜਸ੍ ਮਾਧਵਂ ਨਾਮ ਭਾਰਤ
ਫਿਰ, ਭਾਰਤ ਵੰਸ਼ੀ, ਮੈਂ ਉਹ ਹਥਿਆਰ ਵਰਤਿਆ ਜੋ ਗਾਂਧਰਵ ਨਾਮ ਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਪਿਆਰਾ ਹੈ।
ਤਤਃ ਖਙ੍ਗਾਂਸ੍ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲਾਂਸ਼੍ਚ ਤੋਮਰਾਂਸ਼ਚ੍ ਸਹਸ੍ਰਸ਼ਃ। ਅਸ੍ਤ੍ਰਵੀਰ੍ਯੇਣ ਸ਼ਤਧਾ ਤੈਰ੍ਮੁਕ੍ਤਾਨਹਮਚ੍ਛਿਦਮ੍
ਫਿਰ, ਉਸ ਹਥਿਆਰ ਦੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ, ਮੈਂ ਉਹਨਾਂ ਵੱਲੋਂ ਛੱਡੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਤਲਵਾਰਾਂ, ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲਾਂ ਤੇ ਭਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਸੈਂਕੜਿਆਂ ਟੁਕੜਿਆਂ ਵਿੱਚ ਤੋੜ ਦਿੱਤਾ।
ਛਿਤ੍ਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰਹਰਣਾਨ੍ਯੇषਾਂ ਤਤਸ੍ਤਾਨਪਿ ਸਰ੍ਵਸ਼ਃ। ਪ੍ਰਤ੍ਯਵਿਧ੍ਯਮਹਂ ਰੋषਾਦ੍ਦਸ਼ਭਿਰ੍ਦਸ਼ਭਿਃ ਸ਼ਰੈਃ
ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਹਥਿਆਰਾਂ ਨੂੰ ਤੋੜ ਕੇ, ਫਿਰ ਮੈਂ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ, ਹਰ ਇੱਕ ਨੂੰ ਦਸ-ਦਸ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਵੱਜਾ ਦਿੱਤਾ।
ਗਾਣ੍ਡੀਵਾਦ੍ਧਿ ਤਦਾ ਸਙ੍ਖ੍ਯੇ ਯਥਾ ਭ੍ਰਮਰਪਙ੍ਕ੍ਤਯਃ। ਨਿष੍ਪਤਨ੍ਤਿ ਮਹਾਬਾਣਾਸ੍ਤਨ੍ਮਾਤਲਿਰਪੂਜਯਤ੍
ਗਾਂਧੀਵ ਤੋਂ, ਉਸ ਜੰਗ ਵਿੱਚ, ਵੱਡੇ ਤੀਰਾਂ ਮਧਮੱਖੀਆਂ ਦੇ ਝੁੰਡ ਵਾਂਗ ਨਿਕਲਦੇ ਸਨ, ਤੇ ਮਾਤਲੀ ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਸਤਿਕਾਰ ਦਿੱਤਾ।
ਤੇषਾਮਪਿ ਤੁ ਬਾਣਾਸ੍ਤੇ ਬਹੁਤ੍ਵਾਚ੍ਛਲਭਾ ਇਵ। ਅਵਾਕਿਰਨ੍ਮਾਂ ਬਲਵਤ੍ਤਾਨਹਂ ਵ੍ਯਧਮਂ ਸ਼ਰੈਃ
ਪਰ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਤੀਰ, ਬਹੁਤ ਵੱਧ ਹੋਣ ਕਰਕੇ, ਮੈਨੂੰ ਟिड਼ੀਆਂ ਵਾਂਗ ਘੇਰ ਲਿਆ, ਤੇ ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ।
ਵਧ੍ਯਮਾਨਾਸ੍ਤਤਸ੍ਤੇ ਤੁ ਨਿਵਾਤਕਵਚਾਃ ਪੁਨਃ। ਸ਼ਰਵਰ੍षੈਰ੍ਮਹਦ੍ਭਿਰ੍ਮਾਂ ਸਮਨ੍ਤਾਤ੍ਪਰ੍ਯਵਾਰਯਨ੍
ਮੁੜ, ਨਿਵਾਤਕਵਚ, ਜਦੋਂ ਮਾਰੇ ਜਾ ਰਹੇ ਸਨ, ਵੱਡੀ ਤੀਰਾਂ ਦੀ ਵਰਖਾ ਕਰਕੇ ਮੈਨੂੰ ਚਾਰ ਪਾਸੇ ਤੋਂ ਘੇਰ ਲਿਆ।
ਸ਼ਰਵੇਗਾਨ੍ਨਿਹਤ੍ਯਾਹਮਸ੍ਤ੍ਰੈਰਸ੍ਤ੍ਰਵਿਘਾਤਿਭਿਃ। ਜ੍ਵਲਦ੍ਭਿਃ ਪਰਮੈਃ ਸ਼ੀਘ੍ਰੈਸ੍ਤਾਨਵਿਧ੍ਯਂ ਸਹਸ੍ਰਸ਼ਃ
ਮੈਂ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਹਥਿਆਰਾਂ ਨੂੰ ਰੋਕਣ ਵਾਲੇ, ਜਲਦੇ, ਵਧੀਆ ਤੇ ਤੇਜ਼ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ, ਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਤੀਰਾਂ ਦੀ ਹਮਲਾ ਨਸ਼ਟ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।
ਤੇषਾਂ ਛਿਨ੍ਨਾਨਿ ਗਾਤ੍ਰਾਣਿ ਵਿਸृਜਨ੍ਤਿਸ੍ਮ ਸ਼ੋਣਿਤਮ੍। ਪ੍ਰਾਵृषੀਵਾਭਿਵृष੍ਟਾਨਿ ਸ਼ृਙ੍ਗਾਣ੍ਯਥ ਧਰਾਭृਤਾਮ੍
ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਸਰੀਰ, ਕੱਟੇ ਹੋਏ, ਲਹੂ ਵਗਾ ਰਹੇ ਸਨ, ਜਿਵੇਂ ਪਹਾੜਾਂ ਦੇ ਚੋਟੀ ਮੀਂਹ ਵਿੱਚ ਭਿੱਜ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਇਨ੍ਦ੍ਰਾਸ਼ਨਿਸਮਸ੍ਪਰ੍ਸ਼ੈਰ੍ਵੇਗਵਦ੍ਭਿਰਜਿਹ੍ਮਗੈਃ। ਮਦ੍ਵਾਣੈਰ੍ਵਧ੍ਯਮਾਨਾਸ੍ਤੇ ਸਮੁਦ੍ਵਿਗ੍ਰਾਃ ਸ੍ਮ ਦਾਨਵਾਃ
ਮੇਰੇ ਤੀਰ, ਜੋ ਇੰਦਰ ਦੀ ਬਿਜਲੀ ਵਾਂਗ ਤੇਜ਼, ਸਿੱਧੇ ਤੇ ਨੁਕਦਾਰ ਸਨ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਵੱਜੇ, ਤੇ ਦਾਨਵ ਘਬਰਾਏ ਹੋਏ ਹੋ ਗਏ।
ਸ਼ਤਧਾ ਭਿਨ੍ਨਦੇਹਾਸ੍ਤੇ ਕ੍ਸ਼ੀਣਪ੍ਰਹਰਣੌਜਸਃ। ਤਤੋ ਨਿਵਾਤਕਵਚਾ ਮਾਮਯੁਧ੍ਯਨ੍ਤ ਮਾਯਯਾ
ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਸਰੀਰ ਸੈਂਕੜਿਆਂ ਟੁਕੜਿਆਂ ਵਿੱਚ ਵੰਡ ਗਏ, ਹਥਿਆਰ ਤੇ ਤਾਕਤ ਖਤਮ ਹੋ ਗਈ, ਤਦ ਨਿਵਾਤਕਵਚ ਮੈਨੂੰ ਮਾਇਆ ਨਾਲ ਲੜਨ ਲੱਗੇ।
ਤਤੋऽਸ਼੍ਮਵਰ੍षਂ ਸੁਮਹਤ੍ਪ੍ਰਾਦੁਰਾਸੀਤ੍ਸਮਨ੍ਤਤਃ। ਨਗਮਾਤ੍ਰੈਃ ਸ਼ਿਲਾਖਣ੍ਡੈਸ੍ਤਨ੍ਮਾਂ ਦृਢਮਪੀਡਯਤ੍
ਫਿਰ ਚਾਰ ਪਾਸੇ ਇੱਕ ਵੱਡੀ ਪੱਥਰਾਂ ਦੀ ਵਰਖਾ ਹੋਈ, ਤੇ ਪਹਾੜਾਂ ਵਾਂਗ ਵੱਡੇ ਪੱਥਰਾਂ ਨਾਲ ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਦਬਾ ਲਿਆ।
ਤਦਹਂ ਵਜ੍ਰਸਂਕਾਸ਼ੈਃ ਸ਼ਰੈਰਿਨਦ੍ਰਾਸ੍ਤ੍ਰਚੋਦਿਤੈਃ। ਅਚੂਰ੍ਣਯਂ ਵੇਗਵਦ੍ਭਿਃ ਸ਼ਤਧੈਕੈਕਮਾਹਵੇ
ਫਿਰ ਮੈਂ ਇੰਦ੍ਰ ਦੇ ਹਥਿਆਰਾਂ ਨਾਲ ਭਰੇ, ਬਿਜਲੀ ਵਾਂਗ ਕੜੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ, ਹਰ ਪੱਥਰ ਨੂੰ ਜੰਗ ਵਿਚ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਸੌ ਟੁਕੜਿਆਂ ਵਿੱਚ ਤੋੜ ਦਿੱਤਾ।
ਚੂਰ੍ਣ੍ਯਮਾਨੇऽਸ਼੍ਮਵਰ੍षੇ ਤੁ ਯਾਵਕਃ ਸਮਜਾਯਤ। ਤਤ੍ਰਾਸ਼੍ਮਚੂਰ੍ਣਾ ਨ੍ਯਪਤਨ੍ਪਾਵਕਪ੍ਰਕਰਾ ਇਵ
ਜਦ ਪੱਥਰਾਂ ਦੀ ਵਰਖਾ ਟੁੱਟੀ, ਤਾਂ ਉੱਥੇ ਆਟੇ ਵਰਗਾ ਪੀਠ ਬਣ ਗਿਆ; ਪੱਥਰਾਂ ਦੇ ਟੁਕੜੇ ਅੱਗ ਦੀ ਚਿੰਗਾਰੀ ਵਾਂਗ ਧਰਤੀ ਤੇ ਡਿੱਗ ਪਏ।
ਤਤੋऽਸ਼੍ਮਵਰ੍षੇ ਵਿਹਤੇ ਜਲਵਰ੍षਂ ਮਹਤ੍ਤਰਮ੍। ਧਾਰਾਭਿਰਕ੍ਸ਼ਮਾਤ੍ਰਾਭਿਃ ਪ੍ਰਾਦੁਰਾਸੀਨਮਮਾਨ੍ਤਿਕੇ
ਪੱਥਰਾਂ ਦੀ ਵਰਖਾ ਰੁਕਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉੱਥੇ ਹਾਥੀ ਦੀ ਸੂਂਡ ਵਾਂਗ ਮੋਟੀਆਂ ਧਾਰਾਂ ਨਾਲ, ਹੋਰ ਵੱਡੀ ਪਾਣੀ ਦੀ ਵਰਖਾ ਨੇੜੇ ਆ ਗਈ।
ਨਭਸ ਪ੍ਰਚ੍ਯੁਤਾ ਧਾਰਾਸ੍ਤਿਗ੍ਮਵੀਰ੍ਯਾਃ ਸਹਸ੍ਰਸ਼ਃ। ਆਵृਣ੍ਵਨ੍ਸਰ੍ਵਤੋ ਵ੍ਯੋਮ ਦਿਸ਼ਸ਼੍ਚੋਪਦਿਸ਼ਸ੍ਤਥਾ
ਆਕਾਸ਼ ਤੋਂ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਤੇਜ਼ ਤੇ ਬੇਹਿਸਾਬ ਧਾਰਾਂ ਡਿੱਗੀਆਂ, ਜਿਹੜੀਆਂ ਸਾਰੇ ਅਸਮਾਨ ਤੇ ਹਰ ਦਿਸ਼ਾ ਨੂੰ ਢੱਕ ਲੈਂਦੀਆਂ।
ਧਾਰਾਣਾਂ ਚ ਨਿਪਾਤੇਨ ਵਾਯੋਰ੍ਵਿष੍ਫੂਰ੍ਜਿਤੇਨ ਚ। ਗਰ੍ਜਿਤੇਨ ਚ ਮੇਘਾਨਾਂ ਨ ਪ੍ਰਾਜ੍ਞਾਯਤ ਕਿਂਚਨ
ਧਾਰਾਂ ਦੇ ਡਿੱਗਣ, ਹਵਾ ਦੇ ਗੂੰਜਣ ਅਤੇ ਬੱਦਲਾਂ ਦੀ ਗਰਜ ਨਾਲ, ਕੁਝ ਵੀ ਵੇਖਿਆ ਜਾਂ ਸਮਝਿਆ ਨਹੀਂ ਜਾ ਸਕਦਾ ਸੀ।
ਧਾਰਾ ਦਿਵਿ ਚ ਸਂਬਦ੍ਧਾ ਵਸੁਧਾਯਾਂ ਚ ਸਰ੍ਵਸ਼ਃ। ਵ੍ਯਾਮੋਹਯਨ੍ਤ ਮਾਂ ਤਤ੍ਰਨਿਪਤਨ੍ਤ੍ਯੋऽਨਿਸ਼ਂ ਭੁਵਿ
ਧਾਰਾਂ ਆਕਾਸ਼ ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਹਰ ਜਗ੍ਹਾ ਮਿਲ ਕੇ, ਜਦੋਂ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਲਗਾਤਾਰ ਡਿੱਗਦੀਆਂ, ਉਹ ਮੈਨੂੰ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਭੁੱਲਾ ਦਿੰਦੀਆਂ।
ਤਤ੍ਰੋਪਦਿष੍ਟਮਿਨ੍ਦ੍ਰੇਣ ਦਿਵ੍ਯਮਸ੍ਤ੍ਰਂ ਵਿਸ਼ੋषਣਮ੍। ਦੀਪ੍ਤਂ ਪ੍ਰਾਹਿਣਵਂ ਘੋਰਮਸ਼ੁਪ੍ਯਤ੍ਤੇਨ ਤਜ੍ਜਲਮ੍
ਉਸ ਵੇਲੇ, ਇੰਦ੍ਰ ਦੇ ਸਿਖਲਾਏ ਅਨੁਸਾਰ, ਮੈਂ ਇਕ ਦਿਵਿਆ, ਤਪਦਾ ਤੇ ਭਿਆਨਕ ਸੁਕਾਉਣ ਵਾਲਾ ਹਥਿਆਰ ਛੱਡਿਆ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਉਹ ਪਾਣੀ ਸੁੱਕ ਗਿਆ।
ਹਤੇऽਸ਼੍ਮਵਰ੍षੇ ਚ ਮਯਾ ਜਲਵਰ੍षੇ ਚ ਸ਼ੋषਿਤੇ। ਮੁਮੁਚੁਰ੍ਦਾਨਵਾ ਮਾਯਾਮਗ੍ਨਿਂ ਵਾਯੁਂ ਚ ਭਾਰਤ
ਜਦ ਮੈਂ ਪੱਥਰਾਂ ਦੀ ਵਰਖਾ ਨਸ਼ਟ ਕਰ ਦਿੱਤੀ ਤੇ ਪਾਣੀ ਦੀ ਵਰਖਾ ਸੁੱਕਾ ਦਿੱਤੀ, ਦਾਨਵਾਂ ਨੇ ਆਪਣੀ ਮਾਇਆ ਨਾਲ ਅੱਗ ਤੇ ਹਵਾ ਛੱਡ ਦਿੱਤੀ, ਭਾਰਤ।
ਤਤੋऽਹਮਗ੍ਨਿਂ ਵ੍ਯਧਮਂ ਸਲਿਲਾਸ੍ਤ੍ਰੇਣ ਸਰ੍ਵਸ਼ਃ। ਸ਼ੈਲੇਨ ਚ ਮਹਾਸ੍ਤ੍ਰੇਣ ਵਾਯੋਰਵੇਗਮਧਾਰਯਮ੍
ਫਿਰ ਮੈਂ ਪਾਣੀ ਦੇ ਹਥਿਆਰ ਨਾਲ ਅੱਗ ਨੂੰ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਬੁਝਾ ਦਿੱਤਾ, ਤੇ ਵੱਡੇ ਪਹਾੜ ਵਾਲੇ ਹਥਿਆਰ ਨਾਲ ਹਵਾ ਦੀ ਤਾਕਤ ਰੋਕ ਲਈ।
ਤਸ੍ਯਾਂ ਪ੍ਰਤਿਹਤਾਯਾਂ ਤੇ ਦਾਨਵਾ ਯੁਦ੍ਧਦੁਰ੍ਮਦਾਃ। ਪ੍ਰਾਕੁਰ੍ਵਨ੍ਵਿਵਿਧਾਂ ਮਾਯਾਂ ਯੌਗਪਦ੍ਯੇਨ ਭਾਰਤ
ਜਦ ਇਹ ਵੀ ਰੋਕ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ, ਉਹ ਦਾਨਵ ਜੰਗ ਦੇ ਜੋਸ਼ ਵਿਚ, ਭਾਰਤ, ਇਕ ਵਾਰ ਹੀ ਕਈ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਮਾਇਆਵਾਂ ਬਣਾਉਣ ਲੱਗ ਪਏ।
ਤਤੋ ਵਰ੍षਂ ਪ੍ਰਾਦੁਰਭੂਤ੍ਸੁਮਹਦ੍ਰੋਮਹਰ੍षਣਮ੍। ਅਸ੍ਤ੍ਰਾਣਾਂ ਘੋਰਰੂਪਾਣਾਮਗ੍ਨੇਰ੍ਵਾਯੋਸ੍ਤਥਾऽਸ਼੍ਮਨਾਮ੍
ਫਿਰ ਉੱਥੇ ਅੱਗ, ਹਵਾ ਤੇ ਪੱਥਰਾਂ ਦੇ ਭਿਆਨਕ ਹਥਿਆਰਾਂ ਦੀ ਵੱਡੀ ਤੇ ਡਰਾਉਣੀ ਵਰਖਾ ਆਈ।
ਸਾ ਤੁ ਮਾਯਾਮਯੀ ਵृष੍ਟਿਃ ਪੀਡਯਾਮਾਸ ਮਾਂ ਯੁਧਿ। ਅਥ ਘੋਰਂ ਤਮਸ੍ਤੀਵ੍ਰਂ ਪ੍ਰਾਦੁਰਾਸੀਤ੍ਸਮਨ੍ਤਤਃ
ਉਹ ਮਾਇਆ ਵਾਲੀ ਵਰਖਾ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਜੰਗ ਵਿਚ ਪੀੜ੍ਹਿਆ; ਫਿਰ ਚਾਰ ਪਾਸੇ ਡਰਾਉਣੀ ਤੇ ਤੇਜ਼ ਹਨੇਰੀ ਛਾ ਗਈ।
ਤਮਸਾ ਸਂਵृਤੇਲੋਕੇ ਘੋਰੇਣ ਪਰੁषੇਣ ਚ। ਹਰਯੋ ਵਿਮੁਖਾਸ਼੍ਚਾਸਨ੍ਪ੍ਰਾਸ੍ਖਲਚ੍ਚਾਪਿ ਮਾਤਲਿਃ
ਉਸ ਭਿਆਨਕ ਤੇ ਕਰੜੇ ਹਨੇਰੇ ਨਾਲ ਦੁਨੀਆ ਢੱਕ ਗਈ, ਘੋੜੇ ਰਸਤਾ ਭੁੱਲ ਗਏ, ਤੇ ਮਾਤਲੀ ਵੀ ਥੱਪਾ ਖਾ ਗਿਆ।
ਹਸ੍ਤਾਦ੍ਧਿਰਣ੍ਮਯਸ਼੍ਚਾਸ੍ਯ ਪ੍ਰਤੋਦਃ ਪ੍ਰਾਪਤਦ੍ਭੁਵਿ। ਅਸਕृਚ੍ਚਾਹ ਮਾਂ ਭੀਤਃ ਕਿਂ ਕਰਿष੍ਯਾਵ ਇਤ੍ਯਪਿ
ਉਸ ਦੇ ਹੱਥੋਂ ਸੋਨੇ ਦਾ ਚਾਬਕ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਡਿੱਗ ਪਿਆ; ਡਰ ਕੇ, ਉਹ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਮੈਨੂੰ ਪੁੱਛਣ ਲੱਗਾ, 'ਹੁਣ ਕੀ ਕਰੀਏ?'
ਮਾਂ ਚ ਭੀਰਾਵਿਸ਼ਤ੍ਤੀਵ੍ਰਾ ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਵਿਗਤਚੇਤਸਿ। ਸ ਚ ਮਾਂ ਵਿਗਤਜ੍ਞਾਨਃ ਸਂਤ੍ਰਸ੍ਤਮਿਦਮਬ੍ਰਵੀਤ੍
ਜਦ ਮੈਂ ਹੋਸ਼ ਗਵਾ ਦਿੱਤਾ, ਤਿੱਖੀ ਡਰ ਮੈਨੂੰ ਘੇਰ ਲਿਆ; ਮਾਤਲੀ ਵੀ ਆਪਣੀ ਸਮਝ ਗਵਾ ਕੇ ਕੰਬਦਿਆਂ ਮੈਨੂੰ ਇਹ ਆਖਿਆ।
ਸੁਰਾਣਾਮਸੁਰਾਣਾਂ ਚ ਸਂਗ੍ਰਾਮਃ ਸੁਮਹਾਨਭੂਤ੍। ਅਮृਤਾਰ੍ਥਂ ਪੁਰਾ ਪਾਰ੍ਤ ਸ ਚ ਦृष੍ਟੋ ਮਯਾऽਨਘ
ਇਕ ਵਾਰ ਦੇਵਤੇ ਤੇ ਅਸੁਰਾਂ ਵਿਚ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਲਈ ਵੱਡਾ ਜੰਗ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਪਾਰਥ; ਮੈਂ ਉਹ ਜੰਗ ਵੇਖਿਆ ਸੀ, ਪਵਿੱਤਰ।
ਸ਼ਮ੍ਬਰਸ੍ਯ ਵਧੇ ਘੋਰਃ ਸਂਗ੍ਰਾਮਃ ਸੁਮਹਾਨਭੂਤ੍। ਸਾਰਥ੍ਯਂ ਦੇਵਰਾਜਸ੍ਯ ਤਤ੍ਰਾਪਿ ਕृਤਵਾਨਹਮ੍
ਸ਼ੰਬਰ ਦੇ ਮਾਰਨ ਵੇਲੇ ਵੀ, ਡਰਾਉਣੀ ਤੇ ਵੱਡੀ ਲੜਾਈ ਹੋਈ; ਉੱਥੇ ਵੀ ਮੈਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਦਾ ਰਥ ਚਲਾਇਆ ਸੀ।
ਤਥੈਵ ਵृਤ੍ਰਸ੍ਯ ਵਧੇ ਸਂਗृਹੀਤਾ ਹਯਾ ਮਯਾ। ਵੈਰੋਚਨੇਰ੍ਮਯਾ ਯੁਦ੍ਧਂ ਦृष੍ਟਂ ਚਾਪਿ ਸੁਦਾਰੁਣਮ੍
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਦੇ ਮਾਰਨ ਵੇਲੇ, ਮੈਂ ਘੋੜਿਆਂ ਦੀ ਲਗਾਮ ਫੜੀ; ਤੇ ਵੈਰੋਚਨ ਨਾਲ ਹੋਈ ਡਰਾਉਣੀ ਲੜਾਈ ਵੀ ਮੈਂ ਵੇਖੀ।