ਸ਼ਤਂ ਸ਼ਤਾਸ੍ਤੇ ਹਰਯਸ੍ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਯੁਕ੍ਤਾ ਮਹਾਰਥੇ। ਤਦਾ ਮਾਤਲਿਨਾ ਯਥ੍ਤਾ ਵ੍ਯਚਰਨ੍ਨਲ੍ਪਕਾ ਇਵ
ਉਸ ਵੱਡੇ ਰਥ ਨਾਲ ਜੋੜੇ ਸੌ ਘੋੜੇ, ਮਾਤਲੀ ਵਲੋਂ ਚਲਾਏ ਹੋਏ, ਇੰਨੇ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਚੱਲਦੇ ਸਨ ਕਿ ਉਹ ਥੋੜੇ ਜਿਹਾ ਲੱਗਦੇ ਸਨ।
ਤੇषਾਂ ਚਰਣਪਾਤੇਨ ਰਥਨੇਮਿਸ੍ਵਨੇਨ ਚ। ਮਮ ਬਾਣਨਿਪਾਤੈਸ਼੍ਚ ਹਤਾਸ੍ਤੇ ਸ਼ਤਸ਼ੋऽਸੁਰਾਃ
ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪੈਰਾਂ ਦੀ ਥਪਥਪ, ਰਥ ਦੇ ਪਹੀਏ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਅਤੇ ਮੇਰੇ ਤੀਰਾਂ ਦੀ ਵਰਖਾ ਨਾਲ, ਸੈਂਕੜੇ ਅਸੁਰ ਮਾਰੇ ਗਏ।
ਗਤਾਸਵਸ੍ਤਥੈਵਾਨ੍ਯੇ ਦਾਨਵਾਃ ਪਾਣ੍ਡਵਰ੍षਭ। ਹਤਸਾਰਥਯਸ੍ਤਤ੍ਰ ਵ੍ਯਕृष੍ਯਨ੍ਤ ਤੁਰਂਗਮੈਃ
ਹੋਰ ਦਾਨਵ, ਹੇ ਪਾਂਡਵਾਂ ਦੇ ਸਿਰਮੌਰ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਜਾਨ ਚਲੀ ਗਈ ਸੀ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਰਥ-ਚਾਲਕ ਮਾਰੇ ਗਏ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਘੋੜੇ ਘਸੀਟਦੇ ਲੈ ਗਏ।
ਤੇ ਦਿਸ਼ੋ ਵਿਦਿਸ਼ਃ ਸਰ੍ਵੇ ਪ੍ਰਤਿਰੁਧ੍ਯ ਪ੍ਰਹਾਰਿਣਃ। ਅਭ੍ਯਘ੍ਨਨ੍ਵਿਵਿਧੈਃ ਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰੈਸ੍ਤਤੋ ਮੇ ਵ੍ਯਥਿਤਂ ਮਨਃ
ਉਹ ਹਮਲਾਵਰ ਸਾਰੇ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਤੇ ਉਪ-ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਨੂੰ ਰੋਕ ਕੇ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਹਥਿਆਰਾਂ ਨਾਲ ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਹਮਲਾ ਕਰਦੇ ਸਨ; ਇਸ ਨਾਲ ਮੇਰਾ ਮਨ ਘਬਰਾਇਆ।
ਤਤੋऽਹਂ ਮਾਤਲੇਰ੍ਵੀਰ੍ਯਮਦ੍ਭੁਤਂ ਸਮਦਰ੍ਸ਼ਯਮ੍। ਅਸ਼੍ਵਾਂਸ੍ਤਥਾ ਵੇਗਵਤੋ ਯਦਯਤ੍ਨਾਦਧਾਰਯਤ੍
ਫਿਰ ਮੈਂ ਮਾਤਲੀ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਅਜੋਬੀ ਤਾਕਤ ਦਿਖਾਈ, ਤੇ ਤੇਜ਼ ਘੋੜਿਆਂ ਨੂੰ ਬਿਨਾ ਕਿਸੇ ਜਤਨ ਦੇ ਰੋਕ ਲਿਆ।
ਤਤੋऽਹਂ ਲਘੁਭਿਸ਼੍ਚਿਤ੍ਰੈਰਸ੍ਤ੍ਰੈਸ੍ਤਾਨਸੁਰਾਨ੍ਰਣੇ। ਚਿਚ੍ਛੇਦ ਸਾਯੁਧਾਨ੍ਰਾਜਞ੍ਛਤਸ਼ੋऽਥ ਸਹਸ੍ਰਸ਼ਃ
ਫਿਰ, ਰਾਜਾ ਜੀ, ਹਲਕੇ ਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਹਥਿਆਰਾਂ ਨਾਲ, ਮੈਂ ਲੜਾਈ ਵਿੱਚ ਉਹ ਹਥਿਆਰਬੰਦ ਅਸੁਰਾਂ ਨੂੰ ਸੈਂਕੜਿਆਂ ਤੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਵਿੱਚ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ।
ਏਵਂ ਮੇ ਚਰਤਸ੍ਤਤ੍ਰ ਸਰ੍ਵਯਤ੍ਨੇਨ ਸ਼ਤ੍ਰੁਹਨ੍। ਪ੍ਰੀਤਿਮਾਨਭਵਦ੍ਵੀਰੋ ਮਾਤਲਿਃ ਸ਼ਕ੍ਰਸਾਰਥਿਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਜਦ ਮੈਂ ਪੂਰੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਨਾਲ ਵਿਰੋਧੀਆਂ ਨੂੰ ਮਾਰਦਾ ਗਿਆ, ਇੰਦਰ ਦੇ ਰਥੀ ਮਾਤਲੀ, ਜੋ ਸ਼ੂਰਵੀਰ ਸੀ, ਖੁਸ਼ ਹੋ ਗਿਆ।
ਵਧ੍ਯਮਾਨਾਸ੍ਤਤਸ੍ਤੈਸ੍ਤੁ ਹਯੈਸ੍ਤੇਨ ਰਥੇਨ ਚ। ਅਗਮਨ੍ਪ੍ਰਕ੍ਸ਼ਯਂ ਕੇਚਿਨ੍ਨ੍ਯਵਰ੍ਤਨ੍ਤ ਤਥਾऽਪਰੇ
ਉਹ ਘੋੜਿਆਂ ਤੇ ਰਥ ਦੀ ਚੋਟ ਨਾਲ ਕੁਝ ਮਰ ਗਏ, ਤੇ ਹੋਰ ਪਿੱਛੇ ਮੁੜ ਗਏ।
ਸ੍ਪਰ੍ਧਮਾਨਾ ਇਵਾਸ੍ਮਾਭਿਰ੍ਨਿਵਾਤਕਵਚਾ ਰਣੇ। ਸ਼ਰਵਰ੍षੈਃ ਸ਼ਰਾਰ੍ਤਂ ਮਾਂ ਮਹਦ੍ਭਿਃ ਪ੍ਰਤ੍ਯਵਾਰਯਨ੍
ਨਿਵਾਤਕਵਚ, ਜਿਵੇਂ ਸਾਡੇ ਨਾਲ ਲੜਾਈ ਵਿੱਚ ਮੁਕਾਬਲਾ ਕਰ ਰਹੇ ਹੋਣ, ਵੱਡੇ ਤੀਰਾਂ ਦੀ ਵਰਖਾ ਕਰਕੇ ਮੈਨੂੰ ਰੋਕ ਲਿਆ, ਮੈਂ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਪੀੜਤ ਸੀ।
ਸ਼ਰਵੇਗੈਰ੍ਨਿਹਤ੍ਯਾਹਮਸ੍ਤ੍ਰੈਃ ਸ਼ਰਵਿਘਾਤਿਭਿਃ। ਜ੍ਵਲਦ੍ਭਿਃ ਪਰਮੈਃ ਸ਼ੀਘ੍ਰੈਸ੍ਤਾਨਵਿਧ੍ਯਂ ਸਹਸ੍ਰਸ਼ਃ
ਮੈਂ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਹਥਿਆਰਾਂ ਨੂੰ ਰੋਕਣ ਵਾਲੇ, ਜਲਦੇ, ਵਧੀਆ ਤੇ ਤੇਜ਼ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ, ਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਤੀਰਾਂ ਦੀ ਹਮਲਾ ਨਸ਼ਟ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।
ਤਤਃ ਸਂਪੀਡ੍ਯਮਾਨਾਸ੍ਤੇ ਕ੍ਰੋਧਾਵਿष੍ਟਾ ਮਹਾਸੁਰਾਃ। ਅਪੀਡਯਨ੍ਮਾਂ ਸਹਿਤਾਃ ਸ਼ਕ੍ਤਿਸ਼ੂਲਾਸਿਵृष੍ਟਿਭਿਃ
ਫਿਰ ਉਹ ਵੱਡੇ ਅਸੁਰ, ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੋ ਕੇ, ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਕੇ ਮੈਨੂੰ ਭਾਲਿਆਂ, ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲਾਂ ਤੇ ਤਲਵਾਰਾਂ ਦੀ ਵਰਖਾ ਨਾਲ ਘੇਰ ਲਿਆ।
ਤਤੋऽਹਮਸ੍ਤ੍ਰਂ ਪ੍ਰਾਯੁਞ੍ਜਂ ਗਾਨ੍ਧਰ੍ਵਂ ਨਾਮ ਭਾਰਤ। ਦਯਿਤਂ ਦੇਵਰਾਜਸ੍ ਮਾਧਵਂ ਨਾਮ ਭਾਰਤ
ਫਿਰ, ਭਾਰਤ ਵੰਸ਼ੀ, ਮੈਂ ਉਹ ਹਥਿਆਰ ਵਰਤਿਆ ਜੋ ਗਾਂਧਰਵ ਨਾਮ ਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਪਿਆਰਾ ਹੈ।
ਤਤਃ ਖਙ੍ਗਾਂਸ੍ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲਾਂਸ਼੍ਚ ਤੋਮਰਾਂਸ਼ਚ੍ ਸਹਸ੍ਰਸ਼ਃ। ਅਸ੍ਤ੍ਰਵੀਰ੍ਯੇਣ ਸ਼ਤਧਾ ਤੈਰ੍ਮੁਕ੍ਤਾਨਹਮਚ੍ਛਿਦਮ੍
ਫਿਰ, ਉਸ ਹਥਿਆਰ ਦੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ, ਮੈਂ ਉਹਨਾਂ ਵੱਲੋਂ ਛੱਡੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਤਲਵਾਰਾਂ, ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲਾਂ ਤੇ ਭਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਸੈਂਕੜਿਆਂ ਟੁਕੜਿਆਂ ਵਿੱਚ ਤੋੜ ਦਿੱਤਾ।
ਛਿਤ੍ਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰਹਰਣਾਨ੍ਯੇषਾਂ ਤਤਸ੍ਤਾਨਪਿ ਸਰ੍ਵਸ਼ਃ। ਪ੍ਰਤ੍ਯਵਿਧ੍ਯਮਹਂ ਰੋषਾਦ੍ਦਸ਼ਭਿਰ੍ਦਸ਼ਭਿਃ ਸ਼ਰੈਃ
ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਹਥਿਆਰਾਂ ਨੂੰ ਤੋੜ ਕੇ, ਫਿਰ ਮੈਂ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ, ਹਰ ਇੱਕ ਨੂੰ ਦਸ-ਦਸ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਵੱਜਾ ਦਿੱਤਾ।
ਗਾਣ੍ਡੀਵਾਦ੍ਧਿ ਤਦਾ ਸਙ੍ਖ੍ਯੇ ਯਥਾ ਭ੍ਰਮਰਪਙ੍ਕ੍ਤਯਃ। ਨਿष੍ਪਤਨ੍ਤਿ ਮਹਾਬਾਣਾਸ੍ਤਨ੍ਮਾਤਲਿਰਪੂਜਯਤ੍
ਗਾਂਧੀਵ ਤੋਂ, ਉਸ ਜੰਗ ਵਿੱਚ, ਵੱਡੇ ਤੀਰਾਂ ਮਧਮੱਖੀਆਂ ਦੇ ਝੁੰਡ ਵਾਂਗ ਨਿਕਲਦੇ ਸਨ, ਤੇ ਮਾਤਲੀ ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਸਤਿਕਾਰ ਦਿੱਤਾ।
ਤੇषਾਮਪਿ ਤੁ ਬਾਣਾਸ੍ਤੇ ਬਹੁਤ੍ਵਾਚ੍ਛਲਭਾ ਇਵ। ਅਵਾਕਿਰਨ੍ਮਾਂ ਬਲਵਤ੍ਤਾਨਹਂ ਵ੍ਯਧਮਂ ਸ਼ਰੈਃ
ਪਰ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਤੀਰ, ਬਹੁਤ ਵੱਧ ਹੋਣ ਕਰਕੇ, ਮੈਨੂੰ ਟिड਼ੀਆਂ ਵਾਂਗ ਘੇਰ ਲਿਆ, ਤੇ ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ।
ਵਧ੍ਯਮਾਨਾਸ੍ਤਤਸ੍ਤੇ ਤੁ ਨਿਵਾਤਕਵਚਾਃ ਪੁਨਃ। ਸ਼ਰਵਰ੍षੈਰ੍ਮਹਦ੍ਭਿਰ੍ਮਾਂ ਸਮਨ੍ਤਾਤ੍ਪਰ੍ਯਵਾਰਯਨ੍
ਮੁੜ, ਨਿਵਾਤਕਵਚ, ਜਦੋਂ ਮਾਰੇ ਜਾ ਰਹੇ ਸਨ, ਵੱਡੀ ਤੀਰਾਂ ਦੀ ਵਰਖਾ ਕਰਕੇ ਮੈਨੂੰ ਚਾਰ ਪਾਸੇ ਤੋਂ ਘੇਰ ਲਿਆ।
ਸ਼ਰਵੇਗਾਨ੍ਨਿਹਤ੍ਯਾਹਮਸ੍ਤ੍ਰੈਰਸ੍ਤ੍ਰਵਿਘਾਤਿਭਿਃ। ਜ੍ਵਲਦ੍ਭਿਃ ਪਰਮੈਃ ਸ਼ੀਘ੍ਰੈਸ੍ਤਾਨਵਿਧ੍ਯਂ ਸਹਸ੍ਰਸ਼ਃ
ਮੈਂ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਹਥਿਆਰਾਂ ਨੂੰ ਰੋਕਣ ਵਾਲੇ, ਜਲਦੇ, ਵਧੀਆ ਤੇ ਤੇਜ਼ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ, ਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਤੀਰਾਂ ਦੀ ਹਮਲਾ ਨਸ਼ਟ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।
ਤੇषਾਂ ਛਿਨ੍ਨਾਨਿ ਗਾਤ੍ਰਾਣਿ ਵਿਸृਜਨ੍ਤਿਸ੍ਮ ਸ਼ੋਣਿਤਮ੍। ਪ੍ਰਾਵृषੀਵਾਭਿਵृष੍ਟਾਨਿ ਸ਼ृਙ੍ਗਾਣ੍ਯਥ ਧਰਾਭृਤਾਮ੍
ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਸਰੀਰ, ਕੱਟੇ ਹੋਏ, ਲਹੂ ਵਗਾ ਰਹੇ ਸਨ, ਜਿਵੇਂ ਪਹਾੜਾਂ ਦੇ ਚੋਟੀ ਮੀਂਹ ਵਿੱਚ ਭਿੱਜ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਇਨ੍ਦ੍ਰਾਸ਼ਨਿਸਮਸ੍ਪਰ੍ਸ਼ੈਰ੍ਵੇਗਵਦ੍ਭਿਰਜਿਹ੍ਮਗੈਃ। ਮਦ੍ਵਾਣੈਰ੍ਵਧ੍ਯਮਾਨਾਸ੍ਤੇ ਸਮੁਦ੍ਵਿਗ੍ਰਾਃ ਸ੍ਮ ਦਾਨਵਾਃ
ਮੇਰੇ ਤੀਰ, ਜੋ ਇੰਦਰ ਦੀ ਬਿਜਲੀ ਵਾਂਗ ਤੇਜ਼, ਸਿੱਧੇ ਤੇ ਨੁਕਦਾਰ ਸਨ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਵੱਜੇ, ਤੇ ਦਾਨਵ ਘਬਰਾਏ ਹੋਏ ਹੋ ਗਏ।
ਸ਼ਤਧਾ ਭਿਨ੍ਨਦੇਹਾਸ੍ਤੇ ਕ੍ਸ਼ੀਣਪ੍ਰਹਰਣੌਜਸਃ। ਤਤੋ ਨਿਵਾਤਕਵਚਾ ਮਾਮਯੁਧ੍ਯਨ੍ਤ ਮਾਯਯਾ
ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਸਰੀਰ ਸੈਂਕੜਿਆਂ ਟੁਕੜਿਆਂ ਵਿੱਚ ਵੰਡ ਗਏ, ਹਥਿਆਰ ਤੇ ਤਾਕਤ ਖਤਮ ਹੋ ਗਈ, ਤਦ ਨਿਵਾਤਕਵਚ ਮੈਨੂੰ ਮਾਇਆ ਨਾਲ ਲੜਨ ਲੱਗੇ।
ਤਤੋऽਸ਼੍ਮਵਰ੍षਂ ਸੁਮਹਤ੍ਪ੍ਰਾਦੁਰਾਸੀਤ੍ਸਮਨ੍ਤਤਃ। ਨਗਮਾਤ੍ਰੈਃ ਸ਼ਿਲਾਖਣ੍ਡੈਸ੍ਤਨ੍ਮਾਂ ਦृਢਮਪੀਡਯਤ੍
ਫਿਰ ਚਾਰ ਪਾਸੇ ਇੱਕ ਵੱਡੀ ਪੱਥਰਾਂ ਦੀ ਵਰਖਾ ਹੋਈ, ਤੇ ਪਹਾੜਾਂ ਵਾਂਗ ਵੱਡੇ ਪੱਥਰਾਂ ਨਾਲ ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਦਬਾ ਲਿਆ।
ਤਦਹਂ ਵਜ੍ਰਸਂਕਾਸ਼ੈਃ ਸ਼ਰੈਰਿਨਦ੍ਰਾਸ੍ਤ੍ਰਚੋਦਿਤੈਃ। ਅਚੂਰ੍ਣਯਂ ਵੇਗਵਦ੍ਭਿਃ ਸ਼ਤਧੈਕੈਕਮਾਹਵੇ
ਫਿਰ ਮੈਂ ਇੰਦ੍ਰ ਦੇ ਹਥਿਆਰਾਂ ਨਾਲ ਭਰੇ, ਬਿਜਲੀ ਵਾਂਗ ਕੜੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ, ਹਰ ਪੱਥਰ ਨੂੰ ਜੰਗ ਵਿਚ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਸੌ ਟੁਕੜਿਆਂ ਵਿੱਚ ਤੋੜ ਦਿੱਤਾ।
ਚੂਰ੍ਣ੍ਯਮਾਨੇऽਸ਼੍ਮਵਰ੍षੇ ਤੁ ਯਾਵਕਃ ਸਮਜਾਯਤ। ਤਤ੍ਰਾਸ਼੍ਮਚੂਰ੍ਣਾ ਨ੍ਯਪਤਨ੍ਪਾਵਕਪ੍ਰਕਰਾ ਇਵ
ਜਦ ਪੱਥਰਾਂ ਦੀ ਵਰਖਾ ਟੁੱਟੀ, ਤਾਂ ਉੱਥੇ ਆਟੇ ਵਰਗਾ ਪੀਠ ਬਣ ਗਿਆ; ਪੱਥਰਾਂ ਦੇ ਟੁਕੜੇ ਅੱਗ ਦੀ ਚਿੰਗਾਰੀ ਵਾਂਗ ਧਰਤੀ ਤੇ ਡਿੱਗ ਪਏ।
ਤਤੋऽਸ਼੍ਮਵਰ੍षੇ ਵਿਹਤੇ ਜਲਵਰ੍षਂ ਮਹਤ੍ਤਰਮ੍। ਧਾਰਾਭਿਰਕ੍ਸ਼ਮਾਤ੍ਰਾਭਿਃ ਪ੍ਰਾਦੁਰਾਸੀਨਮਮਾਨ੍ਤਿਕੇ
ਪੱਥਰਾਂ ਦੀ ਵਰਖਾ ਰੁਕਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉੱਥੇ ਹਾਥੀ ਦੀ ਸੂਂਡ ਵਾਂਗ ਮੋਟੀਆਂ ਧਾਰਾਂ ਨਾਲ, ਹੋਰ ਵੱਡੀ ਪਾਣੀ ਦੀ ਵਰਖਾ ਨੇੜੇ ਆ ਗਈ।
ਨਭਸ ਪ੍ਰਚ੍ਯੁਤਾ ਧਾਰਾਸ੍ਤਿਗ੍ਮਵੀਰ੍ਯਾਃ ਸਹਸ੍ਰਸ਼ਃ। ਆਵृਣ੍ਵਨ੍ਸਰ੍ਵਤੋ ਵ੍ਯੋਮ ਦਿਸ਼ਸ਼੍ਚੋਪਦਿਸ਼ਸ੍ਤਥਾ
ਆਕਾਸ਼ ਤੋਂ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਤੇਜ਼ ਤੇ ਬੇਹਿਸਾਬ ਧਾਰਾਂ ਡਿੱਗੀਆਂ, ਜਿਹੜੀਆਂ ਸਾਰੇ ਅਸਮਾਨ ਤੇ ਹਰ ਦਿਸ਼ਾ ਨੂੰ ਢੱਕ ਲੈਂਦੀਆਂ।
ਧਾਰਾਣਾਂ ਚ ਨਿਪਾਤੇਨ ਵਾਯੋਰ੍ਵਿष੍ਫੂਰ੍ਜਿਤੇਨ ਚ। ਗਰ੍ਜਿਤੇਨ ਚ ਮੇਘਾਨਾਂ ਨ ਪ੍ਰਾਜ੍ਞਾਯਤ ਕਿਂਚਨ
ਧਾਰਾਂ ਦੇ ਡਿੱਗਣ, ਹਵਾ ਦੇ ਗੂੰਜਣ ਅਤੇ ਬੱਦਲਾਂ ਦੀ ਗਰਜ ਨਾਲ, ਕੁਝ ਵੀ ਵੇਖਿਆ ਜਾਂ ਸਮਝਿਆ ਨਹੀਂ ਜਾ ਸਕਦਾ ਸੀ।
ਧਾਰਾ ਦਿਵਿ ਚ ਸਂਬਦ੍ਧਾ ਵਸੁਧਾਯਾਂ ਚ ਸਰ੍ਵਸ਼ਃ। ਵ੍ਯਾਮੋਹਯਨ੍ਤ ਮਾਂ ਤਤ੍ਰਨਿਪਤਨ੍ਤ੍ਯੋऽਨਿਸ਼ਂ ਭੁਵਿ
ਧਾਰਾਂ ਆਕਾਸ਼ ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਹਰ ਜਗ੍ਹਾ ਮਿਲ ਕੇ, ਜਦੋਂ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਲਗਾਤਾਰ ਡਿੱਗਦੀਆਂ, ਉਹ ਮੈਨੂੰ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਭੁੱਲਾ ਦਿੰਦੀਆਂ।
ਤਤ੍ਰੋਪਦਿष੍ਟਮਿਨ੍ਦ੍ਰੇਣ ਦਿਵ੍ਯਮਸ੍ਤ੍ਰਂ ਵਿਸ਼ੋषਣਮ੍। ਦੀਪ੍ਤਂ ਪ੍ਰਾਹਿਣਵਂ ਘੋਰਮਸ਼ੁਪ੍ਯਤ੍ਤੇਨ ਤਜ੍ਜਲਮ੍
ਉਸ ਵੇਲੇ, ਇੰਦ੍ਰ ਦੇ ਸਿਖਲਾਏ ਅਨੁਸਾਰ, ਮੈਂ ਇਕ ਦਿਵਿਆ, ਤਪਦਾ ਤੇ ਭਿਆਨਕ ਸੁਕਾਉਣ ਵਾਲਾ ਹਥਿਆਰ ਛੱਡਿਆ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਉਹ ਪਾਣੀ ਸੁੱਕ ਗਿਆ।
ਹਤੇऽਸ਼੍ਮਵਰ੍षੇ ਚ ਮਯਾ ਜਲਵਰ੍षੇ ਚ ਸ਼ੋषਿਤੇ। ਮੁਮੁਚੁਰ੍ਦਾਨਵਾ ਮਾਯਾਮਗ੍ਨਿਂ ਵਾਯੁਂ ਚ ਭਾਰਤ
ਜਦ ਮੈਂ ਪੱਥਰਾਂ ਦੀ ਵਰਖਾ ਨਸ਼ਟ ਕਰ ਦਿੱਤੀ ਤੇ ਪਾਣੀ ਦੀ ਵਰਖਾ ਸੁੱਕਾ ਦਿੱਤੀ, ਦਾਨਵਾਂ ਨੇ ਆਪਣੀ ਮਾਇਆ ਨਾਲ ਅੱਗ ਤੇ ਹਵਾ ਛੱਡ ਦਿੱਤੀ, ਭਾਰਤ।