ਤਤਸ੍ਤੇ ਦਾਨਵਾਸ੍ਤਤ੍ਰਯੋਧਵਾਤਾਨ੍ਯਨੇਕਸ਼ਃ। ਵਿਕृਤਸ੍ਵਰਰੂਪਾਣਿ ਭृਸ਼ਂ ਸਰ੍ਵਾਣ੍ਯਚੋਦਯਨ੍
ਉਸ ਸਮੇਂ ਦਾਨਵਾਂ ਨੇ, ਬੇਅੰਤ ਗਿਣਤੀ ਵਿਚ, ਜੰਗ ਦੇ ਭਿਆਨਕ ਹਵਾ ਛੱਡੀਆਂ, ਆਪਣਾ ਸੁਰ ਅਤੇ ਰੂਪ ਡਰਾਉਣੇ ਢੰਗ ਨਾਲ ਬਦਲ ਲਿਆ।
ਤੇਨ ਸ਼ਬ੍ਦੇਨ ਸਹਸਾ ਸਮੁਦ੍ਰੇ ਪਰ੍ਵਤੋਪਮਾਃ। ਆਪ੍ਲਵਨ੍ਤ ਗਤੈਃ ਸਤ੍ਵੈਰ੍ਮਤ੍ਸ੍ਯਾਃ ਸ਼ਤਸਹਸ੍ਰਸ਼ਃ
ਉਸ ਅਚਾਨਕ ਸ਼ੋਰ ਨਾਲ, ਦਰਿਆ ਵਿਚ ਪਹਾੜਾਂ ਵਰਗੀਆਂ ਵੱਡੀਆਂ ਮੱਛੀਆਂ, ਲੱਖਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਵਿਚ, ਡਰ ਕੇ ਉੱਪਰ ਉੱਡ ਗਈਆਂ।
ਤਤੋ ਨਿਵਾਤਕਵਚਾਃ ਸਰ੍ਵੇਵੇਗੇਨ ਭਾਰਤ। ਅਭ੍ਯਦ੍ਰਵਨ੍ਮਾਂ ਸਹਿਤਾਃ ਪ੍ਰਗृਹੀਤਾਯੁਧਾ ਰਣੇ
ਫਿਰ ਨਿਵਾਤਕਵਚ ਸਾਰੇ, ਹੇ ਭਾਰਤ, ਜੰਗ ਵਿਚ ਹਥਿਆਰ ਫੜ ਕੇ, ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਮੇਰੇ ਵੱਲ ਇਕੱਠੇ ਦੌੜੇ।
ਆਚ੍ਛਾਦ੍ਯ ਰਥਪਨ੍ਥਾਨਮੁਤ੍ਕ੍ਰੋਸ਼ਨ੍ਤੋ ਮਹਾਰਥਾਃ। ਅਵृਤ੍ਯ ਸਰ੍ਵਤਸ੍ਤੇ ਮਾਂ ਸ਼ਰਵਰ੍षੈਰਵਾਕਿਰਨ੍
ਉਹ ਵੱਡੇ ਯੋਧੇ ਰਥ ਦੇ ਰਸਤੇ ਨੂੰ ਢੱਕ ਕੇ, ਉੱਚੀ ਆਵਾਜ਼ ਵਿਚ ਚੀਕਦੇ ਹੋਏ, ਹਰ ਪਾਸੇ ਤੋਂ ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਤੀਰਾਂ ਦੀ ਵਰਖਾ ਕਰਦੇ ਸਨ।
ਤਤੋऽਪਰੇ ਮਹਾਵੀਰ੍ਯਾਃ ਸ਼ੂਲਪਟ੍ਟਸਪਾਣਯਃ। ਸ਼ੂਲਾਨਿ ਚ ਭੁਸ਼ੁਣ੍ਡੀਸ਼੍ਚ ਮੁਮੁਚੁਰ੍ਦਾਨਵਾ ਮਯਿ
ਫਿਰ ਹੋਰ ਵੱਡੇ ਬਹਾਦਰ, ਭਾਲੇ ਅਤੇ ਕਟਾਰੀ ਹੱਥ ਵਿਚ ਫੜ ਕੇ, ਦਾਨਵਾਂ ਨੇ ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਭਾਲੇ ਅਤੇ ਗਦੀਆਂ ਸੁੱਟੀਆਂ।
ਸੁਮਹਤ੍ਤੁਮੁਲਂ ਵਰ੍षਂ ਗਦਾਸ਼ਕ੍ਤਿਸਮਾਕੁਲਮ੍। ਅਨਿਸ਼ਂ ਸृਜ੍ਯਮਾਨਂ ਤੈਰਪਤਨ੍ਮਦ੍ਰਥੋਪਰਿ
ਉਹਨਾਂ ਵਲੋਂ ਨਿਰੰਤਰ ਸੁੱਟੀਆਂ ਗਦੀਆਂ ਤੇ ਭਾਲਿਆਂ ਦੀ ਭਾਰੀ ਤੇ ਸ਼ੋਰ ਵਾਲੀ ਵਰਖਾ, ਮੇਰੇ ਰਥ ਉੱਤੇ ਡਿੱਗ ਰਹੀ ਸੀ।
ਅਨ੍ਯੇ ਮਾਮਭ੍ਯਧਾਵਨ੍ਤ ਨਿਵਾਤਕਵਚਾ ਸੁਧਿ। ਸ਼ਿਤਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰਾਯੁਧਾ ਰੌਦ੍ਰਾਃ ਕਾਲਰੂਪਾਃ ਪ੍ਰਹਾਰਿਣਃ
ਹੋਰ ਨਿਵਾਤਕਵਚ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਚਤੁਰ ਸਨ, ਤੇਜ਼ ਤੇ ਡਰਾਉਣੇ, ਨੁਕਦਾਰ ਹਥਿਆਰ ਲੈ ਕੇ, ਮੌਤ ਵਰਗਾ ਰੂਪ ਧਾਰ ਕੇ, ਮੇਰੇ ਵੱਲ ਦੌੜੇ।
ਤਾਨਹਂ ਵਿਵਿਧੈਰ੍ਬਾਣੈਰ੍ਵੇਗਵਦ੍ਭਿਰਜਿਹ੍ਮਗੈਃ। ਗਾਣ੍ਡੀਵਮੁਕ੍ਤੈਰਭ੍ਯਘ੍ਨਮੇਕੈਕਂ ਦਸ਼ਭਿਰ੍ਮृਧੇ
ਮੈਂ ਹਰ ਇੱਕ ਨੂੰ ਜੰਗ ਵਿਚ ਗਾਂਡੀਵ ਤੋਂ ਛੱਡੇ ਦਸ ਤੇਜ਼ ਤੇ ਸਿੱਧੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਵੱਜਿਆ।
ਤੇ ਕृਤਾ ਵਿਮੁਖਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਮਤ੍ਪ੍ਰਯੁਕ੍ਤੈਃ ਸ਼ਿਲਾਸ਼ਿਤੈਃ। ਤਤੋ ਮਾਤਲਿਨਾ ਤੂਰ੍ਣਂ ਹਯਾਸ੍ਤੇ ਸਂਪ੍ਰਯੋਦਿਤਾਃ
ਮੇਰੇ ਵਲੋਂ ਸੁੱਟੇ ਪੱਥਰਾਂ ਵਾਲੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਉਹ ਸਾਰੇ ਵਾਪਸ ਮੁੜ ਗਏ; ਫਿਰ ਮਾਤਲੀ ਨੇ ਘੋੜਿਆਂ ਨੂੰ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਚਲਾਇਆ।
ਅਥ ਮਾਰ੍ਗਾਨ੍ਬਹੂਸ੍ਤਤ੍ਰ ਵਿਚੇਰੁਰ੍ਵਾਤਰਂਹਸਃ। ਸੁਸਂਯਤਾ ਮਾਤਲਿਨਾ ਪ੍ਰਾਮਥ੍ਨਨ੍ਤ ਦਿਤੇਃਸੁਤਾਨ੍
ਉਸ ਥਾਂ, ਮਾਤਲੀ ਵਲੋਂ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੰਭਾਲੇ ਹੋਏ ਘੋੜੇ, ਹਵਾ ਵਾਂਗ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਕਈ ਰਸਤੇ ਉੱਤੇ ਚਲਦੇ ਹੋਏ, ਦਿਤੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੂੰ ਕੁਚਲਦੇ ਸਨ।
ਸ਼ਤਂ ਸ਼ਤਾਸ੍ਤੇ ਹਰਯਸ੍ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਯੁਕ੍ਤਾ ਮਹਾਰਥੇ। ਤਦਾ ਮਾਤਲਿਨਾ ਯਥ੍ਤਾ ਵ੍ਯਚਰਨ੍ਨਲ੍ਪਕਾ ਇਵ
ਉਸ ਵੱਡੇ ਰਥ ਨਾਲ ਜੋੜੇ ਸੌ ਘੋੜੇ, ਮਾਤਲੀ ਵਲੋਂ ਚਲਾਏ ਹੋਏ, ਇੰਨੇ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਚੱਲਦੇ ਸਨ ਕਿ ਉਹ ਥੋੜੇ ਜਿਹਾ ਲੱਗਦੇ ਸਨ।
ਤੇषਾਂ ਚਰਣਪਾਤੇਨ ਰਥਨੇਮਿਸ੍ਵਨੇਨ ਚ। ਮਮ ਬਾਣਨਿਪਾਤੈਸ਼੍ਚ ਹਤਾਸ੍ਤੇ ਸ਼ਤਸ਼ੋऽਸੁਰਾਃ
ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪੈਰਾਂ ਦੀ ਥਪਥਪ, ਰਥ ਦੇ ਪਹੀਏ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਅਤੇ ਮੇਰੇ ਤੀਰਾਂ ਦੀ ਵਰਖਾ ਨਾਲ, ਸੈਂਕੜੇ ਅਸੁਰ ਮਾਰੇ ਗਏ।
ਗਤਾਸਵਸ੍ਤਥੈਵਾਨ੍ਯੇ ਦਾਨਵਾਃ ਪਾਣ੍ਡਵਰ੍षਭ। ਹਤਸਾਰਥਯਸ੍ਤਤ੍ਰ ਵ੍ਯਕृष੍ਯਨ੍ਤ ਤੁਰਂਗਮੈਃ
ਹੋਰ ਦਾਨਵ, ਹੇ ਪਾਂਡਵਾਂ ਦੇ ਸਿਰਮੌਰ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਜਾਨ ਚਲੀ ਗਈ ਸੀ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਰਥ-ਚਾਲਕ ਮਾਰੇ ਗਏ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਘੋੜੇ ਘਸੀਟਦੇ ਲੈ ਗਏ।
ਤੇ ਦਿਸ਼ੋ ਵਿਦਿਸ਼ਃ ਸਰ੍ਵੇ ਪ੍ਰਤਿਰੁਧ੍ਯ ਪ੍ਰਹਾਰਿਣਃ। ਅਭ੍ਯਘ੍ਨਨ੍ਵਿਵਿਧੈਃ ਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰੈਸ੍ਤਤੋ ਮੇ ਵ੍ਯਥਿਤਂ ਮਨਃ
ਉਹ ਹਮਲਾਵਰ ਸਾਰੇ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਤੇ ਉਪ-ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਨੂੰ ਰੋਕ ਕੇ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਹਥਿਆਰਾਂ ਨਾਲ ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਹਮਲਾ ਕਰਦੇ ਸਨ; ਇਸ ਨਾਲ ਮੇਰਾ ਮਨ ਘਬਰਾਇਆ।
ਤਤੋऽਹਂ ਮਾਤਲੇਰ੍ਵੀਰ੍ਯਮਦ੍ਭੁਤਂ ਸਮਦਰ੍ਸ਼ਯਮ੍। ਅਸ਼੍ਵਾਂਸ੍ਤਥਾ ਵੇਗਵਤੋ ਯਦਯਤ੍ਨਾਦਧਾਰਯਤ੍
ਫਿਰ ਮੈਂ ਮਾਤਲੀ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਅਜੋਬੀ ਤਾਕਤ ਦਿਖਾਈ, ਤੇ ਤੇਜ਼ ਘੋੜਿਆਂ ਨੂੰ ਬਿਨਾ ਕਿਸੇ ਜਤਨ ਦੇ ਰੋਕ ਲਿਆ।
ਤਤੋऽਹਂ ਲਘੁਭਿਸ਼੍ਚਿਤ੍ਰੈਰਸ੍ਤ੍ਰੈਸ੍ਤਾਨਸੁਰਾਨ੍ਰਣੇ। ਚਿਚ੍ਛੇਦ ਸਾਯੁਧਾਨ੍ਰਾਜਞ੍ਛਤਸ਼ੋऽਥ ਸਹਸ੍ਰਸ਼ਃ
ਫਿਰ, ਰਾਜਾ ਜੀ, ਹਲਕੇ ਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਹਥਿਆਰਾਂ ਨਾਲ, ਮੈਂ ਲੜਾਈ ਵਿੱਚ ਉਹ ਹਥਿਆਰਬੰਦ ਅਸੁਰਾਂ ਨੂੰ ਸੈਂਕੜਿਆਂ ਤੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਵਿੱਚ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ।
ਏਵਂ ਮੇ ਚਰਤਸ੍ਤਤ੍ਰ ਸਰ੍ਵਯਤ੍ਨੇਨ ਸ਼ਤ੍ਰੁਹਨ੍। ਪ੍ਰੀਤਿਮਾਨਭਵਦ੍ਵੀਰੋ ਮਾਤਲਿਃ ਸ਼ਕ੍ਰਸਾਰਥਿਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਜਦ ਮੈਂ ਪੂਰੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਨਾਲ ਵਿਰੋਧੀਆਂ ਨੂੰ ਮਾਰਦਾ ਗਿਆ, ਇੰਦਰ ਦੇ ਰਥੀ ਮਾਤਲੀ, ਜੋ ਸ਼ੂਰਵੀਰ ਸੀ, ਖੁਸ਼ ਹੋ ਗਿਆ।
ਵਧ੍ਯਮਾਨਾਸ੍ਤਤਸ੍ਤੈਸ੍ਤੁ ਹਯੈਸ੍ਤੇਨ ਰਥੇਨ ਚ। ਅਗਮਨ੍ਪ੍ਰਕ੍ਸ਼ਯਂ ਕੇਚਿਨ੍ਨ੍ਯਵਰ੍ਤਨ੍ਤ ਤਥਾऽਪਰੇ
ਉਹ ਘੋੜਿਆਂ ਤੇ ਰਥ ਦੀ ਚੋਟ ਨਾਲ ਕੁਝ ਮਰ ਗਏ, ਤੇ ਹੋਰ ਪਿੱਛੇ ਮੁੜ ਗਏ।
ਸ੍ਪਰ੍ਧਮਾਨਾ ਇਵਾਸ੍ਮਾਭਿਰ੍ਨਿਵਾਤਕਵਚਾ ਰਣੇ। ਸ਼ਰਵਰ੍षੈਃ ਸ਼ਰਾਰ੍ਤਂ ਮਾਂ ਮਹਦ੍ਭਿਃ ਪ੍ਰਤ੍ਯਵਾਰਯਨ੍
ਨਿਵਾਤਕਵਚ, ਜਿਵੇਂ ਸਾਡੇ ਨਾਲ ਲੜਾਈ ਵਿੱਚ ਮੁਕਾਬਲਾ ਕਰ ਰਹੇ ਹੋਣ, ਵੱਡੇ ਤੀਰਾਂ ਦੀ ਵਰਖਾ ਕਰਕੇ ਮੈਨੂੰ ਰੋਕ ਲਿਆ, ਮੈਂ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਪੀੜਤ ਸੀ।
ਸ਼ਰਵੇਗੈਰ੍ਨਿਹਤ੍ਯਾਹਮਸ੍ਤ੍ਰੈਃ ਸ਼ਰਵਿਘਾਤਿਭਿਃ। ਜ੍ਵਲਦ੍ਭਿਃ ਪਰਮੈਃ ਸ਼ੀਘ੍ਰੈਸ੍ਤਾਨਵਿਧ੍ਯਂ ਸਹਸ੍ਰਸ਼ਃ
ਮੈਂ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਹਥਿਆਰਾਂ ਨੂੰ ਰੋਕਣ ਵਾਲੇ, ਜਲਦੇ, ਵਧੀਆ ਤੇ ਤੇਜ਼ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ, ਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਤੀਰਾਂ ਦੀ ਹਮਲਾ ਨਸ਼ਟ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।
ਤਤਃ ਸਂਪੀਡ੍ਯਮਾਨਾਸ੍ਤੇ ਕ੍ਰੋਧਾਵਿष੍ਟਾ ਮਹਾਸੁਰਾਃ। ਅਪੀਡਯਨ੍ਮਾਂ ਸਹਿਤਾਃ ਸ਼ਕ੍ਤਿਸ਼ੂਲਾਸਿਵृष੍ਟਿਭਿਃ
ਫਿਰ ਉਹ ਵੱਡੇ ਅਸੁਰ, ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੋ ਕੇ, ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਕੇ ਮੈਨੂੰ ਭਾਲਿਆਂ, ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲਾਂ ਤੇ ਤਲਵਾਰਾਂ ਦੀ ਵਰਖਾ ਨਾਲ ਘੇਰ ਲਿਆ।
ਤਤੋऽਹਮਸ੍ਤ੍ਰਂ ਪ੍ਰਾਯੁਞ੍ਜਂ ਗਾਨ੍ਧਰ੍ਵਂ ਨਾਮ ਭਾਰਤ। ਦਯਿਤਂ ਦੇਵਰਾਜਸ੍ ਮਾਧਵਂ ਨਾਮ ਭਾਰਤ
ਫਿਰ, ਭਾਰਤ ਵੰਸ਼ੀ, ਮੈਂ ਉਹ ਹਥਿਆਰ ਵਰਤਿਆ ਜੋ ਗਾਂਧਰਵ ਨਾਮ ਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਪਿਆਰਾ ਹੈ।
ਤਤਃ ਖਙ੍ਗਾਂਸ੍ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲਾਂਸ਼੍ਚ ਤੋਮਰਾਂਸ਼ਚ੍ ਸਹਸ੍ਰਸ਼ਃ। ਅਸ੍ਤ੍ਰਵੀਰ੍ਯੇਣ ਸ਼ਤਧਾ ਤੈਰ੍ਮੁਕ੍ਤਾਨਹਮਚ੍ਛਿਦਮ੍
ਫਿਰ, ਉਸ ਹਥਿਆਰ ਦੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ, ਮੈਂ ਉਹਨਾਂ ਵੱਲੋਂ ਛੱਡੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਤਲਵਾਰਾਂ, ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲਾਂ ਤੇ ਭਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਸੈਂਕੜਿਆਂ ਟੁਕੜਿਆਂ ਵਿੱਚ ਤੋੜ ਦਿੱਤਾ।
ਛਿਤ੍ਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰਹਰਣਾਨ੍ਯੇषਾਂ ਤਤਸ੍ਤਾਨਪਿ ਸਰ੍ਵਸ਼ਃ। ਪ੍ਰਤ੍ਯਵਿਧ੍ਯਮਹਂ ਰੋषਾਦ੍ਦਸ਼ਭਿਰ੍ਦਸ਼ਭਿਃ ਸ਼ਰੈਃ
ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਹਥਿਆਰਾਂ ਨੂੰ ਤੋੜ ਕੇ, ਫਿਰ ਮੈਂ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ, ਹਰ ਇੱਕ ਨੂੰ ਦਸ-ਦਸ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਵੱਜਾ ਦਿੱਤਾ।
ਗਾਣ੍ਡੀਵਾਦ੍ਧਿ ਤਦਾ ਸਙ੍ਖ੍ਯੇ ਯਥਾ ਭ੍ਰਮਰਪਙ੍ਕ੍ਤਯਃ। ਨਿष੍ਪਤਨ੍ਤਿ ਮਹਾਬਾਣਾਸ੍ਤਨ੍ਮਾਤਲਿਰਪੂਜਯਤ੍
ਗਾਂਧੀਵ ਤੋਂ, ਉਸ ਜੰਗ ਵਿੱਚ, ਵੱਡੇ ਤੀਰਾਂ ਮਧਮੱਖੀਆਂ ਦੇ ਝੁੰਡ ਵਾਂਗ ਨਿਕਲਦੇ ਸਨ, ਤੇ ਮਾਤਲੀ ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਸਤਿਕਾਰ ਦਿੱਤਾ।
ਤੇषਾਮਪਿ ਤੁ ਬਾਣਾਸ੍ਤੇ ਬਹੁਤ੍ਵਾਚ੍ਛਲਭਾ ਇਵ। ਅਵਾਕਿਰਨ੍ਮਾਂ ਬਲਵਤ੍ਤਾਨਹਂ ਵ੍ਯਧਮਂ ਸ਼ਰੈਃ
ਪਰ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਤੀਰ, ਬਹੁਤ ਵੱਧ ਹੋਣ ਕਰਕੇ, ਮੈਨੂੰ ਟिड਼ੀਆਂ ਵਾਂਗ ਘੇਰ ਲਿਆ, ਤੇ ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ।
ਵਧ੍ਯਮਾਨਾਸ੍ਤਤਸ੍ਤੇ ਤੁ ਨਿਵਾਤਕਵਚਾਃ ਪੁਨਃ। ਸ਼ਰਵਰ੍षੈਰ੍ਮਹਦ੍ਭਿਰ੍ਮਾਂ ਸਮਨ੍ਤਾਤ੍ਪਰ੍ਯਵਾਰਯਨ੍
ਮੁੜ, ਨਿਵਾਤਕਵਚ, ਜਦੋਂ ਮਾਰੇ ਜਾ ਰਹੇ ਸਨ, ਵੱਡੀ ਤੀਰਾਂ ਦੀ ਵਰਖਾ ਕਰਕੇ ਮੈਨੂੰ ਚਾਰ ਪਾਸੇ ਤੋਂ ਘੇਰ ਲਿਆ।
ਸ਼ਰਵੇਗਾਨ੍ਨਿਹਤ੍ਯਾਹਮਸ੍ਤ੍ਰੈਰਸ੍ਤ੍ਰਵਿਘਾਤਿਭਿਃ। ਜ੍ਵਲਦ੍ਭਿਃ ਪਰਮੈਃ ਸ਼ੀਘ੍ਰੈਸ੍ਤਾਨਵਿਧ੍ਯਂ ਸਹਸ੍ਰਸ਼ਃ
ਮੈਂ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਹਥਿਆਰਾਂ ਨੂੰ ਰੋਕਣ ਵਾਲੇ, ਜਲਦੇ, ਵਧੀਆ ਤੇ ਤੇਜ਼ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ, ਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਤੀਰਾਂ ਦੀ ਹਮਲਾ ਨਸ਼ਟ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।
ਤੇषਾਂ ਛਿਨ੍ਨਾਨਿ ਗਾਤ੍ਰਾਣਿ ਵਿਸृਜਨ੍ਤਿਸ੍ਮ ਸ਼ੋਣਿਤਮ੍। ਪ੍ਰਾਵृषੀਵਾਭਿਵृष੍ਟਾਨਿ ਸ਼ृਙ੍ਗਾਣ੍ਯਥ ਧਰਾਭृਤਾਮ੍
ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਸਰੀਰ, ਕੱਟੇ ਹੋਏ, ਲਹੂ ਵਗਾ ਰਹੇ ਸਨ, ਜਿਵੇਂ ਪਹਾੜਾਂ ਦੇ ਚੋਟੀ ਮੀਂਹ ਵਿੱਚ ਭਿੱਜ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਇਨ੍ਦ੍ਰਾਸ਼ਨਿਸਮਸ੍ਪਰ੍ਸ਼ੈਰ੍ਵੇਗਵਦ੍ਭਿਰਜਿਹ੍ਮਗੈਃ। ਮਦ੍ਵਾਣੈਰ੍ਵਧ੍ਯਮਾਨਾਸ੍ਤੇ ਸਮੁਦ੍ਵਿਗ੍ਰਾਃ ਸ੍ਮ ਦਾਨਵਾਃ
ਮੇਰੇ ਤੀਰ, ਜੋ ਇੰਦਰ ਦੀ ਬਿਜਲੀ ਵਾਂਗ ਤੇਜ਼, ਸਿੱਧੇ ਤੇ ਨੁਕਦਾਰ ਸਨ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਵੱਜੇ, ਤੇ ਦਾਨਵ ਘਬਰਾਏ ਹੋਏ ਹੋ ਗਏ।