ਸ ਮਾਮਪृਚ੍ਛਤ੍ਕੌਨ੍ਤੇਯ ਕ੍ਵਾਸਿ ਗਨ੍ਤਾ ਬ੍ਰਵੀਹਿ ਮੇ। ਤਸ੍ਮਾ ਅਵਿਤਥਂ ਸਰ੍ਵਮਬ੍ਰਵਂ ਕੁਰੁਨਨ੍ਦਨ
ਉਹ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਪੁੱਛਿਆ, 'ਕੌਂਤੀਪੁੱਤਰ, ਤੂੰ ਕਿੱਥੇ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੈਂ? ਮੈਨੂੰ ਦੱਸ।' ਮੈਂ, ਕੁਰੁਆਂ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ, ਉਸ ਨੂੰ ਸੱਚ ਸਾਰਾ ਦੱਸ ਦਿੱਤਾ।
ਸ ਤਥ੍ਯਂ ਮਮ ਤਚ੍ਛ੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੋ ਰਾਜਸਤ੍ਤਮ। ਅਪੂਜਯਤ ਮਾਂ ਰਾਜਨ੍ਪ੍ਰੀਤਿਮਾਂਸ਼੍ਚਾਭਵਨ੍ਮਯਿ
ਮੇਰੀ ਸੱਚੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਉਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਰਾਜਿਆਂ ਵਿਚੋਂ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ, ਮੈਨੂੰ ਸਤਿਕਾਰ ਦਿੱਤਾ ਤੇ ਮੇਰੇ ਲਈ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਭਰ ਗਿਆ।
ਤਤੋ ਮਾਮਬ੍ਰਵੀਤ੍ਪ੍ਰੀਤਸ੍ਤਪ ਆਤਿष੍ਠ ਭਾਰਤ। ਤਪਸ੍ਵੀ ਨਚਿਰੇਣ ਤ੍ਵਂ ਦ੍ਰਕ੍ਸ਼੍ਯਸੇ ਵਿਬੁਧਾਧਿषਮ੍
ਫਿਰ ਉਹ ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਕਿਹਾ, "ਤੂੰ ਤਪ ਕਰ, ਭਾਰਤ ਵੰਸ਼ੀ। ਤੂੰ ਤਪ ਕਰੇਗਾ ਤਾਂ ਜਲਦੀ ਹੀ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਨੂੰ ਵੇਖ ਲਵੇਗਾ।"
ਤਤੋऽਹਂ ਵਚਨਾਤ੍ਤਸ੍ਯ ਗਿਰਿਮਾਰੁਹ੍ਯ ਸ਼ੈਸ਼ਿਰਮ੍। ਤਪੋऽਤਪ੍ਯਂ ਮਹਾਰਾਜ ਮਾਸਂ ਮੂਲਫਲਾਸ਼ਨਃ
ਉਸ ਦੀ ਗੱਲ ਮੰਨ ਕੇ, ਰਾਜਾ ਜੀ, ਮੈਂ ਸ਼ੈਸ਼ਿਰ ਪਹਾੜ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹ ਗਿਆ ਅਤੇ ਇੱਕ ਮਹੀਨਾ ਤਪ ਕੀਤਾ, ਜੜਾਂ ਤੇ ਫਲ ਖਾ ਕੇ ਜੀਵਨ ਗੁਜਾਰਿਆ।
ਦ੍ਵਿਤੀਯਸ਼੍ਚਾਪਿ ਮੇ ਮਾਸੋ ਜਲਂ ਭਕ੍ਸ਼ਯਤੋ ਗਤਃ। ਨਿਰਾਹਾਰਸ੍ਤृਤੀਯੇऽਥ ਮਾਸੇ ਪਾਣ੍ਡਵਨਨ੍ਦਨ
ਦੂਜੇ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ ਮੈਂ ਸਿਰਫ਼ ਪਾਣੀ ਪੀ ਕੇ ਰਹਿਆ; ਤੀਜੇ ਮਹੀਨੇ, ਪਾਂਡਵਾਂ ਦੇ ਖੁਸ਼ੀ, ਮੈਂ ਬਿਲਕੁਲ ਭੋਜਨ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ।
ਊਰ੍ਧ੍ਵਬਾਹੁਸ਼੍ਚਤੁਰ੍ਥਂ ਤੁ ਮਾਸਮਸ੍ਮਿ ਸ੍ਥਿਤਸ੍ਤਦਾ। ਨ ਚ ਮੇ ਹੀਯਤੇ ਪ੍ਰਾਣਸ੍ਤਦਦ੍ਭੁਤਮਿਵਾਭਵਤ੍
ਚੌਥੇ ਮਹੀਨੇ ਮੈਂ ਹੱਥ ਉੱਚੇ ਕਰ ਕੇ ਖੜਾ ਰਿਹਾ; ਪਰ ਮੇਰੀ ਜਿੰਦਗੀ ਘੱਟ ਨਹੀਂ ਹੋਈ, ਇਹ ਵਾਕਈ ਅਜੀਬ ਲੱਗਾ।
ਪਞ੍ਚਮੇ ਤ੍ਵਥ ਸਂਪ੍ਰਾਪ੍ਤੇ ਪ੍ਰਥਮੇ ਦਿਵਸੇ ਗਤੇ। ਵਰਾਹਸਂਸ੍ਥਿਤਂ ਭੂਤਂ ਮਤ੍ਸਮੀਪਂ ਸਮਾਗਮਤ੍
ਪੰਜਵੇਂ ਮਹੀਨੇ ਦੇ ਪਹਿਲੇ ਦਿਨ ਦੇ ਲੰਘਣ ਤੇ, ਇੱਕ ਵੱਡਾ ਸੂਰ ਦਾ ਰੂਪ ਧਾਰਣ ਵਾਲਾ ਜੀਵ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਆ ਗਿਆ।
ਨਿਘ੍ਨਨ੍ਪ੍ਰੋਥੇਨ ਪृਥਿਵੀਂ ਵਿਲਿਖਂਸ਼੍ਚਰਣੈਰਪਿ। ਸਂਮਾਰ੍ਜਞ੍ਜਠਰੇਣੋਰ੍ਵੀਂ ਵਿਵਰ੍ਤਂਸ਼੍ਚ ਮੁਹੁਰ੍ਮੁਹੁਃ
ਉਹ ਆਪਣੀ ਨੱਕ ਨਾਲ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਵੱਜਦਾ, ਪੈਰਾਂ ਨਾਲ ਖੁਰਚਦਾ, ਪੇਟ ਨਾਲ ਜ਼ਮੀਨ ਨੂੰ ਸਾਫ਼ ਕਰਦਾ ਅਤੇ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਘੁੰਮਦਾ ਸੀ।
ਅਨੁ ਤਸ੍ਯਾਪਰਂ ਭੂਤਂ ਮਹਤ੍ਕੈਰਾਤਸਂਸ੍ਥਿਤਮ੍। ਧਨੁਰ੍ਬਾਣਾਸਿਮਤ੍ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਂ ਸ੍ਤ੍ਰੀਗਣਾਨੁਗਤਂ ਤਦਾ
ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਇੱਕ ਹੋਰ ਵੱਡਾ ਜੀਵ ਆਇਆ, ਜੋ ਵੱਡੇ ਕਿਰਾਤ ਦਾ ਰੂਪ ਧਾਰ ਕੇ, ਧਨੁ, ਤੀਰ ਤੇ ਤਲਵਾਰ ਲੈ ਕੇ, ਔਰਤਾਂ ਦੇ ਸਮੂਹ ਨਾਲ ਆਇਆ।
ਤਤੋऽਹਂ ਧਨੁਰਾਦਾਯ ਤਥਾऽਕ੍ਸ਼ਯ੍ਯੇ ਮਹੇषੁਧੀ। ਅਤਾਡਯਂ ਸ਼ਰੇਣਾਥ ਤਦ੍ਭੂਤਂ ਰੋਮਹਰ੍षਣਮ੍
ਫਿਰ ਮੈਂ ਆਪਣਾ ਅਖੁੱਤ ਮਹਾਨ ਧਨੁ ਚੁੱਕਿਆ ਅਤੇ ਉਸ ਡਰਾਉਣੇ ਜੀਵ ਨੂੰ ਤੀਰ ਨਾਲ ਵੱਜਿਆ।
ਯੁਪਤ੍ਤਂ ਕਿਰਾਤਸ੍ਤੁ ਵਿਕृष੍ਯ ਬਲਵਦ੍ਧਨੁਃ। ਅਭ੍ਯਾਜਘ੍ਨੇ ਦृਢਤਰਂ ਕਮ੍ਪਯਨ੍ਨਿਵ ਮੇਦਿਨੀਮ੍
ਕਿਰਾਤ ਨੇ ਆਪਣਾ ਤੂਣੀ ਬੰਨ੍ਹ ਕੇ, ਮਜ਼ਬੂਤ ਧਨੁ ਖਿੱਚਿਆ ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਕੰਪਾ ਦੇਣ ਵਾਲੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਵਾਪਸ ਤੀਰ ਚਲਾਇਆ।
ਸਤੁ ਮਾਮਬ੍ਰਵੀਦ੍ਰਾਜਨ੍ਮਮ ਪੂਰ੍ਵਪਰਿਗ੍ਰਹਃ। ਮृਗਯਾਧਰ੍ਮਮੁਤ੍ਸृਜ੍ਯ ਕਿਮਰ੍ਥਂ ਤਾਡਿਤਸ੍ਤ੍ਵਯਾ
ਉਸ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਕਿਹਾ, "ਰਾਜਾ, ਇਹ ਮੇਰਾ ਪੁਰਾਣਾ ਹੱਕ ਹੈ; ਤੂੰ ਸ਼ਿਕਾਰ ਦਾ ਧਰਮ ਛੱਡ ਕੇ ਮੈਨੂੰ ਕਿਉਂ ਵੱਜਿਆ?"
ਏष ਤੇ ਨਿਸ਼ਿਤੈਰ੍ਬਾਣੈਰ੍ਦਰ੍ਪਂ ਹਨ੍ਮਿ ਸ੍ਥਿਰੋ ਭਵ। ਸਂਘਰ੍षਵਾਨ੍ਮਹਾਕਾਯਸ੍ਤਤੋ ਮਾਮਭ੍ਯਧਾਵਤ
"ਇਨ੍ਹਾਂ ਤੇਜ਼ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਮੈਂ ਤੇਰੀ ਹੰਕਾਰ ਨੂੰ ਮਿਟਾ ਦੇਵਾਂਗਾ; ਤੂੰ ਡਟ ਕੇ ਖੜਾ ਰਹਿ!" ਉਹ ਵੱਡੀ ਦੇਹ ਵਾਲਾ, ਲੜਾਕੂ, ਮੈਨੂੰ ਵੱਲ ਦੌੜਿਆ।
ਤਤੋ ਗਿਰਿਮਿਵਾਤ੍ਯਰ੍ਥਮਾਵृਣੋਨ੍ਮਾਂ ਮਹਾਸ਼ਰੈਃ। ਤਂ ਚਾਹਂ ਸ਼ਰਵਰ੍षੇਣ ਮਹਤਾ ਸਮਵਾਕਿਰਮ੍
ਫਿਰ ਉਹ ਪਹਾੜ ਵਾਂਗੂ, ਮੈਨੂੰ ਵੱਡੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਬਹੁਤ ਘੇਰ ਲਿਆ; ਤੇ ਮੈਂ ਵੀ ਉਸ ਨੂੰ ਵੱਡੀ ਤੀਰ-ਵਰਖਾ ਨਾਲ ਵੱਜਿਆ।
ਤਤਃ ਸ਼ਰੈਰ੍ਦੀਪ੍ਤਮੁਖੈਰ੍ਯਨ੍ਤ੍ਰਿਤੈਰਨੁ ਯਨ੍ਤ੍ਰਿਤੈਃ। ਪ੍ਰਤ੍ਯਵਿਧ੍ਯਮਹਂ ਤਂ ਤੁ ਵਜ੍ਰੈਰਿਵ ਸ਼ਿਲੋਚ੍ਚਯਮ੍
ਫਿਰ ਮੈਂ ਚਮਕਦੇ, ਨਿਸ਼ਾਨੇ ਤੇ ਲੱਗੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ, ਉਸ ਨੂੰ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਵੱਜਿਆ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਵਜਰ ਪਹਾੜ ਦੀ ਚੋਟੀ ਤੇ ਵੱਜਦੇ ਹਨ।
ਤਸ੍ਯ ਤਚ੍ਛਤਧਾ ਰੂਪਮਭਵਚ੍ਚ ਸਹਸ੍ਰਧਾ। ਤਾਨਿ ਚਾਸ੍ਯ ਸ਼ਰੀਰਾਣਿ ਸ਼ਰੈਰਹਮਤਾਡਯਮ੍
ਉਸ ਦੀ ਆਕृति ਸੌ ਗੁਣਾ ਹੋ ਗਈ, ਫਿਰ ਹਜ਼ਾਰ ਗੁਣਾ; ਤੇ ਮੈਂ ਉਹਨਾਂ ਸਾਰੇ ਸਰੀਰਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਵੱਜਿਆ।
ਪੁਨਸ੍ਤਾਨਿ ਸ਼ਰੀਰਾਣਿ ਏਕੀਭੂਤਾਨਿ ਭਾਰਤ। ਅਦृਸ਼੍ਯਨ੍ਤ ਮਹਾਰਾਜ ਤਾਨ੍ਯਹਂ ਵ੍ਯਧਮਂ ਪੁਨਃ
ਫਿਰ ਉਹ ਸਾਰੇ ਸਰੀਰ ਇਕ ਹੋ ਕੇ ਗਾਇਬ ਹੋ ਗਏ, ਰਾਜਾ ਜੀ; ਤੇ ਮੈਂ ਮੁੜ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਵੱਜਿਆ।
ਅਣੁਰ੍ਬृਹਚ੍ਛਿਰਾ ਭੂਤ੍ਵਾ ਬृਹਚ੍ਚਾਣੁਸ਼ਿਰਾਃ ਪੁਨਃ। ਏਕੀਭੂਤਸ੍ਤਦਾ ਰਾਜਨ੍ਸੋऽਭ੍ਯਵਰ੍ਤਤ ਮਾਂ ਯੁਧਿ
ਉਹ ਛੋਟਾ ਹੋ ਕੇ ਵੱਡਾ ਸਿਰ ਬਣ ਗਿਆ, ਫਿਰ ਵੱਡਾ ਹੋ ਕੇ ਛੋਟਾ ਸਿਰ ਬਣਿਆ; ਫਿਰ ਇਕ ਹੋ ਕੇ, ਉਹ ਮੇਰੇ ਵਿਰੁੱਧ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਆ ਗਿਆ।
ਯਦਾऽਭਿਭਵਿਤੁਂ ਬਾਣੈਰ੍ਨ ਚ ਸ਼ਕ੍ਨੋਮਿ ਤਂ ਰਣੇ। ਤਤੋ ਮਹਾਸ੍ਤ੍ਰਮਾਤਿष੍ਠਂ ਵਾਯਵ੍ਯਂ ਭਰਤਰ੍षਭ
ਜਦ ਮੈਂ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਉਸ ਨੂੰ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਹਰਾ ਨਹੀਂ ਸਕਿਆ, ਤਾਂ, ਭਾਰਤਾਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ, ਮੈਂ ਵੱਡਾ ਵਾਯੂ-ਅਸਤਰ ਵਰਤਿਆ।
ਨ ਚੈਨਮਸ਼ਕਂ ਹਨ੍ਤੁਂ ਤਦਦ੍ਭੁਤਮਿਵਾਭਵਤ੍। ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਪ੍ਰਤਿਹਤੇ ਚਾਸ੍ਤ੍ਰੇ ਵਿਸ੍ਮਯੋ ਮੇ ਮਹਾਨਭੂਤ੍
ਪਰ ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਮਾਰ ਨਹੀਂ ਸਕਿਆ, ਇਹ ਵਾਕਈ ਅਜੀਬ ਸੀ; ਤੇ ਜਦ ਉਹ ਅਸਤਰ ਰੋਕਿਆ ਗਿਆ, ਮੈਂ ਬਹੁਤ ਹੈਰਾਨ ਹੋ ਗਿਆ।
ਤਤ੍ਰਾਪਿ ਚ ਮਹਾਰਾਜ ਸਵਿਸ਼ੇषਮਹਂ ਤਤਃ। ਅਸ੍ਤ੍ਰਪੂਗੇਨ ਮਹਤਾ ਰਣੇ ਭੂਤਮਵਾਕਿਰਮ੍
ਉਥੇ, ਮਹਾਨ ਰਾਜਾ, ਮੈਂ ਉਸ ਭੂਤ ਨੂੰ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਵੱਡੇ ਹਥਿਆਰਾਂ ਦੇ ਗੋਲੇ ਨਾਲ ਖਾਸ ਤੌਰ 'ਤੇ ਘੇਰ ਲਿਆ।
ਸ੍ਥੂਣਾਕਰ੍ਣਮਥੋ ਜਾਲਂ ਸ਼ਰਵਰ੍षਂ ਸ਼ਰੋਲ੍ਵਣਮ੍। ਸ਼ਲਭਾਸ੍ਤ੍ਰਮਸ਼੍ਮਵਰ੍षਂ ਸਮਾਸ੍ਥਾਯਾਹਮਭ੍ਯਯਾਮ੍
ਫਿਰ ਮੈਂ ਸਥੂਣਾਕਰਨ, ਜਾਲਾ, ਤੇ ਤੇਜ਼ ਬਾਣਾਂ ਦੀ ਵਰਖਾ, ਸ਼ਲਭਾ ਤੇ ਅਸ਼ਮਵਰਸ਼ ਹਥਿਆਰ ਵਰਤ ਕੇ ਅੱਗੇ ਵਧਿਆ।
ਜਗ੍ਰਾਸ ਪ੍ਰਸਭਂ ਤਾਨਿ ਸਰ੍ਵਾਣ੍ਯਸ੍ਤ੍ਰਾਣਿ ਮੇ ਨृਪ। ਤੇषੁ ਸਰ੍ਵੇषੁ ਜਗ੍ਧੇषੁ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਸ੍ਤ੍ਰਂ ਮਹਦਾਦਿਸ਼ਮ੍
ਰਾਜਾ, ਉਸ ਭੂਤ ਨੇ ਮੇਰੇ ਸਾਰੇ ਹਥਿਆਰ ਜਬਰਦਸਤੀ ਨਿਗਲ ਲਏ। ਜਦ ਉਹ ਸਾਰੇ ਖਤਮ ਹੋ ਗਏ, ਮੈਂ ਵੱਡਾ ਬ੍ਰਹਮਾਸਤਰ ਚਲਾਇਆ।
ਤਤਃ ਪ੍ਰਜ੍ਵਲਿਤੈਰ੍ਬਾਣੈਃ ਸਰ੍ਵਤਸ਼੍ਚੋਪਚੀਯਤ। ਉਪਚੀਯਮਾਨਸ਼੍ਚ ਤਦਾ ਮਹਾਸ੍ਤ੍ਰੇਣ ਵ੍ਯਵਰ੍ਧਤ
ਫਿਰ, ਜਦ ਹਰ ਪਾਸੇ ਤੋਂ ਜਲਦੇ ਬਾਣ ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ, ਮਹਾ-ਅਸਤਰ ਨਾਲ ਉਸ ਭੂਤ ਦੀ ਤਾਕਤ ਹੋਰ ਵਧ ਗਈ।
ਤਤਃ ਸਂਤਾਪਿਤਾ ਲੋਕਾ ਮਤ੍ਪ੍ਰਸੂਤੇਨ ਤੇਜਸਾ। ਕ੍ਸ਼ਣਏਨ ਹਿ ਦਿਸ਼ਃ ਸ੍ਵਂ ਚ ਸਰ੍ਵਤੋ ਹਿ ਵਿਦੀਪਿਤਂ
ਫਿਰ, ਮੇਰੇ ਤੋਂ ਉਠੀ ਹੋਈ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਸਾਰੇ ਲੋਕ ਤਪ ਗਏ; ਇਕ ਪਲ ਵਿੱਚ ਹੀ ਸਾਰੇ ਪਾਸੇ ਤੇ ਮੇਰਾ ਆਪ ਵੀ ਚਮਕ ਉਠਿਆ।
ਤਦਪ੍ਯਸ੍ਤ੍ਰਂ ਮਹਾਤੇਜਾਃ ਕ੍ਸ਼ਣੇਨੈਵ ਵ੍ਯਸ਼ਾਮਯਤ੍। ਬ੍ਰ੍ਹਮਾਸ੍ਤ੍ਰੇ ਤੁ ਹਤੇ ਰਾਜਨ੍ਭਯਂ ਮਾਂ ਮਹਦਾਵਿਸ਼ਤ੍
ਉਹ ਮਹਾ-ਤੇਜ ਵਾਲਾ ਭੂਤ ਉਸ ਹਥਿਆਰ ਨੂੰ ਵੀ ਇਕ ਪਲ ਵਿੱਚ ਠੰਢਾ ਕਰ ਗਿਆ; ਰਾਜਾ, ਜਦ ਬ੍ਰਹਮਾਸਤਰ ਮਾਰਿਆ ਗਿਆ, ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਵੱਡਾ ਡਰ ਛਾ ਗਿਆ।
ਤਤੋऽਹਂ ਧਨੁਰਾਦਾਯ ਤਥਾऽਕ੍ਸ਼ਯ੍ਯੇ ਮਹੇषੁਧੀ। ਸਹਸਾऽਭ੍ਯਹਨਂ ਭੂਤਂ ਤਾਨ੍ਯਪ੍ਯਸ੍ਤ੍ਰਾਣ੍ਯਭਕ੍ਸ਼ਯਤ੍
ਫਿਰ, ਮੈਂ ਆਪਣਾ ਧਨੁਸ਼ ਤੇ ਅਖੰਡ ਤੀਰ-ਭੰਡ ਲੈ ਕੇ, ਉਸ ਭੂਤ ਨੂੰ ਅਚਾਨਕ ਵੱਜਿਆ, ਪਰ ਉਹ ਹਥਿਆਰ ਵੀ ਉਸ ਨੇ ਨਿਗਲ ਲਏ।
ਏਤੇष੍ਵਸ੍ਤ੍ਰੇषੁ ਭੂਤੇਨ ਭਕ੍ਸ਼ਿਤੇष੍ਵਾਯੁਧੇषੁ ਚ। ਮਮ ਤਸ੍ ਚ ਭੂਤਸ੍ਯ ਬਾਹੁਯੁਦ੍ਧਮਵਰ੍ਤਤ
ਜਦ ਉਸ ਭੂਤ ਨੇ ਇਹ ਹਥਿਆਰ ਤੇ ਹਥ-ਹਥਿਆਰ ਨਿਗਲ ਲਏ, ਤਾਂ ਮੇਰੇ ਤੇ ਉਸ ਭੂਤ ਵਿਚ ਹੱਥੋਂ-ਹੱਥ ਲੜਾਈ ਹੋਈ।
ਵ੍ਯਾਯਾਮਂ ਮੁष੍ਟਿਭਿਃ ਕृਤ੍ਵਾ ਤਲੈਰਭਿਸਮਾਹਤੌ। ਅਪਾਯਚ੍ਚ ਤਦ੍ਭੂਤਮਹਂ ਚਾਪਾਤਯਂ ਮਹੀਮ੍
ਅਸੀਂ ਮੁੱਠੀਆਂ ਨਾਲ ਜ਼ੋਰ ਲਾਇਆ ਤੇ ਹਥੇਲੀਆਂ ਨਾਲ ਵੱਜੇ, ਮੈਂ ਉਸ ਭੂਤ ਨੂੰ ਡਿੱਗਾ ਦਿੱਤਾ ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਸੁੱਟ ਦਿੱਤਾ।
ਤਤਃ ਪ੍ਰਹਸ੍ਯ ਤਦ੍ਭੂਤਂ ਤਤ੍ਰੈਵਾਨ੍ਤਰਧੀਯਤ। ਸਹ ਸ੍ਤ੍ਰੀਭਿਰ੍ਮਹਾਰਾਜ ਪਸ਼੍ਯਤੋ ਮੇऽਦ੍ਭੁਤੋਪਮਮ੍
ਫਿਰ, ਹੱਸ ਕੇ, ਉਹ ਭੂਤ ਆਪਣੇ ਸਤੀਆਂ ਸਮੇਤ ਉਥੇ ਹੀ ਮੇਰੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਸਾਹਮਣੇ ਅਜੋਕੇ ਢੰਗ ਨਾਲ ਗਾਇਬ ਹੋ ਗਿਆ।