ਅਭਿਵਾਦਯਮਾਨਂ ਤਂ ਮੂਰ੍ਧ੍ਨ੍ਯੁਪਾਘ੍ਰਾਯ ਪਾਣ੍ਡਵਮ੍। ਹਰ੍षਗਦ੍ਗਦਯਾ ਵਾਚਾ ਪ੍ਰਹृष੍ਟੋऽਰ੍ਜੁਨਮਬ੍ਰਵੀਤ੍
ਜਦ ਅਰਜੁਨ ਨੇ ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ, ਰਾਜਾ ਨੇ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਉਸ ਨੂੰ ਗਲੇ ਲਾਇਆ, ਉਸਦੇ ਮੱਥੇ ਨੂੰ ਚੁੰਮਿਆ ਤੇ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਭਰੀ ਆਵਾਜ਼ 'ਚ ਉਸ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕੀਤੀ।
ਕਥਮਰ੍ਜੁਨ ਕਾਲੋऽਯਂ ਸ੍ਵਰ੍ਗੇ ਰਵ੍ਯਤਿਗਤਸ੍ਤਵ। ਕਥਂ ਚਾਸ੍ਤ੍ਰਾਣ੍ਯਵਾਪ੍ਤਾਨਿ ਦੇਵਰਾਜਸ਼੍ਚ ਤੋषਿਤਃ
ਅਰਜੁਨ, ਤੇਰਾ ਸਵਰਗ 'ਚ ਸਮਾਂ ਕਿਵੇਂ ਲੰਘਿਆ? ਤੂੰ ਹਥਿਆਰ ਕਿਵੇਂ ਲਏ ਤੇ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਕਿਵੇਂ ਖੁਸ਼ ਕੀਤਾ?
ਸਮ੍ਯਗ੍ਵਾ ਤੇ ਗृਹੀਤਾਨਿ ਕਚ੍ਚਿਦਸ੍ਤ੍ਰਾਣਿ ਪਾਣ੍ਡਵ। ਕਚ੍ਚਿਤ੍ਸੁਰਾਧਿਪਃ ਪ੍ਰੀਤੋ ਰੁਦ੍ਰਸ਼੍ਚਾਸ੍ਤ੍ਰਾਣ੍ਯਦਾਤ੍ਤਵ
ਪਾਂਡਵ, ਕੀ ਤੂੰ ਹਥਿਆਰ ਠੀਕ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਲਏ? ਕੀ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਖੁਸ਼ ਹੋਇਆ, ਤੇ ਰੁਦ੍ਰ ਨੇ ਆਪਣੇ ਹਥਿਆਰ ਤੈਨੂੰ ਦਿੱਤੇ?
ਯਥਾ ਦृष੍ਟਸ਼੍ਚ ਤੇ ਸ਼ਕ੍ਰੋ ਭਗਵਾਨ੍ਵਾ ਪਿਨਾਕਧृਤ੍। ਯਥੈਵਾਸ੍ਤ੍ਰਾਣ੍ਯਵਾਪ੍ਤਾਨਿ ਯਥੈਵਾਰਾਧਿਤਾਸ਼੍ਚ ਤੇ
ਮੈਨੂੰ ਦੱਸ ਕਿ ਤੂੰ ਸ਼ਕਰ ਨੂੰ ਤੇ ਪਿਨਾਕ ਧਾਰੀ ਭਗਵਾਨ ਨੂੰ ਕਿਵੇਂ ਵੇਖਿਆ, ਹਥਿਆਰ ਕਿਵੇਂ ਲਏ ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਿਵੇਂ ਕੀਤੀ।
ਯਥੋਕ੍ਤਵਾਂਸ੍ਤ੍ਵਾਂ ਭਗਵਾਞ੍ਸ਼ਤਕ੍ਰਤੁਰਰਿਂਦਮ। ਕृਤਪ੍ਰਿਯਸ੍ਤ੍ਵਯਾऽਸ੍ਮੀਤਿ ਤਸ੍ਯ ਤੇ ਕਿਂ ਪ੍ਰਿਯਂ ਕृਤਮ੍
ਜਿਵੇਂ ਭਗਵਾਨ ਸ਼ਤਕ੍ਰਤੁ ਨੇ ਤੈਨੂੰ ਕਿਹਾ, 'ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਖੁਸ਼ ਹਾਂ' — ਉਸ ਨੂੰ ਤੇਰੇ ਕਿਸ ਕੰਮ ਨੇ ਖੁਸ਼ ਕੀਤਾ?
ਏਤਦਿਚ੍ਛਾਮ੍ਯਹਂ ਸ਼੍ਰੋਤੁਂ ਵਿਸ੍ਤਰੇਣ ਮਹਾਦ੍ਯੁਤੇ। ਯਥਾ ਤੁष੍ਟੋ ਮਹਾਦੇਵੋ ਦੇਵਰਾਜਸ੍ਤਥਾऽਨਘ
ਮੈਂ ਇਹ ਸਭ ਵਿਸਥਾਰ ਨਾਲ ਸੁਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਮਹਾਦੇਵ ਤੇ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਤੈਨੂੰ ਕਿਵੇਂ ਖੁਸ਼ ਹੋਏ, ਓ ਪਾਪ ਰਹਿਤ।
ਯਚ੍ਚਾਪਿ ਵਜ੍ਰਪਾਣੇਸ੍ਤੁ ਪ੍ਰਿਯਂ ਕृਤਮਰਿਂਦਮ। ਏਤਦਾਖ੍ਯਾਹਿ ਮੇ ਸਰ੍ਵਮਖਿਲੇਨ ਧਨਂਜਯ
ਤੇ ਜਿਹੜਾ ਕੰਮ ਤੂੰ ਵਜਰਧਾਰੀ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਕਰਨ ਲਈ ਕੀਤਾ, ਓ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲੇ, ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮੈਨੂੰ ਦੱਸ, ਧਨੰਜਯ।
ਸ਼ृਣੁ ਹਨ੍ਤ ਮਹਾਰਾਜ ਵਿਧਿਨਾ ਯੇਨ ਦृष੍ਟਵਾਨ੍। ਸ਼ਤਕ੍ਰਤੁਮਹਂ ਦੇਵਂ ਭਗਵਨ੍ਤਂ ਚ ਸ਼ਂਕਰਮ੍
ਸੁਣ, ਵੱਡੇ ਰਾਜਾ, ਕਿ ਮੈਂ ਕਿਵੇਂ ਵਿਧੀ ਨਾਲ ਸ਼ਤਕ੍ਰਤੁ ਦੇਵ ਤੇ ਭਗਵਾਨ ਸ਼ੰਕਰ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ।
ਵਿਦ੍ਯਾਮਧੀਤ੍ਯ ਤਾਂ ਰਾਜਂਸ੍ਤ੍ਵਯੋਕ੍ਤਾਮਰਿਮਰ੍ਦਨ। ਭਵਤਾ ਚ ਸਮਾਦਿष੍ਟਸ੍ਤਪਸੇ ਪ੍ਰਸ੍ਥਿਤੋ ਵਨਮ੍
ਜੋ ਗਿਆਨ ਤੂੰ ਦੱਸਿਆ ਸੀ, ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲੇ, ਉਹ ਪੜ੍ਹ ਕੇ ਤੇ ਤੇਰੇ ਆਦੇਸ਼ 'ਤੇ, ਮੈਂ ਤਪस्या ਕਰਨ ਲਈ ਜੰਗਲ ਵੱਲ ਰਵਾਨਾ ਹੋਇਆ।
ਭृਗੁਤੁਨ੍ਦਮਥੋ ਗਤ੍ਵਾ ਕਾਮ੍ਯਕਾਦਾਸ੍ਥਿਤਸ੍ਤਪਃ। ਏਕਰਾਤ੍ਰੋषਿਤਃ ਕਂਚਿਦਪਸ਼੍ਯਂ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਂ ਪਥਿ
ਫਿਰ, ਕਾਮਯਕ ਤੋਂ ਭ੍ਰਿਗੁਤੁੰਡ ਗਏ ਤੇ ਤਪ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਇੱਕ ਰਾਤ ਉਥੇ ਰਹਿ ਕੇ, ਰਸਤੇ 'ਤੇ ਇੱਕ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ।
ਸ ਮਾਮਪृਚ੍ਛਤ੍ਕੌਨ੍ਤੇਯ ਕ੍ਵਾਸਿ ਗਨ੍ਤਾ ਬ੍ਰਵੀਹਿ ਮੇ। ਤਸ੍ਮਾ ਅਵਿਤਥਂ ਸਰ੍ਵਮਬ੍ਰਵਂ ਕੁਰੁਨਨ੍ਦਨ
ਉਹ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਪੁੱਛਿਆ, 'ਕੌਂਤੀਪੁੱਤਰ, ਤੂੰ ਕਿੱਥੇ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੈਂ? ਮੈਨੂੰ ਦੱਸ।' ਮੈਂ, ਕੁਰੁਆਂ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ, ਉਸ ਨੂੰ ਸੱਚ ਸਾਰਾ ਦੱਸ ਦਿੱਤਾ।
ਸ ਤਥ੍ਯਂ ਮਮ ਤਚ੍ਛ੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੋ ਰਾਜਸਤ੍ਤਮ। ਅਪੂਜਯਤ ਮਾਂ ਰਾਜਨ੍ਪ੍ਰੀਤਿਮਾਂਸ਼੍ਚਾਭਵਨ੍ਮਯਿ
ਮੇਰੀ ਸੱਚੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਉਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਰਾਜਿਆਂ ਵਿਚੋਂ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ, ਮੈਨੂੰ ਸਤਿਕਾਰ ਦਿੱਤਾ ਤੇ ਮੇਰੇ ਲਈ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਭਰ ਗਿਆ।
ਤਤੋ ਮਾਮਬ੍ਰਵੀਤ੍ਪ੍ਰੀਤਸ੍ਤਪ ਆਤਿष੍ਠ ਭਾਰਤ। ਤਪਸ੍ਵੀ ਨਚਿਰੇਣ ਤ੍ਵਂ ਦ੍ਰਕ੍ਸ਼੍ਯਸੇ ਵਿਬੁਧਾਧਿषਮ੍
ਫਿਰ ਉਹ ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਕਿਹਾ, "ਤੂੰ ਤਪ ਕਰ, ਭਾਰਤ ਵੰਸ਼ੀ। ਤੂੰ ਤਪ ਕਰੇਗਾ ਤਾਂ ਜਲਦੀ ਹੀ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਨੂੰ ਵੇਖ ਲਵੇਗਾ।"
ਤਤੋऽਹਂ ਵਚਨਾਤ੍ਤਸ੍ਯ ਗਿਰਿਮਾਰੁਹ੍ਯ ਸ਼ੈਸ਼ਿਰਮ੍। ਤਪੋऽਤਪ੍ਯਂ ਮਹਾਰਾਜ ਮਾਸਂ ਮੂਲਫਲਾਸ਼ਨਃ
ਉਸ ਦੀ ਗੱਲ ਮੰਨ ਕੇ, ਰਾਜਾ ਜੀ, ਮੈਂ ਸ਼ੈਸ਼ਿਰ ਪਹਾੜ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹ ਗਿਆ ਅਤੇ ਇੱਕ ਮਹੀਨਾ ਤਪ ਕੀਤਾ, ਜੜਾਂ ਤੇ ਫਲ ਖਾ ਕੇ ਜੀਵਨ ਗੁਜਾਰਿਆ।
ਦ੍ਵਿਤੀਯਸ਼੍ਚਾਪਿ ਮੇ ਮਾਸੋ ਜਲਂ ਭਕ੍ਸ਼ਯਤੋ ਗਤਃ। ਨਿਰਾਹਾਰਸ੍ਤृਤੀਯੇऽਥ ਮਾਸੇ ਪਾਣ੍ਡਵਨਨ੍ਦਨ
ਦੂਜੇ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ ਮੈਂ ਸਿਰਫ਼ ਪਾਣੀ ਪੀ ਕੇ ਰਹਿਆ; ਤੀਜੇ ਮਹੀਨੇ, ਪਾਂਡਵਾਂ ਦੇ ਖੁਸ਼ੀ, ਮੈਂ ਬਿਲਕੁਲ ਭੋਜਨ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ।
ਊਰ੍ਧ੍ਵਬਾਹੁਸ਼੍ਚਤੁਰ੍ਥਂ ਤੁ ਮਾਸਮਸ੍ਮਿ ਸ੍ਥਿਤਸ੍ਤਦਾ। ਨ ਚ ਮੇ ਹੀਯਤੇ ਪ੍ਰਾਣਸ੍ਤਦਦ੍ਭੁਤਮਿਵਾਭਵਤ੍
ਚੌਥੇ ਮਹੀਨੇ ਮੈਂ ਹੱਥ ਉੱਚੇ ਕਰ ਕੇ ਖੜਾ ਰਿਹਾ; ਪਰ ਮੇਰੀ ਜਿੰਦਗੀ ਘੱਟ ਨਹੀਂ ਹੋਈ, ਇਹ ਵਾਕਈ ਅਜੀਬ ਲੱਗਾ।
ਪਞ੍ਚਮੇ ਤ੍ਵਥ ਸਂਪ੍ਰਾਪ੍ਤੇ ਪ੍ਰਥਮੇ ਦਿਵਸੇ ਗਤੇ। ਵਰਾਹਸਂਸ੍ਥਿਤਂ ਭੂਤਂ ਮਤ੍ਸਮੀਪਂ ਸਮਾਗਮਤ੍
ਪੰਜਵੇਂ ਮਹੀਨੇ ਦੇ ਪਹਿਲੇ ਦਿਨ ਦੇ ਲੰਘਣ ਤੇ, ਇੱਕ ਵੱਡਾ ਸੂਰ ਦਾ ਰੂਪ ਧਾਰਣ ਵਾਲਾ ਜੀਵ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਆ ਗਿਆ।
ਨਿਘ੍ਨਨ੍ਪ੍ਰੋਥੇਨ ਪृਥਿਵੀਂ ਵਿਲਿਖਂਸ਼੍ਚਰਣੈਰਪਿ। ਸਂਮਾਰ੍ਜਞ੍ਜਠਰੇਣੋਰ੍ਵੀਂ ਵਿਵਰ੍ਤਂਸ਼੍ਚ ਮੁਹੁਰ੍ਮੁਹੁਃ
ਉਹ ਆਪਣੀ ਨੱਕ ਨਾਲ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਵੱਜਦਾ, ਪੈਰਾਂ ਨਾਲ ਖੁਰਚਦਾ, ਪੇਟ ਨਾਲ ਜ਼ਮੀਨ ਨੂੰ ਸਾਫ਼ ਕਰਦਾ ਅਤੇ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਘੁੰਮਦਾ ਸੀ।
ਅਨੁ ਤਸ੍ਯਾਪਰਂ ਭੂਤਂ ਮਹਤ੍ਕੈਰਾਤਸਂਸ੍ਥਿਤਮ੍। ਧਨੁਰ੍ਬਾਣਾਸਿਮਤ੍ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਂ ਸ੍ਤ੍ਰੀਗਣਾਨੁਗਤਂ ਤਦਾ
ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਇੱਕ ਹੋਰ ਵੱਡਾ ਜੀਵ ਆਇਆ, ਜੋ ਵੱਡੇ ਕਿਰਾਤ ਦਾ ਰੂਪ ਧਾਰ ਕੇ, ਧਨੁ, ਤੀਰ ਤੇ ਤਲਵਾਰ ਲੈ ਕੇ, ਔਰਤਾਂ ਦੇ ਸਮੂਹ ਨਾਲ ਆਇਆ।
ਤਤੋऽਹਂ ਧਨੁਰਾਦਾਯ ਤਥਾऽਕ੍ਸ਼ਯ੍ਯੇ ਮਹੇषੁਧੀ। ਅਤਾਡਯਂ ਸ਼ਰੇਣਾਥ ਤਦ੍ਭੂਤਂ ਰੋਮਹਰ੍षਣਮ੍
ਫਿਰ ਮੈਂ ਆਪਣਾ ਅਖੁੱਤ ਮਹਾਨ ਧਨੁ ਚੁੱਕਿਆ ਅਤੇ ਉਸ ਡਰਾਉਣੇ ਜੀਵ ਨੂੰ ਤੀਰ ਨਾਲ ਵੱਜਿਆ।
ਯੁਪਤ੍ਤਂ ਕਿਰਾਤਸ੍ਤੁ ਵਿਕृष੍ਯ ਬਲਵਦ੍ਧਨੁਃ। ਅਭ੍ਯਾਜਘ੍ਨੇ ਦृਢਤਰਂ ਕਮ੍ਪਯਨ੍ਨਿਵ ਮੇਦਿਨੀਮ੍
ਕਿਰਾਤ ਨੇ ਆਪਣਾ ਤੂਣੀ ਬੰਨ੍ਹ ਕੇ, ਮਜ਼ਬੂਤ ਧਨੁ ਖਿੱਚਿਆ ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਕੰਪਾ ਦੇਣ ਵਾਲੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਵਾਪਸ ਤੀਰ ਚਲਾਇਆ।
ਸਤੁ ਮਾਮਬ੍ਰਵੀਦ੍ਰਾਜਨ੍ਮਮ ਪੂਰ੍ਵਪਰਿਗ੍ਰਹਃ। ਮृਗਯਾਧਰ੍ਮਮੁਤ੍ਸृਜ੍ਯ ਕਿਮਰ੍ਥਂ ਤਾਡਿਤਸ੍ਤ੍ਵਯਾ
ਉਸ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਕਿਹਾ, "ਰਾਜਾ, ਇਹ ਮੇਰਾ ਪੁਰਾਣਾ ਹੱਕ ਹੈ; ਤੂੰ ਸ਼ਿਕਾਰ ਦਾ ਧਰਮ ਛੱਡ ਕੇ ਮੈਨੂੰ ਕਿਉਂ ਵੱਜਿਆ?"
ਏष ਤੇ ਨਿਸ਼ਿਤੈਰ੍ਬਾਣੈਰ੍ਦਰ੍ਪਂ ਹਨ੍ਮਿ ਸ੍ਥਿਰੋ ਭਵ। ਸਂਘਰ੍षਵਾਨ੍ਮਹਾਕਾਯਸ੍ਤਤੋ ਮਾਮਭ੍ਯਧਾਵਤ
"ਇਨ੍ਹਾਂ ਤੇਜ਼ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਮੈਂ ਤੇਰੀ ਹੰਕਾਰ ਨੂੰ ਮਿਟਾ ਦੇਵਾਂਗਾ; ਤੂੰ ਡਟ ਕੇ ਖੜਾ ਰਹਿ!" ਉਹ ਵੱਡੀ ਦੇਹ ਵਾਲਾ, ਲੜਾਕੂ, ਮੈਨੂੰ ਵੱਲ ਦੌੜਿਆ।
ਤਤੋ ਗਿਰਿਮਿਵਾਤ੍ਯਰ੍ਥਮਾਵृਣੋਨ੍ਮਾਂ ਮਹਾਸ਼ਰੈਃ। ਤਂ ਚਾਹਂ ਸ਼ਰਵਰ੍षੇਣ ਮਹਤਾ ਸਮਵਾਕਿਰਮ੍
ਫਿਰ ਉਹ ਪਹਾੜ ਵਾਂਗੂ, ਮੈਨੂੰ ਵੱਡੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਬਹੁਤ ਘੇਰ ਲਿਆ; ਤੇ ਮੈਂ ਵੀ ਉਸ ਨੂੰ ਵੱਡੀ ਤੀਰ-ਵਰਖਾ ਨਾਲ ਵੱਜਿਆ।
ਤਤਃ ਸ਼ਰੈਰ੍ਦੀਪ੍ਤਮੁਖੈਰ੍ਯਨ੍ਤ੍ਰਿਤੈਰਨੁ ਯਨ੍ਤ੍ਰਿਤੈਃ। ਪ੍ਰਤ੍ਯਵਿਧ੍ਯਮਹਂ ਤਂ ਤੁ ਵਜ੍ਰੈਰਿਵ ਸ਼ਿਲੋਚ੍ਚਯਮ੍
ਫਿਰ ਮੈਂ ਚਮਕਦੇ, ਨਿਸ਼ਾਨੇ ਤੇ ਲੱਗੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ, ਉਸ ਨੂੰ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਵੱਜਿਆ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਵਜਰ ਪਹਾੜ ਦੀ ਚੋਟੀ ਤੇ ਵੱਜਦੇ ਹਨ।
ਤਸ੍ਯ ਤਚ੍ਛਤਧਾ ਰੂਪਮਭਵਚ੍ਚ ਸਹਸ੍ਰਧਾ। ਤਾਨਿ ਚਾਸ੍ਯ ਸ਼ਰੀਰਾਣਿ ਸ਼ਰੈਰਹਮਤਾਡਯਮ੍
ਉਸ ਦੀ ਆਕृति ਸੌ ਗੁਣਾ ਹੋ ਗਈ, ਫਿਰ ਹਜ਼ਾਰ ਗੁਣਾ; ਤੇ ਮੈਂ ਉਹਨਾਂ ਸਾਰੇ ਸਰੀਰਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਵੱਜਿਆ।
ਪੁਨਸ੍ਤਾਨਿ ਸ਼ਰੀਰਾਣਿ ਏਕੀਭੂਤਾਨਿ ਭਾਰਤ। ਅਦृਸ਼੍ਯਨ੍ਤ ਮਹਾਰਾਜ ਤਾਨ੍ਯਹਂ ਵ੍ਯਧਮਂ ਪੁਨਃ
ਫਿਰ ਉਹ ਸਾਰੇ ਸਰੀਰ ਇਕ ਹੋ ਕੇ ਗਾਇਬ ਹੋ ਗਏ, ਰਾਜਾ ਜੀ; ਤੇ ਮੈਂ ਮੁੜ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਵੱਜਿਆ।
ਅਣੁਰ੍ਬृਹਚ੍ਛਿਰਾ ਭੂਤ੍ਵਾ ਬृਹਚ੍ਚਾਣੁਸ਼ਿਰਾਃ ਪੁਨਃ। ਏਕੀਭੂਤਸ੍ਤਦਾ ਰਾਜਨ੍ਸੋऽਭ੍ਯਵਰ੍ਤਤ ਮਾਂ ਯੁਧਿ
ਉਹ ਛੋਟਾ ਹੋ ਕੇ ਵੱਡਾ ਸਿਰ ਬਣ ਗਿਆ, ਫਿਰ ਵੱਡਾ ਹੋ ਕੇ ਛੋਟਾ ਸਿਰ ਬਣਿਆ; ਫਿਰ ਇਕ ਹੋ ਕੇ, ਉਹ ਮੇਰੇ ਵਿਰੁੱਧ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਆ ਗਿਆ।
ਯਦਾऽਭਿਭਵਿਤੁਂ ਬਾਣੈਰ੍ਨ ਚ ਸ਼ਕ੍ਨੋਮਿ ਤਂ ਰਣੇ। ਤਤੋ ਮਹਾਸ੍ਤ੍ਰਮਾਤਿष੍ਠਂ ਵਾਯਵ੍ਯਂ ਭਰਤਰ੍षਭ
ਜਦ ਮੈਂ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਉਸ ਨੂੰ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਹਰਾ ਨਹੀਂ ਸਕਿਆ, ਤਾਂ, ਭਾਰਤਾਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ, ਮੈਂ ਵੱਡਾ ਵਾਯੂ-ਅਸਤਰ ਵਰਤਿਆ।
ਨ ਚੈਨਮਸ਼ਕਂ ਹਨ੍ਤੁਂ ਤਦਦ੍ਭੁਤਮਿਵਾਭਵਤ੍। ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਪ੍ਰਤਿਹਤੇ ਚਾਸ੍ਤ੍ਰੇ ਵਿਸ੍ਮਯੋ ਮੇ ਮਹਾਨਭੂਤ੍
ਪਰ ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਮਾਰ ਨਹੀਂ ਸਕਿਆ, ਇਹ ਵਾਕਈ ਅਜੀਬ ਸੀ; ਤੇ ਜਦ ਉਹ ਅਸਤਰ ਰੋਕਿਆ ਗਿਆ, ਮੈਂ ਬਹੁਤ ਹੈਰਾਨ ਹੋ ਗਿਆ।