ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਾਧਿਪਤਿਃ ਸ਼੍ਰੀਮਾਨ੍ਮਣਿਮਾਨ੍ਨਾਮ ਮੇ ਸਖਾ। ਮੌਰ੍ਕ੍ਯਾਦਜ੍ਞਾਨਭਾਵਾਚ੍ਚ ਦਰ੍ਪਾਨ੍ਮੋਹਾਚ੍ਚ ਪਾਰ੍ਥਿਵ
ਰਾਖਸ਼ਾਂ ਦਾ ਮਹਾਨ ਅਧਿਪਤੀ, ਜਿਸ ਦਾ ਨਾਮ ਮਣਿਮਾਨ ਸੀ, ਮੇਰਾ ਮਿੱਤਰ, ਮੂਰਖਤਾ, ਅਗਿਆਨਤਾ, ਅਹੰਕਾਰ ਤੇ ਭਟਕਣ ਕਰਕੇ, ਰਾਜਨ—
ਨ੍ਯष੍ਠੀਵਦਾਕਾਸ਼ਗਤੋ ਮਹਰ੍षੇਸ੍ਤਸ੍ਯ ਮੂਰ੍ਧਨਿ। ਤਤਃ ਕ੍ਰੁਦ੍ਧਃ ਸ ਭਗਵਾਨੁਵਾਚੇਦਂ ਤਪੋਧਨਃ
ਉਹ, ਜਿਵੇਂ ਠੋਕਰ, ਉੱਡ ਕੇ ਉਸ ਮਹਾ-ਰਿਸ਼ੀ ਦੇ ਸਿਰ 'ਤੇ ਆ ਪਿਆ; ਫਿਰ, ਗੁੱਸੇ ਵਿਚ, ਉਹ ਤਪਸਵੀ ਭਗਵਾਨ ਨੇ ਇਹ ਬੋਲ ਕਹੇ।
ਮਾਮਵਜ੍ਞਾਯ ਦੁष੍ਟਾਤ੍ਮਾ ਯਸ੍ਮਾਦੇष ਸਖਾ ਤਵ। ਧਰ੍षਣਾਂ ਕृਤਵਾਨੇਤਾਂ ਪਸ਼੍ਯਤਸ੍ਤੇ ਧਨੇਸ਼੍ਵਰ
ਤੇਰਾ ਮਿੱਤਰ, ਮੈਨੂੰ ਨਜ਼ਰਅੰਦਾਜ਼ ਕਰਕੇ, ਮੰਦ-ਮਨ ਹੋ ਕੇ, ਇਹ ਅਪਮਾਨ ਕੀਤਾ ਹੈ; ਧਨ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਹੁਣ ਇਸ ਦਾ ਨਤੀਜਾ ਵੇਖ।
ਤ੍ਵਂ ਚਾਪ੍ਯੇਭਿਰ੍ਹਤੈਃ ਸੈਨ੍ਯੈਃ ਕ੍ਲੇਸ਼ਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਨੁਹਿ ਦੁਰ੍ਭਤੇ। ਤਮੇਵ ਮਾਨੁषਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾਕਿਲ੍ਵਿषਾਦ੍ਵਿਪ੍ਰਮੋਕ੍ਸ਼੍ਯਸੇ
ਤੂੰ ਵੀ, ਆਪਣੇ ਮਾਰੇ ਹੋਏ ਸੈਨਿਕਾਂ ਨਾਲ, ਦੁੱਖ-ਕਲੇਸ਼ ਭੋਗੇਂਗਾ, ਹੇ ਅਭਾਗਾ; ਜਦੋਂ ਤੂੰ ਉਸ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਵੇਖੇਂਗਾ, ਤੈਨੂੰ ਪਾਪ ਤੋਂ ਮੁਕਤੀ ਮਿਲੇਗੀ।
ਸੈਨ੍ਯਾਨਾਂ ਤੁ ਤਵੈਤੇषਾਂ ਪੁਤ੍ਰਪੌਤ੍ਰਬਲਾਨ੍ਵਿਤਮ੍। ਨ ਸ਼ਾਪਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯਤੇ ਘੋਰਂ ਗਚ੍ਛ ਤੇऽऽਜ੍ਞਾਂ ਕਰਿष੍ਯਤਿ
ਤੇਰੇ ਸੈਨਿਕਾਂ ਵਿਚ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਤੇ ਪੌਤਰੇ ਹਨ, ਉਹ ਇਸ ਡਰਾਉਣੀ ਸ਼ਾਪ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਭੋਗਣਗੇ; ਜਾ, ਉਹ ਆਪਣੀ ਅਗਿਆਨਤਾ ਅਨੁਸਾਰ ਕਰੇਗਾ।
ਏष ਸ਼ਾਪੋ ਮਯਾ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਃ ਪ੍ਰਾਕ੍ਤਸ੍ਮਾਦृषਿਸਤ੍ਤਮਾਤ੍। ਸ ਭੀਮੇਨ ਮਹਾਰਾਜ ਭ੍ਰਾਤ੍ਰਾ ਤਵ ਵਿਮੋਕ੍ਸ਼ਿਤਃ
ਇਹ ਸ਼ਾਪ ਮੈਨੂੰ ਪਹਿਲਾਂ ਉਸ ਮਹਾ-ਰਿਸ਼ੀ ਤੋਂ ਮਿਲਿਆ ਸੀ; ਭੀਮ ਨੇ, ਰਾਜਨ, ਤੇਰੇ ਭਰਾ ਨੇ, ਇਸ ਨੂੰ ਮੁਕਾ ਦਿੱਤਾ।
ਯੁਧਿष੍ਠਿਰ ਧृਤਿਰ੍ਦਾਕ੍ਸ਼੍ਯਂ ਦੇਸ਼ਕਾਲਪਰਾਕ੍ਰਮਾਃ। ਲੋਕਤਨ੍ਤ੍ਰਵਿਧਾਨਾਨਾਮੇष ਪਞ੍ਚਵਿਧੋ ਵਿਧਿਃ
ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ, ਹੌਸਲਾ, ਹੁਨਰ, ਥਾਂ ਤੇ ਸਮੇਂ ਅਨੁਸਾਰ ਸ਼ਕਤੀ, ਤੇ ਲੋਕ-ਰਵਾਇਤਾਂ ਦੀ ਵਿਧੀ—ਇਹ ਪੰਜ ਤਰੀਕੇ ਹਨ।
ਧृਤਿਮਨ੍ਤਸ਼੍ਚ ਦਕ੍ਸ਼ਾਸ਼੍ਚ ਸ੍ਵੇ ਸ੍ਵੇ ਕਰ੍ਮਣਿ ਭਾਰਤ। ਪਰਾਕ੍ਰਮਵਿਧਾਨਜ੍ਞਾ ਨਰਾਃ ਕृਤਯੁਗੇऽਭਵਨ੍
ਜੋ ਆਪਣੇ ਕੰਮ ਵਿਚ ਹੌਸਲੇ ਵਾਲੇ ਤੇ ਮਾਹਿਰ ਸਨ, ਤੇ ਸ਼ਕਤੀ ਦੇ ਢੰਗ ਜਾਣਦੇ ਸਨ, ਭਾਰਤ, ਉਹ ਕ੍ਰਿਤ-ਯੁਗ ਵਿਚ ਹੋਏ ਸਨ।
ਧृਤਿਮਾਨ੍ਦੇਸ਼ਕਾਲਜ੍ਞਃ ਸਰ੍ਵਧਰ੍ਮਵਿਧਾਨਵਿਤ੍। ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਿਯਃ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਿਯਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਸ਼ਾਸ੍ਤਿ ਵੈ ਪृਥਿਵੀਮਨੁ
ਜੋ ਕਸ਼ਤਰੀ ਧੀਰ ਹੈ, ਸਮੇਂ ਤੇ ਥਾਂ ਦੀ ਸਮਝ ਰੱਖਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਸਾਰੇ ਧਰਮਾਂ ਦੇ ਨਿਯਮ ਜਾਣਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਕਸ਼ਤਰੀਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਧਰਤੀ ਦਾ ਸਚਾ ਰਾਜ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਯ ਏਵਂ ਵਰ੍ਤਤੇ ਪਾਰ੍ਥ ਪੁਰੁषਃ ਸਰ੍ਵਕਰ੍ਮਸੁ। ਸ ਲੋਕੇ ਲਭਤੇ ਵੀਰ ਯਸ਼ਃ ਪ੍ਰੇਤ੍ਯ ਚ ਸਦ੍ਗਤਿਮ੍
ਹੇ ਪਾਰਥ, ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਹਰ ਕੰਮ ਵਿੱਚ ਇਨ੍ਹਾਂ ਨਿਯਮਾਂ ਅਨੁਸਾਰ ਚਲਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਇਸ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਮਸ਼ਹੂਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਮਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਚੰਗੀ ਗਤੀ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਦੇਸ਼ਕਾਲਾਨ੍ਤਰਪ੍ਰੇਪ੍ਸੁਃ ਕृਤ੍ਵਾ ਸ਼ਕ੍ਰਃ ਪਰਾਕ੍ਰਮਮ੍। ਸਂਪ੍ਰਾਪ੍ਤਸ੍ਤ੍ਰਿਦਿਵੇ ਰਾਜ੍ਯਂ ਵृਤ੍ਰਹਾ ਵਸੁਭਿਃ ਸਹ
ਜਦ ਇੰਦਰ ਨੇ ਹੋਰ ਥਾਂ ਤੇ ਸਮੇਂ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕੀਤੀ, ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀ ਦਿਖਾ ਕੇ, ਉਹ ਵਸੂਆਂ ਦੇ ਨਾਲ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਰਾਜਗਦੀ ਹਾਸਲ ਕਰ ਲਿਆ।
[ਯਸ੍ਤੁ ਕੇਵਲਸਂਰਮ੍ਭਾਤ੍ਪ੍ਰਪਾਤਂ ਨ ਨਿਰੀਕ੍ਸ਼ਤੇ।] ਪਾਪਾਤ੍ਮਾ ਪਾਪਬੁਦ੍ਧਿਰ੍ਯਃ ਪਾਪਮੇਵਾਨੁਵਰ੍ਤਤੇ। ਕਰ੍ਮਣਾਮਵਿਭਾਗਜ੍ਞਃ ਪ੍ਰੇਤ੍ਯ ਚੇਹ ਵਿਨਸ਼੍ਯਤਿ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਸਿਰਫ਼ ਉਤਸ਼ਾਹ ਵਿੱਚ ਆ ਕੇ ਅੰਤ ਦੇ ਨਤੀਜੇ ਨਹੀਂ ਵੇਖਦਾ, ਜਿਸ ਦੀ ਆਤਮਾ ਤੇ ਮਨ ਬੁਰੇ ਹਨ, ਜੋ ਸਦਾ ਮੰਦ ਕਰਮ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਕਰਮਾਂ ਦੀ ਪਛਾਣ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ, ਉਹ ਇੱਥੇ ਤੇ ਮਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਅਕਾਲਜ੍ਞਃ ਸੁਦੁਰ੍ਮੇਧਾਃ ਕਾਰ੍ਯਾਣਾਮਵਿਸ਼ੇषਵਿਤ੍। ਵृਥਾਚਾਰਸਮਾਰਮ੍ਭਃ ਪ੍ਰੇਤ੍ਯ ਚੇਹ ਵਿਨਸ਼੍ਯਤਿ
ਜੋ ਸਮੇਂ ਦੀ ਸਮਝ ਨਹੀਂ ਰੱਖਦਾ, ਜਿਸ ਦੀ ਬੁੱਧੀ ਬਹੁਤ ਕਮਜ਼ੋਰ ਹੈ, ਜੋ ਕੰਮਾਂ ਵਿੱਚ ਫਰਕ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦਾ, ਤੇ ਵਿਅਰਥ ਉੱਦਮ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਇੱਥੇ ਤੇ ਮਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸਾਹਸੇ ਵਰ੍ਤਮਾਨਾਨਾਂ ਨਿਕृਤੀਨਾਂ ਦੁਰਾਤ੍ਮਨਾਮ੍। ਸਰ੍ਵੇषਾਮਰ੍ਥਲਿਪ੍ਸੂਨਾਂ ਪਾਪੋ ਭਵਤਿ ਨਿਸ਼੍ਚਯਃ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਬੇਸਮਝੀ ਨਾਲ ਕੰਮ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਧੋਖੇਬਾਜ਼ ਤੇ ਮੰਦ ਆਤਮਾ ਵਾਲੇ ਹਨ, ਤੇ ਧਨ ਦੀ ਲਾਲਚ ਰੱਖਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਪਾਪ ਪੱਕਾ ਹੈ।
ਅਧਰ੍ਮਜ੍ਞੋऽਵਲਿਪ੍ਤਸ਼੍ਚ ਬਾਲਬੁਦ੍ਧਿਰਮਰ੍षਣਃ। ਨਿਰ੍ਭਯੋ ਭੀਮਸੇਨੋऽਯਂ ਤਂ ਸ਼ਾਧਿ ਪੁਰੁषਰ੍षਭ
ਭੀਮਸੇਨ ਧਰਮ ਦੀ ਸਮਝ ਤੋਂ ਅਣਜਾਣ, ਅਹੰਕਾਰੀ, ਬਚਪਨ ਵਾਲੀ ਬੁੱਧੀ ਤੇ ਬੇਸਬਰ ਹੈ, ਉਹ ਡਰ ਰਹਿਤ ਹੈ; ਹੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਵਧੀਆ, ਉਸ ਨੂੰ ਰੋਕੋ।
ਆਰ੍ष੍ਟਿषੇਣਸ੍ ਰਾਜਰ੍षੇਃ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਭੂਯਸ੍ਤ੍ਵਮਾਸ਼੍ਰਮਮ੍। ਤਮਿਸ੍ਰਾਂ ਪ੍ਰਥਮਾਂ ਤਤ੍ਰ ਵੀਤਸ਼ੋਕਭਯੋ ਵਸ
ਰਾਜਰਸ਼ੀ ਆਰਸ਼ਟੀਸ਼ੇਨ ਦੇ ਵੱਡੇ ਆਸ਼ਰਮ ਨੂੰ ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਉਥੇ ਪਹਿਲੀ ਹਨੇਰੀ ਵਿੱਚ, ਦੁੱਖ ਤੇ ਡਰ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਹੋ ਕੇ ਵੱਸੋ।
ਅਲਕਾਂ ਸਹ ਗਨ੍ਧਰ੍ਵੈਰ੍ਯਕ੍ਸ਼ੈਸ਼੍ਚ ਸਹ ਕਿਨ੍ਨਰੈਃ। `ਗਮਿष੍ਯਾਮਿ ਮਹਾਬਾਹੋ ਤ੍ਵਂ ਚਾਪਿ ਬਦਰੀਂ ਵ੍ਰਜ
ਹੇ ਵੱਡੇ ਬਾਹਾਂ ਵਾਲੇ, ਮੈਂ ਗੰਧਰਵਾਂ, ਯਕਸ਼ਾਂ ਤੇ ਕਿਨਨਰਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਅਲਕਾ ਜਾਵਾਂਗਾ, ਤੇ ਤੂੰ ਬਦਰੀ ਨੂੰ ਜਾ।
ਮਨ੍ਨਿਯੁਕ੍ਤਾ ਮਨੁष੍ਯੇਨ੍ਦ੍ਰ ਸਰ੍ਵੇ ਚ ਗਿਰਿਵਾਸਿਨਃ। ਰਕ੍ਸ਼ਨ੍ਤੁ ਤ੍ਵਾਂ ਮਹਾਬਾਹੋ ਸਹਿਤਂ ਦ੍ਵਿਜਸਤ੍ਤਮੈਃ
ਹੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਪਹਾੜਾਂ ਵਿੱਚ ਵੱਸਣ ਵਾਲੇ ਸਾਰੇ, ਜੋ ਮੇਰੇ ਵੱਲੋਂ ਨਿਯੁਕਤ ਹਨ, ਵਧੀਆ ਦਵਿਜਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਤੇਰੇ ਰਖਵਾਲੇ ਬਣਨਗੇ, ਹੇ ਵੱਡੇ ਬਾਹਾਂ ਵਾਲੇ।
ਸਾਹਸੇषੁ ਚ ਸਂਤਿष੍ਠਂਸ੍ਤ੍ਵਯਾ ਸ਼ੈਲੇ ਵृਕੋਦਰਃ। ਵਾਰ੍ਯਤਾਂ ਸਾਧ੍ਵਯਂ ਰਾਜਂਸ੍ਤ੍ਵਯਾ ਧਰ੍ਮਭृਤਾਂਵਰ
ਜਦ ਭੀਮਸੇਨ ਪਹਾੜ ਉੱਤੇ ਦਲੇਰ ਕੰਮਾਂ ਲਈ ਤਿਆਰ ਖੜਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਇਸ ਵਧੀਆ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਤੂੰ ਰੋਕ, ਹੇ ਰਾਜਾ, ਧਰਮ ਦੇ ਰੱਖਵਾਲਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਵਧੀਆ।
ਇਤਃ ਪਰਂ ਚ ਵੋ ਰਾਜਨ੍ਦ੍ਰਕ੍ਸ਼੍ਯਨ੍ਤਿ ਵਨਗੋਚਰਾਃ। ਉਪਸ਼੍ਥਾਸ੍ਯਨ੍ਤਿ ਵੋ ਰਾਜਨ੍ਰਕ੍ਸ਼ਿष੍ਯਨ੍ਤੇ ਚ ਵਃ ਸਦਾ
ਹੁਣ ਤੋਂ, ਹੇ ਰਾਜਾ, ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਵੱਸਣ ਵਾਲੇ ਤੁਹਾਨੂੰ ਵੇਖਣਗੇ, ਤੁਹਾਡੀ ਸੇਵਾ ਕਰਣਗੇ ਤੇ ਹਮੇਸ਼ਾ ਤੁਹਾਡੀ ਰਖਿਆ ਕਰਣਗੇ।
ਤਥੈਵ ਚਾਨ੍ਨਪਾਨਾਨਿ ਸ੍ਵਾਦੂਨਿ ਚ ਬਬੂਨਿ ਚ। ਆਹਰਿष੍ਯਨ੍ਤਿ ਮਤ੍ਪ੍ਰੇष੍ਯਾਃ ਸਦਾ ਵਃ ਪੁਰੁषਰ੍षਭਾਃ
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਮੇਰੇ ਸੇਵਕ, ਹੇ ਵਧੀਆ ਮਨੁੱਖ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਤੁਹਾਨੂੰ ਸੁਆਦਲੇ ਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਖਾਣ-ਪੀਣ ਲਿਆ ਕੇ ਦੇਣਗੇ।
ਯਥਾ ਜਿष੍ਣੁਰ੍ਮਹੇਨ੍ਦ੍ਰਸ੍ਯ ਯਥਾ ਵਾਯੋਰ੍ਵृਕੋਦਰਃ। ਧਰ੍ਮਸ੍ਯ ਤ੍ਵਂ ਯਥਾ ਤਾਤ ਯੋਗੋਤ੍ਪਨ੍ਨੋ ਨਿਜਃ ਸੁਤਃ
ਜਿਵੇਂ ਜਿਸ਼ਨੁ ਮਹਿੰਦਰ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਹੈ, ਭੀਮਸੇਨ ਵਾਯੂ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਹੈ, ਤਿਵੇਂ ਤੂੰ, ਪਿਆਰੇ, ਧਰਮ ਦਾ ਅਸਲ ਪੁੱਤਰ ਹੈਂ, ਜੋ ਯੋਗ ਦੁਆਰਾ ਜਨਮਿਆ।
ਆਤ੍ਮਜਾਵਾਤ੍ਮਸਂਪਨ੍ਨੌ ਯਮੌ ਚੋਭੌ ਯਥਾਸ਼੍ਵਿਨੋਃ। ਰਕ੍ਸ਼੍ਯਾਸ੍ਤਦ੍ਵਨ੍ਮਮਾਪੀਹ ਯੂਯਂ ਸਰ੍ਵੇ ਯੁਧਿष੍ਠਿਰ
ਜਿਵੇਂ ਅਸ਼ਵਿਨਾਂ ਦੇ ਦੋ ਪੁੱਤਰ, ਆਪਣੀਆਂ ਗੁਣਾਂ ਨਾਲ, ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਹਨ, ਤਿਵੇਂ, ਹੇ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ, ਇੱਥੇ ਮੇਰੇ ਵੱਲੋਂ ਤੁਸੀਂ ਸਭ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਰਹੋ।
ਅਰ੍ਥਤਤ੍ਤ੍ਵਵਿਧਾਨਜ੍ਞਃ ਸਰ੍ਵਧਰ੍ਮਵਿਧਾਨਵਿਤ੍। ਭੀਮਸੇਨਾਦਵਰਜਃ ਪਲ੍ਗੁਨਃ ਕੁਸ਼ਲੀ ਦਿਵਿ
ਭੀਮਸੇਨ ਤੋਂ ਛੋਟਾ ਭਰਾ ਅਰਜੁਨ, ਜੋ ਧਨ ਦੀ ਅਸਲ ਸਮਝ ਤੇ ਸਾਰੇ ਧਰਮਾਂ ਦੇ ਨਿਯਮ ਜਾਣਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸੁਗਮ ਹੈ ਤੇ ਅਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਚੰਗਾ ਹੈ।
ਯਾਃ ਕਾਸ਼੍ਚਨ ਮਤਾ ਲੋਕੇ ਸ੍ਵਰ੍ਗ੍ਯਾਃ ਪਰਮਸਂਪਦਃ। ਜਨਮਪ੍ਰਭृਤਿ ਤਾਃ ਸਰ੍ਵਾਃ ਸ੍ਥਿਤਾਸ੍ਤਾਤ ਧਨਂਜਯੇ
ਜੋ ਕੁਝ ਵੀ ਇਸ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਤੇ ਸਵਰਗ ਵਾਲੀਆਂ ਦੌਲਤਾਂ ਹਨ, ਲੋਕਾਂ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ, ਹੇ ਪਿਆਰੇ, ਉਹ ਸਾਰੀਆਂ ਧਨੰਜਯ ਵਿੱਚ ਹੀ ਸਥਿਤ ਹਨ।
ਦ੍ਰਮੋ ਦਾਨਂ ਬਲਂ ਬੁਦ੍ਧਿਰ੍ਹ੍ਰੀਰ੍ਧृਤਿਸ੍ਤੇਜ ਉਤ੍ਤਮਮ੍। ਏਤਾਨ੍ਯਪਿ ਮਹਾਸਤ੍ਵੇ ਸ੍ਥਿਤਾਨ੍ਯਮਿਤਤੇਜਸਿ
ਆਤਮ-ਨਿਯੰਤਰਣ, ਦਾਨ, ਤਾਕਤ, ਬੁੱਧੀ, ਲਾਜ, ਧੀਰਜ ਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਤੇਜ — ਇਹ ਸਾਰੇ ਗੁਣ ਉਸ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ, ਅਸੀਮ ਤੇਜ ਵਾਲੇ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੇ ਹਨ।
ਨ ਮੋਹਾਤ੍ਕੁਰੁਤੇ ਜਿष੍ਣੁਃ ਕਰ੍ਮ ਪਾਣ੍ਡਵ ਗਰ੍ਹਿਤਮ੍। ਨ ਪਾਰ੍ਥਸ੍ ਮृषੋਕ੍ਤਾਨਿ ਕਥਯਨ੍ਤਿ ਨਰਾ ਨृषੁ
ਪਾਂਡਵ, ਜਿਸ਼ਨੂ ਭਟਕਣ ਕਰਕੇ ਕੋਈ ਨਿੰਦਣਯੋਗ ਕੰਮ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ; ਤੇ ਪਾਰਥ ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ ਝੂਠ ਨਹੀਂ ਬੋਲਦਾ।
ਸ ਦੇਵਪਿਤृਗਨ੍ਧਰ੍ਵੈਃ ਕੁਰੂਣਆਂ ਕੀਰ੍ਤਿਵਰ੍ਧਨਃ। ਆਨੀਤਃ ਕੁਰੁਤੇऽਸ੍ਤ੍ਰਾਣਿ ਸ਼ਕ੍ਰਸਦ੍ਮਨਿ ਭਾਰਤ
ਕੁਰੂਆਂ ਦੀ ਇਜ਼ਤ ਵਧਾਉਣ ਵਾਲਾ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਦੇਵਤੇ, ਪਿਤਰ ਤੇ ਗੰਧਰਵ ਇੰਦਰ ਦੇ ਮਹਲ ਵਿਚ ਲੈ ਗਏ, ਉਥੇ ਹਥਿਆਰ ਹਾਸਲ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਭਾਰਤ।
ਯੋऽਸੌ ਸਰ੍ਵਾਨ੍ਮਹੀਪਾਲਾਨ੍ਧਰ੍ਮੇਣ ਵਸ਼ਮਾਨਯਤ੍। ਸ ਸ਼ਨ੍ਤਨੁਰ੍ਮਹਾਤੇਜਾਃ ਪਿਤੁਸ੍ਤਵ ਪਿਤਾਮਹਃ
ਜੋ ਧਰਮ ਨਾਲ ਸਾਰੀ ਧਰਤੀ ਦੇ ਰਾਜਿਆਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਵਸ਼ ਵਿਚ ਲਿਆ, ਉਹ ਮਹਾਨ ਤੇਜ ਵਾਲਾ ਸ਼ਾਂਤਨੂ ਤੇਰੇ ਪਿਤਾ ਦਾ ਪਿਤਾ ਸੀ।
ਪ੍ਰੀਯਤੇ ਪਾਰ੍ਥ ਪਾਰ੍ਥੇਨ ਦਿਵਿ ਗਾਣ੍ਡੀਵਧਨ੍ਵਨਾ। ਸਮ੍ਯਕ੍ਵਾਸੌ ਮਹਾਵੀਰ੍ਯਃ ਕੁਲਧੁਰ੍ਯ ਇਵ ਸ੍ਥਿਤਃ
ਗਾਂਡੀਵ ਚਲਾਉਣ ਵਾਲਾ ਪਾਰਥ ਅਸਮਾਨ ਵਿਚ ਪਾਰਥ ਨੂੰ ਪਿਆਰਾ ਹੈ; ਉਹ ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਵੰਸ਼ ਦੀ ਮੂਹਰ ਵਾਂਗ ਮਜ਼ਬੂਤੀ ਨਾਲ ਖੜਾ ਹੈ।