ਤੇ ਜਵੇਨ ਮਹਾਵੇਗਾਃ ਪ੍ਲਵਮਾਨਾ ਵਿਹਾਯਸਾ। ਗਨ੍ਧਮਾਦਨਮਾਜਗ੍ਮੁਃ ਪ੍ਰਕਰ੍षਨ੍ਤ ਇਵਾਮ੍ਬਰਮ੍
ਉਹ ਵੱਡੀ ਤੇਜ਼ੀ ਤੇ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ, ਅਸਮਾਨ ਵਿਚ ਉੱਡਦੇ ਹੋਏ, ਗੰਧਮਾਦਨ ਪਹਾੜ 'ਤੇ ਪਹੁੰਚੇ, ਜਿਵੇਂ ਅਸਮਾਨ ਨੂੰ ਖਿੱਚਦੇ ਹੋਏ।
ਤਤ੍ਕੇਸਰਿਮਹਾਜਾਲਂ ਧਨਾਧਿਪਤਿਪਾਲਿਤਮ੍। `ਰਮ੍ਯਂ ਚੈਵ ਗਿਰੇਃ ਸ਼ृਙ੍ਗਮਾਸੇਦੁਰ੍ਯਤ੍ਰਪਾਣ੍ਡਵਾਃ
ਉਹ ਸਿੰਘਾਂ ਵਾਲੀ ਝੰਡੀਆਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ, ਧਨ ਦੇ ਮਾਲਕ ਵੱਲੋਂ ਰੱਖਿਆ ਹੋਇਆ, ਸੋਹਣਾ ਪਹਾੜ ਦਾ ਚੋਟੀ 'ਤੇ ਪਹੁੰਚੇ, ਜਿੱਥੇ ਪਾਂਡਵ ਰਹਿ ਰਹੇ ਸਨ।
ਕੁਬੇਰਂ ਚ ਮਹਾਤ੍ਮਾਨਂ ਯਕ੍ਸ਼ਰਕ੍ਸ਼ੋਗਣਾਵृਤਮ੍। ਦਦृਸ਼ੁਰ੍ਹृष੍ਟਰੋਮਾਣਃ ਪਾਣ੍ਡਵਾਃ ਪ੍ਰਿਯਦਰ੍ਸ਼ਨਮ੍
ਪਾਂਡਵਾਂ ਨੇ, ਖੁਸ਼ੀ ਵਿੱਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਰੋਮ ਖੜੇ ਹੋ ਗਏ, ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਕੁਬੇਰ ਨੂੰ ਦੇਖਿਆ, ਜੋ ਅੱਖਾਂ ਨੂੰ ਭਾਉਣ ਵਾਲਾ ਸੀ ਅਤੇ ਯਕਸ਼ ਤੇ ਰਾਖਸ਼ਸਾਂ ਦੇ ਸਮੂਹ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਕੁਬੇਰਸ੍ਤੁ ਮਹਾਸਤ੍ਵਾਨ੍ਪਾਣ੍ਡੋਃ ਪੁਤ੍ਰਾਨ੍ਮਹਾਰਥਾਨ੍। ਆਤ੍ਤਕਾਰ੍ਮੁਕਨਿਸ੍ਤ੍ਰਿਂਸ਼ਾਨ੍ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਪ੍ਰੀਤੋऽਭਵਤ੍ਤਦਾ
ਕੁਬੇਰ ਨੇ ਪਾਂਡੂ ਦੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੂੰ, ਜੋ ਵੱਡੇ ਰਥੀ ਅਤੇ ਧਨੁਸ਼ ਤੇ ਤਲਵਾਰਾਂ ਨਾਲ ਲੈਸ ਸੀ, ਦੇਖ ਕੇ ਉਸ ਵੇਲੇ ਖੁਸ਼ੀ ਮਹਿਸੂਸ ਕੀਤੀ।
ਸਰ੍ਵੇ ਚੇਮੇ ਨਰਵ੍ਯਾਘ੍ਰਾਃ ਪੁਰਨ੍ਦਰਸਮੌਜਸਃ।' ਦੇਵਕਾਰ੍ਯਂ ਕਰਿष੍ਯਨ੍ਤਿ ਹृਦਯੇਨ ਤੁਤੋष ਹ
ਇਹ ਸਾਰੇ ਮਨੁੱਖ-ਸ਼ੇਰ, ਇੰਦਰ ਵਰਗੇ ਜੋਸ਼ ਵਾਲੇ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਕੰਮ ਪੂਰਾ ਕਰਨਗੇ—ਇਸ ਵਿਚ ਉਸਦਾ ਦਿਲ ਸੰਤੁਸ਼ਟ ਹੋ ਗਿਆ।
ਤੇ ਪਕ੍ਸ਼ਿਣ ਇਵਾਪੇਤੁਰ੍ਗਿਰਿਸ਼ृਙ੍ਗਂ ਮਹਾਜਵਾਃ। ਤਸ੍ਥੁਸ੍ਤੇषਾਂ ਸਕਾਸ਼ੇ ਵੈ ਧਨੇਸ਼੍ਵਰਪੁਰਃਸਰਾਃ
ਉਹ ਤੇਜ਼ ਚਾਲ ਵਾਲੇ ਪੰਛੀਆਂ ਵਾਂਗ ਪਹਾੜ ਦੀ ਚੋਟੀ ਤੋਂ ਉਡ ਗਏ, ਤੇ ਧਨ ਦੇ ਮਾਲਕ ਦੇ ਸਾਥੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਖੜੇ ਹੋ ਗਏ।
ਤਤਸ੍ਤਂ ਹृष੍ਟਮਨਸਂ ਪਾਣ੍ਡਵਾਨ੍ਪ੍ਰਤਿ ਭਾਰਤ। ਸਮੀਕ੍ਸ਼੍ਯਯਕ੍ਸ਼ਗਨ੍ਧਰ੍ਵਾ ਨਿਰ੍ਵਿਕਾਰਮਵਸ੍ਥਿਤਾਃ
ਫਿਰ, ਭਾਰਤ, ਯਕਸ਼ ਤੇ ਗੰਧਰਵ, ਪਾਂਡਵਾਂ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਮਨ ਨਾਲ ਦੇਖਦੇ ਹੋਏ, ਬਿਨਾ ਹਿਲੇ-ਡੁਲੇ ਖੜੇ ਰਹੇ।
ਪਾਣ੍ਡਵਾਸ਼੍ਚ ਮਹਾਤ੍ਮਾਨਃ ਪ੍ਰਣਮ੍ਯ ਧਨਦਂ ਪ੍ਰਭੁਮ੍। ਨਕੁਲਃ ਸਹਦੇਵਸ਼੍ ਧਰ੍ਮਪੁਤ੍ਰਸ਼੍ਚ ਧਰ੍ਮਵਿਤ੍
ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਪਾਂਡਵਾਂ ਨੇ ਧਨ ਦੇ ਮਾਲਕ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ; ਨਕੁਲ, ਸਹਦੇਵ ਅਤੇ ਧਰਮ ਦੇ ਜਾਣਕਾਰ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਵੀ।
ਅਪਰਾਦ੍ਧਮਿਵਾਤ੍ਮਾਨਂ ਮਨ੍ਯਮਾਨਾ ਮਹਾਰਥਾਃ। ਤਸ੍ਥੁਃ ਪ੍ਰਾਞ੍ਜਲਯਃ ਸਰ੍ਵੇ ਪਰਿਵਾਰ੍ਯ ਧਨੇਸ਼੍ਵਰਮ੍
ਉਹ ਵੱਡੇ ਰਥੀ, ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਦੋਸ਼ੀ ਸਮਝਦੇ ਹੋਏ, ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ ਸਾਰੇ ਧਨ ਦੇ ਮਾਲਕ ਨੂੰ ਘੇਰ ਕੇ ਖੜੇ ਹੋ ਗਏ।
ਸ਼ਯ੍ਯਾਸਨਯੁਤਂ ਸ਼੍ਰੀਮਤ੍ਪੁष੍ਪਕਂ ਵਿਸ਼੍ਵਕਰ੍ਮਣਾ। ਵਿਹਿਤਂ ਚਿਤ੍ਰਪਰ੍ਯਨ੍ਤਮਾਤਿष੍ਠਤ ਧਨਾਧਿਪਃ
ਧਨ ਦੇ ਮਾਲਕ ਵਿਸ਼ਵਕਰਮਾ ਦੁਆਰਾ ਬਣਾਈ ਗਈ, ਸ਼ੈਯਾ ਅਤੇ ਆਸਨ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ, ਸੁੰਦਰ ਪੂਸ਼ਪਕ ਵਿਚ ਬੈਠਾ ਸੀ, ਜਿਸਦੇ ਚੌਗਿਰੇ ਚਿਤਰਾਂ ਨਾਲ ਸਜੇ ਹੋਏ ਸਨ।
ਤਮਾਸੀਨਂ ਮਹਾਕਾਯਾਃ ਸ਼ਙ੍ਕੁਕਰ੍ਣਾ ਮਹਾਜਵਾਃ। ਉਪੋਪਵਿਵਿਸ਼ੁਰ੍ਯਕ੍ਸ਼ਾ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਾਸ਼੍ ਸਹਸ੍ਰਸ਼ਃ
ਉਹ ਯਕਸ਼ ਤੇ ਰਾਖਸ਼ਸ, ਵੱਡੇ ਸਰੀਰ ਵਾਲੇ, ਸ਼ੰਖ ਵਰਗੇ ਕੰਨ ਤੇ ਤੇਜ਼ ਚਾਲ ਵਾਲੇ, ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਵਿਚ ਨੇੜੇ ਆ ਕੇ ਬੈਠ ਗਏ।
ਸ਼ਤਸ਼ਸ਼੍ਚਾਪਿ ਗਨ੍ਧਰ੍ਵਾਸ੍ਤਥੈਵਾਪ੍ਸਰਸਾਂ ਗਣਾਃ। ਪਰਿਵਾਰ੍ਯੋਪਤਿष੍ਠਨ੍ਤਿ ਯਥਾ ਦੇਵਾਃ ਸ਼ਤਕ੍ਰਤੁਮ੍
ਸੈਂਕੜੇ ਗੰਧਰਵ ਤੇ ਅਪਸਰਾ ਦੇ ਸਮੂਹ ਵੀ ਆ ਕੇ, ਉਸਦੇ ਚੌਗਿਰੇ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਗਏ, ਜਿਵੇਂ ਦੇਵਤਾ ਸ਼ਤਕ੍ਰਤੁ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਕਾਞ੍ਜਨੀਂ ਸ਼ਿਰਸਾ ਬਿਭ੍ਰਦ੍ਭੀਮਸੇਨਃ ਸ੍ਰਜਂ ਸ਼ੁਭਾਮ੍। ਬਾਣਖਙ੍ਗਧਨੁष੍ਪਾਣਿਰੁਦੈਕ੍ਸ਼ਤ ਧਨਾਧਿਪਮ੍
ਭੀਮਸੇਨ ਨੇ ਆਪਣੇ ਸਿਰ 'ਤੇ ਸੁੰਦਰ ਸੋਨੇ ਦੀ ਮਾਲਾ ਪਾਈ ਹੋਈ ਸੀ, ਤੇ ਹੱਥ ਵਿਚ ਤੀਰ, ਤਲਵਾਰ ਤੇ ਧਨੁਸ਼ ਫੜ ਕੇ, ਧਨ ਦੇ ਮਾਲਕ ਨੂੰ ਤੱਕ ਰਿਹਾ ਸੀ।
ਨ ਭੀਰ੍ਭੀਮਸ੍ਯ ਨ ਗ੍ਲਾਨਿਰ੍ਵਿਕ੍ਸ਼ਤਸ੍ਯਾਪਿ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸੈਃ। ਆਸੀਤ੍ਤਸ੍ਯਾਮਵਸ੍ਤਾਯਾਂ ਕੁਬੇਰਮਪਿ ਪਸ਼੍ਯਤਃ
ਭੀਮ ਨੂੰ ਨਾ ਤਾਂ ਡਰ ਆਇਆ, ਨਾ ਥਕਾਵਟ ਹੋਈ, ਜਦ ਰਾਖਸ਼ਸਾਂ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਤੱਕਿਆ, ਉਹ ਕੁਬੇਰ ਨੂੰ ਦੇਖਦਾ ਹੋਇਆ।
ਆਦਦਾਨਂ ਸ਼ਿਤਾਨ੍ਬਾਣਾਨ੍ਯੋਦ੍ਧੁਕਾਮਮਵਸ੍ਥਿਤਮ੍। ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਭੀਮਂ ਧਰ੍ਮਸੁਤਮਬ੍ਰਵੀਨ੍ਨਰਵਾਹਨਃ
ਭੀਮ ਨੂੰ, ਜੋ ਲੜਾਈ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹੋ ਕੇ ਤੇਜ਼ ਤੀਰ ਚੁੱਕ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਦੇਖ ਕੇ ਧਰਮਪੁਤਰ ਨੇ, ਨਰਵਾਹਨ ਨੇ, ਉਸਨੂੰ ਆਖਿਆ।
ਵਿਦੁਸ੍ਤ੍ਵਾਂ ਸਰ੍ਵਭੂਤਾਨਿ ਪਾਰ੍ਥ ਭੂਤਹਿਤੇ ਰਤਮ੍। ਨਿਰ੍ਭਯਸ਼੍ਚਾਪਿਸ਼ੈਲਾਗ੍ਰੇ ਵਸ ਤ੍ਵਂ ਸਹ ਬਨ੍ਧੁਭਿਃ
ਪਾਰਥ, ਸਭ ਜੀਵ ਤੁਹਾਨੂੰ ਜੀਵਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਸਮਰਪਿਤ ਜਾਣਦੇ ਹਨ; ਇਸ ਲਈ ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੇ ਸੱਜਣਾਂ ਸਮੇਤ ਇਸ ਪਹਾੜ ਦੀ ਚੋਟੀ 'ਤੇ ਨਿਡਰ ਹੋ ਕੇ ਵੱਸੋ।
ਨ ਚ ਮਨ੍ਯੁਸ੍ਤ੍ਵਯਾ ਕਾਰ੍ਯੋ ਭੀਮਸੇਨਸ੍ਯ ਪਾਣ੍ਡਵ। ਕਾਲੇਨੈਤੇ ਹਤਾਃ ਪੂਰ੍ਵਂ ਨਿਮਿਤ੍ਤਮਨੁਜਸ੍ਤਵ
ਪਾਂਡਵ, ਭੀਮਸੇਨ ਉੱਤੇ ਤੁਹਾਨੂੰ ਗੁੱਸਾ ਨਹੀਂ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ; ਇਹ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਸਮੇਂ ਵਲੋਂ ਮਾਰੇ ਗਏ ਸਨ, ਤੇ ਤੁਹਾਡਾ ਛੋਟਾ ਭਰਾ ਸਿਰਫ਼ ਕਾਰਨ ਬਣਿਆ।
ਵ੍ਰੀਡਾ ਚਾਤ੍ਰਨ ਕਰ੍ਤਵ੍ਯਾ ਸਾਹਸਂ ਯਦਿਦਂ ਕृਤਮ੍। ਦृष੍ਟਸ਼੍ਚਾਪਿ ਸੁਰੈਃ ਪੂਰ੍ਵਂਵਿਨਾਸ਼ੋ ਯਕ੍ਸ਼ਰਕ੍ਸ਼ਸਾਮ੍
ਇਸ ਹੌਸਲੇ ਵਾਲੇ ਕੰਮ ਲਈ ਕੋਈ ਲਾਜ ਨਹੀਂ ਕਰਨੀ; ਯਕਸ਼ ਤੇ ਰਾਖਸ਼ਸਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਪਹਿਲਾਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਵੀ ਦੇਖਿਆ ਸੀ।
ਨ ਭੀਮਸੇਨੇ ਕੋਪੋ ਮੇ ਪ੍ਰੀਤੋਸ੍ਮਿ ਭਰਤਰ੍षਭ। ਕਰ੍ਮਣਾ ਭੀਮਸੇਨਸ੍ਯ ਮਮ ਤੁष੍ਟਿਰਭੂਤ੍ਪੁਰਾ
ਭੀਮਸੇਨ ਉੱਤੇ ਮੈਨੂੰ ਕੋਈ ਗੁੱਸਾ ਨਹੀਂ; ਮੈਂ ਖੁਸ਼ ਹਾਂ, ਭਾਰਤਾਂ ਦੇ ਸ਼ੇਰ। ਪਹਿਲਾਂ ਭੀਮਸੇਨ ਦੇ ਕੰਮ ਨਾਲ ਮੇਰਾ ਦਿਲ ਰਾਜੀ ਹੋ ਗਿਆ ਸੀ।
ਸ ਏਵਮੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਰਾਜਾਨਂ ਭੀਮਸੇਨਮਭਾषਤ। ਨੈਤਨ੍ਮਨਸਿ ਮੇ ਤਾਤ ਵਰ੍ਤਤੇ ਕੁਰੁਸਤ੍ਤਮ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਆਖ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਰਾਜਾ ਭੀਮਸੇਨ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕੀਤਾ: 'ਇਹ ਗੱਲ ਮੇਰੇ ਮਨ ਵਿਚ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਪਿਆਰੇ, ਕੁਰੁਆਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ।'
ਯਦਿਦਂ ਸਾਹਸਂ ਭੀਮ ਕृष੍ਣਾਰ੍ਥੇ ਕृਤਵਾਨਸਿ। ਮਾਮਨਾਦृਤ੍ਯ ਦੇਵਾਂਸ਼੍ਚ ਵਿਨਾਸ਼ਂ ਯਕ੍ਸ਼ਰਕ੍ਸ਼ਸਾਮ੍
ਭੀਮ, ਤੂੰ ਜੋ ਇਹ ਹੌਸਲੇ ਵਾਲਾ ਕੰਮ ਕਰਿਆ ਹੈ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਲਈ, ਮੇਰੀ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਤੇ ਯਕਸ਼-ਰਾਖਸ਼ਾਂ ਦੀ ਨਾਸ ਨੂੰ ਨਜ਼ਰਅੰਦਾਜ਼ ਕਰਕੇ—
ਸ੍ਵਬਾਹੁਬਲਮਾਸ਼੍ਰਿਤ੍ਯ ਤੇਨਾਹਂ ਪ੍ਰੀਤਿਮਾਂਸ੍ਤ੍ਵਯਿ। ਸ਼ਾਪਾਦਦ੍ਯ ਵਿਨਿਰ੍ਮੁਕ੍ਤੋ ਘੋਰਾਦਸ੍ਮਾਦ੍ਵृਕੋਦਰ
ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਬਾਂਹਾਂ ਦੀ ਤਾਕਤ 'ਤੇ ਭਰੋਸਾ ਕਰਕੇ ਇਹ ਕੀਤਾ, ਇਸ ਕਰਕੇ ਮੈਂ ਤੈਥੋਂ ਖੁਸ਼ ਹਾਂ; ਅੱਜ, ਵ੍ਰਿਕੋਦਰ, ਮੈਂ ਇਸ ਡਰਾਉਣੀ ਸ਼ਾਪ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਗਿਆ ਹਾਂ।
ਅਹਂ ਪੂਰ੍ਵਮਗਸ੍ਤ੍ਯੇਨ ਕ੍ਰੁਦ੍ਧੇਨ ਪਰਮਰ੍षਿਣਾ। ਸ਼ਪ੍ਤੋऽਪਰਾਧੇ ਕਸ੍ਮਿਂਸ਼੍ਚਿਤ੍ਤਸ੍ਯੈषਾ ਨਿष੍ਕृਤਿਰ੍ਧ੍ਰੁਵਮ੍
ਪਹਿਲਾਂ, ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਅਗਸਤ ਨੇ ਕਿਸੇ ਗਲਤੀ ਕਰਕੇ ਗੁੱਸੇ ਵਿਚ ਮੈਨੂੰ ਸ਼ਾਪ ਦਿੱਤਾ ਸੀ; ਇਹ ਨਿਸਚਿਤ ਤੌਰ 'ਤੇ ਉਸ ਦਾ ਪ੍ਰਾਯਸ਼ਚਿਤ ਹੈ।
ਦृष੍ਟੋ ਹਿ ਮਮ ਸਂਕ੍ਲੇਸ਼ਃ ਪੁਰਾ ਪਾਣ੍ਡਵਨਨ੍ਦਨ। ਨ ਤਵਾਤ੍ਰਾਪਰਾਧੋਸ੍ਤਿ ਕਥਂਚਿਦਪਿ ਪਾਣ੍ਡਵ
ਪਾਂਡਵਾਂ ਦੇ ਸੁਖ, ਮੇਰੀ ਪੀੜ੍ਹਾ ਪਹਿਲਾਂ ਵੇਖੀ ਗਈ ਸੀ; ਪਾਂਡਵ, ਇੱਥੇ ਤੇਰੀ ਕੋਈ ਗਲਤੀ ਨਹੀਂ ਹੈ।
ਕਥਂ ਸ਼ਪ੍ਤੋਸਿ ਭਗਵਨ੍ਨਗਸ੍ਤ੍ਯੇਨ ਮਹਾਤ੍ਮਨਾ। ਸ਼੍ਰੋਤੁਮਿਚ੍ਛਾਮ੍ਯਹਂ ਦੇਵ ਯਥੈਤਚ੍ਛਾਪਕਾਰਣਮ੍
ਭਗਵਨ, ਅਗਸਤ ਮਹਾਤਮਾ ਨੇ ਤੈਨੂੰ ਕਿਵੇਂ ਸ਼ਾਪ ਦਿੱਤਾ? ਮੈਂ ਸੁਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ, ਦੇਵ, ਉਸ ਸ਼ਾਪ ਦਾ ਕਾਰਨ।
ਇਦਂ ਚਾਸ਼੍ਚਰ੍ਯਭੂਤਂ ਮੇ ਯਤ੍ਕ੍ਰੋਧਾਤ੍ਤਸ੍ ਧੀਮਤਃ। ਤਦੈਵ ਤ੍ਵਂ ਨ ਨਿਰ੍ਦਗ੍ਧਃ ਸਬਲਃ ਸਪਦਾਨੁਗਃ
ਮੈਨੂੰ ਇਹ ਵੱਡਾ ਅਜੀਬ ਲੱਗਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਸ ਬੁਧਵਾਨ ਦੇ ਗੁੱਸੇ ਤੋਂ ਤੂੰ, ਤੇਰੇ ਸੈਨਿਕਾਂ ਤੇ ਸਾਥੀਆਂ ਸਮੇਤ, ਤੁਰੰਤ ਸੜਿਆ ਨਹੀਂ।
ਦੇਵਤਾਨਾਮਭੂਨ੍ਮਨ੍ਤ੍ਰਃ ਕੁਸ਼ਾਵਤ੍ਯਾਂ ਨਰੇਸ਼੍ਵਰ
ਕੁਸ਼ਾਵਤੀ ਵਿਚ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਇੱਕ ਮੰਤ੍ਰ-ਕਰਮ ਹੋ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਰਾਜਨ।
ਵृਤਸ੍ਤਤ੍ਰਾਹਮਗਮਂ ਮਹਾਪਦ੍ਮਸ਼ਤੈਸ੍ਤ੍ਰਿਭਿਃ। ਯਕ੍ਸ਼ਾਣਆਂ ਘੋਰਰੂਪਾਣਾਂ ਵਿਵਿਧਾਯੁਧਧਾਰਿਣਾਮ੍
ਉਥੇ ਮੈਂ ਤਿੰਨ ਸੌ ਵੱਡੇ ਪਦਮ-ਸਰੋਵਰਾਂ, ਡਰਾਉਣੇ ਰੂਪ ਵਾਲੇ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਹਥਿਆਰਾਂ ਨਾਲ ਲੈਸ ਯਕਸ਼ਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਗਿਆ।
ਅਧ੍ਵਨ੍ਯਹਮਥਾਪਸ਼੍ਯਮਗਸ੍ਤ੍ਯਮृਪਿਸਤ੍ਤਮਮ੍। ਉਗ੍ਰਂ ਤਪਸ੍ਤਪ੍ਯਭਾਨਂ ਯਮੁਨਾਤੀਰਮਾਸ਼੍ਰਿਤਮ੍। ਨਾਨਾਪਕ੍ਸ਼ਿਗਣਾਕੀਰ੍ਣਂ ਪੁष੍ਪਿਤਦ੍ਰੁਮਸ਼ੋਭਿਤਮ੍
ਰਸਤੇ ਵਿਚ, ਮੈਂ ਅਗਸਤ, ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਵਿਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਨੂੰ ਯਮੁਨਾ ਦੇ ਕੰਢੇ ਤੇ ਕਠੋਰ ਤਪ ਕਰਦੇ ਵੇਖਿਆ; ਓਥੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਪੰਛੀਆਂ ਦੀ ਭੀੜ ਸੀ ਤੇ ਫੁੱਲਾਂ ਵਾਲੇ ਦਰੱਖਤ ਸਜੀ ਹੋਏ ਸਨ।
ਤਮੂਰ੍ਦ੍ਵਬਾਹੁਂ ਦृष੍ਟ੍ਵੈਵ ਸੂਰ੍ਯਸ੍ਯਾਭਿਮੁਖੇ ਸ੍ਥਿਤਮ੍। ਤੇਜੋਰਾਸ਼ਿਂ ਦੀਪ੍ਯਮਾਨਂ ਹੁਤਾਸ਼ਨਮਿਵੈਧਿਤਮ੍
ਉਸ ਨੂੰ ਸੂਰਜ ਵੱਲ ਮੂੰਹ ਕਰਕੇ, ਬਾਂਹਾਂ ਉੱਪਰ ਕਰਕੇ ਖੜਾ ਦੇਖਿਆ, ਜੋ ਚਮਕਦਾ ਹੋਇਆ ਤੇਜ ਦਾ ਢੇਰ ਸੀ, ਜਿਵੇਂ ਜਲ ਰਹੀ ਹਵਨ-ਅੱਗ।