ਤੇ ਹਿ ਵਿਕ੍ਸ਼ਤਸਰ੍ਵਾਙ੍ਗਾ ਭੀਮਸੇਨਭਯਾਰ੍ਦਿਤਾਃ। ਭੀਮਮਾਰ੍ਤਸ੍ਵਰਂ ਚਕ੍ਰੁਰ੍ਵਿਪ੍ਰਕੀਰ੍ਣਮਹਾਯੁਧਾਃ
ਭੀਮਸੇਨ ਦੇ ਡਰ ਨਾਲ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਵੱਜੇ ਹੋਏ, ਆਪਣੇ ਹਥਿਆਰ ਛੱਡ ਕੇ, ਦਰਦ ਭਰੀ ਆਵਾਜ਼ਾਂ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਵੱਡੇ ਹਥਿਆਰ ਚੌਂਹੇ ਹੋਏ ਪਏ।
ਉਤ੍ਸृਜ੍ਯ ਤੇ ਗਦਾਸ਼ੂਲਾਨਸਿਸ਼ਕ੍ਤਿਪਰਸ਼੍ਵਥਾਨ੍। ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਂ ਦਿਸ਼ਮਾਜਗ੍ਮੁਸ੍ਤ੍ਰਾਸਿਤਾ ਦृਢਧਨ੍ਵਨਾ
ਉਹ ਆਪਣੇ ਗਦਾ, ਭਾਲੇ, ਤਲਵਾਰਾਂ, ਸ਼ਕਤੀ ਤੇ ਕੁਹਾੜੀਆਂ ਛੱਡ ਕੇ, ਮਜ਼ਬੂਤ ਧਨੁਧਾਰੀ ਤੋਂ ਡਰ ਕੇ, ਦੱਖਣ ਵੱਲ ਭੱਜ ਗਏ।
ਤਤ੍ਰ ਸ਼ੂਲਗਦਾਪਾਣਿਰ੍ਵ੍ਯੂਢੋਰਸ੍ਕੋ ਮਹਾਭੁਜਃ। ਸਖਾ ਵੈਸ਼੍ਰਵਣਸ੍ਯਾਸੀਨ੍ਮਣਿਮਾਨ੍ਨਾਮ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਃ
ਉਥੇ ਇੱਕ ਰਾਕਸ਼ਸ ਮਣਿਮਾਨ, ਜੋ ਵਿਸ਼ਰਵਣ ਦਾ ਮਿੱਤਰ ਸੀ, ਵੱਡੀ ਛਾਤੀ ਤੇ ਮਜ਼ਬੂਤ ਬਾਂਹਾਂ ਵਾਲਾ, ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਭਾਲਾ ਤੇ ਗਦਾ ਫੜੇ ਖੜਾ ਸੀ।
ਦਰ੍ਸ਼ਯਨ੍ਸ ਪ੍ਰਤੀਕਾਰਂ ਪੌਰੁषਂ ਚ ਮਹਾਬਲਃ। ਸ ਤਾਨ੍ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਪਰਾਵृਤ੍ਤਾਨ੍ਸ੍ਮਯਮਾਨ ਇਵਾਬ੍ਰਵੀਤ੍
ਉਹ ਵੱਡੀ ਸ਼ਕਤੀ ਵਾਲਾ, ਵਿਰੋਧ ਤੇ ਵਿਰਤਾ ਦਿਖਾਉਂਦਾ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਪਿੱਛੇ ਮੁੜਦੇ ਵੇਖ ਕੇ, ਹੱਸਦੇ ਹੋਏ ਬੋਲਿਆ।
ਏਕੇਨ ਬਹਵਃ ਸਙ੍ਖ੍ਯੇ ਮਾਨੁषੇਣ ਪਰਾਜਿਤਾਃ। ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਵੈਸ਼੍ਰਵਣਾਵਾਸਂ ਕਿਂ ਵਕ੍ਸ਼੍ਯਥ ਧਨੇਸ਼੍ਵਰਮ੍
ਇੱਕ ਮਨੁੱਖ ਨੇ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਕਈਆਂ ਨੂੰ ਹਰਾ ਦਿੱਤਾ; ਵਿਸ਼ਰਵਣ ਦੇ ਘਰ ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਤੁਸੀਂ ਧਨ ਦੇ ਸੁਆਮੀ ਨੂੰ ਕੀ ਦੱਸੋਗੇ?
ਏਵਮਾਭਾष੍ ਤਾਨ੍ਸਰ੍ਵਾਨਭ੍ਯਵਰ੍ਤਤ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਃ। ਸ਼ਕ੍ਤਿਸ਼ੂਲਗਦਾਪਾਣਿਰਭ੍ਯਧਾਵਤ੍ਸ ਪਾਣ੍ਡਵਮ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਭ ਨੂੰ ਆਖ ਕੇ, ਰਾਕਸ਼ਸ, ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਸ਼ਕਤੀ, ਗਦਾ ਤੇ ਭਾਲਾ ਫੜ ਕੇ, ਪਾਂਡਵ ਵੱਲ ਦੌੜਿਆ।
ਤਮਾਪਤਨ੍ਤਂ ਵੇਗੇਨ ਪ੍ਰਭਿਨ੍ਨਮਿਵ ਵਾਰਣਮ੍। ਵਤ੍ਸਦਨ੍ਤੈਸ੍ਤ੍ਰਿਭਿਃ ਪਾਰ੍ਸ਼੍ਵੇ ਭੀਮਸੇਨਃ ਸਮਾਰ੍ਦਯਤ੍
ਉਹ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ, ਗੁੱਸੇ ਵਾਲੇ ਹਾਥੀ ਵਾਂਗ, ਭੀਮਸੇਨ ਨੇ ਆਪਣੀ ਤੀਖੀ ਦੰਦਾਂ ਨਾਲ ਤਿੰਨ ਵਾਰੀ ਉਸ ਦੇ ਪਾਸੇ ਵੱਜਿਆ।
ਮਣਿਮਾਨਪਿ ਸਂਕ੍ਰੁਦ੍ਧਃ ਪ੍ਰਗृਹ੍ਯ ਮਹਤੀਂ ਗਦਾਮ੍। ਪ੍ਰਾਹਿਣੋਦ੍ਭੀਮਸੇਨਾਯ ਪਰਿਗृਹ੍ਯ ਮਹਾਬਲਃ
ਮਣਿਮਾਨ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ, ਵੱਡੀ ਗਦਾ ਫੜ ਕੇ, ਭੀਮਸੇਨ ਵੱਲ ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਸੁੱਟੀ।
ਵਿਦ੍ਯੁਦ੍ਰੂਪਾਂ ਮਹਾਘੋਰਾਮਾਕਾਸ਼ੇ ਮਹਤੀਂ ਗਦਾਮ੍। ਸ਼ਰੈਰ੍ਬਹੁਭਿਰਾਨਰ੍ਛਦ੍ਭੀਮਸੇਨਃ ਸ਼ਿਲਾਸ਼ਿਤੈਃ
ਉਹ ਡਰਾਉਣੀ ਤੇ ਵੱਡੀ ਗਦਾ, ਆਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਬਿਜਲੀ ਵਾਂਗ, ਭੀਮਸੇਨ ਨੇ ਪੱਥਰ ਵਾਲੇ ਕਈ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਵੱਜੀ।
ਪ੍ਰਤ੍ਯਹਨ੍ਯਨ੍ਤ ਤੇ ਸਰ੍ਵੇਗਦਾਮਾਸਾਦ੍ਯ ਸਾਯਕਾਃ। ਨ ਵੇਗਂ ਧਾਰਯਾਮਾਸੁਰ੍ਗਦਾਵੇਗਸ੍ਯ ਵੇਗਿਤਾਃ
ਸਾਰੇ ਤੀਰ ਗਦਾ 'ਤੇ ਵੱਜੇ, ਪਰ ਉਹ ਤੇਜ਼ ਹੋਣ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ, ਗਦਾ ਦੀ ਤਾਕਤ ਨੂੰ ਰੋਕ ਨਾ ਸਕੇ।
ਗਦਾਯੁਦ੍ਧਸਮਾਚਾਰਂ ਬੁਧ੍ਯਮਾਨਃ ਸ ਵੀਰ੍ਯਵਾਨ੍। ਵ੍ਯਂਸਯਾਮਾਸ ਤਂ ਤਸ੍ਯ ਪ੍ਰਹਾਰਂ ਭੀਮਵਿਕ੍ਰਮਃ
ਗਦਾ-ਯੁੱਧ ਦੀ ਚਾਲ ਸਮਝ ਕੇ, ਭੀਮਸੇਨ ਨੇ ਆਪਣੀ ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਉਸ ਦੇ ਵੱਜੇ ਨੂੰ ਰੋਕਿਆ।
ਤਤਃ ਸ਼ਕ੍ਤਿਂ ਮਹਾਘੋਰਾਂ ਰੁਕ੍ਮਦਣ੍ਡਾਮਯਸ੍ਮਯੀਮ੍। ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਨੇਵਾਨ੍ਤਰੇ ਧੀਮਾਨ੍ਪ੍ਰਚਿਕ੍ਸ਼ੇਪ ਸ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਃ
ਉਸੇ ਸਮੇਂ, ਸਮਝਦਾਰ ਰਾਕਸ਼ਸ ਨੇ ਸੋਨੇ ਵਾਲਾ ਡੰਡਾ ਤੇ ਲੋਹਾ ਵਾਲੀ ਨੋਕ ਵਾਲੀ ਡਰਾਉਣੀ ਸ਼ਕਤੀ ਸੁੱਟੀ।
ਸਾ ਭੁਜਂ ਭੀਮਨਿਰ੍ਹ੍ਰਾਦਾ ਭਿਤ੍ਤ੍ਵਾਭੀਮਸ੍ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਮ੍। ਸਾਗ੍ਨਿਜ੍ਵਾਲਾ ਮਹਾਰੌਦ੍ਰਾ ਪਪਾਤ ਸਹਸਾ ਭੁਵਿ
ਉਹ ਭੀਮਸੇਨ ਦੇ ਸੱਜੇ ਬਾਂਹ ਨੂੰ ਚੀਰ ਕੇ, ਡਰਾਉਣੀ ਆਵਾਜ਼ ਨਾਲ, ਅੱਗ ਵਾਲੀ ਭਿਆਨਕ ਸ਼ਕਤੀ ਜਮੀਨ 'ਤੇ ਡਿੱਗ ਪਈ।
ਸੋऽਤਿਵਿਦ੍ਧੋ ਮਹੇष੍ਵਾਸਃ ਸ਼ਕ੍ਤ੍ਯਾऽਮਿਤਪਰਾਕ੍ਰਮਃ। ਗਦਾਂ ਜਗ੍ਰਾਹ ਕੌਨ੍ਤੇਯੋ ਗਦਾਯੁਦ੍ਧਵਿਸ਼ਾਰਦਃ
ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਬਹੁਤ ਜ਼ਖਮੀ ਹੋ ਕੇ ਵੀ, ਵੱਡਾ ਧਨੁਧਾਰੀ ਤੇ ਗਦਾ-ਯੁੱਧ ਦਾ ਮਾਹਿਰ ਕੌਂਤੇਯੋ ਨੇ ਆਪਣੀ ਗਦਾ ਫੜੀ।
ਪ੍ਰਾਹਿਣੋਦ੍ਭੀਮਸੇਨਾਯ ਵੇਗੇਨ ਮਹਤਾ ਨਦਨ੍
ਉਹ ਨੇ ਵੱਡੀ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਗਦਾ ਭੀਮਸੇਨ ਵੱਲ ਸੁੱਟੀ, ਉੱਚੀ ਆਵਾਜ਼ ਕਰਦਾ।
ਭਙ੍ਕ੍ਤ੍ਵਾ ਸ਼ੂਲਂ ਗਦਾਗ੍ਰੇਣ ਗਦਾਯੁਦ੍ਧਵਿਭਾਗਵਿਤ੍। ਅਭਿਦੁਦ੍ਰਾਵ ਤਂ ਤੂਰ੍ਣਂ ਗਰੁਤ੍ਮਾਨਿਵ ਪਨ੍ਨਗਮ੍
ਗਦਾ-ਯੁੱਧ ਦਾ ਮਾਹਿਰ, ਗਦਾ ਦੇ ਅੱਗੇ ਨਾਲ ਭਾਲਾ ਤੋੜ ਕੇ, ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਉਸ ਵੱਲ ਗਰੁੜ ਵਾਂਗ ਸੱਪ 'ਤੇ ਦੌੜਿਆ।
ਸੋऽਨ੍ਤਰਿਕ੍ਸ਼ਮਵਪ੍ਲੁਤ੍ਯ ਵਿਧੂਯ ਸਹਸਾ ਗਦਾਮ੍। ਪ੍ਰਚਿਕ੍ਸ਼ੇਪ ਮਹਾਬਾਹੁਰ੍ਵਿਨਦ੍ਯ ਰਣਮੂਰ੍ਧਨਿ
ਉਹ ਆਕਾਸ਼ ਵੱਲ ਛਲਾਂਗ ਲਗਾ ਕੇ, ਆਪਣੀ ਗਦਾ ਜੋਰ ਨਾਲ ਹਿਲਾਈ, ਤੇ ਜੰਗ ਦੇ ਮੈਦਾਨ 'ਚ ਗੱਜ ਕੇ ਸੁੱਟ ਦਿੱਤੀ।
ਸੇਨ੍ਦ੍ਰਾਸ਼ਨਿਰਿਵੇਨ੍ਦ੍ਰੇਣ ਵਿਸृष੍ਟਾ ਵਾਤਰਹਸਾ। ਹਤ੍ਵਾ ਰਕ੍ਸ਼ਃ ਕ੍ਸ਼ਿਤਿਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਕृਤ੍ਯੇਵ ਨਿਪਪਾਤ ਹ
ਇੰਦਰ ਦੇ ਵੱਜ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਜੋ ਰਾਜਾ ਇੰਦਰ ਨੇ ਛੱਡੀ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਗਦਾ ਰਾਕਸ਼ਸ ਨੂੰ ਵੱਜੀ, ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਆ ਕੇ, ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਤਾਕਤ ਵਾਂਗ ਡਿੱਗ ਪਈ।
ਤਂ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਂ ਬੀਮਬਲਂ ਭੀਮਸੇਨਬਲਾਹਤਮ੍। ਦਦृਸ਼ੁਃ ਸਰ੍ਵਭੂਤਾਨਿ ਸਿਂਹੇਨੇਵ ਗਵਾਂਪਤਿਮ੍
ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਨੇ ਉਸ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਰਾਕਸ਼ਸ ਨੂੰ, ਭੀਮਸੇਨ ਦੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਡਿੱਗਿਆ ਹੋਇਆ ਵੇਖਿਆ, ਜਿਵੇਂ ਸਿੰਘ ਗਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਡਿੱਗਾ ਦੇਂਦਾ ਹੈ।
ਤਂ ਪ੍ਰੇਕ੍ਸ਼੍ਯ ਨਿਹਤਂ ਭੂਮੌ ਹਤਸ਼ੇषਾ ਨਿਸ਼ਾਚਰਾਃ। ਭੀਮਮਾਰ੍ਤਸ੍ਵਰਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਜਗ੍ਮੁਃ ਪ੍ਰਾਚਜੀਂ ਦਿਸ਼ਂ ਪ੍ਰਤਿ
ਉਸ ਨੂੰ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਮਰਿਆ ਹੋਇਆ ਵੇਖ ਕੇ, ਜੋ ਰਾਤ ਨੂੰ ਫਿਰਦੇ ਬਚੇ ਹੋਏ ਰਾਕਸ਼ਸ ਸਨ, ਦੁੱਖੀ ਹੋ ਕੇ ਰੋਦੇ ਹੋਏ, ਪੂਰਬ ਵੱਲ ਭੱਜ ਗਏ।
ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਬਹੁਵਿਧੈਃ ਸ਼ਬ੍ਦੈਰ੍ਨਾਦ੍ਯਮਾਨਾਂ ਗਿਰੇਰ੍ਗੁਹਾਮ੍। ਅਜਾਤਸ਼ਤ੍ਰੁਃ ਕੌਨ੍ਤੇਯੋ ਮਾਦ੍ਰੀਪੁਤ੍ਰਾਵੁਭਾਵਪਿ
ਪਹਾੜ ਦੀ ਗੁਫਾ ਵਿੱਚ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਆਵਾਜ਼ਾਂ ਗੂੰਜਦੀਆਂ ਸੁਣ ਕੇ, ਕੁੰਤੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਅਜਾਤਸ਼ਤ੍ਰੂ ਤੇ ਮਾਦਰੀ ਦੇ ਦੋਵੇਂ ਪੁੱਤਰ,
ਧੌਮ੍ਯਃ ਕृष੍ਣਾ ਚ ਵਿਪ੍ਰਾਸ਼੍ਚ ਸਰ੍ਵੇ ਚ ਸੁਹृਦਸ੍ਤਥਾ। ਭੀਮਸੇਨਮਪਸ਼੍ਯਨ੍ਤਃ ਸਰ੍ਵੇ ਵਿਮਨਸੋऽਭਵਨ੍
ਧੌਮਿਆ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਤੇ ਸਾਰੇ ਦੋਸਤ, ਭੀਮਸੇਨ ਨੂੰ ਨਾ ਵੇਖ ਕੇ, ਸਾਰੇ ਚਿੰਤਾ ਵਿੱਚ ਪੈ ਗਏ।
ਦ੍ਰੌਪਦੀਮਾਰ੍ष੍ਟਿषੇਣਾਯ ਸਂਪ੍ਰਧਾਰ੍ਯ ਮਹਾਰਥਾਃ। ਸਹਿਤਾਃ ਸਾਯੁਧਾਃ ਸ਼ੂਰਾਃ ਸ਼ੈਲਮਾਰੁਰੁਹੁਸ੍ਤਦਾ
ਵੱਡੇ ਯੋਧਿਆਂ ਨੇ ਦ੍ਰੌਪਦੀ ਨੂੰ ਸਤਿਸੇਨਾ ਦੇ ਹਵਾਲੇ ਕਰ ਕੇ, ਹਥਿਆਰਬੰਦ ਤੇ ਬਹਾਦਰ ਹੋ ਕੇ, ਪਹਾੜ 'ਤੇ ਚੜ੍ਹਨਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ।
ਤਤਃ ਸਂਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਸ਼ੈਲਾਗ੍ਰਂ ਵੀਕ੍ਸ਼ਮਾਣਾ ਮਹਾਰਥਾਃ। ਦਦृਸ਼ੁਸ੍ਤੇ ਮਹੇष੍ਵਾਸਾ ਭੀਮਸੇਨਮਰਿਂਦਮਮ੍
ਫਿਰ, ਪਹਾੜ ਦੀ ਚੋਟੀ 'ਤੇ ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਵੱਡੇ ਧਨੁਧਾਰੀ ਇधर-ਉਧਰ ਵੇਖਦੇ ਹੋਏ, ਭੀਮਸੇਨ ਨੂੰ, ਜੋ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨੂੰ ਹਰਾਉਣ ਵਾਲਾ ਸੀ, ਵੇਖਿਆ।
ਸ੍ਫੁਰਤਸ਼੍ਚ ਮਹਾਕਾਯਾਨ੍ਗਤਸਤ੍ਵਾਂਸ਼੍ਚ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਾਨ੍। ਮਹਾਬਲਾਨ੍ਮਹਾਸਤ੍ਵਾਨ੍ਭੀਮਸੇਨੇਵ ਪਾਤਿਤਾਨ੍
ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਵੱਡੇ ਸਰੀਰ ਵਾਲੇ, ਮਰੇ ਹੋਏ ਰਾਕਸ਼ਸ, ਤੇ ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਵਾਲੇ, ਵੱਡੀ ਆਤਮਾ ਵਾਲੇ, ਭੀਮਸੇਨ ਵੱਲੋਂ ਡਿੱਗੇ ਹੋਏ ਵੇਖੇ।
ਸ਼ੁਸ਼ੁਰਤਸ਼੍ਚ ਮਹਾਕਾਯਾਨ੍ਗਤਸਤ੍ਵਾਂਸ਼੍ਚ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਾਨ੍। ਮਹਾਬਲਾਨ੍ਮਹਾਸਤ੍ਵਾਨ੍ਭੀਮਸੇਨੇਨ ਪਾਤਿਤਾਨ੍
ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਵੱਡੇ ਸਰੀਰ ਵਾਲੇ, ਮਰੇ ਹੋਏ ਰਾਕਸ਼ਸ, ਤੇ ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਤੇ ਆਤਮਾ ਵਾਲੇ, ਭੀਮਸੇਨ ਵੱਲੋਂ ਡਿੱਗੇ ਹੋਏ ਨਿਹਾਰੇ।
ਤਤਸ੍ਤੇ ਸਮਤਿਕ੍ਰਮ੍ਯ ਪਰਿष੍ਵਜ੍ਯ ਵृਕੋਦਰਮ੍। ਤਤ੍ਰੋਪਵਿਵਿਸ਼ੁਃ ਪਾਰ੍ਥਾਃ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਾ ਗਤਿਮਨੁਤ੍ਤਮਾਮ੍
ਫਿਰ, ਅੱਗੇ ਵਧ ਕੇ, ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਵ੍ਰਿਕੋਦਰ ਨੂੰ ਗਲੇ ਲਾਇਆ, ਤੇ ਉਥੇ ਪਾਰਥਾ ਬੈਠ ਗਏ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਸੁਖ ਪਾ ਕੇ।
ਤੈਸ਼੍ਚਤੁਰ੍ਭਿਰ੍ਮਹੇष੍ਵਾਸੈਰ੍ਗਿਰਿਸ਼ृਙ੍ਗਮਸ਼ੋਭਤ। ਲੋਕਪਾਲੈਰ੍ਮਹਾਭਾਗੈਰ੍ਦਿਵਂ ਦੇਵਵਰੈਰਿਵ
ਉਹ ਚਾਰ ਵੱਡੇ ਧਨੁਧਾਰੀ ਨਾਲ, ਪਹਾੜ ਦੀ ਚੋਟੀ ਚਮਕ ਰਹੀ ਸੀ, ਜਿਵੇਂ ਆਕਾਸ਼ ਆਪਣੇ ਮਹਾਨ ਰਖਵਾਲਿਆਂ ਨਾਲ ਚਮਕਦਾ ਹੈ।
ਕੁਬੇਰਸਦਨਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਾਂਸ਼੍ਚ ਨਿਪਾਤਿਤਾਨ੍। ਭ੍ਰਾਤਾ ਭ੍ਰਾਤਰਮਾਸੀਨਮਥੋਵਾਚ ਯੁਧਿष੍ਠਿਰਃ
ਕੁਬੇਰ ਦੇ ਮੰਦਰ ਨੂੰ ਤੇ ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਨੂੰ ਮਰੇ ਹੋਏ ਵੇਖ ਕੇ, ਭਰਾ ਨੇ ਭਰਾ ਨਾਲ ਬੈਠ ਕੇ, ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਨੇ ਗੱਲ ਕੀਤੀ।
ਸਾਹਸਾਦ੍ਯਦਿਵਾ ਮੋਹਾਦ੍ਬੀਮ ਪਾਪਮਿਦਂ ਕृਤਮ੍। ਨੈਤਤ੍ਤੇ ਸਦृਸ਼ਂ ਵੀਰ ਮੁਨੇਰਿਵ ਮृषਾ ਵਧਾਃ
ਭੀਮਾ, ਇਹ ਪਾਪ ਕੰਮ ਤੂੰ ਜਲਦੀ ਜਾਂ ਭਟਕਣ ਵਿੱਚ ਕਰ ਦਿੱਤਾ; ਇਹ ਤੇਰੇ ਲਈ ਠੀਕ ਨਹੀਂ, ਨਾਂ ਹੀ ਰਿਸ਼ੀ ਲਈ ਬੇਵਜ੍ਹਾ ਮਾਰਨਾ ਠੀਕ ਹੈ।