ਯਦਾऽਸ਼੍ਰੌषਂ ਮਨ੍ਤ੍ਰਿਣਂ ਵਾਸੁਦੇਵਂ ਤਥਾ ਭੀष੍ਮਂ ਸ਼ਾਨ੍ਤਨਵਂ ਚ ਤੇषਾਮ੍। ਭਾਰਦ੍ਵਾਜਂ ਚਾਸ਼ਿषੋऽਨੁਬ੍ਰੁਵਾਣਂ ਤਦਾ ਨਾਸ਼ਂਸੇ ਵਿਜਯਾਯ ਸਂਜਯ
ਜਦੋਂ ਮੈਂ ਸੁਣਿਆ ਕਿ ਵਾਸੁਦੇਵ ਸਲਾਹਕਾਰ ਬਣਿਆ, ਭੀਸ਼ਮ ਸ਼ਾਂਤਨੂ ਪੁੱਤਰ ਤੇ ਭਾਰਦਵਾਜ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਅਸ਼ੀਰਵਾਦ ਦੇ ਰਹੇ ਸਨ, ਤਦੋਂ, ਸੰਜਯਾ, ਮੈਨੂੰ ਜਿੱਤ ਦੀ ਆਸ ਨਾ ਰਹੀ।
ਯਦਾ ਕਰ੍ਣੋ ਭੀष੍ਮਮੁਵਾਚ ਵਾਕ੍ਯਂ ਨਾਹਂ ਯੋਤ੍ਸ੍ਯੇ ਯੁਧ੍ਯਮਾਨੇ ਤ੍ਵਯੀਤਿ। ਹਿਤ੍ਵਾ ਸੇਨਾਮਪਚਕ੍ਰਾਮ ਚਾਪਿ ਤਦਾ ਨਾਸ਼ਂਸੇ ਵਿਜਯਾਯ ਸਂਜਯ
ਜਦੋਂ ਮੈਂ ਸੁਣਿਆ ਕਿ ਕਰਣ ਨੇ ਭੀਸ਼ਮ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, "ਜਦ ਤੂੰ ਲੜ ਰਿਹਾ ਹੈਂ, ਮੈਂ ਯੁੱਧ ਨਹੀਂ ਕਰਾਂਗਾ," ਤੇ ਫੌਜ ਛੱਡ ਕੇ ਪਿੱਛੇ ਹਟ ਗਿਆ, ਤਦੋਂ, ਸੰਜਯਾ, ਮੈਨੂੰ ਜਿੱਤ ਦੀ ਆਸ ਨਾ ਰਹੀ।
ਯਦਾऽਸ਼੍ਰੌषਂ ਵਾਸੁਦੇਵਾਰ੍ਜੁਨੌ ਤੌ ਤਥਾ ਧਨੁਰ੍ਗਾਣ੍ਡਿਵਮਪ੍ਰਮੇਯਮ੍। ਤ੍ਰੀਣ੍ਯੁਗ੍ਰਵੀਰ੍ਯਾਣਿ ਸਮਾਗਤਾਨਿ ਤਦਾ ਨਾਸ਼ਂਸੇ ਵਿਜਯਾਯ ਸਂਜਯ
ਜਦੋਂ ਮੈਂ ਸੁਣਿਆ ਕਿ ਵਾਸੁਦੇਵ ਤੇ ਅਰਜੁਨ ਇਕੱਠੇ ਹਨ, ਨਾਲ ਹੀ ਉਹ ਅਤੁੱਟ ਗਾਂਡੀਵ ਧਨੁਸ਼ ਤੇ ਤਿੰਨ ਬਹੁਤ ਹੀ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਯੋਧੇ ਇਕਠੇ ਹੋ ਗਏ, ਤਦੋਂ, ਸੰਜਯਾ, ਮੈਨੂੰ ਜਿੱਤ ਦੀ ਆਸ ਨਾ ਰਹੀ।
ਯਦਾऽਸ਼੍ਰੌषਂ ਕਸ਼੍ਲਲੇਨਾਭਿਪਨ੍ਨੇ ਰਥੋਪਸ੍ਥੇ ਸੀਦਮਾਨੇऽਰ੍ਜੁਨੇ ਵੈ। ਕृष੍ਣਂ ਲੋਕਾਨ੍ਦਰ੍ਸ਼ਯਾਨਂ ਸ਼ਰੀਰੇ ਤਦਾ ਨਾਸ਼ਂਸੇ ਵਿਜਯਾਯ ਸਂਜਯ
ਜਦੋਂ ਮੈਂ ਸੁਣਿਆ ਕਿ ਅਰਜੁਨ ਥਕਾਵਟ ਨਾਲ ਰਥ ਵਿੱਚ ਬੈਠਾ ਸੀ ਤੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ ਨੇ ਆਪਣੇ ਸਰੀਰ ਵਿੱਚ ਸਾਰੇ ਲੋਕ ਵਿਖਾ ਦਿੱਤੇ, ਤਦੋਂ, ਸੰਜਯਾ, ਮੈਨੂੰ ਜਿੱਤ ਦੀ ਆਸ ਨਾ ਰਹੀ।
ਯਦਾऽਸ਼੍ਰੌषਂ ਭੀष੍ਮਮਿਤ੍ਰਕਰ੍ਸ਼ਨਂ ਨਿਘ੍ਨਨ੍ਤਮਾਜਾਵਯੁਤਂ ਰਥਾਨਾਮ੍। ਨੈषਾਂ ਕਸ਼੍ਚਿਦ੍ਵਧ੍ਯਤੇ ਖ੍ਯਾਤਰੂਪ- ਸ੍ਤਦਾ ਨਾਸ਼ਂਸੇ ਵਿਜਯਾਯ ਸਂਜਯ
ਜਦੋਂ ਮੈਂ ਸੁਣਿਆ ਕਿ ਭੀਸ਼ਮ, ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਅਣਗਿਣਤ ਰਥਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਰਿਹਾ ਸੀ ਪਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਕੋਈ ਵੀ ਮਰਿਆ ਨਹੀਂ, ਤਦੋਂ, ਸੰਜਯਾ, ਮੈਨੂੰ ਜਿੱਤ ਦੀ ਆਸ ਨਾ ਰਹੀ।
ਯਦਾऽਸ਼੍ਰੌषਂ ਚਾਪਗੇਯੇਨ ਸਙ੍ਖ੍ਯੇ ਸ੍ਵਯਂ ਮृਤ੍ਯੁਂ ਵਿਹਿਤਂ ਧਾਰ੍ਮਿਕੇਣ। ਤਚ੍ਚਾਕਾਰ੍षੁਃ ਪਾਣ੍ਡਵੇਯਾਃ ਪ੍ਰਹृष੍ਟਾ- ਸ੍ਤਦਾ ਨਾਸ਼ਂਸੇ ਵਿਜਯਾਯ ਸਂਜਯ
ਜਦੋਂ ਮੈਂ ਸੁਣਿਆ ਕਿ ਭੀਸ਼ਮ, ਜੋ ਦਰਿਆ ਤੋਂ ਉਤਰੇ ਸਨ, ਆਪਣੀ ਮੌਤ ਨੂੰ ਧਰਮ ਅਨੁਸਾਰ ਆਪ ਹੀ ਨਿਰਧਾਰਤ ਕਰ ਕੇ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਲੈਟ ਗਏ, ਤੇ ਪਾਂਡਵ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਗਏ, ਤਦੋਂ, ਸੰਜਯਾ, ਮੈਨੂੰ ਜਿੱਤ ਦੀ ਆਸ ਨਾ ਰਹੀ।
ਯਦਾऽਸ਼੍ਰੌषਂ ਭੀष੍ਮਮਤ੍ਯਨ੍ਤਸ਼ੂਰਂ ਹਤਂ ਪਾਰ੍ਥੇਨਾਹਵੇष੍ਵਪ੍ਰਧृष੍ਯਮ੍। ਸ਼ਿਖਣ੍ਡਿਨਂ ਪੁਰਤਃ ਸ੍ਥਾਪਯਿਤ੍ਵਾ ਤਦਾ ਨਾਸ਼ਂਸੇ ਵਿਜਯਾਯ ਸਂਜਯ
ਜਦੋਂ ਮੈਂ ਸੁਣਿਆ ਕਿ ਭੀਸ਼ਮ, ਜੋ ਬੇਹੱਦ ਵੀਰ ਤੇ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਅਜੈਯ ਸੀ, ਪਾਰਥ ਵਲੋਂ, ਸ਼ਿਖੰਡੀ ਨੂੰ ਅੱਗੇ ਰੱਖ ਕੇ ਮਾਰਿਆ ਗਿਆ, ਤਦੋਂ, ਸੰਜਯਾ, ਮੈਨੂੰ ਜਿੱਤ ਦੀ ਆਸ ਨਾ ਰਹੀ।
ਯਦਾऽਸ਼੍ਰੌषਂ ਸ਼ਰਤਲ੍ਪੇ ਸ਼ਯਾਨਂ ਵृਦ੍ਧਂ ਵੀਰਂ ਸਾਦਿਤਂ ਚਿਤ੍ਰਪੁਙ੍ਖੈਃ। ਭੀष੍ਮਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਸੋਮਕਾਨਲ੍ਪਸ਼ੇषਾਂ- ਸ੍ਤਦਾ ਨਾਸ਼ਂਸੇ ਵਿਜਯਾਯ ਸਂਜਯ
ਜਦੋਂ ਮੈਂ ਸੁਣਿਆ ਕਿ ਭੀਸ਼ਮ, ਜੋ ਵੱਡੇ ਉਮਰ ਵਾਲੇ ਤੇ ਮਹਾਨ ਯੋਧਾ ਸਨ, ਤੀਰਾਂ ਦੇ ਸੇਜ ਤੇ ਲੇਟੇ ਹੋਏ, ਚਮਕਦਾਰ ਪੰਖ ਵਾਲੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਘਾਇਲ ਹੋਏ, ਤੇ ਸੋਮਕਾ ਘੱਟ ਹੀ ਬਚੇ, ਤਦੋਂ, ਸੰਜਯਾ, ਮੈਨੂੰ ਜਿੱਤ ਦੀ ਆਸ ਨਾ ਰਹੀ।
ਯਦਾऽਸ਼੍ਰੌषਂ ਸ਼ਾਨ੍ਤਨਵੇ ਸ਼ਯਾਨੇ ਪਾਨੀਯਾਰ੍ਥੇ ਚੋਦਿਤੇਨਾਰ੍ਜੁਨੇਨ। ਭੂਮਿਂ ਭਿਤ੍ਤ੍ਵਾ ਤਰ੍ਪਿਤਂ ਤਤ੍ਰ ਭੀष੍ਮਂ ਤਦਾ ਨਾਸ਼ਂਸੇ ਵਿਜਯਾਯ ਸਂਜਯ
ਜਦੋਂ ਮੈਂ ਸੁਣਿਆ ਕਿ ਸ਼ਾਂਤਨੂ ਪੁੱਤਰ ਭੀਸ਼ਮ ਲੇਟੇ ਹੋਏ ਸਨ, ਅਰਜੁਨ ਨੂੰ ਪਾਣੀ ਲਿਆਉਣ ਲਈ ਕਿਹਾ ਗਿਆ, ਤੇ ਅਰਜੁਨ ਨੇ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਛੇਦ ਕੇ ਭੀਸ਼ਮ ਨੂੰ ਤ੍ਰਿਪਤ ਕੀਤਾ, ਤਦੋਂ, ਸੰਜਯਾ, ਮੈਨੂੰ ਜਿੱਤ ਦੀ ਆਸ ਨਾ ਰਹੀ।
ਯਦਾਸ਼੍ਰੌषਂ ਸ਼ੁਕ੍ਰਸੂਰ੍ਯੌ ਚ ਯੁਕ੍ਤੌ ਕੌਨ੍ਤੇਯਾਨਾਮਨੁਲੋਮੌ ਜਯਾਯ। ਨਿਤ੍ਯਂ ਚਾਸ੍ਮਾਞ੍ਸ਼੍ਵਾਪਦਾ ਭੀषਯਨ੍ਤਿ ਤਦਾ ਨਾਸ਼ਂਸੇ ਵਿਜਯਾਯ ਸਂਜਯ
ਜਦੋਂ ਮੈਂ ਸੁਣਿਆ ਕਿ ਸ਼ੁਕਰ ਤੇ ਸੂਰਜ, ਕੌਂਤਿਆਂ ਲਈ ਅਨੁਕੂਲ ਹੋ ਕੇ ਮਿਲੇ ਹੋਏ ਸਨ, ਤੇ ਸਾਡੀ ਪਾਸੇ ਹਮੇਸ਼ਾ ਮੰਦੇ ਸੰਕੇਤ ਆਉਂਦੇ ਰਹੇ, ਤਦੋਂ, ਸੰਜਯਾ, ਮੈਨੂੰ ਜਿੱਤ ਦੀ ਆਸ ਨਾ ਰਹੀ।
ਯਦਾ ਦ੍ਰੋਣੋ ਵਿਵਿਧਾਨਸ੍ਤ੍ਰਮਾਰ੍ਗਾ- ਨ੍ਨਿਦਰ੍ਸ਼ਯਨ੍ਸਮਰੇ ਚਿਤ੍ਰਯੋਧੀ। ਨ ਪਾਣ੍ਡਵਾਞ੍ਸ਼੍ਰੇष੍ਠਤਰਾਨ੍ਨਿਹਨ੍ਤਿ ਤਦਾ ਨਾਸ਼ਂਸੇ ਵਿਜਯਾਯਂ ਸਂਜਯ
ਜਦੋਂ ਮੈਂ ਸੁਣਿਆ ਕਿ ਦ੍ਰੋਣ, ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਅਸਤਰਾਂ ਤੇ ਯੁੱਧ ਕਲਾ ਵਿਖਾ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਪਰ ਪਾਂਡਵਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਕਿਸੇ ਵਧੀਆ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਮਾਰਿਆ, ਤਦੋਂ, ਸੰਜਯਾ, ਮੈਨੂੰ ਜਿੱਤ ਦੀ ਆਸ ਨਾ ਰਹੀ।
ਯਦਾऽਸ਼੍ਰੌषਂ ਚਾਸ੍ਮਦੀਯਾਨ੍ਮਹਾਰਥਾ- ਨ੍ਵ੍ਯਵਸ੍ਥਿਤਾਨਰ੍ਜੁਨਸ੍ਯਾਨ੍ਤਕਾਯ। ਸਂਸ਼ਪ੍ਤਕਾਨ੍ਨਿਹਤਾਨਰ੍ਜੁਨੇਨ ਤਦਾ ਨਾਸ਼ਂਸੇ ਵਿਜਯਾਯ ਸਂਜਯ
ਜਦੋਂ ਮੈਂ ਸੁਣਿਆ ਕਿ ਸਾਡੇ ਵੱਡੇ ਯੋਧੇ, ਜੋ ਅਰਜੁਨ ਨੂੰ ਮਾਰਨ ਲਈ ਖੜੇ ਹੋਏ ਸਨ, ਉਹ ਸੰਸ਼ਪਤਕ ਅਰਜੁਨ ਵਲੋਂ ਮਾਰੇ ਗਏ, ਤਦੋਂ, ਸੰਜਯਾ, ਮੈਨੂੰ ਜਿੱਤ ਦੀ ਆਸ ਨਾ ਰਹੀ।
ਯਦਾऽਸ਼੍ਰੌषਂ ਵ੍ਯੂਹਮਭੇਦ੍ਯਮਨ੍ਯੈ- ਰ੍ਭਾਰਦ੍ਵਾਜੇਨਾਤ੍ਤਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰੇਣ ਗੁਪ੍ਤਮ੍। ਭਿਤ੍ਤ੍ਵਾ ਸੌਭਦ੍ਰਂ ਵੀਰਮੇਕਂ ਪ੍ਰਵਿष੍ਟਂ ਤਦਾ ਨਾਸ਼ਂਸੇ ਵਿਜਯਾਯ ਸਂਜਯ
ਜਦੋਂ ਮੈਂ ਸੁਣਿਆ ਕਿ ਭਾਰਦਵਾਜ ਨੇ ਹਥਿਆਰ ਚੁੱਕ ਕੇ ਰੱਖਿਆ ਹੋਇਆ ਅਜੋੜ ਬਿਉਹ ਰਚਿਆ ਸੀ, ਪਰ ਸੁਭਦਰਾ ਪੁੱਤਰ ਨੇ ਇਕੱਲਾ ਹੀ ਉਸ ਨੂੰ ਤੋੜ ਕੇ ਅੰਦਰ ਦਾਖਲ ਹੋ ਗਿਆ, ਤਦੋਂ, ਸੰਜਯਾ, ਮੈਨੂੰ ਜਿੱਤ ਦੀ ਆਸ ਨਾ ਰਹੀ।
ਯਦਾऽਭਿਮਨ੍ਯੁਂ ਪਰਿਵਾਰ੍ਯ ਬਾਲਂ ਸਰ੍ਵੇ ਹਤ੍ਤ੍ਵਾ ਹृष੍ਟਰੂਪਾ ਬਭੂਵੁਃ। ਮਹਾਰਥਾਃ ਪਾਰ੍ਥਮਸ਼ਕ੍ਨੁਵਨ੍ਤ- ਸ੍ਤਦਾ ਨਾਸ਼ਂਸੇ ਵਿਜਯਾਯ ਸਂਜਯ
ਜਦੋਂ ਮੈਂ ਸੁਣਿਆ ਕਿ ਸਾਰੇ ਵੱਡੇ ਯੋਧਿਆਂ ਨੇ ਨੌਜਵਾਨ ਅਭਿਮਨਯੂ ਨੂੰ ਘੇਰ ਕੇ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ ਤੇ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਗਏ, ਪਰ ਪਾਰਥ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਹਰਾ ਸਕੇ, ਤਦੋਂ, ਸੰਜਯਾ, ਮੈਨੂੰ ਜਿੱਤ ਦੀ ਆਸ ਨਾ ਰਹੀ।
ਯਦਾऽਸ਼੍ਰੌषਮਭਿਮਨ੍ਯੁਂ ਨਿਹਤ੍ਯ ਹਰ੍षਾਨ੍ਮੂਢਾਨ੍ਕ੍ਰੋਸ਼ਤੋ ਧਾਰ੍ਤਰਾष੍ਟ੍ਰਾਨ੍। ਕ੍ਰੋਧਾਦੁਕ੍ਤਂ ਸੈਨ੍ਧਵੇ ਚਾਰ੍ਜੁਨੇਨ ਤਦਾ ਨਾਸ਼ਂਸੇ ਵਿਜਯਾਯ ਸਂਜਯ
ਜਦੋਂ ਮੈਂ ਸੁਣਿਆ ਕਿ ਅਭਿਮਨਯੂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਕੇ, ਮੂਰਖ ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਪੁੱਤਰ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਚੀਕਾਂ ਮਾਰ ਰਹੇ ਸਨ, ਤੇ ਅਰਜੁਨ ਨੇ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਸਿੰਧੂ ਦੇ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, ਤਦੋਂ, ਸੰਜਯਾ, ਮੈਨੂੰ ਜਿੱਤ ਦੀ ਆਸ ਨਾ ਰਹੀ।
ਯਦਾऽਸ਼੍ਰੌषਂ ਸੈਨ੍ਧਵਾਰ੍ਥੇ ਪ੍ਰਤਿਜ੍ਞਾਂ ਪ੍ਰਤਿਜ੍ਞਾਤਾਂ ਤਦ੍ਵਧਾਯਾਰ੍ਜੁਨੇਨ। ਸਤ੍ਯਾਂ ਤੀਰ੍ਣਾਂ ਸ਼ਤ੍ਰੁਮਧ੍ਯੇ ਚ ਤੇਨ ਤਦਾ ਨਾਸ਼ਂਸੇ ਵਿਜਯਾਯ ਸਂਜਯ
ਜਦੋਂ ਮੈਂ ਸੁਣਿਆ ਕਿ ਅਰਜੁਨ ਨੇ ਸਿੰਧੂ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਮਾਰਨ ਦੀ ਕਸਮ ਖਾਦੀ, ਤੇ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਵਿਚ ਕਸਮ ਪੂਰੀ ਕਰ ਦਿੱਤੀ, ਤਦੋਂ, ਸੰਜਯਾ, ਮੈਨੂੰ ਜਿੱਤ ਦੀ ਆਸ ਨਾ ਰਹੀ।
ਯਦਾऽਸ਼੍ਰੌषਂ ਸ਼੍ਰਾਨ੍ਤਹਯੇ ਧਨਂਜਯੇ ਮੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਹਯਾਨ੍ਪਾਯਯਿਤ੍ਵੋਪਵृਤ੍ਤਾਨ੍। ਪੁਨਰ੍ਯੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਵਾਸੁਦੇਵਂ ਪ੍ਰਯਾਤਂ ਤਦਾ ਨਾਸ਼ਂਸੇ ਵਿਜਯਾਯ ਸਂਜਯ
ਜਦੋਂ ਮੈਂ ਸੁਣਿਆ ਕਿ ਧਨੰਜਯ ਨੇ ਥੱਕੇ ਹੋਏ ਘੋੜਿਆਂ ਨੂੰ ਖੋਲ੍ਹ ਕੇ ਪਾਣੀ ਪਿਆਇਆ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਆਰਾਮ ਦਿੱਤਾ, ਫਿਰ ਮੁੜ ਜੋੜ ਕੇ ਵਾਸੁਦੇਵ ਨਾਲ ਰਵਾਨਾ ਹੋਇਆ—ਉਸ ਵੇਲੇ, ਸੰਜਯਾ, ਮੈਨੂੰ ਜਿੱਤ ਦੀ ਕੋਈ ਆਸ ਨਹੀਂ ਸੀ।
ਯਦਾऽਸ਼੍ਰੌषਂ ਵਾਹਨੇष੍ਵਕ੍ਸ਼ਮੇषੁ ਰਥੋਪਸ੍ਥੇ ਤਿष੍ਠਤਾ ਪਾਣ੍ਡਵੇਨ। ਸਰ੍ਵਾਨ੍ਯੋਧਾਨ੍ਵਾਰਿਤਾਨਰ੍ਜੁਨੇਨ ਤਦਾ ਨਾਸ਼ਂਸੇ ਵਿਜਯਾਯ ਸਂਜਯ
ਜਦੋਂ ਮੈਂ ਸੁਣਿਆ ਕਿ ਪਾਂਡਵ ਆਪਣੀ ਰਥ ਤੇ ਖੜਾ ਸੀ, ਘੋੜੇ ਤੇ ਧੁਰੀਆਂ ਟੁੱਟੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਸਨ, ਤੇ ਉਹ ਇਕੱਲਾ ਸਾਰੇ ਯੋਧਿਆਂ ਨੂੰ ਰੋਕ ਰਿਹਾ ਸੀ—ਉਸ ਵੇਲੇ, ਸੰਜਯਾ, ਮੈਨੂੰ ਜਿੱਤ ਦੀ ਕੋਈ ਆਸ ਨਹੀਂ ਸੀ।
ਯਦਾऽਸ਼੍ਰੌषਂ ਨਾਗਬਲੈਃ ਸੁਦੁਃਸਹਂ ਦ੍ਰੋਣਾਨੀਕਂ ਯੁਯੁਧਾਨਂ ਪ੍ਰਮਥ੍ਯ। ਯਾਤਂ ਵਾਰ੍ष੍ਣੇਯਂ ਯਤ੍ਰ ਤੌ ਕृष੍ਣਪਾਰ੍ਥੌ ਤਦਾ ਨਾਸ਼ਂਸੇ ਵਿਜਯਾਯ ਸਂਜਯ
ਜਦੋਂ ਮੈਂ ਸੁਣਿਆ ਕਿ ਯੁਯੁਧਾਨ ਨੇ ਆਪਣੀ ਹਾਥੀ ਫੌਜ ਨਾਲ ਡਰਾਉਣੇ ਦ੍ਰੋਣ ਦੀ ਵਿਧੀ ਤੋੜ ਦਿੱਤੀ, ਤੇ ਦੋਵੇਂ ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ ਉਥੇ ਪਹੁੰਚ ਗਏ ਜਿਥੇ ਉਹ ਗਿਆ ਸੀ—ਉਸ ਵੇਲੇ, ਸੰਜਯਾ, ਮੈਨੂੰ ਜਿੱਤ ਦੀ ਕੋਈ ਆਸ ਨਹੀਂ ਸੀ।
ਯਦਾऽਸ਼੍ਰੌषਂ ਕਰ੍ਣਮਾਸਾਦ੍ਯ ਮੁਕ੍ਤਂ ਵਧਾਦ੍ਭੀਮਂ ਕੁਤ੍ਸਯਿਤ੍ਵਾ ਵਚੋਭਿਃ। ਧਨੁष੍ਕੋਟ੍ਯਾऽऽਤੁਦ੍ਯ ਕਰ੍ਣੇਨ ਵੀਰਂ ਤਦਾ ਨਾਸ਼ਂਸੇ ਵਿਜਯਾਯ ਸਂਜਯ
ਜਦੋਂ ਮੈਂ ਸੁਣਿਆ ਕਿ ਕਰਨ ਨੇ ਭੀਮ ਨੂੰ ਤਿੱਖੇ ਬੋਲਾਂ ਨਾਲ ਚੁਭਿਆ, ਧਨੁਸ਼ ਦੀ ਨੋਕ ਨਾਲ ਮਾਰਿਆ, ਪਰ ਫਿਰ ਵੀ ਉਸ ਨੂੰ ਮੌਤ ਤੋਂ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ—ਉਸ ਵੇਲੇ, ਸੰਜਯਾ, ਮੈਨੂੰ ਜਿੱਤ ਦੀ ਕੋਈ ਆਸ ਨਹੀਂ ਸੀ।
ਯਦਾ ਦ੍ਰੋਣਃ ਕृਤਵਰ੍ਮਾ ਕृਪਸ਼੍ਚ ਕਰ੍ਣੋ ਦ੍ਰੌਣਿਰ੍ਮਦ੍ਰਰਾਜਸ਼੍ਚ ਸ਼ੂਰਃ। ਅਮਰ੍षਯਨ੍ਸੈਨ੍ਧਵਂ ਵਧ੍ਯਮਾਨਂ ਤਦਾ ਨਾਸ਼ਂਸੇ ਵਿਜਯਾਯ ਸਂਜਯ
ਜਦੋਂ ਦ੍ਰੋਣ, ਕ੍ਰਿਤਵਰਮਾ, ਕ੍ਰਿਪ, ਕਰਨ, ਦ੍ਰੋਣ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਤੇ ਮਦਰ ਦੇ ਬਹਾਦਰ ਰਾਜੇ, ਸਿੰਧੂ ਦੇ ਰਾਜੇ ਦੀ ਹੱਤਿਆ ਨੂੰ ਸਹਿ ਨਾ ਸਕੇ—ਉਸ ਵੇਲੇ, ਸੰਜਯਾ, ਮੈਨੂੰ ਜਿੱਤ ਦੀ ਕੋਈ ਆਸ ਨਹੀਂ ਸੀ।
ਯਦਾऽਸ਼੍ਰੌषਂ ਦੇਵਰਾਜੇਨ ਦਤ੍ਤਾਂ ਦਿਵ੍ਯਾਂ ਸ਼ਕ੍ਤਿਂ ਵ੍ਯਂਸਿਤਾਂ ਮਾਧਵੇਨ। ਘਟੋਤ੍ਕਚੇ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸੇ ਘੋਰਰੂਪੇ ਤਦਾ ਨਾਸ਼ਂਸੇ ਵਿਜਯਾਯ ਸਂਜਯ
ਜਦੋਂ ਮੈਂ ਸੁਣਿਆ ਕਿ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜੇ ਵੱਲੋਂ ਦਿੱਤੀ ਅਸਲ ਸ਼ਕਤੀ ਮਾਧਵ ਨੇ ਘਟੋਤਕਚ, ਉਸ ਡਰਾਉਣੇ ਰਾਕਸ਼ਸ ਉੱਤੇ ਵਰਤ ਲਈ—ਉਸ ਵੇਲੇ, ਸੰਜਯਾ, ਮੈਨੂੰ ਜਿੱਤ ਦੀ ਕੋਈ ਆਸ ਨਹੀਂ ਸੀ।
ਯਦਾऽਸ਼੍ਰੌषਂ ਕਰ੍ਣਘਟੋਤ੍ਕਚਾਭ੍ਯਾਂ ਯੁਦ੍ਧੇ ਮੁਕ੍ਤਾਂ ਸੂਤਪੁਤ੍ਰੇਣ ਸ਼ਕ੍ਤਿਮ੍। ਯਯਾ ਵਧ੍ਯਃ ਸਮਰੇ ਸਵ੍ਯਸਾਚੀ ਤਦਾ ਨਾਸ਼ਂਸੇ ਵਿਜਯਾਯ ਸਂਜਯ
ਜਦੋਂ ਮੈਂ ਸੁਣਿਆ ਕਿ ਕਰਨ ਤੇ ਘਟੋਤਕਚ ਦੀ ਲੜਾਈ ਵਿੱਚ, ਸੂਤ ਪੁੱਤਰ ਨੇ ਉਹ ਸ਼ਕਤੀ ਵਰਤੀ ਜਿਸ ਨਾਲ ਸਵਯਸਾਚੀ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਸੀ—ਉਸ ਵੇਲੇ, ਸੰਜਯਾ, ਮੈਨੂੰ ਜਿੱਤ ਦੀ ਕੋਈ ਆਸ ਨਹੀਂ ਸੀ।
ਯਦਾऽਸ਼੍ਰੌषਂ ਦ੍ਰੋਣਮਾਚਾਰ੍ਯਮੇਕਂ ਧृष੍ਟਦ੍ਯੁਮ੍ਨੇਨਾਭ੍ਯਤਿਕ੍ਰਮ੍ਯ ਧਰ੍ਮਮ੍। ਰਥੋਪਸ੍ਥੇ ਪ੍ਰਾਯਗਤਂ ਵਿਸ਼ਸ੍ਤਂ ਤਦਾ ਨਾਸ਼ਂਸੇ ਵਿਜਯਾਯ ਸਂਜਯ
ਜਦੋਂ ਮੈਂ ਸੁਣਿਆ ਕਿ ਦ੍ਰੋਣ ਆਚਾਰਯ ਇਕੱਲਾ ਸੀ, ਉਸ ਦਾ ਧਰਮ ਧ੍ਰਿਸ਼ਟਦਯੁਮਨ ਨੇ ਲੰਘ ਲਿਆ, ਤੇ ਉਹ ਆਪਣੇ ਰਥ ਤੇ ਮਾਰਿਆ ਪਿਆ ਸੀ—ਉਸ ਵੇਲੇ, ਸੰਜਯਾ, ਮੈਨੂੰ ਜਿੱਤ ਦੀ ਕੋਈ ਆਸ ਨਹੀਂ ਸੀ।
ਯਦਾऽਸ਼੍ਰੌषਂ ਦ੍ਰੌਣਿਨਾ ਦ੍ਵੈਰਥਸ੍ਥਂ ਮਾਦ੍ਰੀਸੁਤਂ ਨਕੁਲਂ ਲੋਕਮਧ੍ਯੇ। ਸਮਂ ਯੁਦ੍ਧੇ ਮਣ੍ਡਲੇਭ੍ਯਸ਼੍ਚਰਨ੍ਤਂ ਤਦਾ ਨਾਸ਼ਂਸੇ ਵਿਜਯਾਯ ਸਂਜਯ
ਜਦੋਂ ਮੈਂ ਸੁਣਿਆ ਕਿ ਦ੍ਰੋਣ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੇ ਮਾਦਰੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨਕੁਲ ਨਾਲ ਇਕੱਲਾ ਰਥ ਉੱਤੇ ਲੜਾਈ ਕੀਤੀ, ਦੋਵੇਂ ਯੋਧੇ ਜੰਗ ਦੇ ਘੇਰੇ ਵਿੱਚ ਚੁਸਤ ਘੁੰਮ ਰਹੇ ਸਨ—ਉਸ ਵੇਲੇ, ਸੰਜਯਾ, ਮੈਨੂੰ ਜਿੱਤ ਦੀ ਕੋਈ ਆਸ ਨਹੀਂ ਸੀ।
ਯਦਾ ਦ੍ਰੋਣੇ ਨਿਹਤੇ ਦ੍ਰੋਣਪੁਤ੍ਰੋ ਨਾਰਾਯਣਂ ਦਿਵ੍ਯਮਸ੍ਤ੍ਰਂ ਵਿਕੁਰ੍ਵਨ੍। ਨੈषਾਮਨ੍ਤਂ ਗਤਵਾਨ੍ਪਾਣ੍ਡਵਾਨਾਂ ਤਦਾ ਨਾਸ਼ਂਸੇ ਵਿਜਯਾਯ ਸਂਜਯ
ਜਦੋਂ ਦ੍ਰੋਣ ਮਾਰੇ ਗਏ, ਤੇ ਉਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਦਿਵਿਆ ਨਾਰਾਇਣ ਅਸਤਰ ਵਰਤ ਕੇ ਵੀ ਪਾਂਡਵਾਂ ਦਾ ਅੰਤ ਨਾ ਕਰ ਸਕਿਆ—ਉਸ ਵੇਲੇ, ਸੰਜਯਾ, ਮੈਨੂੰ ਜਿੱਤ ਦੀ ਕੋਈ ਆਸ ਨਹੀਂ ਸੀ।
ਯਦਾऽਸ਼੍ਰੌषਂ ਭੀਮਸੇਨੇਨ ਪੀਤਂ ਰਕ੍ਤਂ ਭ੍ਰਾਤੁਰ੍ਯੁਧਿ ਦੁਃਸ਼ਾਸਨਸ੍ਯ। ਨਿਵਾਰਿਤਂ ਨਾਨ੍ਯਤਮੇਨ ਭੀਮਂ ਤਦਾ ਨਾਸ਼ਂਸੇ ਵਿਜਯਾਯ ਸਂਜਯ
ਜਦੋਂ ਮੈਂ ਸੁਣਿਆ ਕਿ ਭੀਮਸੇਨ ਨੇ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਭਰਾ ਦੁਸ਼ਾਸਨ ਦਾ ਖੂਨ ਪੀ ਲਿਆ, ਤੇ ਕਿਸੇ ਨੇ ਭੀਮ ਨੂੰ ਰੋਕ ਨਹੀਂ ਸਕਿਆ—ਉਸ ਵੇਲੇ, ਸੰਜਯਾ, ਮੈਨੂੰ ਜਿੱਤ ਦੀ ਕੋਈ ਆਸ ਨਹੀਂ ਸੀ।
ਯਦਾऽਸ਼੍ਰੌषਂ ਕਰ੍ਣਮਤ੍ਯਨ੍ਤਸ਼ੂਰਂ ਹਤਂ ਪਾਰ੍ਥੇਨਾਹਵੇष੍ਵਪ੍ਰਧृष੍ਯਮ੍। ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਭ੍ਰਾਤृਣਾਂ ਵਿਗ੍ਰਹੇ ਦੇਵਗੁਹ੍ਯੇ ਤਦਾ ਨਾਸ਼ਂਸੇ ਵਿਜਯਾਯ ਸਂਜਯ
ਜਦੋਂ ਮੈਂ ਸੁਣਿਆ ਕਿ ਕਰਣ, ਜੋ ਬੜਾ ਹੀ ਬਹਾਦਰ ਤੇ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਅਜਿੱਤ ਸੀ, ਪਾਰਥ ਵਲੋਂ ਭਰਾਵਾਂ ਦੀ ਲੁਕਾਈ ਲੜਾਈ ਵਿੱਚ ਮਾਰਿਆ ਗਿਆ—ਉਸ ਵੇਲੇ, ਸੰਜਯਾ, ਮੈਨੂੰ ਜਿੱਤ ਦੀ ਕੋਈ ਆਸ ਨਹੀਂ ਸੀ।
ਯਦਾऽਸ਼੍ਰੌषਂ ਦ੍ਰੋਣਪੁਤ੍ਰਂ ਚ ਸ਼ੂਰਂ ਦੁਃਸ਼ਾਸਨਂ ਕृਤਵਰ੍ਮਾਣਮੁਗ੍ਰਮ੍। ਯੁਧਿष੍ਟਿਰਂ ਧਰ੍ਮਰਾਜਂ ਜਯਨ੍ਤਂ ਤਦਾ ਨਾਸ਼ਂਸੇ ਵਿਜਯਾਯ ਸਂਜਯ
ਜਦੋਂ ਮੈਂ ਸੁਣਿਆ ਕਿ ਦ੍ਰੋਣ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਬਹਾਦਰ ਦੁਸ਼ਾਸਨ ਤੇ ਉੱਗਰ ਕ੍ਰਿਤਵਰਮਾ, ਧਰਮਰਾਜ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਵਲੋਂ ਜਿੱਤੇ ਗਏ—ਉਸ ਵੇਲੇ, ਸੰਜਯਾ, ਮੈਨੂੰ ਜਿੱਤ ਦੀ ਕੋਈ ਆਸ ਨਹੀਂ ਸੀ।
ਯਦਾऽਸ਼੍ਰੌषਂ ਨਿਹਤਂ ਮਦ੍ਰਰਾਜਂ ਰਣੇ ਸ਼ੂਰਂ ਧਰ੍ਮਰਾਜੇਨ ਸੂਤ। ਸਦਾ ਸਙ੍ਗ੍ਰਾਮੇ ਸ੍ਪ੍ਰਧਤੇ ਯਸ੍ਤੁ ਕृष੍ਣਂ ਤਦਾ ਨਾਸ਼ਂਸੇ ਵਿਜਯਾਯ ਸਂਜਯ
ਜਦੋਂ ਮੈਂ ਸੁਣਿਆ ਕਿ ਮਦਰ ਦਾ ਰਾਜਾ, ਜੋ ਹਮੇਸ਼ਾ ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ ਨਾਲ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਮੁਕਾਬਲਾ ਕਰਦਾ ਸੀ, ਧਰਮਰਾਜ ਵਲੋਂ ਮਾਰਿਆ ਗਿਆ—ਉਸ ਵੇਲੇ, ਸੰਜਯਾ, ਮੈਨੂੰ ਜਿੱਤ ਦੀ ਕੋਈ ਆਸ ਨਹੀਂ ਸੀ।