ਸਿਂਹਰ੍षਭਗਤਿਃ ਸ਼੍ਰੀਮਾਨੁਦਾਰਃ ਕਨਕਪ੍ਰਭਃ। ਮਨਸ੍ਵੀ ਬਲਵਾਨ੍ਦृष੍ਟੋ ਮਾਨੀ ਭੂਰਸ਼੍ਚ ਪਾਣ੍ਡਵਃ
ਪਾਂਡਵ ਦੀ ਚਾਲ ਸ਼ੇਰ ਜਾਂ ਬਲਦ ਵਰਗੀ ਸੀ, ਉਹ ਸੋਨੇ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾ, ਉੱਚਾ, ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ, ਮਨ ਵਾਲਾ, ਮਾਣੀ ਤੇ ਚੌੜੀ ਛਾਤੀ ਵਾਲਾ ਸੀ।
ਲੋਹਿਤਾਕ੍ਸ਼ਃ ਪृਥੁਵ੍ਯਂਸੋ ਮਤ੍ਤਵਾਰਣਵਿਕ੍ਰਮਃ। ਸਿਂਹਦਂष੍ਟ੍ਰੋ ਵृषਸ੍ਕਨ੍ਧਃ ਸਾਲਪੋਤ ਇਵੋਦ੍ਗਤਃ
ਉਸ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਲਾਲ, ਬਾਹਾਂ ਚੌੜੀਆਂ, ਪਾਗਲ ਹਾਥੀ ਵਰਗਾ ਜੋਸ਼, ਸ਼ੇਰ ਦੀਆਂ ਦੰਦਾਂ, ਬਲਦ ਦੀ ਛਾਤੀ, ਤੇ ਉਹ ਸਾਲ ਦੇ ਵੱਡੇ ਦਰਖ਼ਤ ਵਾਂਗ ਉੱਠਿਆ।
ਮਹਾਤ੍ਮਾ ਚਾਰੁਸਰ੍ਵਾਙ੍ਗ ਕਮ੍ਬੁਗ੍ਰੀਵੋ ਮਹਾਹਨੁਃ। ਰੁਕ੍ਮਪृष੍ਠਂ ਧਨੁਃ ਖਙ੍ਗਂ ਤੂਣਾਂਸ਼੍ਚਾਪਿ ਪਰਾਮृਸ਼ਨ੍
ਉਹ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ, ਸੋਹਣੇ ਅੰਗਾਂ ਵਾਲਾ, ਸੰਖ ਵਰਗਾ ਗਲਾ, ਵੱਡਾ ਜਬਾ, ਸੋਨੇ ਵਾਲਾ ਧਨੁਸ਼, ਤਲਵਾਰ ਤੇ ਤੀਰ-ਕਮਾਨ ਨੂੰ ਛੂਹਿਆ।
ਸਕੇਸਰੀਵ ਚੋਤ੍ਸਿਕ੍ਤਃ ਪ੍ਰਭਿਨ੍ਨ ਇਵ ਵਾਰਣਃ। ਵ੍ਯਪੇਤਭਯਸਂਮੋਹਃ ਸ਼ੈਲਮਭ੍ਯਪਤਦ੍ਬਲੀ
ਸ਼ੇਰ ਵਾਂਗ ਬਾਲ ਉੱਠੇ ਹੋਏ, ਹਾਥੀ ਵਾਂਗ ਦੌੜਦਾ, ਡਰ ਤੇ ਭੁਲਾਵੇ ਤੋਂ ਮੁਕਤ, ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਪਹਾੜ ਵੱਲ ਚੱਲ ਪਿਆ।
ਤਂ ਮृਗੇਨ੍ਦ੍ਰਮਿਵਾਯਾਨ੍ਤਂ ਪ੍ਰਭਿਨ੍ਨਮਿਵ ਵਾਰਣਮ੍। ਦਦृਸ਼ੁਃ ਸਰ੍ਵਭੂਤਾਨਿ ਪਾਰ੍ਥਂ ਖਙ੍ਗਧਨੁਰ੍ਧਰਮ੍
ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਨੇ ਪਾਰਥ ਨੂੰ ਤਲਵਾਰ ਤੇ ਧਨੁਸ਼ ਫੜੇ ਹੋਏ, ਸ਼ੇਰ-ਰਾਜਾ ਜਾਂ ਹਾਥੀ ਵਾਂਗ ਆਉਂਦੇ ਹੋਏ ਵੇਖਿਆ।
ਦ੍ਰੌਪਦ੍ਯਾ ਵਰ੍ਧਯਨ੍ਹਰ੍षਂ ਗਦਾਮਾਦਾਯ ਪਾਣ੍ਡਵਃ। ਵ੍ਯਪੇਤਭਯਸਂਮੋਹਃ ਸ਼ੈਲਰਾਜਂ ਸਮਾਵਿਸ਼ਤ੍
ਦ੍ਰੌਪਦੀ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਪਾਂਡਵ ਨੇ ਗਦਾ ਚੁੱਕੀ, ਡਰ ਤੇ ਭੁਲਾਵੇ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਕੇ, ਪਹਾੜਾਂ ਦੇ ਰਾਜ ਵਿਚ ਦਾਖਲ ਹੋ ਗਿਆ।
ਨ ਗ੍ਲਾਨਿਰ੍ਨ ਚ ਕਾਤਰ੍ਯਂ ਨ ਵੈਕ੍ਲਵ੍ਯਂ ਨ ਮਤ੍ਸਰਃ। ਕਦਾਚਿਜ੍ਜੁषਤੇ ਪਾਰ੍ਥਮਾਤ੍ਮਜਂ ਮਾਤਰਿਸ਼੍ਵਨਃ
ਪਾਰਥ, ਪਵਨ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਨੂੰ ਕਦੇ ਵੀ ਥਕਾਵਟ, ਡਰ, ਕਮਜ਼ੋਰੀ ਜਾਂ ਈਰਖਾ ਨਹੀਂ ਛੂਹਦੀ।
ਤਦੇਕਾਯਨਮਾਸਾਦ੍ਯ ਵਿषਮਂ ਭੀਮਦਰ੍ਸ਼ਨਮ੍। ਬਹੁਤਾਲੋਚ੍ਛ੍ਰਯਂ ਸ਼ृਙ੍ਗਮਾਰੁਰੋਹ ਮਹਾਬਲਃ
ਉਹ ਇਕੱਲੀ, ਔਖੀ ਤੇ ਡਰਾਉਣੀ ਰਾਹ ਤੇ ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਮਹਾਂ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਨੇ ਬਹੁਤ ਉੱਚੀਆਂ ਚੋਟੀਆਂ ਵਾਲਾ ਪਹਾੜ ਚੜ੍ਹ ਲਿਆ।
ਸ ਕਿਨ੍ਨਰਮਹਾਨਾਗਮੁਨਿਗਨ੍ਧਰ੍ਵਰਾਕ੍ਸ਼ਸਾਨ੍। ਹਰ੍षਯਨ੍ਪਰ੍ਵਤਸ੍ਯਾਗ੍ਰਮਾਰੁਰੋਹ ਮਹਾਬਲਃ
ਉਹ ਕਿੰਨਰ, ਵੱਡੇ ਸੱਪ, ਰਿਸ਼ੀਆਂ, ਗੰਧਰਵ ਤੇ ਰਾਖਸ਼ਸਾਂ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਕਰਦਾ ਹੋਇਆ, ਪਹਾੜ ਦੀ ਚੋਟੀ ਤੇ ਚੜ੍ਹ ਗਿਆ।
ਤਤੋ ਵੈਸ਼੍ਰਵਣਾਵਾਸਂ ਦਦਰ੍ਸ਼ ਭਰਤਰ੍षਭਃ। ਕਾਞ੍ਚਨੈਃ ਸ੍ਫਾਟਿਕੈਸ਼੍ਚੈਵ ਵੇਸ਼੍ਮਭਿਃ ਸਮਲਂਕृਤਮ੍
ਫਿਰ ਭਾਰਤਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਨੇ ਵਿਸ਼ਰਵਣ ਦਾ ਵਾਸ਼ਾ ਵੇਖਿਆ, ਜੋ ਸੋਨੇ ਤੇ ਕ੍ਰਿਸਟਲ ਦੇ ਮਹਲਾਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ।
[ਪ੍ਰਾਕਾਰੇਣ ਪਰਿਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਤਂ ਸੌਵਰ੍ਣੇਨ ਸਮਨ੍ਤਤਃ। ਸਰ੍ਵਰਤ੍ਨਦ੍ਯੁਤਿਮਤਾ ਸਰ੍ਵੋਦ੍ਯਾਨਵਤਾ ਤਥਾ
ਸਾਰੇ ਪਾਸੇ ਸੋਨੇ ਦੀ ਚਾਰਦੀਵਾਰੀ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਹਰ ਕਿਸਮ ਦੇ ਰਤਨਾਂ ਦੀ ਚਮਕ ਨਾਲ ਰੌਣਕਾਂ ਕਰਦਾ, ਤੇ ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਬਾਗਾਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਸ਼ੈਲਾਦਭ੍ਯੁਚ੍ਛ੍ਰਯਵਤਾ ਚਯਾਟ੍ਟਾਲਕਸ਼ੋਭਿਨਾ। ਦ੍ਵਾਰਤੋਰਣਨਿਰ੍ਵ੍ਯੂਹਧ੍ਵਜਸਂਵਾਹਸ਼ੋਭਿਨਾ
ਪਹਾੜਾਂ ਵਰਗੇ ਉੱਚੇ ਢਾਂਚਿਆਂ ਨਾਲ, ਮਹਿਲਾਂ ਅਤੇ ਮੀਨਾਰਾਂ ਦੀ ਸੋਭਾ ਨਾਲ, ਦਰਵਾਜਿਆਂ, ਤੋरणਾਂ, ਕਤਾਰਾਂ ਅਤੇ ਝੰਡਿਆਂ ਦੀ ਰੌਣਕ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਵਿਲਾਸਿਨੀਭਿਰਤ੍ਯਰ੍ਥਂ ਨृਤ੍ਯਨ੍ਤੀਭਿਃ ਸਮਨ੍ਤਤਃ। ਵਾਯੁਨਾ ਧੂਯਮਾਨਾਭਿਃ ਪਤਾਕਾਭਿਰਲਂਕृਤਮ੍
ਚਾਰੋਂ ਪਾਸੇ ਨਚਦੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਸੁੰਦਰ ਔਰਤਾਂ ਨਾਲ ਬਹੁਤ ਹੀ ਸੋਹਣੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ, ਤੇ ਹਵਾ ਨਾਲ ਝੁਲਦੀਆਂ ਪਤਾਕਾਵਾਂ ਨਾਲ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਰੰਗੀ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਧਨੁष੍ਕੋਟਿਮਵष੍ਟਭ੍ਯ ਵਕ੍ਰਭਾਵੇਨ ਬਾਹੁਨਾ। ਪਸ਼੍ਯਮਾਨਃ ਸਖੇਦੇਨ ਦ੍ਰਵਿਣਾਧਿਪਤੇਃ ਪੁਰਮ੍ ।।]
ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੀ ਵਕਰੀ ਬਾਂਹ ਨਾਲ ਧਨੁਸ਼ ਦੇ ਕੋਣ ਨੂੰ ਫੜ ਕੇ, ਉਤਸ਼ਾਹ ਨਾਲ ਧਨ-ਪਤੀ ਦੇ ਸ਼ਹਿਰ ਵੱਲ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਤੱਕਿਆ।
ਮੋਦਯਨਸਰ੍ਵਭੂਤਾਨਿ ਗਨ੍ਧਮਾਦਨਸਂਭਵਃ। ਸਰ੍ਵਗਨ੍ਧਵਹਸ੍ਤਤ੍ਰ ਮਾਰੁਤਃ ਸੁਸੁਖੋ ਵਵੌ
ਗੰਧਮਾਦਨ ਤੋਂ ਆਈ ਹੋਈ ਹਵਾ, ਹਰ ਕਿਸਮ ਦੀ ਖੁਸ਼ਬੂ ਲੈ ਕੇ, ਉੱਥੇ ਬਹੁਤ ਹੀ ਸੁਖਦਾਈ ਢੰਗ ਨਾਲ ਵਹੀ, ਤੇ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।
ਚਿਤ੍ਰਾ ਵਿਵਿਧਵਰ੍ਣਾਭਾਸ਼੍ਚਿਤ੍ਰਮਞ੍ਜਰਿਧਾਰਿਣਃ। ਅਚਿਨ੍ਤ੍ਯਾ ਵਿਵਿਧਾਸ੍ਤਤ੍ਰ ਦ੍ਰੁਮਾਃ ਪਰਮਸ਼ੋਭਿਨਃ
ਉੱਥੇ ਬੇਹੱਦ ਸੋਹਣੇ, ਅਨੇਕ ਰੰਗਾਂ ਵਾਲੇ, ਅਜੋਕੇ ਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਫੁੱਲਾਂ ਵਾਲੇ ਦਰੱਖਤ ਖੜੇ ਸਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸੋਭਾ ਬੇਮਿਸਾਲ ਸੀ।
ਰਤ੍ਨਜਾਲਪਰਿਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਤਂ ਚਿਤ੍ਰਮਾਲ੍ਯਵਿਭੂषਿਤਮ੍। ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਾਧਿਪਤੇਃ ਸ੍ਥਾਨਂ ਦਦृਸ਼ੇ ਭਰਤਰ੍षਭਃ
ਭਾਰਤਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ ਨੇ ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਦੇ ਮੁਖੀ ਦੇ ਨਿਵਾਸ ਨੂੰ ਦੇਖਿਆ, ਜੋ ਰਤਨਾਂ ਵਾਲੀ ਜਾਲੀ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਮਾਲਾਵਾਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਗਦਾਖਙ੍ਗਧਨੁष੍ਪਾਣਿਃ ਸਮਭਿਤ੍ਯਕ੍ਤਜੀਵਿਤਃ। ਭੀਮਸੇਨੋ ਮਹਾਬਾਹੁਸ੍ਤਸ੍ਥੌ ਗਿਰਿਵਾਚਲਃ
ਭੀਮਸੇਨ, ਜਿਸ ਦੀਆਂ ਬਾਂਹਾਂ ਬਹੁਤ ਤਾਕਤਵਰ ਸਨ, ਗਦਾ, ਤਲਵਾਰ ਤੇ ਧਨੁਸ਼ ਫੜ ਕੇ, ਆਪਣੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਦੀ ਚਿੰਤਾ ਛੱਡ ਕੇ, ਪਹਾੜ ਵਾਂਗ ਡਟ ਕੇ ਖੜਾ ਹੋ ਗਿਆ।
ਤਤਃ ਸ਼ਙ੍ਖਮੁਪਾਧ੍ਮਾਯ ਦ੍ਵਿषਤਾਂ ਰੋਮਹਰ੍षਣਮ੍। ਜ੍ਯਾਘੋषਂ ਤਲਸ਼ਬ੍ਦਂ ਚ ਕृਤ੍ਵਾ ਭੂਤਾਨ੍ਯਮੋਹਯਤ੍
ਫਿਰ, ਉਸ ਨੇ ਸ਼ੰਖ ਵਜਾਇਆ, ਜਿਸ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਨਾਲ ਵੈਰੀਆਂ ਦੇ ਵਾਲ ਖੜੇ ਹੋ ਗਏ, ਤੇ ਧਨੁਸ਼ ਦੀ ਤਣੀ ਦੀ ਗੂੰਜ ਤੇ ਹਥੇਲੀਆਂ ਦੀ ਟਕਰ ਨਾਲ, ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ ਹੈਰਾਨ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।
ਤਤਃ ਪ੍ਰਹृष੍ਟਰੋਮਾਣਸ੍ਤਂ ਸ਼ਬ੍ਦਮਭਿਦੁਦ੍ਰੁਵੁਃ। ਯਕ੍ਸ਼ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਗਨ੍ਧਰ੍ਵਾਃ ਪਾਣ੍ਡਵਸ੍ਯ ਸਮੀਪਤਃ
ਫਿਰ, ਉਤਸ਼ਾਹ ਨਾਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਵਾਲ ਖੜੇ ਹੋ ਗਏ, ਯਕਸ਼, ਰਾਕਸ਼ਸ ਤੇ ਗੰਧਰਵ ਉਸ ਆਵਾਜ਼ ਵੱਲ ਦੌੜੇ, ਤੇ ਪਾਂਡਵ ਦੇ ਨੇੜੇ ਆ ਗਏ।
ਗਦਾਪਰਿਘਨਿਸ੍ਤ੍ਰਿਂਸ਼ਸ਼ੂਲਸ਼ਕ੍ਤਿਪਰਸ਼੍ਵਥਾਃ। ਪ੍ਰਗृਹੀਤਾ ਵ੍ਯਰੋਚਨ੍ਤ ਯਕ੍ਸ਼ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਬਾਹੁਭਿਃ
ਗਦੇ, ਲੋਹੇ ਦੇ ਸੜੇ, ਤਲਵਾਰਾਂ, ਬਰਛੀਆਂ ਤੇ ਕੁਹਾਡੀਆਂ, ਯਕਸ਼ਾਂ ਤੇ ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਦੀਆਂ ਬਾਂਹਾਂ ਵੱਲੋਂ ਚਮਕਦੀਆਂ ਹੋਈਆਂ, ਬਹੁਤ ਹੀ ਰੌਣਕਦਾਰ ਦਿਸ ਰਹੀਆਂ ਸਨ।
ਤਤਃ ਪ੍ਰਵਵृਤੇ ਯੁਦ੍ਧਂ ਤੇषਾਂ ਤਸ੍ਯ ਚ ਭਾਰਤ
ਫਿਰ, ਹੇ ਭਾਰਤ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਤੇ ਉਸ ਵਿਚਕਾਰ ਜੰਗ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋ ਗਿਆ।
ਤੈਃ ਪ੍ਰਯੁਕ੍ਤਾਨ੍ਮਹਾਮਾਯੈਃ ਸ਼ੂਲਸ਼ਕ੍ਤਿਪਰਸ਼੍ਵਥਾਨ੍। ਭਲ੍ਲੈਰ੍ਭੀਮਃ ਪ੍ਰਚਿਚ੍ਛੇਦ ਭੀਮਵੇਗਤਰੈਸ੍ਤਤਃ
ਉਨ੍ਹਾਂ ਵੱਲੋਂ ਸੁਪਰਸਿੱਧ ਜਾਦੂਈ ਹਥਿਆਰ—ਬਰਛੀਆਂ, ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਤੇ ਕੁਹਾਡੀਆਂ—ਫੈਂਕੀ ਗਈਆਂ, ਭੀਮ ਨੇ ਹਵਾ ਤੋਂ ਵੀ ਤੇਜ਼ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਕੱਟ ਦਿੱਤਾ।
ਅਨ੍ਤਰਿਕ੍ਸ਼ਗਤਾਨਾਂ ਚ ਭੂਮਿष੍ਠਾਨਾਂ ਚ ਗਰ੍ਜਤਾਮ੍। ਸ਼ਰੈਰ੍ਵਿਵ੍ਯਾਧ ਗਾਤ੍ਰਾਣਇ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਾਨਾਂ ਮਹਾਬਲਃ
ਭੀਮ ਨੇ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਤਾਕਤਵਰ ਸੀ, ਆਕਾਸ਼ ਵਿਚ ਤੇ ਧਰਤੀ ਤੇ ਗੂੰਜਦੇ ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਦੇ ਸਰੀਰਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਛੇਦ ਦਿੱਤਾ।
ਸ਼ੋਣਿਤਸ੍ਯ ਤਤਃ ਪੇਤੁਰ੍ਘਨਾਨਾਮਿਵ ਭਾਰਤ।' ਗਾਤ੍ਰੇਭ੍ਯਃ ਪ੍ਰਚ੍ਯੁਤਾ ਧਾਰਾ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਾਨਾਂ ਸਮਨ੍ਤਤਃ'। ਸ ਲੋਹਿਤਮਹਾਵष੍ਟਿਮਭ੍ਯਵਰ੍षਨ੍ਮਹਾਬਲਃ
ਫਿਰ, ਹੇ ਭਾਰਤ, ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਦੇ ਸਰੀਰਾਂ ਵਿਚੋਂ ਚਾਰੋਂ ਪਾਸੇ ਲਹੂ ਦੀਆਂ ਧਾਰਾਂ ਵਗਣ ਲੱਗੀਆਂ, ਜਿਵੇਂ ਬੱਦਲਾਂ ਤੋਂ ਮੀਂਹ ਪੈਂਦੀ ਹੋਵੇ; ਭੀਮ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਲਹੂ ਦੀ ਵੱਡੀ ਵਰਖਾ ਨਾਲ ਭਿੱਜਾ ਦਿੱਤਾ।
ਗਦਾਪਰਿਘਪਾਣੀਨਾਂ ਰਕ੍ਸ਼ਸਾਂ ਕਾਯਸਂਭਵਾ। ਕਾਯੇਭ੍ਯਃ ਪ੍ਰਚ੍ਯੁਤਾ ਧਾਰਾ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਾਨਾਂ ਸਮਨ੍ਤਤਃ
ਗਦਾ ਤੇ ਲੋਹੇ ਦੇ ਸੜੇ ਫੜੇ ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਦੇ ਸਰੀਰਾਂ ਵਿਚੋਂ, ਚਾਰੋਂ ਪਾਸੇ ਲਹੂ ਦੀਆਂ ਧਾਰਾਂ ਵਗ ਰਹੀਆਂ ਸਨ।
ਭੀਮਬਾਹੁਬਲੋਤ੍ਸृष੍ਟੈਰਾਯੁਧੈਰ੍ਯਕ੍ਸ਼ਰਕ੍ਸ਼ਸਾਮ੍। ਵਿਨਿਕृਤ੍ਤਾਨਿ ਦृਸ਼੍ਯਨ੍ਤੇ ਸ਼ਰੀਰਾਣਿ ਸ਼ਿਰਾਂਸਿ ਚ
ਭੀਮ ਦੀਆਂ ਤਾਕਤਵਰ ਬਾਂਹਾਂ ਨਾਲ ਸੁੱਟੇ ਹਥਿਆਰਾਂ ਨਾਲ, ਯਕਸ਼ਾਂ ਤੇ ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਦੇ ਸਰੀਰ ਤੇ ਸਿਰ ਕੱਟੇ ਹੋਏ, ਇੱਧਰ-ਉੱਧਰ ਪਏ ਦਿਸ ਰਹੇ ਸਨ।
ਪ੍ਰਚ੍ਛਾਦ੍ਯਮਾਨਂ ਰਕ੍ਸ਼ੋਭਿਃ ਪਾਣ੍ਡਵਂ ਪ੍ਰਿਯਦਰ੍ਸ਼ਨਮ੍। ਦਦृਸ਼ੁਃ ਸਰ੍ਵਭੂਤਾਨਿ ਸੂਰ੍ਯਮਭ੍ਰਗਣੈਰਿਵ
ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਨੇ ਪਿਆਰੇ ਪਾਂਡਵ ਨੂੰ, ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਵੱਲੋਂ ਢੱਕਿਆ ਹੋਇਆ, ਐਸਾ ਦੇਖਿਆ ਜਿਵੇਂ ਬੱਦਲਾਂ ਦੇ ਝੁੰਡਾਂ ਨਾਲ ਢੱਕਿਆ ਹੋਇਆ ਸੂਰਜ।
ਸ ਰਸ਼੍ਮਿਭਿਰਿਵਾਦਿਤ੍ਯਃ ਸ਼ਰੈਰਰਿਨਿਪਾਤਿਭਿਃ। ਸਰ੍ਵਾਨਾਰ੍ਚ੍ਛਨ੍ਮਹਾਬਾਹੁਰ੍ਬਲਵਾਨ੍ਸਤ੍ਯਵਿਕ੍ਰਮਃ
ਉਹ ਆਪਣੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਵੈਰੀਆਂ 'ਤੇ ਵੱਜ ਕੇ, ਸੂਰਜ ਦੀ ਕਿਰਨਾਂ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾ ਸੀ; ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਤੇ ਸੱਚਾ ਯੋਧਾ ਸਭ ਨੂੰ ਮਾਰ ਰਿਹਾ ਸੀ।
ਅਭਿਤਰ੍ਜਯਮਾਨਾਸ਼੍ਚ ਰੁਵਨ੍ਤਸ਼੍ ਮਹਾਰਵਾਨ੍। ਸਨ੍ਨਾਹਂ ਭੀਮਸੇਨਸ੍ਯ ਦਦृਸ਼ੁਃ ਸਰ੍ਵਰਾਕ੍ਸ਼ਸਾਃ
ਜਦ ਉਹ ਡਰਾਉਂਦੇ ਹੋਏ ਤੇ ਉੱਚੀ ਆਵਾਜ਼ਾਂ ਕਰਦੇ, ਸਾਰੇ ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਨੇ ਭੀਮਸੇਨ ਨੂੰ ਯੁੱਧ ਦੀ ਤਿਆਰੀ ਕਰਦੇ ਵੇਖਿਆ।