ਆਜਗ੍ਮੁਃ ਪਾਣ੍ਡਵਾਨ੍ਦ੍ਰष੍ਟੁਂ ਸ਼ੁਦ੍ਧਾਤ੍ਮਾਨੋ ਯਤਵ੍ਰਤਾਃ। ਤੇ ਤੈਃ ਸਹ ਕਥਾਂ ਚਕ੍ਰੁਰ੍ਦ੍ਰਿਵ੍ਯਾਂ ਭਰਤਸਤ੍ਤਮਾਃ
ਪਵਿੱਤਰ ਹਿਰਦੇ ਅਤੇ ਨਿਯਮਤ ਜੀਵਨ ਵਾਲੇ ਉਹ ਪਾਂਡਵਾਂ ਨੂੰ ਮਿਲਣ ਆਏ; ਭਰਤਾਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਸੁਹਣੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਕਰਦੇ ਰਹੇ।
ਤਤਃ ਕਤਿਪਯਾਹਸ੍ਸੁ ਮਹਾਹ੍ਰਦਨਿਵਾਸਿਨਮ੍। ऋਦ੍ਧਿਮਨ੍ਤਂ ਮਹਾਨਾਗਂ ਸੁਪਰ੍ਣਃ ਸਹਸਾऽਹਰਤ੍
ਕੁਝ ਦਿਨਾਂ ਬਾਅਦ, ਸੁਪਰਨ ਨੇ ਵੱਡੀ ਝੀਲ ਵਿੱਚ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ, ਧਨ-ਧਾਨਾ ਵਾਲੇ ਮਹਾਨ ਨਾਗ ਨੂੰ ਅਚਾਨਕ ਫੜ ਲਿਆ।
ਪ੍ਰਾਕਮ੍ਪਤ ਮਹਾਸ਼ੈਲਃ ਪ੍ਰਾਮृਦ੍ਯਨ੍ਤ ਮਹਾਦ੍ਰੁਮਾਃ। ਦਦृਸ਼ੁਃ ਸਰ੍ਵਭੂਤਾਨਿ ਪਾਣਅਡਵਾਸ਼੍ਚ ਤਦਦ੍ਭੁਤਮ੍
ਵੱਡਾ ਪਹਾੜ ਕੰਬ ਗਿਆ, ਵੱਡੇ ਦਰੱਖਤ ਢਹਿ ਗਏ, ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਨੇ, ਪਾਂਡਵਾਂ ਸਮੇਤ, ਉਹ ਅਚੰਭਾ ਦੇਖਿਆ।
ਤਤਃ ਸ਼ੈਲੋਤ੍ਤਮਸ੍ਯਾਗ੍ਰਾਤ੍ਪਾਣ੍ਡਵਾਨ੍ਪ੍ਰਤਿ ਮਾਰੁਤਃ। ਅਵਹਤ੍ਸਰ੍ਵਮਾਲ੍ਯਾਨਿ ਗਨ੍ਧਵਨ੍ਤਿ ਸ਼ੁਭਾਨਿ ਚ
ਉਸ ਉੱਚੇ ਪਹਾੜ ਦੀ ਚੋਟੀ ਤੋਂ ਹਵਾ ਨੇ ਪਾਂਡਵਾਂ ਵੱਲ ਸਾਰੇ ਸੁਗੰਧਤ ਅਤੇ ਸ਼ੁਭ ਮਾਲਾਵਾਂ ਲਿਆ ਦਿੱਤੀਆਂ।
ਤਤ੍ਰਪੁष੍ਪਾਣਿ ਦਿਵ੍ਯਾਨਿ ਸੁਹृਦ੍ਭਿਃ ਸਹ ਪਾਣ੍ਡਵਾਃ। ਦਦृਸ਼ੁਃ ਪਞ੍ਚਵਰ੍ਣਾਨਿ ਦ੍ਰੌਪਦੀ ਚ ਯਸ਼ਸ੍ਵਿਨੀ
ਉਥੇ, ਆਪਣੇ ਦੋਸਤਾਂ ਸਮੇਤ, ਪਾਂਡਵ ਅਤੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਦ੍ਰੌਪਦੀ ਨੇ ਪੰਜ ਰੰਗਾਂ ਦੇ ਦਿਵਿਆ ਫੁੱਲ ਵੇਖੇ।
ਭੀਮਸੇਨਂ ਤਤਃ ਕृष੍ਣਾ ਕਾਲੇ ਵਚਨਮਬ੍ਰਵੀਤ੍। ਵਿਵਿਕ੍ਤੇ ਪਰ੍ਵਤੋਦ੍ਦੇਸ਼ੇ ਸੁਖਾਸੀਨਂ ਮਹਾਭੁਜਮ੍
ਫਿਰ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਨੇ ਭੀਮਸੇਨ ਨੂੰ, ਜੋ ਪਹਾੜ ਦੇ ਇੱਕ ਸੁੰਨੀਆਂ ਥਾਂ ਤੇ ਆਰਾਮ ਨਾਲ ਬੈਠਾ ਸੀ, ਆਪਣੀ ਵੱਡੀ ਬਾਂਹਾਂ ਨਾਲ, ਗੱਲ ਕੀਤੀ।
ਸੁਪਰ੍ਣਾਨਿਲਵੇਗੇਨ ਸ਼੍ਵਸਨੇਨ ਮਹਾਬਲਾਤ੍। ਪਞ੍ਚਵਰ੍ਣਾਨਿ ਪਾਤ੍ਯਨ੍ਤੇ ਪੁष੍ਪਾਣਿ ਭਰਤਰ੍षਭ
ਭਰਤਾਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ, ਸੁਪਰਨ ਦੀ ਹਵਾ ਦੇ ਜੋੜ ਨਾਲ, ਪੰਜ ਰੰਗਾਂ ਦੇ ਫੁੱਲ ਤਾਕਤਵਰ ਹਵਾ ਨਾਲ ਉੱਡ ਰਹੇ ਹਨ।
ਦਿਵ੍ਯਾਵਰ੍ਣਾਨਿ ਦਿਵ੍ਯਾਨਿ ਦਿਵ੍ਯਗਨ੍ਧਵਹਾਨਿ ਚ। ਮਦਯਨ੍ਤੀਵ ਗਨ੍ਧੇਨ ਮਨੋ ਮੇ ਭਰਤਰ੍षਭ
ਇਹ ਫੁੱਲ ਦਿਵਿਆ ਰੰਗਾਂ ਵਾਲੇ, ਦਿਵਿਆ ਸੁਭਾਵ ਦੇ ਅਤੇ ਸੁਗੰਧਤ ਹਨ; ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਖੁਸ਼ਬੂ ਮੇਰੇ ਮਨ ਨੂੰ ਮਸਤ ਕਰ ਰਹੀ ਹੈ, ਭਰਤਾਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ।
ਯੇषਾਂ ਤੁ ਦਰ੍ਸ਼ਨਾਤ੍ਸ੍ਪਰ੍ਸ਼ਾਨ੍ਸੌਰਭ੍ਯਾਚ੍ਚ ਤਥੈਵ ਚ। ਨਸ਼੍ਯਤੀਵ ਮਨੋਦੁਃਖਂ ਮਮੇਦਂ ਸ਼ਤ੍ਰੁਤਾਪਨ
ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਵੇਖਣ, ਛੂਹਣ ਅਤੇ ਸੁੰਘਣ ਨਾਲ, ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਤਕਲੀਫ ਦੇਣ ਵਾਲੇ, ਜਿਵੇਂ ਮੇਰੇ ਮਨ ਦੀ ਸਾਰੀ ਦੁੱਖ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਈਦृਸ਼ੈਃ ਕੁਸੁਮੈਰ੍ਦਿਵ੍ਯੈਰ੍ਦਿਵ੍ਯਗਨ੍ਧਵਹੈਃ ਸ਼ੁਭੈਃ। ਦੇਵਤਾਨ੍ਯਰ੍ਚਯਿਤ੍ਵਾऽਹਮਿਚ੍ਛੇਯਂ ਸਙ੍ਗਮਂ ਤ੍ਵਯਾ
ਇਹੋ ਜਿਹੇ ਦਿਵਿਆ, ਸੁਗੰਧਤ ਅਤੇ ਸ਼ੁਭ ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ, ਮੈਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦੀ ਹਾਂ ਅਤੇ ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਮਿਲਣਾ ਚਾਹੁੰਦੀ ਹਾਂ।
ਇਦਂ ਤੁ ਪੁਰੁषਵ੍ਯਾਘ੍ਰ ਵਿਸ਼ੇषੇਣਾਮ੍ਬੁਜਂ ਸ਼ੁਭਮ੍। ਗਨ੍ਧਸਂਸ੍ਥਾਨਸਂਪਨ੍ਨਂ ਮਮ ਮਾਨਸਵਰ੍ਧਨਮ੍
ਪਰ ਇਹ ਕਮਲ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸ਼ੇਰ, ਖਾਸ ਤੌਰ 'ਤੇ ਸੋਹਣਾ ਹੈ, ਸੁਗੰਧ ਅਤੇ ਰੂਪ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਅਤੇ ਮੇਰੇ ਮਨ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਪ੍ਰਤ੍ਯਕ੍ਸ਼ਂ ਸਰ੍ਵਲੋਕਸ੍ ਨਹ੍ਯਦृਸ਼੍ਯਤ ਮਾਂ ਪ੍ਰਤਿ
ਇਹ ਸਾਰੀ ਦੁਨੀਆਂ ਨੂੰ ਦਿੱਖਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਮੈਨੂੰ ਪਹਿਲਾਂ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਦਿਖਿਆ ਸੀ।
ਵਾਸੁਦੇਵਸਹਾਯੇਨ ਵਾਸੁਦੇਵਪ੍ਰਿਯੇਣ ਚ'। ਖਾਣ੍ਡਵੇ ਸਤ੍ਯਸਨ੍ਧੇਨ ਭ੍ਰਾਤ੍ਰਾ ਤਵ ਮਹਾਤ੍ਮਨਾ
ਵਾਸੁਦੇਵ ਦੀ ਮਦਦ ਨਾਲ, ਜੋ ਵਾਸੁਦੇਵ ਦਾ ਪਿਆਰਾ ਸੀ ਤੇ ਸੱਚ ਦਾ ਪੱਕਾ ਸੀ, ਤੇਰੇ ਮਹਾਨ ਭਰਾ ਨੇ ਖਾਂਡਵ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਯੁੱਧ ਕੀਤਾ।
ਗਨ੍ਧਰ੍ਵੋਰਗਰਕ੍ਸ਼ਾਂਸਿ ਵਾਸਵਸ਼੍ਚ ਪਰਾਜਿਤਃ। ਹਤਾ ਮਾਯਾਵਿਨਸ਼੍ਚੋਗ੍ਰਾ ਧਨੁਃ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਂ ਚ ਗਾਣ੍ਡਿਵਂ
ਗੰਧਰਵ, ਸੱਪ, ਰਾਖਸ਼ਸ ਤੇ ਇੰਦਰ ਤੱਕ ਹਾਰ ਗਏ; ਜ਼ਬਰਦਸਤ ਜਾਦੂਗਰ ਮਾਰੇ ਗਏ, ਤੇ ਗਾਂਡੀਵ ਧਨੁਸ਼ ਮਿਲਿਆ।
ਤਵਾਪਿ ਸੁਮਹਤ੍ਤੇਜੋ ਮਹਦ੍ਬਾਹੁਬਲਂ ਚ ਤੇ। ਅਵਿषਹ੍ਯਮਨਾਧृष੍ਯਂ ਸ਼ਕ੍ਰਤੁਲ੍ਯਪਰਾਕ੍ਰਮ
ਤੇਰੀ ਚਮਕ ਬਹੁਤ ਵੱਡੀ ਹੈ, ਤੇਰੇ ਬਾਹਾਂ ਦੀ ਤਾਕਤ ਵੀ ਬੇਹੱਦ ਹੈ—ਕੋਈ ਵੀ ਤੈਨੂੰ ਜਿੱਤ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ, ਤੇਰਾ ਸ਼ੌਰ ਇੰਦਰ ਵਰਗਾ ਹੈ।
ਤ੍ਵਦ੍ਬਾਹੁਬਲਵੇਗੇਨ ਤ੍ਰਾਸਿਤਾਃ ਸਰ੍ਵਰਾਕ੍ਸ਼ਸਾਃ। ਹਿਤ੍ਵਾ ਸ਼ੈਲਂ ਪ੍ਰਪਦ੍ਯਨ੍ਤਾਂ ਭੀਮਸੇਨ ਦਿਸ਼ੋ ਦਸ਼
ਤੇਰੀ ਬਾਹਾਂ ਦੀ ਤਾਕਤ ਦੇ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਸਾਰੇ ਰਾਖਸ਼ਸ ਡਰ ਗਏ; ਪਹਾੜ ਛੱਡ ਕੇ, ਭੀਮਸੇਨ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਦਸੋਂ ਪਾਸੇ ਭਜਾ ਦਿੱਤਾ।
ਤਤਃ ਸ਼ੈਲੋਤ੍ਤਮਸ੍ਯਾਗ੍ਰਂ ਚਿਤ੍ਰਮਾਲ੍ਯਧਰਂ ਸ਼ਿਵਮ੍। ਵ੍ਯਪੇਤਭਯਸਂਮੋਹਾਃ ਪਸ਼੍ਯਨ੍ਤੁ ਸੁਹृਦਸ੍ਤਵ
ਫਿਰ ਤੇਰੇ ਦੋਸਤ, ਡਰ ਤੇ ਭੁਲਾਵੇ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਕੇ, ਵਧੀਆ ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ, ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਪਹਾੜ ਦਾ ਚੋਟੀ ਵੇਖਣ।
ਏਵਂ ਪ੍ਰਣਿਹਿਤਂ ਭੀਮ ਚਿਰਾਤ੍ਪ੍ਰਭृਤਿਮੇ ਮਨਃ। ਦ੍ਰष੍ਟੁਮਿਚ੍ਛਾਮਿ ਸ਼ੈਲਾਗ੍ਰਂ ਤ੍ਵਦ੍ਬਾਹੁਬਲਮਾਸ਼੍ਰਿਤਾ
ਭੀਮ ਦਾ ਮਨ ਕਈ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਇਸ ਉੱਤੇ ਟਿਕਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ; ਮੈਂ ਵੀ ਤੇਰੀ ਬਾਹਾਂ ਦੀ ਤਾਕਤ ਉੱਤੇ ਭਰੋਸਾ ਕਰਕੇ ਪਹਾੜ ਦੀ ਚੋਟੀ ਵੇਖਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ।
ਇਚ੍ਛਾਮਿ ਚ ਨਰਵ੍ਯਾਘ੍ਰ ਪੁष੍ਪਂ ਪ੍ਰਤ੍ਯਕ੍ਸ਼ਮੀਦृਸ਼ਮ੍। ਆਨੀਯਮਾਨਂ ਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਰਂ ਵੈ ਤ੍ਵਯਾ ਭਰਤਸਤ੍ਤਮ
ਅਤੇ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿਚ ਸ਼ੇਰ, ਮੈਂ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਤੂੰ ਐਸਾ ਫੁੱਲ ਜਲਦੀ ਮੇਰੇ ਸਾਹਮਣੇ ਲਿਆ ਕੇ ਦਿਖਾਵੇਂ, ਭਾਰਤਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ।
ਤਤਃ ਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਤਮਿਵਾਤ੍ਮਾਨਂ ਦ੍ਰੌਪਦ੍ਯਾ ਸ ਪਰਂਤਪਃ। ਨਾਮृष੍ਯਤ ਮਹਾਬਾਹੁਃ ਪ੍ਰਹਾਰਮਿਵਸਦ੍ਗਜਃ
ਫਿਰ, ਵਿਰੋਧੀਆਂ ਨੂੰ ਤਬਾਹ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਜਿਵੇਂ ਦ੍ਰੌਪਦੀ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਭੇਜਿਆ ਹੋਵੇ, ਮਹਾਬਲੀ ਨੇ ਉਸ ਝਟਕੇ ਨੂੰ ਵਧੀਆ ਹਾਥੀ ਵਾਂਗ ਸਹਿ ਲਿਆ।
ਸਿਂਹਰ੍षਭਗਤਿਃ ਸ਼੍ਰੀਮਾਨੁਦਾਰਃ ਕਨਕਪ੍ਰਭਃ। ਮਨਸ੍ਵੀ ਬਲਵਾਨ੍ਦृष੍ਟੋ ਮਾਨੀ ਭੂਰਸ਼੍ਚ ਪਾਣ੍ਡਵਃ
ਪਾਂਡਵ ਦੀ ਚਾਲ ਸ਼ੇਰ ਜਾਂ ਬਲਦ ਵਰਗੀ ਸੀ, ਉਹ ਸੋਨੇ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾ, ਉੱਚਾ, ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ, ਮਨ ਵਾਲਾ, ਮਾਣੀ ਤੇ ਚੌੜੀ ਛਾਤੀ ਵਾਲਾ ਸੀ।
ਲੋਹਿਤਾਕ੍ਸ਼ਃ ਪृਥੁਵ੍ਯਂਸੋ ਮਤ੍ਤਵਾਰਣਵਿਕ੍ਰਮਃ। ਸਿਂਹਦਂष੍ਟ੍ਰੋ ਵृषਸ੍ਕਨ੍ਧਃ ਸਾਲਪੋਤ ਇਵੋਦ੍ਗਤਃ
ਉਸ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਲਾਲ, ਬਾਹਾਂ ਚੌੜੀਆਂ, ਪਾਗਲ ਹਾਥੀ ਵਰਗਾ ਜੋਸ਼, ਸ਼ੇਰ ਦੀਆਂ ਦੰਦਾਂ, ਬਲਦ ਦੀ ਛਾਤੀ, ਤੇ ਉਹ ਸਾਲ ਦੇ ਵੱਡੇ ਦਰਖ਼ਤ ਵਾਂਗ ਉੱਠਿਆ।
ਮਹਾਤ੍ਮਾ ਚਾਰੁਸਰ੍ਵਾਙ੍ਗ ਕਮ੍ਬੁਗ੍ਰੀਵੋ ਮਹਾਹਨੁਃ। ਰੁਕ੍ਮਪृष੍ਠਂ ਧਨੁਃ ਖਙ੍ਗਂ ਤੂਣਾਂਸ਼੍ਚਾਪਿ ਪਰਾਮृਸ਼ਨ੍
ਉਹ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ, ਸੋਹਣੇ ਅੰਗਾਂ ਵਾਲਾ, ਸੰਖ ਵਰਗਾ ਗਲਾ, ਵੱਡਾ ਜਬਾ, ਸੋਨੇ ਵਾਲਾ ਧਨੁਸ਼, ਤਲਵਾਰ ਤੇ ਤੀਰ-ਕਮਾਨ ਨੂੰ ਛੂਹਿਆ।
ਸਕੇਸਰੀਵ ਚੋਤ੍ਸਿਕ੍ਤਃ ਪ੍ਰਭਿਨ੍ਨ ਇਵ ਵਾਰਣਃ। ਵ੍ਯਪੇਤਭਯਸਂਮੋਹਃ ਸ਼ੈਲਮਭ੍ਯਪਤਦ੍ਬਲੀ
ਸ਼ੇਰ ਵਾਂਗ ਬਾਲ ਉੱਠੇ ਹੋਏ, ਹਾਥੀ ਵਾਂਗ ਦੌੜਦਾ, ਡਰ ਤੇ ਭੁਲਾਵੇ ਤੋਂ ਮੁਕਤ, ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਪਹਾੜ ਵੱਲ ਚੱਲ ਪਿਆ।
ਤਂ ਮृਗੇਨ੍ਦ੍ਰਮਿਵਾਯਾਨ੍ਤਂ ਪ੍ਰਭਿਨ੍ਨਮਿਵ ਵਾਰਣਮ੍। ਦਦृਸ਼ੁਃ ਸਰ੍ਵਭੂਤਾਨਿ ਪਾਰ੍ਥਂ ਖਙ੍ਗਧਨੁਰ੍ਧਰਮ੍
ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਨੇ ਪਾਰਥ ਨੂੰ ਤਲਵਾਰ ਤੇ ਧਨੁਸ਼ ਫੜੇ ਹੋਏ, ਸ਼ੇਰ-ਰਾਜਾ ਜਾਂ ਹਾਥੀ ਵਾਂਗ ਆਉਂਦੇ ਹੋਏ ਵੇਖਿਆ।
ਦ੍ਰੌਪਦ੍ਯਾ ਵਰ੍ਧਯਨ੍ਹਰ੍षਂ ਗਦਾਮਾਦਾਯ ਪਾਣ੍ਡਵਃ। ਵ੍ਯਪੇਤਭਯਸਂਮੋਹਃ ਸ਼ੈਲਰਾਜਂ ਸਮਾਵਿਸ਼ਤ੍
ਦ੍ਰੌਪਦੀ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਪਾਂਡਵ ਨੇ ਗਦਾ ਚੁੱਕੀ, ਡਰ ਤੇ ਭੁਲਾਵੇ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਕੇ, ਪਹਾੜਾਂ ਦੇ ਰਾਜ ਵਿਚ ਦਾਖਲ ਹੋ ਗਿਆ।
ਨ ਗ੍ਲਾਨਿਰ੍ਨ ਚ ਕਾਤਰ੍ਯਂ ਨ ਵੈਕ੍ਲਵ੍ਯਂ ਨ ਮਤ੍ਸਰਃ। ਕਦਾਚਿਜ੍ਜੁषਤੇ ਪਾਰ੍ਥਮਾਤ੍ਮਜਂ ਮਾਤਰਿਸ਼੍ਵਨਃ
ਪਾਰਥ, ਪਵਨ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਨੂੰ ਕਦੇ ਵੀ ਥਕਾਵਟ, ਡਰ, ਕਮਜ਼ੋਰੀ ਜਾਂ ਈਰਖਾ ਨਹੀਂ ਛੂਹਦੀ।
ਤਦੇਕਾਯਨਮਾਸਾਦ੍ਯ ਵਿषਮਂ ਭੀਮਦਰ੍ਸ਼ਨਮ੍। ਬਹੁਤਾਲੋਚ੍ਛ੍ਰਯਂ ਸ਼ृਙ੍ਗਮਾਰੁਰੋਹ ਮਹਾਬਲਃ
ਉਹ ਇਕੱਲੀ, ਔਖੀ ਤੇ ਡਰਾਉਣੀ ਰਾਹ ਤੇ ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਮਹਾਂ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਨੇ ਬਹੁਤ ਉੱਚੀਆਂ ਚੋਟੀਆਂ ਵਾਲਾ ਪਹਾੜ ਚੜ੍ਹ ਲਿਆ।
ਸ ਕਿਨ੍ਨਰਮਹਾਨਾਗਮੁਨਿਗਨ੍ਧਰ੍ਵਰਾਕ੍ਸ਼ਸਾਨ੍। ਹਰ੍षਯਨ੍ਪਰ੍ਵਤਸ੍ਯਾਗ੍ਰਮਾਰੁਰੋਹ ਮਹਾਬਲਃ
ਉਹ ਕਿੰਨਰ, ਵੱਡੇ ਸੱਪ, ਰਿਸ਼ੀਆਂ, ਗੰਧਰਵ ਤੇ ਰਾਖਸ਼ਸਾਂ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਕਰਦਾ ਹੋਇਆ, ਪਹਾੜ ਦੀ ਚੋਟੀ ਤੇ ਚੜ੍ਹ ਗਿਆ।
ਤਤੋ ਵੈਸ਼੍ਰਵਣਾਵਾਸਂ ਦਦਰ੍ਸ਼ ਭਰਤਰ੍षਭਃ। ਕਾਞ੍ਚਨੈਃ ਸ੍ਫਾਟਿਕੈਸ਼੍ਚੈਵ ਵੇਸ਼੍ਮਭਿਃ ਸਮਲਂਕृਤਮ੍
ਫਿਰ ਭਾਰਤਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਨੇ ਵਿਸ਼ਰਵਣ ਦਾ ਵਾਸ਼ਾ ਵੇਖਿਆ, ਜੋ ਸੋਨੇ ਤੇ ਕ੍ਰਿਸਟਲ ਦੇ ਮਹਲਾਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ।