ਅਰਜਾਂਸਿ ਚ ਵਾਸਾਂਸਿ ਵਸਾਨਾਃ ਕੌਸ਼ਿਕਾਨਿ ਚ। ਦृਸ਼੍ਯਨ੍ਤੇ ਬਹਵਃ ਪਾਰ੍ਥ ਗਨ੍ਧਰ੍ਵਾਪ੍ਸਰਸਾਂ ਗਣਾਃ
ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ, ਪਾਰਥਾ, ਅਣਕਾਤੇ ਕਪੜੇ ਜਾਂ ਰੇਸ਼ਮ ਪਹਿਨੇ ਹੋਏ, ਗੰਧਰਵ ਤੇ ਅਪਸਰਾ ਦੇ ਦਲ ਦਿਖਾਈ ਦਿੰਦੇ ਹਨ.
ਵਿਦ੍ਯਾਧਰਗਣਾਸ਼੍ਚੈਵ ਸ੍ਰਗ੍ਵਿਣਃ ਪ੍ਰਿਯਦਰ੍ਸ਼ਨਾਃ। ਮਹੋਰਗਗਣਾਸ਼੍ਚੈਵ ਸੁਪਰ੍ਣਾਸ਼੍ਚਾਰਣਾਦਯਃ
ਵਿਦਿਆਧਰਾਂ ਦੇ ਦਲ, ਹਾਰ ਪਹਿਨੇ, ਸੁਹਣੇ, ਮਹਾਨ ਸੱਪਾਂ ਦੇ ਦਲ, ਸੁਪਰਨ ਤੇ ਚਾਰਣ ਆਦਿ ਵੀ ਹਨ.
ਅਸ੍ਯ ਚੋਪਰਿ ਸ਼ੈਲਸ੍ਯ ਸ਼੍ਰੂਯਤੇ ਪਰ੍ਵਸਨ੍ਧਿषੁ। ਭੇਰੀਪਣਵਸ਼ਙ੍ਖਾਨਾਂ ਮृਦਙ੍ਗਾਨਾਂ ਚ ਨਿਃਸ੍ਵਨਃ
ਇਸ ਪਹਾੜ ਦੇ ਉਪਰ, ਚੋਟੀਆਂ ਦੇ ਜੋੜਾਂ 'ਤੇ, ਡੰਗ, ਪਣਵਾ, ਸਿੰਘ ਤੇ ਮ੍ਰਿਦੰਗ ਦੀਆਂ ਆਵਾਜ਼ਾਂ ਸੁਣਾਈ ਦਿੰਦੀ ਹੈ.
ਇਹਸ੍ਥੈਰੇਵ ਤਤ੍ਸਰ੍ਵਂ ਸ਼੍ਰੋਤਵ੍ਯਂ ਭਰਤਰ੍षਭਾਃ। ਨ ਕਾਰ੍ਯਾ ਵਃ ਕਥਂਚਿਤ੍ਸ੍ਯਾਤ੍ਤਤ੍ਰਾਭਿਗਮਨੇ ਮਤਿਃ
ਭਾਰਤਾਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ, ਇਹ ਸਾਰਾ ਇਥੇ ਵੱਸਦੇ ਲੋਕਾਂ ਤੋਂ ਸੁਣੋ; ਉਥੇ ਜਾਣ ਦੀ ਸੋਚ ਕਦੇ ਵੀ ਨਾ ਕਰੋ.
ਨ ਚਾਪ੍ਯਤਃ ਪਰਂ ਸ਼ਕ੍ਯਂ ਗਨ੍ਤੁਂ ਭਰਤਸਤ੍ਤਮਾਃ। ਵਿਹਾਰਸ੍ਤਤ੍ਰ ਦੇਵਾਨਾਮਮਾਨੁषਗਤਿਸ੍ਤੁ ਸਾ
ਭਾਰਤਾਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ, ਇਥੋਂ ਅੱਗੇ ਜਾਣਾ ਸੰਭਵ ਨਹੀਂ; ਉਥੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਖੇਡ-ਥਾਂ ਹੈ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਦਾ ਰਾਹ ਨਹੀਂ.
ਈषਚ੍ਚਪਲਕਰ੍ਮਾਣਂ ਮਨੁष੍ਯਮਿਹ ਭਾਰਤ। ਦ੍ਵਿषਨ੍ਤਿ ਸਰ੍ਵਭੂਤਾਨਿ ਤਾਡਯਨ੍ਤਿ ਚ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਾਃ
ਭਾਰਤਾ, ਇੱਥੇ ਜੇ ਮਨੁੱਖ ਥੋੜ੍ਹਾ ਵੀ ਚਲਾਕੀ ਕਰੇ, ਸਾਰੇ ਜੀਵ ਉਸ ਨੂੰ ਨਫ਼ਰਤ ਕਰਦੇ ਹਨ ਤੇ ਰਾਖਸ਼ਸ ਉਸ ਨੂੰ ਮਾਰਦੇ ਹਨ.
ਅਸ੍ਯਾਤਿਕ੍ਰਮ੍ਯ ਸ਼ਿਖਰਂ ਕੈਲਾਸਸ੍ਯ ਯੁਧਿष੍ਠਿਰ। ਗਤਿਃ ਪਰਮਸਿਦ੍ਧਾਨਾਂ ਦੇਵਰ੍षੀਣਾਂ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਤੇ
ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰਾ, ਕੈਲਾਸ ਪਹਾੜ ਦੇ ਇਸ ਚੋਟੀ ਤੋਂ ਪਰੇ, ਪੂਰਨ ਹੋਏ ਜੀਵਾਂ ਅਤੇ ਦੇਵਤਾਵਾਂ ਦੇ ਰਸਤੇ ਸਾਫ਼ ਦਿਸਦੇ ਹਨ।
ਚਾਪਲਾਦ੍ਧਿ ਨ ਗਨ੍ਤਵ੍ਯਂ ਪਾਰ੍ਤ ਯਾਨੈਸ੍ਤਤਃ ਪਰਮ੍। ਅਯਃਸ਼ੂਲਾਦਿਭਿਰ੍ਘ੍ਨਨ੍ਤਿ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਾਃ ਸ਼ਤ੍ਰੁਸੂਦਨ
ਪਰਥਾ, ਬੇਸਬਰੀ ਨਾਲ ਇੱਥੋਂ ਅੱਗੇ ਵਾਹਨਾਂ 'ਤੇ ਨਹੀਂ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ; ਕਿਉਂਕਿ ਰਾਕਸ਼ਸ ਲੋਹੇ ਦੇ ਭਾਲਿਆਂ ਆਦਿ ਹਥਿਆਰਾਂ ਨਾਲ ਆਉਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿੰਦੇ ਹਨ, ਹੇ ਦੁਸ਼ਮਨਾਂ ਦੇ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੇ।
ਅਪ੍ਸਰੋਭਿਃ ਪਰਿਵृਤਃ ਸਮृਦ੍ਧ੍ਯਾ ਨਰਵਾਹਨਃ। ਇਹ ਵੈਸ਼੍ਰਵਣਸ੍ਤਾਤ ਪਰ੍ਵਸਨ੍ਧਿषੁ ਦृਸ਼੍ਯਤੇ
ਹੇ ਵਧੀਆ ਮਨੁੱਖ, ਇੱਥੇ ਧਨ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਅਪਸਰਾਵਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰੇ ਹੋਏ ਅਤੇ ਖੁਸ਼ਹਾਲ, ਪਹਾੜੀ ਰਾਹਾਂ 'ਤੇ ਦਿਸਦੇ ਹਨ।
ਸ਼ਿਖਰੇ ਤਂ ਸਮਾਸੀਨਮਧਿਪਂ ਯਕ੍ਸ਼ਰਕ੍ਸ਼ਸਾਮ੍। ਪ੍ਰੇਕ੍ਸ਼ਨ੍ਤੇ ਸਰ੍ਵਭੂਤਾਨਿ ਭਾਨੁਮਨ੍ਤਮਿਵੋਦਿਤਮ੍
ਯਕਸ਼ ਅਤੇ ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਦੇ ਅਧੀਨ, ਜੋ ਚੋਟੀ 'ਤੇ ਬੈਠੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸਾਰੇ ਜੀਵ ਚੜ੍ਹਦੇ ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਤੱਕਦੇ ਹਨ।
ਦੇਵਦਾਨਵਸਿਦ੍ਧਾਨਾਂ ਤਥਾ ਵੈਸ਼੍ਰਵਣਸ੍ਯ ਚ। ਗਿਰੇਃ ਸ਼ਿਖਰਮੁਦ੍ਯਾਨਮਿਦਂ ਭਰਤਸਤ੍ਤਮ
ਹੇ ਭਾਰਤਾਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ, ਪਹਾੜ ਦੀ ਇਹ ਚੋਟੀ ਵਾਲਾ ਬਾਗ ਦੇਵਤਿਆਂ, ਦਾਨਵਾਂ, ਸਿੱਧਾਂ ਅਤੇ ਵੈਸ਼ਰਵਣ ਦਾ ਹੈ।
ਉਪਾਸੀਨਸ੍ਯ ਧਨਦਂ ਤੁਮ੍ਬੁਰੋਃ ਪਰ੍ਵਸਨ੍ਧਿषੁ। ਗੀਤਸਾਮਸ੍ਵਨਸ੍ਤਾਤ ਸ਼੍ਰੂਯਤੇ ਗਨ੍ਧਮਾਦਨੇ
ਜਦੋਂ ਧਨ ਦੇ ਮਾਲਕ ਤੁੰਬੁਰੂ ਨਾਲ ਪਹਾੜੀ ਰਾਹਾਂ 'ਤੇ ਬੈਠਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਇੱਥੇ ਗੰਧਮਾਦਨ 'ਚ ਗੀਤਾਂ ਅਤੇ ਭਜਨਾਂ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਸੁਣੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਹੇ ਪਿਆਰੇ।
ਏਤਦੇਵਂਵਿਧਂ ਚਿਤ੍ਰਮਿਹ ਤਾਤ ਯੁਧਿष੍ਠਿਰ। ਪ੍ਰੇਕ੍ਸ਼ਨ੍ਤੇ ਸਰ੍ਵਭੂਤਾਨਿ ਬਹੁਸ਼ਃ ਪਰ੍ਵਸਨ੍ਧਿषੁ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਅਜੋਕੇ ਦ੍ਰਿਸ਼, ਹੇ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰਾ, ਸਾਰੇ ਜੀਵ ਪਹਾੜੀ ਰਾਹਾਂ 'ਤੇ ਬਾਰ-ਬਾਰ ਵੇਖਦੇ ਹਨ।
ਭੁਞ੍ਜਾਨਾ ਮੁਨਿਭੋਜ੍ਯਾਨਿ ਰਸਵਨ੍ਤਿ ਫਲਾਨਿ ਚ। ਵਸਧ੍ਵਂ ਪਾਣ੍ਡਵਸ਼੍ਰੇष੍ਠਾ ਯਾਵਦਰ੍ਜੁਨਦਰ੍ਸ਼ਨਾਤ੍
ਹੇ ਪਾਂਡਵਾਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ, ਇੱਥੇ ਰਹੋ ਅਤੇ ਮੁਨੀਆਂ ਲਈ ਯੋਗ ਫਲਾਂ ਦਾ ਸੁਆਦ ਲਓ, ਜਦ ਤੱਕ ਅਰਜੁਨ ਦੀ ਮੁਲਾਕਾਤ ਨਾ ਹੋਵੇ।
ਨ ਤਾਤ ਚਪਲੈਰ੍ਭਾਵ੍ਯਮਿਹ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤੈਃ ਕਥਂਚਨ। `ਚਪਲਃ ਸਰ੍ਵਭੂਤਾਨਾਂ ਦ੍ਵੇष੍ਯੋ ਭਵਤਿ ਮਾਨਵਃ
ਹੇ ਪਿਆਰੇ, ਇੱਥੇ ਆਉਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਕਦੇ ਵੀ ਬੇਚੈਨ ਨਹੀਂ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ; ਕਿਉਂਕਿ ਬੇਚੈਨ ਮਨੁੱਖ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ ਨਾਪਸੰਦ ਆਉਂਦਾ ਹੈ।
ਉषਿਤ੍ਵੇਹ ਯਥਾਕਾਮਂ ਯਥਾਸ਼੍ਰਦ੍ਧਂ ਵਿਹृਤ੍ਯ ਚ। ਤਤਃ ਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰਜਿਤਾਂ ਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਪृਥਿਵੀਂ ਪਾਲਯਿष੍ਯਸਿ
ਇੱਥੇ ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਅਨੁਸਾਰ ਰਹਿ ਕੇ, ਜਿਵੇਂ ਚਾਹੋ ਘੁੰਮ-ਫਿਰ ਕੇ, ਫਿਰ ਹਥਿਆਰਾਂ ਨਾਲ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ, ਤੂੰ ਧਰਤੀ ਦਾ ਰਾਜ ਕਰੇਗਾ।
ਆਰ੍ष੍ਟਿषੇਣਾਸ਼੍ਰਮੇ ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਮਮ ਪੂਰ੍ਵਪਿਤਾਮਹਾਃ। ਪਾਣ੍ਡੋਃ ਪੁਤ੍ਰਾ ਮਹਾਤ੍ਮਾਨ ਸਰ੍ਵੇ ਦਿਵ੍ਯਪਰਾਕ੍ਰਮਾਃ
ਆਰਸ਼ਟੀਸ਼ੇਣ ਦੇ ਆਸ਼ਰਮ ਵਿੱਚ, ਹੇ ਵੱਡੀ ਆਤਮਾ, ਮੇਰੇ ਪੂਰਵਜ, ਪਾਂਡੂ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਜੋ ਸਭ ਦਿਵਿਆ ਸ਼ਕਤੀ ਵਾਲੇ ਸਨ, ਰਹੇ।
ਕਿਯਨ੍ਤਂ ਕਾਲਮਵਸਨ੍ਪਰ੍ਵਤੇ ਗਨ੍ਧਮਾਦਨੇ। ਕਿਂਚ ਚਕ੍ਰੁਰ੍ਮਹਾਵੀਰ੍ਯਾਃ ਸਰ੍ਵੇऽਤਿਬਲਪੌਰੁषਾਃ
ਉਹ ਮਹਾਨ ਅਤੇ ਬਹੁਤ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਵੀਰ ਗੰਧਮਾਦਨ ਪਹਾੜ 'ਤੇ ਕਿੰਨਾ ਸਮਾਂ ਰਹੇ, ਅਤੇ ਉੱਥੇ ਕੀ ਕੀਤਾ?
ਕਾਨਿ ਚਾਭ੍ਯਵਹਾਰ੍ਯਾਣਿ ਤਤ੍ਰ ਤੇषਾਂ ਮਹਾਤ੍ਮਨਾਮ੍। ਵਸਤਾਂ ਲੋਕਵੀਰਾਣਾਮਾਸਂਸ੍ਤਦ੍ਬ੍ਰੂਹਿ ਸਤ੍ਤਮ
ਉਹ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾਵਾਂ, ਦੁਨੀਆ ਦੇ ਵੀਰ, ਜਦ ਉੱਥੇ ਰਹੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਕਿਹੜੇ ਖਾਣ-ਪੀਣ ਦੇ ਪਦਾਰਥ ਉੱਥੇ ਮਿਲਦੇ ਸਨ? ਇਹ ਦੱਸੋ, ਹੇ ਸਰਵੋਤਮ।
ਵਿਸ੍ਤਰੇਣ ਚ ਮੇ ਸ਼ਂਸ ਭੀਮਸੇਨਪਰਾਕ੍ਰਮਮ੍। ਯਦ੍ਯਚ੍ਚਕ੍ਰੇ ਮਹਾਬਾਹੁਸ੍ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਹੈਮਵਤੇ ਗਿਰੌ
ਭੀਮਸੇਨ ਦੀਆਂ ਕਰਤੂਤਾਂ, ਜੋ ਕੁਝ ਉਸ ਮਹਾਬਲੀ ਨੇ ਸੋਨੇ ਦੇ ਪਹਾੜ 'ਤੇ ਕੀਤਾ, ਉਹ ਸਾਰਾ ਵਿਸਥਾਰ ਨਾਲ ਦੱਸੋ।
ਨ ਖਲ੍ਵਾਸੀਤ੍ਪੁਨਰ੍ਯੁਦ੍ਧਂ ਤਸ੍ ਯਕ੍ਸ਼ੈਰ੍ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮ। `ਧਨਦਾਧ੍ਯੁषਿਤੇ ਨਿਤ੍ਯਂ ਵਸਤਸ੍ਤਤ੍ਰ ਪਰ੍ਵਤੇ
ਉਸ ਪਹਾੜ 'ਤੇ, ਜੋ ਹਮੇਸ਼ਾ ਧਨ ਦੇ ਮਾਲਕ ਵੈਸ਼ਰਵਣ ਵਾਸਤੇ ਹੈ, ਉੱਥੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹੋਏ, ਯਕਸ਼ਾਂ ਨਾਲ ਮੁੜ ਕੋਈ ਲੜਾਈ ਨਹੀਂ ਹੋਈ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ।
ਕਚ੍ਚਿਤ੍ਸਮਾਗਮਸ੍ਤੇषਾਮਾਸੀਦ੍ਵੈਸ਼੍ਰਵਣਸ੍ਯ ਚ। ਤਤ੍ਰ ਹ੍ਯਾਯਾਤਿ ਧਨਦ ਆਰ੍ष੍ਟਿषੇਣੋ ਯਥਾऽਬ੍ਰਵੀਤ੍
ਕੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਵੈਸ਼ਰਵਣ ਨਾਲ ਕੋਈ ਮੁਲਾਕਾਤ ਹੋਈ? ਕਿਉਂਕਿ ਧਨ ਦੇ ਮਾਲਕ ਉੱਥੇ ਆਉਂਦੇ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਆਰਸ਼ਟੀਸ਼ੇਣ ਨੇ ਕਿਹਾ।
ਏਤਦਿਚ੍ਛਾਮ੍ਯਹਂ ਸ਼੍ਰੋਤੁਂ ਰਵਿਸ੍ਤਰੇਣ ਤਪੋਧਨ। ਨ ਹਿ ਮੇ ਸ਼ृਣ੍ਵਤਸ੍ਤृਪ੍ਤਿਰਸ੍ਤਿ ਤੇषਾਂ ਵਿਚੇष੍ਟਿਤਮ੍
ਮੈਂ ਇਹ ਸਾਰਾ ਵਿਸਥਾਰ ਨਾਲ ਸੁਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ, ਹੇ ਤਪ ਦੇ ਧਨੀ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਕਰਤੂਤਾਂ ਸੁਣ ਕੇ ਮੇਰਾ ਮਨ ਕਦੇ ਭਰਦਾ ਨਹੀਂ।
ਏਤਦਾਤ੍ਮਹਿਤਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਤਸ੍ਯਾਪ੍ਰਤਿਮਤੇਜਸਃ। ਸ਼ਾਸਨਂ ਸਤਤਂ ਚਕ੍ਰੁਸ੍ਤਥੈਵ ਭਰਤਰ੍षਭਾਃ
ਉਸ ਬੇਮਿਸਾਲ ਤੇਜ ਵਾਲੇ ਦੀਆਂ ਲਾਭਦਾਇਕ ਸਿੱਖਿਆਵਾਂ ਸੁਣ ਕੇ, ਭਾਰਤਾਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ ਹਮੇਸ਼ਾ ਉਸੇ ਅਨੁਸਾਰ ਚਲਦੇ ਰਹੇ।
ਭੁਞ੍ਜਾਨਾ ਮੁਨਿਭੋਜ੍ਯਾਨਿ ਰਸਵਨ੍ਤਿ ਫਲਾਨਿ ਚ। ਸ਼ੁਦ੍ਧਬਾਣਹਤਾਨਾਂ ਚ ਮृਗਾਣਾਂ ਪਿਸ਼ਿਤਾਨ੍ਯਪਿ
ਉਹ ਲੋਕ ਸਾਧੂਆਂ ਲਈ ਸੁਆਦਲੇ ਫਲ ਅਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਮਾਰੇ ਹੋਏ ਜੰਗਲੀ ਜਾਨਵਰਾਂ ਦਾ ਮਾਸ ਖਾਂਦੇ ਸਨ।
ਮੇਧ੍ਯਾਨਿ ਹਿਮਵਤ੍ਪृष੍ਠੇ ਮਧੂਨਿ ਵਿਵਿਧਾਨਿ ਚ। ਏਵਂ ਤੇ ਨ੍ਯਵਸਂਸ੍ਤਤ੍ਰ ਪਾਣ੍ਡਵਾ ਭਰਤਰ੍षਭਾਃ
ਹਿਮਾਚਲ ਦੀਆਂ ਢਲਾਨਾਂ 'ਤੇ ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ ਭੋਗ ਅਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਕਿਸਮਾਂ ਦੀ ਮਿੱਠੀ ਖੁਸ਼ਬੂ ਵਾਲੀ ਸ਼ਹਦ ਲੈਂਦੇ ਰਹੇ; ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪਾਂਡਵ, ਭਰਤਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ, ਉਥੇ ਰਹਿੰਦੇ ਸਨ।
ਤਥਾ ਨਿਵਸਤਾਂ ਤੇषਾਂ ਪਞ੍ਚਮਂ ਵਰ੍षਮਭ੍ਯਗਾਤ੍। ਸ਼ृਣ੍ਵਤਾਂ ਲੋਮਸ਼ੋਕ੍ਤਾਨਿ ਵਾਕ੍ਯਾਨਿ ਵਿਵਿਧਾਨ੍ਯੁਤ
ਉਹ ਉਥੇ ਰਹਿ ਰਹੇ ਸਨ, ਤਾਂ ਪੰਜਵਾਂ ਸਾਲ ਆ ਗਿਆ; ਲੋਮਸ਼ਾ ਦੀਆਂ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਗੱਲਾਂ ਉਹ ਸੁਣਦੇ ਰਹੇ।
ਕृਤ੍ਯਕਾਲ ਉਪਸ੍ਤਾਸ੍ਯ ਇਤਿ ਚੋਕ੍ਤ੍ਵਾ ਘਟੋਤ੍ਕਚਃ। ਰਾਕ੍ਸ਼ਸੈਃ ਸਹ ਸਰ੍ਵੈਸ਼੍ਚ ਪੂਰ੍ਵਮੇਵ ਗਤਃ ਪ੍ਰਭੋ
ਘਟੋਤਕਚ ਨੇ ਕਿਹਾ, 'ਜਦੋਂ ਕਰਮ ਦਾ ਸਮਾਂ ਆਵੇਗਾ, ਮੈਂ ਆ ਜਾਵਾਂਗਾ,' ਅਤੇ ਉਹ ਸਾਰੇ ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਸਮੇਤ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਚਲੇ ਗਏ ਸਨ।
ਆਰ੍ष੍ਟਿषੇਣਾਸ਼੍ਰਮੇ ਤੇषਾਂ ਵਸਤਾਂ ਵੈ ਮਹਾਤ੍ਮਨਾਮ੍। ਅਗਚ੍ਛਨ੍ਬਹਵੋ ਮਾਸਾਃ ਪਸ਼੍ਯਤਾਂ ਮਹਦਦ੍ਭੁਤਮ੍
ਆਰਸ਼ਟੀਸ਼ੇਣ ਦੇ ਆਸ਼ਰਮ ਵਿੱਚ ਉਹ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾਵਾਂ ਰਹਿ ਰਹੇ ਸਨ; ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਕਈ ਮਹੀਨੇ ਲੰਘ ਗਏ, ਜਦ ਉਹ ਵੱਡੇ ਅਤੇ ਅਚੰਭੇਕਾਰੀ ਦ੍ਰਿਸ਼ ਦੇਖਦੇ ਰਹੇ।
ਤੈਸ੍ਤਤ੍ਰਵਿਹਰਦ੍ਭਿਸ਼੍ਚ ਰਮਮਾਣੈਸ਼੍ਚ ਪਾਣ੍ਡਵੈਃ। ਪ੍ਰੀਤਿਮਨ੍ਤੋ ਮਹਾਭਾਗਾ ਮੁਨਯਸ਼੍ਚਾਰਣਾਸ੍ਤਥਾ
ਉਥੇ ਪਾਂਡਵ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਘੁੰਮਦੇ ਅਤੇ ਆਨੰਦ ਮਾਣਦੇ ਰਹੇ; ਉਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਹੀ ਮਹਾਨ ਮুনি ਅਤੇ ਚਰਨ ਵੀ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਗਏ।