ਸੁਕृਤਂ ਪ੍ਰਤਿਕਰ੍ਤੁਂ ਚ ਕਚ੍ਚਿਦ੍ਧਾਤੁਂ ਚ ਦੁष੍ਕृਤਮ੍। ਯਥਾਨ੍ਯਾਯਂ ਕੁਰੁਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਜਾਨਾਸਿ ਨ ਵਿਕਤ੍ਥਸੇ
ਤੂੰ ਚੰਗੇ ਕੰਮਾਂ ਦਾ ਉਤਰ ਦੇ ਸਕਦਾ ਹੈਂ ਤੇ ਮੰਦੇ ਕੰਮਾਂ ਤੋਂ ਰੋਕ ਸਕਦਾ ਹੈਂ? ਕੁਰੂਆਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ, ਤੂੰ ਨਿਆਂ ਨੂੰ ਸਮਝਦਾ ਤੇ ਉਸੇ ਅਨੁਸਾਰ ਕਰਦਾ ਹੈਂ, ਬਿਨਾ ਘਮੰਡ ਕੀਤੇ?
ਯਥਾਰ੍ਹਂ ਮਾਨਿਤਾਃ ਕਚ੍ਚਿਤ੍ਤ੍ਵਯਾ ਨਨ੍ਦਨ੍ਤਿ ਸਾਧਵਃ। ਵਨੇष੍ਵਪਿ ਵਸਨ੍ਕਚ੍ਚਿਦ੍ਧਰ੍ਮਮੇਵਾਨੁਵਰ੍ਤਸੇ
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇਕ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਤੂੰ ਯੋਗ ਸਨਮਾਨ ਦਿੰਦਾ ਹੈਂ, ਉਹ ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਖੁਸ਼ ਹਨ, ਹੈਂ ਨਾ? ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੇ ਹੋਏ ਵੀ, ਤੂੰ ਧਰਮ ਦੀ ਰਾਹ ਪੱਕੀ ਰੱਖਦਾ ਹੈਂ?
ਕਚ੍ਚਿਦ੍ਧੌਮ੍ਯਸ੍ਤ੍ਵਦਾਚਾਰੈਰ੍ਨ ਪਾਰ੍ਥ ਪਰਿਤਪ੍ਯਤੇ। ਦਾਨਧਰ੍ਮਤਪਃਸ਼ੌਚੈਰਾਰ੍ਜਵੇਨ ਤਿਤਿਕ੍ਸ਼ਯਾ
ਧੌਮਿਆ, ਤੇਰੇ ਚਲਣ-ਚਲਣ, ਦਾਨ, ਧਰਮ, ਤਪ, ਪਵਿੱਤਰਤਾ, ਸਚਾਈ ਤੇ ਸਹਿਣਸ਼ੀਲਤਾ ਦੇ ਕਾਰਨ, ਪਾਰਥਾ, ਦੁਖੀ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ, ਹੈਂ ਨਾ?
ਪਿਤृਪੈਤਾਮਹਂ ਵृਤ੍ਤਂ ਕਚ੍ਚਿਤ੍ਪਾਰ੍ਥਾਨੁਵਰ੍ਤਸੇ। ਕਚ੍ਚਿਦ੍ਰਾਜਰ੍षਿਯਾਤੇਨ ਪਥਾ ਗਚ੍ਛਸਿ ਪਾਣ੍ਡਵ
ਪਾਰਥਾ, ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਤੇ ਪਿਤਾਮਾ ਦੀ ਰਵਾਇਤ ਨੂੰ ਮੰਨਦਾ ਹੈਂ, ਹੈਂ ਨਾ? ਪਾਂਡਵ, ਰਾਜਰਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਰਾਹ ਤੇ ਤੂੰ ਚੱਲਦਾ ਹੈਂ?
ਸ੍ਵੇਸ੍ਵੇ ਕਿਲ ਕੁਲੇ ਜਾਤੇ ਪੁਤ੍ਰੇ ਨਪ੍ਤਰਿ ਵਾ ਪੁਨਃ। ਪਿਤਰਃ ਪਿਤृਲੋਕਸ੍ਥਾਃ ਸ਼ੋਚਨ੍ਤਿ ਚ ਰਮਨ੍ਤਿ ਚ
ਜਦੋਂ ਹਰ ਘਰ ਵਿੱਚ ਪੁੱਤਰ ਜਾਂ ਪੋਤਾ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਪਿਤਰ ਜੋ ਪਿਤਰ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਦੁਖੀ ਵੀ ਹੁੰਦੇ ਹਨ ਤੇ ਖੁਸ਼ ਵੀ.
ਕਿਂ ਤਸ੍ਯ ਦੁष੍ਕृਤੇऽਸ੍ਮਾਭਿਃ ਸਂਪ੍ਰਾਪ੍ਤਵ੍ਯਂ ਭਵਿष੍ਯਤਿ। ਕਿਂ ਚਾਸ੍ਯ ਸੁਕृਤੇऽਸ੍ਮਾਭਿਃ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਵ੍ਯਮਿਤਿ ਸ਼ੋਭਨਂ
ਸਾਡੀਆਂ ਮੰਦੀ ਕਰਤੂਤਾਂ ਨਾਲ ਉਸ ਨੂੰ ਕਿਹੜਾ ਦੁਖ ਮਿਲੇਗਾ? ਤੇ ਚੰਗੀਆਂ ਕਰਤੂਤਾਂ ਨਾਲ ਉਸ ਨੂੰ ਕਿਹੜਾ ਸੁਖ ਮਿਲੇਗਾ? ਇਹ ਸੋਚ ਵਧੀਆ ਹੈ.
ਪਿਤਾ ਮਾਤਾ ਤਥੈਵਾਗ੍ਨਿਰ੍ਗੁਰੁਰਾਤ੍ਮਾ ਚ ਪਞ੍ਚਮਃ। ਯਸ੍ਯੈਤੇਪੂਜਿਤਾਃ ਪਾਰ੍ਥ ਤਸ੍ਯ ਲੋਕਾਵੁਭੌ ਜਿਤੌ
ਪਿਤਾ, ਮਾਂ, ਅੱਗ, ਅਧਿਆਪਕ ਤੇ ਪੰਜਵਾਂ ਆਪਣਾ ਆਪ—ਪਾਰਥਾ, ਜਿਹੜਾ ਇਹਨਾਂ ਨੂੰ ਸਨਮਾਨ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਦੋਵੇਂ ਲੋਕ ਜਿੱਤ ਲੈਂਦਾ ਹੈ.
ਭਗਵਨ੍ਨਾਰ੍ਯ ਮਾऽऽਹੈਤਦ੍ਯਥਾਵਦ੍ਧਰ੍ਮਨਿਸ਼੍ਚਯਮ੍। ਯਥਾਸ਼ਕ੍ਤਿ ਯਥਾਨ੍ਯਾਯਂ ਕ੍ਰਿਯਤੇ ਵਿਧਿਵਨ੍ਮਯਾ
ਭਗਵਾਨ, ਆਦਰਯੋਗ, ਤੁਸੀਂ ਸੰਦੇਹ ਨਾ ਕਰੋ; ਮੈਂ ਧਰਮ ਅਨੁਸਾਰ, ਆਪਣੀ ਸਮਰਥਾ ਤੇ ਨਿਆਂ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ, ਸਾਰੇ ਕੰਮ ਠੀਕ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਕਰਦਾ ਹਾਂ.
ਅਬ੍ਭਕ੍ਸ਼ਾ ਵਾਯੁਭਕ੍ਸ਼ਾਸ਼੍ਚ ਪ੍ਲਵਮਾਨਾ ਵਿਹਾਯਸਾ। ਜੁषਨ੍ਤੇ ਪਰ੍ਵਤਸ਼੍ਰੇष੍ਠਮृषਯਃ ਪਰ੍ਵਸਨ੍ਧਿषੁ
ਪਹਾੜਾਂ ਦੇ ਚੋਟੀ ਤੇ ਕੁਝ ਰਿਸ਼ੀ ਹਨ ਜੋ ਪਾਣੀ ਜਾਂ ਹਵਾ ਨਾਲ ਜੀਵਨ ਨਿਭਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਆਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਤੈਰਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਪਹਾੜਾਂ ਦੇ ਜੋੜਾਂ 'ਤੇ ਵੱਸਦੇ ਹਨ.
ਕਾਮਿਨਃ ਸਹ ਕਾਨ੍ਤਾਭਿਃ ਪਰਸ੍ਪਰਮਨੁਵ੍ਰਤਾਃ। ਦृਸ਼੍ਯਨ੍ਤੇ ਸ਼ੈਲਸ਼ृਙ੍ਗਸ੍ਥਾ ਯਥਾ ਕਿਂਪੁਰੁषਾ ਨृਪ
ਕੁਝ ਕਾਮੀ ਜੀਵ ਆਪਣੇ ਪਿਆਰੇ ਨਾਲ, ਇਕ-ਦੂਜੇ ਨਾਲ ਨਿਭ ਕੇ, ਪਹਾੜਾਂ ਦੀਆਂ ਚੋਟੀਆਂ 'ਤੇ ਦਿਖਾਈ ਦਿੰਦੇ ਹਨ, ਰਾਜਾ, ਕਿੰਪੁਰੁਸ਼ਾਂ ਵਾਂਗ.
ਅਰਜਾਂਸਿ ਚ ਵਾਸਾਂਸਿ ਵਸਾਨਾਃ ਕੌਸ਼ਿਕਾਨਿ ਚ। ਦृਸ਼੍ਯਨ੍ਤੇ ਬਹਵਃ ਪਾਰ੍ਥ ਗਨ੍ਧਰ੍ਵਾਪ੍ਸਰਸਾਂ ਗਣਾਃ
ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ, ਪਾਰਥਾ, ਅਣਕਾਤੇ ਕਪੜੇ ਜਾਂ ਰੇਸ਼ਮ ਪਹਿਨੇ ਹੋਏ, ਗੰਧਰਵ ਤੇ ਅਪਸਰਾ ਦੇ ਦਲ ਦਿਖਾਈ ਦਿੰਦੇ ਹਨ.
ਵਿਦ੍ਯਾਧਰਗਣਾਸ਼੍ਚੈਵ ਸ੍ਰਗ੍ਵਿਣਃ ਪ੍ਰਿਯਦਰ੍ਸ਼ਨਾਃ। ਮਹੋਰਗਗਣਾਸ਼੍ਚੈਵ ਸੁਪਰ੍ਣਾਸ਼੍ਚਾਰਣਾਦਯਃ
ਵਿਦਿਆਧਰਾਂ ਦੇ ਦਲ, ਹਾਰ ਪਹਿਨੇ, ਸੁਹਣੇ, ਮਹਾਨ ਸੱਪਾਂ ਦੇ ਦਲ, ਸੁਪਰਨ ਤੇ ਚਾਰਣ ਆਦਿ ਵੀ ਹਨ.
ਅਸ੍ਯ ਚੋਪਰਿ ਸ਼ੈਲਸ੍ਯ ਸ਼੍ਰੂਯਤੇ ਪਰ੍ਵਸਨ੍ਧਿषੁ। ਭੇਰੀਪਣਵਸ਼ਙ੍ਖਾਨਾਂ ਮृਦਙ੍ਗਾਨਾਂ ਚ ਨਿਃਸ੍ਵਨਃ
ਇਸ ਪਹਾੜ ਦੇ ਉਪਰ, ਚੋਟੀਆਂ ਦੇ ਜੋੜਾਂ 'ਤੇ, ਡੰਗ, ਪਣਵਾ, ਸਿੰਘ ਤੇ ਮ੍ਰਿਦੰਗ ਦੀਆਂ ਆਵਾਜ਼ਾਂ ਸੁਣਾਈ ਦਿੰਦੀ ਹੈ.
ਇਹਸ੍ਥੈਰੇਵ ਤਤ੍ਸਰ੍ਵਂ ਸ਼੍ਰੋਤਵ੍ਯਂ ਭਰਤਰ੍षਭਾਃ। ਨ ਕਾਰ੍ਯਾ ਵਃ ਕਥਂਚਿਤ੍ਸ੍ਯਾਤ੍ਤਤ੍ਰਾਭਿਗਮਨੇ ਮਤਿਃ
ਭਾਰਤਾਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ, ਇਹ ਸਾਰਾ ਇਥੇ ਵੱਸਦੇ ਲੋਕਾਂ ਤੋਂ ਸੁਣੋ; ਉਥੇ ਜਾਣ ਦੀ ਸੋਚ ਕਦੇ ਵੀ ਨਾ ਕਰੋ.
ਨ ਚਾਪ੍ਯਤਃ ਪਰਂ ਸ਼ਕ੍ਯਂ ਗਨ੍ਤੁਂ ਭਰਤਸਤ੍ਤਮਾਃ। ਵਿਹਾਰਸ੍ਤਤ੍ਰ ਦੇਵਾਨਾਮਮਾਨੁषਗਤਿਸ੍ਤੁ ਸਾ
ਭਾਰਤਾਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ, ਇਥੋਂ ਅੱਗੇ ਜਾਣਾ ਸੰਭਵ ਨਹੀਂ; ਉਥੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਖੇਡ-ਥਾਂ ਹੈ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਦਾ ਰਾਹ ਨਹੀਂ.
ਈषਚ੍ਚਪਲਕਰ੍ਮਾਣਂ ਮਨੁष੍ਯਮਿਹ ਭਾਰਤ। ਦ੍ਵਿषਨ੍ਤਿ ਸਰ੍ਵਭੂਤਾਨਿ ਤਾਡਯਨ੍ਤਿ ਚ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਾਃ
ਭਾਰਤਾ, ਇੱਥੇ ਜੇ ਮਨੁੱਖ ਥੋੜ੍ਹਾ ਵੀ ਚਲਾਕੀ ਕਰੇ, ਸਾਰੇ ਜੀਵ ਉਸ ਨੂੰ ਨਫ਼ਰਤ ਕਰਦੇ ਹਨ ਤੇ ਰਾਖਸ਼ਸ ਉਸ ਨੂੰ ਮਾਰਦੇ ਹਨ.
ਅਸ੍ਯਾਤਿਕ੍ਰਮ੍ਯ ਸ਼ਿਖਰਂ ਕੈਲਾਸਸ੍ਯ ਯੁਧਿष੍ਠਿਰ। ਗਤਿਃ ਪਰਮਸਿਦ੍ਧਾਨਾਂ ਦੇਵਰ੍षੀਣਾਂ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਤੇ
ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰਾ, ਕੈਲਾਸ ਪਹਾੜ ਦੇ ਇਸ ਚੋਟੀ ਤੋਂ ਪਰੇ, ਪੂਰਨ ਹੋਏ ਜੀਵਾਂ ਅਤੇ ਦੇਵਤਾਵਾਂ ਦੇ ਰਸਤੇ ਸਾਫ਼ ਦਿਸਦੇ ਹਨ।
ਚਾਪਲਾਦ੍ਧਿ ਨ ਗਨ੍ਤਵ੍ਯਂ ਪਾਰ੍ਤ ਯਾਨੈਸ੍ਤਤਃ ਪਰਮ੍। ਅਯਃਸ਼ੂਲਾਦਿਭਿਰ੍ਘ੍ਨਨ੍ਤਿ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਾਃ ਸ਼ਤ੍ਰੁਸੂਦਨ
ਪਰਥਾ, ਬੇਸਬਰੀ ਨਾਲ ਇੱਥੋਂ ਅੱਗੇ ਵਾਹਨਾਂ 'ਤੇ ਨਹੀਂ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ; ਕਿਉਂਕਿ ਰਾਕਸ਼ਸ ਲੋਹੇ ਦੇ ਭਾਲਿਆਂ ਆਦਿ ਹਥਿਆਰਾਂ ਨਾਲ ਆਉਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿੰਦੇ ਹਨ, ਹੇ ਦੁਸ਼ਮਨਾਂ ਦੇ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੇ।
ਅਪ੍ਸਰੋਭਿਃ ਪਰਿਵृਤਃ ਸਮृਦ੍ਧ੍ਯਾ ਨਰਵਾਹਨਃ। ਇਹ ਵੈਸ਼੍ਰਵਣਸ੍ਤਾਤ ਪਰ੍ਵਸਨ੍ਧਿषੁ ਦृਸ਼੍ਯਤੇ
ਹੇ ਵਧੀਆ ਮਨੁੱਖ, ਇੱਥੇ ਧਨ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਅਪਸਰਾਵਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰੇ ਹੋਏ ਅਤੇ ਖੁਸ਼ਹਾਲ, ਪਹਾੜੀ ਰਾਹਾਂ 'ਤੇ ਦਿਸਦੇ ਹਨ।
ਸ਼ਿਖਰੇ ਤਂ ਸਮਾਸੀਨਮਧਿਪਂ ਯਕ੍ਸ਼ਰਕ੍ਸ਼ਸਾਮ੍। ਪ੍ਰੇਕ੍ਸ਼ਨ੍ਤੇ ਸਰ੍ਵਭੂਤਾਨਿ ਭਾਨੁਮਨ੍ਤਮਿਵੋਦਿਤਮ੍
ਯਕਸ਼ ਅਤੇ ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਦੇ ਅਧੀਨ, ਜੋ ਚੋਟੀ 'ਤੇ ਬੈਠੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸਾਰੇ ਜੀਵ ਚੜ੍ਹਦੇ ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਤੱਕਦੇ ਹਨ।
ਦੇਵਦਾਨਵਸਿਦ੍ਧਾਨਾਂ ਤਥਾ ਵੈਸ਼੍ਰਵਣਸ੍ਯ ਚ। ਗਿਰੇਃ ਸ਼ਿਖਰਮੁਦ੍ਯਾਨਮਿਦਂ ਭਰਤਸਤ੍ਤਮ
ਹੇ ਭਾਰਤਾਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ, ਪਹਾੜ ਦੀ ਇਹ ਚੋਟੀ ਵਾਲਾ ਬਾਗ ਦੇਵਤਿਆਂ, ਦਾਨਵਾਂ, ਸਿੱਧਾਂ ਅਤੇ ਵੈਸ਼ਰਵਣ ਦਾ ਹੈ।
ਉਪਾਸੀਨਸ੍ਯ ਧਨਦਂ ਤੁਮ੍ਬੁਰੋਃ ਪਰ੍ਵਸਨ੍ਧਿषੁ। ਗੀਤਸਾਮਸ੍ਵਨਸ੍ਤਾਤ ਸ਼੍ਰੂਯਤੇ ਗਨ੍ਧਮਾਦਨੇ
ਜਦੋਂ ਧਨ ਦੇ ਮਾਲਕ ਤੁੰਬੁਰੂ ਨਾਲ ਪਹਾੜੀ ਰਾਹਾਂ 'ਤੇ ਬੈਠਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਇੱਥੇ ਗੰਧਮਾਦਨ 'ਚ ਗੀਤਾਂ ਅਤੇ ਭਜਨਾਂ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਸੁਣੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਹੇ ਪਿਆਰੇ।
ਏਤਦੇਵਂਵਿਧਂ ਚਿਤ੍ਰਮਿਹ ਤਾਤ ਯੁਧਿष੍ਠਿਰ। ਪ੍ਰੇਕ੍ਸ਼ਨ੍ਤੇ ਸਰ੍ਵਭੂਤਾਨਿ ਬਹੁਸ਼ਃ ਪਰ੍ਵਸਨ੍ਧਿषੁ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਅਜੋਕੇ ਦ੍ਰਿਸ਼, ਹੇ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰਾ, ਸਾਰੇ ਜੀਵ ਪਹਾੜੀ ਰਾਹਾਂ 'ਤੇ ਬਾਰ-ਬਾਰ ਵੇਖਦੇ ਹਨ।
ਭੁਞ੍ਜਾਨਾ ਮੁਨਿਭੋਜ੍ਯਾਨਿ ਰਸਵਨ੍ਤਿ ਫਲਾਨਿ ਚ। ਵਸਧ੍ਵਂ ਪਾਣ੍ਡਵਸ਼੍ਰੇष੍ਠਾ ਯਾਵਦਰ੍ਜੁਨਦਰ੍ਸ਼ਨਾਤ੍
ਹੇ ਪਾਂਡਵਾਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ, ਇੱਥੇ ਰਹੋ ਅਤੇ ਮੁਨੀਆਂ ਲਈ ਯੋਗ ਫਲਾਂ ਦਾ ਸੁਆਦ ਲਓ, ਜਦ ਤੱਕ ਅਰਜੁਨ ਦੀ ਮੁਲਾਕਾਤ ਨਾ ਹੋਵੇ।
ਨ ਤਾਤ ਚਪਲੈਰ੍ਭਾਵ੍ਯਮਿਹ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤੈਃ ਕਥਂਚਨ। `ਚਪਲਃ ਸਰ੍ਵਭੂਤਾਨਾਂ ਦ੍ਵੇष੍ਯੋ ਭਵਤਿ ਮਾਨਵਃ
ਹੇ ਪਿਆਰੇ, ਇੱਥੇ ਆਉਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਕਦੇ ਵੀ ਬੇਚੈਨ ਨਹੀਂ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ; ਕਿਉਂਕਿ ਬੇਚੈਨ ਮਨੁੱਖ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ ਨਾਪਸੰਦ ਆਉਂਦਾ ਹੈ।
ਉषਿਤ੍ਵੇਹ ਯਥਾਕਾਮਂ ਯਥਾਸ਼੍ਰਦ੍ਧਂ ਵਿਹृਤ੍ਯ ਚ। ਤਤਃ ਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰਜਿਤਾਂ ਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਪृਥਿਵੀਂ ਪਾਲਯਿष੍ਯਸਿ
ਇੱਥੇ ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਅਨੁਸਾਰ ਰਹਿ ਕੇ, ਜਿਵੇਂ ਚਾਹੋ ਘੁੰਮ-ਫਿਰ ਕੇ, ਫਿਰ ਹਥਿਆਰਾਂ ਨਾਲ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ, ਤੂੰ ਧਰਤੀ ਦਾ ਰਾਜ ਕਰੇਗਾ।
ਆਰ੍ष੍ਟਿषੇਣਾਸ਼੍ਰਮੇ ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਮਮ ਪੂਰ੍ਵਪਿਤਾਮਹਾਃ। ਪਾਣ੍ਡੋਃ ਪੁਤ੍ਰਾ ਮਹਾਤ੍ਮਾਨ ਸਰ੍ਵੇ ਦਿਵ੍ਯਪਰਾਕ੍ਰਮਾਃ
ਆਰਸ਼ਟੀਸ਼ੇਣ ਦੇ ਆਸ਼ਰਮ ਵਿੱਚ, ਹੇ ਵੱਡੀ ਆਤਮਾ, ਮੇਰੇ ਪੂਰਵਜ, ਪਾਂਡੂ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਜੋ ਸਭ ਦਿਵਿਆ ਸ਼ਕਤੀ ਵਾਲੇ ਸਨ, ਰਹੇ।
ਕਿਯਨ੍ਤਂ ਕਾਲਮਵਸਨ੍ਪਰ੍ਵਤੇ ਗਨ੍ਧਮਾਦਨੇ। ਕਿਂਚ ਚਕ੍ਰੁਰ੍ਮਹਾਵੀਰ੍ਯਾਃ ਸਰ੍ਵੇऽਤਿਬਲਪੌਰੁषਾਃ
ਉਹ ਮਹਾਨ ਅਤੇ ਬਹੁਤ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਵੀਰ ਗੰਧਮਾਦਨ ਪਹਾੜ 'ਤੇ ਕਿੰਨਾ ਸਮਾਂ ਰਹੇ, ਅਤੇ ਉੱਥੇ ਕੀ ਕੀਤਾ?
ਕਾਨਿ ਚਾਭ੍ਯਵਹਾਰ੍ਯਾਣਿ ਤਤ੍ਰ ਤੇषਾਂ ਮਹਾਤ੍ਮਨਾਮ੍। ਵਸਤਾਂ ਲੋਕਵੀਰਾਣਾਮਾਸਂਸ੍ਤਦ੍ਬ੍ਰੂਹਿ ਸਤ੍ਤਮ
ਉਹ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾਵਾਂ, ਦੁਨੀਆ ਦੇ ਵੀਰ, ਜਦ ਉੱਥੇ ਰਹੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਕਿਹੜੇ ਖਾਣ-ਪੀਣ ਦੇ ਪਦਾਰਥ ਉੱਥੇ ਮਿਲਦੇ ਸਨ? ਇਹ ਦੱਸੋ, ਹੇ ਸਰਵੋਤਮ।
ਵਿਸ੍ਤਰੇਣ ਚ ਮੇ ਸ਼ਂਸ ਭੀਮਸੇਨਪਰਾਕ੍ਰਮਮ੍। ਯਦ੍ਯਚ੍ਚਕ੍ਰੇ ਮਹਾਬਾਹੁਸ੍ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਹੈਮਵਤੇ ਗਿਰੌ
ਭੀਮਸੇਨ ਦੀਆਂ ਕਰਤੂਤਾਂ, ਜੋ ਕੁਝ ਉਸ ਮਹਾਬਲੀ ਨੇ ਸੋਨੇ ਦੇ ਪਹਾੜ 'ਤੇ ਕੀਤਾ, ਉਹ ਸਾਰਾ ਵਿਸਥਾਰ ਨਾਲ ਦੱਸੋ।