ਤੇ ਪ੍ਰੀਤਮਨਸਃ ਸ਼ੂਰਾਃ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਾ ਗਤਿਮਨੁਤ੍ਤਮਾਮ੍। ਨਾਤृਪ੍ਯਨ੍ਪਰ੍ਵਤੇਨ੍ਦ੍ਰਸ੍ਯ ਦਰ੍ਸ਼ਨੇਨ ਪਰਂਤਪਾਃ
ਉਹ ਸ਼ੂਰਵੀਰ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਮਨ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਸਨ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਆਨੰਦ ਪਾ ਲਏ, ਤੇ ਪਹਾੜਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਵੇਖ-ਵੇਖ ਕੇ ਤ੍ਰਿਪਤ ਨਹੀਂ ਹੋਏ।
ਉਪੇਤਮਥ ਮਾਲ੍ਯੈਸ਼੍ਚ ਫਲਵਦ੍ਭਿਸ਼੍ਚ ਪਾਦਪੈਃ। ਆਰ੍ष੍ਟਿਪੇਣਸ੍ ਰਾਜਰ੍षੇਰਾਸ਼੍ਰਮਂ ਦਦृਸ਼ੁਸ੍ਤਦਾ
ਫਿਰ ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਰਾਜਰਿਸ਼ੀ ਆਰਸ਼ਟੀਸੇਨ ਦੇ ਆਸ਼ਰਮ ਨੂੰ, ਜੋ ਮਾਲਾਵਾਂ ਤੇ ਫਲਦਾਰ ਰੁੱਖਾਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਵੇਖਿਆ।
ਤਤਸ੍ਤੇ ਤਿਗ੍ਮਤਪਸਂ ਕृਸ਼ਂ ਧਮਨਿਸਂਤਤਮ੍। ਪਾਰਗਂ ਸਰ੍ਵਵਿਦ੍ਯਾਨਾਮਾਰ੍ष੍ਟਿषੇਣਮੁਪਾਗਮਨ੍
ਉਹ ਆਰਸ਼ਟੀਸੇਨ ਕੋਲ ਗਏ, ਜੋ ਕਠੋਰ ਤਪ ਨਾਲ ਕਮਜ਼ੋਰ ਹੋ ਚੁੱਕਾ ਸੀ, ਜਿਸ ਦੀਆਂ ਨਸਾਂ ਉਭਰੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਸਨ, ਤੇ ਜੋ ਸਭ ਵਿਦਿਆਵਾਂ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਸੀ।
ਯੁਧਿष੍ਠਿਰਸ੍ਤਮਾਸਾਦ੍ਯ ਤਪਸਾ ਦਗ੍ਧਕਿਲ੍ਬਿषਮ੍। ਅਭ੍ਯਵਾਦਯਤ ਪ੍ਰੀਤਃ ਸ਼ਿਰਸਾ ਨਾਮ ਕੀਰ੍ਤਯਨ੍
ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਨੇ, ਜਿਸ ਦੇ ਪਾਪ ਤਪ ਨਾਲ ਸੜ ਚੁੱਕੇ ਸਨ, ਉਸ ਕੋਲ ਜਾ ਕੇ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਸਿਰ ਨਮਾਇਆ ਤੇ ਉਸ ਦਾ ਨਾਮ ਲੈ ਕੇ ਸਤਿਕਾਰ ਕੀਤਾ।
ਤਤਃ ਕृष੍ਣਾ ਚ ਭੀਮਸ਼੍ਚ ਯਮੌ ਚ ਸੁਤਪਸ੍ਵਿਨੌ। ਸ਼ਿਰੋਭਿਃ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਰਾਜਰ੍षਿਂ ਪਰਿਵਾਰ੍ਯੋਪਤਸ੍ਥਿਰੇ
ਫਿਰ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ, ਭੀਮਾ ਅਤੇ ਧਰਮ ਦੇ ਦੋ ਪੁੱਤਰ, ਜੋ ਵੱਡੇ ਤਪਸੀ ਸਨ, ਰਾਜਰਿਸ਼ੀ ਦੇ ਚਰਨਾਂ 'ਤੇ ਸਿਰ ਨਮਾ ਕੇ ਉਸ ਦੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਖੜੇ ਹੋ ਗਏ।
ਤਥੈਵ ਧੌਮ੍ਯੋ ਧਰ੍ਮਜ੍ਞਃ ਪਾਣ੍ਡਵਾਨਾਂ ਪੁਰੋਹਿਤਃ। ਯਥਾਨ੍ਯਾਯਮੁਪਾਕ੍ਰਾਨ੍ਤਸ੍ਤਮृषਿਂ ਸਂਸ਼ਿਤਵ੍ਰਤਮ੍
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਧੌਮਯਾ, ਜੋ ਧਰਮ ਨੂੰ ਜਾਣਨ ਵਾਲਾ ਤੇ ਪਾਂਡਵਾਂ ਦਾ ਪੁਰੋਹਿਤ ਸੀ, ਉਸ ਰਿਸ਼ੀ ਨੂੰ, ਜੋ ਪੱਕੀ ਵ੍ਰਤ ਵਾਲਾ ਸੀ, ਰੀਤ ਅਨੁਸਾਰ ਮਿਲਿਆ।
ਅਨ੍ਵਜਾਨਾਤ੍ਸ ਧਰ੍ਮਜ੍ਞੋ ਮੁਨਿਰ੍ਦਿਵ੍ਯੇਨ ਚਕ੍ਸ਼ੁषਾ। ਪਾਣ੍ਡੋਃ ਪੁਤ੍ਰਾਨ੍ਕੁਰੁਸ਼੍ਰੇष੍ਠਾਨਾਸ੍ਯਤਾਮਿਤਿ ਚਾਬ੍ਰਵੀਤ੍
ਉਹ ਧਰਮਵਾਨ ਰਿਸ਼ੀ, ਦਿਵਿਆ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਨਾਲ, ਪਾਂਡੂ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੂੰ, ਜੋ ਕੁਰੂਆਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਚੰਗੇ ਸਨ, ਪਛਾਣ ਗਿਆ ਤੇ ਆਖਿਆ, 'ਬੈਠ ਜਾਓ।'
ਕੁਰੂਣਾਮृषਭਂ ਪ੍ਰਾਜ੍ਞਂ ਪੂਜਯਿਤ੍ਵਾ ਮਹਾਤਪਾਃ। ਸਹ ਭ੍ਰਾਤृਭਿਰਸੀਨਂ ਪਰ੍ਯਪृਚ੍ਛਦਨਾਮਯਮ੍
ਕੁਰੂਆਂ ਦੇ ਵਧੀਆ ਤੇ ਗਿਆਨੀ ਨੂੰ ਸਤਿਕਾਰ ਦੇ ਕੇ, ਵੱਡਾ ਤਪਸੀ ਆਪਣੇ ਭਰਾਵਾਂ ਸਮੇਤ ਬੈਠ ਗਿਆ ਤੇ ਉਸ ਦੀ ਖੇਰੀ-ਖੇਰੀ ਪੁੱਛੀ।
ਨਾਨृਤੇ ਕੁਰੁषੇ ਭਾਵਂ ਕਚ੍ਚਿਦ੍ਧਰ੍ਮੇ ਪ੍ਰਵਰ੍ਤਸੇ। ਮਾਤਾਪਿਤ੍ਰੋਸ਼੍ਚ ਤੇ ਵृਤ੍ਤਿਃ ਕਚ੍ਚਿਤ੍ਪਾਰ੍ਥ ਨ ਸੀਦਤਿ
ਤੂੰ ਝੂਠ ਵੱਲ ਨਹੀਂ ਝੁਕਦਾ, ਹੈਂ ਨਾ? ਧਰਮ ਅਨੁਸਾਰ ਹੀ ਕੰਮ ਕਰਦਾ ਹੈਂ। ਤੇਰੀ ਮਾਂ-ਪਿਤਾ ਨਾਲ ਤੇਰੀ ਰਵਾਇਤ ਠੀਕ ਚੱਲ ਰਹੀ ਹੈ, ਪਾਰਥਾ?
ਕਚ੍ਚਿਤ੍ਤੇ ਗੁਰਵਃ ਸਰ੍ਵੇ ਵृਦ੍ਧਾ ਵੈਦ੍ਯਾਸ਼੍ਚ ਪੂਜਿਤਾਃ। ਕਚ੍ਚਿਨ੍ਨ ਕੁਰੁषੇ ਭਾਵਂ ਪਾਰ੍ਥ ਪਾਪੇषੁ ਕਰ੍ਮਸੁ
ਤੇਰੇ ਸਾਰੇ ਵੱਡੇ, ਅਧਿਆਪਕ ਤੇ ਗਿਆਨਵਾਨ ਵੈਦ, ਇੱਜ਼ਤ ਨਾਲ ਸਨਮਾਨਿਤ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਹੈਂ ਨਾ? ਪਾਰਥਾ, ਤੂੰ ਮੰਦੇ ਕੰਮਾਂ ਵੱਲ ਮਨ ਨਹੀਂ ਲਾਉਂਦਾ?
ਸੁਕृਤਂ ਪ੍ਰਤਿਕਰ੍ਤੁਂ ਚ ਕਚ੍ਚਿਦ੍ਧਾਤੁਂ ਚ ਦੁष੍ਕृਤਮ੍। ਯਥਾਨ੍ਯਾਯਂ ਕੁਰੁਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਜਾਨਾਸਿ ਨ ਵਿਕਤ੍ਥਸੇ
ਤੂੰ ਚੰਗੇ ਕੰਮਾਂ ਦਾ ਉਤਰ ਦੇ ਸਕਦਾ ਹੈਂ ਤੇ ਮੰਦੇ ਕੰਮਾਂ ਤੋਂ ਰੋਕ ਸਕਦਾ ਹੈਂ? ਕੁਰੂਆਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ, ਤੂੰ ਨਿਆਂ ਨੂੰ ਸਮਝਦਾ ਤੇ ਉਸੇ ਅਨੁਸਾਰ ਕਰਦਾ ਹੈਂ, ਬਿਨਾ ਘਮੰਡ ਕੀਤੇ?
ਯਥਾਰ੍ਹਂ ਮਾਨਿਤਾਃ ਕਚ੍ਚਿਤ੍ਤ੍ਵਯਾ ਨਨ੍ਦਨ੍ਤਿ ਸਾਧਵਃ। ਵਨੇष੍ਵਪਿ ਵਸਨ੍ਕਚ੍ਚਿਦ੍ਧਰ੍ਮਮੇਵਾਨੁਵਰ੍ਤਸੇ
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇਕ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਤੂੰ ਯੋਗ ਸਨਮਾਨ ਦਿੰਦਾ ਹੈਂ, ਉਹ ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਖੁਸ਼ ਹਨ, ਹੈਂ ਨਾ? ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੇ ਹੋਏ ਵੀ, ਤੂੰ ਧਰਮ ਦੀ ਰਾਹ ਪੱਕੀ ਰੱਖਦਾ ਹੈਂ?
ਕਚ੍ਚਿਦ੍ਧੌਮ੍ਯਸ੍ਤ੍ਵਦਾਚਾਰੈਰ੍ਨ ਪਾਰ੍ਥ ਪਰਿਤਪ੍ਯਤੇ। ਦਾਨਧਰ੍ਮਤਪਃਸ਼ੌਚੈਰਾਰ੍ਜਵੇਨ ਤਿਤਿਕ੍ਸ਼ਯਾ
ਧੌਮਿਆ, ਤੇਰੇ ਚਲਣ-ਚਲਣ, ਦਾਨ, ਧਰਮ, ਤਪ, ਪਵਿੱਤਰਤਾ, ਸਚਾਈ ਤੇ ਸਹਿਣਸ਼ੀਲਤਾ ਦੇ ਕਾਰਨ, ਪਾਰਥਾ, ਦੁਖੀ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ, ਹੈਂ ਨਾ?
ਪਿਤृਪੈਤਾਮਹਂ ਵृਤ੍ਤਂ ਕਚ੍ਚਿਤ੍ਪਾਰ੍ਥਾਨੁਵਰ੍ਤਸੇ। ਕਚ੍ਚਿਦ੍ਰਾਜਰ੍षਿਯਾਤੇਨ ਪਥਾ ਗਚ੍ਛਸਿ ਪਾਣ੍ਡਵ
ਪਾਰਥਾ, ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਤੇ ਪਿਤਾਮਾ ਦੀ ਰਵਾਇਤ ਨੂੰ ਮੰਨਦਾ ਹੈਂ, ਹੈਂ ਨਾ? ਪਾਂਡਵ, ਰਾਜਰਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਰਾਹ ਤੇ ਤੂੰ ਚੱਲਦਾ ਹੈਂ?
ਸ੍ਵੇਸ੍ਵੇ ਕਿਲ ਕੁਲੇ ਜਾਤੇ ਪੁਤ੍ਰੇ ਨਪ੍ਤਰਿ ਵਾ ਪੁਨਃ। ਪਿਤਰਃ ਪਿਤृਲੋਕਸ੍ਥਾਃ ਸ਼ੋਚਨ੍ਤਿ ਚ ਰਮਨ੍ਤਿ ਚ
ਜਦੋਂ ਹਰ ਘਰ ਵਿੱਚ ਪੁੱਤਰ ਜਾਂ ਪੋਤਾ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਪਿਤਰ ਜੋ ਪਿਤਰ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਦੁਖੀ ਵੀ ਹੁੰਦੇ ਹਨ ਤੇ ਖੁਸ਼ ਵੀ.
ਕਿਂ ਤਸ੍ਯ ਦੁष੍ਕृਤੇऽਸ੍ਮਾਭਿਃ ਸਂਪ੍ਰਾਪ੍ਤਵ੍ਯਂ ਭਵਿष੍ਯਤਿ। ਕਿਂ ਚਾਸ੍ਯ ਸੁਕृਤੇऽਸ੍ਮਾਭਿਃ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਵ੍ਯਮਿਤਿ ਸ਼ੋਭਨਂ
ਸਾਡੀਆਂ ਮੰਦੀ ਕਰਤੂਤਾਂ ਨਾਲ ਉਸ ਨੂੰ ਕਿਹੜਾ ਦੁਖ ਮਿਲੇਗਾ? ਤੇ ਚੰਗੀਆਂ ਕਰਤੂਤਾਂ ਨਾਲ ਉਸ ਨੂੰ ਕਿਹੜਾ ਸੁਖ ਮਿਲੇਗਾ? ਇਹ ਸੋਚ ਵਧੀਆ ਹੈ.
ਪਿਤਾ ਮਾਤਾ ਤਥੈਵਾਗ੍ਨਿਰ੍ਗੁਰੁਰਾਤ੍ਮਾ ਚ ਪਞ੍ਚਮਃ। ਯਸ੍ਯੈਤੇਪੂਜਿਤਾਃ ਪਾਰ੍ਥ ਤਸ੍ਯ ਲੋਕਾਵੁਭੌ ਜਿਤੌ
ਪਿਤਾ, ਮਾਂ, ਅੱਗ, ਅਧਿਆਪਕ ਤੇ ਪੰਜਵਾਂ ਆਪਣਾ ਆਪ—ਪਾਰਥਾ, ਜਿਹੜਾ ਇਹਨਾਂ ਨੂੰ ਸਨਮਾਨ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਦੋਵੇਂ ਲੋਕ ਜਿੱਤ ਲੈਂਦਾ ਹੈ.
ਭਗਵਨ੍ਨਾਰ੍ਯ ਮਾऽऽਹੈਤਦ੍ਯਥਾਵਦ੍ਧਰ੍ਮਨਿਸ਼੍ਚਯਮ੍। ਯਥਾਸ਼ਕ੍ਤਿ ਯਥਾਨ੍ਯਾਯਂ ਕ੍ਰਿਯਤੇ ਵਿਧਿਵਨ੍ਮਯਾ
ਭਗਵਾਨ, ਆਦਰਯੋਗ, ਤੁਸੀਂ ਸੰਦੇਹ ਨਾ ਕਰੋ; ਮੈਂ ਧਰਮ ਅਨੁਸਾਰ, ਆਪਣੀ ਸਮਰਥਾ ਤੇ ਨਿਆਂ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ, ਸਾਰੇ ਕੰਮ ਠੀਕ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਕਰਦਾ ਹਾਂ.
ਅਬ੍ਭਕ੍ਸ਼ਾ ਵਾਯੁਭਕ੍ਸ਼ਾਸ਼੍ਚ ਪ੍ਲਵਮਾਨਾ ਵਿਹਾਯਸਾ। ਜੁषਨ੍ਤੇ ਪਰ੍ਵਤਸ਼੍ਰੇष੍ਠਮृषਯਃ ਪਰ੍ਵਸਨ੍ਧਿषੁ
ਪਹਾੜਾਂ ਦੇ ਚੋਟੀ ਤੇ ਕੁਝ ਰਿਸ਼ੀ ਹਨ ਜੋ ਪਾਣੀ ਜਾਂ ਹਵਾ ਨਾਲ ਜੀਵਨ ਨਿਭਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਆਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਤੈਰਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਪਹਾੜਾਂ ਦੇ ਜੋੜਾਂ 'ਤੇ ਵੱਸਦੇ ਹਨ.
ਕਾਮਿਨਃ ਸਹ ਕਾਨ੍ਤਾਭਿਃ ਪਰਸ੍ਪਰਮਨੁਵ੍ਰਤਾਃ। ਦृਸ਼੍ਯਨ੍ਤੇ ਸ਼ੈਲਸ਼ृਙ੍ਗਸ੍ਥਾ ਯਥਾ ਕਿਂਪੁਰੁषਾ ਨृਪ
ਕੁਝ ਕਾਮੀ ਜੀਵ ਆਪਣੇ ਪਿਆਰੇ ਨਾਲ, ਇਕ-ਦੂਜੇ ਨਾਲ ਨਿਭ ਕੇ, ਪਹਾੜਾਂ ਦੀਆਂ ਚੋਟੀਆਂ 'ਤੇ ਦਿਖਾਈ ਦਿੰਦੇ ਹਨ, ਰਾਜਾ, ਕਿੰਪੁਰੁਸ਼ਾਂ ਵਾਂਗ.
ਅਰਜਾਂਸਿ ਚ ਵਾਸਾਂਸਿ ਵਸਾਨਾਃ ਕੌਸ਼ਿਕਾਨਿ ਚ। ਦृਸ਼੍ਯਨ੍ਤੇ ਬਹਵਃ ਪਾਰ੍ਥ ਗਨ੍ਧਰ੍ਵਾਪ੍ਸਰਸਾਂ ਗਣਾਃ
ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ, ਪਾਰਥਾ, ਅਣਕਾਤੇ ਕਪੜੇ ਜਾਂ ਰੇਸ਼ਮ ਪਹਿਨੇ ਹੋਏ, ਗੰਧਰਵ ਤੇ ਅਪਸਰਾ ਦੇ ਦਲ ਦਿਖਾਈ ਦਿੰਦੇ ਹਨ.
ਵਿਦ੍ਯਾਧਰਗਣਾਸ਼੍ਚੈਵ ਸ੍ਰਗ੍ਵਿਣਃ ਪ੍ਰਿਯਦਰ੍ਸ਼ਨਾਃ। ਮਹੋਰਗਗਣਾਸ਼੍ਚੈਵ ਸੁਪਰ੍ਣਾਸ਼੍ਚਾਰਣਾਦਯਃ
ਵਿਦਿਆਧਰਾਂ ਦੇ ਦਲ, ਹਾਰ ਪਹਿਨੇ, ਸੁਹਣੇ, ਮਹਾਨ ਸੱਪਾਂ ਦੇ ਦਲ, ਸੁਪਰਨ ਤੇ ਚਾਰਣ ਆਦਿ ਵੀ ਹਨ.
ਅਸ੍ਯ ਚੋਪਰਿ ਸ਼ੈਲਸ੍ਯ ਸ਼੍ਰੂਯਤੇ ਪਰ੍ਵਸਨ੍ਧਿषੁ। ਭੇਰੀਪਣਵਸ਼ਙ੍ਖਾਨਾਂ ਮृਦਙ੍ਗਾਨਾਂ ਚ ਨਿਃਸ੍ਵਨਃ
ਇਸ ਪਹਾੜ ਦੇ ਉਪਰ, ਚੋਟੀਆਂ ਦੇ ਜੋੜਾਂ 'ਤੇ, ਡੰਗ, ਪਣਵਾ, ਸਿੰਘ ਤੇ ਮ੍ਰਿਦੰਗ ਦੀਆਂ ਆਵਾਜ਼ਾਂ ਸੁਣਾਈ ਦਿੰਦੀ ਹੈ.
ਇਹਸ੍ਥੈਰੇਵ ਤਤ੍ਸਰ੍ਵਂ ਸ਼੍ਰੋਤਵ੍ਯਂ ਭਰਤਰ੍षਭਾਃ। ਨ ਕਾਰ੍ਯਾ ਵਃ ਕਥਂਚਿਤ੍ਸ੍ਯਾਤ੍ਤਤ੍ਰਾਭਿਗਮਨੇ ਮਤਿਃ
ਭਾਰਤਾਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ, ਇਹ ਸਾਰਾ ਇਥੇ ਵੱਸਦੇ ਲੋਕਾਂ ਤੋਂ ਸੁਣੋ; ਉਥੇ ਜਾਣ ਦੀ ਸੋਚ ਕਦੇ ਵੀ ਨਾ ਕਰੋ.
ਨ ਚਾਪ੍ਯਤਃ ਪਰਂ ਸ਼ਕ੍ਯਂ ਗਨ੍ਤੁਂ ਭਰਤਸਤ੍ਤਮਾਃ। ਵਿਹਾਰਸ੍ਤਤ੍ਰ ਦੇਵਾਨਾਮਮਾਨੁषਗਤਿਸ੍ਤੁ ਸਾ
ਭਾਰਤਾਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ, ਇਥੋਂ ਅੱਗੇ ਜਾਣਾ ਸੰਭਵ ਨਹੀਂ; ਉਥੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਖੇਡ-ਥਾਂ ਹੈ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਦਾ ਰਾਹ ਨਹੀਂ.
ਈषਚ੍ਚਪਲਕਰ੍ਮਾਣਂ ਮਨੁष੍ਯਮਿਹ ਭਾਰਤ। ਦ੍ਵਿषਨ੍ਤਿ ਸਰ੍ਵਭੂਤਾਨਿ ਤਾਡਯਨ੍ਤਿ ਚ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਾਃ
ਭਾਰਤਾ, ਇੱਥੇ ਜੇ ਮਨੁੱਖ ਥੋੜ੍ਹਾ ਵੀ ਚਲਾਕੀ ਕਰੇ, ਸਾਰੇ ਜੀਵ ਉਸ ਨੂੰ ਨਫ਼ਰਤ ਕਰਦੇ ਹਨ ਤੇ ਰਾਖਸ਼ਸ ਉਸ ਨੂੰ ਮਾਰਦੇ ਹਨ.
ਅਸ੍ਯਾਤਿਕ੍ਰਮ੍ਯ ਸ਼ਿਖਰਂ ਕੈਲਾਸਸ੍ਯ ਯੁਧਿष੍ਠਿਰ। ਗਤਿਃ ਪਰਮਸਿਦ੍ਧਾਨਾਂ ਦੇਵਰ੍षੀਣਾਂ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਤੇ
ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰਾ, ਕੈਲਾਸ ਪਹਾੜ ਦੇ ਇਸ ਚੋਟੀ ਤੋਂ ਪਰੇ, ਪੂਰਨ ਹੋਏ ਜੀਵਾਂ ਅਤੇ ਦੇਵਤਾਵਾਂ ਦੇ ਰਸਤੇ ਸਾਫ਼ ਦਿਸਦੇ ਹਨ।
ਚਾਪਲਾਦ੍ਧਿ ਨ ਗਨ੍ਤਵ੍ਯਂ ਪਾਰ੍ਤ ਯਾਨੈਸ੍ਤਤਃ ਪਰਮ੍। ਅਯਃਸ਼ੂਲਾਦਿਭਿਰ੍ਘ੍ਨਨ੍ਤਿ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਾਃ ਸ਼ਤ੍ਰੁਸੂਦਨ
ਪਰਥਾ, ਬੇਸਬਰੀ ਨਾਲ ਇੱਥੋਂ ਅੱਗੇ ਵਾਹਨਾਂ 'ਤੇ ਨਹੀਂ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ; ਕਿਉਂਕਿ ਰਾਕਸ਼ਸ ਲੋਹੇ ਦੇ ਭਾਲਿਆਂ ਆਦਿ ਹਥਿਆਰਾਂ ਨਾਲ ਆਉਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿੰਦੇ ਹਨ, ਹੇ ਦੁਸ਼ਮਨਾਂ ਦੇ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੇ।
ਅਪ੍ਸਰੋਭਿਃ ਪਰਿਵृਤਃ ਸਮृਦ੍ਧ੍ਯਾ ਨਰਵਾਹਨਃ। ਇਹ ਵੈਸ਼੍ਰਵਣਸ੍ਤਾਤ ਪਰ੍ਵਸਨ੍ਧਿषੁ ਦृਸ਼੍ਯਤੇ
ਹੇ ਵਧੀਆ ਮਨੁੱਖ, ਇੱਥੇ ਧਨ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਅਪਸਰਾਵਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰੇ ਹੋਏ ਅਤੇ ਖੁਸ਼ਹਾਲ, ਪਹਾੜੀ ਰਾਹਾਂ 'ਤੇ ਦਿਸਦੇ ਹਨ।
ਸ਼ਿਖਰੇ ਤਂ ਸਮਾਸੀਨਮਧਿਪਂ ਯਕ੍ਸ਼ਰਕ੍ਸ਼ਸਾਮ੍। ਪ੍ਰੇਕ੍ਸ਼ਨ੍ਤੇ ਸਰ੍ਵਭੂਤਾਨਿ ਭਾਨੁਮਨ੍ਤਮਿਵੋਦਿਤਮ੍
ਯਕਸ਼ ਅਤੇ ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਦੇ ਅਧੀਨ, ਜੋ ਚੋਟੀ 'ਤੇ ਬੈਠੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸਾਰੇ ਜੀਵ ਚੜ੍ਹਦੇ ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਤੱਕਦੇ ਹਨ।