ਬਹੁਤਾਲਸਮੁਤ੍ਸੇਘਾਃ ਸ਼ੈਲਸ਼ृਙ੍ਗਪਰਿਚ੍ਯੁਤਾਃ। ਨਾਨਾਪ੍ਰਸ੍ਰਵਣੇਭ੍ਯਸ਼੍ਚ ਵਾਰਿਧਾਰਾਃ ਪਤਨ੍ਤਿ ਚ
ਪਹਾੜਾਂ ਦੇ ਚੋਟੀ ਤੋਂ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਉੱਠਦੀਆਂ ਅਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਝਰਨਿਆਂ ਤੋਂ ਵਗਦੀਆਂ ਪਾਣੀ ਦੀਆਂ ਧਾਰਾਂ ਥੱਲੇ ਡਿੱਗਦੀਆਂ ਹਨ।
ਭਾਸ੍ਕਰਾਭਪ੍ਰਭਾ ਭੀਮਾਃ ਸ਼ਾਰਦਾਭ੍ਰਘਨੋਪਮਾਃ। ਸ਼ੋਭਯਨ੍ਤਿ ਮਹਾਸ਼ੈਲਂ ਨਾਨਾਰਜਤਧਾਤਵਃ
ਚਮਕਦਾਰ ਧਾਤਾਂ, ਜੋ ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੀਆਂ ਹਨ ਅਤੇ ਪਤਝੜ ਦੇ ਘਣ ਬੱਦਲਾਂ ਵਰਗੀਆਂ ਲੱਗਦੀਆਂ ਹਨ, ਵੱਡੇ ਪਹਾੜ ਨੂੰ ਸੋਭਾ ਦਿੰਦੇ ਹਨ।
ਕ੍ਵਚਿਦਞ੍ਜਨਵਰ੍ਣਾਭਾਃ ਕ੍ਵਚਿਤ੍ਕਾਞ੍ਚਨਸਨ੍ਨਿਭਾਃ। ਧਾਤਵੋ ਹਰਿਤਾਲਸ੍ਯ ਕ੍ਵਚਿਦ੍ਧਿਙ੍ਗੁਲਕਸ੍ਯ ਚ
ਕਦੇ ਕਾਲੀ ਕਾਜਲ ਵਰਗੀਆਂ, ਕਦੇ ਸੋਨੇ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾਰ, ਤੇ ਕਦੇ ਹਰੀਤਾਲ ਅਤੇ ਹਿੰਗੁਲ ਦੀਆਂ ਧਾਤਾਂ ਵੀ ਉਥੇ ਹਨ।
ਮਨਃਸ਼ਿਲਾਗੁਹਾਸ਼੍ਚੈਵ ਸਂਧ੍ਯਾਭ੍ਰਨਿਕਰੋਪਮਾਃ। ਸ਼ਸ਼ਲੋਹਿਤਵਰ੍ਣਾਭਾਃ ਕ੍ਵਚਿਦ੍ਗੈਰਿਕਧਾਤਵਃ
ਮਨਹਿੱਲਾ ਦੀਆਂ ਗੁਫਾਵਾਂ, ਜੋ ਸ਼ਾਮ ਦੇ ਬੱਦਲਾਂ ਦੇ ਗੁੱਛੇ ਵਰਗੀਆਂ ਹਨ, ਤੇ ਕੁਝ ਥਾਵਾਂ ਤੇ ਗੈਰਿਕ ਦੀਆਂ ਧਾਤਾਂ, ਜੋ ਖ਼ਰਗੋਸ਼ ਦੇ ਲਹੂ ਵਾਂਗ ਲਾਲ ਹਨ, ਵੀ ਉਥੇ ਹਨ।
ਸਿਤਾਸਿਤਾਭ੍ਰਪ੍ਰਤਿਮਾ ਬਾਲਸੂਰ੍ਯਸਮਪ੍ਰਭਾਃ। ਏਤੇ ਬਹੁਵਿਧਾਃ ਸ਼ੈਲਂ ਸ਼ੋਭਯਨ੍ਤਿ ਮਹਾਪ੍ਰਭਾਃ
ਕਈ ਧਾਤਾਂ ਸਫ਼ੈਦ ਤੇ ਕਾਲੇ ਬੱਦਲਾਂ ਵਾਂਗ ਹਨ, ਕਈ ਚੜ੍ਹਦੇ ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੀਆਂ ਹਨ; ਇਹ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਚਮਕਦਾਰ ਧਾਤਾਂ ਵੱਡੇ ਪਹਾੜ ਦੀ ਸੋਭਾ ਵਧਾਉਂਦੀਆਂ ਹਨ।
ਗਨ੍ਧਰ੍ਵਾਃ ਸਹ ਕਾਨ੍ਤਾਭਿਰ੍ਯਥੇष੍ਟਂ ਭੀਮਵਿਕ੍ਰਮਾਃ। ਦृਸ਼੍ਯਨ੍ਤੇ ਸ਼ੈਲਸ਼ृਙ੍ਗੇषੁ ਪਾਰ੍ਥ ਕਿਂਪੁਰੁषੈਃ ਸਹ
ਪਹਾੜਾਂ ਦੀਆਂ ਚੋਟੀਆਂ ਉੱਤੇ, ਪਾਰਥਾ, ਗੰਧਰਵ ਆਪਣੇ ਪਿਆਰਿਆਂ ਨਾਲ ਅਤੇ ਕਿੰਪੁਰੁਸ਼ਾਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਵੱਡੀ ਸ਼ਕਤੀ ਵਾਲੇ ਦਿਖਾਈ ਦਿੰਦੇ ਹਨ।
ਗੀਤਾਨਾਂ ਸਮਤਾਲਾਨਾਂ ਤਥਾਸਾਮ੍ਨਾਂ ਚ ਨਿਃਖਨਃ। ਸ਼੍ਰੂਯਤੇ ਬਹੁਧਾ ਭੀਮ ਸਰ੍ਵਭੂਤਮਨੋਹਰਃ
ਭੀਮਾ, ਉਥੇ ਗੀਤਾਂ, ਵਾਜਿਆਂ ਅਤੇ ਸਾਮ ਦੇ ਸੁਰੀਲੇ ਸੁਰਾਂ ਦੀਆਂ ਅਨੇਕਾਂ ਧੁਨੀਆਂ ਸੁਣਾਈ ਦਿੰਦੀਆਂ ਹਨ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ ਮੋਹ ਲੈਂਦੀਆਂ ਹਨ।
ਮਹਾਗਙ੍ਗਾਮੁਦੀਕ੍ਸ਼ਖ ਪੁਣ੍ਯਾਂ ਦੇਵਨਦੀਂ ਸ਼ੁਭਾਮ੍। ਕਲਹਂਸਗਣੈਰ੍ਜੁष੍ਟਾਮृषਿਕਿਨ੍ਨਰਸੇਵਿਤਾਮ੍
ਪਵਿੱਤਰ ਤੇ ਸ਼ੁਭ ਵੱਡੀ ਗੰਗਾ, ਦੈਵੀ ਦਰਿਆ, ਦੇਖੋ, ਜਿੱਥੇ ਕਲਹੰਸਾਂ ਦੇ ਝੁੰਡ ਹਨ ਅਤੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਤੇ ਕਿਨਨਰਾਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਹੈ।
ਧਾਤੁਭਿਸ਼੍ਚ ਸਰਿਦ੍ਭਿਸ਼੍ਚ ਕਿਨ੍ਨਰੈਰ੍ਮृਗਪਕ੍ਸ਼ਿਭਿਃ। ਗਨ੍ਧਰ੍ਵੈਰਪ੍ਸਰੋਭਿਸ਼੍ਚ ਕਾਨਨੈਸ਼੍ਚ ਮਨੋਰਮੈਃ
ਉਸ ਨੂੰ ਧਾਤਾਂ ਤੇ ਨਦੀਆਂ, ਕਿਨਨਰਾਂ, ਜੰਗਲੀ ਜਾਨਵਰਾਂ, ਪੰਛੀਆਂ, ਗੰਧਰਵਾਂ, ਅਪਸਰਾਵਾਂ ਅਤੇ ਸੁਹਣੇ ਜੰਗਲਾਂ ਨਾਲ ਸਜਾਇਆ ਹੋਇਆ ਦੇਖੋ।
ਵ੍ਯਾਲੈਸ਼੍ਚ ਵਿਵਿਧਾਕਾਰੈਃ ਸ਼ਤਸ਼ੀਰ੍षੈਃ ਸਮਨ੍ਤਤਃ। ਉਪੇਤਂ ਪਸ਼੍ਯ ਕੌਨ੍ਤੇਯ ਸ਼ੈਲਰਾਜਮਰਿਂਦਮ
ਕੌਂਤੇਯਾ, ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨੂੰ ਵਸ਼ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਪਹਾੜਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਹਰ ਪਾਸੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਰੂਪਾਂ ਅਤੇ ਸੌ ਸਿਰ ਵਾਲੇ ਅਜਗਰਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ ਦੇਖੋ।
ਤੇ ਪ੍ਰੀਤਮਨਸਃ ਸ਼ੂਰਾਃ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਾ ਗਤਿਮਨੁਤ੍ਤਮਾਮ੍। ਨਾਤृਪ੍ਯਨ੍ਪਰ੍ਵਤੇਨ੍ਦ੍ਰਸ੍ਯ ਦਰ੍ਸ਼ਨੇਨ ਪਰਂਤਪਾਃ
ਉਹ ਸ਼ੂਰਵੀਰ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਮਨ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਸਨ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਆਨੰਦ ਪਾ ਲਏ, ਤੇ ਪਹਾੜਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਵੇਖ-ਵੇਖ ਕੇ ਤ੍ਰਿਪਤ ਨਹੀਂ ਹੋਏ।
ਉਪੇਤਮਥ ਮਾਲ੍ਯੈਸ਼੍ਚ ਫਲਵਦ੍ਭਿਸ਼੍ਚ ਪਾਦਪੈਃ। ਆਰ੍ष੍ਟਿਪੇਣਸ੍ ਰਾਜਰ੍षੇਰਾਸ਼੍ਰਮਂ ਦਦृਸ਼ੁਸ੍ਤਦਾ
ਫਿਰ ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਰਾਜਰਿਸ਼ੀ ਆਰਸ਼ਟੀਸੇਨ ਦੇ ਆਸ਼ਰਮ ਨੂੰ, ਜੋ ਮਾਲਾਵਾਂ ਤੇ ਫਲਦਾਰ ਰੁੱਖਾਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਵੇਖਿਆ।
ਤਤਸ੍ਤੇ ਤਿਗ੍ਮਤਪਸਂ ਕृਸ਼ਂ ਧਮਨਿਸਂਤਤਮ੍। ਪਾਰਗਂ ਸਰ੍ਵਵਿਦ੍ਯਾਨਾਮਾਰ੍ष੍ਟਿषੇਣਮੁਪਾਗਮਨ੍
ਉਹ ਆਰਸ਼ਟੀਸੇਨ ਕੋਲ ਗਏ, ਜੋ ਕਠੋਰ ਤਪ ਨਾਲ ਕਮਜ਼ੋਰ ਹੋ ਚੁੱਕਾ ਸੀ, ਜਿਸ ਦੀਆਂ ਨਸਾਂ ਉਭਰੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਸਨ, ਤੇ ਜੋ ਸਭ ਵਿਦਿਆਵਾਂ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਸੀ।
ਯੁਧਿष੍ਠਿਰਸ੍ਤਮਾਸਾਦ੍ਯ ਤਪਸਾ ਦਗ੍ਧਕਿਲ੍ਬਿषਮ੍। ਅਭ੍ਯਵਾਦਯਤ ਪ੍ਰੀਤਃ ਸ਼ਿਰਸਾ ਨਾਮ ਕੀਰ੍ਤਯਨ੍
ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਨੇ, ਜਿਸ ਦੇ ਪਾਪ ਤਪ ਨਾਲ ਸੜ ਚੁੱਕੇ ਸਨ, ਉਸ ਕੋਲ ਜਾ ਕੇ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਸਿਰ ਨਮਾਇਆ ਤੇ ਉਸ ਦਾ ਨਾਮ ਲੈ ਕੇ ਸਤਿਕਾਰ ਕੀਤਾ।
ਤਤਃ ਕृष੍ਣਾ ਚ ਭੀਮਸ਼੍ਚ ਯਮੌ ਚ ਸੁਤਪਸ੍ਵਿਨੌ। ਸ਼ਿਰੋਭਿਃ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਰਾਜਰ੍षਿਂ ਪਰਿਵਾਰ੍ਯੋਪਤਸ੍ਥਿਰੇ
ਫਿਰ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ, ਭੀਮਾ ਅਤੇ ਧਰਮ ਦੇ ਦੋ ਪੁੱਤਰ, ਜੋ ਵੱਡੇ ਤਪਸੀ ਸਨ, ਰਾਜਰਿਸ਼ੀ ਦੇ ਚਰਨਾਂ 'ਤੇ ਸਿਰ ਨਮਾ ਕੇ ਉਸ ਦੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਖੜੇ ਹੋ ਗਏ।
ਤਥੈਵ ਧੌਮ੍ਯੋ ਧਰ੍ਮਜ੍ਞਃ ਪਾਣ੍ਡਵਾਨਾਂ ਪੁਰੋਹਿਤਃ। ਯਥਾਨ੍ਯਾਯਮੁਪਾਕ੍ਰਾਨ੍ਤਸ੍ਤਮृषਿਂ ਸਂਸ਼ਿਤਵ੍ਰਤਮ੍
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਧੌਮਯਾ, ਜੋ ਧਰਮ ਨੂੰ ਜਾਣਨ ਵਾਲਾ ਤੇ ਪਾਂਡਵਾਂ ਦਾ ਪੁਰੋਹਿਤ ਸੀ, ਉਸ ਰਿਸ਼ੀ ਨੂੰ, ਜੋ ਪੱਕੀ ਵ੍ਰਤ ਵਾਲਾ ਸੀ, ਰੀਤ ਅਨੁਸਾਰ ਮਿਲਿਆ।
ਅਨ੍ਵਜਾਨਾਤ੍ਸ ਧਰ੍ਮਜ੍ਞੋ ਮੁਨਿਰ੍ਦਿਵ੍ਯੇਨ ਚਕ੍ਸ਼ੁषਾ। ਪਾਣ੍ਡੋਃ ਪੁਤ੍ਰਾਨ੍ਕੁਰੁਸ਼੍ਰੇष੍ਠਾਨਾਸ੍ਯਤਾਮਿਤਿ ਚਾਬ੍ਰਵੀਤ੍
ਉਹ ਧਰਮਵਾਨ ਰਿਸ਼ੀ, ਦਿਵਿਆ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਨਾਲ, ਪਾਂਡੂ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੂੰ, ਜੋ ਕੁਰੂਆਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਚੰਗੇ ਸਨ, ਪਛਾਣ ਗਿਆ ਤੇ ਆਖਿਆ, 'ਬੈਠ ਜਾਓ।'
ਕੁਰੂਣਾਮृषਭਂ ਪ੍ਰਾਜ੍ਞਂ ਪੂਜਯਿਤ੍ਵਾ ਮਹਾਤਪਾਃ। ਸਹ ਭ੍ਰਾਤृਭਿਰਸੀਨਂ ਪਰ੍ਯਪृਚ੍ਛਦਨਾਮਯਮ੍
ਕੁਰੂਆਂ ਦੇ ਵਧੀਆ ਤੇ ਗਿਆਨੀ ਨੂੰ ਸਤਿਕਾਰ ਦੇ ਕੇ, ਵੱਡਾ ਤਪਸੀ ਆਪਣੇ ਭਰਾਵਾਂ ਸਮੇਤ ਬੈਠ ਗਿਆ ਤੇ ਉਸ ਦੀ ਖੇਰੀ-ਖੇਰੀ ਪੁੱਛੀ।
ਨਾਨृਤੇ ਕੁਰੁषੇ ਭਾਵਂ ਕਚ੍ਚਿਦ੍ਧਰ੍ਮੇ ਪ੍ਰਵਰ੍ਤਸੇ। ਮਾਤਾਪਿਤ੍ਰੋਸ਼੍ਚ ਤੇ ਵृਤ੍ਤਿਃ ਕਚ੍ਚਿਤ੍ਪਾਰ੍ਥ ਨ ਸੀਦਤਿ
ਤੂੰ ਝੂਠ ਵੱਲ ਨਹੀਂ ਝੁਕਦਾ, ਹੈਂ ਨਾ? ਧਰਮ ਅਨੁਸਾਰ ਹੀ ਕੰਮ ਕਰਦਾ ਹੈਂ। ਤੇਰੀ ਮਾਂ-ਪਿਤਾ ਨਾਲ ਤੇਰੀ ਰਵਾਇਤ ਠੀਕ ਚੱਲ ਰਹੀ ਹੈ, ਪਾਰਥਾ?
ਕਚ੍ਚਿਤ੍ਤੇ ਗੁਰਵਃ ਸਰ੍ਵੇ ਵृਦ੍ਧਾ ਵੈਦ੍ਯਾਸ਼੍ਚ ਪੂਜਿਤਾਃ। ਕਚ੍ਚਿਨ੍ਨ ਕੁਰੁषੇ ਭਾਵਂ ਪਾਰ੍ਥ ਪਾਪੇषੁ ਕਰ੍ਮਸੁ
ਤੇਰੇ ਸਾਰੇ ਵੱਡੇ, ਅਧਿਆਪਕ ਤੇ ਗਿਆਨਵਾਨ ਵੈਦ, ਇੱਜ਼ਤ ਨਾਲ ਸਨਮਾਨਿਤ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਹੈਂ ਨਾ? ਪਾਰਥਾ, ਤੂੰ ਮੰਦੇ ਕੰਮਾਂ ਵੱਲ ਮਨ ਨਹੀਂ ਲਾਉਂਦਾ?
ਸੁਕृਤਂ ਪ੍ਰਤਿਕਰ੍ਤੁਂ ਚ ਕਚ੍ਚਿਦ੍ਧਾਤੁਂ ਚ ਦੁष੍ਕृਤਮ੍। ਯਥਾਨ੍ਯਾਯਂ ਕੁਰੁਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਜਾਨਾਸਿ ਨ ਵਿਕਤ੍ਥਸੇ
ਤੂੰ ਚੰਗੇ ਕੰਮਾਂ ਦਾ ਉਤਰ ਦੇ ਸਕਦਾ ਹੈਂ ਤੇ ਮੰਦੇ ਕੰਮਾਂ ਤੋਂ ਰੋਕ ਸਕਦਾ ਹੈਂ? ਕੁਰੂਆਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ, ਤੂੰ ਨਿਆਂ ਨੂੰ ਸਮਝਦਾ ਤੇ ਉਸੇ ਅਨੁਸਾਰ ਕਰਦਾ ਹੈਂ, ਬਿਨਾ ਘਮੰਡ ਕੀਤੇ?
ਯਥਾਰ੍ਹਂ ਮਾਨਿਤਾਃ ਕਚ੍ਚਿਤ੍ਤ੍ਵਯਾ ਨਨ੍ਦਨ੍ਤਿ ਸਾਧਵਃ। ਵਨੇष੍ਵਪਿ ਵਸਨ੍ਕਚ੍ਚਿਦ੍ਧਰ੍ਮਮੇਵਾਨੁਵਰ੍ਤਸੇ
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇਕ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਤੂੰ ਯੋਗ ਸਨਮਾਨ ਦਿੰਦਾ ਹੈਂ, ਉਹ ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਖੁਸ਼ ਹਨ, ਹੈਂ ਨਾ? ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੇ ਹੋਏ ਵੀ, ਤੂੰ ਧਰਮ ਦੀ ਰਾਹ ਪੱਕੀ ਰੱਖਦਾ ਹੈਂ?
ਕਚ੍ਚਿਦ੍ਧੌਮ੍ਯਸ੍ਤ੍ਵਦਾਚਾਰੈਰ੍ਨ ਪਾਰ੍ਥ ਪਰਿਤਪ੍ਯਤੇ। ਦਾਨਧਰ੍ਮਤਪਃਸ਼ੌਚੈਰਾਰ੍ਜਵੇਨ ਤਿਤਿਕ੍ਸ਼ਯਾ
ਧੌਮਿਆ, ਤੇਰੇ ਚਲਣ-ਚਲਣ, ਦਾਨ, ਧਰਮ, ਤਪ, ਪਵਿੱਤਰਤਾ, ਸਚਾਈ ਤੇ ਸਹਿਣਸ਼ੀਲਤਾ ਦੇ ਕਾਰਨ, ਪਾਰਥਾ, ਦੁਖੀ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ, ਹੈਂ ਨਾ?
ਪਿਤृਪੈਤਾਮਹਂ ਵृਤ੍ਤਂ ਕਚ੍ਚਿਤ੍ਪਾਰ੍ਥਾਨੁਵਰ੍ਤਸੇ। ਕਚ੍ਚਿਦ੍ਰਾਜਰ੍षਿਯਾਤੇਨ ਪਥਾ ਗਚ੍ਛਸਿ ਪਾਣ੍ਡਵ
ਪਾਰਥਾ, ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਤੇ ਪਿਤਾਮਾ ਦੀ ਰਵਾਇਤ ਨੂੰ ਮੰਨਦਾ ਹੈਂ, ਹੈਂ ਨਾ? ਪਾਂਡਵ, ਰਾਜਰਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਰਾਹ ਤੇ ਤੂੰ ਚੱਲਦਾ ਹੈਂ?
ਸ੍ਵੇਸ੍ਵੇ ਕਿਲ ਕੁਲੇ ਜਾਤੇ ਪੁਤ੍ਰੇ ਨਪ੍ਤਰਿ ਵਾ ਪੁਨਃ। ਪਿਤਰਃ ਪਿਤृਲੋਕਸ੍ਥਾਃ ਸ਼ੋਚਨ੍ਤਿ ਚ ਰਮਨ੍ਤਿ ਚ
ਜਦੋਂ ਹਰ ਘਰ ਵਿੱਚ ਪੁੱਤਰ ਜਾਂ ਪੋਤਾ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਪਿਤਰ ਜੋ ਪਿਤਰ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਦੁਖੀ ਵੀ ਹੁੰਦੇ ਹਨ ਤੇ ਖੁਸ਼ ਵੀ.
ਕਿਂ ਤਸ੍ਯ ਦੁष੍ਕृਤੇऽਸ੍ਮਾਭਿਃ ਸਂਪ੍ਰਾਪ੍ਤਵ੍ਯਂ ਭਵਿष੍ਯਤਿ। ਕਿਂ ਚਾਸ੍ਯ ਸੁਕृਤੇऽਸ੍ਮਾਭਿਃ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਵ੍ਯਮਿਤਿ ਸ਼ੋਭਨਂ
ਸਾਡੀਆਂ ਮੰਦੀ ਕਰਤੂਤਾਂ ਨਾਲ ਉਸ ਨੂੰ ਕਿਹੜਾ ਦੁਖ ਮਿਲੇਗਾ? ਤੇ ਚੰਗੀਆਂ ਕਰਤੂਤਾਂ ਨਾਲ ਉਸ ਨੂੰ ਕਿਹੜਾ ਸੁਖ ਮਿਲੇਗਾ? ਇਹ ਸੋਚ ਵਧੀਆ ਹੈ.
ਪਿਤਾ ਮਾਤਾ ਤਥੈਵਾਗ੍ਨਿਰ੍ਗੁਰੁਰਾਤ੍ਮਾ ਚ ਪਞ੍ਚਮਃ। ਯਸ੍ਯੈਤੇਪੂਜਿਤਾਃ ਪਾਰ੍ਥ ਤਸ੍ਯ ਲੋਕਾਵੁਭੌ ਜਿਤੌ
ਪਿਤਾ, ਮਾਂ, ਅੱਗ, ਅਧਿਆਪਕ ਤੇ ਪੰਜਵਾਂ ਆਪਣਾ ਆਪ—ਪਾਰਥਾ, ਜਿਹੜਾ ਇਹਨਾਂ ਨੂੰ ਸਨਮਾਨ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਦੋਵੇਂ ਲੋਕ ਜਿੱਤ ਲੈਂਦਾ ਹੈ.
ਭਗਵਨ੍ਨਾਰ੍ਯ ਮਾऽऽਹੈਤਦ੍ਯਥਾਵਦ੍ਧਰ੍ਮਨਿਸ਼੍ਚਯਮ੍। ਯਥਾਸ਼ਕ੍ਤਿ ਯਥਾਨ੍ਯਾਯਂ ਕ੍ਰਿਯਤੇ ਵਿਧਿਵਨ੍ਮਯਾ
ਭਗਵਾਨ, ਆਦਰਯੋਗ, ਤੁਸੀਂ ਸੰਦੇਹ ਨਾ ਕਰੋ; ਮੈਂ ਧਰਮ ਅਨੁਸਾਰ, ਆਪਣੀ ਸਮਰਥਾ ਤੇ ਨਿਆਂ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ, ਸਾਰੇ ਕੰਮ ਠੀਕ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਕਰਦਾ ਹਾਂ.
ਅਬ੍ਭਕ੍ਸ਼ਾ ਵਾਯੁਭਕ੍ਸ਼ਾਸ਼੍ਚ ਪ੍ਲਵਮਾਨਾ ਵਿਹਾਯਸਾ। ਜੁषਨ੍ਤੇ ਪਰ੍ਵਤਸ਼੍ਰੇष੍ਠਮृषਯਃ ਪਰ੍ਵਸਨ੍ਧਿषੁ
ਪਹਾੜਾਂ ਦੇ ਚੋਟੀ ਤੇ ਕੁਝ ਰਿਸ਼ੀ ਹਨ ਜੋ ਪਾਣੀ ਜਾਂ ਹਵਾ ਨਾਲ ਜੀਵਨ ਨਿਭਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਆਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਤੈਰਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਪਹਾੜਾਂ ਦੇ ਜੋੜਾਂ 'ਤੇ ਵੱਸਦੇ ਹਨ.
ਕਾਮਿਨਃ ਸਹ ਕਾਨ੍ਤਾਭਿਃ ਪਰਸ੍ਪਰਮਨੁਵ੍ਰਤਾਃ। ਦृਸ਼੍ਯਨ੍ਤੇ ਸ਼ੈਲਸ਼ृਙ੍ਗਸ੍ਥਾ ਯਥਾ ਕਿਂਪੁਰੁषਾ ਨृਪ
ਕੁਝ ਕਾਮੀ ਜੀਵ ਆਪਣੇ ਪਿਆਰੇ ਨਾਲ, ਇਕ-ਦੂਜੇ ਨਾਲ ਨਿਭ ਕੇ, ਪਹਾੜਾਂ ਦੀਆਂ ਚੋਟੀਆਂ 'ਤੇ ਦਿਖਾਈ ਦਿੰਦੇ ਹਨ, ਰਾਜਾ, ਕਿੰਪੁਰੁਸ਼ਾਂ ਵਾਂਗ.