ਪਸ਼੍ਯੇਮਾਂ ਨਲਿਨੀਂ ਚਾਨ੍ਯਾਂ ਕਮਲੋਤ੍ਪਲਮਾਲਿਨੀਮ੍। ਸ੍ਰਗ੍ਧਰਾਂ ਵਿਗ੍ਰਹਵਤੀਂ ਸਾਕ੍ਸ਼ਾਚ੍ਛ੍ਰਿਯਮਿਵਾਪਰਾਮ੍
ਇਹ ਦੂਜੀ ਝੀਲ ਵੀ ਕਮਲ ਤੇ ਨੀਲੇ ਉਤਪਲ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ ਹੈ, ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਮਾਲਾ ਪਹਿਨੀ ਹੋਈ, ਜਿਵੇਂ ਕਿਸੇ ਰੂਪ ਵਾਲੀ ਲਕਸ਼ਮੀ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਹੋ ਰਹੇ ਹੋਣ।
ਨਾਨਾਕੁਸੁਮਗਨ੍ਧਾਢ੍ਯਾਸ੍ਤਸ੍ਯੇਮਾਃ ਕਾਨਨੋਤ੍ਤਮੇ। ਉਪਗੀਯਮਾਨਾ ਭ੍ਰਮਰੈ ਰਾਜਨ੍ਤੇ ਵਨਰਾਜਯਃ
ਇਸ ਵਧੀਆ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਮਹਿਕ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਬਾਗਾਂ, ਭੌਂਰਿਆਂ ਵਲੋਂ ਗੀਤ ਗਾਏ ਜਾਂਦੇ, ਚਮਕ ਰਹੀਆਂ ਹਨ।
ਪਸ਼੍ਯ ਭੀਮ ਸ਼ੁਭਾਨ੍ਦੇਸ਼ਾਨ੍ਦੇਵਾਕ੍ਰੀਡਾਨ੍ਸਮਨ੍ਤਤਃ। ਅਮਾਨੁषਗਤਿਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਾਃ ਸਂਸਿਦ੍ਧਾਃ ਸ੍ਮ ਵृਕੋਦਰ
ਭੀਮ, ਇਧਰ-ਉਧਰ ਦੇ ਸੁੰਦਰ ਇਲਾਕਿਆਂ ਨੂੰ ਵੇਖ, ਇਹ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀਆਂ ਖੇਡਾਂ ਵਾਲੀਆਂ ਥਾਂ ਹਨ। ਵ੍ਰਿਕੋਦਰ, ਅਸੀਂ ਇਨਸਾਨੀ ਹੱਦ ਤੋਂ ਉਪਰਲੇ ਦਰਜੇ ਨੂੰ ਪਾ ਲਿਆ ਹੈ।
ਲਤਾਭਿਃ ਪੁष੍ਪਿਤਾਗ੍ਰਾਭਿਃ ਪੁष੍ਪਿਤਾਃ ਪਾਦਪੋਤ੍ਤਮਾਃ। ਸਂਸ਼੍ਲਿष੍ਟਾਃ ਪਾਰ੍ਥ ਸ਼ੋਭਨ੍ਤੇ ਗਨ੍ਧਮਾਦਨਸਾਨੁषੁ
ਪਾਰਥ, ਗੰਧਮਾਦਨ ਦੀਆਂ ਢਲਾਨਾਂ 'ਤੇ, ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ ਲਪਟੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਲਤਾਵਾਂ ਅਤੇ ਵਧੀਆ ਰੁੱਖ ਖਿੜੇ ਹੋਏ ਚਮਕ ਰਹੇ ਹਨ।
ਸ਼ਿਖਣ੍ਡਿਨੀਭਿਸ਼੍ਚਰਤਾਂ ਸਹਿਤਾਨਾਂ ਸ਼ਿਖਣ੍ਡਿਨਾਮ੍। ਨਦਤਾਂ ਸ਼ृਣੁ ਨਿਰ੍ਘੋषਂ ਭੀਮ ਪਰ੍ਵਤਸਾਨੁषੁ
ਭੀਮ, ਪਹਾੜ ਦੀਆਂ ਢਲਾਨਾਂ 'ਤੇ ਝੁੰਡਾਂ ਵਿੱਚ ਘੁੰਮ ਰਹੀਆਂ ਮੋਰਾਂ ਦੀ ਗੂੰਜ ਸੁਣ।
ਚਕੋਰਾਃ ਸ਼ਤਪਤ੍ਰਾਸ਼੍ਚ ਮਤ੍ਤਕੋਕਿਲਸ਼ਾਰਿਕਾਃ। ਪਤ੍ਰਿਣਃ ਪੁष੍ਪਿਤਾਨੇਤਾਨ੍ਸਂਪਤਨ੍ਤਿ ਮਹਾਦ੍ਰੁਮਾਨ੍
ਚਕੋਰ, ਸੌ ਪੱਤਿਆਂ ਵਾਲੇ ਪੰਛੀ, ਮਸਤ ਕੋਕਿਲ ਅਤੇ ਸਾਰੀਕਾ—ਇਹ ਪੰਛੀ ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ ਭਰੇ ਵੱਡੇ ਰੁੱਖਾਂ 'ਤੇ ਉਡਦੇ ਹਨ।
ਰਕ੍ਤਪੀਤਾਰੁਣਾਃ ਪਾਰ੍ਥ ਪਾਦਪਾਗ੍ਰਗਤਾਃ ਖਗਾਃ। ਪਰਸ੍ਪਰਮੁਦੀਨ੍ਤੇ ਬਹਵੋ ਜੀਵਜੀਵਕਾਃ
ਪਾਰਥ, ਲਾਲ, ਪੀਲੇ ਤੇ ਲਾਲੀਅਲੇ ਰੰਗ ਦੇ ਜੀਵਜੀਵਕ ਪੰਛੀ ਰੁੱਖਾਂ ਦੀਆਂ ਚੋਟੀਆਂ ਉੱਤੇ ਬੈਠੇ ਹੋਏ ਇਕ ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਬੁਲਾਉਂਦੇ ਹਨ।
ਹਰਿਤਾਰੁਣਵਰ੍ਣਾਨਾਂ ਸ਼ਾਡ੍ਵਲਾਨਾਂ ਸਮੀਪਤਃ। ਸਾਰਸਾਃ ਪ੍ਰਤਿਦृਸ਼੍ਯਨ੍ਤੇ ਸ਼ੈਲਪ੍ਰਸ੍ਰਵਣੇष੍ਵਪਿ
ਹਰੇ ਤੇ ਲਾਲੀਅਲੇ ਰੰਗ ਦੇ ਘਾਹ ਦੇ ਨੇੜੇ, ਪਹਾੜਾਂ ਦੀਆਂ ਝਰਨੀਆਂ 'ਤੇ ਵੀ, ਸਾਰਸ ਪੰਛੀ ਹਰ ਥਾਂ ਵਿਖਾਈ ਦਿੰਦੇ ਹਨ।
ਵਦਨ੍ਤਿ ਮਧੁਰਾ ਵਾਚਃ ਸਰ੍ਵਭੂਤਮਨੋਰਮਾਃ। ਭृਙ੍ਗਰਾਜੋਪਚਕ੍ਰਾਸ਼੍ਚ ਲੋਹਪृष੍ਠਾਃ ਪਤਤ੍ਰਿਣਃ
ਭ੍ਰਿੰਗਰਾਜ ਤੇ ਲੋਹੇ ਵਰਗੇ ਰੰਗ ਦੇ ਪੰਛੀ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ ਪਿਆਰੇ ਹਨ, ਮਿੱਠੀਆਂ ਆਵਾਜ਼ਾਂ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਚਤੁਰ੍ਵਿषਾਣਾਃ ਪਦ੍ਮਾਭਾਃ ਕੁਞ੍ਜਰਾਃ ਸਕਰੇਣਵਃ। ਏਤੇ ਵੈਡੂਰ੍ਯਵਰ੍ਣਾਭਂ ਕ੍ਸ਼ੋਭਯਨ੍ਤਿ ਮਹਤ੍ਸਰਃ
ਚਾਰ ਸਿੰਗਾਂ ਵਾਲੇ, ਕਮਲ ਵਰਗੇ ਰੰਗ ਦੇ, ਪਰਾਗ ਨਾਲ ਲਪੇਟੇ ਹੋਏ ਹਾਥੀ, ਵੈਡੂਰੀ ਰੰਗ ਵਾਲਾ ਵੱਡਾ ਸਰੋਵਰ ਹਿਲਾ ਰਹੇ ਹਨ।
ਬਹੁਤਾਲਸਮੁਤ੍ਸੇਘਾਃ ਸ਼ੈਲਸ਼ृਙ੍ਗਪਰਿਚ੍ਯੁਤਾਃ। ਨਾਨਾਪ੍ਰਸ੍ਰਵਣੇਭ੍ਯਸ਼੍ਚ ਵਾਰਿਧਾਰਾਃ ਪਤਨ੍ਤਿ ਚ
ਪਹਾੜਾਂ ਦੇ ਚੋਟੀ ਤੋਂ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਉੱਠਦੀਆਂ ਅਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਝਰਨਿਆਂ ਤੋਂ ਵਗਦੀਆਂ ਪਾਣੀ ਦੀਆਂ ਧਾਰਾਂ ਥੱਲੇ ਡਿੱਗਦੀਆਂ ਹਨ।
ਭਾਸ੍ਕਰਾਭਪ੍ਰਭਾ ਭੀਮਾਃ ਸ਼ਾਰਦਾਭ੍ਰਘਨੋਪਮਾਃ। ਸ਼ੋਭਯਨ੍ਤਿ ਮਹਾਸ਼ੈਲਂ ਨਾਨਾਰਜਤਧਾਤਵਃ
ਚਮਕਦਾਰ ਧਾਤਾਂ, ਜੋ ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੀਆਂ ਹਨ ਅਤੇ ਪਤਝੜ ਦੇ ਘਣ ਬੱਦਲਾਂ ਵਰਗੀਆਂ ਲੱਗਦੀਆਂ ਹਨ, ਵੱਡੇ ਪਹਾੜ ਨੂੰ ਸੋਭਾ ਦਿੰਦੇ ਹਨ।
ਕ੍ਵਚਿਦਞ੍ਜਨਵਰ੍ਣਾਭਾਃ ਕ੍ਵਚਿਤ੍ਕਾਞ੍ਚਨਸਨ੍ਨਿਭਾਃ। ਧਾਤਵੋ ਹਰਿਤਾਲਸ੍ਯ ਕ੍ਵਚਿਦ੍ਧਿਙ੍ਗੁਲਕਸ੍ਯ ਚ
ਕਦੇ ਕਾਲੀ ਕਾਜਲ ਵਰਗੀਆਂ, ਕਦੇ ਸੋਨੇ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾਰ, ਤੇ ਕਦੇ ਹਰੀਤਾਲ ਅਤੇ ਹਿੰਗੁਲ ਦੀਆਂ ਧਾਤਾਂ ਵੀ ਉਥੇ ਹਨ।
ਮਨਃਸ਼ਿਲਾਗੁਹਾਸ਼੍ਚੈਵ ਸਂਧ੍ਯਾਭ੍ਰਨਿਕਰੋਪਮਾਃ। ਸ਼ਸ਼ਲੋਹਿਤਵਰ੍ਣਾਭਾਃ ਕ੍ਵਚਿਦ੍ਗੈਰਿਕਧਾਤਵਃ
ਮਨਹਿੱਲਾ ਦੀਆਂ ਗੁਫਾਵਾਂ, ਜੋ ਸ਼ਾਮ ਦੇ ਬੱਦਲਾਂ ਦੇ ਗੁੱਛੇ ਵਰਗੀਆਂ ਹਨ, ਤੇ ਕੁਝ ਥਾਵਾਂ ਤੇ ਗੈਰਿਕ ਦੀਆਂ ਧਾਤਾਂ, ਜੋ ਖ਼ਰਗੋਸ਼ ਦੇ ਲਹੂ ਵਾਂਗ ਲਾਲ ਹਨ, ਵੀ ਉਥੇ ਹਨ।
ਸਿਤਾਸਿਤਾਭ੍ਰਪ੍ਰਤਿਮਾ ਬਾਲਸੂਰ੍ਯਸਮਪ੍ਰਭਾਃ। ਏਤੇ ਬਹੁਵਿਧਾਃ ਸ਼ੈਲਂ ਸ਼ੋਭਯਨ੍ਤਿ ਮਹਾਪ੍ਰਭਾਃ
ਕਈ ਧਾਤਾਂ ਸਫ਼ੈਦ ਤੇ ਕਾਲੇ ਬੱਦਲਾਂ ਵਾਂਗ ਹਨ, ਕਈ ਚੜ੍ਹਦੇ ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੀਆਂ ਹਨ; ਇਹ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਚਮਕਦਾਰ ਧਾਤਾਂ ਵੱਡੇ ਪਹਾੜ ਦੀ ਸੋਭਾ ਵਧਾਉਂਦੀਆਂ ਹਨ।
ਗਨ੍ਧਰ੍ਵਾਃ ਸਹ ਕਾਨ੍ਤਾਭਿਰ੍ਯਥੇष੍ਟਂ ਭੀਮਵਿਕ੍ਰਮਾਃ। ਦृਸ਼੍ਯਨ੍ਤੇ ਸ਼ੈਲਸ਼ृਙ੍ਗੇषੁ ਪਾਰ੍ਥ ਕਿਂਪੁਰੁषੈਃ ਸਹ
ਪਹਾੜਾਂ ਦੀਆਂ ਚੋਟੀਆਂ ਉੱਤੇ, ਪਾਰਥਾ, ਗੰਧਰਵ ਆਪਣੇ ਪਿਆਰਿਆਂ ਨਾਲ ਅਤੇ ਕਿੰਪੁਰੁਸ਼ਾਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਵੱਡੀ ਸ਼ਕਤੀ ਵਾਲੇ ਦਿਖਾਈ ਦਿੰਦੇ ਹਨ।
ਗੀਤਾਨਾਂ ਸਮਤਾਲਾਨਾਂ ਤਥਾਸਾਮ੍ਨਾਂ ਚ ਨਿਃਖਨਃ। ਸ਼੍ਰੂਯਤੇ ਬਹੁਧਾ ਭੀਮ ਸਰ੍ਵਭੂਤਮਨੋਹਰਃ
ਭੀਮਾ, ਉਥੇ ਗੀਤਾਂ, ਵਾਜਿਆਂ ਅਤੇ ਸਾਮ ਦੇ ਸੁਰੀਲੇ ਸੁਰਾਂ ਦੀਆਂ ਅਨੇਕਾਂ ਧੁਨੀਆਂ ਸੁਣਾਈ ਦਿੰਦੀਆਂ ਹਨ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ ਮੋਹ ਲੈਂਦੀਆਂ ਹਨ।
ਮਹਾਗਙ੍ਗਾਮੁਦੀਕ੍ਸ਼ਖ ਪੁਣ੍ਯਾਂ ਦੇਵਨਦੀਂ ਸ਼ੁਭਾਮ੍। ਕਲਹਂਸਗਣੈਰ੍ਜੁष੍ਟਾਮृषਿਕਿਨ੍ਨਰਸੇਵਿਤਾਮ੍
ਪਵਿੱਤਰ ਤੇ ਸ਼ੁਭ ਵੱਡੀ ਗੰਗਾ, ਦੈਵੀ ਦਰਿਆ, ਦੇਖੋ, ਜਿੱਥੇ ਕਲਹੰਸਾਂ ਦੇ ਝੁੰਡ ਹਨ ਅਤੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਤੇ ਕਿਨਨਰਾਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਹੈ।
ਧਾਤੁਭਿਸ਼੍ਚ ਸਰਿਦ੍ਭਿਸ਼੍ਚ ਕਿਨ੍ਨਰੈਰ੍ਮृਗਪਕ੍ਸ਼ਿਭਿਃ। ਗਨ੍ਧਰ੍ਵੈਰਪ੍ਸਰੋਭਿਸ਼੍ਚ ਕਾਨਨੈਸ਼੍ਚ ਮਨੋਰਮੈਃ
ਉਸ ਨੂੰ ਧਾਤਾਂ ਤੇ ਨਦੀਆਂ, ਕਿਨਨਰਾਂ, ਜੰਗਲੀ ਜਾਨਵਰਾਂ, ਪੰਛੀਆਂ, ਗੰਧਰਵਾਂ, ਅਪਸਰਾਵਾਂ ਅਤੇ ਸੁਹਣੇ ਜੰਗਲਾਂ ਨਾਲ ਸਜਾਇਆ ਹੋਇਆ ਦੇਖੋ।
ਵ੍ਯਾਲੈਸ਼੍ਚ ਵਿਵਿਧਾਕਾਰੈਃ ਸ਼ਤਸ਼ੀਰ੍षੈਃ ਸਮਨ੍ਤਤਃ। ਉਪੇਤਂ ਪਸ਼੍ਯ ਕੌਨ੍ਤੇਯ ਸ਼ੈਲਰਾਜਮਰਿਂਦਮ
ਕੌਂਤੇਯਾ, ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨੂੰ ਵਸ਼ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਪਹਾੜਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਹਰ ਪਾਸੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਰੂਪਾਂ ਅਤੇ ਸੌ ਸਿਰ ਵਾਲੇ ਅਜਗਰਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ ਦੇਖੋ।
ਤੇ ਪ੍ਰੀਤਮਨਸਃ ਸ਼ੂਰਾਃ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਾ ਗਤਿਮਨੁਤ੍ਤਮਾਮ੍। ਨਾਤृਪ੍ਯਨ੍ਪਰ੍ਵਤੇਨ੍ਦ੍ਰਸ੍ਯ ਦਰ੍ਸ਼ਨੇਨ ਪਰਂਤਪਾਃ
ਉਹ ਸ਼ੂਰਵੀਰ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਮਨ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਸਨ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਆਨੰਦ ਪਾ ਲਏ, ਤੇ ਪਹਾੜਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਵੇਖ-ਵੇਖ ਕੇ ਤ੍ਰਿਪਤ ਨਹੀਂ ਹੋਏ।
ਉਪੇਤਮਥ ਮਾਲ੍ਯੈਸ਼੍ਚ ਫਲਵਦ੍ਭਿਸ਼੍ਚ ਪਾਦਪੈਃ। ਆਰ੍ष੍ਟਿਪੇਣਸ੍ ਰਾਜਰ੍षੇਰਾਸ਼੍ਰਮਂ ਦਦृਸ਼ੁਸ੍ਤਦਾ
ਫਿਰ ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਰਾਜਰਿਸ਼ੀ ਆਰਸ਼ਟੀਸੇਨ ਦੇ ਆਸ਼ਰਮ ਨੂੰ, ਜੋ ਮਾਲਾਵਾਂ ਤੇ ਫਲਦਾਰ ਰੁੱਖਾਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਵੇਖਿਆ।
ਤਤਸ੍ਤੇ ਤਿਗ੍ਮਤਪਸਂ ਕृਸ਼ਂ ਧਮਨਿਸਂਤਤਮ੍। ਪਾਰਗਂ ਸਰ੍ਵਵਿਦ੍ਯਾਨਾਮਾਰ੍ष੍ਟਿषੇਣਮੁਪਾਗਮਨ੍
ਉਹ ਆਰਸ਼ਟੀਸੇਨ ਕੋਲ ਗਏ, ਜੋ ਕਠੋਰ ਤਪ ਨਾਲ ਕਮਜ਼ੋਰ ਹੋ ਚੁੱਕਾ ਸੀ, ਜਿਸ ਦੀਆਂ ਨਸਾਂ ਉਭਰੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਸਨ, ਤੇ ਜੋ ਸਭ ਵਿਦਿਆਵਾਂ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਸੀ।
ਯੁਧਿष੍ਠਿਰਸ੍ਤਮਾਸਾਦ੍ਯ ਤਪਸਾ ਦਗ੍ਧਕਿਲ੍ਬਿषਮ੍। ਅਭ੍ਯਵਾਦਯਤ ਪ੍ਰੀਤਃ ਸ਼ਿਰਸਾ ਨਾਮ ਕੀਰ੍ਤਯਨ੍
ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਨੇ, ਜਿਸ ਦੇ ਪਾਪ ਤਪ ਨਾਲ ਸੜ ਚੁੱਕੇ ਸਨ, ਉਸ ਕੋਲ ਜਾ ਕੇ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਸਿਰ ਨਮਾਇਆ ਤੇ ਉਸ ਦਾ ਨਾਮ ਲੈ ਕੇ ਸਤਿਕਾਰ ਕੀਤਾ।
ਤਤਃ ਕृष੍ਣਾ ਚ ਭੀਮਸ਼੍ਚ ਯਮੌ ਚ ਸੁਤਪਸ੍ਵਿਨੌ। ਸ਼ਿਰੋਭਿਃ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਰਾਜਰ੍षਿਂ ਪਰਿਵਾਰ੍ਯੋਪਤਸ੍ਥਿਰੇ
ਫਿਰ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ, ਭੀਮਾ ਅਤੇ ਧਰਮ ਦੇ ਦੋ ਪੁੱਤਰ, ਜੋ ਵੱਡੇ ਤਪਸੀ ਸਨ, ਰਾਜਰਿਸ਼ੀ ਦੇ ਚਰਨਾਂ 'ਤੇ ਸਿਰ ਨਮਾ ਕੇ ਉਸ ਦੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਖੜੇ ਹੋ ਗਏ।
ਤਥੈਵ ਧੌਮ੍ਯੋ ਧਰ੍ਮਜ੍ਞਃ ਪਾਣ੍ਡਵਾਨਾਂ ਪੁਰੋਹਿਤਃ। ਯਥਾਨ੍ਯਾਯਮੁਪਾਕ੍ਰਾਨ੍ਤਸ੍ਤਮृषਿਂ ਸਂਸ਼ਿਤਵ੍ਰਤਮ੍
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਧੌਮਯਾ, ਜੋ ਧਰਮ ਨੂੰ ਜਾਣਨ ਵਾਲਾ ਤੇ ਪਾਂਡਵਾਂ ਦਾ ਪੁਰੋਹਿਤ ਸੀ, ਉਸ ਰਿਸ਼ੀ ਨੂੰ, ਜੋ ਪੱਕੀ ਵ੍ਰਤ ਵਾਲਾ ਸੀ, ਰੀਤ ਅਨੁਸਾਰ ਮਿਲਿਆ।
ਅਨ੍ਵਜਾਨਾਤ੍ਸ ਧਰ੍ਮਜ੍ਞੋ ਮੁਨਿਰ੍ਦਿਵ੍ਯੇਨ ਚਕ੍ਸ਼ੁषਾ। ਪਾਣ੍ਡੋਃ ਪੁਤ੍ਰਾਨ੍ਕੁਰੁਸ਼੍ਰੇष੍ਠਾਨਾਸ੍ਯਤਾਮਿਤਿ ਚਾਬ੍ਰਵੀਤ੍
ਉਹ ਧਰਮਵਾਨ ਰਿਸ਼ੀ, ਦਿਵਿਆ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਨਾਲ, ਪਾਂਡੂ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੂੰ, ਜੋ ਕੁਰੂਆਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਚੰਗੇ ਸਨ, ਪਛਾਣ ਗਿਆ ਤੇ ਆਖਿਆ, 'ਬੈਠ ਜਾਓ।'
ਕੁਰੂਣਾਮृषਭਂ ਪ੍ਰਾਜ੍ਞਂ ਪੂਜਯਿਤ੍ਵਾ ਮਹਾਤਪਾਃ। ਸਹ ਭ੍ਰਾਤृਭਿਰਸੀਨਂ ਪਰ੍ਯਪृਚ੍ਛਦਨਾਮਯਮ੍
ਕੁਰੂਆਂ ਦੇ ਵਧੀਆ ਤੇ ਗਿਆਨੀ ਨੂੰ ਸਤਿਕਾਰ ਦੇ ਕੇ, ਵੱਡਾ ਤਪਸੀ ਆਪਣੇ ਭਰਾਵਾਂ ਸਮੇਤ ਬੈਠ ਗਿਆ ਤੇ ਉਸ ਦੀ ਖੇਰੀ-ਖੇਰੀ ਪੁੱਛੀ।
ਨਾਨृਤੇ ਕੁਰੁषੇ ਭਾਵਂ ਕਚ੍ਚਿਦ੍ਧਰ੍ਮੇ ਪ੍ਰਵਰ੍ਤਸੇ। ਮਾਤਾਪਿਤ੍ਰੋਸ਼੍ਚ ਤੇ ਵृਤ੍ਤਿਃ ਕਚ੍ਚਿਤ੍ਪਾਰ੍ਥ ਨ ਸੀਦਤਿ
ਤੂੰ ਝੂਠ ਵੱਲ ਨਹੀਂ ਝੁਕਦਾ, ਹੈਂ ਨਾ? ਧਰਮ ਅਨੁਸਾਰ ਹੀ ਕੰਮ ਕਰਦਾ ਹੈਂ। ਤੇਰੀ ਮਾਂ-ਪਿਤਾ ਨਾਲ ਤੇਰੀ ਰਵਾਇਤ ਠੀਕ ਚੱਲ ਰਹੀ ਹੈ, ਪਾਰਥਾ?
ਕਚ੍ਚਿਤ੍ਤੇ ਗੁਰਵਃ ਸਰ੍ਵੇ ਵृਦ੍ਧਾ ਵੈਦ੍ਯਾਸ਼੍ਚ ਪੂਜਿਤਾਃ। ਕਚ੍ਚਿਨ੍ਨ ਕੁਰੁषੇ ਭਾਵਂ ਪਾਰ੍ਥ ਪਾਪੇषੁ ਕਰ੍ਮਸੁ
ਤੇਰੇ ਸਾਰੇ ਵੱਡੇ, ਅਧਿਆਪਕ ਤੇ ਗਿਆਨਵਾਨ ਵੈਦ, ਇੱਜ਼ਤ ਨਾਲ ਸਨਮਾਨਿਤ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਹੈਂ ਨਾ? ਪਾਰਥਾ, ਤੂੰ ਮੰਦੇ ਕੰਮਾਂ ਵੱਲ ਮਨ ਨਹੀਂ ਲਾਉਂਦਾ?