ਦੇਵੈਃ ਪੂਰ੍ਵਂ ਵਿਚੀਰ੍ਣਾਨਿ ਮੁਨਿਭਿਸ਼੍ਚ ਮਹਾਤ੍ਮਭਿਃ। ਯਥਾਕ੍ਰਮਮਸ਼ੇषੇਣ ਦ੍ਵਿਜੈਃ ਸਂਪੂਜਿਤਾਨਿ ਚ
ਇਹ ਸਭ ਗੱਲਾਂ ਪਹਿਲਾਂ ਦੇਵਤੇ ਅਤੇ ਵੱਡੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਵੱਲੋਂ ਜਾਂਚੀਆਂ ਗਈਆਂ ਸਨ, ਅਤੇ ਦੁਜਾ-ਜਨ (ਬ੍ਰਾਹਮਣ) ਵੱਲੋਂ ਠੀਕ ਢੰਗ ਨਾਲ ਪੂਰੀ ਇਜ਼ਤ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਸੀ।
ऋषੀਣਾਂ ਪੂਰ੍ਵਚਰਿਤਂ ਤਪੋਧਰ੍ਮਵਿਚੇष੍ਟਿਤਮ੍। ਰਾਜਰ੍षੀਣਾਂ ਚ ਚਰਿਤਂ ਕਥਾਸ਼੍ਚ ਵਿਵਿਧਾਃ ਸ਼ੁਭਾਃ
ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਪੁਰਾਣੇ ਕਰਤਬ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਤਪस्या ਤੇ ਧਰਮ ਵਾਲੀਆਂ ਕਰਤੂਤਾਂ, ਰਾਜ-ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੀਆਂ ਕਹਾਣੀਆਂ ਅਤੇ ਹੋਰ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਚੰਗੀਆਂ ਕਥਾਵਾਂ ਵੀ ਸਨ।
ਸ਼ृਣ੍ਵਾਨਾਸ੍ਤਤ੍ਰਤਤ੍ਰ ਸ੍ਮ ਆਸ਼੍ਰਮੇषੁ ਸ਼ਿਵੇषੁ ਚ। ਅਭਿषੇਕਂ ਦ੍ਵਿਜੈਃ ਸਾਰ੍ਧਂ ਕृਤਵਨ੍ਤੋ ਵਿਸ਼ੇषਤਃ
ਉਹ ਲੋਕ ਇੱਥੇ-ਉੱਥੇ ਪਵਿੱਤਰ ਆਸ਼ਰਮਾਂ ਵਿੱਚ ਸੁਣਦੇ ਰਹੇ, ਅਤੇ ਦੁਜਾ-ਜਨਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਖਾਸ ਤੌਰ 'ਤੇ ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਕਰਦੇ ਰਹੇ।
ਅਰ੍ਚਿਤਾਃ ਸਤਤਂ ਦੇਵਾਃ ਪੁष੍ਪੈਰਦ੍ਭਿਃ ਸਦਾ ਚ ਵਃ। ਯਥਾਲਬ੍ਧੈਰ੍ਮੂਲਫਲੈਃ ਪਿਤਰਸ਼੍ਚਾਪਿ ਤਰ੍ਪਿਤਾਃ
ਦੇਵਤੇ ਹਮੇਸ਼ਾ ਫੁੱਲਾਂ ਤੇ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਪੂਜੇ ਜਾਂਦੇ ਰਹੇ, ਅਤੇ ਤੁਹਾਡੀ ਵੀ ਜਿਹੜੇ ਮੂਲ-ਫਲ ਮਿਲੇ, ਉਹਨਾਂ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ ਗਈ; ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਤ੍ਰਿਪਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ।
ਪਰ੍ਵਤੇषੁ ਚ ਰਮ੍ਯੇषੁ ਸਰ੍ਵੇषੁ ਚ ਸਰਸ੍ਸੁ ਚ। ਉਦਧੌ ਚ ਮਹਾਪੁਣ੍ਯੇ ਸੂਪਸ੍ਪृष੍ਟਂ ਮਹਾਤ੍ਮਭਿਃ
ਸਾਰੇ ਸੁੰਦਰ ਪਹਾੜਾਂ, ਝੀਲਾਂ ਅਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਪਵਿੱਤਰ ਸਮੁੰਦਰ ਵਿੱਚ ਵੱਡੇ ਆਤਮਾ ਵਾਲੇ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕੀਤਾ।
ਇਲਾ ਸਰਸ੍ਵਤੀ ਸਿਨ੍ਧੁਰ੍ਯਮੁਨਾ ਨਰ੍ਮਦਾ ਤਥਾ। ਨਾਨਾਤੀਰ੍ਥੇषੁ ਰਮ੍ਯੇषੁ ਸੂਪਸ੍ਪृष੍ਟਂ ਸਹ ਦ੍ਵਿਜੈਃ
ਇਲਾ, ਸਰਸਵਤੀ, ਸਿੰਧੂ, ਯਮੁਨਾ, ਨਰਮਦਾ ਅਤੇ ਹੋਰ ਪਵਿੱਤਰ ਤੇ ਸੁਹਣੇ ਤੀਰਥਾਂ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਦੁਜਾ-ਜਨਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਦੇ ਰਹੇ।
ਗਙ੍ਗਾਦ੍ਵਾਰਮਤਿਕ੍ਰਮ੍ਯ ਬਹਵਃ ਪਰ੍ਵਤਾਃ ਸ਼ੁਭਾਃ। ਹਿਮਵਾਨ੍ਪਰ੍ਵਤਸ਼੍ਚੈਵ ਨਾਨਾਦ੍ਵਿਜਗਣਾਯੁਤਃ
ਗੰਗਾ ਦੇ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਤੋਂ ਅੱਗੇ ਕਈ ਚੰਗੇ ਪਹਾੜ ਵੇਖੇ ਗਏ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਹਿਮਵਾਨ ਪਹਾੜ ਵੀ ਸੀ, ਜੋ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਦੁਜਾ-ਜਨਾਂ ਦੇ ਸਮੂਹਾਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਵਿਸ਼ਾਲਾ ਬਦਰੀ ਦृष੍ਟਾ ਨਰਨਾਰਾਯਣਾਸ਼੍ਰਮਃ। ਦਿਵ੍ਯਪੁष੍ਕਰਿਣੀ ਦृष੍ਟਾ ਸਿਦ੍ਧਦੇਵਰ੍षਿਪੂਜਿਤਾ
ਵਿਸ਼ਾਲਾ ਤੇ ਬਦਰੀ ਵੀ ਵੇਖੀਆਂ ਗਈਆਂ, ਨਰਾ ਤੇ ਨਾਰਾਏਣ ਦਾ ਆਸ਼ਰਮ ਵੀ; ਅਤੇ ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ ਝੀਲ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਸਿੱਧ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਤੇ ਦੇਵਤੇ ਪੂਜਦੇ ਹਨ, ਵੀ ਵੇਖੀ ਗਈ।
ਯਥਾਕ੍ਰਮਵਿਸ਼ੇषੇਣ ਸਰ੍ਵਾਣ੍ਯਾਯਤਨਾਨਿ ਚ। ਦਰ੍ਸ਼ਿਤਾਨਿ ਦ੍ਵਿਜੇਨਦ੍ਰੇਣ ਲੋਮਸ਼ੇਨ ਮਹਾਤ੍ਮਨਾ
ਸਾਰੇ ਧਾਰਮਿਕ ਸਥਾਨ ਵੱਡੇ ਆਤਮਾ ਵਾਲੇ ਲੋਮਸ਼ ਰਿਸ਼ੀ ਅਤੇ ਇੰਦਰ ਦੁਜਾ-ਜਨ ਵੱਲੋਂ ਠੀਕ ਕ੍ਰਮ ਵਿੱਚ ਦਿਖਾਏ ਗਏ।
ਇਮਂ ਵੈਸ਼੍ਰਵਣਾਵਾਸਂ ਦੁਰ੍ਗਮਂ ਗਨ੍ਧਮਾਦਨਮ੍। ਕਥਂ ਭੀਮ ਗਮਿष੍ਯਾਮੋ ਮਤਿਰਤ੍ਰ ਵਿਧੀਯਤਾਮ੍
ਇਹ ਵੈਸ਼ਰਵਣ ਦਾ ਵਸਾ ਹੈ, ਗੰਧਮਾਦਨ ਪਹਾੜ ਬਹੁਤ ਔਖਾ ਹੈ; ਭੀਮ, ਅਸੀਂ ਕਿਵੇਂ ਅੱਗੇ ਵਧੀਏ? ਇੱਥੇ ਕੋਈ ਯੋਜਨਾ ਬਣਾਈ ਜਾਵੇ।
ਏਵਂ ਬ੍ਰੁਵਤਿ ਰਾਜੇਨ੍ਦ੍ਰੇ ਵਾਗੁਵਾਚਾਸ਼ਰੀਰਿਣੀ। ਨ ਸ਼ਕ੍ਯੋ ਦੁਰ੍ਗਮੋ ਗਨ੍ਤੁਂ ਪਰ੍ਵਤੋ ਗਨ੍ਧਮਾਦਨਃ
ਜਦੋਂ ਰਾਜਾ ਇੰਝ ਕਹਿ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਤਾਂ ਇੱਕ ਅਦ੍ਰਿਸ਼ਟ ਆਵਾਜ਼ ਆਈ: 'ਗੰਧਮਾਦਨ ਪਹਾੜ ਤੇ ਜਾਣਾ ਬਹੁਤ ਔਖਾ ਹੈ, ਉੱਥੇ ਨਹੀਂ ਜਾਇਆ ਜਾ ਸਕਦਾ।'
ਅਨਨੈਵ ਪਥਾ ਰਾਜਨ੍ਪ੍ਰਤਿਗਚ੍ਛ ਯਥਾਗਤਮ੍। ਨਰਨਾਰਾਯਣਸ੍ਥਾਨਂ ਬਦਰੀਤ੍ਯਭਿਵਿਸ਼੍ਰੁਤਮ੍
ਰਾਜਾ, ਜਿਥੋਂ ਆਏ ਹੋ, ਓਸੇ ਰਸਤੇ ਵਾਪਸ ਜਾਓ; ਨਰਾ ਤੇ ਨਾਰਾਏਣ ਦੇ ਸਥਾਨ, ਜੋ ਬਦਰੀ ਨਾਮ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ, ਉੱਥੇ ਜਾਓ।
ਤਸ੍ਮਾਦ੍ਯਾਸ੍ਯਸਿ ਕੌਨ੍ਤੇਯ ਸਿਦ੍ਧਚਾਰਣਸੇਵਿਤਮ੍। ਬਹੁਪੁष੍ਪਫਲਂ ਰਮ੍ਯਮਾਸ਼੍ਰਮਂ ਵृषਪਰ੍ਵਣਃ
ਉਥੋਂ, ਕੁੰਤੀਪੁੱਤਰ, ਤੂੰ ਵ੍ਰਿਸ਼ਪਰਵਨ ਦੇ ਆਸ਼ਰਮ ਜਾਵੇਂਗਾ, ਜੋ ਸਿੱਧ ਤੇ ਗਾਇਕਾਂ ਵੱਲੋਂ ਵਸਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਅਤੇ ਫੁੱਲ-ਫਲਾਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।
ਅਤਿਕ੍ਰਮ੍ਯ ਚ ਤਂ ਪਾਰ੍ਥ ਤ੍ਵਾਰ੍ष੍ਟਿषੇਣਾਸ਼੍ਰਮੇ ਵਸੇਃ। ਤਤੋ ਦ੍ਰਕ੍ਸ਼੍ਯਸਿ ਕੌਨ੍ਤੇਯ ਨਿਵੇਸ਼ਂ ਧਨਦਸ੍ਯ ਚ
ਉਸ ਆਸ਼ਰਮ ਨੂੰ ਪਾਰ ਕਰਕੇ, ਪਾਰਥਾ, ਤੂੰ ਅਰਸ਼ਟੀਸ਼ੇਣ ਦੇ ਆਸ਼ਰਮ ਵਿੱਚ ਰਹੇਂਗਾ; ਫਿਰ, ਕੁੰਤੀਪੁੱਤਰ, ਤੂੰ ਧਨਾਦਾ ਦਾ ਵਸਾ ਵੇਖੇਂਗਾ।
ਏਤਸ੍ਮਿਨ੍ਨਨ੍ਤਰੇ ਵਾਯੁਰ੍ਦਿਵ੍ਯਗਨ੍ਧਵਹਃ ਸ਼ੁਭਃ। ਭਨਃਪ੍ਰਹ੍ਲਾਦਨਃ ਸ਼ੀਤਃ ਪੁष੍ਪਵਰ੍षਂ ਵਵਰ੍ष ਵੈ
ਇਸ ਦੌਰਾਨ, ਇੱਕ ਪਵਿੱਤਰ ਹਵਾ, ਜੋ ਸੁਗੰਧਾਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਸੁਹਾਵਣੀ ਤੇ ਠੰਡੀ ਸੀ, ਵਹੀ ਅਤੇ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਵਰਖਾ ਹੋਈ।
ਤਚ੍ਛ੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਦਿਵ੍ਯਮਾਕਾਸ਼ਾਦ੍ਵਿਸ੍ਮਯਃ ਸਮਪਦ੍ਯਤ। ऋषੀਣਾਂ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਨਾਂ ਚ ਪਾਰ੍ਥਿਵਾਨਾਂ ਵਿਸ਼ੇषਤਃ
ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਰਿਸ਼ੀਆਂ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਅਤੇ ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਰਾਜਿਆਂ ਵਿੱਚ ਵੱਡਾ ਅਚੰਭਾ ਹੋ ਗਿਆ।
ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਤਨ੍ਮਹਦਾਸ਼੍ਚਰ੍ਯਂ ਦ੍ਵਿਜੋ ਧੌਮ੍ਯਸ੍ਤ੍ਵਭਾषਤ। ਨ ਸ਼ਕ੍ਯਮੁਤ੍ਤਰਂ ਗਨ੍ਤੁਂ ਪ੍ਰਤਿਗਚ੍ਛਾਮ ਪਾਣ੍ਡਵ
ਉਹ ਵੱਡਾ ਅਚੰਭਾ ਸੁਣ ਕੇ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਧੌਮਯਾ ਨੇ ਕਿਹਾ: 'ਉੱਤਰ ਵੱਲ ਹੋਰ ਜਾਣਾ ਸੰਭਵ ਨਹੀਂ, ਆਓ ਵਾਪਸ ਚਲੀਏ, ਪਾਂਡਵ।'
ਤਤੋ ਯੁਧਿष੍ਠਿਰੋ ਰਾਜਾ ਵਿਸ੍ਮਯੋਤ੍ਫੁਲ੍ਲਲੋਚਨਃ। [ਪ੍ਰਤ੍ਯਾਗਮ੍ਯ ਪੁਨਸ੍ਤਂ ਤੁ ਨਰਨਾਰਾਯਣਾਸ਼੍ਰਮਮ੍ ।।]
ਫਿਰ ਰਾਜਾ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ, ਜਿਸ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਅਚੰਭੇ ਨਾਲ ਖੁਲੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਸਨ, [ਮੁੜ ਕੇ ਨਰਾ ਤੇ ਨਾਰਾਏਣ ਦੇ ਆਸ਼ਰਮ ਵੱਲ ਆ ਗਿਆ।]
ਭੀਮਸੇਨਾਦਿਭਿਃ ਸਰ੍ਵੈਰ੍ਭ੍ਰਾਤृਭਿਃ ਪਰਿਵਾਰਿਤਃ। ਪਾਞ੍ਚਾਲ੍ਯਾ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੈਸ਼੍ਚੈਵ ਨ੍ਯਵਸਤ੍ਸੁਸੁਖਂ ਤਦਾ
ਭੀਮਸੇਨ ਤੇ ਹੋਰ ਸਾਰੇ ਭਰਾ, ਪਾਂਚਾਲੀ ਅਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਉਹ ਉਥੇ ਬਹੁਤ ਆਰਾਮ ਨਾਲ ਰਹਿ ਰਿਹਾ ਸੀ।
ਤਤਸ੍ਤਾਨ੍ਪਰਿਵਿਸ਼੍ਵਸ੍ਤਾਨ੍ਵਸਤਸ੍ਤਤ੍ਰ ਪਾਣ੍ਡਵਾਨ੍। [ਪਰ੍ਵਤੇਨ੍ਦ੍ਰੇ ਦ੍ਵਿਜੈਃ ਸਾਰ੍ਧਂ ਪਾਰ੍ਤਾਗਮਨਕਾਙ੍ਕ੍ਸ਼ਯਾ ।।]
ਉਸ ਵੱਡੇ ਪਹਾੜ 'ਤੇ, ਪਾਂਡਵ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਨਿਸ਼ਚਿੰਤ ਹੋ ਕੇ ਰਹਿ ਰਹੇ ਸਨ ਅਤੇ ਪਾਰਥ ਦੀ ਆਉਣ ਦੀ ਉਡੀਕ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ।
ਗਤੇषੁ ਤੇषੁ ਰਕ੍ਸ਼ਃਸੁ ਭੀਮਸੇਨਾਤ੍ਮਜੇऽਪਿ ਚ। ਰਹਿਤਾਨ੍ਮੀਮਸੇਨੇਨ ਕਦਾਚਿਤ੍ਤਾਨ੍ਯਦृਚ੍ਛਯਾ। ਜਹਾਰ ਧਰ੍ਮਰਾਜਂ ਵੈ ਯਮੌ ਕृष੍ਣਾਂ ਚ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਃ
ਜਦੋਂ ਰਾਖਸ਼ ਸਾਰੇ ਚਲੇ ਗਏ, ਭੀਮਸੇਨ ਦਾ ਪੁੱਤ ਵੀ ਉਥੋਂ ਦੂਰ ਹੋ ਗਿਆ, ਤੇ ਭੀਮਸੇਨ ਗੈਰਹਾਜ਼ਰ ਸੀ, ਤਦ ਇੱਕ ਰਾਖਸ਼ ਨੇ ਧਰਮਰਾਜ, ਦੋਹਾਂ ਜੁੜਵਾਂ ਤੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ (ਦ੍ਰੌਪਦੀ) ਨੂੰ ਫੜ ਲਿਆ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਨ੍ਕਥਂ ਧਰ੍ਮਰਾਜਂ ਯਮੌ ਕृष੍ਣਾਂ ਚ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਃ। ਜਹਾਰ ਚਿਤ੍ਰਂ ਭੀਮਸ਼੍ਚ ਗਤੋ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਕਣ੍ਟਕਃ। ਵਕ੍ਤੁਮਰ੍ਹਸਿ ਵਿਪ੍ਰਾਗ੍ਰ੍ਯ ਵ੍ਯਕ੍ਤਮੇਤਨ੍ਮਮਾऽਨਘ
ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਜੀ, ਰਾਖਸ਼ ਨੇ ਧਰਮਰਾਜ, ਜੁੜਵਾਂ ਤੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਨੂੰ ਕਿਵੇਂ ਫੜ ਲਿਆ? ਇਹ ਵੱਡੀ ਅਜੀਬ ਗੱਲ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਭੀਮ ਰਾਖਸ਼ ਦੀ ਸਮੱਸਿਆ ਹੱਲ ਕਰਨ ਗਿਆ ਸੀ। ਤੁਸੀਂ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਇਹ ਸਾਫ-ਸਾਫ ਦੱਸੋ।
ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੋ ਮਨ੍ਤ੍ਰਕੁਸ਼ਲਃ ਸਰ੍ਵਾਸ੍ਤ੍ਰੇष੍ਵਸ੍ਤ੍ਰਵਿਤ੍ਤਮਃ। ਇਤਿ ਬ੍ਰੁਵਨ੍ਪਾਣ੍ਡਵੇਯਾਨ੍ਪਰ੍ਯੁਪਾਸ੍ਤੇ ਸ੍ਮ ਨਿਤ੍ਯਦਾ । ਪਰੀਪ੍ਸਮਾਨਃ ਪਾਰ੍ਥਾਨਾਂ ਕਲਾਪਾਂਸ਼੍ਚ ਧਨੂਂषਿ ਚ
ਇੱਕ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਜੋ ਮੰਤਰਾਂ ਵਿਚ ਨਿਪੁੰਨ ਤੇ ਹਥਿਆਰਾਂ ਦੀ ਜਾਣਕਾਰੀ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਅੱਗੇ ਸੀ, ਪਾਂਡਵਾਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਦਾ ਰਹਿੰਦਾ ਸੀ, ਉਹ ਪਾਰਥਾਂ ਦੀ ਧਨੁਸ ਤੇ ਤੀਰ-ਕਵਰ ਦੇਖਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਦਾ ਸੀ।
ਅਨ੍ਤਰਂ ਸਂਪਰਿਪ੍ਰੇਪ੍ਸੁਰ੍ਦ੍ਰੌਪਦ੍ਯਾ ਹਰਣਂ ਪ੍ਰਤਿ। ਦੁष੍ਟਾਤ੍ਮਾ ਪਾਪਬੁਦ੍ਧਿਃ ਸ ਨਾਮ੍ਨਾ ਖ੍ਯਾਤੋ ਜਟਾਸੁਰਃ
ਦ੍ਰੌਪਦੀ ਨੂੰ ਚੁੱਕਣ ਦਾ ਮੌਕਾ ਲੱਭਣ ਦੀ ਚਾਹਤ ਰੱਖ ਕੇ, ਉਹ ਮਾੜੀ ਆਤਮਾ ਤੇ ਬੁਰੇ ਮਨ ਵਾਲਾ, ਜਿਸ ਦਾ ਨਾਮ ਜਟਾਸੁਰ ਸੀ, ਮੌਕਾ ਲੱਭਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ।
[ਪੋषਣਂ ਤਸ੍ ਰਾਜੇਨਦ੍ਰ ਚਕ੍ਰੇ ਪਾਣ੍ਡਵਨਨ੍ਦਨਃ। ਬੁਬੁਧੇ ਨ ਚ ਤਂ ਪਾਪਂ ਭਸ੍ਮਚ੍ਛਨ੍ਨਮਿਵਾਨਲਮ੍
ਪਾਂਡਵਾਂ ਦੇ ਪੁੱਤ ਨੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਸਮਝ ਕੇ, ਉਸ ਦੀ ਦੇਖਭਾਲ ਕੀਤੀ, ਪਰ ਉਸ ਮਾੜੇ ਨੂੰ ਪਛਾਣਿਆ ਨਹੀਂ, ਜਿਵੇਂ ਰਾਖ ਨਾਲ ਢੱਕੀ ਹੋਈ ਅੱਗ ਦਿਖਾਈ ਨਹੀਂ ਦਿੰਦੀ।
ਸ ਭੀਮਸੇਨੇ ਨਿष੍ਕ੍ਰਾਨ੍ਤੇ ਮृਗਯਾਰ੍ਥਮਰਿਂਦਮੇ। [ਘਟੋਤ੍ਕਚਂ ਸਾਨੁਚਰਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਵਿਪ੍ਰਦ੍ਰੁਤਂ ਦਿਸ਼ਃ
ਜਦੋਂ ਭੀਮਸੇਨ, ਜੋ ਦੁਸ਼ਮਨਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰਣ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਸ਼ਿਕਾਰ ਲਈ ਨਿਕਲ ਗਿਆ, ਤੇ ਘਟੋਤਕਚਾ ਆਪਣੇ ਸਾਥੀਆਂ ਸਮੇਤ ਚਲਾ ਗਿਆ, ਤਾਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਡਰ ਕੇ ਹਰ ਪਾਸੇ ਭੱਜ ਗਿਆ।
ਲੋਮਸ਼ਪ੍ਰਭृਤੀਂਸ੍ਤਾਂਸ੍ਤੁ ਮਹਰ੍षੀਸ਼੍ਚ ਸਮਾਹਿਤਾਨ੍। ਸ੍ਨਾਤੁਂ ਵਿਨਿਰ੍ਗਤਾਨ੍ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਪੁष੍ਪਾਰ੍ਥਂ ਚ ਤਪੋਧਨਾਨ੍]
ਲੋਮਸ਼ ਤੇ ਹੋਰ ਮਹਾਰਸ਼ੀਆਂ, ਜੋ ਮਨ ਲਾ ਕੇ ਫੁੱਲ ਚੁਣਨ ਜਾਂ ਨ੍ਹਾਉਣ ਲਈ ਨਿਕਲੇ ਸਨ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਦੇਖ ਕੇ, ਤਪਸੀ ਲੋਕ ਵੀ ਉਥੋਂ ਚਲੇ ਗਏ।
ਰੂਪਮਨ੍ਯਤ੍ਸਮਾਸ੍ਥਾਯ ਵਿਕृਤਂ ਭੈਰਵਂ ਮਹਤ੍। ਗृਹੀਤ੍ਵਾ ਸਰ੍ਵਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰਾਣਿ ਦ੍ਰੌਪਦੀਂ ਪਰਿਗृਹ੍ਯ ਚ। ਪ੍ਰਾਤਿष੍ਠਤ ਸੁਦੁष੍ਟਾਤ੍ਮਾ ਤ੍ਰੀਨ੍ਗृਹੀਤ੍ਵਾ ਚ ਪਾਣ੍ਡਵਾਨ੍
ਉਹ ਮਾੜੀ ਆਤਮਾ ਨੇ ਡਰਾਉਣੀ ਤੇ ਭਿਆਨਕ ਰੂਪ ਧਾਰ ਕੇ, ਸਾਰੇ ਹਥਿਆਰ ਫੜ ਲਏ, ਦ੍ਰੌਪਦੀ ਨੂੰ ਚੁੱਕ ਲਿਆ, ਤੇ ਤਿੰਨ ਪਾਂਡਵਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਫੜ ਕੇ ਉਥੋਂ ਚਲ ਪਿਆ।
[ਵਿਕ੍ਰਮ੍ਯ ਕੌਸ਼ਿਕਂ ਖਙ੍ਗਂ ਮੋਕ੍ਸ਼ਯਿਤ੍ਵਾ ਗ੍ਰਹਂ ਰਿਪੋਃ।] ਆਕ੍ਰਨ੍ਦਦ੍ਭੀਮਸੇਨ ਵੈ ਯੇਨ ਯਾਤੋ ਮਹਾਬਲਃ
ਭੀਮਸੇਨ ਨੇ ਕੌਸ਼ਿਕ ਤਲਵਾਰ ਨੂੰ ਵਿਰੋਧੀ ਦੇ ਹੱਥੋਂ ਛੁਡਾ ਕੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਚੀਖ ਸੁਣ ਕੇ, ਆਪਣੀ ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਉਥੇ ਪਹੁੰਚ ਗਿਆ।
ਤਮਬ੍ਰਵੀਦ੍ਧਰ੍ਮਰਾਜੋ ਹ੍ਰਿਯਮਾਣੋ ਯੁਧਿष੍ਠਿਰਃ। ਧਰ੍ਮਸ੍ਤੇ ਹੀਯਤੇ ਮੂਢ ਨ ਚੈਨਂ ਸਮਵੇਕ੍ਸ਼ਸੇ
ਜਦੋਂ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰਾ ਨੂੰ ਚੁੱਕ ਕੇ ਲਿਆ ਜਾ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਉਸ ਨੇ ਕਿਹਾ, 'ਮੂਰਖ, ਤੂੰ ਧਰਮ ਨੂੰ ਛੱਡ ਰਿਹਾ ਹੈਂ ਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਮੰਨਦਾ।'