ਯਤ੍ਨਵਾਨਪਿ ਤੁ ਸ਼੍ਰੀਮਾਁਲ੍ਲਾਙ੍ਗੂਲੋਦ੍ਧਰਣੇ ਤਤਃ। ਕਪੇਃ ਪਾਰ੍ਸ਼੍ਵਗਤੋ ਭੀਮਸ੍ਤਸ੍ਥੌ ਵ੍ਰੀਡਡਾਨਤਾਨਨਃ
ਪੂੰਛ ਉਠਾਉਣ ਲਈ ਪੂਰੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕੀਤੀ, ਪਰ ਭੀਮ ਵਾਨਰ ਦੇ ਪਾਸ ਖੜਾ, ਮੂੰਹ ਨਿਵਾ ਕੇ ਸ਼ਰਮ ਵਿੱਚ ਰਹਿ ਗਿਆ।
ਪ੍ਰਣਿਪਤ੍ਯ ਚ ਕੌਨ੍ਤੇਯਃ ਪ੍ਰਾਞ੍ਜਲਿਰ੍ਵਾਕ੍ਯਮਬ੍ਰਵੀਤ੍। ਪ੍ਰਸੀਦ ਕਪਿਸ਼ਾਰ੍ਦੂਲ ਦੁਰੁਕ੍ਤਂ ਕ੍ਸ਼ਮ੍ਯਤਾਂ ਮਮ
ਕੌਂਤੀ ਪੁੱਤਰ ਨੇ ਸਿਰ ਨਿਵਾ ਕੇ, ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ ਕਿਹਾ, 'ਕਿਰਪਾ ਕਰ, ਹੇ ਵਾਨਰਾਂ ਦੇ ਸ਼ੇਰ, ਮੇਰੀ ਕਠੋਰ ਗੱਲਾਂ ਨੂੰ ਮਾਫ ਕਰ।'
ਸਿਦ੍ਧੋ ਵਾ ਯਦਿ ਵਾ ਦੇਵੋ ਗਨ੍ਧਰ੍ਵੋ ਵਾऽਥ ਗੁਹ੍ਯਕਃ। ਪृष੍ਟਃ ਸਨ੍ਕੋ ਮਯਾ ਬ੍ਰੂਹਿ ਕਸ੍ਤ੍ਵਂ ਵਾਨਰਰੂਪਧृਤ੍
ਤੁਸੀਂ ਸਿੱਧ ਹੋ, ਦੇਵਤਾ ਹੋ, ਗੰਧਰਵ ਹੋ ਜਾਂ ਗੁਹ੍ਯਕ ਹੋ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਪੁੱਛ ਰਿਹਾ ਹਾਂ, ਦੱਸੋ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਕੌਣ ਹੋ, ਜੋ ਵਾਨਰ ਦਾ ਰੂਪ ਧਾਰਨ ਕਰਕੇ ਆਏ ਹੋ?
ਨ ਚੇਦ੍ਗੁਹ੍ਯਂ ਮਹਾਬਾਹੋ ਸ਼੍ਰੋਤਵ੍ਯਂ ਚੇਦ੍ਭਵੇਨ੍ਮਮ। ਸ਼ਿष੍ਯਵਤ੍ਤ੍ਵਾਂ ਤੁ ਪृਚ੍ਛਾਮਿ ਉਪਪਨ੍ਨੋऽਸ੍ਮਿ ਤੇऽਨਘ
ਜੇ ਇਹ ਗੁਪਤ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਹੇ ਮਹਾਬਾਹੁ, ਤੇ ਜੇ ਇਹ ਮੈਨੂੰ ਸੁਣਨ ਲਈ ਯੋਗ ਹੈ, ਤਾਂ ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਵਾਂਗ ਪੁੱਛਦਾ ਹਾਂ; ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੀ ਭਰੋਸੇਯੋਗ ਹਾਂ, ਹੇ ਨਿਰਦੋਸ਼।
ਯਤ੍ਤੇ ਮਮ ਪਰਿਜ੍ਞਾਨੇ ਕੌਤੂਹਲਮਰਿਂਦਮ। ਤਤ੍ਸਰ੍ਵਮਖਿਲੇਨ ਤ੍ਵਂ ਸ਼ृਣੁ ਪਾਣ੍ਡਵਨਨ੍ਦਨ
ਜੋ ਕੁਝ ਵੀ ਮੇਰੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਤੁਹਾਡੇ ਬਾਰੇ ਜਾਣਨ ਦੀ ਉਤਸੁਕਤਾ ਜਾਗੀ ਹੈ, ਹੇ ਸ਼ਤ੍ਰੂਆਂ ਨੂੰ ਵਸ਼ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਉਹ ਸਭ ਕੁਝ ਤੁਸੀਂ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੁਣੋ, ਹੇ ਪਾਂਡਵਾਂ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ।
ਅਹਂ ਕੇਸਰਿਣਃ ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰੇ ਵਾਯੁਨਾ ਜਗਦਾਯੁषਾ। ਜਾਤਃ ਕਮਲਪਤ੍ਰਾਕ੍ਸ਼ ਹਨੂਮਾਨ੍ਨਾਮ ਵਾਨਰਃ
ਮੈਂ ਵਾਨਰ ਹਾਂ, ਮੇਰਾ ਨਾਮ ਹਨੂਮਾਨ ਹੈ, ਹੇ ਕਮਲ-ਨੈਣ, ਮੈਂ ਕੇਸਰੀ ਦੇ ਘਰ ਵਿੱਚ, ਵਾਯੂ ਦੇ ਦਵਾਰਾ ਜਨਮਿਆ ਹਾਂ, ਜੋ ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਜੀਵਨ-ਸ਼ਕਤੀ ਹੈ।
ਸੂਰ੍ਯਪੁਤ੍ਰਂ ਚ ਸੁਗ੍ਰੀਵਂ ਸ਼ਕ੍ਰਪੁਤ੍ਰਂ ਚ ਵਾਲਿਨਮ੍। ਸਰ੍ਵਵਾਨਰਰਾਜਾਨੌ ਸਰ੍ਵਵਾਨਰਯੂਥਪਾਃ
ਸੂਰਜ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਸੁਗ੍ਰੀਵ ਅਤੇ ਇੰਦਰ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਵਾਲੀ, ਦੋਵੇਂ ਵਾਨਰਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਹਨ, ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਵਾਨਰਾਂ ਦੇ ਮੁਖੀ ਵੀ ਹਨ।
ਉਪਤਸ੍ਥੁਰ੍ਮਹਾਵੀਰ੍ਯਾ ਮਮ ਚਾਮਿਤ੍ਰਕਰ੍ਸ਼ਨ। ਸੁਗ੍ਰੀਵੇਣਾਭਵਤ੍ਪ੍ਰੀਤਿਰਨਿਲਸ੍ਯਾਗ੍ਨਿਨਾ ਯਥਾ
ਇਹ ਸਭ ਮਹਾਂਵੀਰ ਮੇਰੀ ਸੇਵਾ ਕਰਦੇ ਸਨ, ਹੇ ਸ਼ਤ੍ਰੂਆਂ ਨੂੰ ਵਸ਼ ਕਰਨ ਵਾਲੇ; ਸੁਗ੍ਰੀਵ ਨੂੰ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਐਸਾ ਪਿਆਰ ਸੀ, ਜਿਵੇਂ ਅੱਗ ਨੂੰ ਵਾਯੂ ਨਾਲ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਨਿਕृਤਃ ਸ ਤਤੋ ਭ੍ਰਾਤ੍ਰਾ ਕਸ੍ਮਿਂਸ਼੍ਚਿਤ੍ਕਾਰਣਾਨ੍ਤਰੇ। ऋਸ਼੍ਯਮੂਕੇ ਮਯਾ ਸਾਰ੍ਧਂ ਸੁਗ੍ਰੀਵੋ ਨ੍ਯਵਸਚ੍ਚਿਰਮ੍
ਫਿਰ, ਆਪਣੇ ਭਰਾ ਵੱਲੋਂ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਕਾਰਨ ਕਰਕੇ ਧੋਖਾ ਖਾ ਕੇ, ਸੁਗ੍ਰੀਵ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਰਿਸ਼ਯਮੂਕ ਪਹਾੜ 'ਤੇ ਲੰਬਾ ਸਮਾਂ ਰਹਿ ਗਿਆ।
ਅਥ ਦਾਸ਼ਰਥਿਰ੍ਵੀਰੋ ਰਾਮੋ ਨਾਮ ਮਹਾਬਲਃ। ਵਿष੍ਣੁਰ੍ਮਾਨੁषਰੂਪੇਣ ਚਚਾਰ ਵਸੁਧਾਤਲਮ੍
ਫਿਰ ਦਾਸਰਥੀ ਰਾਮ, ਜੋ ਮਹਾਬਲੀ ਹੈ, ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਮਨੁੱਖੀ ਰੂਪ ਵਿੱਚ, ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਆਇਆ।
ਸ ਪਿਤੁਃ ਪ੍ਰਿਯਮਨ੍ਵਿਚ੍ਛਨ੍ਸਹਭਾਰ੍ਯਃ ਸਹਾਨੁਜਃ। ਸਧਨੁਰ੍ਧਨ੍ਵਿਨਾਂਸ਼੍ਰੇष੍ਠੋ ਦਣ੍ਡਕਾਰਣ੍ਯਮਾਸ਼੍ਰਿਤਃ
ਉਹ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ ਲਈ, ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਅਤੇ ਛੋਟੇ ਭਰਾ ਦੇ ਨਾਲ, ਧਨੁਧਾਰੀ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਦੰਡਕ ਅਰਣ ਵਿੱਚ ਆ ਗਿਆ।
ਤਸ੍ਯ ਭਾਰ੍ਯਾ ਜਨਸ੍ਥਾਨਾਚ੍ਛਲੇਨਾਪਹृਤਾ ਬਲਾਤ੍। ਰਾਕ੍ਸ਼ਸੇਨ੍ਦ੍ਰੇਣ ਬਲਿਨਾ ਰਾਵਣੇਨ ਦੁਰਾਤ੍ਮਨਾ
ਉਸ ਦੀ ਪਤਨੀ ਜਨਸਥਾਨ ਤੋਂ ਚਲਾਕੀ ਅਤੇ ਜਬਰਦਸਤੀ ਨਾਲ, ਰਾਖਸ਼ਸਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਰਾਵਣ ਨੇ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ালী ਤੇ ਦੁਸ਼ਟ ਹੈ, ਅ攀ਕੜੀ।
ਸੁਵਰ੍ਣਰਤ੍ਨਚਿਤ੍ਰੇਣ ਮृਗਰੂਪੇਣ ਰਕ੍ਸ਼ਸਾ। ਵਞ੍ਚਯਿਤ੍ਵਾ ਨਰਵ੍ਯਾਘ੍ਰਂ ਮਾਰੀਚੇਨ ਤਦਾऽਨਘ
ਮਾਰੀਚ, ਜੋ ਸੋਨੇ ਤੇ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਹਿਰਨ ਬਣ ਕੇ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ੇਰ ਰਾਮ ਨੂੰ ਧੋਖਾ ਦੇ ਗਿਆ, ਹੇ ਨਿਰਦੋਸ਼।
ਹृਤਦਾਰਃ ਸਹ ਭ੍ਰਾਤ੍ਰਾ ਪਤ੍ਨੀਂ ਮਾਰ੍ਗਨ੍ਸ ਰਾਘਵਃ। ਦृष੍ਟਵਾਞ੍ਸ਼ੈਲਸ਼ਿਖਰੇ ਸੁਗ੍ਰੀਵਂ ਵਾਨਰਰ੍षਭਮ੍
ਪਤਨੀ ਨੂੰ ਗੁਆ ਕੇ, ਰਾਘਵ ਆਪਣੇ ਭਰਾ ਨਾਲ ਉਸ ਦੀ ਖੋਜ ਕਰਦਾ ਹੋਇਆ, ਪਹਾੜ ਦੀ ਚੋਟੀ 'ਤੇ ਵਾਨਰਾਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਸੁਗ੍ਰੀਵ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ।
ਤੇਨ ਤਸ੍ਯਾਭਵਤ੍ਸਖ੍ਯਂ ਰਾਘਵਸ੍ਯ ਮਹਾਤ੍ਮਨਃ। ਸ ਹਤ੍ਵਾ ਵਾਲਿਨਂ ਰਾਜ੍ਯੇ ਸੁਗ੍ਰੀਵਂ ਪ੍ਰਤ੍ਯਪਾਦਯਤ੍
ਉਸ ਨਾਲ, ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਰਾਘਵ ਦੀ ਮਿਤ੍ਰਤਾ ਹੋਈ; ਉਸ ਨੇ ਵਾਲੀ ਨੂੰ ਮਾਰ ਕੇ, ਸੁਗ੍ਰੀਵ ਨੂੰ ਰਾਜ ਮੁੜ ਦਿੱਤਾ।
ਸ ਰਾਜ੍ਯਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਸੁਗ੍ਰੀਵਃ ਸੀਤਾਯਾਃ ਪਰਿਮਾਰ੍ਗਣੇ। ਵਾਨਰਾਨ੍ਪ੍ਰੇषਯਾਮਾਸ ਸ਼ਤਸ਼ੋऽਥ ਸਹਸ੍ਰਸ਼ਃ
ਰਾਜ ਮਿਲਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਸੁਗ੍ਰੀਵ ਨੇ ਸੀਤਾ ਦੀ ਖੋਜ ਲਈ ਸੈਂਕੜਿਆਂ ਤੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਵਾਨਰ ਭੇਜੇ।
ਤਤੋ ਵਾਨਰਕੋਟੀਭਿਃ ਸਹਿਤੋऽਹਂ ਨਰਰ੍षਭ। ਸੀਤਾਂ ਮਾਰ੍ਗਨ੍ਮਹਾਬਾਹੋ ਪ੍ਰਸ੍ਥਿਤੋ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਂ ਦਿਸ਼ਮ੍
ਫਿਰ, ਹੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ੇਰ, ਮੈਂ ਲੱਖਾਂ ਵਾਨਰਾਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਮਹਾਬਾਹੁ ਹੋ ਕੇ, ਦੱਖਣ ਵੱਲ ਸੀਤਾ ਦੀ ਖੋਜ ਲਈ ਰਵਾਨਾ ਹੋਇਆ।
ਤਤਃ ਪ੍ਰਵृਤ੍ਤਿਃ ਸੀਤਾਯਾ ਗृਧ੍ਰੇਣ ਸੁਮਹਾਤ੍ਮਨਾ। ਸਂਪਾਤਿਨਾ ਸਮਾਖ੍ਯਾਤਾ ਰਾਵਣਸ੍ਯ ਨਿਵੇਸ਼ਨੇ
ਫਿਰ, ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਗਿੱਧ ਸੰਪਾਤੀ ਨੇ ਸਾਨੂੰ ਸੀਤਾ ਦੀ ਖਬਰ ਦਿੱਤੀ, ਕਿ ਉਹ ਰਾਵਣ ਦੇ ਮਹਿਲ ਵਿੱਚ ਹੈ।
ਤਤੋऽਹਂ ਕਾਰ੍ਯਸਿਦ੍ਧ੍ਯਰ੍ਥਂ ਰਾਮਸ੍ਯਾਕ੍ਲਿष੍ਟਕਰ੍ਮਣਃ। ਸ਼ਤਯੋਜਨਵਿਸ੍ਤਾਰਮਰ੍ਣਵਂ ਸਹਸਾ ਪ੍ਲੁਤਃ
ਫਿਰ, ਰਾਮ ਦੇ ਕੰਮ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਕਰਨ ਲਈ, ਜਿਸ ਦੇ ਕਰਤਬ ਨਿਰਵਿਗਨ ਹਨ, ਮੈਂ ਇੱਕ ਵਾਰ ਵਿੱਚ ਸੌ ਯੋਜਨ ਚੌੜਾ ਸਮੁੰਦਰ ਲੰਘ ਗਿਆ।
ਅਹਂ ਸ੍ਵਵੀਰ੍ਯਾਦੁਤ੍ਤੀਰ੍ਯ ਸਾਗਰਂ ਮਕਰਾਲਯਮ੍। ਸੁਤਾਂ ਜਨਕਰਾਜਸ੍ਯ ਸੀਤਾਂ ਸੁਰਰਸੁਤੋਪਮਾਮ੍
ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਬਲ ਨਾਲ ਮਕਰਾਂ ਵਾਲਾ ਸਮੁੰਦਰ ਪਾਰ ਕਰਕੇ, ਜਨਕ ਰਾਜ ਦੀ ਧੀ ਸੀਤਾ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ, ਜੋ ਦੇਵੀਆਂ ਵਾਂਗ ਹੈ।
ਦृष੍ਟਵਾਨ੍ਭਰਤਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਰਾਵਣਸ੍ਯ ਨਿਵੇਸ਼ਨੇ। ਸਮੇਤ੍ਯ ਤਾਮਹਂ ਦੇਵੀਂ ਵੈਦੇਹੀਂ ਰਾਘਵਪ੍ਰਿਯਾਮ੍
ਭਾਰਤਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ, ਮੈਂ ਰਾਵਣ ਦੇ ਮਹਲ ਵਿੱਚ ਰਾਘਵ ਨੂੰ ਪਿਆਰੀ ਵੈਦੇਹੀ ਦੇਵੀ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ ਤੇ ਉਸ ਨਾਲ ਮਿਲਿਆ।
ਦਗ੍ਧ੍ਵਾ ਲਙ੍ਕਾਮਸ਼ੇषੇਣ ਸਾਦृਪ੍ਰਾਕਾਰਤੋਰਣਾਮ੍। ਪ੍ਰਤ੍ਯਾਗਤਸ਼੍ਚਾਸ੍ਯ ਪੁਨਰ੍ਨਾਮ ਤਤ੍ਰਪ੍ਰਕਾਸ਼੍ਯ ਵੈ
ਲੰਕਾ ਨੂੰ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਉਸ ਦੀਆਂ ਕੰਧਾਂ ਤੇ ਦਰਵਾਜਿਆਂ ਸਮੇਤ ਸਾੜ ਕੇ, ਮੈਂ ਵਾਪਸ ਆਇਆ ਤੇ ਉਥੇ ਆਪਣਾ ਨਾਮ ਖੁਲ੍ਹ ਕੇ ਦੱਸਿਆ।
ਮਦ੍ਵਾਕ੍ਯਂ ਚਾਵਧਾਰ੍ਯਾਸ਼ੁ ਰਾਮੋ ਰਾਜੀਵਲੋਚਨਃ। ਅਬਦ੍ਧਪੂਰ੍ਵਮਨ੍ਯੈਸ਼੍ਚ ਬਦ੍ਧ੍ਵਾ ਸੇਤੁਂ ਮਹੋਦਧੌ। ਵृਤੋ ਵਾਨਰਕੋਟੀਭਿਃ ਸਮੁਤ੍ਤੀਰ੍ਣੋ ਮਹਾਰ੍ਣਵਮ੍
ਰਾਜੀਵ-ਅੱਖਾਂ ਵਾਲਾ ਰਾਮ ਮੇਰੀ ਗੱਲ ਨੂੰ ਤੁਰੰਤ ਸਮਝ ਗਿਆ। ਹੋਰ ਕਿਸੇ ਨੇ ਕਦੇ ਨਾ ਬਣਾਇਆ ਸੀ, ਪਰ ਰਾਮ ਨੇ ਮਹਾਂ ਸਮੁੰਦਰ 'ਤੇ ਪੁਲ ਬਣਾਇਆ, ਤੇ ਲੱਖਾਂ ਵਾਨਰਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰ ਕੇ ਸਮੁੰਦਰ ਪਾਰ ਕਰ ਗਿਆ।
ਤਤੋ ਰਰਾਮੇਣ ਵੀਰ੍ਯੇਣ ਹਤ੍ਵਾ ਤਾਨ੍ਸਰ੍ਵਰਾਕ੍ਸ਼ਸਾਨ੍। ਰਣੇ ਤੁ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਗਣਂ ਰਾਵਣਂ ਲੋਕਰਾਵਣਮ੍
ਫਿਰ ਰਾਮ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ, ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਰਾਵਣ ਤੇ ਉਸ ਦੇ ਸਾਰੇ ਰਾਕਸ਼ਸ ਮਾਰੇ ਗਏ, ਜੋ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਡਰ ਦਾ ਕਾਰਨ ਸੀ।
ਨਿਸ਼ਾਚਰੇਨਦ੍ਰਂ ਹਤ੍ਵਾ ਤੁ ਸਭ੍ਰਾਤृਸੁਤਬਾਨ੍ਧਵਮ੍। ਰਾਜ੍ਯੇऽਭਿषਿਚ੍ਯ ਲਙ੍ਕਾਯਾਂ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸੇਨ੍ਦ੍ਰਂ ਵਿਭੀषਣਮ੍
ਰਾਤ ਨੂੰ ਘੁੰਮਣ ਵਾਲਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਨੂੰ, ਉਸ ਦੇ ਭਰਾ, ਪੁੱਤਰ ਤੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਸਮੇਤ ਮਾਰ ਕੇ, ਰਾਮ ਨੇ ਲੰਕਾ ਵਿੱਚ ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਵਿਭੀਸ਼ਣ ਨੂੰ ਰਾਜਗੱਦੀ 'ਤੇ ਬਠਾ ਦਿੱਤਾ।
ਧਾਰ੍ਮਿਕਂ ਭਕ੍ਤਿਮਨ੍ਤਂ ਚ ਭਕ੍ਤਾਨੁਗਤਵਤ੍ਸਲਃ। ਪ੍ਰਤ੍ਯਾਹृਤ੍ਯ ਤਤਃ ਸੀਤਾਂ ਨष੍ਟਾਂ ਵੇਦਸ਼੍ਰੁਤਿਂ ਯਥਾ
ਧਰਮ ਵਾਲਾ ਤੇ ਭਗਤਾਂ ਨੂੰ ਪਿਆਰ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਰਾਮ, ਫਿਰ ਗੁੰਮ ਹੋਈ ਸੀਤਾ ਨੂੰ ਵਾਪਸ ਲਿਆਇਆ, ਜਿਵੇਂ ਗੁੰਮ ਹੋਈ ਵੇਦ-ਵਾਣੀ ਮਿਲ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਤਯੈਵ ਸਹਿਤਃ ਸਾਧ੍ਵ੍ਯਾ ਪਤ੍ਨ੍ਯਾ ਰਾਮੋ ਮਹਾਯਸ਼ਾਃ। ਗਤ੍ਵਾ ਤਤੋऽਤਿਤ੍ਵਰਿਤਃ ਸ੍ਵਾਂ ਪੁਰੀਂ ਰਘੁਨਨ੍ਦਨਃ। ਅਧ੍ਯਾਵਸਤ੍ਤਤੋऽਯੋਧ੍ਯਾਮਯੋਧ੍ਯਾਂ ਦ੍ਵਿषਤਾਂ ਪ੍ਰਭੁਃ
ਉਸ ਸਾਧਵੀ ਪਤਨੀ ਦੇ ਨਾਲ, ਮਹਾਨ ਯਸ਼ ਵਾਲਾ ਰਘੁਕੁਲ ਦਾ ਰਾਮ, ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਆਪਣੀ ਨਗਰ ਵਾਪਸ ਗਿਆ ਤੇ ਫਿਰ ਅਯੋਧਿਆ 'ਤੇ ਰਾਜ ਕੀਤਾ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਕੋਈ ਵੈਰੀ ਜਿੱਤ ਨਾ ਸਕਿਆ।
ਤਤਃ ਪ੍ਰਤਿष੍ਠਿਤੋ ਰਾਜ੍ਯੇ ਰਾਮੋ ਨृਪਤਿਸਤ੍ਤਮਃ। ਵਰਂ ਮਯਾ ਯਾਚਿਤੋऽਸੌ ਰਾਮੋ ਰਾਜੀਵਲੋਚਨਃ
ਫਿਰ ਰਾਮ, ਰਾਜਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ, ਰਾਜ ਵਿੱਚ ਸਥਾਪਿਤ ਹੋਇਆ। ਮੈਂ ਰਾਜੀਵ-ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੇ ਰਾਮ ਤੋਂ ਇੱਕ ਵਰ ਮੰਗਿਆ।
ਯਾਵਦ੍ਰਾਮਕਥੇਯਂ ਤੇ ਭਵੇਲ੍ਲੋਕੇषੁ ਸ਼ਤ੍ਰੁਹਨ੍। ਤਾਵਜ੍ਜੀਵੇਯਮਿਤ੍ਯੇਵਂ ਤਥਾऽਸ੍ਤ੍ਵਿਤਿ ਚ ਸੋਬ੍ਰਵੀਤ੍
ਜਦ ਤਕ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਰਾਮ ਦੀ ਇਹ ਕਥਾ ਰਹੇ, ਵੈਰੀਆਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਤਦ ਤਕ ਮੈਂ ਜੀਵਾਂ — ਐਸਾ ਮੈਂ ਮੰਗਿਆ, ਤੇ ਰਾਮ ਨੇ ਮੰਨ ਲਿਆ।
ਸੀਤਾਪ੍ਰਸਾਦਾਚ੍ਚ ਸਦਾ ਮਾਮਿਹਸ੍ਥਮਰਿਂਦਮ। ਉਪਤਿष੍ਠਨ੍ਤਿ ਦਿਵ੍ਯਾ ਹਿ ਭੋਗਾ ਭੀਮ ਯਥੇਪ੍ਸਿਤਾਃ
ਸੀਤਾ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ, ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਵਸ਼ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਇੱਥੇ ਮੈਨੂੰ ਚਾਹੀਦੇ ਅਸਮਾਨੀ ਸੁਖ ਸਦਾ ਮਿਲਦੇ ਹਨ।