ਤਤ ਆਹੂਯ ਪੁਤ੍ਰਂ ਸ੍ਵਂ ਜਰਤ੍ਕਾਰੁਰ੍ਭੁਜਂਗਮਾ। ਵਾਸੁਕੇਰ੍ਨਾਗਰਾਜਸ੍ਯ ਵਚਨਾਦਿਦਮਬ੍ਰਵੀਤ੍
ਫਿਰ, ਵਾਸੁਕੀ ਦੇ ਹੁਕਮ ਤੇ, ਸੱਪ-ਇਸਤਰੀ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤ ਜਰਤਕਾਰੂ ਨੂੰ ਬੁਲਾਇਆ ਤੇ ਇਹ ਗੱਲ ਆਖੀ।
ਅਹਂ ਤਵ ਪਿਤੁਃ ਪੁਤ੍ਰ ਭ੍ਰਾਤ੍ਰਾ ਦਤ੍ਤਾ ਨਿਮਿਤ੍ਤਤਃ। ਕਾਲਃ ਸ ਚਾਯਂ ਸਂਪ੍ਰਾਪ੍ਤਸ੍ਤਤ੍ਕੁਰੁष੍ਵ ਯਥਾਤਥਮ੍
"ਪੁੱਤ, ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਪਿਤਾ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਭਰਾ ਵਲੋਂ ਇੱਕ ਮਕਸਦ ਲਈ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਸੀ; ਹੁਣ ਉਹ ਸਮਾਂ ਆ ਗਿਆ ਹੈ—ਜੋ ਕਰਨਾ ਹੈ, ਕਰ।"
ਕਿਂਨਿਮਿਤ੍ਤਂ ਮਮ ਪਿਤੁਰ੍ਦਤ੍ਤਾ ਤ੍ਵਂ ਮਾਤੁਲੇਨ ਮੇ। ਤਨ੍ਮਮਾਚਕ੍ਸ਼੍ਵ ਤਤ੍ਤ੍ਵੇਨ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਕਰ੍ਤਾऽਸ੍ਮਿ ਤਤ੍ਤਥਾ
"ਮੇਰੇ ਮਾਮਾ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਤੇਰੇ ਪਿਤਾ ਨੂੰ ਕਿਸ ਮਕਸਦ ਲਈ ਦਿੱਤਾ ਸੀ? ਮੈਨੂੰ ਸੱਚ ਸੱਚ ਦੱਸ, ਸੁਣ ਕੇ ਮੈਂ ਉਹੀ ਕਰਾਂਗਾ।"
ਤਤ ਆਚष੍ਟ ਸਾ ਤਸ੍ਮੈ ਬਾਨ੍ਧਵਾਨਾਂ ਹਿਤੈषਿਣੀ। ਭਗਿਨੀ ਨਾਗਰਾਜਸ੍ਯ ਜਰਤ੍ਕਾਰੁਰਵਿਕ੍ਲਬਾ
ਫਿਰ, ਆਪਣੇ ਪਰਿਵਾਰ ਦੀ ਭਲਾਈ ਚਾਹੁਣ ਵਾਲੀ, ਨਾਗਰਾਜ ਦੀ ਭੈਣ, ਜਰਤਕਾਰੂ, ਨਿਡਰ ਹੋ ਕੇ, ਉਹ ਸਾਰੀ ਗੱਲ ਉਸ ਨੂੰ ਸਮਝਾ ਦਿੱਤੀ।
ਪਨ੍ਨਗਾਨਾਮਸ਼ੇषਾਣਾਂ ਮਾਤਾ ਕਦ੍ਰੂਰਿਤਿ ਸ਼੍ਰੁਤਾ। ਤਯਾ ਸ਼ਪ੍ਤਾ ਰੁषਿਤਯਾ ਸੁਤਾ ਯਸ੍ਮਾਨ੍ਨਿਬੋਧ ਤਤ੍
ਸੱਪਾਂ ਦੀ ਮਾਂ ਕਦਰੂ ਦੇ ਨਾਮ ਨਾਲ ਜਾਣੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਸੁਣ, ਉਸ ਨੇ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੂੰ ਕਿਉਂ ਸ਼ਾਪ ਦਿੱਤਾ, ਇਹ ਮੈਂ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ।
ਉਚ੍ਚੈਃ ਸ਼੍ਰਵਾਃ ਸੋऽਸ਼੍ਵਰਾਜੋ ਯਨ੍ਮਿਥ੍ਯਾ ਨ ਕृਤੋ ਮਮ। ਵਿਨਤਾਰ੍ਥਾਯ ਪਣਿਤੇ ਦਾਸਭਾਵਾਯ ਪੁਤ੍ਰਕਾਃ
ਉੱਚੈਸ਼ਰਵਾ, ਜੋ ਘੋੜਿਆਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਹੈ, ਉਹ ਮੇਰੇ ਵਲੋਂ ਝੂਠੀ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਨਹੀਂ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ। ਮੇਰੇ ਪੁੱਤਰ ਵਿਨਤਾ ਦੀ ਖਾਤਰ ਜੂਏ ਵਿੱਚ ਰੱਖੇ ਗਏ, ਤਾਂ ਜੋ ਉਹ ਦਾਸ ਬਣ ਜਾਣ।
ਜਨਮੇਜਯਸ੍ਯ ਵੋ ਯਜ੍ਞੇ ਧਕ੍ਸ਼੍ਯਤ੍ਯਨਿਲਸਾਰਥਿਃ। ਤਤ੍ਰ ਪਞ੍ਚਤ੍ਵਮਾਪਨ੍ਨਾਃ ਪ੍ਰੇਤਲੋਕਂ ਗਮਿष੍ਯਥ
ਜਨਮੇਜਯ ਦੇ ਯਜਨ ਵਿੱਚ, ਹਵਾ ਦੇ ਰਥਵਾਨ ਵਲੋਂ ਤੁਸੀਂ ਸੜ ਜਾਵੋਗੇ। ਉਥੇ ਤੁਸੀਂ ਮਰ ਕੇ ਪਰੇਤ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਚਲੇ ਜਾਵੋਗੇ।
ਤਾਂ ਚ ਸ਼ਪ੍ਤਵਤੀਂ ਦੇਵਃ ਸਾਕ੍ਸ਼ਾਲ੍ਲੋਕਪਿਤਾਮਹਃ। ਏਵਮਸ੍ਤ੍ਵਿਤਿ ਤਦ੍ਵਾਕ੍ਯਂ ਪ੍ਰੋਵਾਚਾਨੁ ਮੁਮੋਦ ਚ
ਜੋ ਸ਼ਾਪ ਦਿੱਤਾ ਸੀ, ਉਸ ਨੂੰ ਸਿੱਧਾ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਪਿਤਾਮਹ ਦੇਵਤਾ ਨੇ ਕਹਿਆ, 'ਇਹ ਹੋਵੇ', ਅਤੇ ਉਹ ਉਸ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਗਿਆ।
ਵਾਸੁਕਿਸ਼੍ਚਾਪਿ ਤਚ੍ਛ੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਪਿਤਾਮਹਵਚਸ੍ਤਦਾ। ਅਮृਤੇ ਮਥਿਤੇ ਤਾਤ ਦੇਵਾਞ੍ਛਰਣਮੀਯਿਵਾਨ੍
ਵਾਸੁਕੀ ਨੇ, ਪਿਤਾਮਹ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਜਦੋਂ ਅਮ੍ਰਿਤ ਮਥਿਆ ਗਿਆ, ਤਾਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਚਰਨਾਂ ਵਿੱਚ ਆਸਰਾ ਲਿਆ।
ਸਿਦ੍ਧਾਰ੍ਥਾਸ਼੍ਚ ਸੁਰਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯਾਮृਤਮਨੁਤ੍ਤਮਮ੍। ਭ੍ਰਾਤਰਂ ਮੇ ਪੁਰਸ੍ਕृਤ੍ਯ ਪਿਤਾਮਹਮੁਪਾਗਮਨ੍
ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ, ਉੱਤਮ ਅਮ੍ਰਿਤ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਕੇ, ਆਪਣਾ ਮਨੋਰਥ ਪੂਰਾ ਕਰ ਲਿਆ। ਮੇਰੇ ਭਰਾ ਨੂੰ ਅੱਗੇ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਪਿਤਾਮਹ ਕੋਲ ਆਏ।
ਤੇ ਤਂ ਪ੍ਰਸਾਦਯਾਮਾਸੁਃ ਸੁਰਾਃ ਸਰ੍ਵੇऽਬ੍ਜਸਂਭਵਮ੍। ਰਾਜ੍ਞਾ ਵਾਸੁਕਿਨਾ ਸਾਰ੍ਧਂ ਸ਼ਾਪੋऽਸੌਨ ਭਵੇਦਿਤਿ
ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ, ਰਾਜਾ ਵਾਸੁਕੀ ਦੇ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਕਮਲ ਤੋਂ ਜਨਮੇ ਪਿਤਾਮਹ ਨੂੰ ਰਾਜੀ ਕਰਨ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕੀਤੀ, ਤਾਂ ਜੋ ਸ਼ਾਪ ਲਾਗੂ ਨਾ ਹੋਵੇ।
ਵਾਸੁਕਿਰ੍ਨਾਗਰਾਜੋऽਯਂ ਦੁਃਖਿਤੋ ਜ੍ਞਾਤਿਕਾਰਣਾਤ੍। ਅਭਿਸ਼ਾਪਃ ਸ ਮਾਤੁਸ੍ਤੁ ਭਗਵਨ੍ਨ ਭਵੇਤ੍ਕਥਮ੍
ਵਾਸੁਕੀ, ਸੱਪਾਂ ਦਾ ਰਾਜਾ, ਆਪਣੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਦੀ ਚਿੰਤਾ ਕਰਕੇ ਦੁਖੀ ਸੀ। ਭਗਵਾਨ, ਉਸ ਦੀ ਮਾਂ ਦਾ ਸ਼ਾਪ ਕਿਵੇਂ ਨਾ ਹੋਵੇ, ਇਹ ਦੱਸੋ।
ਜਰਤ੍ਕਾਰੁਰ੍ਜਰਤ੍ਕਾਰੁਂ ਯਾਂ ਭਾਰ੍ਯਾਂ ਸਮਵਾਪ੍ਸ੍ਯਤਿ। ਤਤ੍ਰ ਜਾਤੋ ਦ੍ਵਿਜਃ ਸ਼ਾਪਾਨ੍ਮੋਕ੍ਸ਼ਯਿष੍ਯਤਿ ਪਨ੍ਨਗਾਨ੍
ਜਦੋਂ ਜਰਤਕਾਰੁ, ਜਰਤਕਾਰੁ ਨਾਮ ਦੀ ਪਤਨੀ ਲਏਗਾ, ਤਾਂ ਉਥੇ ਇੱਕ ਦੁਜਾ ਜਨਮ ਲਵੇਗਾ ਜੋ ਸੱਪਾਂ ਨੂੰ ਸ਼ਾਪ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਕਰੇਗਾ।
ਏਤਚ੍ਛ੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਤੁ ਵਚਨਂ ਵਾਸੁਕਿਃ ਪਨ੍ਨਗੋਤ੍ਤਮਃ। ਪ੍ਰਾਦਾਨ੍ਮਾਮਮਰਪ੍ਰਖ੍ਯ ਤਵ ਪਿਤ੍ਰੇ ਮਹਾਤ੍ਮਨੇ
ਇਹ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਵਾਸੁਕੀ, ਸੱਪਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਮੈਨੂੰ ਤੇਰੇ ਮਹਾਨ ਪਿਤਾ ਨੂੰ ਦੇ ਦਿੱਤਾ, ਜਿਵੇਂ ਮੈਂ ਅਮਰ ਹੋਵਾਂ।
ਪ੍ਰਾਗੇਵਾਨਾਗਤੇ ਕਾਲੇ ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਤ੍ਵ ਮਯ੍ਯਜਾਯਥਾਃ। ਅਯਂ ਸ ਕਾਲਃ ਸਂਪ੍ਰਾਪ੍ਤੋ ਭਯਾਨ੍ਨਸ੍ਤ੍ਰਾਤੁਮਰ੍ਹਸਿ
ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਸਮਾਂ ਆਉਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਤੂੰ ਮੇਰੇ ਵਲੋਂ ਜਨਮ ਲਿਆ। ਹੁਣ ਉਹ ਸਮਾਂ ਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਤੂੰ ਸਾਨੂੰ ਡਰ ਤੋਂ ਬਚਾ।
ਭ੍ਰਾਤਰਂ ਚਾਪਿ ਮੇ ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਤ੍ਰਾਤੁਮਰ੍ਹਸਿ ਪਾਵਕਾਤ੍। ਨ ਮੋਘਂ ਤੁ ਕृਤਂ ਤਤ੍ਸ੍ਯਾਦ੍ਯਦਹਂ ਤਵ ਧੀਮਤੇ। ਪਿਤ੍ਰੇ ਦਤ੍ਤਾ ਵਿਮੋਕ੍ਸ਼ਾਰ੍ਥਂ ਕਥਂ ਵਾ ਪੁਤ੍ਰ ਮਨ੍ਯਸੇ
ਇਸ ਕਰਕੇ, ਤੂੰ ਮੇਰੇ ਭਰਾ ਨੂੰ ਅੱਗ ਤੋਂ ਬਚਾ। ਤੇਰੇ ਬੁਧੀਮਾਨ ਪਿਤਾ ਵਲੋਂ ਦਿੱਤਾ ਵਾਅਦਾ ਵਿਅਰਥ ਨਾ ਹੋਵੇ। ਉਹ ਤੈਨੂੰ ਸਾਡੇ ਮੁਕਤੀ ਲਈ ਦਿੱਤਾ ਸੀ—ਪੁੱਤਰ, ਤੂੰ ਕੀ ਸੋਚਦਾ ਹੈਂ?
ਏਵਮੁਕ੍ਤਸ੍ਤਥੇਤ੍ਯੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਸਾਸ੍ਤੀਕੋ ਮਾਤਰਂ ਤਦਾ। ਅਬ੍ਰਵੀਦ੍ਦੁਃਖਸਂਤਪ੍ਤਂ ਵਾਸੁਕਿਂ ਜੀਵਯਨ੍ਨਿਵ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੁਣ ਕੇ, ਆਸਤਿਕ ਨੇ ਕਿਹਾ, 'ਜਿਵੇਂ ਤੁਸੀਂ ਚਾਹੋ', ਅਤੇ ਫਿਰ ਆਪਣੀ ਮਾਂ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, ਦੁਖੀ ਵਾਸੁਕੀ ਨੂੰ ਦਿਲਾਸਾ ਦਿੰਦੇ ਹੋਏ, ਜਿਵੇਂ ਉਸ ਨੂੰ ਜੀਵਨ ਦੇ ਰਿਹਾ ਹੋਵੇ।
ਅਹਂ ਤ੍ਵਾਂ ਮੋਕ੍ਸ਼ਯਿष੍ਯਾਮਿ ਵਾਸੁਕੇ ਪਨ੍ਨਗੋਤ੍ਤਮ। ਤਸ੍ਮਾਚ੍ਛਾਪਾਨ੍ਮਹਾਸਤ੍ਤ੍ਵ ਸਤ੍ਯਮੇਤਦ੍ਬ੍ਰਵੀਮਿ ਤੇ
ਵਾਸੁਕੀ, ਸੱਪਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਸ਼ਾਪ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਕਰਾਂਗਾ। ਇਸ ਲਈ, ਮਹਾਨ ਜੀਵ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਸੱਚ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ।
ਭਵ ਸ੍ਵਸ੍ਥਮਨਾ ਨਾਗ ਨ ਹਿ ਤੇ ਵਿਦ੍ਯਤੇ ਭਯਮ੍। ਪ੍ਰਯਤਿष੍ਯੇ ਤਥਾ ਰਾਜਨ੍ਯਥਾ ਸ਼੍ਰੇਯੋ ਭਵਿष੍ਯਤਿ
ਸੱਪ, ਆਪਣਾ ਮਨ ਸ਼ਾਂਤ ਰੱਖ। ਤੈਨੂੰ ਕੋਈ ਡਰ ਨਹੀਂ। ਮੈਂ ਐਸਾ ਯਤਨ ਕਰਾਂਗਾ ਕਿ ਰਾਜਾ ਦਾ ਯਜਨ ਤੇਰੇ ਭਲੇ ਲਈ ਹੋਵੇ।
ਨ ਮੇ ਵਾਗਨृਤਂ ਪ੍ਰਾਹ ਸ੍ਵੈਰੇष੍ਵਪਿ ਕੁਤੋऽਨ੍ਯਥਾ। ਤਂ ਵੈ ਨृਪਵਰਂ ਗਤ੍ਵਾ ਦੀਕ੍ਸ਼ਿਤਂ ਜਨਮੇਜਯਮ੍
ਮੇਰੀ ਗੱਲ ਕਦੇ ਝੂਠ ਨਹੀਂ ਹੋਈ, ਆਪਣੇ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਵੀ ਨਹੀਂ। ਫਿਰ ਹੋਰ ਕਿਵੇਂ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ? ਮੈਂ ਜਨਮੇਜਯ, ਜੋ ਯਜਨ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਉਸ ਮਹਾਨ ਰਾਜਾ ਕੋਲ ਜਾਵਾਂਗਾ।
ਵਾਗ੍ਭਿਰ੍ਮਙ੍ਗਲਯੁਕ੍ਤਾਭਿਸ੍ਤੋषਯਿष੍ਯੇऽਦ੍ਯ ਮਾਤੁਲ। ਯਥਾ ਸ ਯਜ੍ਞੋ ਨृਪਤੇਰ੍ਨਿਵਤ੍ਰਿष੍ਯਤਿ ਸਤ੍ਤਮ
ਅੱਜ ਮੈਂ ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਸ਼ੁਭ ਸ਼ਬਦਾਂ ਨਾਲ ਰਾਜੀ ਕਰਾਂਗਾ, ਮਾਮਾ, ਤਾਂ ਜੋ ਉਸ ਮਹਾਨ ਰਾਜਾ ਦਾ ਯਜਨ ਰੁਕ ਜਾਵੇ।
ਸ ਸਂਭਾਵਯ ਨਾਗੇਨ੍ਦ੍ਰ ਮਯਿ ਸਰ੍ਵਂ ਮਹਾਮਤੇ। ਨ ਤੇ ਮਯਿ ਮਨੋ ਜਾਤੁ ਮਿਥ੍ਯਾ ਭਵਿਤੁਮਰ੍ਹਤਿ
ਹੇ ਮਹਾਨ ਬੁਧੀ ਵਾਲੇ ਸੱਪ ਰਾਜਾ, ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਪੂਰਾ ਭਰੋਸਾ ਰੱਖ। ਤੇਰਾ ਮਨ ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਕਦੇ ਵੀ ਸ਼ੱਕ ਨਾ ਕਰੇ।
ਆਸ੍ਤੀਕ ਪਰਿਘੂਰ੍ਣਾਮਿ ਹृਦਯਂ ਮੇ ਵਿਦੀਰ੍ਯਤੇ। ਦਿਸ਼ੋ ਨ ਪ੍ਰਤਿਜਾਨਾਮਿ ਬ੍ਰਹ੍ਮਦਣ੍ਡਨਿਪੀਡਿਤਃ
ਆਸਤਿਕ, ਮੇਰਾ ਦਿਲ ਥਰਥਰਾ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਟੁੱਟ ਰਿਹਾ ਹੈ; ਮੈਂ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਨਹੀਂ ਪਛਾਣ ਸਕਦਾ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੀ ਸਜ਼ਾ ਨਾਲ ਪੀੜਤ ਹੋਇਆ ਹਾਂ।
ਨ ਸਨ੍ਤਾਪਸ੍ਤ੍ਵਯਾ ਕਾਰ੍ਯਃ ਕਥਂਚਿਤ੍ਪਨ੍ਨਗੋਤ੍ਤਮ। ਪ੍ਰਦੀਪ੍ਤਾਗ੍ਨੇਃ ਸਮੁਤ੍ਪਨ੍ਨਂ ਨਾਸ਼ਯਿष੍ਯਾਮਿ ਤੇ ਭਯਮ੍
ਤੂੰ ਕਿਸੇ ਵੀ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਚਿੰਤਾ ਨਾ ਕਰ, ਸੱਪਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ; ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਅੱਗ ਤੋਂ ਉਪਜੇ ਡਰ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰ ਦਿਆਂਗਾ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਦਣ੍ਡਂ ਮਹਾਘੋਰਂ ਕਾਲਾਗ੍ਨਿਸਮਤੇਜਸਮ੍। ਨਾਸ਼ਯਿष੍ਯਾਮਿ ਮਾऽਤ੍ਰ ਤ੍ਵਂ ਭਯਂਕਾਰ੍षੀਃ ਕਥਂਚਨ
ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੀ ਡਰਾਉਣੀ ਸਜ਼ਾ, ਜੋ ਕਾਲ ਦੀ ਅੱਗ ਵਰਗਾ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ালী ਹੈ, ਮੈਂ ਇਸ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰ ਦਿਆਂਗਾ; ਇੱਥੇ ਕਿਸੇ ਵੀ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਡਰ ਨਾ ਕਰ।
ਤਤਃ ਸ ਵਾਸੁਕੇਰ੍ਘੋਰਮਪਨੀਯ ਮਨੋਜ੍ਵਰਮ੍। ਆਧਾਯ ਚਾਤ੍ਮਨੋऽਙ੍ਗੇषੁ ਜਗਾਮ ਤ੍ਵਰਿਤੋ ਭृਸ਼ਮ੍
ਫਿਰ, ਵਾਸੁਕੀ ਦੀ ਡਰਾਉਣੀ ਪੀੜਾ ਦੂਰ ਕਰਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਉਹ ਪੀੜਾ ਆਪਣੇ ਉੱਤੇ ਲੈ ਲਈ ਅਤੇ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਚਲ ਪਿਆ।
ਜਨਮੇਜਯਸ੍ਯ ਤਂ ਯਜ੍ਞਂ ਸਰ੍ਵੈਃ ਸਮੁਦਿਤਂ ਗੁਣੈਃ। ਮੋਕ੍ਸ਼ਾਯ ਭੁਜਗੇਨ੍ਦ੍ਰਾਣਾਮਾਸ੍ਤੀਕੋ ਦ੍ਵਿਜਸਤ੍ਤਮਃ
ਆਸਤਿਕ, ਦੁਜਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਸੱਪਾਂ ਦੇ ਰਾਜਿਆਂ ਦੀ ਮੁਕਤੀ ਲਈ, ਜਨਮੇਜਯ ਦੇ ਯਜਨ ਤੇ ਗਿਆ, ਜੋ ਸਾਰੀਆਂ ਗੁਣਾਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਸੀ।
ਸ ਗਤ੍ਵਾऽਪਸ਼੍ਯਦਾਸ੍ਤੀਕੋ ਯਜ੍ਞਾਯਤਨਮੁਤ੍ਤਮਮ੍। ਵृਤਂ ਸਦਸ੍ਯੈਰ੍ਬਹੁਭਿਃ ਸੂਰ੍ਯਵਹ੍ਨਿਸਮਪ੍ਰਭੈਃ
ਉਥੇ ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਆਸਤਿਕ ਨੇ ਵਧੀਆ ਯਜਨ-ਸਥਾਨ ਵੇਖਿਆ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਪੰਡਤਾਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਚਮਕ ਸੂਰਜ ਤੇ ਅੱਗ ਵਰਗੀ ਸੀ।
ਸ ਤਤ੍ਰ ਵਾਰਿਤੋ ਦ੍ਵਾਸ੍ਥੈਃ ਪ੍ਰਵਿਸ਼ਨ੍ਦ੍ਵਿਜਸਤ੍ਤਮਃ। ਅਭਿਤੁष੍ਟਾਵ ਤਂ ਯਜ੍ਞਂ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ਾਰ੍ਥੀ ਪਰਂਤਪਃ
ਉਥੇ, ਜਦੋਂ ਉਹ ਅੰਦਰ ਜਾਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਦੁਜਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਨੂੰ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਵਾਲਿਆਂ ਨੇ ਰੋਕ ਲਿਆ; ਅੰਦਰ ਜਾਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ, ਉਸ ਨੇ ਯਜਨ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕੀਤੀ।
ਸ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਯਜ੍ਞਾਯਤਨਂ ਵਰਿष੍ਠਂ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮਃ ਪੁਣ੍ਯਕृਤਾਂ ਵਰਿष੍ਠਃ। ਤੁष੍ਟਾਵ ਰਾਜਾਨਮਨਨ੍ਤਕੀਰ੍ਤਿ- ਮृਤ੍ਵਿਕ੍ਸਦਸ੍ਯਾਂਸ਼੍ਚ ਤਥੈਵ ਚਾਗ੍ਨਿਮ੍
ਉਹ ਵਧੀਆ ਯਜਨ-ਸਥਾਨ 'ਤੇ ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਦੁਜਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਨੇ ਅਨੰਤ ਯਸ਼ ਵਾਲੇ ਰਾਜੇ, ਪੰਡਤਾਂ, ਯਜਨ-ਕਰਤਿਆਂ ਅਤੇ ਅੱਗ ਦੀ ਵੀ ਵਡਿਆਈ ਕੀਤੀ।