ਸਦਸ੍ਯਸ਼੍ਚਾਭਵਦ੍ਵ੍ਯਾਸਃ ਪੁਤ੍ਰਸ਼ਿष੍ਯਸਹਾਯਵਾਨ੍। ਉਦ੍ਦਾਲਕਃ ਪ੍ਰਮਤਕਃ ਸ਼੍ਵੇਤਕੇਤੁਸ਼੍ਚ ਪਿਙ੍ਗਲਃ
ਵਿਆਸ ਮੈਂਬਰ ਸੀ, ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਤੇ ਸ਼ਿਸ਼ਿਆਂ ਸਮੇਤ; ਉੱਦਾਲਕ, ਪ੍ਰਮਤਕ, ਸ਼੍ਵੇਤਕੇਤੁ ਤੇ ਪਿੰਗਲ।
ਅਸਿਤੋ ਦੇਵਲਸ਼੍ਚੈਵ ਨਾਰਦਃ ਪਰ੍ਵਤਸ੍ਤਥਾ। ਆਤ੍ਰੇਯਃ ਕੁਮ੍ਡਜਠਰੌ ਦ੍ਵਿਜਃ ਕਾਲਘਟਸ੍ਤਥਾ
ਅਸੀਤ, ਦੇਵਲ, ਨਾਰਦ, ਪਰਵਤ, ਆਤ੍ਰੇਯ, ਕੁੰਦਾ-ਜਠਰ ਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਕਾਲਘਟ।
ਵਾਤ੍ਸ੍ਯਃ ਸ਼੍ਰੁਤਸ਼੍ਰਵਾ ਵृਦ੍ਧੋ ਜਪਸ੍ਵਾਧ੍ਯਾਯਸ਼ੀਲਵਾਨ੍। ਕੋਹਲੋ ਦੇਵਸ਼ਰ੍ਮਾ ਚ ਮੌਦ੍ਗਲ੍ਯਃ ਸਮਸੌਰਭਃ
ਵਾਤਸਯ, ਬੁਜ਼ੁਰਗ ਸ਼੍ਰੁਤਸ਼੍ਰਵ, ਜਪ ਤੇ ਅਧਿਐਨ ਦਾ ਆਦਤ ਵਾਲਾ; ਕੋਹਲ, ਦੇਵਸ਼ਰਮਾ, ਮੌਦਗਲਯ ਤੇ ਸਮਸੌਰਭ।
ਏਤੇ ਚਾਨ੍ਯੇ ਚ ਬਹਵੋ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾ ਵੇਦਪਾਰਗਾਃ। ਸਦਸ੍ਯਾਸ਼੍ਚਾਭਵਂਸ੍ਤਤ੍ਰ ਸਤ੍ਰੇ ਪਾਰਿਕ੍ਸ਼ਿਤਸ੍ਯ ਹ
ਇਹ ਤੇ ਹੋਰ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਜੋ ਵੇਦਾਂ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਸੀ, ਪਰੀਕਸ਼ਿਤ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਦੇ ਯਜਨ ਵਿੱਚ ਮੈਂਬਰ ਸੀ।
ਜੁਹ੍ਵਤ੍ਸ੍ਵृਤ੍ਵਿਕ੍ਸ਼੍ਵਥ ਤਦਾ ਸਰ੍ਪਸਤ੍ਰੇ ਮਹਾਕ੍ਰਤੌ। ਅਹਯਃ ਪ੍ਰਾਪਤਂਸ੍ਤਤ੍ਰ ਘੋਰਾਃ ਪ੍ਰਾਣਿਭਯਾਵਹਾਃ
ਜਦ ਰਿਤਵਿਕ ਯਜਨ ਵਿੱਚ ਆਹੁਤੀ ਪਾ ਰਹੇ ਸੀ, ਉਸ ਵੱਡੇ ਸੱਪ-ਯਜਨ ਵਿੱਚ, ਡਰਾਉਣੇ ਤੇ ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ ਡਰ ਪੈਦਾ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਸੱਪ ਉਥੇ ਡਿੱਗ ਪਏ।
ਵਸਾਮੇਦੋਵਹਾਃ ਕੁਲ੍ਯਾ ਨਾਗਾਨਾਂ ਸਂਪ੍ਰਵਰ੍ਤਿਤਾਃ। ਵਵੌ ਗਨ੍ਧਸ਼੍ਚ ਤੁਮੁਲੋ ਦਹ੍ਯਤਾਮਨਿਸ਼ਂ ਤਦਾ
ਉਸ ਵੇਲੇ ਸੱਪਾਂ ਦੀ ਚਰਬੀ ਤੇ ਮੱਤ ਲੈ ਕੇ ਨਦੀਆਂ ਵਹਿ ਰਹੀਆਂ ਸੀ; ਜਦ ਉਹ ਸੜ ਰਹੇ ਸੀ, ਦਿਨ-ਰਾਤ ਭਾਰੀ ਸੁਗੰਧ ਵਗਦੀ ਰਹੀ।
ਪਤਤਾਂ ਚੈਵ ਨਾਗਾਨਾਂ ਧਿष੍ਠਿਤਾਨਾਂ ਤਥਾਮ੍ਬਰੇ। ਅਸ਼੍ਰੂਯਤਾਨਿਸ਼ਂ ਸ਼ਬ੍ਦਃ ਪਚ੍ਯਤਾਂ ਚਾਗ੍ਨਿਨਾ ਭृਸ਼ਮ੍
ਜਦੋਂ ਅਸਮਾਨ ਵਿੱਚ ਸੱਪ ਡਿੱਗ ਰਹੇ ਸਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਚੀਕਾਂ ਲਗਾਤਾਰ ਸੁਣਾਈ ਦਿੰਦੀਆਂ ਸਨ, ਤੇ ਉਹ ਅੱਗ ਵਿੱਚ ਬੜੀ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਸੜ ਰਹੇ ਸਨ।
ਤਕ੍ਸ਼ਕਸ੍ਤੁ ਸ ਨਾਗੇਨ੍ਦ੍ਰਃ ਪੁਰਂਦਰਨਿਵੇਸ਼ਨਮ੍। ਗਤਃ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵੈਵ ਰਾਜਾਨਂ ਦੀਕ੍ਸ਼ਿਤਂ ਜਨਮੇਜਯਮ੍
ਪਰ ਤਕਸ਼ਕ, ਜੋ ਸੱਪਾਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਸੀ, ਇੰਦਰ ਦੇ ਮਹਲ ਵਿੱਚ ਗਿਆ, ਜਦ ਉਸਨੇ ਸੁਣਿਆ ਕਿ ਰਾਜਾ ਜਨਮੇਜਯ ਨੇ ਯਜਨ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ ਹੈ।
ਤਤਃ ਸਰ੍ਵਂ ਯਥਾਵृਤ੍ਤਮਾਖ੍ਯਾਯ ਭੁਜਗੋਤ੍ਤਮਃ। ਅਗਚ੍ਛਚ੍ਛਰਣਂ ਭੀਤ ਆਗਸ੍ਕृਤ੍ਵਾ ਪੁਰਂਦਰਮ੍
ਫਿਰ, ਸਭ ਕੁਝ ਜਿਵੇਂ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਉਹ ਸੱਪਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਡਰਿਆ ਹੋਇਆ ਤੇ ਗਲਤੀ ਕਰ ਕੇ, ਇੰਦਰ ਦੇ ਪਾਸ ਸ਼ਰਨ ਲੈਣ ਗਿਆ।
ਤਮਿਨ੍ਦ੍ਰਃ ਪ੍ਰਾਹ ਸੁਪ੍ਰੀਤੋ ਨ ਤਵਾਸ੍ਤੀਹ ਤਕ੍ਸ਼ਕ। ਭਯਂ ਨਾਗੇਨ੍ਦ੍ਰ ਤਸ੍ਮਾਦ੍ਵੈ ਸਰ੍ਪਸਤ੍ਰਾਤ੍ਕਦਾਚਨ
ਇੰਦਰ ਨੇ ਬਹੁਤ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਤਕਸ਼ਕ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, "ਇੱਥੇ ਤੇਰੇ ਲਈ ਕੋਈ ਡਰ ਨਹੀਂ, ਸੱਪਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਤੂੰ ਕਦੇ ਵੀ ਸੱਪ-ਯਜਨ ਤੋਂ ਡਰ ਨਾ ਕਰ।"
ਪ੍ਰਸਾਦਿਤੋ ਮਯਾ ਪੂਰ੍ਵਂ ਤਵਾਰ੍ਥਾਯ ਪਿਤਾਮਹਃ। ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਤਵ ਭਯਂ ਨਾਸ੍ਤਿ ਵ੍ਯੇਤੁ ਤੇਨਸੋ ਜ੍ਵਰਃ
ਮੈਂ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਤੇਰੇ ਲਈ ਪਿਤਾਮਾ ਨੂੰ ਰਾਜੀ ਕੀਤਾ ਸੀ; ਇਸ ਲਈ, ਤੂੰ ਨਿਸਚਿੰਤ ਰਹਿ, ਤੇਰਾ ਡਰ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਵੇ।
ਏਵਮਾਸ਼੍ਵਾਸਿਤਸ੍ਤੇਨ ਤਤਃ ਸ ਭੁਜਗੋਤ੍ਤਮਃ। ਉਵਾਸ ਭਵਨੇ ਤਸ੍ਮਿਞ੍ਸ਼ਕ੍ਰਸ੍ਯ ਮੁਦਿਤਃ ਸੁਖੀ
ਇੰਦਰ ਵਲੋਂ ਇਹ ਤਸੱਲੀ ਮਿਲਣ ਤੇ, ਉਹ ਸੱਪਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਇੰਦਰ ਦੇ ਮਹਲ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ ਤੇ ਸੁਖੀ ਹੋ ਕੇ ਰਹਿਣ ਲੱਗਾ।
ਅਜਸ੍ਰਂ ਨਿਪਤਤ੍ਸ੍ਵਗ੍ਨੌ ਨਾਗੇषੁ ਭृਸ਼ਦੁਃਖਿਤਃ। ਅਲ੍ਪਸ਼ੇषਪਰੀਵਾਰੋ ਵਾਸੁਕਿਃ ਪਰ੍ਯਤਪ੍ਯਤ
ਪਰ ਵਾਸੁਕੀ, ਕੁਝ ਹੀ ਬਚੇ ਹੋਏ ਆਪਣੇ ਪਰਿਵਾਰ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ, ਬਹੁਤ ਦੁਖੀ ਸੀ, ਕਿਉਂਕਿ ਸੱਪ ਲਗਾਤਾਰ ਅੱਗ ਵਿੱਚ ਡਿੱਗ ਰਹੇ ਸਨ।
ਕਸ਼੍ਮਲਂ ਚਾਵਿਸ਼ਦ੍ਧੋਰਂ ਵਾਸੁਕਿਂ ਪਨ੍ਨਗੋਤ੍ਤਮਮ੍। ਸ ਘੂਰ੍ਣਮਾਨਹृਦਯੋ ਭਗਿਨੀਮਿਦਮਬ੍ਰਵੀਤ੍
ਵਾਸੁਕੀ, ਜੋ ਸੱਪਾਂ ਦਾ ਮੁਖੀ ਸੀ, ਉਸ ਨੂੰ ਭਿਆਨਕ ਉਦਾਸੀ ਘੇਰ ਲੈ ਗਈ; ਉਸ ਦਾ ਦਿਲ ਘੁੰਮਣ ਲੱਗਾ, ਤੇ ਉਹ ਆਪਣੀ ਭੈਣ ਨੂੰ ਆਖਣ ਲੱਗਾ।
ਦਹ੍ਯਨ੍ਤੇऽਙ੍ਗਾਨਿ ਮੇ ਭਦ੍ਰੇ ਨ ਦਿਸ਼ਃ ਪ੍ਰਤਿਭਾਨ੍ਤਿ ਮਾਮ੍। ਸੀਦਾਮੀਵ ਚ ਸਂਮੋਹਾਦ੍ਧੂਰ੍ਣਤੀਵ ਚ ਮੇ ਮਨਃ
"ਮੇਰੇ ਅੰਗ ਸੜ ਰਹੇ ਹਨ, ਭੈਣ, ਤੇ ਮੈਨੂੰ ਕੋਈ ਦਿਸ਼ਾ ਨਹੀਂ ਦਿਖਦੀ; ਮੈਂ ਬੇਹੋਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਡੁੱਬ ਰਿਹਾ ਹਾਂ, ਮੇਰਾ ਮਨ ਵੀ ਘੁੰਮਦਾ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੈ।"
ਦृष੍ਟਿਰ੍ਭ੍ਰਾਮ੍ਯਤਿ ਮੇऽਤੀਵ ਹृਦਯਂ ਦੀਰ੍ਯਤੀਵ ਚ। ਪਤਿष੍ਯਾਮ੍ਯਵਸ਼ੋऽਦ੍ਯਾਹਂ ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਦੀਪ੍ਤੇ ਵਿਭਾਵਸੌ
"ਮੇਰੀ ਨਜ਼ਰ ਬਹੁਤ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਘੁੰਮ ਰਹੀ ਹੈ, ਦਿਲ ਵੀ ਫਟਦਾ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੈ; ਅੱਜ ਮੈਂ ਬੇਬਸ ਹੋ ਕੇ ਉਸ ਜਲਦੀ ਹੋਈ ਅੱਗ ਵਿੱਚ ਡਿੱਗ ਜਾਵਾਂਗਾ।"
ਪਾਰਿਕ੍ਸ਼ਿਤਸ੍ਯ ਯਜ੍ਞੋऽਸੌ ਵਰ੍ਤਤੇऽਸ੍ਮਜ੍ਜਿਘਾਂਸਯਾ। ਵ੍ਯਕ੍ਤਂ ਮਯਾऽਭਿਗਨ੍ਤਵ੍ਯਂ ਪ੍ਰੇਤਰਾਜਨਿਵੇਸ਼ਨਮ੍
"ਪਰੀਕਸ਼ਿਤ ਦੇ ਪੁੱਤ ਦਾ ਯਜਨ ਸਾਡੇ ਨਾਸ ਲਈ ਚੱਲ ਰਿਹਾ ਹੈ; ਹੁਣ ਮੈਨੂੰ ਯਕੀਨ ਹੈ ਕਿ ਮੈਂ ਮਰੇ ਹੋਏ ਰਾਜਾ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਘਰ ਜਾਣਾ ਪਵੇਗਾ।"
ਅਯਂ ਸ ਕਾਲਃ ਸਂਪ੍ਰਾਪ੍ਤੋ ਯਦਰ੍ਥਮਸਿ ਮੇ ਸ੍ਵਸਃ। ਜਰਤ੍ਕਰੌ(ਪੁਰਾ)ਮਯਾਦਤ੍ਤਾਤ੍ਰਾਯਸ੍ਵਾਸ੍ਮਾਨ੍ਸਬਾਨ੍ਧਵਾਨ੍
"ਇਹੀ ਉਹ ਸਮਾਂ ਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਭੈਣ, ਜਿਸ ਲਈ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਪਹਿਲਾਂ ਜਰਤਕਾਰੂ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ ਸੀ; ਹੁਣ ਤੂੰ ਸਾਨੂੰ ਤੇ ਸਾਡੇ ਪਰਿਵਾਰ ਨੂੰ ਬਚਾ।"
ਆਸ੍ਤੀਕਃ ਕਿਲ ਯਜ੍ਞਂ ਤਂ ਵਰ੍ਤਨ੍ਤਂ ਭੁਜਗੋਤ੍ਤਮੇ। ਪ੍ਰਤਿषੇਤ੍ਸ੍ਯਤਿ ਮਾਂ ਪੂਰ੍ਵਂ ਸ੍ਵਯਮਾਹ ਪਿਤਾਮਹਃ
"ਅਸਤਿਕਾ, ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ongoing ਯਜਨ ਨੂੰ ਸੱਪਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਲਈ ਰੋਕੇਗਾ; ਪਿਤਾਮਾ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਇਹ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਦੱਸਿਆ ਸੀ।"
ਤਦ੍ਵਤ੍ਸੇ ਬ੍ਰੂਹਿ ਵਤ੍ਸਂ ਸ੍ਵਂ ਕੁਮਾਰਂ ਵृਦ੍ਧਸਂਮਤਮ੍। ਮਮਾਦ੍ਯ ਤ੍ਵਂ ਸਭृਤ੍ਯਸ੍ਯ ਮੋਕ੍ਸ਼ਾਰ੍ਥਂ ਵੇਦਵਿਤ੍ਤਮਮ੍
"ਇਸ ਲਈ, ਭੈਣ, ਆਪਣੇ ਪੁੱਤ ਅਸਤਿਕਾ ਨੂੰ, ਜੋ ਵੱਡਿਆਂ ਵਲੋਂ ਸਤਿਕਾਰਿਆ ਗਿਆ ਹੈ ਤੇ ਵੇਦਾਂ ਦੀ ਜਾਣਕਾਰੀ ਰੱਖਦਾ ਹੈ, ਆਖ ਕਿ ਅੱਜ ਮੇਰੇ ਤੇ ਮੇਰੇ ਘਰ-ਪਰਿਵਾਰ ਦੀ ਮੁਕਤੀ ਲਈ ਉਪਰਾਲਾ ਕਰੇ।"
ਤਤ ਆਹੂਯ ਪੁਤ੍ਰਂ ਸ੍ਵਂ ਜਰਤ੍ਕਾਰੁਰ੍ਭੁਜਂਗਮਾ। ਵਾਸੁਕੇਰ੍ਨਾਗਰਾਜਸ੍ਯ ਵਚਨਾਦਿਦਮਬ੍ਰਵੀਤ੍
ਫਿਰ, ਵਾਸੁਕੀ ਦੇ ਹੁਕਮ ਤੇ, ਸੱਪ-ਇਸਤਰੀ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤ ਜਰਤਕਾਰੂ ਨੂੰ ਬੁਲਾਇਆ ਤੇ ਇਹ ਗੱਲ ਆਖੀ।
ਅਹਂ ਤਵ ਪਿਤੁਃ ਪੁਤ੍ਰ ਭ੍ਰਾਤ੍ਰਾ ਦਤ੍ਤਾ ਨਿਮਿਤ੍ਤਤਃ। ਕਾਲਃ ਸ ਚਾਯਂ ਸਂਪ੍ਰਾਪ੍ਤਸ੍ਤਤ੍ਕੁਰੁष੍ਵ ਯਥਾਤਥਮ੍
"ਪੁੱਤ, ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਪਿਤਾ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਭਰਾ ਵਲੋਂ ਇੱਕ ਮਕਸਦ ਲਈ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਸੀ; ਹੁਣ ਉਹ ਸਮਾਂ ਆ ਗਿਆ ਹੈ—ਜੋ ਕਰਨਾ ਹੈ, ਕਰ।"
ਕਿਂਨਿਮਿਤ੍ਤਂ ਮਮ ਪਿਤੁਰ੍ਦਤ੍ਤਾ ਤ੍ਵਂ ਮਾਤੁਲੇਨ ਮੇ। ਤਨ੍ਮਮਾਚਕ੍ਸ਼੍ਵ ਤਤ੍ਤ੍ਵੇਨ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਕਰ੍ਤਾऽਸ੍ਮਿ ਤਤ੍ਤਥਾ
"ਮੇਰੇ ਮਾਮਾ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਤੇਰੇ ਪਿਤਾ ਨੂੰ ਕਿਸ ਮਕਸਦ ਲਈ ਦਿੱਤਾ ਸੀ? ਮੈਨੂੰ ਸੱਚ ਸੱਚ ਦੱਸ, ਸੁਣ ਕੇ ਮੈਂ ਉਹੀ ਕਰਾਂਗਾ।"
ਤਤ ਆਚष੍ਟ ਸਾ ਤਸ੍ਮੈ ਬਾਨ੍ਧਵਾਨਾਂ ਹਿਤੈषਿਣੀ। ਭਗਿਨੀ ਨਾਗਰਾਜਸ੍ਯ ਜਰਤ੍ਕਾਰੁਰਵਿਕ੍ਲਬਾ
ਫਿਰ, ਆਪਣੇ ਪਰਿਵਾਰ ਦੀ ਭਲਾਈ ਚਾਹੁਣ ਵਾਲੀ, ਨਾਗਰਾਜ ਦੀ ਭੈਣ, ਜਰਤਕਾਰੂ, ਨਿਡਰ ਹੋ ਕੇ, ਉਹ ਸਾਰੀ ਗੱਲ ਉਸ ਨੂੰ ਸਮਝਾ ਦਿੱਤੀ।
ਪਨ੍ਨਗਾਨਾਮਸ਼ੇषਾਣਾਂ ਮਾਤਾ ਕਦ੍ਰੂਰਿਤਿ ਸ਼੍ਰੁਤਾ। ਤਯਾ ਸ਼ਪ੍ਤਾ ਰੁषਿਤਯਾ ਸੁਤਾ ਯਸ੍ਮਾਨ੍ਨਿਬੋਧ ਤਤ੍
ਸੱਪਾਂ ਦੀ ਮਾਂ ਕਦਰੂ ਦੇ ਨਾਮ ਨਾਲ ਜਾਣੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਸੁਣ, ਉਸ ਨੇ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੂੰ ਕਿਉਂ ਸ਼ਾਪ ਦਿੱਤਾ, ਇਹ ਮੈਂ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ।
ਉਚ੍ਚੈਃ ਸ਼੍ਰਵਾਃ ਸੋऽਸ਼੍ਵਰਾਜੋ ਯਨ੍ਮਿਥ੍ਯਾ ਨ ਕृਤੋ ਮਮ। ਵਿਨਤਾਰ੍ਥਾਯ ਪਣਿਤੇ ਦਾਸਭਾਵਾਯ ਪੁਤ੍ਰਕਾਃ
ਉੱਚੈਸ਼ਰਵਾ, ਜੋ ਘੋੜਿਆਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਹੈ, ਉਹ ਮੇਰੇ ਵਲੋਂ ਝੂਠੀ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਨਹੀਂ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ। ਮੇਰੇ ਪੁੱਤਰ ਵਿਨਤਾ ਦੀ ਖਾਤਰ ਜੂਏ ਵਿੱਚ ਰੱਖੇ ਗਏ, ਤਾਂ ਜੋ ਉਹ ਦਾਸ ਬਣ ਜਾਣ।
ਜਨਮੇਜਯਸ੍ਯ ਵੋ ਯਜ੍ਞੇ ਧਕ੍ਸ਼੍ਯਤ੍ਯਨਿਲਸਾਰਥਿਃ। ਤਤ੍ਰ ਪਞ੍ਚਤ੍ਵਮਾਪਨ੍ਨਾਃ ਪ੍ਰੇਤਲੋਕਂ ਗਮਿष੍ਯਥ
ਜਨਮੇਜਯ ਦੇ ਯਜਨ ਵਿੱਚ, ਹਵਾ ਦੇ ਰਥਵਾਨ ਵਲੋਂ ਤੁਸੀਂ ਸੜ ਜਾਵੋਗੇ। ਉਥੇ ਤੁਸੀਂ ਮਰ ਕੇ ਪਰੇਤ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਚਲੇ ਜਾਵੋਗੇ।
ਤਾਂ ਚ ਸ਼ਪ੍ਤਵਤੀਂ ਦੇਵਃ ਸਾਕ੍ਸ਼ਾਲ੍ਲੋਕਪਿਤਾਮਹਃ। ਏਵਮਸ੍ਤ੍ਵਿਤਿ ਤਦ੍ਵਾਕ੍ਯਂ ਪ੍ਰੋਵਾਚਾਨੁ ਮੁਮੋਦ ਚ
ਜੋ ਸ਼ਾਪ ਦਿੱਤਾ ਸੀ, ਉਸ ਨੂੰ ਸਿੱਧਾ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਪਿਤਾਮਹ ਦੇਵਤਾ ਨੇ ਕਹਿਆ, 'ਇਹ ਹੋਵੇ', ਅਤੇ ਉਹ ਉਸ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਗਿਆ।
ਵਾਸੁਕਿਸ਼੍ਚਾਪਿ ਤਚ੍ਛ੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਪਿਤਾਮਹਵਚਸ੍ਤਦਾ। ਅਮृਤੇ ਮਥਿਤੇ ਤਾਤ ਦੇਵਾਞ੍ਛਰਣਮੀਯਿਵਾਨ੍
ਵਾਸੁਕੀ ਨੇ, ਪਿਤਾਮਹ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਜਦੋਂ ਅਮ੍ਰਿਤ ਮਥਿਆ ਗਿਆ, ਤਾਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਚਰਨਾਂ ਵਿੱਚ ਆਸਰਾ ਲਿਆ।
ਸਿਦ੍ਧਾਰ੍ਥਾਸ਼੍ਚ ਸੁਰਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯਾਮृਤਮਨੁਤ੍ਤਮਮ੍। ਭ੍ਰਾਤਰਂ ਮੇ ਪੁਰਸ੍ਕृਤ੍ਯ ਪਿਤਾਮਹਮੁਪਾਗਮਨ੍
ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ, ਉੱਤਮ ਅਮ੍ਰਿਤ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਕੇ, ਆਪਣਾ ਮਨੋਰਥ ਪੂਰਾ ਕਰ ਲਿਆ। ਮੇਰੇ ਭਰਾ ਨੂੰ ਅੱਗੇ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਪਿਤਾਮਹ ਕੋਲ ਆਏ।