ਉਸ਼ੀਰਬੀਜਂ ਮੈਨਾਕਂ ਗਿਰਿਂ ਸ਼੍ਵੇਤਂ ਚ ਭਾਰਤ। ਸਮਤੀਤੋऽਸਿ ਕੌਨ੍ਤੇਯ ਕਾਲਸ਼ੈਲਂ ਚ ਪਾਰ੍ਥਿਵ
ਭਾਰਤ ਜੀ, ਤੁਸੀਂ ਉਸ਼ੀਰਾ ਪਹਾੜ, ਮੈਨਾਕਾ, ਚਿੱਟਾ ਪਹਾੜ ਤੇ ਕਾਲਸ਼ੈਲਾ ਵੀ ਪਾਰ ਕਰ ਲਿਆ ਹੈ, ਹੇ ਰਾਜਾ।
ਏषਾ ਗਙ੍ਗਾ ਸਪ੍ਤਵਿਧਾ ਰਾਜਤੇ ਭਰਤਰ੍षਭ। ਸ੍ਥਾਨਂ ਵਿਰਜਸਂ ਪੁਣ੍ਯਂ ਯਤ੍ਰਾਗ੍ਨਿਰ੍ਨਿਤ੍ਯਮਿਧ੍ਯਤੇ
ਇੱਥੇ ਸੱਤ ਰੂਪਾਂ ਵਾਲੀ ਗੰਗਾ ਚਮਕ ਰਹੀ ਹੈ, ਹੇ ਭਾਰਤਾਂ ਵਿਚੋਂ ਵਧੀਆ; ਇਹ ਪਵਿੱਤਰ ਤੇ ਸ਼ੁੱਧ ਥਾਂ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਅਗਨਿ ਹਮੇਸ਼ਾ ਜਲਦੀ ਹੈ।
ਏਤਦ੍ਵੈ ਮਾਨੁषੇਣਾਦ੍ਯ ਨ ਸ਼ਕ੍ਯਂ ਦ੍ਰष੍ਟੁਮਦ੍ਭੁਤਮ੍। ਸਮਾਧਿਂ ਕੁਰੁਤਾਵ੍ਯਗ੍ਰਾਸ੍ਤੀਰ੍ਥਾਨ੍ਯੇਤਾਨਿ ਦ੍ਰਕ੍ਸ਼੍ਯਥ
ਇਹ ਅਜੋਬਾ ਦਰਸ਼ਨ ਆਮ ਇਨਸਾਨ ਅੱਜ ਨਹੀਂ ਦੇਖ ਸਕਦੇ; ਤੁਸੀਂ ਮਨ ਨੂੰ ਇਕਾਗਰ ਰੱਖੋ, ਧਿਆਨ ਵਿੱਚ ਲਗੇ ਰਹੋ, ਤਾਂ ਇਹ ਪਵਿੱਤਰ ਥਾਂਵਾਂ ਤੁਹਾਡੇ ਸਾਹਮਣੇ ਆ ਜਾਣਗੀਆਂ।
ਏਤਦ੍ਦ੍ਰਕ੍ਸ਼੍ਯਸਿ ਦੇਵਾਨਾਮਾਕ੍ਰੀਡਂ ਚ ਰਣਾਙ੍ਕਿਤਮ੍। ਅਤਿਕ੍ਰਾਨ੍ਤੋਸਿ ਕੌਨ੍ਤੇਯ ਕਾਲਸ਼ੈਲਂ ਚ ਪਰ੍ਵਤਮ੍
ਤੁਸੀਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਖੇਡ-ਥਾਂ, ਜਿੱਥੇ ਯੁੱਧ ਹੋਏ ਹਨ, ਦੇਖੋਗੇ; ਕੁੰਤੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਤੁਸੀਂ ਕਾਲਸ਼ੈਲਾ ਪਹਾੜ ਪਾਰ ਕਰ ਚੁੱਕੇ ਹੋ।
ਸ਼੍ਵੇਤਂ ਗਿਰਿਂ ਪ੍ਰਵੇਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮੋ ਮਨ੍ਦਰਂ ਚੈਵ ਪਰ੍ਵਤਮ੍। ਯਤ੍ਰ ਮਾਣਿਵਰੋ ਯਕ੍ਸ਼ਃ ਕੁਬੇਰਸ਼੍ਚੈਵ ਯਕ੍ਸ਼ਰਾਟ੍
ਅਸੀਂ ਸਫੈਦ ਪਹਾੜ ਅਤੇ ਮੰਦਰ ਪਹਾੜ ਵਿਚ ਜਾਵਾਂਗੇ, ਜਿੱਥੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਯਕਸ਼ ਮਾਣੀਭਦ੍ਰ ਅਤੇ ਯਕਸ਼ਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਕੁਬੇਰ ਵੱਸਦੇ ਹਨ।
ਅष੍ਟਾਸ਼ੀਤਿਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਗਨ੍ਧਰ੍ਵਾਃ ਸ਼ੀਘ੍ਰਗਾਮਿਨਃ। ਤਥਾ ਕਿਂਪੁਰੁषਾ ਰਾਜਨ੍ਯਕ੍ਸ਼ਾਸ਼੍ਚੈਵ ਚਤੁਰ੍ਗੁਣਾਃ
ਇੱਥੇ ਅਠਾਸੀ ਹਜ਼ਾਰ ਤੇਜ਼ ਚੱਲਣ ਵਾਲੇ ਗੰਧਰਵ ਹਨ, ਅਤੇ ਰਾਜਸੀ ਕਿੰਪੁਰੁਸ਼ ਤੇ ਯਕਸ਼ ਚਾਰ ਗੁਣਾ ਵੱਧ ਹਨ।
ਅਨੇਕਰੂਪਸਂਸ੍ਥਾਨਾ ਨਾਨਾਪ੍ਰਹਰਣਾਸ਼੍ਚ ਤੇ। ਯਕ੍ਸ਼ੇਨ੍ਦ੍ਰਂ ਮਨੁਜਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਮਾਣਿਭਦ੍ਰਮੁਪਾਸਤੇ
ਇਹ ਸਭ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਰੂਪਾਂ ਅਤੇ ਹਥਿਆਰਾਂ ਵਾਲੇ ਹਨ; ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿਚੋਂ ਵਧੀਆ, ਇਹ ਯਕਸ਼ਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਮਾਣੀਭਦ੍ਰ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਤੇषਾਮृਦ੍ਧਿਰਤੀਵਾਤ੍ਰ ਗਤੌ ਵਾਯੁਸਮਾਸ਼੍ਚ ਤੇ। ਯਕ੍ਸ਼ੇਨ੍ਦ੍ਰਂ ਮਨੁਜਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਮਾਣਿਭਦ੍ਰਮੁਪਾਸਤੇ
ਇਹਨਾਂ ਦੀ ਇੱਥੇ ਬਹੁਤ ਵੱਡੀ ਤਰੱਕੀ ਹੈ, ਤੇ ਇਹ ਹਵਾ ਵਾਂਗ ਤੇਜ਼ ਹਨ; ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿਚੋਂ ਵਧੀਆ, ਇਹ ਮਾਣੀਭਦ੍ਰ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਤੈਸ੍ਤਾਤ ਬਲਿਭਿਰ੍ਗੁਪ੍ਤਾ ਯਾਤੁਧਾਨੈਸ਼੍ਚ ਰਕ੍ਸ਼ਿਤਾਃ। ਦੁਰ੍ਗਮਾਃ ਪਰ੍ਵਤਾਃ ਪਾਰ੍ਥ ਸਮਾਧਿਂ ਪਰਮਂ ਕੁਰੁ
ਪਿਆਰੇ, ਇਹ ਪਹਾੜ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਜੀਵਾਂ ਅਤੇ ਯਾਤੁਧਾਨਾਂ ਵੱਲੋਂ ਰੱਖੇ ਹੋਏ ਹਨ; ਪਾਰਥ, ਇਹ ਪਹਾੜ ਪਾਰ ਕਰਨਾ ਔਖਾ ਹੈ, ਤੂੰ ਉੱਚਾ ਧਿਆਨ ਲਾ।
ਕੁਬੇਰਸਚਿਵਾਸ਼੍ਚਾਨ੍ਯੇ ਰੌਦ੍ਰਾ ਮੈਤ੍ਰਾਸ਼੍ਚ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਾਃ। ਤੈਃ ਸਮੇष੍ਯਾਮ ਕੌਨ੍ਤੇਯ ਯਤ੍ਤੋ ਵਿਕ੍ਰਮਣੇ ਭਵ
ਕੁਬੇਰ ਦੇ ਹੋਰ ਮੰਤਰੀ, ਡਰਾਉਣੇ ਤੇ ਮਿੱਤਰ ਰਾਖਸ਼ਸ ਵੀ ਉੱਥੇ ਹਨ; ਕੁੰਤੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਅਸੀਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਮਿਲਾਂਗੇ, ਤੂੰ ਯਤਨ ਵਿੱਚ ਚੋਖਾ ਰਹਿ।
ਕੈਲਾਸਃ ਪਰ੍ਵਤੋ ਰਾਜਨ੍ਪਡ੍ਯੋਜਨਸ਼ਤੋਚ੍ਛ੍ਰਿਤਃ। ਯਤ੍ਰਦੇਵਾਃ ਸਮਾਯਾਨ੍ਤਿ ਵਿਸ਼ਾਲਾ ਯਤ੍ਰ ਭਾਰਤ
ਕੈਲਾਸ ਪਹਾੜ, ਰਾਜਾ, ਸੌ ਯੋਜਨ ਉੱਚਾ ਹੈ; ਉੱਥੇ ਦੇਵਤੇ ਇਕੱਠੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਇਹ ਭਾਰਤ, ਬਹੁਤ ਵੱਡਾ ਹੈ।
ਅਸਙ੍ਖ੍ਯੇਯਾਸ੍ਤੁ ਕੌਨ੍ਤੇਯ ਯਕ੍ਸ਼ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਕਿਨ੍ਨਰਾਃ। ਨਾਗਾਃ ਸੁਪਰ੍ਣਾ ਗਨ੍ਧਰ੍ਵਾਃ ਕੁਬੇਰਸਦਨਂ ਪ੍ਰਤਿ
ਕੁੰਤੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਅਣਗਿਣਤ ਯਕਸ਼, ਰਾਖਸ਼ਸ, ਕਿੰਨਰ, ਨਾਗ, ਸੁਪਰਨ ਅਤੇ ਗੰਧਰਵ ਕੁਬੇਰ ਦੇ ਘਰ ਵੱਲ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਤਾਨ੍ਵਿਗਾਹਸ੍ਵ ਪਾਰ੍ਥਾਦ੍ਯ ਤਪਸਾ ਚ ਦਮੇਨ ਚ। ਰਕ੍ਸ਼੍ਯਮਾਣੋ ਮਯਾ ਰਾਜਨ੍ਭੀਮਸੇਨਬਲੇਨ ਚ
ਪਾਰਥ, ਅੱਜ ਤੂੰ ਤਪ ਤੇ ਸੰਜਮ ਨਾਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚੋਂ ਲੰਘ ਜਾ; ਰਾਜਾ, ਮੈਂ ਤੇ ਭੀਮਸੇਨ ਦੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਤੈਨੂੰ ਰੱਖਿਆ ਕਰਾਂਗੇ।
ਸ੍ਵਸ੍ਤਿ ਤੇ ਵਰੁਣੋ ਰਾਜਾ ਯਮਸ਼੍ਚ ਸਮਿਤਿਂਜਯਃ। ਗਙ੍ਗਾ ਚ ਯਮੁਨਾ ਚੈਵ ਪਰ੍ਵਤਾਸ਼੍ਚ ਦਿਸ਼ਨ੍ਤੁ ਤੇ
ਤੇਰੇ ਲਈ ਰਾਜਾ ਵਰੁਣ, ਜਿੱਤਣ ਵਾਲਾ ਯਮ, ਗੰਗਾ, ਯਮੁਨਾ ਅਤੇ ਪਹਾੜ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਹੋਣ ਦੀ ਦਾਤ ਦੇਣ।
ਮਰੁਤਸ਼੍ਚ ਸਹਾਸ਼੍ਵਿਭ੍ਯਾਂ ਸਰਿਤਸ਼੍ਚ ਸਰਾਂਸਿ ਚ। ਸ੍ਵਸ੍ਤਿ ਦੇਵਾਸੁਰੇਭ੍ਯਸ਼੍ਚ ਵਸੁਭ੍ਯਸ਼੍ ਮਹਾਦ੍ਯੁਤੇ
ਮਰੁਤ, ਅਸ਼ਵਿਨ, ਨਦੀਆਂ, ਝੀਲਾਂ, ਦੇਵਤੇ, ਅਸੁਰ ਅਤੇ ਵਸੁ, ਮਹਾਨ ਚਮਕ ਵਾਲੇ, ਤੇਰੇ ਲਈ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਹੋਣ ਦੀ ਦਾਤ ਦੇਣ।
ਇਨ੍ਦ੍ਰਸ੍ਯ ਜਾਮ੍ਬੂਨਦਪਰ੍ਵਤਾਦ੍ਵੈ ਸ਼ृਣੋਮਿ ਘੋषਂ ਤਵ ਦੇਵਿ ਗਙ੍ਗੇ। ਗੋਪਾਯਯੇਮਂ ਸੁਭਗੇ ਗਿਰਿਭ੍ਯਃ ਸਰ੍ਵਾਜਮੀਢਾਪਚਿਤਂ ਨਰੇਨ੍ਦ੍ਰਮ੍
ਇੰਦਰ ਦੇ ਸੋਨੇ ਦੇ ਪਹਾੜ ਤੋਂ ਮੈਂ ਤੇਰੀ ਆਵਾਜ਼ ਸੁਣਦਾ ਹਾਂ, ਦੇਵੀ ਗੰਗਾ; ਸੁਭਾਗੀ, ਇਸ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਪਹਾੜਾਂ ਤੋਂ ਬਚਾ, ਜੋ ਸਭ ਵਲੋਂ ਸਨਮਾਨਿਤ ਹੈ।
ਦਦਸ੍ਵ ਸ਼ਰ੍ਮ ਪ੍ਰਵਿਵਿਕ੍ਸ਼ਤੋऽਸ੍ਯ ਸ਼ੈਲਾਨਿਮਾਞ੍ਛੈਲਸੁਤੇ ਨृਪਸ੍ਯ। `ਸ਼ਿਵਪ੍ਰਦਾ ਸਰ੍ਵਸਰਿਤ੍ਪ੍ਰਧਾਨੇ ਸ ਭ੍ਰਾਤृਕਸ੍ਯੇਹ ਯੁਧਿष੍ਠਿਰਸ੍ਯ
ਇਹ ਰਾਜਾ ਜਦੋਂ ਪਹਾੜਾਂ ਨੂੰ ਪਾਰ ਕਰਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਪਹਾੜ ਦੀ ਧੀ, ਉਸ ਨੂੰ ਸੁਰੱਖਿਆ ਦੇ; ਤੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਸਭ ਨਦੀਆਂ ਵਿਚੋਂ ਸ਼ੁਭਤਾ ਦੇਣ ਵਾਲੀ, ਇੱਥੇ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਤੇ ਉਸਦੇ ਭਰਾਵਾਂ ਨੂੰ ਦਾਤ ਦੇ।
ਅਪੂਰ੍ਵੋऽਯਂ ਸਂਭ੍ਰਮੋ ਲੋਮਸ਼ਸ੍ਯ ਕृष੍ਣਾਂ ਚ ਸਰ੍ਵੇ ਰਕ੍ਸ਼ਤ ਮਾ ਪ੍ਰਮਾਦਃ। ਦੇਸ਼ੋ ਹ੍ਯਯਂ ਦੁਰ੍ਗਤਮੋ ਮਤੋऽਸ੍ਯ ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਪਰਂ ਸ਼ੌਚਮਿਹਾਚਰਧ੍ਵਮ੍
ਇਹ ਲੋਮਸ਼ਾ ਲਈ ਪਹਿਲੀ ਵਾਰੀ ਚਿੰਤਾ ਹੈ; ਤੁਸੀਂ ਸਭ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੋ, ਬੇਧਿਆਨ ਨਾ ਹੋਵੋ। ਇਹ ਥਾਂ ਸਭ ਤੋਂ ਖਤਰਨਾਕ ਮੰਨੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਇੱਥੇ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਰੱਖੋ।
ਤਤੋऽਬ੍ਰਵੀਦ੍ਭੀਮਮੁਦਾਰਵੀਰ੍ਯਂ ਕृष੍ਣਾਂ ਯਤ੍ਤਃ ਪਾਲਯ ਭੀਮਸੇਨ। ਸ਼ੂਨ੍ਯੇऽਰ੍ਜੁਨੇऽਸਨ੍ਨਿਹਿਤੇ ਚ ਤਾਤ ਤ੍ਵਾਮੇਵ ਕृष੍ਣਾ ਭਜਤੇ ਭਯੇषੁ
ਫਿਰ ਭੀਮ, ਜਿਸਦੀ ਵਿਰਤਾ ਉੱਚੀ ਹੈ, ਆਖਿਆ: 'ਭੀਮਸੇਨ, ਤੂੰ ਚੋਖਾ ਰਹਿ ਤੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰ। ਜਦੋਂ ਅਰਜੁਨ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ, ਪਿਆਰੇ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਡਰ ਦੇ ਵੇਲੇ ਤੇਰੇ ਉੱਤੇ ਭਰੋਸਾ ਕਰਦੀ ਹੈ।'
ਤਤੋ ਮਹਾਤ੍ਮਾਂ ਸ ਯਮੌ ਸਮੇਤ੍ਯ ਮੂਰ੍ਧਨ੍ਯੁਪਾਘ੍ਰਾਯ ਵਿਮृਜ੍ਯਗਾਤ੍ਰੇ। ਉਵਾਚ ਤੌ ਬਾष੍ਪਕਲਂ ਸ ਰਾਜਾ ਮਾ ਬੈष੍ਟਮਾਗਚ੍ਛਤਮਪ੍ਰਮਤ੍ਤੌ
ਫਿਰ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਰਾਜਾ ਯਮ ਦੇ ਦੋ ਪੁੱਤਰਾਂ ਕੋਲ ਗਿਆ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਿਰ ਨੂੰ ਛੂਹਿਆ ਤੇ ਸਰੀਰ ਨੂੰ ਪੋਂਝਿਆ; ਰਾਜਾ ਨੇ ਰੋਣੀ ਆਵਾਜ਼ ਵਿਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਆਖਿਆ: 'ਡਰੋ ਨਾ, ਅੱਗੇ ਆਓ ਤੇ ਸਦਾ ਚੋਖੇ ਰਹੋ।'
ਅਨ੍ਤਰ੍ਹਿਤਾਨਿ ਭੂਤਾਨਿ ਰਕ੍ਸ਼ਾਂਸਿ ਬਲਵਨ੍ਤਿ ਚ। ਅਗ੍ਨਿਨਾ ਤਪਸਾ ਚੈਵ ਸ਼ਕ੍ਯਂ ਗਨ੍ਤੁਂ ਵृਕੋਦਰ
ਜੋ ਜੀਵ ਅਤੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਰਾਖਸ਼ ਛੁਪੇ ਹੋਏ ਹਨ, ਉਹ ਅੱਗ ਅਤੇ ਤਪ ਨਾਲ ਵਸ਼ ਵਿੱਚ ਆ ਸਕਦੇ ਹਨ, ਵ੍ਰਿਕੋਦਰ।
ਸਨ੍ਨਿਵਰ੍ਤਯ ਕੌਨ੍ਤੇਯ ਕ੍ਸ਼ੁਤ੍ਪਿਪਾਸੇ ਬਲਾਸ਼੍ਰਯਾਤ੍। ਤਤੋ ਬਲਂ ਚ ਦਾਕ੍ਸ਼੍ਯਂ ਚ ਸਂਸ਼੍ਰਯਸ੍ਵ ਵृਕੋਦਰ
ਕੌਂਤੀਪੁਤ੍ਰ, ਭੁੱਖ ਤੇ ਪਿਆਸ ਜੋ ਸਰੀਰ ਦੀ ਤਾਕਤ ਤੋਂ ਉਤਪੰਨ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਰੋਕੋ; ਫਿਰ ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਤੇ ਹੁਨਰ ਤੇ ਆਸਰਾ ਲਓ, ਵ੍ਰਿਕੋਦਰ।
ऋषੇਸ੍ਤ੍ਵਯਾ ਸ਼੍ਰੁਤਂ ਵਾਕ੍ਯਂ ਕੈਲਾਸਂ ਪਰ੍ਵਤਂ ਪ੍ਰਤਿ। ਬੁਦ੍ਧ੍ਯਾ ਪ੍ਰਪਸ਼੍ਯ ਕੌਨ੍ਤੇਯ ਕਥਂ ਕृष੍ਣਾ ਗਮਿष੍ਯਤਿ
ਤੂੰ ਰਿਸ਼ੀ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣੀ ਹੈ ਕੈਲਾਸ ਪਹਾੜ ਬਾਰੇ; ਆਪਣੀ ਅਕਲ ਨਾਲ ਸੋਚ, ਕੌਂਤੀਪੁਤ੍ਰ, ਕਿ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਕਿਵੇਂ ਉਥੇ ਜਾਵੇਗੀ।
ਅਥਵਾ ਸਹਦੇਵੇਨ ਧੌਮ੍ਯੇਨ ਚ ਸਮਂ ਵਿਭੋ। ਸੂਤੈਃ ਪੌਰੋਗਵੈਸ਼੍ਚੈਵ ਸਰ੍ਵੈਸ਼੍ਚ ਪਰਿਚਾਰਕੈਃ
ਜਾਂ ਫਿਰ, ਸਾਹਦੇਵ ਤੇ ਧੌਮਯਾ ਦੇ ਨਾਲ, ਰਥਵਾਨਾਂ, ਪੁਰੋਹਿਤਾਂ ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਸੇਵਕਾਂ ਸਮੇਤ, ਹੇ ਮਹਾਨ।
ਰਥੈਰਸ਼੍ਵੈਸ਼੍ਚ ਯੇ ਚਾਨ੍ਯੇ ਵਿਪ੍ਰਾਃ ਕ੍ਲੇਸ਼ਾਸਹਾਃ ਪਥਿ। ਸਰ੍ਵੈਸ੍ਤ੍ਵਂ ਸਹਿਤੋ ਭੀਮ ਨਿਵਰ੍ਤਸ੍ਵਾਯਤੇਕ੍ਸ਼ਣ
ਰਥਾਂ, ਘੋੜਿਆਂ ਅਤੇ ਉਹ ਹੋਰ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਜੋ ਰਸਤੇ ਦੀ ਮੁਸ਼ਕਲ ਸਹਿ ਸਕਦੇ ਹਨ, ਤੇਰੇ ਨਾਲ, ਭੀਮ, ਤੂੰ ਸਭ ਨੂੰ ਲੈ ਕੇ ਵਾਪਸ ਮੁੜ ਜਾ।
ਤ੍ਰਯੋ ਵਯਂ ਗਮਿष੍ਯਾਮੋ ਲਧ੍ਵਾਹਾਰਾ ਯਤਵ੍ਰਤਾਃ। ਅਹਂ ਚ ਨਕੁਲਸ਼੍ਚੈਵ ਲੋਮਸ਼ਸ਼੍ਚ ਮਹਾਤਪਾਃ
ਅਸੀਂ ਤਿੰਨ, ਜਿੱਥੋਂ ਭੋਜਨ ਮਿਲੇ, ਲੈ ਕੇ ਤੇ ਵ੍ਰਤ ਰੱਖਦੇ ਹੋਏ, ਜਾਵਾਂਗੇ: ਮੈਂ, ਨਕੁਲ ਤੇ ਮਹਾਤਪਸੀ ਲੋਮਸ਼।
ਮਮਾਗਮਨਮਾਕਾਙ੍ਕ੍ਸ਼ਨ੍ਗ੍ਗਾਦ੍ਵਾਰੇ ਸਮਾਹਿਤਃ। ਵਸੇਹ ਦ੍ਰੌਪਦੀਂ ਰਕ੍ਸ਼ਨ੍ਯਾਵਦਾਗਮਨਂ ਮਮ
ਮੇਰੀ ਵਾਪਸੀ ਦੀ ਉਡੀਕ ਕਰਦਿਆਂ, ਮਨ ਨੂੰ ਟਿਕਾ ਕੇ, ਇੱਥੇ ਰਹੋ ਤੇ ਦ੍ਰੌਪਦੀ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੋ, ਜਦ ਤਕ ਮੈਂ ਆ ਨ ਆਵਾਂ।
ਰਾਜਪੁਤ੍ਰੀ ਸ਼੍ਰਮੇਣਾਰ੍ਤਾ ਦੁਃਖਾਰ੍ਤਾ ਚੈਵ ਭਾਰਤ। ਵ੍ਰਜਤ੍ਯੇਵ ਹਿ ਕਲ੍ਯਾਣੀ ਸ਼੍ਵੇਤਵਾਹਦਿਦृਕ੍ਸ਼ਯਾ
ਰਾਜਕੁਮਾਰੀ ਥਕਾਵਟ ਤੇ ਦੁੱਖ ਨਾਲ ਪੀੜਤ ਹੋ ਕੇ ਵੀ, ਭਾਰਤ, ਚੰਗੀ ਦ੍ਰੌਪਦੀ, ਸ਼ਵेत ਘੋੜਾ ਦੇਖਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਅੱਗੇ ਵਧਦੀ ਰਹੀ।
ਤਵਚਾਪ੍ਯਰਤਿਸ੍ਤੀਵ੍ਰਾ ਵਰ੍ਤਤੇ ਤਮਪਸ਼੍ਯਤਃ। ਗੁਡਾਕੇਸ਼ਂ ਮਹਾਤ੍ਮਾਨਂ ਸਂਗ੍ਰਾਮੇष੍ਵਪਲਾਯਿਨਮ੍। ਕਿਂ ਪੁਨਃ ਸਹਦੇਵਂ ਚ ਮਾਂ ਚ ਕृष੍ਣਾਂ ਚ ਭਾਰਤ
ਤੇਰੀ ਤੀਬਰ ਲਾਲਸਾ, ਗੁਡਾਕੇਸ਼ ਨੂੰ ਨਾ ਵੇਖਣ ਕਰਕੇ, ਜਿਹੜਾ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਹੈ ਤੇ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਕਦੇ ਪਿੱਛੇ ਨਹੀਂ ਹਟਦਾ, ਜਾਰੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ; ਤਾਂ ਫਿਰ ਸਾਹਦੇਵ, ਮੈਂ ਤੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ, ਭਾਰਤ, ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਲਾਲਸਾ ਕਿੰਨੀ ਹੋਵੇਗੀ?
ਦ੍ਵਿਜਾਃ ਕਾਮਂ ਨਿਵਰ੍ਤਨ੍ਤਾਂ ਸਰ੍ਵੇ ਚ ਪਰਿਚਾਰਕਾਃ। ਸੂਤਾਃ ਪੌਰੋਗਵਾਸ਼੍ਚੈਵ ਯਂ ਚ ਮਨ੍ਯੇਤ ਨੋ ਭਵਾਨ੍
ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਸਾਰੇ ਸੇਵਕ, ਰਥਵਾਨ ਤੇ ਪੁਰੋਹਿਤ, ਜੇ ਚਾਹੁਣ ਤਾਂ ਵਾਪਸ ਮੁੜ ਜਾਣ; ਤੇਰੇ ਵਿਚਾਰ ਅਨੁਸਾਰ, ਜੋ ਤੂੰ ਠੀਕ ਸਮਝੇ, ਉਹ ਵੀ।