ਏਤਸ੍ਮਿਨ੍ਨੇਵ ਕਾਲੇ ਤੁ ਬृਹਦ੍ਦ੍ਯੁਮ੍ਨੋ ਮਹੀਪਤਿਃ। ਸਤ੍ਰਂ ਤੇਨੇ ਮਹਾਭਾਗੋ ਰੈਭ੍ਯਯਾਜ੍ਯਃ ਪ੍ਰਤਾਪਵਾਨ੍
ਇਸੇ ਸਮੇਂ, ਮਹਾਨ ਤੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਰਾਜਾ ਬ੍ਰਿਹੱਦਯੁਮਨ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਸੀ, ਰੈਭਿਆ ਨੂੰ ਮੁੱਖ ਪੁਜਾਰੀ ਬਣਾਕੇ ਯਜਨਾ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ।
ਤੇਨ ਰੈਭ੍ਯਸ੍ਯ ਵੈ ਪੁਤ੍ਰਾਵਰ੍ਵਾਵਸੁਪਰਾਸੂ। ਵृਤੌ ਸਹਾਯੌ ਸਤ੍ਰਾਰ੍ਥਂ ਬृਹਦ੍ਦ੍ਯੁਮ੍ਨੇਨ ਧੀਮਤਾ
ਉਸ ਯਜਨਾ ਲਈ, ਰੈਭਿਆ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਅਰਵਾਵਸੁ ਤੇ ਪਰਾਵਸੁ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਸਮਝਦਾਰ ਤੇ ਯੋਗ ਸੀ, ਬ੍ਰਿਹੱਦਯੁਮਨ ਦੀ ਮਦਦ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ।
ਤਤ੍ਰ ਤੌ ਸਮਨੁਜ੍ਞਾਤੌ ਪਿਤ੍ਰਾ ਕੌਨ੍ਤੇਯ ਜਗ੍ਮਤੁਃ। ਆਸ਼੍ਰਮੇ ਤ੍ਵਭਵਦ੍ਰੈਭ੍ਯੋ ਭਾਰ੍ਯਾ ਚੈਵ ਪਰਾਵਸੋਃ
ਉਥੇ, ਪਿਤਾ ਦੀ ਆਗਿਆ ਲੈ ਕੇ ਦੋਵੇਂ ਪੁੱਤਰ ਚਲੇ ਗਏ, ਹੇ ਕੁੰਤੀਪੁਤ੍ਰ। ਇਸ ਦੌਰਾਨ, ਰੈਭਿਆ ਦੀ ਪਤਨੀ ਤੇ ਪਰਾਵਸੁ ਦੀ ਪਤਨੀ ਆਸ਼ਰਮ ਵਿੱਚ ਹੀ ਰਹਿ ਗਈ।
ਅਥਾਵਲੋਕਕੋऽਗਚ੍ਛਦ੍ਗृਹਾਨਕਃ ਪਰਾਵਸੁਃ। ਕृष੍ਣਾਜਿਨੇਨ ਸਂਵੀਤਂ ਦਦਰ੍ਸ਼ ਪਿਤਰਂ ਵਨੇ
ਫਿਰ ਪਰਾਵਸੁ, ਜੋ ਸਭ ਕੁਝ ਵੇਖਣ ਵਾਲਾ ਸੀ, ਘਰ ਵੱਲ ਗਿਆ; ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਨੂੰ ਕਾਲੀ ਹਿਰਣ ਦੀ ਖਾਲ ਪਹਿਨੇ ਹੋਏ ਵੇਖਿਆ।
ਜਘਨ੍ਯਰਾਤ੍ਰੇ ਨਿਦ੍ਰਾਨ੍ਧਃ ਸਾਵਸ਼ੇषੇ ਤਮਸ੍ਯਾਪਿ। ਚਰਨ੍ਤਂ ਗਹਨੇऽਰਣ੍ਯੇ ਮੇਨੇ ਸ ਪਿਤਰਂ ਮृਗਮ੍
ਰਾਤ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਹਨੇਰੇ ਵੇਲੇ, ਨੀਂਦ ਤੇ ਹਨੇਰੇ ਨਾਲ ਅੰਨ੍ਹਾ ਹੋ ਕੇ, ਪਰਾਵਸੁ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਨੂੰ ਘਣੇ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਫਿਰਦੇ ਵੇਖਿਆ ਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਹਿਰਣ ਸਮਝ ਲਿਆ।
ਮृਗਂ ਤੁ ਮਨ੍ਯਮਾਨੇਨ ਪਿਤਾ ਵੈ ਤੇਨ ਹਿਂਸਿਤਃ। ਅਕਾਮਯਾਨੇਨ ਤਦਾ ਸ਼ਰੀਰਤ੍ਰਾਣਮਿਚ੍ਛਤਾ
ਹਿਰਣ ਸਮਝ ਕੇ, ਪਰਾਵਸੁ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਨੂੰ ਅਣਜਾਣੇ ਵਿੱਚ, ਆਪਣੇ ਸਰੀਰ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਚੋਟ ਪਹੁੰਚਾਈ।
ਤਸ੍ਯ ਸ ਪ੍ਰੇਤਕਾਰ੍ਯਾਣਿ ਕृਤ੍ਵਾ ਸਰ੍ਵਾਣਿ ਭਾਰਤ। ਪੁਨਰਾਗਮ੍ਯ ਤਤ੍ਸਤ੍ਰਮਬ੍ਰਵੀਦ੍ਧਾਤਰਂ ਵਚਃ
ਉਸ ਦੇ ਸਾਰੇ ਅੰਤਿਮ ਸੰਸਕਾਰ ਕਰ ਕੇ, ਹੇ ਭਾਰਤ, ਪਰਾਵਸੁ ਮੁੜ ਯਜਨਾ ਵਾਲੀ ਥਾਂ ਆ ਗਿਆ ਤੇ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਨੂੰ ਗੱਲ ਕੀਤੀ।
ਇਦਂ ਕਰ੍ਮ ਨ ਸ਼ਕ੍ਤਸ੍ਤ੍ਵਂ ਵੋਢੁਮੇਕਃ ਕਥਂਚਨ। ਮਯਾ ਚ ਹਿਂਸਿਤਸ੍ਤਾਤੋ ਮਨ੍ਯਮਾਨੇਨ ਵੈ ਮृਗਮ੍
ਤੁਸੀਂ ਇਹ ਕੰਮ ਇਕੱਲੇ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦੇ; ਪਿਤਾ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਹਿਰਣ ਸਮਝ ਕੇ ਅਣਜਾਣੇ ਵਿੱਚ ਚੋਟ ਪਹੁੰਚਾਈ।
ਸੋऽਸ੍ਮਦਰ੍ਥੇ ਵ੍ਰਤਂ ਤਾਤ ਚਰ ਤ੍ਵਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਘਾਤਿਨਾਮ੍। ਸਮਰ੍ਥੋ ਹ੍ਯਹਮੇਕਾਕੀ ਕਰ੍ਮ ਕਰ੍ਤੁਮਿਦਂ ਮੁਨੇ
ਸਾਡੀ خاطر, ਪਿਤਾ, ਤੁਸੀਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣ-ਹੱਤਿਆ ਵਾਲਾ ਵਰਤ ਲਓ; ਮੈਂ ਇਕੱਲਾ ਇਹ ਯਜਨਾ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹਾਂ, ਹੇ ਮੁਨੀ।
ਕਰੋਤੁ ਵੈ ਭਵਾਨ੍ਸਤ੍ਰਂ ਬृਹਦ੍ਦ੍ਯੁਮ੍ਨਸ੍ਯ ਧੀਮਤਃ। ਬ੍ਰਹ੍ਮਹਤ੍ਯਾਂ ਚਰਿष੍ਯੇऽਹਂ ਤ੍ਵਦਰ੍ਥਂ ਨਿਯਤੇਨ੍ਦ੍ਰਿਯਃ
ਤੁਸੀਂ ਬ੍ਰਿਹੱਦਯੁਮਨ ਦੀ ਯਜਨਾ ਕਰਵਾਓ; ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਬ੍ਰਾਹਮਣ-ਹੱਤਿਆ ਦਾ ਪ੍ਰਾਯਸ਼ਚਿਤ ਕਰਾਂਗਾ, ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ ਨੂੰ ਸੰਯਮ ਵਿੱਚ ਰੱਖ ਕੇ।
ਸ ਤਸ੍ਯਬ੍ਰਹ੍ਮਹਤ੍ਯਾਯਾਃ ਪਾਰਂ ਗਤ੍ਵਾ ਯੁਧਿष੍ਠਿਰ। ਅਰ੍ਵਾਵਸੁਸ੍ਤਦਾ ਸਤ੍ਰਮਾਜਗਾਮ ਪੁਨਰ੍ਮੁਨਿਃ
ਬ੍ਰਾਹਮਣ-ਹੱਤਿਆ ਦੇ ਪਾਪ ਤੋਂ ਪਾਰ ਹੋ ਕੇ, ਹੇ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ, ਅਰਵਾਵਸੁ ਮੁਨੀ ਬਣ ਕੇ ਮੁੜ ਯਜਨਾ ਵਾਲੀ ਥਾਂ ਆ ਗਿਆ।
ਤਤਃ ਪਰਾਵਸੁਰ੍ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਭ੍ਰਾਤਰਂ ਸਮੁਪਸ੍ਥਿਤਮ੍। ਬृਹਦ੍ਦ੍ਯੁਮ੍ਨਮੁਵਾਚੇਦਂ ਵਚਨਂ ਹਰ੍षਗਦ੍ਗਦਮ੍
ਫਿਰ, ਆਪਣੇ ਭਰਾ ਨੂੰ ਆਉਂਦੇ ਵੇਖ ਕੇ, ਪਰਾਵਸੁ ਨੇ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਬ੍ਰਿਹੱਦਯੁਮਨ ਨੂੰ ਇਹ ਗੱਲ ਆਖੀ।
ਏष ਤੇ ਬ੍ਰਹ੍ਮਹਾ ਯਜ੍ਞਂ ਮਾ ਦ੍ਰष੍ਟੁਂ ਪ੍ਰਵਿਸ਼ੇਦਿਤਿ। ਬ੍ਰਹ੍ਮਹਾ ਪ੍ਰੇਕ੍ਸ਼ਿਤੇਨਾਪਿ ਪੀਡਯੇਤ੍ਤ੍ਵਾਮਸਂਸ਼ਯਮ੍
ਇਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣ-ਹੱਤਿਆ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈ; ਇਹ ਤੇਰੇ ਯਜਨਾ ਨੂੰ ਵੇਖਣ ਲਈ ਅੰਦਰ ਨਾ ਆਵੇ। ਬ੍ਰਾਹਮਣ-ਹੱਤਿਆ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਸਿਰਫ਼ ਵੇਖਣ ਨਾਲ ਵੀ, ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਤੈਨੂੰ ਦੁਖੀ ਕਰੇਗਾ।
ਤਚ੍ਛ੍ਰੁਤ੍ਵੈਵ ਤਦਾ ਰਾਜਾ ਪ੍ਰੇष੍ਯਾਨਾਹ ਸ ਵਿਟ੍ਪਤੇ। ਪ੍ਰੇष੍ਯੈਰੁਤ੍ਸਾਰ੍ਯਮਾਣਸ੍ਤੁ ਰਾਜਨ੍ਨਰ੍ਵਾਵਸੁਸ੍ਤਦਾ। ਨ ਮਯਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਹਤ੍ਯੇਯਂ ਕृਤੇਤ੍ਯਾਹ ਪੁਨਃਪੁਨਃ
ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਰਾਜਾ ਨੇ ਤੁਰੰਤ ਆਪਣੇ ਨੌਕਰਾਂ ਨੂੰ ਆਖਿਆ; ਜਦ ਅਰਵਾਵਸੁ ਨੂੰ ਨੌਕਰਾਂ ਨੇ ਕੱਢਿਆ, ਉਹ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਆਖਦਾ ਰਿਹਾ, 'ਮੈਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣ-ਹੱਤਿਆ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ।'
ਉਚ੍ਯਮਾਨੋऽਸਕृਤ੍ਪ੍ਰੇष੍ਯੈਰ੍ਬ੍ਰਹ੍ਮਹਾ ਇਤਿ ਭਾਰਤ। ਨੈਵਸ੍ਮ ਪ੍ਰਤਿਜਾਨਾਮਿ ਬ੍ਰ੍ਹਮਹਤ੍ਯਾਂ ਸ੍ਵਯਂਕृਤਾਮ੍। ਮਮ ਭ੍ਰਾਤ੍ਰਾ ਕृਤਮਿਦਂ ਮਯਾ ਸ ਪਰਿਮੋਕ੍ਸ਼ਿਤਃ
ਭਾਰਤ ਜੀ, ਜਦੋਂ ਨੌਕਰਾਂ ਵਲੋਂ ਮੈਨੂੰ ਬਾਰ-ਬਾਰ ਬ੍ਰਾਹਮਣ-ਹੱਤਿਆਰਾ ਕਿਹਾ ਗਿਆ, ਮੈਂ ਕਦੇ ਵੀ ਇਹ ਨਹੀਂ ਮੰਨਿਆ ਕਿ ਮੈਂ ਖੁਦ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੀ ਹੱਤਿਆ ਕੀਤੀ ਹੈ। ਇਹ ਕੰਮ ਮੇਰੇ ਭਰਾ ਨੇ ਕੀਤਾ ਸੀ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਮੈਂ ਹੁਣ ਮੁਕਤ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਹੈ।
ਸ ਤਥਾ ਪ੍ਰਵਦਨ੍ਕ੍ਰੋਧਾਤ੍ਤੈਸ਼੍ਚ ਪ੍ਰੇष੍ਯੈਃ ਪ੍ਰਭਾषਿਤਃ। ਤੂष੍ਣੀਂ ਜਗਾਮ ਬ੍ਰਹ੍ਮਰ੍षਿਰ੍ਵਨਮੇਵ ਮਹਾਤਪਾਃ
ਉਹ ਮਹਾਨ ਤਪस्वੀ ਬ੍ਰਹਮਰਿਸ਼ੀ, ਨੌਕਰਾਂ ਵਲੋਂ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਕਿਹਾ ਗਿਆ, ਚੁੱਪ ਹੋ ਗਿਆ ਤੇ ਜੰਗਲ ਵੱਲ ਚਲ ਪਿਆ।
ਉਗ੍ਰਂ ਤਪਃ ਸਮਾਸ੍ਥਾਯ ਦਿਵਾਕਰਮਥਾਸ਼੍ਰਿਤਃ। ਰਹਸ੍ਯਵੇਦਂ ਕृਤਵਾਨ੍ਸੂਰ੍ਯਸ੍ਯ ਦ੍ਵਿਜਸਤ੍ਤਮਃ
ਉਹ ਉੱਚ ਤਪ ਕਰਕੇ ਤੇ ਸੂਰਜ ਦੀ ਸ਼ਰਨ ਲੈ ਕੇ, ਦੋਹਾਂ ਵਾਰ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਰਿਸ਼ੀ ਨੇ ਗੁਪਤ ਗਿਆਨ ਹਾਸਲ ਕਰ ਲਿਆ।
ਮੂਰ੍ਤਿਮਾਂਸ੍ਤਂ ਦਦਰ੍ਸ਼ਾਥ ਸ੍ਵਯਮਗ੍ਰਭੁਗਵ੍ਯਯਃ
ਫਿਰ, offerings ਵਿੱਚ ਪਹਿਲਾ ਹਿੱਸਾ ਲੈਣ ਵਾਲਾ ਅਮਰ ਤੇ ਅਵਿਨਾਸੀ ਪ੍ਰਭੂ ਉਸ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋ ਗਿਆ।
ਪ੍ਰੀਤਾਸ੍ਤਸ੍ਯਾਭਵਨ੍ਦੇਵਾਃ ਕਰ੍ਮਣਾऽਰ੍ਵਾਵਸੋਰ੍ਨृਪ। ਤਂ ਤੇ ਪ੍ਰਵਰਯਾਮਾਸੁਰ੍ਨਿਰਾਸੁਸ਼੍ਚ ਪਰਾਵਸੁਮ੍
ਮਹਾਰਾਜ, ਉਸ ਦੇ ਕਰਤਬ ਤੋਂ ਦੇਵਤੇ ਖੁਸ਼ ਹੋਏ; ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਵਰ ਦਿਤਾ ਤੇ ਪਰਾਵਸੂ ਨੂੰ ਮੁੜ ਜੀਵਨ ਦਿੱਤਾ।
ਤਤੋ ਦੇਵਾ ਵਰਂ ਤਸ੍ਮੈ ਦਦੁਰਗ੍ਨਿਪੁਰੋਗਮਾਃ
ਫਿਰ, ਅਗਨਿ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਵਿੱਚ ਦੇਵਤੇ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਵਰ ਦਿੱਤਾ।
ਸ ਚਾਪਿ ਵਰਯਾਮਾਸ ਪਿਤੁਰੁਤ੍ਥਾਨਮਾਤ੍ਮਨਃ। ਅਨਾਗਸ੍ਤ੍ਵਂ ਤਤੋ ਭ੍ਰਾਤੁਃ ਪਿਤੁਸ਼੍ਚਾਸ੍ਮਰਣਂ ਵਧੇ
ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਦੀ ਮੁੜ ਜੀਵਨ ਤੇ ਆਪਣੀ ਮੁਕਤੀ, ਭਰਾ ਤੇ ਪਿਤਾ ਦੇ ਕਤਲ ਤੋਂ ਪਾਪ ਤੋਂ ਛੁਟਕਾਰਾ, ਤੇ ਹੱਤਿਆ ਦੀ ਯਾਦ ਮਿਟਾਉਣ ਦੀ ਮੰਗ ਕੀਤੀ।
ਭਰਦ੍ਵਾਜਸ੍ਯ ਚੋਤ੍ਥਾਨਂ ਯਵਕ੍ਰੀਤਸ੍ਯ ਚੋਭਯੋਃ। ਪ੍ਰਤਿष੍ਠਾਂ ਚਾਪਿ ਵੇਦਸ੍ਯ ਸੌਰਸ੍ਯ ਦ੍ਵਿਜਸਤ੍ਤਮਃ
ਉਸ ਨੇ ਭਰਦਵਾਜ ਤੇ ਯਵਕ੍ਰੀਤ, ਦੋਹਾਂ ਦੀ ਮੁੜ ਜੀਵਨ, ਤੇ ਸੂਰਜੀ ਵੈਦ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਦੀ ਵੀ ਮੰਗ ਕੀਤੀ, ਹੇ ਦੋਹਾਂ ਵਾਰ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿਚੋਂ ਵਧੀਆ।
ਏਵਮਸ੍ਤ੍ਵਿਤਿ ਤਂ ਦੇਵਾਃ ਪ੍ਰੋਚੁਸ਼੍ਚਾਪਿ ਵਰਾਨ੍ਦਦੁਃ। ਤਤਃ ਪ੍ਰਾਦੁਰ੍ਬਭੂਵੁਸ੍ਤੇ ਸਰ੍ਵ ਏਵ ਯੁਧਿष੍ਠਿਰ
ਦੇਵਤੇ ਨੇ ਕਿਹਾ, 'ਜਿਵੇਂ ਤੁਸੀਂ ਚਾਹੁ, ਐਸਾ ਹੋਵੇ,' ਤੇ ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਵਰ ਦਿੱਤੇ; ਫਿਰ ਉਹ ਸਭ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰਾ, ਤੇਰੇ ਸਾਹਮਣੇ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋ ਗਏ।
ਅਥਾਬ੍ਰਵੀਦ੍ਯਵਕ੍ਰੀਤੋ ਦੇਵਾਨਗ੍ਨਿਪੁਰੋਗਮਾਨ੍। ਸਮਧੀਤਂ ਮਯਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮ ਵ੍ਰਤਾਨਿ ਚਰਿਤਾਨਿ ਚ
ਫਿਰ ਯਵਕ੍ਰੀਤ ਨੇ ਅਗਨਿ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਵਾਲੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, 'ਮੈਂ ਵੈਦ ਪੜ੍ਹ ਲਿਆ ਹੈ ਤੇ ਵ੍ਰਤ ਵੀ ਨਿਭਾਏ ਹਨ।'
ਕਥਂ ਚ ਰੈਭ੍ਯਃ ਸ਼ਕ੍ਤੋ ਮਾਮਦੀਯਾਨਂ ਤਪਸ੍ਵਿਨਮ੍। ਤਥਾਯੁਕ੍ਤੇਨ ਵਿਧਿਨਾ ਨਿਹਨ੍ਤੁਮਮਰੋਤ੍ਤਮਾਃ
'ਹੇ ਅਮਰਾਂ ਵਿਚੋਂ ਵਧੀਆ, ਰੈਭਿਆ ਨੇ ਮੈਨੂੰ, ਜੋ ਤਪस्वੀ ਹਾਂ, ਐਸੇ ਗਲਤ ਢੰਗ ਨਾਲ ਕਿਵੇਂ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ?'
ਮੈਵਂ ਕृਥਾ ਯਵਕ੍ਰੀਤ ਯਥਾ ਵਦਸਿ ਵੈ ਮੁਨੇ। ऋਤੇ ਗੁਰੁਮਧੀਤਾ ਹਿ ਸ੍ਵਯਂ ਵੇਦਾਸ੍ਤ੍ਵਯਾ ਪੁਰਾ
'ਯਵਕ੍ਰੀਤ, ਜਿਵੇਂ ਤੂੰ ਆਖਦਾ ਹੈਂ, ਐਸਾ ਨਾ ਕਹਿ; ਤੂੰ ਪਹਿਲਾਂ ਗੁਰੂ ਤੋਂ ਬਿਨਾ ਵੈਦ ਪੜ੍ਹ ਲਿਆ ਸੀ।'
ਅਨਨ ਤੁ ਗੁਰੂਨਦੁਃਖਾਤ੍ਤੋषਯਿਤ੍ਵਾऽऽਤ੍ਮਕ੍ਰਮਣਾ। ਕਾਲੇਨ ਮਹਤਾ ਕ੍ਲੇਸ਼ਾਦ੍ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਧਿਗਤਮੁਤ੍ਤਮਮ੍
'ਗੁਰੂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕੀਤੇ ਬਿਨਾ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਕੀਤੇ ਬਿਨਾ, ਤੇ ਆਪਣੀ ਹੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਨਾਲ, ਤੂੰ ਵੱਡੀ ਮੁਸ਼ਕਲ ਤੇ ਲੰਮੇ ਸਮੇਂ ਬਾਅਦ ਉੱਚ ਗਿਆਨ ਹਾਸਲ ਕੀਤਾ।'
ਯਵਕ੍ਰੀਤਮਥੋਕ੍ਤ੍ਵੈਵਂ ਦੇਵਾਃ ਸਾਗ੍ਨਿਪੁਰੋਗਮਾਃ। ਸਂਜੀਵਯਿਤ੍ਵਾ ਤਾਨ੍ਸਰ੍ਵਾਨ੍ਪੁਨਰ੍ਜਗ੍ਮੁਸ੍ਤ੍ਰਿਵਿष੍ਟਪਮ੍
ਅਗਨਿ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਵਾਲੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਯਵਕ੍ਰੀਤ ਨੂੰ ਐਸਾ ਆਖ ਕੇ, ਸਭ ਨੂੰ ਮੁੜ ਜੀਵਨ ਦਿੱਤਾ ਤੇ ਫਿਰ ਅਕਾਸ਼ ਵੱਲ ਚਲੇ ਗਏ।
ਤਤੋ ਵੈ ਸ ਯਵਕ੍ਰੀਤੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮਚਰ੍ਯਂ ਚਚਾਰ ਹ। ਅष੍ਟਾਦਸ਼ ਚ ਵਰ੍षਾਣਿ ਤ੍ਰਿਂਸ਼ਤਂ ਚ ਯੁਧਿष੍ਠਿਰ
ਫਿਰ ਯਵਕ੍ਰੀਤ ਨੇ ਅਠਾਰਾਂ ਤੇ ਤੀਹ ਸਾਲ ਤੱਕ ਬ੍ਰਹਮਚਰਿਆ ਨਿਭਾਇਆ, ਹੇ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ।
ਆਸ੍ਰਮਸ੍ਤਸ੍ਯ ਪੁਣ੍ਯੋऽਯਂ ਸਦਾਪੁष੍ਪਫਲਦ੍ਰੁਮਃ। ਅਤ੍ਰੋष੍ਯ ਰਾਜਸ਼ਾਰ੍ਦੂਲ ਸਰ੍ਵਪਾਪੈਃ ਪ੍ਰਭੋਕ੍ਸ਼੍ਯਸੇ
ਉਸ ਦਾ ਆਸ਼ਰਮ ਪਵਿੱਤਰ ਸੀ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਫੁੱਲ ਤੇ ਫਲ ਵਾਲੇ ਦਰੱਖਤਾਂ ਨਾਲ; ਇੱਥੇ, ਹੇ ਰਾਜਾਂ ਦੇ ਸ਼ੇਰ, ਤੂੰ ਰਹੇਗਾ ਤੇ ਸਭ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋਵੇਗਾ।