ਏषਾ ਮਧੁਵਿਲਾ ਨਾਮ ਸਮਙ੍ਗਾ ਸਂਪ੍ਰਕਾਸ਼ਤੇ। ਏਤਤ੍ਕਰ੍ਦਮਿਲਂ ਨਾਮ ਭਰਤਸ੍ਯਾਭਿषੇਚਨਮ੍
ਇਹ ਨਦੀ ਮਧੁਵਿਲਾ ਨਾਮ ਨਾਲ ਜਾਣੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਸਮੰਗਾ ਚਮਕਦੀ ਹੈ। ਇਹ ਕਰਦਮਿਲਾ ਹੈ, ਭਰਤ ਦਾ ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਸਥਾਨ।
ਅਲਕ੍ਸ਼੍ਮ੍ਯਾ ਕਿਲ ਸਂਯੁਕ੍ਤੋ ਵृਤ੍ਰਂ ਹਤ੍ਵਾ ਸ਼ਚੀਪਤਿਃ। ਆਪ੍ਲੁਤਃ ਸਰ੍ਵਪਾਪੇਭ੍ਯਃ ਸਮਙ੍ਗਾਯਾਂ ਵ੍ਯਮੁਚ੍ਯਤ
ਇੰਦਰ, ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਨੂੰ ਮਾਰ ਕੇ, ਦੁੱਖ ਨਾਲ ਪੀੜਤ ਹੋਇਆ, ਸਮੰਗਾ ਨਦੀ ਵਿੱਚ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ, ਸਭ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਗਿਆ।
ਏਤਦ੍ਵਿਨਸ਼ਨਂ ਕੁਕ੍ਸ਼ੌ ਮੈਨਾਕਸ੍ਯ ਨਰਰ੍षਭ। ਅਦਿਤਿਰ੍ਯਤ੍ਰਪੁਤ੍ਰਾਰ੍ਥਂ ਤਦਨ੍ਨਮਪਚਤ੍ਪੁਰਾ
ਇਹ ਮੈਨਾਕਾ ਦੇ ਕੁੱਖ ਵਿੱਚ ਨਾਸ ਦਾ ਸਥਾਨ ਹੈ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ। ਇੱਥੇ ਅਦਿਤੀ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਲਈ ਕਦੇ ਭੋਜਨ ਪਕਾਇਆ ਸੀ।
ਏਨਂ ਪਰ੍ਵਤਰਾਜਾਨਮਾਰੁਹ੍ਯ ਭਰਤਰ੍षਭਾਃ। ਅਯਸ਼ਸ੍ਯਾਮਸਂਸ਼ਬ੍ਦ੍ਯਾਮਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਂ ਵ੍ਯਪਨੋਤ੍ਸ੍ਯਥ
ਇਸ ਪਹਾੜ ਦੇ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਚੜ੍ਹ ਕੇ, ਭਰਤ ਵੰਸ਼ੀ, ਤੂੰ ਅਯਸ਼ ਤੇ ਅਣਕਹੀ ਬਦਕਿਸਮਤੀ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰ ਲਵੇਂਗਾ।
ਏਤੇ ਕਨਖਲਾ ਰਾਜਨ੍ਨृषੀਣਾਂ ਦਯਿਤਾ ਨਗਾਃ। ਏषਾ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਤੇ ਗਙ੍ਗਾ ਯੁਧਿष੍ਠਿਰ ਯਸ਼ਸ੍ਵਿਨੀ
ਇਹ ਕਨਖਲਾ ਪਹਾੜ, ਰਾਜਾ ਜੀ, ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਪਿਆਰੇ ਹਨ। ਇੱਥੇ, ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰਾ, ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਗੰਗਾ ਚਮਕਦੀ ਹੈ।
ਸਨਤ੍ਕੁਮਾਰੋ ਭਗਵਾਨਤ੍ਰ ਸਿਦ੍ਧਿਮਗਾਤ੍ਪੁਰਾ। ਆਜਮੀਢਾਵਗਾਹ੍ਯੈਨਾਂ ਸਰ੍ਵਪਾਪੈਃ ਪ੍ਰਮੋਕ੍ਸ਼੍ਯਸੇ
ਇੱਥੇ, ਭਗਵਾਨ ਸਨਤਕੁਮਾਰ ਨੇ ਕਦੇ ਸਿੱਧੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ। ਅਜਮੀਢਾ, ਇਸ ਨਦੀ ਵਿੱਚ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ, ਤੂੰ ਸਭ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਵੇਂਗਾ।
ਅਪਾਂ ਹ੍ਰਦਂ ਚ ਪੁਣ੍ਯਾਖ੍ਯਂ ਭृਗੁਤੁਨ੍ਦਂ ਚ ਪਰ੍ਵਤਮ੍। ਤੂष੍ਣੀਂ ਗਙ੍ਗਾਂ ਚ ਕੌਨ੍ਤੇਯ ਸਾਨੁਜਃ ਸਮੁਪਸ੍ਪृਸ਼
ਕੁੰਤੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਭਰਾਵਾਂ ਨਾਲ ਚੁੱਪਚਾਪ ਪਵਿੱਤਰ ਸਰੋਵਰ, ਭ੍ਰਿਗੁਤੁੰਦ ਪਹਾੜ ਅਤੇ ਗੰਗਾ ਨੂੰ ਸਪর্শ ਕੀਤਾ।
ਆਸ਼੍ਰਮਃ ਸ੍ਥੂਲਸ਼ਿਰਸੋ ਰਮਣੀਯਃ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਤੇ। ਅਤ੍ਰ ਮਾਨਂ ਚ ਕੌਨ੍ਤੇਯ ਕ੍ਰੋਧਂ ਚੈਵ ਵਿਵਰ੍ਜਯ
ਇੱਥੇ ਸਥੂਲਸ਼ਿਰਸ ਦਾ ਸੋਹਣਾ ਆਸ਼ਰਮ ਚਮਕ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਕੁੰਤੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਇੱਥੇ ਅਹੰਕਾਰ ਤੇ ਗੁੱਸਾ ਛੱਡ ਦੇ।
ਏष ਰੈਭ੍ਯਾਸ਼੍ਰਮਃ ਸ਼੍ਰੀਮਾਨ੍ਪਾਣ੍ਡਵੇਯ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਤੇ। ਭਾਰਦ੍ਵਾਜੋ ਯਤ੍ਰਕਵਿਰ੍ਯਵਕ੍ਰੀਤੋ ਵ੍ਯਨਸ਼੍ਯਤ
ਇੱਥੇ ਰੈਭਿਆ ਦਾ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਆਸ਼ਰਮ ਦਿਖਾਈ ਦੇ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਭਾਰਤ ਦੇ ਵੰਸ਼ਜ, ਜਿੱਥੇ ਭਾਰਦਵਾਜ ਰਿਸ਼ੀ, ਯਵਕ੍ਰੀਤ ਦੀ ਚਲਾਕੀ ਨਾਲ, ਮਰ ਗਿਆ ਸੀ।
ਕਥਂ ਯੁਕ੍ਤੋऽਭਵਦृषਿਰ੍ਭਰਦ੍ਵਾਜਃ ਪ੍ਰਤਾਪਵਾਨ੍। ਕਿਮਰ੍ਥਂ ਚ ਯਵਕ੍ਰੀਤਃ ਪੁਤ੍ਰੋऽਨਸ਼੍ਯਤ ਵੈ ਮੁਨੇਃ
ਭਾਰਦਵਾਜ ਰਿਸ਼ੀ ਕਿਵੇਂ ਦੁਖੀ ਹੋ ਗਿਆ, ਤੇ ਕਿਸ ਕਾਰਨ ਯਵਕ੍ਰੀਤ, ਉਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਮਰ ਗਿਆ, ਏ ਰਿਸ਼ੀ?
ਏਤਤ੍ਸਰ੍ਵਂ ਯਥਾਵृਤ੍ਤਂ ਸ਼੍ਰੋਤੁਮਿਚ੍ਛਾਮਿ ਤਤ੍ਤ੍ਵਤਃ। ਕਰ੍ਮਭਿਰ੍ਦੇਵਕਲ੍ਪਾਨਾਂ ਕੀਰ੍ਤ੍ਯਮਾਨੈਰ੍ਭृਸ਼ਂ ਰਮੇ
ਮੈਂ ਇਹ ਸਾਰਾ ਵਾਕਿਆ ਜਿਵੇਂ ਹੋਇਆ, ਠੀਕ-ਠੀਕ ਸੁਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ। ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਰਗੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਕਰਤਬ ਸੁਣ ਕੇ, ਮੈਨੂੰ ਬਹੁਤ ਖੁਸ਼ੀ ਮਿਲਦੀ ਹੈ।
ਭਰਦ੍ਵਾਜਸ਼੍ਚ ਰੈਭ੍ਯਸ਼੍ਚ ਸਖਾਯੌ ਸਂਬਭੂਵਤੁਃ। ਤਾਵੂषਤੁਰਿਹਾਤ੍ਯਨ੍ਤਂ ਪ੍ਰੀਯਮਾਣੌ ਵਨਾਨ੍ਤਰੇ
ਭਾਰਦਵਾਜ ਤੇ ਰੈਭਿਆ ਦੋਨੋਂ ਮਿੱਤਰ ਬਣ ਗਏ। ਉਹ ਦੋਵੇਂ ਇੱਥੇ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ, ਇਕ-ਦੂਜੇ ਨਾਲ ਬਹੁਤ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਕੇ ਰਹਿੰਦੇ ਸਨ।
ਰੈਭ੍ਯਸ੍ਯ ਤੁ ਸੁਤਾਵਾਸ੍ਤਾਮਰ੍ਵਾਵਸੁਪਰਾਵਸੂ। ਆਸੀਦ੍ਯਵਕ੍ਰੀਃ ਪੁਤ੍ਰਸ੍ਤੁ ਭਰਦ੍ਵਾਜਸ੍ਯ ਭਾਰਤ
ਰੈਭਿਆ ਦੇ ਦੋ ਪੁੱਤਰ ਸਨ — ਅਰਵਾਵਾ ਤੇ ਪਰਾਵਸੂ। ਭਾਰਦਵਾਜ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਯਵਕ੍ਰੀਤ ਸੀ, ਭਾਰਤ ਦੇ ਵੰਸ਼ਜ।
ਰੈਭ੍ਯੋ ਵਿਦ੍ਵਾਨ੍ਸਹਾਪਤ੍ਯਸ੍ਤਪਸ੍ਵੀ ਚੇਤਰੋऽਭਵਤ੍। ਤਯੋਸ਼੍ਚਾਪ੍ਯਤੁਲਾ ਪ੍ਰੀਤਿਰਭਵਦ੍ਭਰਤਰ੍षਭ
ਰੈਭਿਆ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਅਰਵਾਵਾ ਗਿਆਨਵਾਨ ਤੇ ਤਪਸੀ ਸੀ। ਦੋਨੋਂ ਵਿਚ ਬੇਮਿਸਾਲ ਪਿਆਰ ਸੀ, ਭਾਰਤ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ।
ਯਵਕ੍ਰੀਃ ਪਿਤਰਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਤਪਸ੍ਵਿਨਮਸਤ੍ਕृਤਮ੍। ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਚ ਸਤ੍ਕृਤਂ ਵਿਪ੍ਰੈ ਰੈਭ੍ਯਂ ਪੁਤ੍ਰੈਃ ਸਹਾਨਘਃ
ਯਵਕ੍ਰੀਤ ਨੇ ਆਪਣੇ ਤਪਸੀ ਪਿਤਾ ਨੂੰ ਅਣ-ਸੱਤਕਾਰ ਹੋਇਆ ਵੇਖਿਆ, ਤੇ ਰੈਭਿਆ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਸਮੇਤ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਵਲੋਂ ਸੱਤਕਾਰ ਹੋਇਆ ਵੇਖਿਆ, ਪਾਪ ਰਹਿਤ।
ਪਰ੍ਯਤਪ੍ਯਤ ਤੇਜਸ੍ਵੀ ਮਨ੍ਯੁਨਾऽਭਿਪਰਿਪ੍ਲੁਤਃ। ਤਪਸ੍ਤੇਪੇ ਤਤੋ ਘੋਰਂ ਵੇਦਜ੍ਞਾਨਾਯ ਪਾਣ੍ਡਵ
ਉਹ ਤੇਜ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਗੁੱਸੇ ਵਿਚ ਤਪਦਾ ਰਿਹਾ। ਪਾਂਡਵ, ਉਸ ਨੇ ਵੇਦਾਂ ਦੀ ਗਿਆਨ ਲਈ ਕਠੋਰ ਤਪ ਕੀਤਾ।
ਸੁਸਮਿਦ੍ਧੇ ਮਹਤ੍ਯਗ੍ਨੌ ਸ਼ਰੀਰਮੁਪਤਾਪਯਨ੍। ਜਨਯਾਮਾਸ ਸਂਤਾਪਮਿਨ੍ਦ੍ਰਸ੍ਯ ਸੁਮਹਾਤਪਾਃ
ਵੱਡੀ ਅੱਗ ਜਲ ਰਹੀ ਸੀ, ਆਪਣਾ ਸਰੀਰ ਸਾੜ ਕੇ, ਯਵਕ੍ਰੀਤ ਨੇ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਵੀ ਚਿੰਤਾ ਵਿਚ ਪਾ ਦਿੱਤਾ।
ਤਤ ਇਨ੍ਦ੍ਰੋ ਯਵਕ੍ਰੀਤਮੁਪਗਮ੍ਯ ਯੁਧਿष੍ਠਿਰ। ਅਬ੍ਰਵੀਤ੍ਕਸ੍ਯ ਹੇਤੋਸ੍ਤ੍ਵਮਾਸ੍ਥਿਤਸ੍ਤਪ ਉਤ੍ਤਮਮ੍
ਫਿਰ ਇੰਦਰ, ਯਵਕ੍ਰੀਤ ਕੋਲ ਆਇਆ, ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ, ਤੇ ਪੁੱਛਿਆ, 'ਤੂੰ ਇਹ ਉੱਚਾ ਤਪ ਕਿਉਂ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ?'
ਦ੍ਵਿਜਾਨਾਮਨਧੀਤਾ ਵੈ ਵੇਦਾਃ ਸੁਰਗਣਾਰ੍ਚਿਤ। ਪ੍ਰਤਿਭਾਨ੍ਤ੍ਵਿਤਿ ਤਪ੍ਯੇਹਮਿਦਂ ਪਰਮਕਂ ਤਪਃ
'ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਲੋਂ ਪੂਜੇ ਜਾਂਦੇ ਵੇਦ, ਉਹਨਾਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਮਿਲਦੇ ਜੋ ਪੜ੍ਹਦੇ ਨਹੀਂ। ਇਸ ਲਈ ਮੈਂ ਇਹ ਉੱਚਾ ਤਪ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹਾਂ।'
ਸ੍ਵਾਧ੍ਯਾਯਾਰ੍ਥਂ ਸਮਾਰਮ੍ਭੋ ਮਮਾਯਂ ਪਾਕਸ਼ਾਸਨ। ਤਪਸਾ ਜ੍ਞਾਤੁਮਿਚ੍ਛਾਮਿ ਸਰ੍ਵਜ੍ਞਾਨਾਨਿ ਕੌਸ਼ਿਕ
'ਇਹ ਮੇਰੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼, ਹੇ ਪਾਕਾ-ਧਾਰੀ, ਆਪਣੇ ਆਪ ਪੜ੍ਹਨ ਲਈ ਹੈ। ਮੈਂ ਤਪ ਨਾਲ ਸਾਰਾ ਗਿਆਨ ਜਾਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ, ਹੇ ਕੌਸ਼ਿਕ।'
ਕਾਲੇਨ ਮਹਤਾ ਵੇਦਾਃ ਸ਼ਕ੍ਯਾ ਗੁਰੁਮੁਖਾਦ੍ਵਿਭੋ। ਪ੍ਰਾਪ੍ਤੁਂ ਤਸ੍ਮਾਦਯਂ ਯਤ੍ਨਃ ਪਰਮੋ ਮੇ ਸਮਾਸ੍ਥਿਤਃ
'ਵੇਦ, ਹੇ ਮਹਾਨ, ਲੰਮੇ ਸਮੇਂ ਬਾਅਦ ਹੀ ਅਧਿਆਪਕ ਤੋਂ ਮਿਲਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਲਈ ਮੈਂ ਇਹ ਵੱਡੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕੀਤੀ ਹੈ।'
ਅਮਾਰ੍ਗ ਏष ਵਿਪ੍ਰਰ੍षੇ ਯੇਨ ਤ੍ਵਂ ਯਾਤੁਮਿਚ੍ਛਸਿ। ਕਿਂ ਵਿਘਾਤੇਨ ਤੇ ਵਿਪ੍ਰ ਗਚ੍ਛਾਧੀਹਿ ਗੁਰੋਰ੍ਮੁਖਾਤ੍
'ਇਹ ਠੀਕ ਰਸਤਾ ਨਹੀਂ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਵਿਚ ਸਰਵੋਤਮ, ਜਿਸ ਰਾਹ ਤੇ ਤੂੰ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਵਿਅਰਥ ਤਕਲੀਫ ਕਿਉਂ ਕਰਦਾ ਹੈ? ਜਾ, ਅਧਿਆਪਕ ਕੋਲੋਂ ਪੜ੍ਹ।'
ਏਵਮੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਗਤਃ ਸ਼ਕ੍ਰੋ ਯਵਕ੍ਰੀਰਪਿ ਭਾਰਤ। ਭੂਯ ਏਵਾਕਰੋਦ੍ਯਤ੍ਨਂ ਤਪਸ੍ਯਮਿਤਵਿਕ੍ਰਮਃ
ਇੰਦਰ ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ ਚਲਾ ਗਿਆ, ਪਰ ਯਵਕ੍ਰੀਤ, ਆਪਣੀ ਨੀਅਤ 'ਤੇ ਟਿਕਾ, ਮੁੜ ਤਪ ਵਿੱਚ ਜੁਟ ਗਿਆ।
ਘੋਰੇਣ ਤਪਸਾ ਰਾਜਂਸ੍ਤਪ੍ਯਮਾਨੋ ਮਹਤ੍ਤਪਃ। ਸਂਤਾਪਯਾਮਾਸ ਭृਸ਼ਂ ਦੇਵੇਨ੍ਦ੍ਰਮਿਤਿ ਨਃ ਸ਼੍ਰੁਤਮ੍
ਕਠੋਰ ਤਪ ਕਰਦਿਆਂ, ਹੇ ਰਾਜਾ, ਉਹ ਵੱਡਾ ਤਪਸੀ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਚਿੰਤਾ ਵਿਚ ਪਾ ਗਿਆ, ਜਿਵੇਂ ਅਸੀਂ ਸੁਣਿਆ ਹੈ।
ਤਂ ਤਥਾ ਤਪ੍ਯਮਾਨਂ ਤੁ ਤਪਸ੍ਤੀਵ੍ਰਂ ਮਹਾਮੁਨਿਮ੍। ਉਪੇਤ੍ਯ ਬਲਭਿਦ੍ਦੇਵੋ ਵਾਰਯਾਮਾਸ ਵੈ ਪੁਨਃ
ਜਦੋਂ ਉਹ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਗਹਿਰੀ ਤਪस्या ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਤਾਕਤ ਨੂੰ ਤੋੜਣ ਵਾਲਾ ਦੇਵਤਾ ਉਸਦੇ ਕੋਲ ਫਿਰ ਆਇਆ ਤੇ ਉਸਨੂੰ ਰੋਕਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕੀਤੀ।
ਅਸ਼ਕ੍ਯੋऽਰ੍ਥਃ ਸਮਾਰਬ੍ਧੋ ਨੈਤਦ੍ਬੁਦ੍ਧਿਕृਤਂ ਤਵ। ਪ੍ਰਤਿਭਾਸ੍ਯਨ੍ਤਿ ਵੈ ਵੇਦਾਸ੍ਤਵ ਚੈਵ ਪਿਤੁਸ਼੍ਚ ਤੇ
ਤੂੰ ਜੋ ਕੰਮ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ ਹੈ, ਉਹ ਅਸੰਭਵ ਹੈ; ਇਹ ਤੇਰੀ ਸੋਚ-ਵਿਚਾਰ ਦਾ ਨਤੀਜਾ ਨਹੀਂ। ਵੇਦ ਤੇਰੇ ਤੇ ਤੇਰੇ ਪਿਤਾ ਨੂੰ ਜ਼ਰੂਰ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋ ਜਾਣਗੇ।
ਨ ਚੈਤਦੇਵਂ ਕ੍ਰਿਯਤੇ ਦੇਵਰਾਜਸਮੀਪ੍ਸਿਤਮ੍। ਮਹਤਾ ਨਿਯਮੇਨਾਹਂ ਤਪ੍ਸ੍ਯੇ ਘੋਰਤਰਂ ਤਪਃ
ਜੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਦੀ ਇੱਛਾ ਅਜਿਹੇ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਪੂਰੀ ਨਹੀਂ ਹੋਈ, ਤਾਂ ਮੈਂ ਵੱਡੀ ਨਿਯਮਤ ਨਾਲ ਹੋਰ ਭਿਆਨਕ ਤਪ ਕਰਾਂਗਾ।
ਸਮਿਦ੍ਧੇऽਗ੍ਨਾਵੁਪਕृਤ੍ਯਾਙ੍ਗਮਙ੍ਗਂ ਹੋष੍ਯਾਮਿ ਵਾ ਮਘਵਂਸ੍ਤਨ੍ਨਿਬੋਧ। ਯਦ੍ਯੇਤਦੇਵਂ ਨ ਕਰੋषਿ ਕਾਮਂ ਮਮੇਪ੍ਸਿਤਂ ਦੇਵਰਾਜੇਹ ਸਰ੍ਵਮ੍
ਜਦੋਂ ਅੱਗ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜਲ ਰਹੀ ਹੋਵੇਗੀ, ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਅੰਗ-ਅੰਗ ਨੂੰ ਹਵਨ ਕਰਾਂਗਾ—ਇਹ ਜਾਣ ਲੈ, ਮਘਵਨ। ਜੇ ਤੂੰ ਇੱਥੇ ਮੇਰੀ ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਤਾਂ ਮੈਂ ਇਹੀ ਕਰਾਂਗਾ।
ਨਿਸ਼੍ਚਯਂ ਤਮਭਿਜ੍ਞਾਯ ਮੁਨੇਸ੍ਤਸ੍ਯ ਮਹਾਤ੍ਮਨਃ। ਪ੍ਰਤਿਵਾਰਣਹੇਤ੍ਵਰ੍ਥਂ ਬੁਦ੍ਧ੍ਯਾ ਸਂਚਿਨ੍ਤ੍ਯ ਬੁਦ੍ਧਿਮਾਨ੍
ਉਸ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਰਿਸ਼ੀ ਦੀ ਪੱਕੀ ਨਿਸ਼ਚੈ ਨੂੰ ਸਮਝ ਕੇ, ਬੁਧੀਮਾਨ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਰੋਕਣ ਦਾ ਕੋਈ ਤਰੀਕਾ ਸੋਚਿਆ।
ਤਤ ਇਨ੍ਦ੍ਰੋऽਕਰੋਦ੍ਰੂਪਂ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਸ੍ਯ ਤਪਸ੍ਵਿਨਃ। ਅਨੇਕਸ਼ਤਵਰ੍षਸ੍ਯ ਦੁਰ੍ਬਲਸ੍ਯ ਸਯਕ੍ਸ਼੍ਮਣਃ
ਫਿਰ ਇੰਦ੍ਰ ਨੇ ਬਹੁਤ ਪੁਰਾਣੇ, ਕਮਜ਼ੋਰ ਤੇ ਰੋਗੀ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਤਪਸਵੀ ਦਾ ਰੂਪ ਧਾਰ ਲਿਆ।