ਤਤਸ੍ਤੇ ਪੂਜਿਤਾ ਵਿਪ੍ਰਾ ਵਰੁਣੇਨ ਮਹਾਤ੍ਮਨਾ। ਉਦਤਿष੍ਠਂਸ੍ਤਤਃ ਸਰ੍ਵੇ ਜਨਕਸ੍ਯ ਸਮੀਪਤਃ
ਫਿਰ ਉਹ ਸਤਿਕਾਰਯੋਗ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਮਹਾਨ ਵਰੁਣ ਵਲੋਂ ਸਨਮਾਨਿਤ ਹੋ ਕੇ, ਸਭ ਜਣੇ ਜਨਕ ਦੇ ਕੋਲ ਆ ਗਏ।
ਇਤ੍ਯਰ੍ਥਮਿਚ੍ਛਨ੍ਤਿ ਸੁਤਾਞ੍ਜਨਾ ਜਨਨਕਰ੍ਮਣਾ। ਯਦਹਂ ਨਾਸ਼ਕਂ ਕਰ੍ਤੁਂ ਤਤ੍ਪੁਤ੍ਰਃ ਕृਤਵਾਨ੍ਮਮ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਲੋਕ ਪੁੱਤਰ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਮਾਪਿਆਂ ਦੇ ਕਰਤਬ ਲਈ। ਜੋ ਮੈਂ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਿਆ, ਉਹ ਮੇਰੇ ਪੁੱਤਰ ਨੇ ਮੇਰੇ ਲਈ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।
ਉਤਾਬਲਸ੍ਯ ਕ੍ਲਵਾਨੁਤ ਬਾਲਸ੍ਯ ਪਣ੍ਡਿਤਃ। ਉਤ ਵਾऽਵਿਦੁषੋ ਵਿਦ੍ਵਾਨ੍ਪੁਤ੍ਰੋ ਜਨਕ ਜਾਯਤੇ
ਕਦੇ ਬਹਾਦਰ ਦੇ ਘਰ ਕਮਜ਼ੋਰ ਪੁੱਤਰ ਜਨਮ ਲੈਂਦੇ ਹਨ, ਕਦੇ ਬੱਚੇ ਦੇ ਘਰ ਗਿਆਨਵਾਨ ਪੁੱਤਰ, ਜਾਂ ਅਣਜਾਣ ਪਿਤਾ ਦੇ ਘਰ ਵਿਦਵਾਨ ਪੁੱਤਰ, ਜਨਕ ਜੀ।
ਸ਼ਿਤੇਨ ਤੇ ਪਰਸ਼ੁਨਾ ਸ੍ਵਯਮੇਵਾਨ੍ਤਕੋ ਨृਪ। ਸ਼ਿਰਾਂਸ੍ਯਪਾਹਰਨ੍ਨਾਜੌ ਰਿਪੂਣਾਂ ਭਦ੍ਰਮਸ੍ਤੁ ਤੇ
ਤੇਰੀ ਤੇਜ਼ ਕੁਹਾੜੀ ਨਾਲ, ਰਾਜਾ ਜੀ, ਤੂੰ ਖੁਦ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਦੇ ਸਿਰ ਵੱਢੇ। ਤੇਰੇ ਲਈ ਚੰਗਾ ਹੋਵੇ।
ਮਹਦੈਕ੍ਥ੍ਯਂ ਗੀਯਤੇ ਸਾਮ ਚਾਗ੍ਰ੍ਯਂ ਸਮ੍ਯਕ੍ਸੋਮਃ ਪੀਯਤੇ ਚਾਤ੍ਰ ਸਤ੍ਰੇ। ਸ਼ੁਚੀਨ੍ਭਾਗਾਨ੍ਪ੍ਰਤਿਜਗृਹੁਸ਼੍ਚ ਹृष੍ਟਾਃ ਸਾਕ੍ਸ਼ਾਦ੍ਦੇਵਾ ਜਨਕਸ੍ਯੇਹ ਰਾਜ੍ਞਃ
ਇੱਥੇ ਵੱਡੀ ਏਕਤਾ ਗਾਈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਚੋਟੀ ਦੇ ਸਾਮ ਗੀਤ। ਯਜਨਾ ਵਿੱਚ ਸੋਮਾ ਠੀਕ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਪੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਖੁਸ਼ ਦੇਵਤੇ ਜਨਕ ਰਾਜੇ ਤੋਂ ਪਵਿੱਤਰ ਹਿੱਸਾ ਲੈਂਦੇ ਹਨ।
ਸਮੁਤ੍ਥਿਤੇष੍ਵਥ ਸਰ੍ਵੇषੁ ਰਾਜਨ੍ ਵਿਪ੍ਰੇषੁ ਤੇष੍ਵਧਿਕਂ ਸੁਪ੍ਰਭੇषੁ। ਅਨੁਜ੍ਞਾਤੋ ਜਨਕੇਨਾਥ ਰਾਜ੍ਞਾ ਵਿਵੇਸ਼ ਤੋਯਂ ਸਾਗਰਸ੍ਯੋਤ ਵਨ੍ਦੀ
ਜਦੋਂ ਸਭ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਉੱਠ ਗਏ, ਰਾਜਾ ਜੀ, ਚਮਕਦੇ ਤੇ ਸੁੰਦਰ, ਅਤੇ ਜਨਕ ਵਲੋਂ ਆਗਿਆ ਮਿਲੀ, ਤਾਂ ਵੰਦੀ ਸਮੁੰਦਰ ਦੇ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਪਰਵੈਸ਼ ਕਰ ਗਿਆ।
ਅष੍ਟਾਵਕ੍ਰਃ ਪਿਤਰਂ ਪੂਜਯਿਤ੍ਵਾ ਸਂਪੂਜਿਤੋ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੈਸ੍ਤੈਰ੍ਯਥਾਵਤ੍। ਪ੍ਰਤ੍ਯਾਜਗਾਮਾਸ਼੍ਰਮਮੇਵ ਚਾਗ੍ਰ੍ਯਂ ਜਿਤ੍ਵਾ ਵਨ੍ਦਿਂ ਸਹਿਤੋ ਮਾਤੁਲੇਨ
ਅਸ਼ਟਾਵਕ੍ਰਾ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਦਾ ਸਤਿਕਾਰ ਕੀਤਾ, ਅਤੇ ਉਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਵਲੋਂ ਯਥਾ-ਉਚਿਤ ਸਨਮਾਨਿਤ ਹੋਇਆ। ਫਿਰ ਉਹ ਆਪਣੇ ਮਾਮੇ ਦੇ ਨਾਲ, ਵੰਦੀ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਕੇ, ਵਧੀਆ ਆਸ਼ਰਮ ਵਾਪਸ ਆ ਗਿਆ।
ਤਤੋऽष੍ਟਾਵਕ੍ਰਂ ਮਾਤੁਰਥਾਨ੍ਤਿਕੇ ਪਿਤਾ ਨਦੀਂ ਸਮਙ੍ਗਾਂ ਸ਼ੀਘ੍ਰਮਿਮਾਂ ਵਿਸ਼ਸ੍ਵ। ਪ੍ਰੋਵਾਚ ਚੈਨਂ ਸ ਤਥਾ ਵਿਵੇਸ਼ ਸਮੈਰਙ੍ਗੈਸ਼੍ਚਾਪਿ ਬਭੂਵ ਪੁਣ੍ਯਾ
ਫਿਰ, ਅਸ਼ਟਾਵਕ੍ਰਾ ਦੇ ਪਿਤਾ ਨੇ, ਮਾਂ ਦੇ ਨੇੜੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਕਿਹਾ: 'ਇਸ ਸਮੰਗਾ ਨਦੀ ਵਿੱਚ ਜਲਦੀ ਪਰਵੈਸ਼ ਕਰ।' ਉਸ ਨੇ ਕਿਹਾ, ਤੇ ਅਸ਼ਟਾਵਕ੍ਰਾ ਨਦੀ ਵਿੱਚ ਗਿਆ, ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਸਰੀਰ ਪਵਿੱਤਰ ਤੇ ਸਚੇ ਹੋ ਗਏ।
ਨਦੀ ਸਮਙ੍ਗਾ ਚ ਬਭੂਵ ਪੁਣ੍ਯਾ ਯਸ੍ਯਾਂ ਸ੍ਨਾਤੋ ਮੁਚ੍ਯਤੇ ਕਿਲ੍ਬਿषਾਦ੍ਧਿ। ਤ੍ਵਮਪ੍ਯੇਨਾਂ ਸ੍ਨਾਨਪਾਨਾਵਗਾਹੈਃ ਸਭ੍ਰਾਤृਕਃ ਸਹਭਾਰ੍ਯੋ ਵਿਸ਼ਸ਼੍ਵ
ਸਮੰਗਾ ਨਦੀ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਗਈ; ਜੋ ਇੱਥੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਤੂੰ ਵੀ, ਆਪਣੇ ਭਰਾਵਾਂ ਤੇ ਪਤਨੀ ਸਮੇਤ, ਇਸ਼ਨਾਨ ਤੇ ਪੀਣ ਲਈ ਇਸ ਵਿੱਚ ਪਰਵੈਸ਼ ਕਰ।
ਅਤ੍ਰ ਕੌਨ੍ਤੇਯ ਸਹਿਤੋ ਭ੍ਰਾਤृਭਿਸ੍ਤ੍ਵਂ ਸੁਖੋषਿਤਃ ਸਹ ਵਿਪ੍ਰੈਃ ਪ੍ਰਤੀਤਃ। ਪੁਣ੍ਯਾਨ੍ਯਨ੍ਯਾਨਿ ਸ਼ੁਚਿਕਰ੍ਮੈਕਭਕ੍ਤਿ- ਰ੍ਮਯਾ ਸਾਰ੍ਧਂ ਚਰਿਤਾਸ੍ਯਾਜਮੀਢ
ਇੱਥੇ, ਕੌਂਤਿਆ, ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਭਰਾਵਾਂ ਨਾਲ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਖੁਸ਼ੀ-ਖੁਸ਼ੀ ਵਸਿਆ। ਹੋਰ ਪਵਿੱਤਰ ਕੰਮ, ਸਾਫ ਤੇ ਭਗਤੀ ਭਰਿਆ, ਮੇਰੇ ਨਾਲ, ਅਜਮੀਢਾ, ਇੱਥੇ ਕੀਤੇ ਗਏ ਹਨ।
ਏषਾ ਮਧੁਵਿਲਾ ਨਾਮ ਸਮਙ੍ਗਾ ਸਂਪ੍ਰਕਾਸ਼ਤੇ। ਏਤਤ੍ਕਰ੍ਦਮਿਲਂ ਨਾਮ ਭਰਤਸ੍ਯਾਭਿषੇਚਨਮ੍
ਇਹ ਨਦੀ ਮਧੁਵਿਲਾ ਨਾਮ ਨਾਲ ਜਾਣੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਸਮੰਗਾ ਚਮਕਦੀ ਹੈ। ਇਹ ਕਰਦਮਿਲਾ ਹੈ, ਭਰਤ ਦਾ ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਸਥਾਨ।
ਅਲਕ੍ਸ਼੍ਮ੍ਯਾ ਕਿਲ ਸਂਯੁਕ੍ਤੋ ਵृਤ੍ਰਂ ਹਤ੍ਵਾ ਸ਼ਚੀਪਤਿਃ। ਆਪ੍ਲੁਤਃ ਸਰ੍ਵਪਾਪੇਭ੍ਯਃ ਸਮਙ੍ਗਾਯਾਂ ਵ੍ਯਮੁਚ੍ਯਤ
ਇੰਦਰ, ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਨੂੰ ਮਾਰ ਕੇ, ਦੁੱਖ ਨਾਲ ਪੀੜਤ ਹੋਇਆ, ਸਮੰਗਾ ਨਦੀ ਵਿੱਚ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ, ਸਭ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਗਿਆ।
ਏਤਦ੍ਵਿਨਸ਼ਨਂ ਕੁਕ੍ਸ਼ੌ ਮੈਨਾਕਸ੍ਯ ਨਰਰ੍षਭ। ਅਦਿਤਿਰ੍ਯਤ੍ਰਪੁਤ੍ਰਾਰ੍ਥਂ ਤਦਨ੍ਨਮਪਚਤ੍ਪੁਰਾ
ਇਹ ਮੈਨਾਕਾ ਦੇ ਕੁੱਖ ਵਿੱਚ ਨਾਸ ਦਾ ਸਥਾਨ ਹੈ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ। ਇੱਥੇ ਅਦਿਤੀ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਲਈ ਕਦੇ ਭੋਜਨ ਪਕਾਇਆ ਸੀ।
ਏਨਂ ਪਰ੍ਵਤਰਾਜਾਨਮਾਰੁਹ੍ਯ ਭਰਤਰ੍षਭਾਃ। ਅਯਸ਼ਸ੍ਯਾਮਸਂਸ਼ਬ੍ਦ੍ਯਾਮਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਂ ਵ੍ਯਪਨੋਤ੍ਸ੍ਯਥ
ਇਸ ਪਹਾੜ ਦੇ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਚੜ੍ਹ ਕੇ, ਭਰਤ ਵੰਸ਼ੀ, ਤੂੰ ਅਯਸ਼ ਤੇ ਅਣਕਹੀ ਬਦਕਿਸਮਤੀ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰ ਲਵੇਂਗਾ।
ਏਤੇ ਕਨਖਲਾ ਰਾਜਨ੍ਨृषੀਣਾਂ ਦਯਿਤਾ ਨਗਾਃ। ਏषਾ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਤੇ ਗਙ੍ਗਾ ਯੁਧਿष੍ਠਿਰ ਯਸ਼ਸ੍ਵਿਨੀ
ਇਹ ਕਨਖਲਾ ਪਹਾੜ, ਰਾਜਾ ਜੀ, ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਪਿਆਰੇ ਹਨ। ਇੱਥੇ, ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰਾ, ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਗੰਗਾ ਚਮਕਦੀ ਹੈ।
ਸਨਤ੍ਕੁਮਾਰੋ ਭਗਵਾਨਤ੍ਰ ਸਿਦ੍ਧਿਮਗਾਤ੍ਪੁਰਾ। ਆਜਮੀਢਾਵਗਾਹ੍ਯੈਨਾਂ ਸਰ੍ਵਪਾਪੈਃ ਪ੍ਰਮੋਕ੍ਸ਼੍ਯਸੇ
ਇੱਥੇ, ਭਗਵਾਨ ਸਨਤਕੁਮਾਰ ਨੇ ਕਦੇ ਸਿੱਧੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ। ਅਜਮੀਢਾ, ਇਸ ਨਦੀ ਵਿੱਚ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ, ਤੂੰ ਸਭ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਵੇਂਗਾ।
ਅਪਾਂ ਹ੍ਰਦਂ ਚ ਪੁਣ੍ਯਾਖ੍ਯਂ ਭृਗੁਤੁਨ੍ਦਂ ਚ ਪਰ੍ਵਤਮ੍। ਤੂष੍ਣੀਂ ਗਙ੍ਗਾਂ ਚ ਕੌਨ੍ਤੇਯ ਸਾਨੁਜਃ ਸਮੁਪਸ੍ਪृਸ਼
ਕੁੰਤੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਭਰਾਵਾਂ ਨਾਲ ਚੁੱਪਚਾਪ ਪਵਿੱਤਰ ਸਰੋਵਰ, ਭ੍ਰਿਗੁਤੁੰਦ ਪਹਾੜ ਅਤੇ ਗੰਗਾ ਨੂੰ ਸਪর্শ ਕੀਤਾ।
ਆਸ਼੍ਰਮਃ ਸ੍ਥੂਲਸ਼ਿਰਸੋ ਰਮਣੀਯਃ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਤੇ। ਅਤ੍ਰ ਮਾਨਂ ਚ ਕੌਨ੍ਤੇਯ ਕ੍ਰੋਧਂ ਚੈਵ ਵਿਵਰ੍ਜਯ
ਇੱਥੇ ਸਥੂਲਸ਼ਿਰਸ ਦਾ ਸੋਹਣਾ ਆਸ਼ਰਮ ਚਮਕ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਕੁੰਤੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਇੱਥੇ ਅਹੰਕਾਰ ਤੇ ਗੁੱਸਾ ਛੱਡ ਦੇ।
ਏष ਰੈਭ੍ਯਾਸ਼੍ਰਮਃ ਸ਼੍ਰੀਮਾਨ੍ਪਾਣ੍ਡਵੇਯ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਤੇ। ਭਾਰਦ੍ਵਾਜੋ ਯਤ੍ਰਕਵਿਰ੍ਯਵਕ੍ਰੀਤੋ ਵ੍ਯਨਸ਼੍ਯਤ
ਇੱਥੇ ਰੈਭਿਆ ਦਾ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਆਸ਼ਰਮ ਦਿਖਾਈ ਦੇ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਭਾਰਤ ਦੇ ਵੰਸ਼ਜ, ਜਿੱਥੇ ਭਾਰਦਵਾਜ ਰਿਸ਼ੀ, ਯਵਕ੍ਰੀਤ ਦੀ ਚਲਾਕੀ ਨਾਲ, ਮਰ ਗਿਆ ਸੀ।
ਕਥਂ ਯੁਕ੍ਤੋऽਭਵਦृषਿਰ੍ਭਰਦ੍ਵਾਜਃ ਪ੍ਰਤਾਪਵਾਨ੍। ਕਿਮਰ੍ਥਂ ਚ ਯਵਕ੍ਰੀਤਃ ਪੁਤ੍ਰੋऽਨਸ਼੍ਯਤ ਵੈ ਮੁਨੇਃ
ਭਾਰਦਵਾਜ ਰਿਸ਼ੀ ਕਿਵੇਂ ਦੁਖੀ ਹੋ ਗਿਆ, ਤੇ ਕਿਸ ਕਾਰਨ ਯਵਕ੍ਰੀਤ, ਉਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਮਰ ਗਿਆ, ਏ ਰਿਸ਼ੀ?
ਏਤਤ੍ਸਰ੍ਵਂ ਯਥਾਵृਤ੍ਤਂ ਸ਼੍ਰੋਤੁਮਿਚ੍ਛਾਮਿ ਤਤ੍ਤ੍ਵਤਃ। ਕਰ੍ਮਭਿਰ੍ਦੇਵਕਲ੍ਪਾਨਾਂ ਕੀਰ੍ਤ੍ਯਮਾਨੈਰ੍ਭृਸ਼ਂ ਰਮੇ
ਮੈਂ ਇਹ ਸਾਰਾ ਵਾਕਿਆ ਜਿਵੇਂ ਹੋਇਆ, ਠੀਕ-ਠੀਕ ਸੁਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ। ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਰਗੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਕਰਤਬ ਸੁਣ ਕੇ, ਮੈਨੂੰ ਬਹੁਤ ਖੁਸ਼ੀ ਮਿਲਦੀ ਹੈ।
ਭਰਦ੍ਵਾਜਸ਼੍ਚ ਰੈਭ੍ਯਸ਼੍ਚ ਸਖਾਯੌ ਸਂਬਭੂਵਤੁਃ। ਤਾਵੂषਤੁਰਿਹਾਤ੍ਯਨ੍ਤਂ ਪ੍ਰੀਯਮਾਣੌ ਵਨਾਨ੍ਤਰੇ
ਭਾਰਦਵਾਜ ਤੇ ਰੈਭਿਆ ਦੋਨੋਂ ਮਿੱਤਰ ਬਣ ਗਏ। ਉਹ ਦੋਵੇਂ ਇੱਥੇ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ, ਇਕ-ਦੂਜੇ ਨਾਲ ਬਹੁਤ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਕੇ ਰਹਿੰਦੇ ਸਨ।
ਰੈਭ੍ਯਸ੍ਯ ਤੁ ਸੁਤਾਵਾਸ੍ਤਾਮਰ੍ਵਾਵਸੁਪਰਾਵਸੂ। ਆਸੀਦ੍ਯਵਕ੍ਰੀਃ ਪੁਤ੍ਰਸ੍ਤੁ ਭਰਦ੍ਵਾਜਸ੍ਯ ਭਾਰਤ
ਰੈਭਿਆ ਦੇ ਦੋ ਪੁੱਤਰ ਸਨ — ਅਰਵਾਵਾ ਤੇ ਪਰਾਵਸੂ। ਭਾਰਦਵਾਜ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਯਵਕ੍ਰੀਤ ਸੀ, ਭਾਰਤ ਦੇ ਵੰਸ਼ਜ।
ਰੈਭ੍ਯੋ ਵਿਦ੍ਵਾਨ੍ਸਹਾਪਤ੍ਯਸ੍ਤਪਸ੍ਵੀ ਚੇਤਰੋऽਭਵਤ੍। ਤਯੋਸ਼੍ਚਾਪ੍ਯਤੁਲਾ ਪ੍ਰੀਤਿਰਭਵਦ੍ਭਰਤਰ੍षਭ
ਰੈਭਿਆ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਅਰਵਾਵਾ ਗਿਆਨਵਾਨ ਤੇ ਤਪਸੀ ਸੀ। ਦੋਨੋਂ ਵਿਚ ਬੇਮਿਸਾਲ ਪਿਆਰ ਸੀ, ਭਾਰਤ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ।
ਯਵਕ੍ਰੀਃ ਪਿਤਰਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਤਪਸ੍ਵਿਨਮਸਤ੍ਕृਤਮ੍। ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਚ ਸਤ੍ਕृਤਂ ਵਿਪ੍ਰੈ ਰੈਭ੍ਯਂ ਪੁਤ੍ਰੈਃ ਸਹਾਨਘਃ
ਯਵਕ੍ਰੀਤ ਨੇ ਆਪਣੇ ਤਪਸੀ ਪਿਤਾ ਨੂੰ ਅਣ-ਸੱਤਕਾਰ ਹੋਇਆ ਵੇਖਿਆ, ਤੇ ਰੈਭਿਆ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਸਮੇਤ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਵਲੋਂ ਸੱਤਕਾਰ ਹੋਇਆ ਵੇਖਿਆ, ਪਾਪ ਰਹਿਤ।
ਪਰ੍ਯਤਪ੍ਯਤ ਤੇਜਸ੍ਵੀ ਮਨ੍ਯੁਨਾऽਭਿਪਰਿਪ੍ਲੁਤਃ। ਤਪਸ੍ਤੇਪੇ ਤਤੋ ਘੋਰਂ ਵੇਦਜ੍ਞਾਨਾਯ ਪਾਣ੍ਡਵ
ਉਹ ਤੇਜ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਗੁੱਸੇ ਵਿਚ ਤਪਦਾ ਰਿਹਾ। ਪਾਂਡਵ, ਉਸ ਨੇ ਵੇਦਾਂ ਦੀ ਗਿਆਨ ਲਈ ਕਠੋਰ ਤਪ ਕੀਤਾ।
ਸੁਸਮਿਦ੍ਧੇ ਮਹਤ੍ਯਗ੍ਨੌ ਸ਼ਰੀਰਮੁਪਤਾਪਯਨ੍। ਜਨਯਾਮਾਸ ਸਂਤਾਪਮਿਨ੍ਦ੍ਰਸ੍ਯ ਸੁਮਹਾਤਪਾਃ
ਵੱਡੀ ਅੱਗ ਜਲ ਰਹੀ ਸੀ, ਆਪਣਾ ਸਰੀਰ ਸਾੜ ਕੇ, ਯਵਕ੍ਰੀਤ ਨੇ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਵੀ ਚਿੰਤਾ ਵਿਚ ਪਾ ਦਿੱਤਾ।
ਤਤ ਇਨ੍ਦ੍ਰੋ ਯਵਕ੍ਰੀਤਮੁਪਗਮ੍ਯ ਯੁਧਿष੍ਠਿਰ। ਅਬ੍ਰਵੀਤ੍ਕਸ੍ਯ ਹੇਤੋਸ੍ਤ੍ਵਮਾਸ੍ਥਿਤਸ੍ਤਪ ਉਤ੍ਤਮਮ੍
ਫਿਰ ਇੰਦਰ, ਯਵਕ੍ਰੀਤ ਕੋਲ ਆਇਆ, ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ, ਤੇ ਪੁੱਛਿਆ, 'ਤੂੰ ਇਹ ਉੱਚਾ ਤਪ ਕਿਉਂ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ?'
ਦ੍ਵਿਜਾਨਾਮਨਧੀਤਾ ਵੈ ਵੇਦਾਃ ਸੁਰਗਣਾਰ੍ਚਿਤ। ਪ੍ਰਤਿਭਾਨ੍ਤ੍ਵਿਤਿ ਤਪ੍ਯੇਹਮਿਦਂ ਪਰਮਕਂ ਤਪਃ
'ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਲੋਂ ਪੂਜੇ ਜਾਂਦੇ ਵੇਦ, ਉਹਨਾਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਮਿਲਦੇ ਜੋ ਪੜ੍ਹਦੇ ਨਹੀਂ। ਇਸ ਲਈ ਮੈਂ ਇਹ ਉੱਚਾ ਤਪ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹਾਂ।'
ਸ੍ਵਾਧ੍ਯਾਯਾਰ੍ਥਂ ਸਮਾਰਮ੍ਭੋ ਮਮਾਯਂ ਪਾਕਸ਼ਾਸਨ। ਤਪਸਾ ਜ੍ਞਾਤੁਮਿਚ੍ਛਾਮਿ ਸਰ੍ਵਜ੍ਞਾਨਾਨਿ ਕੌਸ਼ਿਕ
'ਇਹ ਮੇਰੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼, ਹੇ ਪਾਕਾ-ਧਾਰੀ, ਆਪਣੇ ਆਪ ਪੜ੍ਹਨ ਲਈ ਹੈ। ਮੈਂ ਤਪ ਨਾਲ ਸਾਰਾ ਗਿਆਨ ਜਾਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ, ਹੇ ਕੌਸ਼ਿਕ।'