ਯਦਾऽਸ਼੍ਰੌषਂ ਨ ਵਿਦੁਰ੍ਮਾਮਕਾਸ੍ਤਾਨ੍ ਪ੍ਰਚ੍ਛਨ੍ਨਰੂਪਾਨ੍ਵਸਤਃ ਪਾਣ੍ਡਵੇਯਾਨ੍। ਵਿਰਾਟਰਾष੍ਟ੍ਰੇ ਸਹ ਕृष੍ਣਯਾ ਚ ਤਦਾ ਨਾਸ਼ਂਸੇ ਵਿਜਯਾਯ ਸਂਜਯ
ਜਦੋਂ ਮੈਂ ਸੁਣਿਆ ਕਿ ਮੇਰੇ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਪਾਂਡਵਾਂ ਨੂੰ, ਜੋ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਸਮੇਤ ਵਿਰਾਟ ਦੇ ਰਾਜ ਵਿਚ ਭੇਸ ਬਦਲ ਕੇ ਰਹਿ ਰਹੇ ਸਨ, ਪਛਾਣਿਆ ਨਹੀਂ, ਸੰਜਯਾ, ਤਦੋਂ ਮੈਨੂੰ ਜਿੱਤ ਦੀ ਆਸ ਨਾ ਰਹੀ।
ਯਦਾऽਸ਼੍ਰੌषਂ ਕੀਚਕਾਨਾਂ ਵਰਿष੍ਠਂ ਨਿषੂਦਿਤਂ ਭ੍ਰਾਤृਸ਼ਤੇਨ ਸਾਰ੍ਧਮ੍। ਦ੍ਰੌਪਦ੍ਯਰ੍ਥੇ ਭੀਮਸੇਨੇਨ ਸਙ੍ਖ੍ਯੇ ਤਦਾ ਨਾਸ਼ਂਸੇ ਵਿਜਯਾਯ ਸਂਜਯ
ਜਦੋਂ ਮੈਂ ਸੁਣਿਆ ਕਿ ਭੀਮਸੇਨ ਨੇ, ਜੰਗ ਵਿੱਚ, ਦ੍ਰੌਪਦੀ ਦੀ ਖਾਤਰ, ਕੀਚਕ ਤੇ ਉਸਦੇ ਸੌ ਭਰਾਵਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ, ਸੰਜਯਾ, ਤਦੋਂ ਮੈਨੂੰ ਜਿੱਤ ਦੀ ਆਸ ਨਾ ਰਹੀ।
ਯਦਾऽਸ਼੍ਰੌषਂ ਮਾਮਕਾਨਾਂ ਵਰਿष੍ਠਾ- ਨ੍ਧਨਂਜਯੇਨੈਕਰਥੇਨ ਭਗ੍ਨਾਨ੍। ਵਿਰਾਟਰਾष੍ਟ੍ਰੇ ਵਸਤਾ ਮਹਾਤ੍ਮਨਾ ਤਦਾ ਨਾਸ਼ਂਸੇ ਵਿਜਯਾਯ ਸਂਜਯ
ਜਦੋਂ ਮੈਂ ਸੁਣਿਆ ਕਿ ਮੇਰੇ ਪੁੱਤਾਂ ਵਿਚੋਂ ਚੋਟੀ ਦੇ, ਵੱਡੇ ਮਨ ਵਾਲੇ ਧਨੰਜੈ ਨੇ, ਇਕਲੇ ਰਥ ਤੇ, ਵਿਰਾਟ ਦੇ ਰਾਜ ਵਿੱਚ ਰਹਿੰਦੇ ਹੋਏ, ਹਰਾਇਆ, ਸੰਜਯਾ, ਤਦੋਂ ਮੈਨੂੰ ਜਿੱਤ ਦੀ ਆਸ ਨਾ ਰਹੀ।
ਯਦਾऽਸ਼੍ਰੌषਂ ਸਤ੍ਕृਤਂ ਮਤ੍ਸ੍ਯਰਾਜ੍ਞਾ ਸੁਤਾਂ ਦਤ੍ਤਾਮੁਤ੍ਤਰਾਮਰ੍ਜੁਨਾਯ। ਤਾਂ ਚਾਰ੍ਜੁਨਃ ਪ੍ਰਤ੍ਯਗृਹ੍ਣਾਤ੍ਸੁਤਾਰ੍ਥੇ ਤਦਾ ਨਾਸ਼ਂਸੇ ਵਿਜਯਾਯ ਸਂਜਯ
ਜਦੋਂ ਮੈਂ ਸੁਣਿਆ ਕਿ ਮਤਸਯ ਦੇ ਰਾਜੇ ਨੇ ਅਰਜੁਨ ਦੀ ਇੱਜ਼ਤ ਕੀਤੀ ਤੇ ਆਪਣੀ ਧੀ ਉੱਤਰਾ ਉਸਨੂੰ ਦਿੱਤੀ, ਤੇ ਅਰਜੁਨ ਨੇ ਉਹ ਧੀ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤ ਲਈ ਕਬੂਲ ਕੀਤੀ, ਸੰਜਯਾ, ਤਦੋਂ ਮੈਨੂੰ ਜਿੱਤ ਦੀ ਆਸ ਨਾ ਰਹੀ।
ਯਦਾऽਸ਼੍ਰੌषਂ ਨਿਰ੍ਜਿਤਸ੍ਯਾਧਨਸ੍ਯ ਪ੍ਰਵ੍ਰਾਜਿਤਸ੍ਯ ਸ੍ਵਜਨਾਤ੍ਪ੍ਰਚ੍ਯੁਤਸ੍ਯ। ਅਕ੍ਸ਼ੌਹਿਣੀਃ ਸਪ੍ਤ ਯੁਧਿष੍ਠਿਰਸ੍ਯ ਤਦਾ ਨਾਸ਼ਂਸੇ ਵਿਜਯਾਯ ਸਂਜਯ।। 196
ਜਦੋਂ ਮੈਂ ਸੁਣਿਆ ਕਿ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ, ਹਾਰੇ ਹੋਏ, ਧਨ ਤੋਂ ਵਾਂਝੇ, ਘਰੋਂ ਨਿਕਲੇ ਤੇ ਆਪਣੇ ਲੋਕਾਂ ਤੋਂ ਵੱਖ ਹੋਏ ਹੋਣ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ, ਸੱਤ ਫੌਜਾਂ ਇਕੱਠੀਆਂ ਕਰ ਲਿਆ, ਸੰਜਯਾ, ਤਦੋਂ ਮੈਨੂੰ ਜਿੱਤ ਦੀ ਆਸ ਨਾ ਰਹੀ।
ਯਦਾऽਸ਼੍ਰੌषਂ ਮਾਧਵਂ ਵਾਸੁਦੇਵਂ ਸਰ੍ਵਾਤ੍ਮਨਾ ਪਾਣ੍ਡਵਾਰ੍ਥੇ ਨਿਵਿष੍ਟਮ੍। ਯਸ੍ਯੇਮਾਂ ਗਾਂ ਵਿਕ੍ਰਮਮੇਕਮਾਹੁ- ਸ੍ਤਦਾ ਨਾਸ਼ਂਸੇ ਵਿਜਯਾਯ ਸਂਜਯ
ਜਦੋਂ ਮੈਂ ਸੁਣਿਆ ਕਿ ਮਾਧਵ, ਵਾਸੁਦੇਵ, ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪਾਂਡਵਾਂ ਦੇ ਪੱਖ ਵਿਚ ਖੜਾ ਹੈ—ਜਿਸ ਦਾ ਇਕ ਪੈਰ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਲੰਘ ਜਾਂਦਾ ਹੈ—ਸੰਜਯਾ, ਤਦੋਂ ਮੈਨੂੰ ਜਿੱਤ ਦੀ ਆਸ ਨਾ ਰਹੀ।
ਯਦਾऽਸ਼੍ਰੌषਂ ਨਰਨਾਰਾਯਣੌ ਤੌ ਕृष੍ਣਾਰ੍ਜੁਨੌ ਵਦਤੋ ਨਾਰਦਸ੍ਯ। ਅਹਂ ਦ੍ਰष੍ਟਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਲੋਕੇ ਚ ਸਮ੍ਯਕ੍ ਤਦਾ ਨਾਸ਼ਂਸੇ ਵਿਜਯਾਯ ਸਂਜਯ
ਜਦੋਂ ਮੈਂ ਸੁਣਿਆ ਕਿ ਨਾਰਦ ਨੇ ਆਖਿਆ ਕਿ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਤੇ ਅਰਜੁਨ ਹੀ ਉਹ ਦੋ ਪੁਰਾਣੇ ਰਿਸ਼ੀ ਹਨ, ਨਰ ਤੇ ਨਾਰਾਇਣ, ਤੇ ਮੈਂ ਆਪ ਵੀ ਇਹ ਗੱਲ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿਚ ਵੇਖੀ, ਸੰਜਯਾ, ਤਦੋਂ ਮੈਨੂੰ ਜਿੱਤ ਦੀ ਆਸ ਨਾ ਰਹੀ।
ਯਦਾऽਸ਼੍ਰੌषਂ ਲੋਕਹਿਤਾਯ ਕृष੍ਣਂ ਸ਼ਮਾਰ੍ਥਿਨਮੁਪਯਾਤਂ ਕੁਰੂਣਾਮ੍। ਸ਼ਮਂ ਕੁਰ੍ਵਾਣਮਕृਤਾਰ੍ਥਂ ਚ ਯਾਤਂ ਤਦਾ ਨਾਸ਼ਂਸੇ ਵਿਜਯਾਯ ਸਂਜਯ।। 199
ਜਦੋਂ ਮੈਂ ਸੁਣਿਆ ਕਿ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ, ਸ਼ਾਂਤੀ ਲੈ ਕੇ, ਕੌਰਵਾਂ ਕੋਲ ਆਇਆ, ਤੇ ਜਦੋਂ ਉਹ ਸ਼ਾਂਤੀ ਨਾ ਕਰਵਾ ਸਕਿਆ, ਵਾਪਸ ਮੁੜ ਗਿਆ, ਸੰਜਯਾ, ਤਦੋਂ ਮੈਨੂੰ ਜਿੱਤ ਦੀ ਆਸ ਨਾ ਰਹੀ।
ਬੁਦ੍ਧਿਂ ਕृਤਾਂ ਨਿਗ੍ਰਹੇ ਕੇਸ਼ਵਸ੍ਯ। ਤਂ ਚਾਤ੍ਮਾਨਂ ਬਹੁਧਾ ਦਰ੍ਸ਼ਯਾਨਂ ਤਦਾ ਨਾਸ਼ਂਸੇ ਵਿਜਯਾਯ ਸਂਜਯ
ਜਦੋਂ ਮੈਂ ਸੁਣਿਆ ਕਿ ਕੇਸ਼ਵ ਨੇ ਆਪਣੀ ਮੱਤ ਨੂੰ ਵੱਸ ਵਿੱਚ ਕਰਨ ਦਾ ਨਿਸ਼ਚਾ ਕੀਤਾ ਤੇ ਉਹ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਕਈ ਰੂਪਾਂ ਵਿੱਚ ਵਿਖਾ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਤਦੋਂ, ਸੰਜਯਾ, ਮੈਨੂੰ ਜਿੱਤ ਦੀ ਕੋਈ ਆਸ ਨਾ ਰਹੀ।
ਯਦਾऽਸ਼੍ਰੌषਂ ਵਾਸੁਦੇਵੇ ਪ੍ਰਯਾਤੇ ਰਥਸ੍ਯੈਕਾਮਗ੍ਰਤਸ੍ਤਿष੍ਠਮਾਨਾਮ੍। ਆਰ੍ਤਾਂ ਪृਥਾਂ ਸਾਨ੍ਤ੍ਵਿਤਾਂ ਕੇਸ਼ਵੇਨ ਤਦਾ ਨਾਸ਼ਂਸੇ ਵਿਜਯਾਯ ਸਂਜਯ
ਜਦੋਂ ਮੈਂ ਸੁਣਿਆ ਕਿ ਵਾਸੁਦੇਵ ਰਥ ਦੇ ਅੱਗੇ ਖੜਾ ਹੋ ਕੇ ਚਲਿਆ ਗਿਆ ਤੇ ਦੁਖੀ ਕੁੰਤੀ ਨੂੰ ਕੇਸ਼ਵ ਨੇ ਸਮਝਾਇਆ, ਤਦੋਂ, ਸੰਜਯਾ, ਮੈਨੂੰ ਜਿੱਤ ਦੀ ਆਸ ਨਾ ਰਹੀ।
ਯਦਾऽਸ਼੍ਰੌषਂ ਮਨ੍ਤ੍ਰਿਣਂ ਵਾਸੁਦੇਵਂ ਤਥਾ ਭੀष੍ਮਂ ਸ਼ਾਨ੍ਤਨਵਂ ਚ ਤੇषਾਮ੍। ਭਾਰਦ੍ਵਾਜਂ ਚਾਸ਼ਿषੋऽਨੁਬ੍ਰੁਵਾਣਂ ਤਦਾ ਨਾਸ਼ਂਸੇ ਵਿਜਯਾਯ ਸਂਜਯ
ਜਦੋਂ ਮੈਂ ਸੁਣਿਆ ਕਿ ਵਾਸੁਦੇਵ ਸਲਾਹਕਾਰ ਬਣਿਆ, ਭੀਸ਼ਮ ਸ਼ਾਂਤਨੂ ਪੁੱਤਰ ਤੇ ਭਾਰਦਵਾਜ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਅਸ਼ੀਰਵਾਦ ਦੇ ਰਹੇ ਸਨ, ਤਦੋਂ, ਸੰਜਯਾ, ਮੈਨੂੰ ਜਿੱਤ ਦੀ ਆਸ ਨਾ ਰਹੀ।
ਯਦਾ ਕਰ੍ਣੋ ਭੀष੍ਮਮੁਵਾਚ ਵਾਕ੍ਯਂ ਨਾਹਂ ਯੋਤ੍ਸ੍ਯੇ ਯੁਧ੍ਯਮਾਨੇ ਤ੍ਵਯੀਤਿ। ਹਿਤ੍ਵਾ ਸੇਨਾਮਪਚਕ੍ਰਾਮ ਚਾਪਿ ਤਦਾ ਨਾਸ਼ਂਸੇ ਵਿਜਯਾਯ ਸਂਜਯ
ਜਦੋਂ ਮੈਂ ਸੁਣਿਆ ਕਿ ਕਰਣ ਨੇ ਭੀਸ਼ਮ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, "ਜਦ ਤੂੰ ਲੜ ਰਿਹਾ ਹੈਂ, ਮੈਂ ਯੁੱਧ ਨਹੀਂ ਕਰਾਂਗਾ," ਤੇ ਫੌਜ ਛੱਡ ਕੇ ਪਿੱਛੇ ਹਟ ਗਿਆ, ਤਦੋਂ, ਸੰਜਯਾ, ਮੈਨੂੰ ਜਿੱਤ ਦੀ ਆਸ ਨਾ ਰਹੀ।
ਯਦਾऽਸ਼੍ਰੌषਂ ਵਾਸੁਦੇਵਾਰ੍ਜੁਨੌ ਤੌ ਤਥਾ ਧਨੁਰ੍ਗਾਣ੍ਡਿਵਮਪ੍ਰਮੇਯਮ੍। ਤ੍ਰੀਣ੍ਯੁਗ੍ਰਵੀਰ੍ਯਾਣਿ ਸਮਾਗਤਾਨਿ ਤਦਾ ਨਾਸ਼ਂਸੇ ਵਿਜਯਾਯ ਸਂਜਯ
ਜਦੋਂ ਮੈਂ ਸੁਣਿਆ ਕਿ ਵਾਸੁਦੇਵ ਤੇ ਅਰਜੁਨ ਇਕੱਠੇ ਹਨ, ਨਾਲ ਹੀ ਉਹ ਅਤੁੱਟ ਗਾਂਡੀਵ ਧਨੁਸ਼ ਤੇ ਤਿੰਨ ਬਹੁਤ ਹੀ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਯੋਧੇ ਇਕਠੇ ਹੋ ਗਏ, ਤਦੋਂ, ਸੰਜਯਾ, ਮੈਨੂੰ ਜਿੱਤ ਦੀ ਆਸ ਨਾ ਰਹੀ।
ਯਦਾऽਸ਼੍ਰੌषਂ ਕਸ਼੍ਲਲੇਨਾਭਿਪਨ੍ਨੇ ਰਥੋਪਸ੍ਥੇ ਸੀਦਮਾਨੇऽਰ੍ਜੁਨੇ ਵੈ। ਕृष੍ਣਂ ਲੋਕਾਨ੍ਦਰ੍ਸ਼ਯਾਨਂ ਸ਼ਰੀਰੇ ਤਦਾ ਨਾਸ਼ਂਸੇ ਵਿਜਯਾਯ ਸਂਜਯ
ਜਦੋਂ ਮੈਂ ਸੁਣਿਆ ਕਿ ਅਰਜੁਨ ਥਕਾਵਟ ਨਾਲ ਰਥ ਵਿੱਚ ਬੈਠਾ ਸੀ ਤੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ ਨੇ ਆਪਣੇ ਸਰੀਰ ਵਿੱਚ ਸਾਰੇ ਲੋਕ ਵਿਖਾ ਦਿੱਤੇ, ਤਦੋਂ, ਸੰਜਯਾ, ਮੈਨੂੰ ਜਿੱਤ ਦੀ ਆਸ ਨਾ ਰਹੀ।
ਯਦਾऽਸ਼੍ਰੌषਂ ਭੀष੍ਮਮਿਤ੍ਰਕਰ੍ਸ਼ਨਂ ਨਿਘ੍ਨਨ੍ਤਮਾਜਾਵਯੁਤਂ ਰਥਾਨਾਮ੍। ਨੈषਾਂ ਕਸ਼੍ਚਿਦ੍ਵਧ੍ਯਤੇ ਖ੍ਯਾਤਰੂਪ- ਸ੍ਤਦਾ ਨਾਸ਼ਂਸੇ ਵਿਜਯਾਯ ਸਂਜਯ
ਜਦੋਂ ਮੈਂ ਸੁਣਿਆ ਕਿ ਭੀਸ਼ਮ, ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਅਣਗਿਣਤ ਰਥਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਰਿਹਾ ਸੀ ਪਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਕੋਈ ਵੀ ਮਰਿਆ ਨਹੀਂ, ਤਦੋਂ, ਸੰਜਯਾ, ਮੈਨੂੰ ਜਿੱਤ ਦੀ ਆਸ ਨਾ ਰਹੀ।
ਯਦਾऽਸ਼੍ਰੌषਂ ਚਾਪਗੇਯੇਨ ਸਙ੍ਖ੍ਯੇ ਸ੍ਵਯਂ ਮृਤ੍ਯੁਂ ਵਿਹਿਤਂ ਧਾਰ੍ਮਿਕੇਣ। ਤਚ੍ਚਾਕਾਰ੍षੁਃ ਪਾਣ੍ਡਵੇਯਾਃ ਪ੍ਰਹृष੍ਟਾ- ਸ੍ਤਦਾ ਨਾਸ਼ਂਸੇ ਵਿਜਯਾਯ ਸਂਜਯ
ਜਦੋਂ ਮੈਂ ਸੁਣਿਆ ਕਿ ਭੀਸ਼ਮ, ਜੋ ਦਰਿਆ ਤੋਂ ਉਤਰੇ ਸਨ, ਆਪਣੀ ਮੌਤ ਨੂੰ ਧਰਮ ਅਨੁਸਾਰ ਆਪ ਹੀ ਨਿਰਧਾਰਤ ਕਰ ਕੇ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਲੈਟ ਗਏ, ਤੇ ਪਾਂਡਵ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਗਏ, ਤਦੋਂ, ਸੰਜਯਾ, ਮੈਨੂੰ ਜਿੱਤ ਦੀ ਆਸ ਨਾ ਰਹੀ।
ਯਦਾऽਸ਼੍ਰੌषਂ ਭੀष੍ਮਮਤ੍ਯਨ੍ਤਸ਼ੂਰਂ ਹਤਂ ਪਾਰ੍ਥੇਨਾਹਵੇष੍ਵਪ੍ਰਧृष੍ਯਮ੍। ਸ਼ਿਖਣ੍ਡਿਨਂ ਪੁਰਤਃ ਸ੍ਥਾਪਯਿਤ੍ਵਾ ਤਦਾ ਨਾਸ਼ਂਸੇ ਵਿਜਯਾਯ ਸਂਜਯ
ਜਦੋਂ ਮੈਂ ਸੁਣਿਆ ਕਿ ਭੀਸ਼ਮ, ਜੋ ਬੇਹੱਦ ਵੀਰ ਤੇ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਅਜੈਯ ਸੀ, ਪਾਰਥ ਵਲੋਂ, ਸ਼ਿਖੰਡੀ ਨੂੰ ਅੱਗੇ ਰੱਖ ਕੇ ਮਾਰਿਆ ਗਿਆ, ਤਦੋਂ, ਸੰਜਯਾ, ਮੈਨੂੰ ਜਿੱਤ ਦੀ ਆਸ ਨਾ ਰਹੀ।
ਯਦਾऽਸ਼੍ਰੌषਂ ਸ਼ਰਤਲ੍ਪੇ ਸ਼ਯਾਨਂ ਵृਦ੍ਧਂ ਵੀਰਂ ਸਾਦਿਤਂ ਚਿਤ੍ਰਪੁਙ੍ਖੈਃ। ਭੀष੍ਮਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਸੋਮਕਾਨਲ੍ਪਸ਼ੇषਾਂ- ਸ੍ਤਦਾ ਨਾਸ਼ਂਸੇ ਵਿਜਯਾਯ ਸਂਜਯ
ਜਦੋਂ ਮੈਂ ਸੁਣਿਆ ਕਿ ਭੀਸ਼ਮ, ਜੋ ਵੱਡੇ ਉਮਰ ਵਾਲੇ ਤੇ ਮਹਾਨ ਯੋਧਾ ਸਨ, ਤੀਰਾਂ ਦੇ ਸੇਜ ਤੇ ਲੇਟੇ ਹੋਏ, ਚਮਕਦਾਰ ਪੰਖ ਵਾਲੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਘਾਇਲ ਹੋਏ, ਤੇ ਸੋਮਕਾ ਘੱਟ ਹੀ ਬਚੇ, ਤਦੋਂ, ਸੰਜਯਾ, ਮੈਨੂੰ ਜਿੱਤ ਦੀ ਆਸ ਨਾ ਰਹੀ।
ਯਦਾऽਸ਼੍ਰੌषਂ ਸ਼ਾਨ੍ਤਨਵੇ ਸ਼ਯਾਨੇ ਪਾਨੀਯਾਰ੍ਥੇ ਚੋਦਿਤੇਨਾਰ੍ਜੁਨੇਨ। ਭੂਮਿਂ ਭਿਤ੍ਤ੍ਵਾ ਤਰ੍ਪਿਤਂ ਤਤ੍ਰ ਭੀष੍ਮਂ ਤਦਾ ਨਾਸ਼ਂਸੇ ਵਿਜਯਾਯ ਸਂਜਯ
ਜਦੋਂ ਮੈਂ ਸੁਣਿਆ ਕਿ ਸ਼ਾਂਤਨੂ ਪੁੱਤਰ ਭੀਸ਼ਮ ਲੇਟੇ ਹੋਏ ਸਨ, ਅਰਜੁਨ ਨੂੰ ਪਾਣੀ ਲਿਆਉਣ ਲਈ ਕਿਹਾ ਗਿਆ, ਤੇ ਅਰਜੁਨ ਨੇ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਛੇਦ ਕੇ ਭੀਸ਼ਮ ਨੂੰ ਤ੍ਰਿਪਤ ਕੀਤਾ, ਤਦੋਂ, ਸੰਜਯਾ, ਮੈਨੂੰ ਜਿੱਤ ਦੀ ਆਸ ਨਾ ਰਹੀ।
ਯਦਾਸ਼੍ਰੌषਂ ਸ਼ੁਕ੍ਰਸੂਰ੍ਯੌ ਚ ਯੁਕ੍ਤੌ ਕੌਨ੍ਤੇਯਾਨਾਮਨੁਲੋਮੌ ਜਯਾਯ। ਨਿਤ੍ਯਂ ਚਾਸ੍ਮਾਞ੍ਸ਼੍ਵਾਪਦਾ ਭੀषਯਨ੍ਤਿ ਤਦਾ ਨਾਸ਼ਂਸੇ ਵਿਜਯਾਯ ਸਂਜਯ
ਜਦੋਂ ਮੈਂ ਸੁਣਿਆ ਕਿ ਸ਼ੁਕਰ ਤੇ ਸੂਰਜ, ਕੌਂਤਿਆਂ ਲਈ ਅਨੁਕੂਲ ਹੋ ਕੇ ਮਿਲੇ ਹੋਏ ਸਨ, ਤੇ ਸਾਡੀ ਪਾਸੇ ਹਮੇਸ਼ਾ ਮੰਦੇ ਸੰਕੇਤ ਆਉਂਦੇ ਰਹੇ, ਤਦੋਂ, ਸੰਜਯਾ, ਮੈਨੂੰ ਜਿੱਤ ਦੀ ਆਸ ਨਾ ਰਹੀ।
ਯਦਾ ਦ੍ਰੋਣੋ ਵਿਵਿਧਾਨਸ੍ਤ੍ਰਮਾਰ੍ਗਾ- ਨ੍ਨਿਦਰ੍ਸ਼ਯਨ੍ਸਮਰੇ ਚਿਤ੍ਰਯੋਧੀ। ਨ ਪਾਣ੍ਡਵਾਞ੍ਸ਼੍ਰੇष੍ਠਤਰਾਨ੍ਨਿਹਨ੍ਤਿ ਤਦਾ ਨਾਸ਼ਂਸੇ ਵਿਜਯਾਯਂ ਸਂਜਯ
ਜਦੋਂ ਮੈਂ ਸੁਣਿਆ ਕਿ ਦ੍ਰੋਣ, ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਅਸਤਰਾਂ ਤੇ ਯੁੱਧ ਕਲਾ ਵਿਖਾ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਪਰ ਪਾਂਡਵਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਕਿਸੇ ਵਧੀਆ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਮਾਰਿਆ, ਤਦੋਂ, ਸੰਜਯਾ, ਮੈਨੂੰ ਜਿੱਤ ਦੀ ਆਸ ਨਾ ਰਹੀ।
ਯਦਾऽਸ਼੍ਰੌषਂ ਚਾਸ੍ਮਦੀਯਾਨ੍ਮਹਾਰਥਾ- ਨ੍ਵ੍ਯਵਸ੍ਥਿਤਾਨਰ੍ਜੁਨਸ੍ਯਾਨ੍ਤਕਾਯ। ਸਂਸ਼ਪ੍ਤਕਾਨ੍ਨਿਹਤਾਨਰ੍ਜੁਨੇਨ ਤਦਾ ਨਾਸ਼ਂਸੇ ਵਿਜਯਾਯ ਸਂਜਯ
ਜਦੋਂ ਮੈਂ ਸੁਣਿਆ ਕਿ ਸਾਡੇ ਵੱਡੇ ਯੋਧੇ, ਜੋ ਅਰਜੁਨ ਨੂੰ ਮਾਰਨ ਲਈ ਖੜੇ ਹੋਏ ਸਨ, ਉਹ ਸੰਸ਼ਪਤਕ ਅਰਜੁਨ ਵਲੋਂ ਮਾਰੇ ਗਏ, ਤਦੋਂ, ਸੰਜਯਾ, ਮੈਨੂੰ ਜਿੱਤ ਦੀ ਆਸ ਨਾ ਰਹੀ।
ਯਦਾऽਸ਼੍ਰੌषਂ ਵ੍ਯੂਹਮਭੇਦ੍ਯਮਨ੍ਯੈ- ਰ੍ਭਾਰਦ੍ਵਾਜੇਨਾਤ੍ਤਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰੇਣ ਗੁਪ੍ਤਮ੍। ਭਿਤ੍ਤ੍ਵਾ ਸੌਭਦ੍ਰਂ ਵੀਰਮੇਕਂ ਪ੍ਰਵਿष੍ਟਂ ਤਦਾ ਨਾਸ਼ਂਸੇ ਵਿਜਯਾਯ ਸਂਜਯ
ਜਦੋਂ ਮੈਂ ਸੁਣਿਆ ਕਿ ਭਾਰਦਵਾਜ ਨੇ ਹਥਿਆਰ ਚੁੱਕ ਕੇ ਰੱਖਿਆ ਹੋਇਆ ਅਜੋੜ ਬਿਉਹ ਰਚਿਆ ਸੀ, ਪਰ ਸੁਭਦਰਾ ਪੁੱਤਰ ਨੇ ਇਕੱਲਾ ਹੀ ਉਸ ਨੂੰ ਤੋੜ ਕੇ ਅੰਦਰ ਦਾਖਲ ਹੋ ਗਿਆ, ਤਦੋਂ, ਸੰਜਯਾ, ਮੈਨੂੰ ਜਿੱਤ ਦੀ ਆਸ ਨਾ ਰਹੀ।
ਯਦਾऽਭਿਮਨ੍ਯੁਂ ਪਰਿਵਾਰ੍ਯ ਬਾਲਂ ਸਰ੍ਵੇ ਹਤ੍ਤ੍ਵਾ ਹृष੍ਟਰੂਪਾ ਬਭੂਵੁਃ। ਮਹਾਰਥਾਃ ਪਾਰ੍ਥਮਸ਼ਕ੍ਨੁਵਨ੍ਤ- ਸ੍ਤਦਾ ਨਾਸ਼ਂਸੇ ਵਿਜਯਾਯ ਸਂਜਯ
ਜਦੋਂ ਮੈਂ ਸੁਣਿਆ ਕਿ ਸਾਰੇ ਵੱਡੇ ਯੋਧਿਆਂ ਨੇ ਨੌਜਵਾਨ ਅਭਿਮਨਯੂ ਨੂੰ ਘੇਰ ਕੇ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ ਤੇ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਗਏ, ਪਰ ਪਾਰਥ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਹਰਾ ਸਕੇ, ਤਦੋਂ, ਸੰਜਯਾ, ਮੈਨੂੰ ਜਿੱਤ ਦੀ ਆਸ ਨਾ ਰਹੀ।
ਯਦਾऽਸ਼੍ਰੌषਮਭਿਮਨ੍ਯੁਂ ਨਿਹਤ੍ਯ ਹਰ੍षਾਨ੍ਮੂਢਾਨ੍ਕ੍ਰੋਸ਼ਤੋ ਧਾਰ੍ਤਰਾष੍ਟ੍ਰਾਨ੍। ਕ੍ਰੋਧਾਦੁਕ੍ਤਂ ਸੈਨ੍ਧਵੇ ਚਾਰ੍ਜੁਨੇਨ ਤਦਾ ਨਾਸ਼ਂਸੇ ਵਿਜਯਾਯ ਸਂਜਯ
ਜਦੋਂ ਮੈਂ ਸੁਣਿਆ ਕਿ ਅਭਿਮਨਯੂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਕੇ, ਮੂਰਖ ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਪੁੱਤਰ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਚੀਕਾਂ ਮਾਰ ਰਹੇ ਸਨ, ਤੇ ਅਰਜੁਨ ਨੇ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਸਿੰਧੂ ਦੇ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, ਤਦੋਂ, ਸੰਜਯਾ, ਮੈਨੂੰ ਜਿੱਤ ਦੀ ਆਸ ਨਾ ਰਹੀ।
ਯਦਾऽਸ਼੍ਰੌषਂ ਸੈਨ੍ਧਵਾਰ੍ਥੇ ਪ੍ਰਤਿਜ੍ਞਾਂ ਪ੍ਰਤਿਜ੍ਞਾਤਾਂ ਤਦ੍ਵਧਾਯਾਰ੍ਜੁਨੇਨ। ਸਤ੍ਯਾਂ ਤੀਰ੍ਣਾਂ ਸ਼ਤ੍ਰੁਮਧ੍ਯੇ ਚ ਤੇਨ ਤਦਾ ਨਾਸ਼ਂਸੇ ਵਿਜਯਾਯ ਸਂਜਯ
ਜਦੋਂ ਮੈਂ ਸੁਣਿਆ ਕਿ ਅਰਜੁਨ ਨੇ ਸਿੰਧੂ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਮਾਰਨ ਦੀ ਕਸਮ ਖਾਦੀ, ਤੇ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਵਿਚ ਕਸਮ ਪੂਰੀ ਕਰ ਦਿੱਤੀ, ਤਦੋਂ, ਸੰਜਯਾ, ਮੈਨੂੰ ਜਿੱਤ ਦੀ ਆਸ ਨਾ ਰਹੀ।
ਯਦਾऽਸ਼੍ਰੌषਂ ਸ਼੍ਰਾਨ੍ਤਹਯੇ ਧਨਂਜਯੇ ਮੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਹਯਾਨ੍ਪਾਯਯਿਤ੍ਵੋਪਵृਤ੍ਤਾਨ੍। ਪੁਨਰ੍ਯੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਵਾਸੁਦੇਵਂ ਪ੍ਰਯਾਤਂ ਤਦਾ ਨਾਸ਼ਂਸੇ ਵਿਜਯਾਯ ਸਂਜਯ
ਜਦੋਂ ਮੈਂ ਸੁਣਿਆ ਕਿ ਧਨੰਜਯ ਨੇ ਥੱਕੇ ਹੋਏ ਘੋੜਿਆਂ ਨੂੰ ਖੋਲ੍ਹ ਕੇ ਪਾਣੀ ਪਿਆਇਆ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਆਰਾਮ ਦਿੱਤਾ, ਫਿਰ ਮੁੜ ਜੋੜ ਕੇ ਵਾਸੁਦੇਵ ਨਾਲ ਰਵਾਨਾ ਹੋਇਆ—ਉਸ ਵੇਲੇ, ਸੰਜਯਾ, ਮੈਨੂੰ ਜਿੱਤ ਦੀ ਕੋਈ ਆਸ ਨਹੀਂ ਸੀ।
ਯਦਾऽਸ਼੍ਰੌषਂ ਵਾਹਨੇष੍ਵਕ੍ਸ਼ਮੇषੁ ਰਥੋਪਸ੍ਥੇ ਤਿष੍ਠਤਾ ਪਾਣ੍ਡਵੇਨ। ਸਰ੍ਵਾਨ੍ਯੋਧਾਨ੍ਵਾਰਿਤਾਨਰ੍ਜੁਨੇਨ ਤਦਾ ਨਾਸ਼ਂਸੇ ਵਿਜਯਾਯ ਸਂਜਯ
ਜਦੋਂ ਮੈਂ ਸੁਣਿਆ ਕਿ ਪਾਂਡਵ ਆਪਣੀ ਰਥ ਤੇ ਖੜਾ ਸੀ, ਘੋੜੇ ਤੇ ਧੁਰੀਆਂ ਟੁੱਟੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਸਨ, ਤੇ ਉਹ ਇਕੱਲਾ ਸਾਰੇ ਯੋਧਿਆਂ ਨੂੰ ਰੋਕ ਰਿਹਾ ਸੀ—ਉਸ ਵੇਲੇ, ਸੰਜਯਾ, ਮੈਨੂੰ ਜਿੱਤ ਦੀ ਕੋਈ ਆਸ ਨਹੀਂ ਸੀ।
ਯਦਾऽਸ਼੍ਰੌषਂ ਨਾਗਬਲੈਃ ਸੁਦੁਃਸਹਂ ਦ੍ਰੋਣਾਨੀਕਂ ਯੁਯੁਧਾਨਂ ਪ੍ਰਮਥ੍ਯ। ਯਾਤਂ ਵਾਰ੍ष੍ਣੇਯਂ ਯਤ੍ਰ ਤੌ ਕृष੍ਣਪਾਰ੍ਥੌ ਤਦਾ ਨਾਸ਼ਂਸੇ ਵਿਜਯਾਯ ਸਂਜਯ
ਜਦੋਂ ਮੈਂ ਸੁਣਿਆ ਕਿ ਯੁਯੁਧਾਨ ਨੇ ਆਪਣੀ ਹਾਥੀ ਫੌਜ ਨਾਲ ਡਰਾਉਣੇ ਦ੍ਰੋਣ ਦੀ ਵਿਧੀ ਤੋੜ ਦਿੱਤੀ, ਤੇ ਦੋਵੇਂ ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ ਉਥੇ ਪਹੁੰਚ ਗਏ ਜਿਥੇ ਉਹ ਗਿਆ ਸੀ—ਉਸ ਵੇਲੇ, ਸੰਜਯਾ, ਮੈਨੂੰ ਜਿੱਤ ਦੀ ਕੋਈ ਆਸ ਨਹੀਂ ਸੀ।
ਯਦਾऽਸ਼੍ਰੌषਂ ਕਰ੍ਣਮਾਸਾਦ੍ਯ ਮੁਕ੍ਤਂ ਵਧਾਦ੍ਭੀਮਂ ਕੁਤ੍ਸਯਿਤ੍ਵਾ ਵਚੋਭਿਃ। ਧਨੁष੍ਕੋਟ੍ਯਾऽऽਤੁਦ੍ਯ ਕਰ੍ਣੇਨ ਵੀਰਂ ਤਦਾ ਨਾਸ਼ਂਸੇ ਵਿਜਯਾਯ ਸਂਜਯ
ਜਦੋਂ ਮੈਂ ਸੁਣਿਆ ਕਿ ਕਰਨ ਨੇ ਭੀਮ ਨੂੰ ਤਿੱਖੇ ਬੋਲਾਂ ਨਾਲ ਚੁਭਿਆ, ਧਨੁਸ਼ ਦੀ ਨੋਕ ਨਾਲ ਮਾਰਿਆ, ਪਰ ਫਿਰ ਵੀ ਉਸ ਨੂੰ ਮੌਤ ਤੋਂ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ—ਉਸ ਵੇਲੇ, ਸੰਜਯਾ, ਮੈਨੂੰ ਜਿੱਤ ਦੀ ਕੋਈ ਆਸ ਨਹੀਂ ਸੀ।