ਸਂਤ੍ਰਸ੍ਤਰੂਪਸ੍ਤ੍ਰਾਣਾਰ੍ਥੀ ਤ੍ਵਤ੍ਤੋ ਭੀਤੋ ਮਹਾਦ੍ਵਿਜ। ਮਤ੍ਸਕਾਸ਼ਮਨੁਪ੍ਰਪ੍ਤਃ ਪ੍ਰਾਣਗृਧ੍ਨੁਰਯਂ ਦ੍ਵਿਜਃ
ਇਹ ਵੱਡਾ ਪੰਛੀ, ਡਰਿਆ ਹੋਇਆ ਤੇ ਤੇਰੇ ਪਾਸ ਰੱਖਿਆ ਲੱਭਣ ਆਇਆ, ਜੀਵਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮ ਵਾਲੇ।
ਏਵਮਭ੍ਯਾਗਤਸ੍ਯੇਹ ਕਪੋਤਸ੍ਯਾਭਯਾਰ੍ਥਿਨਃ। ਅਪ੍ਰਦਾਨੇ ਪਰੋ ਧਰ੍ਮਃ ਕਿਂ ਤ੍ਵਂ ਸ਼੍ਯੇਨੇਹ ਪਸ਼੍ਯਸਿ
ਜਦੋਂ ਕਬੂਤਰ ਇੱਥੇ ਆ ਕੇ ਬਚਾਅ ਮੰਗਦਾ ਹੈ, ਜੇ ਤੂੰ ਉਸ ਨੂੰ ਸੁਰੱਖਿਆ ਨਹੀਂ ਦਿੰਦਾ, ਤਾਂ ਬਾਜ ਵਿਚ ਕਿਹੜਾ ਵੱਡਾ ਧਰਮ ਵੇਖਦਾ ਹੈਂ?
ਪ੍ਰਸ੍ਪਨ੍ਦਮਾਨਃ ਸਂਭ੍ਰਾਨ੍ਤਃ ਕਪੋਤਃ ਸ਼੍ਯੇਨ ਲਕ੍ਸ਼੍ਯਤੇ। ਮਤ੍ਸਕਾਸ਼ਂ ਜੀਵਿਤਾਰ੍ਥੀ ਤਸ੍ਯ ਤ੍ਯਾਗੋ ਵਿਗਰ੍ਹਿਤਃ
ਕਬੂਤਰ, ਕੰਪਦਾ ਤੇ ਘਬਰਾਇਆ ਹੋਇਆ, ਬਾਜ ਦੀ ਨਜ਼ਰ ਵਿਚ ਆ ਗਿਆ ਹੈ; ਉਹ ਮੇਰੇ ਪਾਸ ਜੀਵਨ ਲਈ ਆਇਆ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਛੱਡਣਾ ਨਿੰਦਾ ਯੋਗ ਹੈ।
[ਯੋ ਹਿ ਕਸ਼੍ਚਿਦ੍ਦ੍ਵਿਜਾਨ੍ਹਨ੍ਯਾਦ੍ਗਾਂ ਵਾ ਲੋਕਸ੍ਯ ਮਾਤਰਮ੍। ਸ਼ਰਣਾਗਤਂ ਚ ਤ੍ਯਜਤੇ ਤੁਲ੍ਯਂ ਤੇषਾਂ ਹਿ ਪਾਤਕਮ੍]
ਜੋ ਕੋਈ ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਮਾਰੇ, ਜਾਂ ਗਾਂ ਨੂੰ, ਜੋ ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਮਾਂ ਹੈ, ਜਾਂ ਆਸਰਾ ਲੱਭਣ ਆਏ ਨੂੰ ਛੱਡ ਦੇਵੇ—ਇਹ ਸਾਰੇ ਪਾਪ ਇਕੋ ਜਿਹੇ ਹਨ।
ਆਹਾਰਤ੍ਸਰ੍ਵਭੂਤਾਨਿ ਸਂਭਵਨ੍ਤਿ ਮਹੀਪਤੇ। ਆਹਾਰੇਣ ਵਿਵਰ੍ਧਨ੍ਤੇ ਤੇਨ ਜੀਵਨ੍ਤਿ ਜਨ੍ਤਵਃ
ਰਾਜਾ ਜੀ, ਸਾਰੇ ਜੀਵ ਖਾਣੇ ਤੋਂ ਪੈਦਾ ਹੁੰਦੇ ਹਨ; ਖਾਣੇ ਨਾਲ ਵਧਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਖਾਣੇ ਨਾਲ ਹੀ ਜੀਵਦੇ ਹਨ।
ਸ਼ਕ੍ਯਤੇ ਦੁਸ੍ਤ੍ਯਜੇऽਪ੍ਯਰ੍ਥੇ ਚਿਰਰਾਤ੍ਰਾਯ ਜੀਵਿਤੁਮ੍। ਨ ਤੁ ਭੋਜਨਮੁਤ੍ਸृਜ੍ਯ ਸ਼ਕ੍ਯਂ ਵਰ੍ਤਯਿਤੁਂ ਚਿਰਮ੍
ਮੁਸ਼ਕਲ ਵਿਚ ਵੀ, ਮਨੁੱਖ ਲੰਮਾ ਸਮਾਂ ਜੀ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਖਾਣਾ ਛੱਡ ਕੇ, ਵਧੇਰੇ ਸਮਾਂ ਜੀਣਾ ਸੰਭਵ ਨਹੀਂ।
ਭਕ੍ਸ਼੍ਯਾਦ੍ਵਿਲੋਪਿਤਸ੍ਯਾਦ੍ਯ ਮਮ ਪ੍ਰਾਣਾ ਵਿਸ਼ਾਂਪਤੇ। ਵਿਸृਜ੍ਯਕਾਯਮੇष੍ਯਨ੍ਤਿ ਪਨ੍ਥਾਨਮਪੁਨਰ੍ਭਵਮ੍
ਜੇ ਅੱਜ ਮੈਨੂੰ ਖਾਣਾ ਨਾ ਮਿਲੇ, ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਮੇਰੀ ਜਿੰਦ ਛੱਡ ਜਾਵੇਗੀ, ਤੇ ਮੈਂ ਆਪਣਾ ਸਰੀਰ ਛੱਡ ਕੇ ਵਾਪਸ ਨਾ ਆਉਣ ਵਾਲਾ ਰਾਹ ਲੈ ਲਵਾਂਗਾ।
ਪ੍ਰਮृਤੇ ਮਯਿ ਧਰ੍ਮਾਤ੍ਮਨ੍ਪੁਤ੍ਰਦਾਰਾਦਿ ਨਙ੍ਕ੍ਸ਼੍ਯਤਿ। ਰਕ੍ਸ਼ਮਾਣਃ ਕਪੋਤਂ ਤ੍ਵਂ ਬਹੂਨ੍ਪ੍ਰਾਣਾਨ੍ਨ ਰਕ੍ਸ਼ਸਿ
ਜੇ ਮੈਂ ਮਰ ਗਿਆ, ਧਰਮਵਾਨ, ਮੇਰੇ ਪੁੱਤਰ, ਪਤਨੀ ਤੇ ਹੋਰ ਸਭ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਣਗੇ; ਕਬੂਤਰ ਨੂੰ ਬਚਾ ਕੇ, ਤੂੰ ਕਈ ਜਿੰਦਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਨਹੀਂ ਕਰ ਰਿਹਾ।
ਬਹੂਨ੍ਯੋ ਬਾਧਤੇ ਧਰ੍ਮੋ ਨ ਸ ਧਰ੍ਮਃ ਕੁਵਰ੍ਤ੍ਮ ਤਤ੍। ਅਵਿਰੋਧੀ ਤੁ ਯੋ ਧਰ੍ਮਃ ਸ ਧਰ੍ਮਃ ਸਤ੍ਯਵਿਕ੍ਰਮ
ਜੋ ਧਰਮ ਕਈਆਂ ਨੂੰ ਪੀੜਾ ਦੇਵੇ, ਉਹ ਧਰਮ ਨਹੀਂ, ਉਹ ਗਲਤ ਰਾਹ ਹੈ; ਸੱਚਾ ਧਰਮ, ਸਥਿਰ ਮਨ ਵਾਲੇ, ਉਹ ਹੈ ਜੋ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਪੀੜਾ ਨਾ ਦੇਵੇ।
ਵਿਰੋਧਿषੁ ਮਹੀਪਾਲ ਨਿਸ਼੍ਚਿਤ੍ਯ ਗੁਰੁਲਾਘਵਮ੍। ਨ ਬਾਧਾ ਵਿਦ੍ਯਤੇ ਯਤ੍ਰ ਤਂ ਧਰ੍ਮਂ ਸਮੁਪਾਚਰੇਤ੍
ਧਰਤੀ ਦੇ ਰਖਵਾਲੇ, ਵਿਰੋਧੀ ਧਰਮਾਂ ਵਿਚ ਵੱਡਾ-ਛੋਟਾ ਸੋਚ ਕੇ, ਜਿਸ ਵਿਚ ਪੀੜਾ ਨਾ ਹੋਵੇ, ਉਸ ਧਰਮ ਨੂੰ ਅਪਣਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਗੁਰੁਲਾਘਵਮਾਜ੍ਞਾਯ ਧਰ੍ਮਾਧਰ੍ਮਵਿਨਿਸ਼੍ਚਯੇ। ਯਤੋ ਭੂਯਾਂਸ੍ਤਤੋ ਰਾਜਨ੍ਕੁਰੁ ਧਰ੍ਮਵਿਨਿਸ਼੍ਚਯਮ੍
ਰਾਜਾ ਜੀ, ਧਰਮ ਤੇ ਅਧਰਮ ਦੇ ਭਾਰ ਨੂੰ ਸਮਝ ਕੇ, ਜਿੱਥੇ ਧਰਮ ਵਧੇਰੇ ਹੋਵੇ, ਉਥੇ ਹੀ ਧਰਮ ਦਾ ਫੈਸਲਾ ਕਰੋ।
ਬਹੁਕਲ੍ਯਾਣਸਂਯੁਕ੍ਤਂ ਭਾषਸੇ ਵਿਹਗੋਤ੍ਤਮ। ਸੁਪਰ੍ਣਃ ਪਕ੍ਸ਼ਿਰਾਟ੍ ਕਿਂ ਤ੍ਵਂ ਧਰ੍ਮਂ ਜ੍ਞਾਤ੍ਵਾऽਭਿਭਾषਸੇ
ਤੁਸੀਂ ਬਹੁਤ ਚੰਗੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਕਰਦੇ ਹੋ, ਪੰਛੀਆਂ ਵਿਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ। ਸੁਪਰਨਾ, ਕੀ ਤੁਸੀਂ ਧਰਮ ਨੂੰ ਸਮਝ ਕੇ ਇਹ ਗੱਲ ਕਰ ਰਹੇ ਹੋ?
ਤਥਾਹਿ ਧਰ੍ਮਸਂਯੁਕ੍ਤਂ ਬਹੁਚਿਤ੍ਰਂ ਚ ਭਾषਸੇ। ਨ ਤੇऽਸ੍ਤ੍ਯਵਿਦਿਤਂ ਕਿਂਚਿਦਿਤਿ ਤ੍ਵਾਂ ਲਕ੍ਸ਼ਯਾਮ੍ਯਹਮ੍। ਸ਼ਰਣੈषਿਪਰਿਤ੍ਯਾਗਂ ਕਥਂ ਸਾਧ੍ਵਿਤਿ ਮਨ੍ਯਸੇ
ਤੁਸੀਂ ਧਰਮ ਬਾਰੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਢੰਗ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕਰਦੇ ਹੋ। ਮੈਂ ਵੇਖਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਤੁਹਾਨੂੰ ਕੁਝ ਵੀ ਅਣਜਾਣ ਨਹੀਂ। ਫਿਰ ਤੁਸੀਂ ਕਿਵੇਂ ਆਸਰੇ ਆਏ ਨੂੰ ਛੱਡਣ ਨੂੰ ਚੰਗਾ ਮੰਨਦੇ ਹੋ?
ਆਹਾਰਾਰ੍ਥਂ ਸਮਾਰਮ੍ਭਸ੍ਤਵ ਚਾਯਂ ਵਿਹਂਗਮ। ਸ਼ਕ੍ਯਸ਼੍ਚਾਪ੍ਯਨ੍ਯਥਾ ਕਰ੍ਤੁਮਾਹਾਰੋऽਪ੍ਯਧਿਕਸ੍ਤ੍ਵਯਾ
ਪੰਛੀ, ਇਹ ਜੋ ਤੇਰਾ ਯਤਨ ਹੈ, ਉਹ ਖਾਣ ਲਈ ਹੈ। ਪਰ ਤੂੰ ਹੋਰ ਢੰਗ ਨਾਲ ਵੀ ਖਾਣਾ ਲੈ ਸਕਦਾ ਹੈਂ, ਤੇ ਹੋਰ ਵਧੇਰੇ ਵੀ।
ਗੋਵृषੋ ਵਾ ਵਰਾਹੋ ਵਾ ਮृਗੋ ਵਾ ਮਹਿषੋਪਿ ਵਾ। ਤ੍ਵਦਰ੍ਥਮਦ੍ਯ ਕ੍ਰਿਯਤਾਂ ਯਚ੍ਚਾਨ੍ਯਦਿਹ ਕਾਙ੍ਕ੍ਸ਼ਸਿ
ਅੱਜ ਤੇਰੇ ਲਈ ਬਲਦ, ਸੂਰ, ਹਿਰਣ ਜਾਂ ਭੈਸ ਵੀ ਤਿਆਰ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਜਾਵੇ, ਜਾਂ ਜੋ ਹੋਰ ਤੂੰ ਇੱਥੇ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈਂ।
ਨ ਵਰਾਹਂ ਨ ਚੋਕ੍ਸ਼ਾਣਂ ਨ ਮृਗਾਨ੍ਵਿਵਿਧਾਂਸ੍ਤਥਾ। ਭਕ੍ਸ਼ਯਾਮਿ ਮਹਾਰਾਜ ਕਿਂ ਮਮਾਨ੍ਯੇਨ ਕੇਚਚਿਤ੍
ਮਹਾਨ ਰਾਜਾ, ਮੈਂ ਨਾ ਸੂਰ ਖਾਂਦਾ ਹਾਂ, ਨਾ ਬਲਦ, ਨਾ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਹਿਰਣ। ਮੈਨੂੰ ਹੋਰ ਕਿਸੇ ਜੀਵ ਨਾਲ ਕੀ ਲੈਣਾ?
ਯਸ੍ਤੁ ਮੇ ਦੈਵਵਿਹਿਤੋ ਭਕ੍ਸ਼ਃ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਿਯਪੁਙ੍ਗਵ। ਤਮੁਤ੍ਸृਜ ਮਹੀਪਾਲ ਕਪੋਤਮਿਮਮੇਵ ਮੇ
ਕਸ਼ਤਰੀਆਂ ਵਿਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਜੋ ਮੇਰੇ ਲਈ ਭਾਗਾਂ ਨਾਲ ਨਿਰਧਾਰਤ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਉਹੀ ਮੈਨੂੰ ਦੇ। ਰਾਜਾ ਜੀ, ਇਹ ਕਬੂਤਰ ਹੀ ਮੇਰਾ ਖਾਣਾ ਹੈ।
ਸ਼੍ਯੇਨਾਃ ਕਪੋਤਾਨ੍ਸ੍ਵਾਦਨ੍ਤਿ ਸ਼੍ਰੁਤਿਰੇषਾ ਸਨਾਤਨੀ। ਮਾ ਰਾਜਨ੍ਸਾਰਮਜ੍ਞਾਤ੍ਵਾ ਕਦਲੀਸ੍ਕਨ੍ਧਮਾਸਜ
ਬਾਜ਼ ਕਬੂਤਰਾਂ ਨੂੰ ਖਾਂਦੇ ਹਨ—ਇਹ ਸਦੀਵੀ ਰੀਤ ਹੈ। ਰਾਜਾ, ਮੂਲ ਜਾਣੇ ਬਿਨਾਂ ਕੇਲੇ ਦੇ ਡੰਡੇ ਨੂੰ ਨਾ ਫੜੋ।
ਰਾष੍ਟ੍ਰਂ ਸ਼ਿਵੀਨਾਮृਦ੍ਧਂ ਵੈ ਸ਼ਾਧਿ ਪਕ੍ਸ਼ਿਭਿਰਰ੍ਚਿਤਃ। ਕृਤ੍ਸ੍ਨਮੇਤਨ੍ਮਯਾ ਦਤ੍ਤਂ ਰਾਜਵਦ੍ਵਿਹਗੋਤ੍ਤਮ
ਪੰਛੀਆਂ ਵਲੋਂ ਸਨਮਾਨਿਤ, ਸ਼ਿਵੀਆਂ ਦਾ ਖੁਸ਼ਹਾਲ ਰਾਜ ਤੂੰ ਚਲਾਓ। ਇਹ ਸਾਰਾ ਰਾਜ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਰਾਜੇ ਵਾਂਗ ਦਿੱਤਾ ਹੈ, ਪੰਛੀਆਂ ਵਿਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ।
ਯਂ ਵਾ ਕਾਮਯਸੇ ਕਾਮਂ ਸ਼੍ਯੇਨ ਸਰ੍ਵਂ ਦਦਾਨਿ ਤੇ। ਵਿਨੇਮਂ ਪਕ੍ਸ਼ਿਣਂ ਸ਼੍ਯਨ ਸ਼ਰਣਾਰ੍ਥਿਨਮਾਗਤਮ੍
ਬਾਜ਼, ਜੋ ਕੁਝ ਤੂੰ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈਂ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਦੇ ਦਿਆਂਗਾ, ਪਰ ਇਸ ਪੰਛੀ ਨੂੰ, ਜੋ ਆਸਰਾ ਲੈਣ ਆਇਆ ਹੈ, ਨਹੀਂ।
ਯੇਨੇਮਂ ਸ੍ਥਾਪਯੇਥਾਸ੍ਤ੍ਵਂ ਕਰ੍ਮਣਾ ਪਕ੍ਸ਼ਿਸਤ੍ਤਮ। ਤਦਾਚਕ੍ਸ਼੍ਵ ਕਰਿष੍ਯਾਮਿ ਨ ਹਿ ਦਾਸ੍ਯੇ ਕਪੋਤਕਮ੍
ਪੰਛੀਆਂ ਵਿਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਜਿਸ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਤੂੰ ਇਸ ਪੰਛੀ ਨੂੰ ਰੱਖ ਸਕਦਾ ਹੈਂ, ਉਹ ਦੱਸ। ਮੈਂ ਉਹ ਕਰਾਂਗਾ, ਪਰ ਕਬੂਤਰ ਨਹੀਂ ਦੇਵਾਂਗਾ।
ਉਸ਼ੀਨਰ ਕਪੋਤੇ ਤੇ ਯਦਿ ਸ੍ਨੇਹੋ ਨਰਾਧਿਪ। ਆਤ੍ਮਨੋ ਮਾਂਸਮੁਤ੍ਕृਤ੍ਯ ਕਪੋਤਤੁਲਯਾ ਧृਤਮ੍
ਉਸ਼ੀਨਰਾ, ਜੇ ਤੈਨੂੰ ਕਬੂਤਰ ਨਾਲ ਪਿਆਰ ਹੈ, ਰਾਜਾ ਜੀ, ਤਾਂ ਆਪਣਾ ਮਾਸ ਕੱਟ ਕੇ ਕਬੂਤਰ ਦੇ ਭਾਰ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਰੱਖ।
ਯਦਾ ਸਮਂ ਕਪੋਤੇਨ ਤਵ ਮਾਂਸਂ ਨृਪੋਤ੍ਤਮ। ਤ੍ਵਯਾ ਪ੍ਰਦੇਯਂ ਤਨ੍ਮਹ੍ਯਂ ਸਾ ਮੇ ਤੁष੍ਟਿਰ੍ਭਵਿष੍ਯਤਿ
ਰਾਜਿਆਂ ਵਿਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਜਦੋਂ ਤੇਰਾ ਮਾਸ ਕਬੂਤਰ ਦੇ ਭਾਰ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਮੈਨੂੰ ਦਿੱਤਾ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਮੈਂ ਸੰਤੁਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਵਾਂਗਾ।
ਅਨੁਗ੍ਰਹਮਿਮਂ ਮਨ੍ਯੇ ਸ਼੍ਯੇਨ ਯਨ੍ਮਾਭਿਯਾਚਸੇ। ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਤੇऽਦ੍ਯ ਪ੍ਰਦਾਸ੍ਯਾਮਿ ਸ੍ਵਮਾਂਸਂ ਤੁਲਯਾ ਧृਤਮ੍
ਬਾਜ਼, ਤੇਰੀ ਇਹ ਮੰਗ ਮੈਂ ਮਿਹਰ ਮੰਨਦਾ ਹਾਂ। ਇਸ ਲਈ ਅੱਜ ਮੈਂ ਆਪਣਾ ਮਾਸ ਤੋਲ ਕੇ ਤੈਨੂੰ ਦੇਵਾਂਗਾ।
ਅਥੋਤ੍ਕृਤ੍ਯ ਸ੍ਵਮਾਂਸਂ ਤੁ ਰਾਜਾ ਪਰਮਧਰ੍ਮਵਿਤ੍। ਤੁਲਯਾਮਾਸ ਕੌਨ੍ਤੇਯ ਕਪੋਤੇਨ ਸਮਂ ਵਿਭੋ
ਫਿਰ, ਰਾਜਾ, ਜੋ ਉੱਚਾ ਧਰਮ ਜਾਣਦਾ ਸੀ, ਆਪਣੇ ਮਾਸ ਨੂੰ ਕੱਟ ਕੇ, ਕਬੂਤਰ ਦੇ ਭਾਰ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਤੋਲਿਆ।
ਧ੍ਰਿਯਮਾਣਃ ਕਪੋਤਸ੍ਤੁ ਮਾਂਸੇਨਾਤ੍ਯਤਿਰਿਚ੍ਯਤੇ। ਪੁਨਸ਼੍ਚੋਤ੍ਕृਤ੍ਯਮਾਂਸਾਨਿ ਰਾਜਾ ਪ੍ਰਾਦਾਦੁਸ਼ੀਨਰਃ
ਪਰ ਜਦੋਂ ਕਬੂਤਰ ਨੂੰ ਤੋਲਿਆ ਗਿਆ, ਉਹ ਮਾਸ ਤੋਂ ਵਧ ਗਿਆ। ਉਸ਼ੀਨਰਾ ਰਾਜਾ ਨੇ ਫਿਰ ਮਾਸ ਕੱਟ ਕੇ ਦਿੱਤਾ।
ਨ ਵਿਦ੍ਯਤੇ ਯਦਾ ਮਾਂਸਂ ਕਪੋਤੇਨ ਸਮਂ ਧृਤਮ੍। ਤਤ ਉਤ੍ਕृਤ੍ਤਮਾਂਸੋऽਸਾਵਾਰੁਰੋਹ ਸ੍ਵਯਂ ਤੁਲਾਮ੍
ਜਦੋਂ ਕਬੂਤਰ ਦੇ ਭਾਰ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਮਾਸ ਨਾ ਮਿਲਿਆ, ਤਾਂ ਰਾਜਾ ਨੇ ਆਪਣਾ ਮਾਸ ਕੱਟ ਕੇ ਆਪ ਤੋਲ ਤੇ ਚੜ੍ਹ ਗਿਆ।
ਇਨ੍ਦ੍ਰੋऽਹਮਸ੍ਮਿ ਧਰ੍ਮਜ੍ਞ ਕਪੋਤੋ ਹਵ੍ਯਵਾਡਯਮ੍। ਜਿਜ੍ਞਾਸਮਾਨੌ ਧਰ੍ਮ ਤ੍ਵਾਂ ਯਜ੍ਞਵਾਟਮੁਪਾਗਤੌ
ਧਰਮ ਜਾਣਨ ਵਾਲੇ, ਮੈਂ ਇੰਦਰ ਹਾਂ; ਕਬੂਤਰ ਹਵਿਆਨੁ ਹੈ। ਅਸੀਂ ਤੇਰੀ ਧਰਮ ਦੀ ਪਰਖ ਲਈ ਯਜਨ ਸਥਾਨ ਤੇ ਆਏ ਸੀ।
ਯਤ੍ਤੇ ਮਾਂਸਾਨਿ ਗਾਤ੍ਰੇਭ੍ਯ ਉਕ੍ਤृਤ੍ਤਾਨਿ ਵਿਸ਼ਾਂਪਤੇ। ਏषਾ ਤੇ ਸ਼ਾਸ਼੍ਵਤੀ ਕੀਰ੍ਤਿਰ੍ਲੋਕਾਨਭਿਭਵਿष੍ਯਤਿ
ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੇ ਸਰੀਰ ਤੋਂ ਜੋ ਮਾਸ ਕੱਟ ਕੇ ਦਿੱਤਾ, ਇਹ ਤੁਹਾਨੂੰ ਐਸਾ ਅਮਰ ਨਾਮ ਦੇਵੇਗਾ ਜੋ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਤੋਂ ਵੱਧ ਹੋਵੇਗਾ।
ਯਾਵਲ੍ਲੋਕੇ ਮਨੁष੍ਯਾਸ੍ਤ੍ਵਾਂ ਕਥਯਿष੍ਯਨ੍ਤਿ ਪਾਰ੍ਥਿਵ। ਤਾਵਤ੍ਕੀਰ੍ਤਿਸ਼੍ਚ ਲੋਕਾਸ਼੍ਚ ਸ੍ਥਾਸ੍ਯਨ੍ਤਿ ਤਵ ਸ਼ਾਸ਼੍ਵਤਾਃ
ਜਦ ਤਕ ਦੁਨੀਆਂ ਦੇ ਲੋਕ ਤੁਹਾਡੀ ਗੱਲ ਕਰਦੇ ਰਹਿਣਗੇ, ਰਾਜਾ, ਤਦ ਤਕ ਤੁਹਾਡਾ ਨਾਮ ਤੇ ਤੁਹਾਡਾ ਰਾਜ ਅਟੱਲ ਰਹੇਗਾ।