ਏਵਮੇਤਨ੍ਮਹਾਬਾਹੋ ਪਸ਼੍ਯਨ੍ਤਿ ਪਰਮਰ੍षਯਃ। ਇਹ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਤਪੋਯੁਕ੍ਤਾਂਸ੍ਤ੍ਰੀਲ੍ਲੋਁਕਾਨ੍ਸਚਰਾਚਰਾਨ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਹੇ ਮਹਾਬਲੀ, ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਇੱਥੇ ਇਸੇ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਵੇਖਦੇ ਹਨ। ਇੱਥੇ ਨ੍ਹਾ ਕੇ, ਤਪ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੋ ਕੇ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ, ਚਲਦੇ ਤੇ ਅਚਲ, ਵੇਖਦੇ ਹਨ।
ਸਰਸ੍ਵਤੀਮਿਮਾਂ ਪੁਣ੍ਯਾਂ ਪੁਣ੍ਯੈਕਸ਼ਰਣਾਵृਤਾਮ੍। ਯਤ੍ਰ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਨਰਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਧੂਤਪਾਪ੍ਮਾ ਭਵਿष੍ਯਸਿ
ਇਹ ਪਵਿੱਤਰ ਸਾਰਸਵਤੀ ਹੈ, ਜੋ ਪਵਿੱਤਰ ਆਸ਼ਰਮਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰੀ ਹੋਈ ਹੈ। ਇੱਥੇ, ਹੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ, ਨ੍ਹਾ ਕੇ ਤੂੰ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਵੇਂਗਾ।
ਇਹ ਸਾਰਸ੍ਵਤੈਰ੍ਯਜ੍ਞੈਰਿष੍ਟਵਨ੍ਤਃ ਸੁਰਰ੍षਯਃ। ऋषਯਸ਼੍ਚੈਵ ਕੌਨ੍ਤੇਯ ਤਥਾ ਰਾਜਰ੍षਯੋਪਿ ਚ
ਇੱਥੇ ਸਾਰਸਵਤੀ ਨਾਲ ਦੇਵ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਯਜਨ ਕੀਤੇ, ਹੇ ਕੁੰਤੀ ਪੁੱਤਰ, ਤੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਵੀ, ਤੇ ਰਾਜ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਵੀ।
ਵੇਦੀ ਪ੍ਰਜਾਪਤੇਰੇषਾ ਸਮਨ੍ਤਾਤ੍ਪਞ੍ਚਯੋਜਨਾ। ਕੁਰੋਰ੍ਵੈ ਯਜ੍ਞਸ਼ੀਲਸ੍ਯ ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਮੇਤਨ੍ਮਹਾਤ੍ਮਨਃ
ਇਹ ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ ਦੀ ਵੇਦੀ ਹੈ, ਪੰਜ ਜੋਜਨ ਚੌੜੀ। ਇਹ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਕੁਰੁ ਦਾ ਯਜਨ-ਭੂਮੀ ਹੈ, ਜੋ ਯਜਨ 'ਚ ਲੱਗਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।
ਇਹ ਮਰ੍ਤ੍ਯਾਸ੍ਤਨੂਸ੍ਤ੍ਯਕ੍ਤ੍ਵਾ ਸ੍ਵਰ੍ਗਂ ਗਚ੍ਛਨ੍ਤਿ ਭਾਰਤ। ਮਰ੍ਤੁਕਾਮਾ ਨਰਾ ਰਾਜਨ੍ਨਿਹਾਯਾਨ੍ਤਿ ਸਹਸ੍ਰਸ਼ਃ
ਇਥੇ, ਭਾਰਤ, ਮਨੁੱਖ ਆਪਣਾ ਸਰੀਰ ਛੱਡ ਕੇ ਸਵਰਗ ਨੂੰ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਰਾਜਾ, ਇੱਥੇ ਮੌਤ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਣ ਵਾਲੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਮਨੁੱਖ ਆਉਂਦੇ ਹਨ।
ਏਵਮਾਸ਼ੀਃ ਪ੍ਰਯੁਕ੍ਤਾ ਹਿ ਦਕ੍ਸ਼ੇਣ ਯਜਤਾ ਪੁਰਾ। ਇਹ ਯੇ ਵੈ ਮਰਿष੍ਯਨ੍ਤਿ ਤੇ ਵੈ ਸ੍ਵਰ੍ਗਜਿਤੋ ਨਰਾਃ
ਇਹ ਅਸੀਸ ਪੁਰਾਣੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਕਾਬਲ ਯਜਮਾਨ ਵੱਲੋਂ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਸੀ। ਜੋ ਇੱਥੇ ਮਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਸਵਰਗ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਏषਾ ਸਰਸ੍ਵਤੀ ਰਮ੍ਯਾ ਦਿਵ੍ਯਾ ਚੌਘਵਤੀ ਨਦੀ। ਏਤਦ੍ਵਿਨਸ਼ਨਂ ਨਾਮ ਸਰਸ੍ਵਤ੍ਯਾ ਵਿਸ਼ਾਂਪਤੇ
ਇਹ ਸੁੰਦਰ, ਦਿਵਿਆ ਅਤੇ ਭਰਪੂਰ ਸਰਸਵਤੀ ਨਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਥਾਂ ਨੂੰ ਸਰਸਵਤੀ ਉੱਤੇ 'ਵਿਨਸ਼ਨ' ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਸਿਰਤਾਜ।
ਦ੍ਵਾਰਂ ਨਿषਾਦਰਾष੍ਟ੍ਰਸ੍ਯ ਯੇषਾਂ ਦੋषਾਤ੍ਸਰਸ੍ਵਤੀ। ਪ੍ਰਵਿष੍ਟਾ ਪृਥਿਵੀਂ ਵੀਰ ਮਾ ਨਿषਾਦਾ ਹਿ ਮਾਂ ਵਿਦੁਃ
ਇਹ ਨਿਸ਼ਾਦ ਦੇਸ਼ ਦਾ ਦਰਵਾਜ਼ਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਦੀ ਗਲਤੀ ਕਰਕੇ, ਵੀਰ, ਸਰਸਵਤੀ ਧਰਤੀ ਵਿੱਚ ਸਮਾ ਗਈ। ਨਿਸ਼ਾਦ ਮੈਨੂੰ ਨਾ ਜਾਣ ਸਕਣ।
ਏष ਵੈ ਚਮਸੋਦ੍ਭੇਦੋ ਯਤ੍ਰ ਦृਸ਼੍ਯਾ ਸਰਸ੍ਵਤੀ। ਯਤ੍ਰੈਨਾਮਭ੍ਯਵਰ੍ਤਨ੍ਤ ਦਿਵ੍ਯਾਃ ਪੁਣ੍ਯਾਃ ਸਮੁਦ੍ਰਗਾਃ
ਇਹ ਕਮਸੋਦਭੇਦ ਨਾਮਕ ਥਾਂ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਸਰਸਵਤੀ ਨਦੀ ਦਿਖਾਈ ਦਿੰਦੀ ਹੈ। ਇੱਥੇ ਦਿਵਿਆ ਅਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਨਦੀਆਂ, ਜੋ ਸਮੁੰਦਰ ਵੱਲ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਉਸਦੇ ਨਾਲ ਮਿਲੀਆਂ।
ਏਤਤ੍ਸਿਨ੍ਧੋਰ੍ਮਹਤ੍ਤੀਰ੍ਥਂ ਯਤ੍ਰਾਗਸ੍ਤ੍ਯਮਰਿਂਦਮ। ਲੋਪਾਮੁਦ੍ਰਾ ਸਮਾਗਮ੍ਯ ਭਰ੍ਤਾਰਮਵृਣੀਤ ਵੈ
ਇਹ ਸਿੰਧੂ ਉੱਤੇ ਮਹਾਨ ਤੀਰਥ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ, ਦੁਸ਼ਮਨਾਂ ਨੂੰ ਵਸ਼ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਲੋਪਾਮੁਦਰਾ ਨੇ ਅਗਸਤਿਆ ਦੇ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਉਸਨੂੰ ਪਤੀ ਵਜੋਂ ਚੁਣਿਆ।
ਏਤਤ੍ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਤੇ ਤੀਰ੍ਥਂ ਪ੍ਰਭਾਸਂ ਭਾਸ੍ਕਰਦ੍ਯੁਤੇ। ਇਨ੍ਦ੍ਰਸ੍ਯ ਦਯਿਤਂ ਪੁਣ੍ਯਂ ਪਵਿਤ੍ਰਂ ਪਾਪਨਾਸ਼ਨਮ੍
ਇਹ ਤੀਰਥ ਪ੍ਰਭਾਸਾ ਹੈ, ਜੋ ਸੂਰਜ ਦੀ ਚਮਕ ਨਾਲ ਰੌਸ਼ਨ ਹੈ। ਇਹ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਪਿਆਰਾ, ਪਵਿੱਤਰ, ਸਾਫ ਅਤੇ ਪਾਪ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈ।
ਏਤਦ੍ਵਿष੍ਣੁਪਦਂ ਨਾਮ ਦृਸ਼੍ਯਤੇ ਤੀਰ੍ਥਮੁਤ੍ਤਮਮ੍। ਏषਾਂ ਰਮ੍ਯਾ ਵਿਪਾਸ਼ਾ ਚ ਨਦੀ ਪਰਮਪਾਵਨੀ
ਇਹ ਉੱਤਮ ਤੀਰਥ 'ਵਿਸ਼ਨੁਪਦ' ਹੈ, ਜੋ ਇੱਥੇ ਦਿਖਾਈ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਸੁੰਦਰ ਵਿਪਾਸ਼ਾ ਨਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਹੈ।
ਅਤ੍ਰ ਵੈ ਪੁਤ੍ਰਸ਼ੋਕੇਨ ਵਸਿष੍ਠੋ ਭਗਵਾਨृषਿਃ। ਬਦ੍ਧ੍ਵਾऽਤ੍ਮਾਨਂ ਨਿਪਤਿਤੋ ਵਿਪਾਸ਼ਃ ਪੁਨਰੁਤ੍ਥਿਤਃ
ਇੱਥੇ, ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਦੇ ਦੁੱਖ ਵਿੱਚ, ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਵਸਿਸ਼ਠ ਨੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਬੰਨ੍ਹ ਕੇ ਵਿਪਾਸ਼ਾ ਵਿੱਚ ਡਿੱਗ ਪਿਆ, ਪਰ ਫਿਰ ਉੱਠ ਖੜਾ ਹੋਇਆ।
ਕਾਸ਼੍ਮੀਰਮਣ੍ਡਲਂ ਚੈਤਤ੍ਸਰ੍ਵਪੁਣ੍ਯਮਰਿਂਦਮ। ਮਹਰ੍षਿਭਿਸ਼੍ਚਾਧ੍ਯੁषਿਤਂ ਪਸ਼੍ਯੇਦਂ ਭ੍ਰਾਤृਭਿਃ ਸਹ
ਇਹ ਕਸ਼ਮੀਰ ਦਾ ਖੇਤਰ ਹੈ, ਦੁਸ਼ਮਨਾਂ ਨੂੰ ਵਸ਼ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਜੋ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪਵਿੱਤਰ ਹੈ ਅਤੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਵੱਲੋਂ ਵਸਿਆ ਹੋਇਆ। ਇਸ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਭਰਾਵਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਵੇਖੋ।
ਯਤ੍ਰੌਤ੍ਤਰਾਣਾਂ ਸਰ੍ਵੇषਾਮृषੀਣਾਂ ਨਾਹੁषਸ੍ਯ ਚ। ਅਗ੍ਨੇਸ਼੍ਚੈਵਾਤ੍ਰ ਸਂਵਾਦਃ ਕਾਸ਼੍ਯਪਸ਼੍ਯ ਚ ਭਾਰਤ
ਇੱਥੇ ਉੱਤਰ ਦੇ ਸਾਰੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ, ਨਾਹੁਸ਼, ਅੱਗ ਅਤੇ ਕਾਸ਼ਯਪ ਦੀ ਗੱਲਬਾਤ ਹੋਈ ਸੀ, ਭਾਰਤ।
ਏਤਦ੍ਦ੍ਵਾਰਂ ਮਹਾਰਾਜ ਮਾਨਸਸ੍ਯ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਤੇ। ਵਰ੍षਮਸ੍ਯ ਗਿਰੇਰ੍ਮਧ੍ਯੇ ਰਾਮੇਣ ਸ਼੍ਰੀਮਤਾ ਕृਤਮ੍
ਇਹ, ਮਹਾਨ ਰਾਜਾ, ਮਾਨਸ ਝੀਲ ਦਾ ਦਰਵਾਜ਼ਾ ਹੈ, ਜੋ ਚਮਕਦਾ ਹੈ। ਇੱਥੇ ਪਹਾੜਾਂ ਵਿਚ ਰਾਮ ਨੇ ਵਰਖਾ ਦਾ ਮੌਸਮ ਬਣਾਇਆ ਸੀ।
ਏष ਵਾਤਿਕषਣ੍ਡੋ ਵੈ ਪ੍ਰਖ੍ਯਾਤਃ ਸਤ੍ਯਵਿਕ੍ਰਮਃ। ਨਾਤ੍ਯਵਰ੍ਤਤ ਯਦ੍ਦ੍ਵਾਰਂ ਵਿਦੇਹਾਦੁਤ੍ਤਰਂ ਚ ਯਃ
ਇਹ ਵਾਤਿਕਾ ਬਾਗ ਹੈ, ਜੋ ਸੱਚੀ ਵੀਰਤਾ ਲਈ ਮਸ਼ਹੂਰ ਹੈ। ਜਿਸ ਨੇ ਇਹ ਦਰਵਾਜ਼ਾ ਪਾਰ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ, ਉਹ ਵਿਦੇਹ ਅਤੇ ਉੱਤਰ ਤੋਂ ਆਇਆ ਸੀ।
ਇਦਮਾਸ਼੍ਚਰ੍ਯਮਪਰਂ ਦੇਸ਼ੇऽਸ੍ਮਿਨ੍ਪੁਰੁषਰ੍षਭ। ਕ੍ਸ਼ੀਣੇ ਯੁਗੇ ਤੁ ਕੌਨ੍ਤੇਯ ਸ਼ਰ੍ਵਸ੍ਯ ਸਹ ਪਾਰ੍षਦੈਃ। ਸਹੋਮਯਾ ਚ ਭਵਤਿ ਦਰ੍ਸ਼ਨਂ ਕਾਮਰੂਪਿਣਃ
ਇਸ ਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਹੋਰ ਇੱਕ ਅਚੰਭਾ ਹੈ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ: ਜਦ ਯੁਗ ਖਤਮ ਹੋ ਰਿਹਾ ਹੋਵੇ, ਕੁੰਤੀ ਦੇ ਪੁੱਤ, ਇੱਥੇ ਸ਼ਰਵ ਆਪਣੇ ਸਾਥੀਆਂ ਅਤੇ ਉਮਾ ਦੇ ਨਾਲ, ਇੱਛਾ ਅਨੁਸਾਰ ਰੂਪ ਧਾਰ ਕੇ, ਦਰਸ਼ਨ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਅਸ੍ਮਿਨ੍ਸਰਸਿ ਸਤ੍ਰੈਰ੍ਵੈ ਚੈਤ੍ਰੇ ਮਾਸਿ ਪਿਨਾਕਿਨਮ੍। ਯਜਨ੍ਤੇ ਯਾਜਕਾਃ ਸਮ੍ਯਕ੍ ਪਰਿਵਾਰਂ ਸ਼ੁਭਾਰ੍ਥਿਨਃ
ਇਸ ਸਰੋਵਰ ਵਿੱਚ, ਚੈਤ੍ਰ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ, ਯਜਮਾਨ ਪੂਰੀ ਰੀਤ ਨਾਲ ਪਿਨਾਕੀਨ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਆਪਣੇ ਸਾਥੀਆਂ ਸਮੇਤ, ਚੰਗੀ ਕਿਸਮਤ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦੇ ਹੋਏ।
ਅਤ੍ਰੋਪਸ੍ਪृਸ਼੍ਯ ਸਰਸਿ ਸ਼੍ਰਦ੍ਦਧਾਨੋ ਜਿਤੇਨ੍ਦ੍ਰਿਯਃ। ਕ੍ਸ਼ੀਣਪਾਪਃ ਸ਼ੁਭਾਁਲ੍ਲੋਕਾਨ੍ਪ੍ਰਾਪ੍ਨੁਤੇ ਨਾਤ੍ਰ ਸਂਸ਼ਯਃ
ਇੱਥੇ, ਸਰੋਵਰ ਵਿੱਚ ਨ੍ਹਾ ਕੇ, ਜੋ ਵਿਸ਼ਵਾਸੀ ਅਤੇ ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਜਿਸਦੇ ਪਾਪ ਘਟ ਚੁੱਕੇ ਹਨ, ਉਹ ਚੰਗੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ—ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ।
ਏष ਉਜ੍ਜਾਨਕੋ ਨਾਮ ਪਾਵਕਿਰ੍ਯਤ੍ਰ ਸ਼ਾਨ੍ਤਵਾਨ੍। ਅਰੁਨ੍ਧਤੀਸਹਾਯਸ਼੍ਚ ਵਸਿष੍ਠੋ ਭਗਵਾਨृषਿਃ
ਇਹ ਉੱਜਾਨਕਾ ਨਾਮਕ ਥਾਂ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਅੱਗ ਦੇਵਤਾ ਸ਼ਾਂਤ ਹੋ ਗਿਆ। ਇੱਥੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਵਸਿਸ਼ਠ, ਅਰੁੰਧਤੀ ਦੇ ਨਾਲ, ਮੌਜੂਦ ਸੀ।
ਹ੍ਰਦਸ਼੍ਚ ਕੁਸ਼ਵਾਨੇष ਯਤ੍ਰ ਪਦ੍ਮਂ ਕੁਸ਼ੇਸ਼ਯਮ੍। ਆਸ਼੍ਰਮਸ਼੍ਚੈਵ ਰੁਕ੍ਮਿਣ੍ਯਾ ਯਤ੍ਰਾਸ਼ਾਮ੍ਯਦਕੋਪਨਾ
ਇਹ ਕੁਸ਼ਵਾਨ ਦੀ ਝੀਲ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਕੁਸ਼ ਘਾਸ ਉੱਤੇ ਕਮਲ ਉਗਦਾ ਹੈ। ਇੱਥੇ ਰੁਕਮਣੀ ਦਾ ਆਸ਼ਰਮ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਗੁੱਸੇ ਵਾਲੀ ਨੇ ਸ਼ਾਂਤੀ ਪਾਈ।
ਸਮਾਧੀਨਾਂ ਸਮਾਸਸ੍ਤੁ ਪਾਣ੍ਡਵੇਯ ਸ਼੍ਰੁਤਸ੍ਤ੍ਵਯਾ। ਤਂ ਦ੍ਰਕ੍ਸ਼੍ਯਸਿ ਮਹਾਰਾਜ ਭृਗੁਤੁਨ੍ਦਂ ਮਹਾਗਿਰਿਮ੍
ਪਾਂਡਵਾਂ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਤੂੰ ਧਿਆਨ ਦੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਸੁਣ ਚੁੱਕਾ ਹੈਂ; ਹੁਣ ਤੂੰ ਮਹਾਂਗਿਰਿ ਭ੍ਰਿਗੁਤੁੰਡ ਪਹਾੜ ਨੂੰ ਵੇਖੇਗਾ, ਰਾਜਾ ਜੀ।
ਵਿਤਸ੍ਤਾਂ ਪਸ਼੍ਯ ਰਾਜੇਨ੍ਦ੍ਰ ਸਰ੍ਵਪਾਪਪ੍ਰਮੋਚਨੀਮ੍। ਮਹਰ੍षਿਭਿਸ਼੍ਚਾਧ੍ਯੁषਿਤਾਂ ਸ਼ੀਤਤੋਯਾਂ ਸੁਨਿਰ੍ਮਲਾਮ੍
ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਵਿਤਸਤਾਂ ਦਰਿਆ ਨੂੰ ਵੇਖ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਧੋ ਦੇਂਦੀ ਹੈ, ਜਿਸ ਦਾ ਪਾਣੀ ਠੰਢਾ ਤੇ ਸਾਫ ਹੈ, ਤੇ ਜਿਸ ਵਿਚ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਵੱਸਦੇ ਹਨ।
ਜਲਾਂ ਚੋਪਜਲਾਂ ਚੈਵ ਯਮੁਨਾਮਭਿਤੋ ਨਦੀਮ੍। ਉਸ਼ੀਨਰੋ ਵੈ ਯਤ੍ਰੇष੍ਟ੍ਵਾ ਵਾਸਵਾਦਤ੍ਯਰਿਚ੍ਯਤ
ਯਮੁਨਾ ਦੇ ਨੇੜੇ, ਉਹ ਦਰਿਆ ਵੀ ਵੇਖ, ਜਿਸ ਵਿਚ ਪਾਣੀ ਤੇ ਸੁੱਕੀ ਧਰਤੀ ਦੋਵੇਂ ਹਨ; ਉਸ਼ੀਨਰ ਨੇ ਇੱਥੇ ਯਜਨ ਕਰਕੇ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਵੀ ਪਾਰ ਕਰ ਲਿਆ ਸੀ।
ਤਾਂ ਦੇਵਸਮਿਤਿਂ ਤਸ੍ਯ ਵਾਸਵਸ਼੍ਚ ਵਿਸ਼ਾਂਪਤੇ। ਅਭ੍ਯਾਗਚ੍ਛਨ੍ਨृਪਵਰਂ ਜ੍ਞਾਤੁਮਗ੍ਨਿਸ਼੍ਚ ਭਾਰਤ
ਉਸ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਸਭਾ ਵਿਚ, ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਇੰਦਰ ਤੇ ਅੱਗ ਨੇ ਆ ਕੇ ਉਸ ਮਹਾਨ ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਜਾਣਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕੀਤੀ।
ਜਿਜ੍ਞਾਸਮਾਨੌ ਵਰਦੌ ਮਹਾਤ੍ਮਾਨਮੁਸ਼ੀਨਰਮ੍। ਇਨ੍ਦ੍ਰਃ ਸ਼੍ਯੇਨਃ ਕਪੋਤੋऽਗ੍ਨਿਰ੍ਭੂਤ੍ਵਾ ਯਜ੍ਞੇऽਭਿਜਗ੍ਮਤੁਃ
ਉਸ ਨੂੰ ਪਰਖਣ ਦੀ ਚਾਹਤ ਨਾਲ, ਇੰਦਰ ਤੇ ਅੱਗ ਨੇ ਬਾਜ ਤੇ ਕਬੂਤਰ ਦਾ ਰੂਪ ਧਾਰ ਕੇ, ਮਹਾਨ ਉਸ਼ੀਨਰ ਦੇ ਯਜਨ ਵਿਚ ਆ ਪਹੁੰਚੇ।
ਉਰੁਂ ਰਾਜ੍ਞਃ ਸਮਾਸਾਦ੍ਯ ਕਪੋਤਃ ਸ਼੍ਯੇਨਜਾਦ੍ਭਯਾਤ੍। ਸ਼ਰਣਾਰ੍ਥੀ ਤਦਾ ਰਾਜਨ੍ਨਿਲਿਲ੍ਯੇ ਭਯਪੀਡਿਤਃ
ਕਬੂਤਰ, ਬਾਜ ਤੋਂ ਡਰ ਕੇ, ਰਾਜਾ ਦੇ ਪਾਸ ਆਇਆ ਤੇ ਡਰ ਨਾਲ ਪੀੜਤ ਹੋ ਕੇ ਉਥੇ ਆਸਰਾ ਲੱਭਣ ਲੱਗਾ।
ਧਰ੍ਮਾਤ੍ਮਾਨਂ ਤ੍ਵਾਹੁਰੇਕਂ ਸਰ੍ਵੇ ਰਾਜਨ੍ਮਹੀਕ੍ਸ਼ਿਤਃ। ਸ ਵੈ ਧਰ੍ਮਵਿਰੁਦ੍ਧਂ ਤ੍ਵਂ ਕਸ੍ਮਾਤ੍ਕਰ੍ਮ ਚਿਕੀਰ੍षਸਿ
ਰਾਜਾ, ਸਾਰੇ ਰਾਜਿਆਂ ਨੇ ਤੈਨੂੰ ਹੀ ਧਰਮਵਾਨ ਕਿਹਾ ਹੈ; ਫਿਰ ਤੂੰ ਧਰਮ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਕੰਮ ਕਿਉਂ ਕਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈਂ?
ਵਿਹਿਤਂ ਭਕ੍ਸ਼ਣਂ ਰਾਜਨ੍ਪੀਡ੍ਯਮਾਨਸ੍ਯ ਮੇ ਕ੍ਸ਼ੁਧਾ। ਮਾਹਿਂਸੀਰ੍ਧਰ੍ਮਲੋਭੇਨ ਧਰ੍ਮਮੁਤ੍ਸृਜ੍ਯ ਮਾ ਨਸ਼ਃ
ਰਾਜਾ, ਭੁੱਖ ਨਾਲ ਪੀੜਤ ਹੋਏ ਲਈ ਖਾਣਾ ਲਾਜ਼ਮੀ ਹੈ; ਧਰਮ ਦੀ ਲਾਲਚ ਵਿਚ ਧਰਮ ਛੱਡ ਕੇ ਹਿੰਸਾ ਨਾ ਕਰ, ਨਾ ਹੀ ਨਸ਼ਟ ਹੋ।