ਪ੍ਰਣਮ੍ਯੋਤ੍ਥਾਯ ਸਹਸਾ ਬਦ੍ਧਾਞ੍ਜਲਿਪੁਟੋ ਮੁਨਿਃ। ਤੁष੍ਟਾਵ ਵਿਵਿਧੈਃ ਸ੍ਤੋਤ੍ਰੈਰ੍ਮਹਾਦੇਵਂ ਜਗਤ੍ਪਤਿਮ੍
ਉਹ ਮੁਨੀ ਪ੍ਰਣਾਮ ਕਰ ਕੇ, ਤੁਰੰਤ ਖੜਾ ਹੋਇਆ, ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਸਤੁਤੀਆਂ ਨਾਲ ਜਗਤ ਦੇ ਸੁਆਮੀ ਮਹਾਂਦੇਵ ਦੀ ਸਿਫ਼ਤ ਕਰਨ ਲੱਗ ਪਿਆ।
ਤਮੁਵਾਚ ਮਹਾਦੇਵੋ ਮਾਰ੍ਕਣ੍ਡੇਯਂ ਮਹਾਮੁਨਿਮ੍। ਵਰਂ ਵਰਯ ਭਦ੍ਰਂ ਤੇ ਵਰਦੋਸ੍ਮਿ ਮੁਨੇ ਤਵ
ਫਿਰ ਮਹਾਂਦੇਵ ਨੇ ਮਾਰਕੰਡੇਯ ਮਹਾ ਮੁਨੀ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, 'ਕੋਈ ਵਰ ਮੰਗ, ਤੈਨੂੰ ਚੰਗਾ ਹੋਵੇ, ਮੈਂ ਤੇਰਾ ਵਰ ਦਾਤਾ ਹਾਂ।'
ਏਵਂ ਸਂਬੋਧਿਤਸ੍ਤੇਨ ਸ਼ਿਵੇਨ ਪਰਮਾਤ੍ਮਨਾ। ਸਗਦ੍ਗਦਮਿਦਂ ਵਾਕ੍ਯਮੁਵਾਚ ਪਰਮੇਸ਼੍ਵਰਮ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪਰਮਾਤਮਾ ਸ਼ਿਵ ਵਲੋਂ ਪੁਕਾਰਿਆਂ, ਉਹ ਮੁਨੀ ਭਾਵ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਕੰਨਪਿਆ ਹੋਇਆ ਬੋਲਿਆ, 'ਹੇ ਪਰਮੇਸ਼ਵਰ!'
ਨਾਨ੍ਯਂ ਵਰਂ ਵृਣੇ ਸ਼ਂਭੋ ---ਤ੍ਵਤ੍ਪਾਦਪਙ੍ਕਜੇ। ਭਕ੍ਤਿਂਹ੍ਯਨਨ੍ਯਸੁਲਭਾਂ ਸ੍ਵ ਵ੍ਯਭਿਚਾਰਿਣੀਮ੍
'ਹੇ ਸ਼ੰਭੂ! ਮੈਂ ਹੋਰ ਕੋਈ ਵਰ ਨਹੀਂ ਮੰਗਦਾ, ਸਿਰਫ਼ ਤੇਰੇ ਚਰਨਾਂ ਵਿੱਚ ਉਹ ਭਗਤੀ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ ਜੋ ਬਹੁਤ ਔਖੀ ਮਿਲਦੀ ਹੈ ਤੇ ਕਦੇ ਨ ਟੁੱਟਣ ਵਾਲੀ ਹੋਵੇ।'
ਏਵਮੁਕ੍ਤੋऽਥ ਮੁਨਿਨਾ ਭਰਤਗੀਸ਼੍ਵਰੇਸ਼੍ਵਰਃ। ਪੁਨਰੇਵਾਬ੍ਰਵੀਦ੍ਵਾਕ੍ਯਂ ਮਾਰ੍ਕਣ੍ਡੇਯ ਮਹਾਮੁਨਿਮ੍
ਮੁਨੀ ਵਲੋਂ ਇਹ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਭਾਰਤਾਂ ਦੇ ਸਰਵੋਚ ਸੁਆਮੀ ਨੇ ਮੁੜ ਮਾਰਕੰਡੇਯ ਮਹਾ ਮੁਨੀ ਨੂੰ ਆਖਿਆ,
ਸਮ੍ਯਗਾਰਾਧਿਤਃ ਪਿਤ੍ਰਾ ਤਵ ਪੁਤ੍ਰਾਰ੍ਥਮਾਦਰਾਤ੍
'ਤੇਰੇ ਪਿਤਾ ਨੇ ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਖਾਤਰ ਬੜੀ ਸ਼ਰਧਾ ਨਾਲ ਮੇਰੀ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ ਸੀ।'
ਸ਼ਤਾਯੁਰ੍ਨਿਰ੍ਗੁਣਃ ਪੁਤ੍ਰਃ ਸ਼ੁਭਃ षੋਡਸ਼ਵਾਰ੍षਿਕਃ। ਉਭਯੋਰਨ੍ਯਮਿਚ੍ਛ ਤ੍ਵਮਿਤ੍ਯੁਕ੍ਤਃ ਸੋऽਬ੍ਰਵੀਚ੍ਚ ਮਾਮ੍
'ਉਹਨੂੰ ਵਰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ—ਇੱਕ ਪੁੱਤਰ ਜੋ ਸੌ ਸਾਲ ਜੀਵੇ, ਗੁਣ ਰਹਿਤ ਹੋਵੇ, ਚੰਗਾ ਹੋਵੇ ਤੇ ਸੋਲਾਂ ਸਾਲ ਦਾ ਹੀ ਰਹੇ। ਜਾਂ, ਜੇ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੋਰ ਕੋਈ ਚੁਣ ਲੈ।' ਉਹ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਆ ਕੇ ਇਉਂ ਆਖਿਆ।
ਨਿਰ੍ਗੁਣੋ ਮਾਸ੍ਤੁ ਦੇਵੇਸ਼ ਸ਼ਤਾਯੁਃ षੋਡਸ਼ਾਬ੍ਦਕਃ। ਸੁਗੁਣੋऽਸ੍ਤੁ ਸੁਤੋ ਮੇऽਦ੍ਯ ਇਤਿ ਪਿਤ੍ਰਾਵृਤ ਪੁਰਾ
'ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸੁਆਮੀ! ਮੇਰਾ ਪੁੱਤਰ ਗੁਣ ਰਹਿਤ ਨਾ ਹੋਵੇ, ਨਾ ਹੀ ਸਿਰਫ਼ ਸੋਲਾਂ ਸਾਲ ਦੀ ਉਮਰ ਵਾਲਾ ਹੋਵੇ; ਅੱਜ ਮੇਰਾ ਪੁੱਤਰ ਚੰਗੇ ਗੁਣਾਂ ਵਾਲਾ ਹੋਵੇ।' ਤੇਰਾ ਪਿਤਾ ਪੁਰਾਣੇ ਸਮੇਂ ਇਉਂ ਮੰਗਿਆ ਸੀ।
ਤ੍ਵਯਾ ਤਪ੍ਤੇਨ ਤਪਸਾ ਤੋषਿਤੋऽਹਂ ਭृਸ਼ਂ ਮੁਨੇ। ਦੀਰ੍ਘਮਾਯੁਰ੍ਮਯਾ ਦਤ੍ਤਂ ਮृਤ੍ਯੁਸ਼੍ਚ ਪ੍ਰਤਿषੇਧਿਤਃ
'ਤੇਰੇ ਵਲੋਂ ਕੀਤੇ ਤਪ ਨਾਲ ਮੈਂ ਬਹੁਤ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋਇਆ ਹਾਂ, ਹੇ ਮੁਨੀ! ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਲੰਮੀ ਉਮਰ ਦਿੱਤੀ ਹੈ ਤੇ ਮੌਤ ਨੂੰ ਰੋਕ ਦਿੱਤਾ ਹੈ।'
ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਭਗਵਾਨੀਸ਼ਸ੍ਤਤ੍ਰੈਵਾਨ੍ਤਰਧੀਯਤ। ਤਸ੍ਯਾਯਮਾਸ਼੍ਰਮਃ ਪੁਣ੍ਯਸ੍ਤਸ੍ਯੇਮੇ ਮੁਨਯੋऽਮਲਾਃ
ਇਹ ਆਖ ਕੇ, ਭਗਵਾਨ ਉਥੇ ਹੀ ਅਦ੍ਰਿਸ਼ ਹੋ ਗਏ। ਇਹ ਓਹਦਾ pavittar ਆਸ਼ਰਮ ਹੈ ਤੇ ਇਹ ਇਥੋਂ ਦੇ ਪਵਿੱਤਰ ਮੁਨੀ ਹਨ।
ਅਤ੍ਰੈਕਰਾਤ੍ਰਮੁषਿਤਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਮृਤ੍ਯੁਂ ਤਰਨ੍ਤਿ ਵੈ। ਅਤ੍ਰੈਵ ਭਰਤਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਪ੍ਰਯਤੋ ਵਸ ਭੂਮਿਪ
ਜੋ ਕੋਈ ਇੱਥੇ ਇੱਕ ਰਾਤ ਵੀ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਮੌਤ ਤੋਂ ਪਾਰ ਲੰਘ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ, ਹੇ ਭਾਰਤਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ, ਇੱਥੇ ਹੀ ਸ਼ੁੱਧ ਮਨ ਨਾਲ ਰਹੋ, ਹੇ ਰਾਜਨ।
ਅਸ੍ਮਿਨ੍ਕਿਲ ਸ੍ਵਯਂ ਰਾਜਨ੍ਨਿष੍ਟਵਾਨ੍ਵੈ ਪ੍ਰਜਾਪਤਿਃ। ਸਤ੍ਰਮਿष੍ਟੀਕृਤਂ ਨਾਮ ਪੁਰਾ ਵਰ੍षਸਹਸ੍ਰਿਕਮ੍
ਇਥੇ, ਹੇ ਰਾਜਨ, ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ ਨੇ ਖੁਦ ਇੱਕ ਹਜ਼ਾਰ ਸਾਲ ਦਾ 'ਇਸ਼ਟੀਕ੍ਰਿਤ' ਨਾਂ ਦਾ ਯਜਨ ਕੀਤਾ ਸੀ।
ਅਮ੍ਬਰੀषਸ਼੍ਚ ਨਾਭਾਗ ਇष੍ਟਵਾਨ੍ਯਮੁਨਾਮਨੁ। ਯਤ੍ਰੇष੍ਟ੍ਵਾ ਦਸ਼ਪਦ੍ਮਾਨਿ ਸਦਸ੍ਯੇਭ੍ਯੋऽਭਿਸृष੍ਟਵਾਨ੍
ਅੰਬਰੀਸ਼, ਜੋ ਨਾਭਾਗ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਸੀ, ਨੇ ਵੀ ਇੱਥੇ ਯਜਨ ਕੀਤਾ; ਯਜਨ ਮੁਕਾ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਸਭ ਸਦੱਸਿਆਂ ਨੂੰ ਦਸ ਸੋਨੇ ਦੇ ਕਮਲ ਵੰਡੇ।
ਯਜ੍ਞੈਸ਼੍ਚ ਤਪਸਾ ਚੈਵ ਪਰਾਂ ਸਿਦ੍ਧਿਮਵਾਪ ਸਃ। ਦੇਸ਼ਸ਼੍ਚ ਨਾਹੁषਸ੍ਯਾਯਂ ਯ਼ਜ੍ਵਨਃ ਪੁਣ੍ਯਕਰ੍ਮਣਃ
ਉਸ ਨੇ ਯਜਨਾਂ ਤੇ ਤਪ ਨਾਲ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੀ ਸਿੱਧੀ ਹਾਸਲ ਕੀਤੀ। ਇਹ ਨਾਹੁਸ਼, ਜੋ ਚੰਗੇ ਕਰਮਾਂ ਵਾਲਾ ਯਜਮਾਨ ਸੀ, ਦੀ ਧਰਤੀ ਹੈ।
ਸਾਰ੍ਵਭੌਮਸ੍ਯ ਕੌਨ੍ਤੇਯ ਯਯਾਤੇਰਮਿਤੌਜਸਃ। ਸ੍ਪਰ੍ਧਮਾਨਸ੍ਯ ਸ਼ਕ੍ਰੇਣ ਤਸ੍ਯੇਦਂ ਯਜ੍ਞਵਾਸ੍ਤ੍ਵਿਹ
ਹੇ ਕੌਂਤੇਯ, ਇਹ ਯਯਾਤੀ, ਜੋ ਸਭ ਰਾਜਿਆਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਸੀ ਤੇ ਜਿਸ ਦੀ ਤਾਕਤ ਇੰਦਰ ਨਾਲ ਮੁਕਾਬਲਾ ਕਰਦੀ ਸੀ, ਦੇ ਯਜਨ ਦਾ ਸਥਾਨ ਹੈ।
ਪਸ਼੍ਯ ਨਾਨਾਵਿਧਾਕਾਰੈਰਗ੍ਨਿਭਿਰ੍ਨਿਚਿਤਾਂ ਮਹੀਮ੍। ਮਜ੍ਜਨ੍ਤੀਮਿਵ ਚਾਕ੍ਰਾਨ੍ਤਾਂ ਯਯਾਤੇਰ੍ਯਜ੍ਞਕਰ੍ਮਭਿਃ
ਇਹ ਧਰਤੀ ਵੇਖ, ਜੋ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਕਿਸਮ ਦੇ ਅੱਗ ਦੇ ਅਲਾਵਾਂ ਨਾਲ ਢੱਕੀ ਹੋਈ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਯਯਾਤੀ ਦੇ ਯਜਨਾਂ ਨੇ ਇਸ ਨੂੰ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਘੇਰ ਲਿਆ ਹੋਵੇ।
ਏषਾ ਸ਼ਮ੍ਯੇਕਪਤ੍ਰਾ ਸਾ ਸ਼ਕਟਂ ਚੈਤਦੁਤ੍ਤਮਮ੍। ਪਸ਼੍ਯ ਰਾਮਹ੍ਰਦਾਨੇਤਾਨ੍ਪਸ਼੍ਯ ਨਾਰਾਯਣਾਸ਼੍ਰਮਮ੍
ਇਹ ਇੱਕ ਪੱਤੇ ਵਾਲਾ ਸ਼ਾਮ ਦਾ ਰੁੱਖ ਹੈ, ਤੇ ਇਹ ਵਧੀਆ ਰਥ ਹੈ। ਰਾਮ ਦੇ ਸਰੋਵਰ ਵੇਖੋ, ਤੇ ਨਾਰਾਇਣ ਦੇ ਆਸ਼ਰਮ ਨੂੰ ਵੀ ਵੇਖੋ।
ਏਤਚ੍ਚਰ੍ਚੀਕਪੁਤ੍ਰਸ੍ਯ ਯੋਗੈਰ੍ਵਿਚਰਤੋ ਮਹੀਮ੍। ਪ੍ਰਸਰ੍ਪਣਂ ਮਹੀਪਾਲ ਰੌਪ੍ਯਾਯਾਮਮਿਤੌਜਸਃ
ਇਹ ਚਰਚੀਕ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੇ ਆਪਣੇ ਯੋਗ ਦੇ ਬਲ ਨਾਲ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਘੁੰਮਦਿਆਂ ਚੱਲਿਆ ਰਸਤਾ ਹੈ, ਹੇ ਰਾਜਾ, ਚਾਂਦੀ ਵਾਲੀ ਜ਼ਮੀਨ 'ਤੇ, ਜਿਸ ਦੀ ਤਾਕਤ ਬੇਹੱਦ ਹੈ।
ਅਤ੍ਰਾਨੁਵਂਸ਼ਂ ਪਠਤਃ ਸ਼ृਣੁ ਮੇ ਕੁਰੁਨਨ੍ਦਨ। ਉਲੂਖਲੈਰਾਭਰਣੈਃ ਪਿਸ਼ਚੀ ਯਦਭਾषਤ
ਇੱਥੇ ਵੰਸ਼ਾਵਲੀ ਪੜ੍ਹੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਮੇਰੀ ਗੱਲ ਸੁਣ, ਹੇ ਕੁਰੁ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਵਿਰਲੇ। ਪਿਸਾਚਣ ਨੇ ਉਲੂਖਲ ਤੇ ਗਹਣਿਆਂ ਬਾਰੇ ਗੱਲ ਕੀਤੀ ਸੀ।
ਯੁਗਨ੍ਧਰੇ ਦਧਿ ਪ੍ਰਾਸ਼੍ਯ ਉषਿਤ੍ਵਾ ਚਾਚ੍ਯੁਤਸ੍ਥਲੇ। ਤਦ੍ਵਦ੍ਭੂਤਲਯੇ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਸਪੁਤ੍ਰਾ ਵਸ੍ਤੁਮਰ੍ਹਸਿ
ਯੁਗੰਧਰ 'ਤੇ ਦਹੀਂ ਖਾ ਕੇ ਤੇ ਅਚ੍ਯੁਤ ਦੇ ਸਥਾਨ 'ਤੇ ਰਹਿ ਕੇ, ਇੱਥੇ ਧਰਤੀ ਦੇ ਆਸ਼ਰਮ 'ਚ ਨ੍ਹਾ ਕੇ, ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਸਮੇਤ ਰਹਿਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਏਕਰਾਤ੍ਰਮੁਵਿਤ੍ਵੇਹ ਦ੍ਵਿਤੀਯਂ ਯਦਿ ਵਤ੍ਸ੍ਯਸਿ। ਏਤਦ੍ਵੈ ਤੇ ਗਦੇਵਾਵृਤ੍ਤਂ ਰਾਤ੍ਰੌ ਵृਤ੍ਤਮਿਤੋऽਨ੍ਯਥਾ
ਜੇ ਤੂੰ ਇੱਥੇ ਇੱਕ ਰਾਤ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਦੂਜੀ ਵੀ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਇਹ ਤੇਰਾ ਇਸ਼ਵਰੀ ਘਟਨਾ ਹੋਵੇਗੀ; ਨਹੀਂ ਤਾਂ ਅੱਜ ਰਾਤ ਕੁਝ ਹੋਰ ਹੋਵੇਗਾ।
ਅਦ੍ਯ ਚਾਤ੍ਰ ਨਿਵਤ੍ਸ੍ਯਾਮਃ ਕ੍ਸ਼ਪਾਂ ਭਰਤਸਤ੍ਤਮ। ਦ੍ਵਾਰਮੇਤਤ੍ਤੁ ਕੌਨ੍ਤੇਯ ਕੁਰੁਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਸ੍ਯ ਭਾਰਤ
ਅੱਜ ਅਸੀਂ ਇੱਥੇ ਰਾਤ ਗੁਜ਼ਾਰਾਂਗੇ, ਹੇ ਭਰਤ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ। ਇਹ, ਹੇ ਕੁੰਤੀ ਪੁੱਤਰ, ਕੁਰੁਕਸ਼ੇਤਰ ਦਾ ਦਰਵਾਜਾ ਹੈ, ਹੇ ਭਾਰਤ।
ਅਤ੍ਰੈਵ ਨਾਹੁषੋ ਰਾਜਾ ਰਾਜਨ੍ਕ੍ਰਤੁਭਿਰਿष੍ਟਵਾਨ੍। ਯਯਾਤਿਰ੍ਬਹੁਰਤ੍ਨੌਰ੍ਘਰ੍ਯਤ੍ਰੇਨ੍ਦ੍ਰੋ ਮੁਦਮਭ੍ਯਗਾਤ੍
ਇੱਥੇ ਨਾਹੁਸ਼ ਰਾਜਾ ਨੇ ਯਜਨ ਕੀਤੇ, ਹੇ ਰਾਜਾ। ਯਯਾਤਿ, ਜਿਸ ਕੋਲ ਬਹੁਤ ਕੀਮਤੀ ਰਤਨ ਸਨ, ਨੇ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ੀ ਦਿੱਤੀ।
ਏਤਤ੍ਪ੍ਲਕ੍ਸ਼ਾਵਤਰਣਂ ਯਮੁਨਾਤੀਰ੍ਥਮੁਤ੍ਤਮਮ੍। ਏਤਦ੍ਵੈ ਨਾਕਪृष੍ਠਸ੍ਯ ਦ੍ਵਾਰਮਾਹੁਰ੍ਮਨੀषਿਣਃ
ਇਹ ਪਲਕਸ਼ ਰੁੱਖ ਦਾ ਪਾਰ ਹੈ, ਤੇ ਯਮੁਨਾ ਦਾ ਵਧੀਆ ਘਾਟ। ਵਿਦਵਾਨ ਲੋਕ ਇਸ ਨੂੰ ਅਕਾਸ਼ ਦੇ ਚੋਟੀ ਦਾ ਦਰਵਾਜਾ ਮੰਨਦੇ ਹਨ।
ਅਤ੍ਰਸਾਰਸ੍ਵਤੈਰ੍ਯਜ੍ਞੈਰੀਜਾਨਾਃ ਪਰਮਰ੍षਯਃ। ਯੂਪੋਲੂਖਲਿਕਾਸ੍ਤਾਤ ਗਚ੍ਛਨ੍ਤ੍ਯਵਭृਥਪ੍ਲਵਮ੍
ਇੱਥੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਸਾਰਸਵਤੀ ਨਾਲ ਯਜਨ ਕੀਤੇ। ਯੂਪ ਤੇ ਉਲੂਖਲ, ਹੇ ਪਿਆਰੇ, ਅਵਭ੍ਰਿਤ ਨ੍ਹਾਉਣ ਲਈ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਅਤ੍ਰਵੈ ਭਰਤੋ ਰਾਜਾ ਰਾਜਨ੍ਕ੍ਰਤੁਭਿਰਿष੍ਟਵਾਨ੍। ਹਯਮੇਧੇਨ ਯਜ੍ਞੇਨ ਮੇਧ੍ਯਮਸ਼੍ਵਮਵਾਸृਜਤ੍
ਇੱਥੇ ਭਰਤ ਰਾਜਾ ਨੇ ਯਜਨ ਕੀਤੇ, ਹੇ ਰਾਜਾ। ਘੋੜਾ ਯਜਨ ਕਰਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਪਵਿੱਤਰ ਘੋੜਾ ਛੱਡਿਆ।
ਅਸਕृਤ੍ਕृष੍ਣਸਾਰਙ੍ਗਂ ਧਰ੍ਮੇਣਾਪ੍ਯ ਚ ਮੇਦਿਨੀਮ੍। ਅਤ੍ਰੈਵ ਪੁਰੁषਵ੍ਯਾਘ੍ਰ ਮਰੁਤ੍ਤਃ ਸਤ੍ਰਮੁਤ੍ਤਮਮ੍। ਪ੍ਰਾਪ ਚੈਵਰ੍षਿਮੁਖ੍ਯੇਨ ਸਂਵਰ੍ਤੇਨਾਭਿਪਾਲਿਤਃ
ਕਈ ਵਾਰੀ, ਮਰੁੱਤ ਨੇ, ਜੋ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿਚ ਸ਼ੇਰ ਸੀ, ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਧਰਮ ਨਾਲ ਤੇ ਕਾਲਾ ਹਿਰਨ ਨਾਲ ਸ਼ਾਸਨ ਕੀਤਾ। ਇੱਥੇ ਹੀ ਉਸ ਨੇ ਉੱਤਮ ਯਜਨ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ, ਜੋ ਵਰਸ਼ੀ ਮੁੱਖ ਸੰਵਰਤ ਰਿਸ਼ੀ ਦੀ ਰੱਖਿਆ 'ਚ ਸੀ।
ਅਤ੍ਰੋਪਸ੍ਪृਸ਼੍ਯ ਰਾਜੇਨ੍ਦ੍ਰ ਸਰ੍ਵਾਲ੍ਲੋਁਕਾਨ੍ਪ੍ਰਪਸ਼੍ਯਤਿ। ਪੂਯਤੇ ਦੁष੍ਕृਤਾਚ੍ਚੈਵ ਅਤ੍ਰਾਪਿ ਸਮੁਪਸ੍ਪृਸ਼
ਇੱਥੇ ਪਾਣੀ ਛੂਹ ਕੇ, ਹੇ ਰਾਜਾ, ਮਨੁੱਖ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਵੇਖ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਇੱਥੇ ਵੀ ਤੂੰ ਪਾਣੀ ਛੂਹ।
ਤਤ੍ਰ ਸਭ੍ਰਾਤृਕਃ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਸ੍ਤੂਯਮਾਨੋ ਮਹਰ੍षਿਭਿਃ। ਲੋਮਸ਼ਂ ਪਾਣ੍ਡਵਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਇਦਂ ਵਚਨਮਬ੍ਰਵੀਤ੍
ਉਥੇ, ਆਪਣੇ ਭਰਾ ਸਮੇਤ ਨ੍ਹਾ ਕੇ ਤੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਵਲੋਂ ਸਤਿਕਾਰ ਪਾ ਕੇ, ਪਾਂਡਵਾਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ ਨੇ ਲੋਮਸ਼ ਨੂੰ ਇਹ ਗੱਲ ਆਖੀ।
ਸਰ੍ਵਾਁਲ੍ਲੋਕਾਨ੍ਪ੍ਰਪਸ਼੍ਯਾਮਿ ਤਪਸਾ ਸਤ੍ਯਵਿਕ੍ਰਮ। ਇਹਸ੍ਤਃ ਪਾਣ੍ਡਵਸ਼੍ਰੇष੍ਠਂ ਪਸ਼੍ਯਾਮਿ ਸ਼੍ਵੇਤਵਾਹਨਮ੍
ਮੈਂ ਤਪ ਤੇ ਸੱਚੀ ਵਿਰਤਾ ਨਾਲ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਵੇਖਦਾ ਹਾਂ। ਇੱਥੇ, ਹੇ ਪਾਂਡਵਾਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ, ਮੈਂ ਚਿੱਟੇ ਘੋੜਿਆਂ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਵੇਖਦਾ ਹਾਂ।