ਤਸ੍ਯੈਤਦ੍ਦੇਵਯਜਨਂ ਸ੍ਥਾਨਮਾਦਿਤ੍ਯਵਰ੍ਚਸਃ। ਯਸ੍ਯ ਪੁਣ੍ਯਤਮੇ ਦੇਸ਼ੇ ਕੁਰੁਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰੇਸ੍ਯ ਮਧ੍ਯਤਃ
ਇਹ ਉਸ ਦੇਵ ਯਜਨਾ ਦੀ ਥਾਂ ਹੈ, ਜੋ ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੀ ਹੈ, ਕੁਰੁਖੇਤਰ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਪਵਿੱਤਰ ਸਥਾਨ ਵਿਚ, ਬ bilkul ਵਿਚਕਾਰ।
ਤਥਾ ਤ੍ਵਮਪਿ ਰਾਜੇਨ੍ਦ੍ਰ ਮਾਨ੍ਧਾਤੇਵ ਮਹੀਪਤਿਃ। ਧਰ੍ਮਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਮਹੀਂ ਰਕ੍ਸ਼ ਸ੍ਵਰ੍ਗਲੋਕਂ ਗਮਿष੍ਯਸਿ
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਤੂੰ ਵੀ ਮਾਂਧਾਤਾ ਵਾਂਗ ਧਰਮ ਰੱਖ ਕੇ ਧਰਤੀ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰ। ਤੂੰ ਸਵਰਗ ਲੋਕ ਨੂੰ ਪਹੁੰਚ ਜਾਵੇਂਗਾ।
ਏਤਤ੍ਤੇ ਸਰ੍ਵਮਾਖ੍ਯਾਤਂ ਮਾਨ੍ਧਾਤੁਸ਼੍ਚਰਿਤਂ ਮਹਤ੍। ਜਨ੍ਮ ਚਾਗ੍ਰ੍ਯਂ ਮਹੀਪਾਲ ਯਨ੍ਮਾਂ ਤ੍ਵਂ ਪਰਿਪृਚ੍ਛਸਿ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਮਾਂਧਾਤਾ ਦੇ ਸਾਰੇ ਵੱਡੇ ਕੰਮ ਅਤੇ ਉੱਚ ਜਨਮ ਬਿਆਨ ਕਰ ਦਿੱਤੇ, ਰਾਜਾ, ਜਿਵੇਂ ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਪੁੱਛਿਆ ਸੀ।
ਏਵਮੁਕ੍ਤਃ ਸ ਕੌਨ੍ਤੇਯੋ ਲੋਮਸ਼ੇਨ ਮਹਰ੍षਿਣਾ। ਪਪ੍ਰਚ੍ਛਾਨਨ੍ਤਰਂ ਭੂਯਃ ਸੋਮਕਂ ਪ੍ਰਤਿ ਭਾਰਤ
ਜਦੋਂ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਲੋਮਸ਼ ਨੇ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਹਿਆ, ਕੁੰਤੀਪੁਤ੍ਰ ਨੇ ਫਿਰ ਸੋਮਕਾ ਬਾਰੇ ਹੋਰ ਪੁੱਛਿਆ, ਭਾਰਤ।
ਕਥਂਵੀਰ੍ਯਃ ਸ ਰਾਜਾऽਭੂਤ੍ਸੋਮਕੋ ਦਦਤਾਂਵਰਃ। ਕਰ੍ਮਾਣ੍ਯਸ੍ਯ ਪ੍ਰਭਾਵਂ ਚ ਸ਼੍ਰੋਤੁਮਿਚ੍ਛਾਮਿ ਤਤ੍ਤ੍ਵਤਃ
ਉਹ ਰਾਜਾ ਸੋਮਕਾ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਦਾਨੀ, ਕਿੰਨਾ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ালী ਸੀ? ਮੈਂ ਉਸ ਦੇ ਕੰਮ ਅਤੇ ਤਾਕਤ ਬਾਰੇ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੁਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ।
ਯੁਧਿष੍ਠਿਰਾਸੀਨ੍ਨृਪਤਿਃ ਸੋਮਕੋ ਨਾਮ ਧਾਰ੍ਮਿਕਃ। ਤਸ੍ਯ ਭਾਰ੍ਯਾਸ਼ਤਂ ਰਾਜਨ੍ਸਦृਸ਼ੀਨਾਮਭੂਤ੍ਤਦਾ
ਇੱਕ ਧਰਮਕ ਰਾਜਾ ਸੀ, ਜਿਸ ਦਾ ਨਾਮ ਸੋਮਕਾ ਸੀ, ਰਾਜਾ। ਉਸ ਵੇਲੇ ਉਸ ਦੀਆਂ ਸੌ ਪਤਨੀਆਂ ਸਨ, ਜੋ ਸਭ ਇਕੋ ਜਿਹੀਆਂ ਸਨ।
ਸ ਵੈ ਯਤ੍ਨੇਨ ਮਹਤਾ ਤਾਸੁ ਪੁਤ੍ਰਂ ਮਹੀਪਤਿਃ। ਕਂਚਿਨ੍ਨਾਸਾਦਯਾਮਾਸ ਕਾਲੇਨ ਮਹਤਾ ਹ੍ਯਪਿ
ਉਹ ਮਹੀਪਤੀ ਨੇ ਬਹੁਤ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕੀਤੀ, ਪਰ ਲੰਮੇ ਸਮੇਂ ਤੱਕ ਕਿਸੇ ਤੋਂ ਵੀ ਪੁੱਤਰ ਨਹੀਂ ਮਿਲਿਆ।
ਕਦਾਚਿਤ੍ਤਸ੍ ਵृਦ੍ਧਸ੍ਯ ਯਤਮਾਨਸ੍ਯ ਧੀਮਤਃ। ਜਨ੍ਤੁਰ੍ਨਾਮ ਸੁਤਸ੍ਤਸ੍ਯ ਜ੍ਯੇष੍ਠਾਯਾਂ ਸਮਜਾਯਤ
ਕਦੇ, ਵੱਡੀ ਉਮਰ 'ਚ ਅਤੇ ਬਹੁਤ ਯਤਨ ਕਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਸ ਦੀ ਵੱਡੀ ਪਤਨੀ ਤੋਂ ਜੰਤੂ ਨਾਮ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਜਨਮਿਆ।
ਤਂ ਜਾਤਂ ਮਾਤਰਃ ਸਰ੍ਵਾਃ ਪਰਿਵਾਰ੍ਯ ਸਮਾਸਤੇ। ਸਤਤਂ ਪृष੍ਠਤਃ ਕृਤ੍ਵਾ ਕਾਮਭੋਗਾਨ੍ਵਿਸ਼ਾਂਪਤੇ
ਜਦੋਂ ਉਹ ਜਨਮਿਆ, ਸਾਰੀਆਂ ਮਾਵਾਂ ਉਸ ਦੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਇਕੱਠੀਆਂ ਹੋ ਗਈਆਂ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਉਸ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਕੋਲ ਰੱਖਦੀਆਂ, ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਹਰ ਖੁਸ਼ੀ ਦਿੰਦੀਆਂ।
ਤਤਃ ਪਿਪੀਲਿਕਾ ਜਨ੍ਤੁਂ ਕਦਾਚਿਦਦਸ਼ਤ੍ਸ੍ਫਿਚਿ। ਸ ਦष੍ਟੋ ਹ੍ਯਰੁਦਦ੍ਰਾਜਂਸ੍ਤੇਨ ਦੁਃਖੇਨ ਬਾਲਕਃ
ਫਿਰ, ਇੱਕ ਵਾਰ, ਇੱਕ ਚੀਟੀ ਨੇ ਜੰਤੂ ਨੂੰ ਉਸ ਦੀ ਕਮਰ 'ਤੇ ਕੱਟ ਲਿਆ। ਕੱਟੇ ਹੋਏ, ਉਹ ਬੱਚਾ ਦਰਦ ਨਾਲ ਰੋ ਪਿਆ।
ਤਤਸ੍ਤਾ ਮਾਤਰਃ ਸਰ੍ਵਾਃ ਪ੍ਰਾਕ੍ਰੋਸ਼ਨ੍ਭृਸ਼ਦੁਃਖਿਤਾਃ। ਪ੍ਰਵਾਰ੍ਯ ਜਨਤੁਂ ਸਹਸਾ ਸ ਸ਼ਬ੍ਦਸ੍ਤੁਮੁਲੋऽਭਵਤ੍
ਫਿਰ, ਸਾਰੀਆਂ ਮਾਵਾਂ ਬਹੁਤ ਦੁਖੀ ਹੋ ਕੇ ਰੋਣ ਲੱਗ ਪਈਆਂ, ਜੰਤੂ ਲਈ ਉੱਚੀ ਆਵਾਜ਼ 'ਚ ਰੋਈਆਂ, ਅਤੇ ਇੱਕ ਵੱਡਾ ਸ਼ੋਰ ਹੋ ਗਿਆ।
ਤਮਾਰ੍ਤਨਾਦਂ ਸਹਸਾ ਸ਼ੁਸ਼੍ਰਾਵ ਸ ਮਹੀਪਤਿਃ। ਅਮਾਤ੍ਯਪਰ੍षਦੋ ਮਧ੍ਯੇ ਉਪਵਿष੍ਟਃ ਸਹਰ੍ਤ੍ਵਿਜਾ
ਉਹ ਦੁਖੀ ਆਵਾਜ਼ ਅਚਾਨਕ ਰਾਜਾ ਨੇ ਸੁਣੀ, ਜਦੋਂ ਉਹ ਆਪਣੇ ਮੰਤਰੀਆਂ ਅਤੇ ਪੁਰੋਹਿਤਾਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਬੈਠਾ ਸੀ।
ਤਤਃ ਪ੍ਰਸ੍ਥਾਪਯਾਮਾਸ ਕਿਮੇਤਦਿਤਿ ਪਾਰ੍ਥਿਵਃ। ਤਸ੍ਮੈ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਤਾ ਯਥਾਵृਤ੍ਤਮਾਚਚਕ੍ਸ਼ੇ ਸੁਤਂ ਪ੍ਰਤਿ
ਫਿਰ ਰਾਜਾ ਨੇ ਪਤਾ ਕਰਨ ਲਈ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਭੇਜਿਆ ਕਿ ਇਹ ਕੀ ਹੋਇਆ। ਨੌਕਰ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਪੁੱਤਰ ਨਾਲ ਹੋਈ ਘਟਨਾ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੱਸ ਦਿੱਤੀ।
ਤ੍ਵਰਮਾਣਃ ਸ ਚੋਤ੍ਥਾਯ ਸੋਮਕਃ ਸਹ ਮਨ੍ਤ੍ਰਿਭਿਃ। ਪ੍ਰਵਿਸ਼੍ਯਾਨ੍ਤਃਪੁਰਂ ਪੁਤ੍ਰਮਾਸ਼੍ਵਾਸਯਦਰਿਂਦਮਃ
ਸੋਮਕਾ ਨੇ ਜਲਦੀ ਉਠ ਕੇ ਆਪਣੇ ਮੰਤਰੀਆਂ ਨਾਲ ਅੰਦਰ ਜਾ ਕੇ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਦਿਲਾਸਾ ਦਿੱਤਾ, ਜੋ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨੂੰ ਵਸ਼ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਸੀ।
ਸਾਨ੍ਤ੍ਵਯਿਤ੍ਵਾ ਤੁ ਤਂ ਪੁਤ੍ਰਂ ਨਿष੍ਕ੍ਰਮ੍ਯਾਨ੍ਤਃਪੁਰਾਨ੍ਨृਪਃ। ऋਤ੍ਵਿਜਾ ਸਹਿਤੋ ਰਾਜਨ੍ਸਹਾਮਾਤ੍ਯ ਉਪਾਵਿਸ਼ਤ੍
ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਦਿਲਾਸਾ ਦੇਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਰਾਜਾ ਅੰਦਰਲੇ ਮਹਲ ਤੋਂ ਨਿਕਲਿਆ ਅਤੇ ਪੰਡਿਤਾਂ ਤੇ ਮੰਤਰੀਆਂ ਦੇ ਨਾਲ ਬੈਠ ਗਿਆ।
ਧਿਗਸ੍ਤ੍ਵਿਹੈਕਪੁਤ੍ਰਤ੍ਵਮਪੁਤ੍ਰਤ੍ਵਂ ਵਰਂ ਭਵੇਤ੍। ਨਿਤ੍ਯਾਤੁਰਤ੍ਵਾਦ੍ਭੂਤਾਨਾਂ ਸ਼ੋਕ ਏਵੈਕਪੁਤ੍ਰਤਾ
ਅਫ਼ਸੋਸ, ਇਕੋ ਪੁੱਤਰ ਹੋਣਾ ਦੁਖਦਾਈ ਹੈ; ਬੇਹਤਰ ਹੈ ਕਿ ਕੋਈ ਪੁੱਤਰ ਨਾ ਹੋਵੇ। ਜੀਵਾਂ ਦੀ ਸਦੀਵੀ ਚਿੰਤਾ ਸਿਰਫ਼ ਇਕੋ ਪੁੱਤਰ ਹੋਣ ਕਰਕੇ ਹੀ ਹੈ।
ਇਦਂ ਭਾਰ੍ਯਾਸ਼ਤਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਨ੍ਪਰੀਕ੍ਸ਼੍ਯਸਦृਸ਼ਂ ਪ੍ਰਭੋ। ਪੁਤ੍ਰਾਰ੍ਥਿਨਾ ਮਯਾ ਵੋਢਂ ਨ ਤਾਸਾਂ ਵਿਦ੍ਯਤੇ ਪ੍ਰਜਾ
ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਮੈਂ ਇਹ ਸੌ ਪਤਨੀਆਂ ਨੂੰ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵੇਖਿਆ ਤੇ ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਖਾਤਰ ਵਿਆਹਿਆ, ਪਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਕਿਸੇ ਨੇ ਵੀ ਮੈਨੂੰ ਪੁੱਤਰ ਨਹੀਂ ਦਿੱਤਾ।
ਏਕਃ ਕਥਂਚਿਦੁਤ੍ਪਨ੍ਨਃ ਪੁਤ੍ਰੋ ਜਨ੍ਤੁਰਯਂ ਮਮ। ਯਤਮਾਨਾਸੁ ਸਰ੍ਵਾਸੁ ਕਿਂਨੁ ਦੁਃਖਮਤਃ ਪਰਮ੍
ਕਿਸੇ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ, ਮੇਰਾ ਇਹ ਪੁੱਤਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਸਭ ਵਿੱਚੋਂ ਜਨਮਿਆ, ਜਦ ਕਿ ਮੈਂ ਬਹੁਤ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ਾਂ ਕੀਤੀਆਂ; ਇਸ ਤੋਂ ਵੱਧ ਦੁਖ ਹੋਰ ਕੀ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ?
ਵਯਸ਼੍ਚ ਸਮਤੀਤਂ ਮੇ ਸਭਾਰ੍ਯਸ੍ਯਂ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮ। ਆਸਾਂ ਪ੍ਰਾਣਾਃ ਸਮਾਯਤ੍ਤਾ ਮਮ ਚਾਤ੍ਰੈਕਪੁਤ੍ਰਕੇ
ਮੇਰੀ ਜਵਾਨੀ ਪਤਨੀਆਂ ਸਮੇਤ ਲੰਘ ਚੁੱਕੀ ਹੈ, ਹੇ ਉੱਤਮ ਬ੍ਰਾਹਮਣ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਜਿੰਦਾਂ ਤੇ ਮੇਰੀ ਜਿੰਦ ਵੀ ਹੁਣ ਇਕੋ ਪੁੱਤਰ ਨਾਲ ਜੁੜ ਗਈ ਹੈ।
ਸ੍ਯਾਤ੍ਤੁ ਕਰ੍ਮ ਤਥਾ ਯੁਕ੍ਤਂ ਯੇਨ ਪੁਤ੍ਰਸ਼ਤਂ ਭਵੇਤ੍। ਮਹਤਾ ਲਘੁਨਾ ਵਾऽਪਿ ਕਰ੍ਮਣਾ ਦੁष੍ਕਰੇਣ ਵਾ
ਕੀ ਕੋਈ ਐਸਾ ਕਰਮ ਹੈ, ਚਾਹੇ ਵੱਡਾ ਜਾਂ ਛੋਟਾ, ਔਖਾ ਜਾਂ ਆਸਾਨ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਸੌ ਪੁੱਤਰ ਮਿਲ ਸਕਣ?
ਅਸ੍ਤਿ ਚੈਤਾਦृਸ਼ਂ ਕਰ੍ਮ ਯੇਨ ਪੁਤ੍ਰਸ਼ਤਂ ਭਵੇਤ੍। ਯਦਿ ਸ਼ਕ੍ਨੋषਿ ਤਤ੍ਕਰ੍ਤੁਮਥ ਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਸੋਮਕ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦਾ ਕਰਮ ਹੈ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਸੌ ਪੁੱਤਰ ਮਿਲ ਸਕਦੇ ਹਨ। ਜੇ ਤੂੰ ਉਹ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈਂ, ਹੇ ਸੋਮਕ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਦੱਸਾਂਗਾ।
ਕਾਰ੍ਯਂ ਵਾ ਯਦਿ ਵਾऽਕਾਰ੍ਯਂ ਯੇਨ ਪੁਤ੍ਰਸ਼ਤਂ ਭਵੇਤ੍। ਕृਤਮੇਵੇਤਿ ਤਦ੍ਵਿਦ੍ਧਿ ਭਗਵਾਨ੍ਪ੍ਰਬ੍ਰਵੀਤੁ ਮੇ
ਚਾਹੇ ਉਹ ਕਰਨਾ ਠੀਕ ਹੈ ਜਾਂ ਗਲਤ, ਜੋ ਵੀ ਸੌ ਪੁੱਤਰ ਦੇਵੇ, ਉਹ ਮੈਨੂੰ ਹੋਇਆ ਹੀ ਸਮਝ। ਹੇ ਭਗਵਾਨ, ਮੈਨੂੰ ਦੱਸੋ।
ਯਜਸ੍ਵ ਜਨ੍ਤੁਨਾ ਰਾਜਂਸ੍ਤ੍ਵਂ ਮਯਾ ਵਿਤਤੇ ਕ੍ਰਤੌ। ਤਤਃ ਪੁਤ੍ਰਸ਼ਤਂ ਸ਼੍ਰੀਮਦ੍ਭਵਿष੍ਯਤ੍ਯਚਿਰੇਣ ਤੇ
ਹੇ ਰਾਜਾ, ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਬਲੀ ਦੇ, ਜੋ ਯਜਨਾ ਮੈਂ ਕਰਾਂਗਾ। ਫਿਰ ਜਲਦੀ ਹੀ ਤੈਨੂੰ ਸੌ ਚੰਗੇ ਪੁੱਤਰ ਮਿਲ ਜਾਣਗੇ।
ਵਪਾਰ੍ਯਾ ਹੂਯਮਾਨਾਯਾਂ ਧੂਮਮਾਘ੍ਰਾਯ ਮਾਤਰਃ। ਤਤਸ੍ਤਾਃ ਸੁਮਹਾਵੀਰ੍ਯਾਞ੍ਜਨਯਿष੍ਯਨ੍ਤਿ ਤੇ ਸੁਤਾਨ੍
ਜਦ offering ਦੀਆਂ ਅੰਤੜੀਆਂ ਜਲਾਈਆਂ ਜਾਣਗੀਆਂ ਤੇ ਮਾਵਾਂ ਧੂੰਆਂ ਸੁੰਘਣਗੀਆਂ, ਤਾਂ ਉਹ ਮਹਿਲਾਵਾਂ ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਵਾਲੀਆਂ ਹੋ ਕੇ ਤੈਨੂੰ ਪੁੱਤਰ ਜਣਣਗੀਆਂ।
ਤਸ੍ਯਾਮੇਵ ਤੁ ਤੇ ਜਨ੍ਤੁਰ੍ਭਵਿਤਾ ਪੁਨਰਾਤ੍ਮਜਃ। ਉਤ੍ਤਰੇ ਚਾਸ੍ਯ ਸੌਵਰ੍ਣਂ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮ ਪਾਰ੍ਸ਼੍ਵੇ ਭਵਿष੍ਯਤਿ
ਉਸੇ ਮਹਿਲਾ ਵਿੱਚ ਤੇਰਾ ਪੁੱਤਰ ਮੁੜ ਜਨਮ ਲਵੇਗਾ; ਤੇ ਉਸਦੇ ਪਾਸੇ ਸੋਨੇ ਦਾ ਨਿਸ਼ਾਨ ਹੋਵੇਗਾ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਨ੍ਯਦ੍ਯਦ੍ਯਥਾ ਕਾਰ੍ਯਂ ਤਤ੍ਕੁਰੁष੍ਵ ਤਥਾਤਥਾ। ਪੁਤ੍ਰਕਾਮਤਯਾ ਸਰ੍ਵਂਕਰਿष੍ਯਾਮਿ ਵਚਸ੍ਤਵ
ਜੋ ਕੁਝ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੇ ਆਦੇਸ਼ ਅਨੁਸਾਰ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਕਰ। ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਕੇ, ਮੈਂ ਤੇਰੀ ਹਰ ਗੱਲ ਮੰਨ ਲਵਾਂਗਾ।
ਤਤਃ ਸ ਯਾਜਯਾਮਾਸ ਸੋਮਕਂ ਤੇਨ ਜਨ੍ਤੁਨਾ। ਮਾਤਰਸ੍ਤੁ ਬਲਾਤਪੁਤ੍ਰਮਪਾਕਾਰ੍षੁਃ ਕृਪਾਨ੍ਵਿਤਾਃ
ਫਿਰ, ਉਸ ਪੁੱਤਰ ਨਾਲ, ਸੋਮਕਾ ਨੂੰ ਯਜਨਾ ਕਰਵਾਈ ਗਈ; ਪਰ ਮਾਵਾਂ ਦਇਆ ਨਾਲ ਭਰ ਕੇ, ਜ਼ਬਰਦਸਤੀ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਖਿੱਚ ਲਿਆ।
ਹਾ ਹਤਾਃ ਸ੍ਮੇਤਿ ਵਾਸ਼ਨ੍ਤ੍ਯਸ੍ਤੀਵ੍ਰਸ਼ੋਕਸਮਾਹਤਾਃ। ਤਂ ਮਾਤਰਃ ਪ੍ਤ੍ਯਕਰ੍षਨ੍ਗृਹੀਤ੍ਵਾ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣੇ ਕਰੇ
ਉਹ ਮਾਵਾਂ 'ਅਸੀਂ ਮਾਰੇ ਗਏ!' ਚੀਕਾਂ ਮਾਰਦੀਆਂ, ਤੇ ਭਾਰੀ ਦੁਖ ਨਾਲ, ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਸੱਜੇ ਹੱਥ ਫੜ ਕੇ ਖਿੱਚ ਲਿਆ।
ਸਵ੍ਯੇ ਪਾਣੌ ਗृਹੀਤ੍ਵਾ ਤੁ ਯਾਜਕੋਪਿ ਸ੍ਮ ਕਰ੍षਤਿ। ਕੁਰਰੀਣਾਮਿਵਾਰ੍ਤਾਨਾਮਪਾਕृष੍ਯ ਤੁ ਤਂ ਸੁਤਮ੍
ਯਜਕ ਨੇ ਵੀ ਉਸਦਾ ਖੱਬਾ ਹੱਥ ਫੜ ਕੇ ਖਿੱਚਿਆ, ਜਿਵੇਂ ਦੁਖੀ ਕੁਰਰੀਆਂ ਦੀਆਂ ਚੀਕਾਂ, ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਖਿੱਚ ਕੇ ਲੈ ਗਿਆ।
ਵਿਸ਼ਸ੍ਯ ਚੈਨਂ ਵਿਧਿਵਦ੍ਵਪਾਮਸ੍ਯ ਜੁਹਾਵ ਸਃ। ਵਪਾਯਾਂ ਹੂਯਮਾਨਾਯਾਂ ਗਨ੍ਧਮਾਘ੍ਰਾਯ ਮਾਤਰਃ
ਫਿਰ, ਰੀਤ ਅਨੁਸਾਰ, ਉਸ ਨੂੰ ਮਾਰ ਕੇ ਅੰਤੜੀਆਂ ਦੀ ਆਹੁਤੀ ਦਿੱਤੀ; ਜਦ ਆਹੁਤੀ ਦਿੱਤੀ ਗਈ, ਮਾਵਾਂ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਖੁਸ਼ਬੂ ਸੁੰਘੀ।