ਸੋऽਭਿषਿਕ੍ਤੋ ਭਗਵਤਾ ਸ੍ਵਯਂ ਸ਼ਕ੍ਰੇਣ ਭਾਰਤ। ਧਰ੍ਮੇਣ ਵ੍ਯਜਯਲ੍ਲੋਕਾਂਸ੍ਤ੍ਰੀਨ੍ਵਿष੍ਣੁਰਿਵ ਵਿਕ੍ਰਮੈਃ
ਉਹ ਭਗਵਾਨ ਇੰਦਰ ਵਲੋਂ ਆਪ ਹੀ ਅਭਿਸ਼ਿਕਤ ਹੋਇਆ, ਭਾਰਤ; ਤੇ ਧਰਮ ਨਾਲ, ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਵਾਂਗ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਪੈਰਾਂ ਦੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਜਿੱਤ ਲਿਆ।
ਤਸ੍ਯਾਪ੍ਰਤਿਹਤਂ ਚਕ੍ਰਂ ਪ੍ਰਾਵਰ੍ਤਤ ਮਹਾਤ੍ਮਨਃ। ਰਤ੍ਨਾਨਿ ਚੈਵ ਰਾਜਰ੍षਿਂ ਸ੍ਵਯਮੇਵੋਪਤਸ੍ਥਿਰੇ
ਉਸ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਦਾ ਅਟੱਲ ਚੱਕਰ ਘੁੰਮਣ ਲੱਗਾ, ਤੇ ਕੀਮਤੀ ਰਤਨ ਆਪਣੇ ਆਪ ਰਾਜਰਿਸ਼ੀ ਕੋਲ ਆ ਗਏ।
ਤਸ੍ਯੇਯਂ ਵਸੁਸਂਪੂਰ੍ਣਾ ਵਸੁਧਾ ਵਸੁਧਾਧਿਪ। ਤੇਨੇष੍ਟਂ ਵਿਵਿਧੈਰ੍ਯਜ੍ਞੈਰ੍ਬਹੁਭਿਃ ਸ੍ਵਾਪ੍ਤਦਕ੍ਸ਼ਿਣੈਃ
ਇਹ ਧਰਤੀ, ਜੋ ਧਨ-ਦੌਲਤ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਸੀ, ਉਸ ਧਰਤੀ ਦੇ ਮਾਲਕ ਦੀ ਸੀ; ਉਸ ਨੇ ਕਈ ਯਜਨ ਕੀਤੇ ਤੇ ਬਹੁਤ ਦਾਨ ਦਿੱਤਾ।
ਚਿਤਚੈਤ੍ਯੋ ਮਹਾਤੇਜਾ ਧਰ੍ਮਾਨ੍ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਚ ਪੁष੍ਕਲਾਨ੍। ਸ਼ਕ੍ਰਸ੍ਯਾਰ੍ਧਾਸਨਂ ਰਾਜਁਲ੍ਲਬ੍ਧਵਾਨਮਿਤਦ੍ਯੁਤਿਃ
ਉਹ ਮਹਾਤਮਾ, ਚਿਤਾ ਤੇ ਚੈਤੀਆਂ ਬਣਾਕੇ ਤੇ ਬਹੁਤ ਧਰਮ ਹਾਸਲ ਕਰਕੇ, ਰਾਜਾ, ਇੰਦਰ ਦੇ ਨਾਲ ਅਰਧ ਆਸਨ ਲੈ ਗਿਆ ਤੇ ਬੇਅੰਤ ਚਮਕ ਨਾਲ ਰੌਸ਼ਨ ਹੋਇਆ।
ਏਕਾਹ੍ਨਾ ਪृਥਿਵੀ ਤੇਨ ਧਰ੍ਮਨਿਤ੍ਯੇਨ ਧੀਮਤਾ। ਵਿਜਿਤਾ ਸ਼ਾਸਨਾਦੇਵ ਸਰਤ੍ਨਾਕਰਪਤ੍ਤਨਾ
ਇੱਕ ਹੀ ਦਿਨ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਸਦਾ ਧਰਮ ਵਾਲਾ ਤੇ ਬੁਧੀਮਾਨ, ਆਪਣੀ ਆਗਿਆ ਨਾਲ ਧਰਤੀ ਦੇ ਸਾਰੇ ਰਤਨਾਂ ਵਾਲੇ ਸ਼ਹਿਰਾਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਲਿਆ।
ਤਸ੍ਯ ਚੈਤ੍ਯੈਰ੍ਮਹਾਰਾਜ ਕ੍ਰਤੂਨਾਂ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਵਤਾਮ੍। ਚਤੁਰਨ੍ਤਾ ਮਹੀ ਵ੍ਯਾਪ੍ਤਾ ਨਾਸੀਤ੍ਕਿਂਚਿਦਨਾਵृਤਮ੍
ਉਸ ਦੇ ਚੈਤੀਆਂ ਤੇ ਯਜਨਾਂ ਦੇ ਦਾਨਾਂ ਨਾਲ, ਮਹਾਨ ਰਾਜਾ, ਧਰਤੀ ਚਾਰ ਪਾਸਿਆਂ ਤੱਕ ਘੇਰੀ ਹੋਈ ਸੀ; ਕੋਈ ਵੀ ਜਗ੍ਹਾ ਬਚੀ ਨਹੀਂ ਸੀ।
ਤੇਨ ਪਦ੍ਮਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਗਵਾਂ ਦਸ਼ ਮਹਾਤ੍ਮਨਾ। ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੇਭ੍ਯੋ ਮਹਾਰਾਜ ਦਤ੍ਤਾਨੀਤਿ ਪ੍ਰਚਕ੍ਸ਼ਤੇ
ਉਸ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਨੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਹਜ਼ਾਰ ਕਮਲ ਅਤੇ ਦਸ ਗਾਂ ਦਿੱਤੀਆਂ, ਇਹ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ।
ਤੇਨ ਦ੍ਵਾਦਸ਼ਵਾਰ੍षਿਕ੍ਯਾਮਨਾਵृष੍ਟ੍ਯਾਂ ਮਹਾਤ੍ਮਨਾ। ਵृष੍ਟਂ ਸਸ੍ਯਵਿਵृਦ੍ਧ੍ਯਰ੍ਥਂ ਮਿषਤੋ ਵਜ੍ਰਪਾਣਿਨਃ
ਉਸ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਨੇ ਬਾਰਾਂ ਸਾਲਾਂ ਦੀ ਸੁੱਕਾ ਪੈਣ 'ਚ ਫਸਲਾਂ ਦੀ ਵਾਧ ਲਈ ਮੀਂਹ ਪਾਇਆ, ਜਦੋਂ ਵਜਰਧਾਰੀ ਦੇਖ ਰਿਹਾ ਸੀ।
ਤੇਨ ਸੋਮਕੁਲੋਤ੍ਪਨ੍ਨੋ ਗਾਨ੍ਧਾਰਾਧਿਪਤਿਰ੍ਮਹਾਨ੍। ਸ਼ਰ੍ਜਨ੍ਨਿਵ ਮਹਾਮੇਘਃ ਪ੍ਰਮਥ੍ਯ ਨਿਹਤਃ ਸ਼ਰੈਃ
ਉਸ ਤੋਂ ਸੋਮ ਵੰਸ਼ ਦਾ ਗਾਂਧਾਰ ਦਾ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ালী ਰਾਜਾ ਜਨਮਿਆ, ਜੋ ਵੱਡੇ ਬਾਦਲ ਵਾਂਗ ਗੂੰਜਦਾ ਸੀ, ਪਰ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਮਾਰਿਆ ਗਿਆ।
ਪ੍ਰਜਾਸ਼੍ਚਤੁਰ੍ਵਿਧਾਸ੍ਤੇਨ ਤ੍ਰਾਤਾ ਰਾਜਨ੍ਕृਤਾਤ੍ਮਨਾ। ਤੇਨਾਤ੍ਮਤਪਸਾ ਲੋਕਾਸ੍ਤਾਪਿਤਾਸ਼੍ਚਾਤਿਤੇਜਸਾ
ਉਸ ਨੇ ਚਾਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਪ੍ਰਜਾ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕੀਤੀ, ਰਾਜਾ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਆਪਣੇ ਆਪ 'ਤੇ ਕਾਬੂ ਰੱਖਣ ਵਾਲਾ ਸੀ। ਉਸ ਦੀ ਤਪਸਿਆ ਨਾਲ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਜੀਵਨ ਮਿਲਿਆ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਸ ਦੀ ਤਾਕਤ ਬਹੁਤ ਵੱਧ ਸੀ।
ਤਸ੍ਯੈਤਦ੍ਦੇਵਯਜਨਂ ਸ੍ਥਾਨਮਾਦਿਤ੍ਯਵਰ੍ਚਸਃ। ਯਸ੍ਯ ਪੁਣ੍ਯਤਮੇ ਦੇਸ਼ੇ ਕੁਰੁਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰੇਸ੍ਯ ਮਧ੍ਯਤਃ
ਇਹ ਉਸ ਦੇਵ ਯਜਨਾ ਦੀ ਥਾਂ ਹੈ, ਜੋ ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੀ ਹੈ, ਕੁਰੁਖੇਤਰ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਪਵਿੱਤਰ ਸਥਾਨ ਵਿਚ, ਬ bilkul ਵਿਚਕਾਰ।
ਤਥਾ ਤ੍ਵਮਪਿ ਰਾਜੇਨ੍ਦ੍ਰ ਮਾਨ੍ਧਾਤੇਵ ਮਹੀਪਤਿਃ। ਧਰ੍ਮਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਮਹੀਂ ਰਕ੍ਸ਼ ਸ੍ਵਰ੍ਗਲੋਕਂ ਗਮਿष੍ਯਸਿ
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਤੂੰ ਵੀ ਮਾਂਧਾਤਾ ਵਾਂਗ ਧਰਮ ਰੱਖ ਕੇ ਧਰਤੀ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰ। ਤੂੰ ਸਵਰਗ ਲੋਕ ਨੂੰ ਪਹੁੰਚ ਜਾਵੇਂਗਾ।
ਏਤਤ੍ਤੇ ਸਰ੍ਵਮਾਖ੍ਯਾਤਂ ਮਾਨ੍ਧਾਤੁਸ਼੍ਚਰਿਤਂ ਮਹਤ੍। ਜਨ੍ਮ ਚਾਗ੍ਰ੍ਯਂ ਮਹੀਪਾਲ ਯਨ੍ਮਾਂ ਤ੍ਵਂ ਪਰਿਪृਚ੍ਛਸਿ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਮਾਂਧਾਤਾ ਦੇ ਸਾਰੇ ਵੱਡੇ ਕੰਮ ਅਤੇ ਉੱਚ ਜਨਮ ਬਿਆਨ ਕਰ ਦਿੱਤੇ, ਰਾਜਾ, ਜਿਵੇਂ ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਪੁੱਛਿਆ ਸੀ।
ਏਵਮੁਕ੍ਤਃ ਸ ਕੌਨ੍ਤੇਯੋ ਲੋਮਸ਼ੇਨ ਮਹਰ੍षਿਣਾ। ਪਪ੍ਰਚ੍ਛਾਨਨ੍ਤਰਂ ਭੂਯਃ ਸੋਮਕਂ ਪ੍ਰਤਿ ਭਾਰਤ
ਜਦੋਂ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਲੋਮਸ਼ ਨੇ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਹਿਆ, ਕੁੰਤੀਪੁਤ੍ਰ ਨੇ ਫਿਰ ਸੋਮਕਾ ਬਾਰੇ ਹੋਰ ਪੁੱਛਿਆ, ਭਾਰਤ।
ਕਥਂਵੀਰ੍ਯਃ ਸ ਰਾਜਾऽਭੂਤ੍ਸੋਮਕੋ ਦਦਤਾਂਵਰਃ। ਕਰ੍ਮਾਣ੍ਯਸ੍ਯ ਪ੍ਰਭਾਵਂ ਚ ਸ਼੍ਰੋਤੁਮਿਚ੍ਛਾਮਿ ਤਤ੍ਤ੍ਵਤਃ
ਉਹ ਰਾਜਾ ਸੋਮਕਾ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਦਾਨੀ, ਕਿੰਨਾ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ালী ਸੀ? ਮੈਂ ਉਸ ਦੇ ਕੰਮ ਅਤੇ ਤਾਕਤ ਬਾਰੇ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੁਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ।
ਯੁਧਿष੍ਠਿਰਾਸੀਨ੍ਨृਪਤਿਃ ਸੋਮਕੋ ਨਾਮ ਧਾਰ੍ਮਿਕਃ। ਤਸ੍ਯ ਭਾਰ੍ਯਾਸ਼ਤਂ ਰਾਜਨ੍ਸਦृਸ਼ੀਨਾਮਭੂਤ੍ਤਦਾ
ਇੱਕ ਧਰਮਕ ਰਾਜਾ ਸੀ, ਜਿਸ ਦਾ ਨਾਮ ਸੋਮਕਾ ਸੀ, ਰਾਜਾ। ਉਸ ਵੇਲੇ ਉਸ ਦੀਆਂ ਸੌ ਪਤਨੀਆਂ ਸਨ, ਜੋ ਸਭ ਇਕੋ ਜਿਹੀਆਂ ਸਨ।
ਸ ਵੈ ਯਤ੍ਨੇਨ ਮਹਤਾ ਤਾਸੁ ਪੁਤ੍ਰਂ ਮਹੀਪਤਿਃ। ਕਂਚਿਨ੍ਨਾਸਾਦਯਾਮਾਸ ਕਾਲੇਨ ਮਹਤਾ ਹ੍ਯਪਿ
ਉਹ ਮਹੀਪਤੀ ਨੇ ਬਹੁਤ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕੀਤੀ, ਪਰ ਲੰਮੇ ਸਮੇਂ ਤੱਕ ਕਿਸੇ ਤੋਂ ਵੀ ਪੁੱਤਰ ਨਹੀਂ ਮਿਲਿਆ।
ਕਦਾਚਿਤ੍ਤਸ੍ ਵृਦ੍ਧਸ੍ਯ ਯਤਮਾਨਸ੍ਯ ਧੀਮਤਃ। ਜਨ੍ਤੁਰ੍ਨਾਮ ਸੁਤਸ੍ਤਸ੍ਯ ਜ੍ਯੇष੍ਠਾਯਾਂ ਸਮਜਾਯਤ
ਕਦੇ, ਵੱਡੀ ਉਮਰ 'ਚ ਅਤੇ ਬਹੁਤ ਯਤਨ ਕਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਸ ਦੀ ਵੱਡੀ ਪਤਨੀ ਤੋਂ ਜੰਤੂ ਨਾਮ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਜਨਮਿਆ।
ਤਂ ਜਾਤਂ ਮਾਤਰਃ ਸਰ੍ਵਾਃ ਪਰਿਵਾਰ੍ਯ ਸਮਾਸਤੇ। ਸਤਤਂ ਪृष੍ਠਤਃ ਕृਤ੍ਵਾ ਕਾਮਭੋਗਾਨ੍ਵਿਸ਼ਾਂਪਤੇ
ਜਦੋਂ ਉਹ ਜਨਮਿਆ, ਸਾਰੀਆਂ ਮਾਵਾਂ ਉਸ ਦੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਇਕੱਠੀਆਂ ਹੋ ਗਈਆਂ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਉਸ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਕੋਲ ਰੱਖਦੀਆਂ, ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਹਰ ਖੁਸ਼ੀ ਦਿੰਦੀਆਂ।
ਤਤਃ ਪਿਪੀਲਿਕਾ ਜਨ੍ਤੁਂ ਕਦਾਚਿਦਦਸ਼ਤ੍ਸ੍ਫਿਚਿ। ਸ ਦष੍ਟੋ ਹ੍ਯਰੁਦਦ੍ਰਾਜਂਸ੍ਤੇਨ ਦੁਃਖੇਨ ਬਾਲਕਃ
ਫਿਰ, ਇੱਕ ਵਾਰ, ਇੱਕ ਚੀਟੀ ਨੇ ਜੰਤੂ ਨੂੰ ਉਸ ਦੀ ਕਮਰ 'ਤੇ ਕੱਟ ਲਿਆ। ਕੱਟੇ ਹੋਏ, ਉਹ ਬੱਚਾ ਦਰਦ ਨਾਲ ਰੋ ਪਿਆ।
ਤਤਸ੍ਤਾ ਮਾਤਰਃ ਸਰ੍ਵਾਃ ਪ੍ਰਾਕ੍ਰੋਸ਼ਨ੍ਭृਸ਼ਦੁਃਖਿਤਾਃ। ਪ੍ਰਵਾਰ੍ਯ ਜਨਤੁਂ ਸਹਸਾ ਸ ਸ਼ਬ੍ਦਸ੍ਤੁਮੁਲੋऽਭਵਤ੍
ਫਿਰ, ਸਾਰੀਆਂ ਮਾਵਾਂ ਬਹੁਤ ਦੁਖੀ ਹੋ ਕੇ ਰੋਣ ਲੱਗ ਪਈਆਂ, ਜੰਤੂ ਲਈ ਉੱਚੀ ਆਵਾਜ਼ 'ਚ ਰੋਈਆਂ, ਅਤੇ ਇੱਕ ਵੱਡਾ ਸ਼ੋਰ ਹੋ ਗਿਆ।
ਤਮਾਰ੍ਤਨਾਦਂ ਸਹਸਾ ਸ਼ੁਸ਼੍ਰਾਵ ਸ ਮਹੀਪਤਿਃ। ਅਮਾਤ੍ਯਪਰ੍षਦੋ ਮਧ੍ਯੇ ਉਪਵਿष੍ਟਃ ਸਹਰ੍ਤ੍ਵਿਜਾ
ਉਹ ਦੁਖੀ ਆਵਾਜ਼ ਅਚਾਨਕ ਰਾਜਾ ਨੇ ਸੁਣੀ, ਜਦੋਂ ਉਹ ਆਪਣੇ ਮੰਤਰੀਆਂ ਅਤੇ ਪੁਰੋਹਿਤਾਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਬੈਠਾ ਸੀ।
ਤਤਃ ਪ੍ਰਸ੍ਥਾਪਯਾਮਾਸ ਕਿਮੇਤਦਿਤਿ ਪਾਰ੍ਥਿਵਃ। ਤਸ੍ਮੈ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਤਾ ਯਥਾਵृਤ੍ਤਮਾਚਚਕ੍ਸ਼ੇ ਸੁਤਂ ਪ੍ਰਤਿ
ਫਿਰ ਰਾਜਾ ਨੇ ਪਤਾ ਕਰਨ ਲਈ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਭੇਜਿਆ ਕਿ ਇਹ ਕੀ ਹੋਇਆ। ਨੌਕਰ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਪੁੱਤਰ ਨਾਲ ਹੋਈ ਘਟਨਾ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੱਸ ਦਿੱਤੀ।
ਤ੍ਵਰਮਾਣਃ ਸ ਚੋਤ੍ਥਾਯ ਸੋਮਕਃ ਸਹ ਮਨ੍ਤ੍ਰਿਭਿਃ। ਪ੍ਰਵਿਸ਼੍ਯਾਨ੍ਤਃਪੁਰਂ ਪੁਤ੍ਰਮਾਸ਼੍ਵਾਸਯਦਰਿਂਦਮਃ
ਸੋਮਕਾ ਨੇ ਜਲਦੀ ਉਠ ਕੇ ਆਪਣੇ ਮੰਤਰੀਆਂ ਨਾਲ ਅੰਦਰ ਜਾ ਕੇ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਦਿਲਾਸਾ ਦਿੱਤਾ, ਜੋ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨੂੰ ਵਸ਼ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਸੀ।
ਸਾਨ੍ਤ੍ਵਯਿਤ੍ਵਾ ਤੁ ਤਂ ਪੁਤ੍ਰਂ ਨਿष੍ਕ੍ਰਮ੍ਯਾਨ੍ਤਃਪੁਰਾਨ੍ਨृਪਃ। ऋਤ੍ਵਿਜਾ ਸਹਿਤੋ ਰਾਜਨ੍ਸਹਾਮਾਤ੍ਯ ਉਪਾਵਿਸ਼ਤ੍
ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਦਿਲਾਸਾ ਦੇਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਰਾਜਾ ਅੰਦਰਲੇ ਮਹਲ ਤੋਂ ਨਿਕਲਿਆ ਅਤੇ ਪੰਡਿਤਾਂ ਤੇ ਮੰਤਰੀਆਂ ਦੇ ਨਾਲ ਬੈਠ ਗਿਆ।
ਧਿਗਸ੍ਤ੍ਵਿਹੈਕਪੁਤ੍ਰਤ੍ਵਮਪੁਤ੍ਰਤ੍ਵਂ ਵਰਂ ਭਵੇਤ੍। ਨਿਤ੍ਯਾਤੁਰਤ੍ਵਾਦ੍ਭੂਤਾਨਾਂ ਸ਼ੋਕ ਏਵੈਕਪੁਤ੍ਰਤਾ
ਅਫ਼ਸੋਸ, ਇਕੋ ਪੁੱਤਰ ਹੋਣਾ ਦੁਖਦਾਈ ਹੈ; ਬੇਹਤਰ ਹੈ ਕਿ ਕੋਈ ਪੁੱਤਰ ਨਾ ਹੋਵੇ। ਜੀਵਾਂ ਦੀ ਸਦੀਵੀ ਚਿੰਤਾ ਸਿਰਫ਼ ਇਕੋ ਪੁੱਤਰ ਹੋਣ ਕਰਕੇ ਹੀ ਹੈ।
ਇਦਂ ਭਾਰ੍ਯਾਸ਼ਤਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਨ੍ਪਰੀਕ੍ਸ਼੍ਯਸਦृਸ਼ਂ ਪ੍ਰਭੋ। ਪੁਤ੍ਰਾਰ੍ਥਿਨਾ ਮਯਾ ਵੋਢਂ ਨ ਤਾਸਾਂ ਵਿਦ੍ਯਤੇ ਪ੍ਰਜਾ
ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਮੈਂ ਇਹ ਸੌ ਪਤਨੀਆਂ ਨੂੰ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵੇਖਿਆ ਤੇ ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਖਾਤਰ ਵਿਆਹਿਆ, ਪਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਕਿਸੇ ਨੇ ਵੀ ਮੈਨੂੰ ਪੁੱਤਰ ਨਹੀਂ ਦਿੱਤਾ।
ਏਕਃ ਕਥਂਚਿਦੁਤ੍ਪਨ੍ਨਃ ਪੁਤ੍ਰੋ ਜਨ੍ਤੁਰਯਂ ਮਮ। ਯਤਮਾਨਾਸੁ ਸਰ੍ਵਾਸੁ ਕਿਂਨੁ ਦੁਃਖਮਤਃ ਪਰਮ੍
ਕਿਸੇ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ, ਮੇਰਾ ਇਹ ਪੁੱਤਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਸਭ ਵਿੱਚੋਂ ਜਨਮਿਆ, ਜਦ ਕਿ ਮੈਂ ਬਹੁਤ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ਾਂ ਕੀਤੀਆਂ; ਇਸ ਤੋਂ ਵੱਧ ਦੁਖ ਹੋਰ ਕੀ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ?
ਵਯਸ਼੍ਚ ਸਮਤੀਤਂ ਮੇ ਸਭਾਰ੍ਯਸ੍ਯਂ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮ। ਆਸਾਂ ਪ੍ਰਾਣਾਃ ਸਮਾਯਤ੍ਤਾ ਮਮ ਚਾਤ੍ਰੈਕਪੁਤ੍ਰਕੇ
ਮੇਰੀ ਜਵਾਨੀ ਪਤਨੀਆਂ ਸਮੇਤ ਲੰਘ ਚੁੱਕੀ ਹੈ, ਹੇ ਉੱਤਮ ਬ੍ਰਾਹਮਣ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਜਿੰਦਾਂ ਤੇ ਮੇਰੀ ਜਿੰਦ ਵੀ ਹੁਣ ਇਕੋ ਪੁੱਤਰ ਨਾਲ ਜੁੜ ਗਈ ਹੈ।
ਸ੍ਯਾਤ੍ਤੁ ਕਰ੍ਮ ਤਥਾ ਯੁਕ੍ਤਂ ਯੇਨ ਪੁਤ੍ਰਸ਼ਤਂ ਭਵੇਤ੍। ਮਹਤਾ ਲਘੁਨਾ ਵਾऽਪਿ ਕਰ੍ਮਣਾ ਦੁष੍ਕਰੇਣ ਵਾ
ਕੀ ਕੋਈ ਐਸਾ ਕਰਮ ਹੈ, ਚਾਹੇ ਵੱਡਾ ਜਾਂ ਛੋਟਾ, ਔਖਾ ਜਾਂ ਆਸਾਨ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਸੌ ਪੁੱਤਰ ਮਿਲ ਸਕਣ?