ਤਤਸ੍ਤਂ ਕਲਸ਼ਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਜਲਪੂਰ੍ਣਂ ਸ ਪਾਰ੍ਥਿਵਃ। ਅਭ੍ਯਦ੍ਰਵਤ ਵੇਗੇਨ ਪੀਤ੍ਵਾ ਚਾਮ੍ਭੋ ਵ੍ਯਵਾਸृਜਤ੍
ਫਿਰ, ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਘੜਾ ਵੇਖ ਕੇ, ਰਾਜਾ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਉਥੇ ਗਿਆ, ਪਾਣੀ ਪੀ ਲਿਆ ਅਤੇ ਘੜਾ ਖਾਲੀ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।
ਸ ਪੀਤ੍ਵਾ ਸ਼ੀਤਲਂ ਤੋਯਂ ਪਿਪਾਸਾਰ੍ਤੋ ਮਹੀਪਤਿਃ। ਨਿਰ੍ਵਾਣਮਗਮਦ੍ਧੀਮਾਨ੍ਸੁਸੁਖੀ ਚਾਭਵਤ੍ਤਦਾ
ਠੰਡਾ ਪਾਣੀ ਪੀ ਕੇ, ਪਿਆਸ ਨਾਲ ਤੜਪ ਰਿਹਾ ਰਾਜਾ, ਸਮਝਦਾਰ ਤੇ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਗਿਆ, ਉਸ ਵੇਲੇ ਉਸ ਨੂੰ ਆਰਾਮ ਤੇ ਸੁਖ ਮਿਲਿਆ।
ਤਤਸ੍ਤੇ ਪ੍ਰਤ੍ਯਬੁਧ੍ਯਨ੍ਤ ਮੁਨਯਃ ਸਤਪੋਧਨਾਃ। ਨਿਸ੍ਤੋਯਂ ਤਂ ਚ ਕਲਸ਼ਂ ਦਦृਸ਼ੁਃ ਸਰ੍ਵ ਏਵ ਤੇ
ਫਿਰ, ਤਪਸਿਆ ਵਾਲੇ ਮੁਨੀ ਜਾਗੇ ਅਤੇ ਸਭ ਨੇ ਵੇਖਿਆ ਕਿ ਘੜਾ ਖਾਲੀ ਹੋ ਚੁੱਕਾ ਹੈ।
ਕਸ੍ਯ ਕਰ੍ਮੇਦਮਿਤਿ ਤੇ ਪਰ੍ਯਪृਚ੍ਛਨ੍ਸਮਾਗਤਾਃ। ਯੁਵਨਾਸ਼੍ਵੋ ਮਮੇਤ੍ਯੇਵਂ ਸਤ੍ਯਂ ਸਮਭਿਪਦ੍ਯਤ
ਉਹ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਕੇ ਪੁੱਛਣ ਲੱਗੇ, 'ਇਹ ਕੰਮ ਕਿਸ ਨੇ ਕੀਤਾ?' ਯੁਵਨਾਸ਼ਵ ਨੇ ਸੱਚ ਸਵੀਕਾਰਿਆ, 'ਇਹ ਮੇਰਾ ਸੀ।'
ਨ ਯੁਕ੍ਤਮਿਤਿ ਤਂ ਪ੍ਰਾਹ ਭਗਵਾਨ੍ਭਾਰ੍ਗਵਸ੍ਤਦਾ। ਸੁਤਾਰ੍ਥਂ ਸ੍ਥਾਪਿਤਾ ਹ੍ਯਾਪਸ੍ਤਪਸਾ ਚੈਵ ਸਂਭृਤਾਃ
ਉਸ ਵੇਲੇ ਭ੍ਰਿਗੂ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਪੂਜਨਯ ਨੇ ਕਿਹਾ, 'ਇਹ ਠੀਕ ਨਹੀਂ ਸੀ; ਇਹ ਪਾਣੀ ਪੁੱਤਰ ਲਈ ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ ਸੀ ਅਤੇ ਤਪਸਿਆ ਨਾਲ ਇਕੱਠਾ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ।'
ਮਯਾ ਹ੍ਯਤ੍ਰਾਹਿਤਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮ ਤਪ ਆਸ੍ਥਾਯ ਦਾਰੁਣਮ੍। ਪੁਤ੍ਰਾਰ੍ਥਂ ਤਵ ਰਾਜਰ੍षੇ ਮਹਾਬਲਪਰਾਕ੍ਰਮ
'ਮੈਂ ਇਹ ਇੱਥੇ ਰੱਖਿਆ ਸੀ, ਕਠਿਨ ਤਪਸਿਆ ਕਰਕੇ, ਰਾਜਰਿਸ਼ੀ, ਤੇਰੇ ਲਈ, ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਇੱਛਾ ਲਈ, ਮਹਾਨ ਸ਼ਕਤੀ ਵਾਲੇ।'
ਮਹਾਬਲੋ ਮਹਾਵੀਰ੍ਯਸ੍ਤਪੋਬਲਸਮਨ੍ਵਿਤਃ। ਯਃ ਸ਼ਕ੍ਰਮਪਿ ਵੀਰ੍ਯੇਣ ਗਮਯੇਦ੍ਯਮਸਾਦਨਮ੍
ਉਹ ਬਹੁਤ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ, ਮਹਾਨ ਬਲ ਤੇ ਤਪਸਿਆ ਦੀ ਤਾਕਤ ਵਾਲਾ ਹੋਵੇਗਾ, ਜੋ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਵੀ ਸ਼ਕਤੀ ਵਿਚ ਪਿੱਛੇ ਛੱਡ ਸਕਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਯਮ ਦੇ ਲੋਕ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚ ਸਕਦਾ ਹੈ।
ਅਨੇਨ ਵਿਧਿਨਾ ਰਾਜਨ੍ਮਯੈਤਦੁਪਪਾਦਿਤਮ੍। ਅਬ੍ਭਕ੍ਸ਼ਣਂ ਤ੍ਵਯਾ ਰਾਜਨ੍ਨ ਯੁਕ੍ਤਂ ਕृਤਮਦ੍ਯ ਵੈ
ਇਸ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ, ਰਾਜਾ, ਮੈਂ ਇਹ ਕੰਮ ਕੀਤਾ; ਪਰ ਅੱਜ ਤੇਰਾ ਪਾਣੀ ਪੀਣਾ ਠੀਕ ਨਹੀਂ ਸੀ।
ਨ ਤ੍ਵਦ੍ਯ ਸ਼ਕ੍ਯਮਸ੍ਮਾਭਿਰੇਤਤ੍ਕਰ੍ਤੁਮਤੋऽਨਯ੍ਥਾ। ਨੂਨਂ ਦੈਵਕृਤਂ ਹ੍ਯੇਤਦ੍ਯਦੇਵਂ ਕृਤਵਾਨਸਿ
ਅੱਜ ਅਸੀਂ ਹੋਰ ਕਿਸੇ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦੇ; ਇਹ ਸੱਚਮੁੱਚ ਕਿਸਮਤ ਦਾ ਕੰਮ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਤੁਸੀਂ ਇੰਝ ਕੀਤਾ ਹੈ।
ਪਿਪਾਸਿਤੇਨ ਯਾਃ ਪੀਤਾ ਵਿਧਿਮਨ੍ਤ੍ਰਪੁਰਸ੍ਕृਤਾਃ। ਆਪਸ੍ਤ੍ਵਯਾ ਮਹਾਰਾਜ ਮਤ੍ਤਪੋਵੀਰ੍ਯਸਂਭृਤਾਃ
ਮਹਾਨ ਰਾਜਾ, ਤੁਸੀਂ ਜੋ ਪਾਣੀ ਪੀਤਾ ਸੀ, ਉਹ ਸਹੀ ਰੀਤੀਆਂ ਤੇ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਨਾਲ ਪਵਿੱਤਰ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ, ਤੇ ਉਸ ਵਿੱਚ ਤਪ ਦੀ ਤਾਕਤ ਸੀ।
ਤਾਭ੍ਯਸ੍ਤ੍ਵਮਾਤ੍ਮਨਾ ਪੁਤ੍ਰਮੀਦृਸ਼ਂ ਜਨਯਿष੍ਯਸਿ। ਵਿਧਾਸ੍ਯਾਮੋ ਵਯਂ ਤਤ੍ਰ ਤਵੇष੍ਟਿਂ ਪਰਮਾਦ੍ਭੁਤਾਮ੍
ਉਹ ਪਾਣੀ ਤੋਂ, ਤੁਸੀਂ ਆਪ ਇੱਕ ਐਸਾ ਪੁੱਤਰ ਪੈਦਾ ਕਰੋਗੇ; ਅਸੀਂ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਉਸ ਮੌਕੇ 'ਤੇ ਇੱਕ ਵੱਡਾ ਅਚੰਭਾ ਵਾਲਾ ਯਜਨ ਕਰਾਂਗੇ।
ਯਥਾ ਸ਼ਕ੍ਰਸਮਂ ਪੁਤ੍ਰਂ ਜਨਯਿष੍ਯਸਿ ਵੀਰ੍ਯਵਾਨ੍। `ਨ ਚ ਪ੍ਰਾਣੈਰ੍ਮਹਾਰਾਜ ਵਿਯੋਗਸ੍ਤੇ ਭਵਿष੍ਯਤਿ
ਤਾਂ ਜੋ ਤੁਸੀਂ ਇੰਦਰ ਵਰਗਾ ਬਲਵਾਨ ਪੁੱਤਰ ਪੈਦਾ ਕਰ ਸਕੋ; ਤੇ ਮਹਾਨ ਰਾਜਾ, ਤੁਹਾਡੀ ਜਿੰਦਗੀ ਤੋਂ ਵੱਖ ਹੋਣ ਦੀ ਕੋਈ ਗੱਲ ਨਹੀਂ ਹੋਵੇਗੀ।
ਮਾ ਖਿਦਸ੍ਤ੍ਵਂ ਹਿ ਰਾਜੇਨਦ੍ਰ ਦੈਵਂ ਹਿ ਬਲਵਤ੍ਤਰਮ੍'। ਗਰ੍ਭਧਾਰਣਜਂ ਵਾऽਪਿ ਨ ਖੇਦਂ ਸਮਵਾਪ੍ਸ੍ਯਸਿ
ਤੁਸੀਂ ਚਿੰਤਾ ਨਾ ਕਰੋ, ਰਾਜਾ, ਕਿਸਮਤ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਕ ਤਾਕਤਵਰ ਹੈ; ਤੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਧਾਰਨ ਕਰਨ ਨਾਲ ਤੁਹਾਨੂੰ ਕੋਈ ਦੁੱਖ ਨਹੀਂ ਹੋਵੇਗਾ।
ਤਤੋ ਵਰ੍षਸ਼ਤੇ ਪੂਰ੍ਣੇ ਤਸ੍ਯ ਰਾਜ੍ਞੋ ਮਹਾਤ੍ਮਨਃ। ਵਾਮਂ ਪਾਰ੍ਸ਼੍ਵਂ ਵਿਨਿਰ੍ਭਿਦ੍ਯ ਸੁਤਃ ਸੂਰ੍ਯ ਇਵ ਸ੍ਥਿਤਃ
ਫਿਰ, ਸੌ ਸਾਲ ਪੂਰੇ ਹੋਣ 'ਤੇ, ਉਸ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਰਾਜਾ ਦੇ ਖੱਬੇ ਪਾਸੇ ਤੋਂ, ਇੱਕ ਪੁੱਤਰ ਨਿਕਲਿਆ ਜੋ ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾ ਸੀ।
ਨਿਸ਼੍ਚਕ੍ਰਾਮ ਮਹਾਤੇਜਾ ਨ ਚ ਤਂ ਮृਤ੍ਯੁਰਾਵਿਸ਼ਤ੍। ਯੁਵਨਾਸ਼੍ਵਂ ਨਰਪਤਿਂ ਤਦਦ੍ਭੁਤਮਿਵਾਭਵਤ੍
ਉਹ ਬੜੀ ਤਾਕਤ ਵਾਲਾ ਤੇ ਚਮਕਦਾਰ ਪੁੱਤਰ ਬਾਹਰ ਆਇਆ, ਤੇ ਮੌਤ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਛੋਹਿਆ ਨਹੀਂ; ਰਾਜਾ ਯੁਵਨਾਸ਼ਵ ਲਈ ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਅਚੰਭਾ ਵਾਂਗ ਸੀ।
ਤਤਃ ਸ਼ਕ੍ਰੋ ਮਹਾਤੇਜਾਸ੍ਤਂ ਦਿਦृਕ੍ਸ਼ੁਰੁਪਾਗਮਤ੍। ਤਤੋ ਦੇਵਾ ਮਹੇਨ੍ਦ੍ਰਂ ਤਮਪृਚ੍ਛਨ੍ਧਾਸ੍ਯਤੀਤਿ ਕਿਮ੍
ਫਿਰ ਮਹਾਨ ਇੰਦਰ ਉਸ ਨੂੰ ਵੇਖਣ ਆਇਆ; ਤੇ ਦੇਵਤੇ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਪੁੱਛਣ ਲੱਗੇ, 'ਉਹ ਕਿਵੇਂ ਜੀਵੇਗਾ?'
ਪ੍ਰਦੇਸ਼ਿਨੀਂ ਤਤੋऽਸ੍ਯਾਸ੍ਯੇ ਸ਼ਕ੍ਰਃ ਸਮਭਿਸਂਦਧੇ। ਮਾਮਯਂ ਧਾਸ੍ਯਤੀਤ੍ਯੇਵਂ ਭਾषਿਤੇ ਚੈਵ ਵਜ੍ਰਿਣਾ। ਮਾਂਧਾਤੇਤਿ ਚ ਨਾਮਾਸ੍ਯ ਚਕ੍ਰੁਃ ਸੇਨ੍ਦ੍ਰਾ ਦਿਵੌਕਸਃ
ਇੰਦਰ ਨੇ ਆਪਣੀ ਵੱਡੀ ਉਂਗਲ ਉਸ ਬੱਚੇ ਦੇ ਮੂੰਹ ਵਿੱਚ ਰੱਖੀ ਤੇ ਕਿਹਾ, 'ਇਹ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਜੀਵੇਗਾ'; ਇੰਦਰ ਦੀ ਗੱਲ 'ਤੇ, ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ ਨੇ ਉਸ ਦਾ ਨਾਮ ਮਾਂਧਾਤਾ ਰੱਖਿਆ।
ਪ੍ਰਦੇਸ਼ਿਨੀਂ ਸ਼ਕ੍ਰਦਤ੍ਤਾਮਾਖਾਦ੍ਯ ਸ ਸ਼ਿਸ਼ੁਸ੍ਤਦਾ। ਅਵਰ੍ਧਤ ਮਹਾਤੇਜਾਃ ਕਿष੍ਕੂਨ੍ਰਾਜਂਸ੍ਤ੍ਰ੍ਯੋਦਸ਼
ਉਹ ਬੱਚਾ ਇੰਦਰ ਦੀ ਦਿੱਤੀ ਉਂਗਲ ਚੁਸਣ ਲੱਗਾ, ਤੇ ਉਹ ਵੱਡਾ ਹੋ ਕੇ ਤਿੰਨ ਕਿਸ਼ਕਿੰਧਾ ਰਾਜਾਂ 'ਤੇ ਰਾਜ ਕਰਦਾ ਸੀ।
ਵੇਦਾਸ੍ਤਂ ਸਧਨੁਰ੍ਵੇਦਾ ਦਿਵ੍ਯਾਨ੍ਸ੍ਤ੍ਰਾਣਿ ਚੇਸ਼੍ਵਰਮ੍। ਉਪਤਸ੍ਥੁਰ੍ਮਹਾਰਾਜਂ ਧ੍ਯਾਤਮਾਤ੍ਰਾਣਿ ਸਰ੍ਵਸ਼ਃ
ਵੇਦ, ਧਨੁਵਿਦਿਆ ਤੇ ਦਿਵਿਆ ਹਥਿਆਰ, ਉਹ ਮਹਾਨ ਰਾਜਾ ਦੇ ਕੋਲ ਆ ਗਏ, ਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਸਿੱਖਿਆ ਉਸ ਨੂੰ ਸਿਰਫ ਧਿਆਨ ਕਰਨ ਨਾਲ ਮਿਲ ਗਈ।
ਧਨੁਰਾਜਗਵਂ ਨਾਮ ਸ਼ਰਾਃ ਸ਼ृਙ੍ਗੋਦ੍ਭਵਾਸ਼੍ਚ ਯੇ। ਅਭੇਦ੍ਯਂ ਕਵਚਂ ਚੈਵ ਸਦ੍ਯਸ੍ਤਮੁਪਸ਼ਿਸ਼੍ਰਿਯੁਃ
ਆਜਗਵ ਨਾਮ ਦਾ ਧਨੁ, ਸਿੰਗਾਂ ਤੋਂ ਬਣੇ ਤੀਰ, ਤੇ ਅਟੱਲ ਕਵਚ, ਉਹਦੇ ਕੋਲ ਤੁਰੰਤ ਆ ਗਏ।
ਸੋऽਭਿषਿਕ੍ਤੋ ਭਗਵਤਾ ਸ੍ਵਯਂ ਸ਼ਕ੍ਰੇਣ ਭਾਰਤ। ਧਰ੍ਮੇਣ ਵ੍ਯਜਯਲ੍ਲੋਕਾਂਸ੍ਤ੍ਰੀਨ੍ਵਿष੍ਣੁਰਿਵ ਵਿਕ੍ਰਮੈਃ
ਉਹ ਭਗਵਾਨ ਇੰਦਰ ਵਲੋਂ ਆਪ ਹੀ ਅਭਿਸ਼ਿਕਤ ਹੋਇਆ, ਭਾਰਤ; ਤੇ ਧਰਮ ਨਾਲ, ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਵਾਂਗ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਪੈਰਾਂ ਦੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਜਿੱਤ ਲਿਆ।
ਤਸ੍ਯਾਪ੍ਰਤਿਹਤਂ ਚਕ੍ਰਂ ਪ੍ਰਾਵਰ੍ਤਤ ਮਹਾਤ੍ਮਨਃ। ਰਤ੍ਨਾਨਿ ਚੈਵ ਰਾਜਰ੍षਿਂ ਸ੍ਵਯਮੇਵੋਪਤਸ੍ਥਿਰੇ
ਉਸ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਦਾ ਅਟੱਲ ਚੱਕਰ ਘੁੰਮਣ ਲੱਗਾ, ਤੇ ਕੀਮਤੀ ਰਤਨ ਆਪਣੇ ਆਪ ਰਾਜਰਿਸ਼ੀ ਕੋਲ ਆ ਗਏ।
ਤਸ੍ਯੇਯਂ ਵਸੁਸਂਪੂਰ੍ਣਾ ਵਸੁਧਾ ਵਸੁਧਾਧਿਪ। ਤੇਨੇष੍ਟਂ ਵਿਵਿਧੈਰ੍ਯਜ੍ਞੈਰ੍ਬਹੁਭਿਃ ਸ੍ਵਾਪ੍ਤਦਕ੍ਸ਼ਿਣੈਃ
ਇਹ ਧਰਤੀ, ਜੋ ਧਨ-ਦੌਲਤ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਸੀ, ਉਸ ਧਰਤੀ ਦੇ ਮਾਲਕ ਦੀ ਸੀ; ਉਸ ਨੇ ਕਈ ਯਜਨ ਕੀਤੇ ਤੇ ਬਹੁਤ ਦਾਨ ਦਿੱਤਾ।
ਚਿਤਚੈਤ੍ਯੋ ਮਹਾਤੇਜਾ ਧਰ੍ਮਾਨ੍ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਚ ਪੁष੍ਕਲਾਨ੍। ਸ਼ਕ੍ਰਸ੍ਯਾਰ੍ਧਾਸਨਂ ਰਾਜਁਲ੍ਲਬ੍ਧਵਾਨਮਿਤਦ੍ਯੁਤਿਃ
ਉਹ ਮਹਾਤਮਾ, ਚਿਤਾ ਤੇ ਚੈਤੀਆਂ ਬਣਾਕੇ ਤੇ ਬਹੁਤ ਧਰਮ ਹਾਸਲ ਕਰਕੇ, ਰਾਜਾ, ਇੰਦਰ ਦੇ ਨਾਲ ਅਰਧ ਆਸਨ ਲੈ ਗਿਆ ਤੇ ਬੇਅੰਤ ਚਮਕ ਨਾਲ ਰੌਸ਼ਨ ਹੋਇਆ।
ਏਕਾਹ੍ਨਾ ਪृਥਿਵੀ ਤੇਨ ਧਰ੍ਮਨਿਤ੍ਯੇਨ ਧੀਮਤਾ। ਵਿਜਿਤਾ ਸ਼ਾਸਨਾਦੇਵ ਸਰਤ੍ਨਾਕਰਪਤ੍ਤਨਾ
ਇੱਕ ਹੀ ਦਿਨ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਸਦਾ ਧਰਮ ਵਾਲਾ ਤੇ ਬੁਧੀਮਾਨ, ਆਪਣੀ ਆਗਿਆ ਨਾਲ ਧਰਤੀ ਦੇ ਸਾਰੇ ਰਤਨਾਂ ਵਾਲੇ ਸ਼ਹਿਰਾਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਲਿਆ।
ਤਸ੍ਯ ਚੈਤ੍ਯੈਰ੍ਮਹਾਰਾਜ ਕ੍ਰਤੂਨਾਂ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਵਤਾਮ੍। ਚਤੁਰਨ੍ਤਾ ਮਹੀ ਵ੍ਯਾਪ੍ਤਾ ਨਾਸੀਤ੍ਕਿਂਚਿਦਨਾਵृਤਮ੍
ਉਸ ਦੇ ਚੈਤੀਆਂ ਤੇ ਯਜਨਾਂ ਦੇ ਦਾਨਾਂ ਨਾਲ, ਮਹਾਨ ਰਾਜਾ, ਧਰਤੀ ਚਾਰ ਪਾਸਿਆਂ ਤੱਕ ਘੇਰੀ ਹੋਈ ਸੀ; ਕੋਈ ਵੀ ਜਗ੍ਹਾ ਬਚੀ ਨਹੀਂ ਸੀ।
ਤੇਨ ਪਦ੍ਮਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਗਵਾਂ ਦਸ਼ ਮਹਾਤ੍ਮਨਾ। ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੇਭ੍ਯੋ ਮਹਾਰਾਜ ਦਤ੍ਤਾਨੀਤਿ ਪ੍ਰਚਕ੍ਸ਼ਤੇ
ਉਸ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਨੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਹਜ਼ਾਰ ਕਮਲ ਅਤੇ ਦਸ ਗਾਂ ਦਿੱਤੀਆਂ, ਇਹ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ।
ਤੇਨ ਦ੍ਵਾਦਸ਼ਵਾਰ੍षਿਕ੍ਯਾਮਨਾਵृष੍ਟ੍ਯਾਂ ਮਹਾਤ੍ਮਨਾ। ਵृष੍ਟਂ ਸਸ੍ਯਵਿਵृਦ੍ਧ੍ਯਰ੍ਥਂ ਮਿषਤੋ ਵਜ੍ਰਪਾਣਿਨਃ
ਉਸ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਨੇ ਬਾਰਾਂ ਸਾਲਾਂ ਦੀ ਸੁੱਕਾ ਪੈਣ 'ਚ ਫਸਲਾਂ ਦੀ ਵਾਧ ਲਈ ਮੀਂਹ ਪਾਇਆ, ਜਦੋਂ ਵਜਰਧਾਰੀ ਦੇਖ ਰਿਹਾ ਸੀ।
ਤੇਨ ਸੋਮਕੁਲੋਤ੍ਪਨ੍ਨੋ ਗਾਨ੍ਧਾਰਾਧਿਪਤਿਰ੍ਮਹਾਨ੍। ਸ਼ਰ੍ਜਨ੍ਨਿਵ ਮਹਾਮੇਘਃ ਪ੍ਰਮਥ੍ਯ ਨਿਹਤਃ ਸ਼ਰੈਃ
ਉਸ ਤੋਂ ਸੋਮ ਵੰਸ਼ ਦਾ ਗਾਂਧਾਰ ਦਾ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ালী ਰਾਜਾ ਜਨਮਿਆ, ਜੋ ਵੱਡੇ ਬਾਦਲ ਵਾਂਗ ਗੂੰਜਦਾ ਸੀ, ਪਰ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਮਾਰਿਆ ਗਿਆ।
ਪ੍ਰਜਾਸ਼੍ਚਤੁਰ੍ਵਿਧਾਸ੍ਤੇਨ ਤ੍ਰਾਤਾ ਰਾਜਨ੍ਕृਤਾਤ੍ਮਨਾ। ਤੇਨਾਤ੍ਮਤਪਸਾ ਲੋਕਾਸ੍ਤਾਪਿਤਾਸ਼੍ਚਾਤਿਤੇਜਸਾ
ਉਸ ਨੇ ਚਾਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਪ੍ਰਜਾ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕੀਤੀ, ਰਾਜਾ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਆਪਣੇ ਆਪ 'ਤੇ ਕਾਬੂ ਰੱਖਣ ਵਾਲਾ ਸੀ। ਉਸ ਦੀ ਤਪਸਿਆ ਨਾਲ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਜੀਵਨ ਮਿਲਿਆ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਸ ਦੀ ਤਾਕਤ ਬਹੁਤ ਵੱਧ ਸੀ।