ਸ਼ृਣੁष੍ਵਾਵਹਿਤੋ ਰਾਜਨ੍ਰਾਜ੍ਞਸ੍ਤਸ੍ਯ ਮਹਾਤ੍ਮਨਃ। ਯਥਾ ਮਾਨ੍ਧਾਤृਸ਼ਬ੍ਦੋ ਵੈ ਲੋਕੇषੁ ਪਰਿਗੀਯਤੇ
ਮਹਾਰਾਜ, ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣੋ ਕਿ ਮਾਂਧਾਤਾ ਉਸ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਦਾ ਨਾਮ ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ ਕਿਵੇਂ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ।
ਇਕ੍ਸ਼੍ਵਾਕੁਵਂਸ਼ਪ੍ਰਭਵੋ ਯੁਵਨਾਸ਼੍ਵੋ ਮਹੀਪਤਿਃ। ਸੋऽਯਜਤ੍ਪृਥਿਵੀਪਾਲਃ ਕ੍ਰਤੁਭਿਰ੍ਭੂਰਿਦਕ੍ਸ਼ਿਣੈਃ
ਇਕਸ਼ਵਾਕੁ ਵੰਸ਼ ਤੋਂ ਆਏ ਯੁਵਨਾਸ਼ਵ ਰਾਜਾ ਨੇ, ਧਰਤੀ ਦੇ ਰਾਜਿਆਂ ਵਿਚੋਂ, ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਯਜਨ ਕਰੇ ਅਤੇ ਵੱਡੇ ਦਾਨ ਦਿੱਤੇ।
ਅਸ਼੍ਵਮੇਧਸਹਸ੍ਰਂ ਚ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਧਰ੍ਮਭृਤਾਂਵਰਃ। ਅਨ੍ਯੈਸ਼੍ਚ ਕ੍ਰਤੁਭਿਰ੍ਮੁਖ੍ਯੈਰਯਜਤ੍ਸ੍ਵਾਪ੍ਤਦਕ੍ਸ਼ਿਣੈਃ
ਉਹ ਧਰਮ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਸੀ; ਉਸ ਨੇ ਹਜ਼ਾਰ ਘੋੜਿਆਂ ਵਾਲੇ ਯਜਨ ਕੀਤੇ ਅਤੇ ਹੋਰ ਮੁੱਖ ਯਜਨ ਵੀ ਸਹੀ ਦਾਨ ਦੇ ਕੇ ਕਰਵਾਏ।
ਅਨਪਤ੍ਯਸ੍ਤੁ ਰਾਜਰ੍षਿਃ ਸ ਮਹਾਤ੍ਮਾ ਮਹਾਵ੍ਰਤਃ। ਮਨ੍ਤ੍ਰਿष੍ਵਾਧਾਯ ਤਦ੍ਰਾਜ੍ਯਂ ਵਨਿਤ੍ਯੋ ਬਭੂਵ ਹ। ਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਦृष੍ਟੇਨ ਵਿਧਿਨਾ ਸਂਯੋਜ੍ਯਾਤ੍ਮਾਨਮਾਤ੍ਮਵਾਨ੍
ਉਹ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ, ਰਾਜਰਿਸ਼ੀ, ਬਿਨਾ ਪੁੱਤਰ ਦੇ, ਵੱਡੇ ਵਰਤਾਂ ਵਿਚ ਲੱਗਾ ਰਹਿੰਦਾ ਸੀ। ਉਸ ਨੇ ਆਪਣਾ ਰਾਜ ਮੰਤਰੀਆਂ ਨੂੰ ਸੌਂਪ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਨਿਮਰਤਾ ਨਾਲ ਜੀਵਨ ਜਿਉਂਦਾ ਸੀ, ਸ਼ਾਸਤ੍ਰਾਂ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਆਪਣੇ ਮਨ ਨੂੰ ਆਤਮ ਨਾਲ ਜੋੜਿਆ।
ਸ ਕਦਾਚਿਨ੍ਨृਪੋ ਰਾਜਨ੍ਨੁਪਵਾਸੇਨ ਦੁਃਖਿਤਃ। ਪਿਪਾਸਾਸ਼ੁष੍ਕਹृਦਯਃ ਪ੍ਰਵਿਵੇਸ਼ਾਸ਼੍ਰਮਂ ਭृਗੋਃ
ਇੱਕ ਵਾਰੀ, ਰਾਜਾ ਉਪਵਾਸ ਕਰਕੇ ਦੁੱਖੀ ਹੋ ਗਿਆ, ਉਸ ਦਾ ਦਿਲ ਪਿਆਸ ਨਾਲ ਸੁੱਕ ਗਿਆ, ਤੇ ਉਹ ਭ੍ਰਿਗੂ ਦੇ ਆਸ਼ਰਮ ਵਿਚ ਗਿਆ।
ਤਾਮੇਵ ਰਾਤ੍ਰਿਂ ਰਾਜੇਨ੍ਦ੍ਰ ਮਹਾਤ੍ਮਾ ਭृਗੁਨਨ੍ਦਨਃ। ਇष੍ਟਿਂ ਚਕਾਰ ਸੌਦ੍ਯੁਮ੍ਨੇਰ੍ਮਹਰ੍षਿਃ ਪੁਤ੍ਰਕਾਰਣਾਤ੍
ਉਸੇ ਰਾਤ, ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜ, ਭ੍ਰਿਗੂ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਮਹਾਰਿਸ਼ੀ ਨੇ ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਇੱਛਾ ਲਈ ਯਜਨ ਕੀਤਾ।
ਸਂਭृਤੋ ਮਨ੍ਤ੍ਰਪੂਤੇਨ ਵਾਰਿਣਾ ਕਲਸ਼ੋ ਮਹਾਨ੍। ਤਤ੍ਰਾਤਿष੍ਠਤ ਰਾਜੇਨ੍ਦ੍ਰ ਪੂਰ੍ਵਮੇਵ ਸਮਾਹਿਤਃ
ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਨਾਲ ਪਵਿੱਤਰ ਕੀਤਾ ਹੋਇਆ ਵੱਡਾ ਘੜਾ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਗਿਆ ਸੀ, ਅਤੇ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਰੱਖ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ, ਮਹਾਰਾਜ।
ਯਤ੍ਪ੍ਰਾਸ਼੍ਯ ਪ੍ਰਸਵੇਤ੍ਤਸ੍ਯ ਪਤ੍ਨੀ ਸ਼ਕ੍ਰਸਮਂ ਸੁਤਮ੍। `ਤਦ੍ਵਾਰਿ ਵਿਹਿਤਂ ਰਾਜਨ੍ਯਸ੍ਮਿਨ੍ਨਾਸੀਤ੍ਸੁਸਂਸ੍ਕृਤਮ੍'। ਤਂ ਨ੍ਯਸ੍ਯ ਵੇਦ੍ਯਾਂ ਕਲਸ਼ਂ ਸੁषੁਪੁਸ੍ਤੇ ਮਹਰ੍षਯਃ
ਉਹ ਪਾਣੀ ਪੀ ਕੇ, ਉਸ ਦੀ ਪਤਨੀ ਇੰਦਰ ਵਰਗਾ ਪੁੱਤਰ ਜਣੇਗੀ; ਉਹ ਪਾਣੀ ਖਾਸ ਤੌਰ ਤੇ ਤਿਆਰ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ, ਰਾਜਾ, ਅਤੇ ਵੇਦੀ ਉੱਤੇ ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ ਸੀ। ਮਹਾਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਸੋਇਆ।
ਰਾਤ੍ਰਿਜਾਗਰਣਾਚ੍ਛ੍ਰਾਨ੍ਤਾਨ੍ਸੌਦ੍ਯੁਮ੍ਨਿਃ ਸਮਤੀਤ੍ਯ ਤਾਨ੍। ਸ਼ੁष੍ਕਕਣ੍ਠਃ ਪਿਪਾਸਾਰ੍ਤਃ ਪਾਨੀਯਾਰ੍ਥੀ ਭृਸ਼ਂ ਨृਪਃ। ਤਂ ਪ੍ਰਵਿਸ਼੍ਯਾਸ਼੍ਰਮਂ ਸ਼ਾਨ੍ਤਃ ਪਾਨੀਯਂ ਸੋऽਭ੍ਯਯਾਚਤ
ਸੌਦਯੁਮਨੀ, ਜਦ ਉਹ ਸਾਰੇ ਰਾਤ ਜਾਗਣ ਕਰਕੇ ਥੱਕੇ ਹੋਏ ਸਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਅੱਗੇ ਨਿਕਲ ਗਿਆ। ਉਸ ਦਾ ਗਲਾ ਸੁੱਕ ਗਿਆ ਸੀ, ਪਿਆਸ ਨਾਲ ਤੜਪ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਉਹ ਆਸ਼ਰਮ ਵਿਚ ਸ਼ਾਂਤ ਹੋ ਕੇ ਪਾਣੀ ਦੀ ਮੰਗ ਕਰਦਾ ਗਿਆ।
ਤਸ੍ਯ ਸ਼੍ਰਾਨ੍ਤਸ੍ਯ ਸ਼ੁष੍ਕੇਣ ਕਣ੍ਠੇਨ ਕ੍ਰੋਸ਼ਤਸ੍ਤਦਾ। ਨਾਸ਼੍ਰੌषੀਤ੍ਕਸ਼੍ਚਨ ਤਦਾ ਸ਼ਕੁਨੇਰਿਵ ਵਾਸ਼ਤਃ
ਉਹ ਥੱਕੇ ਹੋਏ, ਸੁੱਕੇ ਗਲੇ ਨਾਲ ਬੁਲਾਇਆ, ਪਰ ਕੋਈ ਉਸ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਨਹੀਂ ਸੁਣਿਆ, ਜਿਵੇਂ ਪੰਛੀ ਦੀ ਚੀਕ ਵੀ ਸੁਣੀ ਨਹੀਂ ਜਾਂਦੀ।
ਤਤਸ੍ਤਂ ਕਲਸ਼ਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਜਲਪੂਰ੍ਣਂ ਸ ਪਾਰ੍ਥਿਵਃ। ਅਭ੍ਯਦ੍ਰਵਤ ਵੇਗੇਨ ਪੀਤ੍ਵਾ ਚਾਮ੍ਭੋ ਵ੍ਯਵਾਸृਜਤ੍
ਫਿਰ, ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਘੜਾ ਵੇਖ ਕੇ, ਰਾਜਾ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਉਥੇ ਗਿਆ, ਪਾਣੀ ਪੀ ਲਿਆ ਅਤੇ ਘੜਾ ਖਾਲੀ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।
ਸ ਪੀਤ੍ਵਾ ਸ਼ੀਤਲਂ ਤੋਯਂ ਪਿਪਾਸਾਰ੍ਤੋ ਮਹੀਪਤਿਃ। ਨਿਰ੍ਵਾਣਮਗਮਦ੍ਧੀਮਾਨ੍ਸੁਸੁਖੀ ਚਾਭਵਤ੍ਤਦਾ
ਠੰਡਾ ਪਾਣੀ ਪੀ ਕੇ, ਪਿਆਸ ਨਾਲ ਤੜਪ ਰਿਹਾ ਰਾਜਾ, ਸਮਝਦਾਰ ਤੇ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਗਿਆ, ਉਸ ਵੇਲੇ ਉਸ ਨੂੰ ਆਰਾਮ ਤੇ ਸੁਖ ਮਿਲਿਆ।
ਤਤਸ੍ਤੇ ਪ੍ਰਤ੍ਯਬੁਧ੍ਯਨ੍ਤ ਮੁਨਯਃ ਸਤਪੋਧਨਾਃ। ਨਿਸ੍ਤੋਯਂ ਤਂ ਚ ਕਲਸ਼ਂ ਦਦृਸ਼ੁਃ ਸਰ੍ਵ ਏਵ ਤੇ
ਫਿਰ, ਤਪਸਿਆ ਵਾਲੇ ਮੁਨੀ ਜਾਗੇ ਅਤੇ ਸਭ ਨੇ ਵੇਖਿਆ ਕਿ ਘੜਾ ਖਾਲੀ ਹੋ ਚੁੱਕਾ ਹੈ।
ਕਸ੍ਯ ਕਰ੍ਮੇਦਮਿਤਿ ਤੇ ਪਰ੍ਯਪृਚ੍ਛਨ੍ਸਮਾਗਤਾਃ। ਯੁਵਨਾਸ਼੍ਵੋ ਮਮੇਤ੍ਯੇਵਂ ਸਤ੍ਯਂ ਸਮਭਿਪਦ੍ਯਤ
ਉਹ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਕੇ ਪੁੱਛਣ ਲੱਗੇ, 'ਇਹ ਕੰਮ ਕਿਸ ਨੇ ਕੀਤਾ?' ਯੁਵਨਾਸ਼ਵ ਨੇ ਸੱਚ ਸਵੀਕਾਰਿਆ, 'ਇਹ ਮੇਰਾ ਸੀ।'
ਨ ਯੁਕ੍ਤਮਿਤਿ ਤਂ ਪ੍ਰਾਹ ਭਗਵਾਨ੍ਭਾਰ੍ਗਵਸ੍ਤਦਾ। ਸੁਤਾਰ੍ਥਂ ਸ੍ਥਾਪਿਤਾ ਹ੍ਯਾਪਸ੍ਤਪਸਾ ਚੈਵ ਸਂਭृਤਾਃ
ਉਸ ਵੇਲੇ ਭ੍ਰਿਗੂ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਪੂਜਨਯ ਨੇ ਕਿਹਾ, 'ਇਹ ਠੀਕ ਨਹੀਂ ਸੀ; ਇਹ ਪਾਣੀ ਪੁੱਤਰ ਲਈ ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ ਸੀ ਅਤੇ ਤਪਸਿਆ ਨਾਲ ਇਕੱਠਾ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ।'
ਮਯਾ ਹ੍ਯਤ੍ਰਾਹਿਤਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮ ਤਪ ਆਸ੍ਥਾਯ ਦਾਰੁਣਮ੍। ਪੁਤ੍ਰਾਰ੍ਥਂ ਤਵ ਰਾਜਰ੍षੇ ਮਹਾਬਲਪਰਾਕ੍ਰਮ
'ਮੈਂ ਇਹ ਇੱਥੇ ਰੱਖਿਆ ਸੀ, ਕਠਿਨ ਤਪਸਿਆ ਕਰਕੇ, ਰਾਜਰਿਸ਼ੀ, ਤੇਰੇ ਲਈ, ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਇੱਛਾ ਲਈ, ਮਹਾਨ ਸ਼ਕਤੀ ਵਾਲੇ।'
ਮਹਾਬਲੋ ਮਹਾਵੀਰ੍ਯਸ੍ਤਪੋਬਲਸਮਨ੍ਵਿਤਃ। ਯਃ ਸ਼ਕ੍ਰਮਪਿ ਵੀਰ੍ਯੇਣ ਗਮਯੇਦ੍ਯਮਸਾਦਨਮ੍
ਉਹ ਬਹੁਤ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ, ਮਹਾਨ ਬਲ ਤੇ ਤਪਸਿਆ ਦੀ ਤਾਕਤ ਵਾਲਾ ਹੋਵੇਗਾ, ਜੋ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਵੀ ਸ਼ਕਤੀ ਵਿਚ ਪਿੱਛੇ ਛੱਡ ਸਕਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਯਮ ਦੇ ਲੋਕ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚ ਸਕਦਾ ਹੈ।
ਅਨੇਨ ਵਿਧਿਨਾ ਰਾਜਨ੍ਮਯੈਤਦੁਪਪਾਦਿਤਮ੍। ਅਬ੍ਭਕ੍ਸ਼ਣਂ ਤ੍ਵਯਾ ਰਾਜਨ੍ਨ ਯੁਕ੍ਤਂ ਕृਤਮਦ੍ਯ ਵੈ
ਇਸ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ, ਰਾਜਾ, ਮੈਂ ਇਹ ਕੰਮ ਕੀਤਾ; ਪਰ ਅੱਜ ਤੇਰਾ ਪਾਣੀ ਪੀਣਾ ਠੀਕ ਨਹੀਂ ਸੀ।
ਨ ਤ੍ਵਦ੍ਯ ਸ਼ਕ੍ਯਮਸ੍ਮਾਭਿਰੇਤਤ੍ਕਰ੍ਤੁਮਤੋऽਨਯ੍ਥਾ। ਨੂਨਂ ਦੈਵਕृਤਂ ਹ੍ਯੇਤਦ੍ਯਦੇਵਂ ਕृਤਵਾਨਸਿ
ਅੱਜ ਅਸੀਂ ਹੋਰ ਕਿਸੇ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦੇ; ਇਹ ਸੱਚਮੁੱਚ ਕਿਸਮਤ ਦਾ ਕੰਮ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਤੁਸੀਂ ਇੰਝ ਕੀਤਾ ਹੈ।
ਪਿਪਾਸਿਤੇਨ ਯਾਃ ਪੀਤਾ ਵਿਧਿਮਨ੍ਤ੍ਰਪੁਰਸ੍ਕृਤਾਃ। ਆਪਸ੍ਤ੍ਵਯਾ ਮਹਾਰਾਜ ਮਤ੍ਤਪੋਵੀਰ੍ਯਸਂਭृਤਾਃ
ਮਹਾਨ ਰਾਜਾ, ਤੁਸੀਂ ਜੋ ਪਾਣੀ ਪੀਤਾ ਸੀ, ਉਹ ਸਹੀ ਰੀਤੀਆਂ ਤੇ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਨਾਲ ਪਵਿੱਤਰ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ, ਤੇ ਉਸ ਵਿੱਚ ਤਪ ਦੀ ਤਾਕਤ ਸੀ।
ਤਾਭ੍ਯਸ੍ਤ੍ਵਮਾਤ੍ਮਨਾ ਪੁਤ੍ਰਮੀਦृਸ਼ਂ ਜਨਯਿष੍ਯਸਿ। ਵਿਧਾਸ੍ਯਾਮੋ ਵਯਂ ਤਤ੍ਰ ਤਵੇष੍ਟਿਂ ਪਰਮਾਦ੍ਭੁਤਾਮ੍
ਉਹ ਪਾਣੀ ਤੋਂ, ਤੁਸੀਂ ਆਪ ਇੱਕ ਐਸਾ ਪੁੱਤਰ ਪੈਦਾ ਕਰੋਗੇ; ਅਸੀਂ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਉਸ ਮੌਕੇ 'ਤੇ ਇੱਕ ਵੱਡਾ ਅਚੰਭਾ ਵਾਲਾ ਯਜਨ ਕਰਾਂਗੇ।
ਯਥਾ ਸ਼ਕ੍ਰਸਮਂ ਪੁਤ੍ਰਂ ਜਨਯਿष੍ਯਸਿ ਵੀਰ੍ਯਵਾਨ੍। `ਨ ਚ ਪ੍ਰਾਣੈਰ੍ਮਹਾਰਾਜ ਵਿਯੋਗਸ੍ਤੇ ਭਵਿष੍ਯਤਿ
ਤਾਂ ਜੋ ਤੁਸੀਂ ਇੰਦਰ ਵਰਗਾ ਬਲਵਾਨ ਪੁੱਤਰ ਪੈਦਾ ਕਰ ਸਕੋ; ਤੇ ਮਹਾਨ ਰਾਜਾ, ਤੁਹਾਡੀ ਜਿੰਦਗੀ ਤੋਂ ਵੱਖ ਹੋਣ ਦੀ ਕੋਈ ਗੱਲ ਨਹੀਂ ਹੋਵੇਗੀ।
ਮਾ ਖਿਦਸ੍ਤ੍ਵਂ ਹਿ ਰਾਜੇਨਦ੍ਰ ਦੈਵਂ ਹਿ ਬਲਵਤ੍ਤਰਮ੍'। ਗਰ੍ਭਧਾਰਣਜਂ ਵਾऽਪਿ ਨ ਖੇਦਂ ਸਮਵਾਪ੍ਸ੍ਯਸਿ
ਤੁਸੀਂ ਚਿੰਤਾ ਨਾ ਕਰੋ, ਰਾਜਾ, ਕਿਸਮਤ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਕ ਤਾਕਤਵਰ ਹੈ; ਤੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਧਾਰਨ ਕਰਨ ਨਾਲ ਤੁਹਾਨੂੰ ਕੋਈ ਦੁੱਖ ਨਹੀਂ ਹੋਵੇਗਾ।
ਤਤੋ ਵਰ੍षਸ਼ਤੇ ਪੂਰ੍ਣੇ ਤਸ੍ਯ ਰਾਜ੍ਞੋ ਮਹਾਤ੍ਮਨਃ। ਵਾਮਂ ਪਾਰ੍ਸ਼੍ਵਂ ਵਿਨਿਰ੍ਭਿਦ੍ਯ ਸੁਤਃ ਸੂਰ੍ਯ ਇਵ ਸ੍ਥਿਤਃ
ਫਿਰ, ਸੌ ਸਾਲ ਪੂਰੇ ਹੋਣ 'ਤੇ, ਉਸ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਰਾਜਾ ਦੇ ਖੱਬੇ ਪਾਸੇ ਤੋਂ, ਇੱਕ ਪੁੱਤਰ ਨਿਕਲਿਆ ਜੋ ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾ ਸੀ।
ਨਿਸ਼੍ਚਕ੍ਰਾਮ ਮਹਾਤੇਜਾ ਨ ਚ ਤਂ ਮृਤ੍ਯੁਰਾਵਿਸ਼ਤ੍। ਯੁਵਨਾਸ਼੍ਵਂ ਨਰਪਤਿਂ ਤਦਦ੍ਭੁਤਮਿਵਾਭਵਤ੍
ਉਹ ਬੜੀ ਤਾਕਤ ਵਾਲਾ ਤੇ ਚਮਕਦਾਰ ਪੁੱਤਰ ਬਾਹਰ ਆਇਆ, ਤੇ ਮੌਤ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਛੋਹਿਆ ਨਹੀਂ; ਰਾਜਾ ਯੁਵਨਾਸ਼ਵ ਲਈ ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਅਚੰਭਾ ਵਾਂਗ ਸੀ।
ਤਤਃ ਸ਼ਕ੍ਰੋ ਮਹਾਤੇਜਾਸ੍ਤਂ ਦਿਦृਕ੍ਸ਼ੁਰੁਪਾਗਮਤ੍। ਤਤੋ ਦੇਵਾ ਮਹੇਨ੍ਦ੍ਰਂ ਤਮਪृਚ੍ਛਨ੍ਧਾਸ੍ਯਤੀਤਿ ਕਿਮ੍
ਫਿਰ ਮਹਾਨ ਇੰਦਰ ਉਸ ਨੂੰ ਵੇਖਣ ਆਇਆ; ਤੇ ਦੇਵਤੇ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਪੁੱਛਣ ਲੱਗੇ, 'ਉਹ ਕਿਵੇਂ ਜੀਵੇਗਾ?'
ਪ੍ਰਦੇਸ਼ਿਨੀਂ ਤਤੋऽਸ੍ਯਾਸ੍ਯੇ ਸ਼ਕ੍ਰਃ ਸਮਭਿਸਂਦਧੇ। ਮਾਮਯਂ ਧਾਸ੍ਯਤੀਤ੍ਯੇਵਂ ਭਾषਿਤੇ ਚੈਵ ਵਜ੍ਰਿਣਾ। ਮਾਂਧਾਤੇਤਿ ਚ ਨਾਮਾਸ੍ਯ ਚਕ੍ਰੁਃ ਸੇਨ੍ਦ੍ਰਾ ਦਿਵੌਕਸਃ
ਇੰਦਰ ਨੇ ਆਪਣੀ ਵੱਡੀ ਉਂਗਲ ਉਸ ਬੱਚੇ ਦੇ ਮੂੰਹ ਵਿੱਚ ਰੱਖੀ ਤੇ ਕਿਹਾ, 'ਇਹ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਜੀਵੇਗਾ'; ਇੰਦਰ ਦੀ ਗੱਲ 'ਤੇ, ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ ਨੇ ਉਸ ਦਾ ਨਾਮ ਮਾਂਧਾਤਾ ਰੱਖਿਆ।
ਪ੍ਰਦੇਸ਼ਿਨੀਂ ਸ਼ਕ੍ਰਦਤ੍ਤਾਮਾਖਾਦ੍ਯ ਸ ਸ਼ਿਸ਼ੁਸ੍ਤਦਾ। ਅਵਰ੍ਧਤ ਮਹਾਤੇਜਾਃ ਕਿष੍ਕੂਨ੍ਰਾਜਂਸ੍ਤ੍ਰ੍ਯੋਦਸ਼
ਉਹ ਬੱਚਾ ਇੰਦਰ ਦੀ ਦਿੱਤੀ ਉਂਗਲ ਚੁਸਣ ਲੱਗਾ, ਤੇ ਉਹ ਵੱਡਾ ਹੋ ਕੇ ਤਿੰਨ ਕਿਸ਼ਕਿੰਧਾ ਰਾਜਾਂ 'ਤੇ ਰਾਜ ਕਰਦਾ ਸੀ।
ਵੇਦਾਸ੍ਤਂ ਸਧਨੁਰ੍ਵੇਦਾ ਦਿਵ੍ਯਾਨ੍ਸ੍ਤ੍ਰਾਣਿ ਚੇਸ਼੍ਵਰਮ੍। ਉਪਤਸ੍ਥੁਰ੍ਮਹਾਰਾਜਂ ਧ੍ਯਾਤਮਾਤ੍ਰਾਣਿ ਸਰ੍ਵਸ਼ਃ
ਵੇਦ, ਧਨੁਵਿਦਿਆ ਤੇ ਦਿਵਿਆ ਹਥਿਆਰ, ਉਹ ਮਹਾਨ ਰਾਜਾ ਦੇ ਕੋਲ ਆ ਗਏ, ਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਸਿੱਖਿਆ ਉਸ ਨੂੰ ਸਿਰਫ ਧਿਆਨ ਕਰਨ ਨਾਲ ਮਿਲ ਗਈ।
ਧਨੁਰਾਜਗਵਂ ਨਾਮ ਸ਼ਰਾਃ ਸ਼ृਙ੍ਗੋਦ੍ਭਵਾਸ਼੍ਚ ਯੇ। ਅਭੇਦ੍ਯਂ ਕਵਚਂ ਚੈਵ ਸਦ੍ਯਸ੍ਤਮੁਪਸ਼ਿਸ਼੍ਰਿਯੁਃ
ਆਜਗਵ ਨਾਮ ਦਾ ਧਨੁ, ਸਿੰਗਾਂ ਤੋਂ ਬਣੇ ਤੀਰ, ਤੇ ਅਟੱਲ ਕਵਚ, ਉਹਦੇ ਕੋਲ ਤੁਰੰਤ ਆ ਗਏ।