ਇਹ ਤੇ ਵੈ ਚਰੂਨ੍ਪ੍ਰਾਸ਼੍ਨਨ੍ਨृषਯਸ਼੍ਚ ਵਿਸ਼ਾਂਪਤੇ। ਯਮੁਨਾ ਚਾਕ੍ਸ਼ਯਸ੍ਰੋਤਾਃ ਕृष੍ਣਸ਼੍ਚੇਹ ਤਪੋਰਤਃ
ਵਿਸ਼ਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਇੱਥੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਚੜ੍ਹਾਵੇ ਖਾਧੇ; ਯਮੁਨਾ, ਜਿਸ ਦੀ ਧਾਰ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਮੁੱਕਦੀ, ਤੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ, ਜੋ ਤਪ ਵਿਚ ਲੀਨ ਹੈ, ਇੱਥੇ ਹਨ।
ਯਮੌ ਚ ਭੀਮਸੇਨਸ਼੍ਚ ਕृष੍ਣਾ ਚਾਮਿਤ੍ਰਕਰ੍ਸ਼ਨ। ਸਰ੍ਵੇ ਚਾਤ੍ਰ ਗਮਿष੍ਯਾਮਸ੍ਤ੍ਵਯੈਵ ਸਹ ਪਾਣ੍ਡਵ
ਯਮ, ਭੀਮਸੇਨ ਤੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ, ਦੁਸ਼ਮਨਾਂ ਨੂੰ ਹਰਾਉਣ ਵਾਲੇ, ਅਤੇ ਅਸੀਂ ਸਾਰੇ ਇੱਥੇ ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਆਵਾਂਗੇ, ਪਾਂਡਵ।
ਏਤਤ੍ਪ੍ਰਸ੍ਰਵਣਂ ਪੁਣ੍ਯਮਿਨ੍ਦ੍ਰਸ੍ਯ ਮਨੁਜੇਸ਼੍ਵਰ। ਯਤ੍ਰਧਾਤਾ ਵਿਧਾਤਾ ਚ ਵਪਰੁਣਸ਼੍ਚੋਰ੍ਧ੍ਵਮਾਗਤਾਃ
ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਇਹ ਇੰਦਰ ਦਾ ਪਵਿੱਤਰ ਸਰੋਤ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਧਾਤਾ, ਵਿਧਾਤਾ ਤੇ ਵਾਰੁਣ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹ ਗਏ।
ਇਹ ਤੇऽਪ੍ਯਵਸਨ੍ਰਾਜਞ੍ਸ਼ਾਨ੍ਤਾਃ ਪਰਮਧਰ੍ਮਿਣਃ। ਮੈਤ੍ਰਾਣਾਮृਜੁਬੁਦ੍ਧੀਨਾਮਯਂ ਗਿਰਿਵਰਃ ਸ਼ੁਭਃ
ਰਾਜਾ, ਇੱਥੇ ਉਹ ਸ਼ਾਂਤ ਤੇ ਉੱਚ ਧਰਮ ਵਾਲੇ ਵਸਦੇ ਸਨ; ਇਹ ਸੋਹਣਾ ਪਹਾੜ ਮਿੱਠੇ ਤੇ ਸਿੱਧੇ ਮਨ ਵਾਲਿਆਂ ਲਈ ਹੈ।
ਏषਾ ਸਾ ਯਮੁਨਾ ਰਾਜਨ੍ਮਹਰ੍षਿਗਣਸੇਵਿਤਾ। ਨਾਨਾਯਜ੍ਞਚਿਤਾ ਰਾਜਨ੍ਪੁਣ੍ਯਾ ਪਾਪਭਯਾਪਹਾ
ਰਾਜਨ, ਇਹ ਯਮੁਨਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਦੀ ਸੇਵਾ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਕਰਦੇ ਹਨ; ਕਈ ਯਜਨਾਂ ਨਾਲ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋਈ, ਪਾਪ ਤੇ ਡਰ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਨ ਵਾਲੀ।
ਅਤ੍ਰਰਾਜਾ ਮਹੇष੍ਵਾਸੋ ਮਾਂਧਾਤਾऽਯਜਤ ਸ੍ਵਯਮ੍। ਸਾਹਦੇਵਿਸ਼੍ਚ ਕੌਨ੍ਤੇਯ ਸੋਮਕੋ ਦਦਤਾਂਵਰਃ
ਇੱਥੇ ਮਹਾਨ ਧਨੁਧਾਰੀ ਰਾਜਾ ਮਾਂਧਾਤਾ ਨੇ ਖੁਦ ਯਜਨ ਕੀਤਾ; ਕੌਂਤੀ ਪੁੱਤਰ, ਇੱਥੇ ਸਾਹਦੇਵ ਤੇ ਸੋਮਕਾ, ਦਾਨ ਦੇਣ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿਚ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ, ਨੇ ਵੀ ਯਜਨ ਕੀਤਾ।
ਮਾਨ੍ਧਾਤਾ ਰਾਜਸ਼ਾਰ੍ਦੂਲਸ੍ਤ੍ਰਿषੁ ਲੋਕੇषੁ ਵਿਸ਼੍ਰੁਤਃ। ਕਥਂ ਜਾਤੋ ਮਹਾਬ੍ਰਹ੍ਮਨ੍ਯੌਵਨਾਸ਼੍ਵੋ ਨृਪੋਤ੍ਤਮਃ
ਰਾਜਿਆਂ ਵਿਚੋਂ ਬਾਹਦਰ ਮਾਂਧਾਤਾ, ਜੋ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ, ਕਿਵੇਂ ਜਨਮਿਆ? ਤੇ ਮਹਾ-ਬ੍ਰਹਮਣੀ ਯੁਵਨਾਸ਼ਵ, ਉੱਚ ਰਾਜਾ, ਕਿਵੇਂ ਆਇਆ?
ਕਥਂ ਚੈਨਾਂ ਪਰਾਂ ਖ੍ਯਾਤਿਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਵਾਨਮਿਤਦ੍ਯੁਤਿਃ। ਯਸ੍ਯ ਲੋਕਾਸ੍ਤ੍ਰਯੋ ਵਸ਼੍ਯਾ ਵਿष੍ਣੋਰਿਵ ਮਹਾਤ੍ਮਨਃ
ਉਹ ਚਮਕਦਾਰ, ਜਿਸ ਦੇ ਤਿੰਨ ਲੋਕ ਉਸ ਦੇ ਵਸ਼ ਵਿਚ ਸਨ, ਮਹਾਨ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਵਾਂਗ, ਉਸ ਨੇ ਇਹ ਉੱਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧੀ ਕਿਵੇਂ ਪਾਈ?
ਏਤਦਿਚ੍ਛਾਮ੍ਯਹਂ ਸ਼੍ਰੋਤੁਂ ਚਰਿਤਂ ਤਸ੍ਯ ਧੀਮਤਃ। `ਸਤ੍ਯਕੀਰ੍ਤੇਰ੍ਹਿ ਮਾਨ੍ਧਾਤੁਃ ਕਥ੍ਯਮਾਨਂ ਤ੍ਵਯਾऽਨਘ
ਮੈਂ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਉਸ ਬੁਧੀਮਾਨ ਮਾਂਧਾਤਾ ਦੀ ਕਥਾ ਤੂੰ ਸੁਣਾਵੇਂ; ਪਵਿੱਤਰ ਮਾਂਧਾਤਾ ਦੇ ਸੱਚੇ ਕਰਤਬਾਂ, ਤੂੰ ਹੀ ਦੱਸ ਸਕਦਾ ਹੈਂ।
ਯਥਾ ਮਾਨ੍ਧਾਤृਸ਼ਬ੍ਦਸ਼੍ਚ ਤਸ੍ਯ ਸ਼ਕ੍ਰਸਮਦ੍ਯੁਤੇ। ਜਨ੍ਮ ਚਾਪ੍ਰਤਿਵੀਰ੍ਯਸ੍ ਕੁਸ਼ਲੋ ਹ੍ਯਸਿ ਭਾषਿਤੁਮ੍
ਮਾਂਧਾਤਾ ਦਾ ਨਾਮ, ਜੋ ਸ਼ਕਰ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾ ਸੀ, ਉਸ ਨੂੰ ਕਿਵੇਂ ਮਿਲਿਆ? ਤੇ ਉਸ ਦਾ ਅਦਵਿੱਤੀਯ ਜਨਮ, ਤੂੰ ਦੱਸਣ ਵਿਚ ਨਿਪੁੰਨ ਹੈਂ।
ਸ਼ृਣੁष੍ਵਾਵਹਿਤੋ ਰਾਜਨ੍ਰਾਜ੍ਞਸ੍ਤਸ੍ਯ ਮਹਾਤ੍ਮਨਃ। ਯਥਾ ਮਾਨ੍ਧਾਤृਸ਼ਬ੍ਦੋ ਵੈ ਲੋਕੇषੁ ਪਰਿਗੀਯਤੇ
ਮਹਾਰਾਜ, ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣੋ ਕਿ ਮਾਂਧਾਤਾ ਉਸ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਦਾ ਨਾਮ ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ ਕਿਵੇਂ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ।
ਇਕ੍ਸ਼੍ਵਾਕੁਵਂਸ਼ਪ੍ਰਭਵੋ ਯੁਵਨਾਸ਼੍ਵੋ ਮਹੀਪਤਿਃ। ਸੋऽਯਜਤ੍ਪृਥਿਵੀਪਾਲਃ ਕ੍ਰਤੁਭਿਰ੍ਭੂਰਿਦਕ੍ਸ਼ਿਣੈਃ
ਇਕਸ਼ਵਾਕੁ ਵੰਸ਼ ਤੋਂ ਆਏ ਯੁਵਨਾਸ਼ਵ ਰਾਜਾ ਨੇ, ਧਰਤੀ ਦੇ ਰਾਜਿਆਂ ਵਿਚੋਂ, ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਯਜਨ ਕਰੇ ਅਤੇ ਵੱਡੇ ਦਾਨ ਦਿੱਤੇ।
ਅਸ਼੍ਵਮੇਧਸਹਸ੍ਰਂ ਚ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਧਰ੍ਮਭृਤਾਂਵਰਃ। ਅਨ੍ਯੈਸ਼੍ਚ ਕ੍ਰਤੁਭਿਰ੍ਮੁਖ੍ਯੈਰਯਜਤ੍ਸ੍ਵਾਪ੍ਤਦਕ੍ਸ਼ਿਣੈਃ
ਉਹ ਧਰਮ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਸੀ; ਉਸ ਨੇ ਹਜ਼ਾਰ ਘੋੜਿਆਂ ਵਾਲੇ ਯਜਨ ਕੀਤੇ ਅਤੇ ਹੋਰ ਮੁੱਖ ਯਜਨ ਵੀ ਸਹੀ ਦਾਨ ਦੇ ਕੇ ਕਰਵਾਏ।
ਅਨਪਤ੍ਯਸ੍ਤੁ ਰਾਜਰ੍षਿਃ ਸ ਮਹਾਤ੍ਮਾ ਮਹਾਵ੍ਰਤਃ। ਮਨ੍ਤ੍ਰਿष੍ਵਾਧਾਯ ਤਦ੍ਰਾਜ੍ਯਂ ਵਨਿਤ੍ਯੋ ਬਭੂਵ ਹ। ਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਦृष੍ਟੇਨ ਵਿਧਿਨਾ ਸਂਯੋਜ੍ਯਾਤ੍ਮਾਨਮਾਤ੍ਮਵਾਨ੍
ਉਹ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ, ਰਾਜਰਿਸ਼ੀ, ਬਿਨਾ ਪੁੱਤਰ ਦੇ, ਵੱਡੇ ਵਰਤਾਂ ਵਿਚ ਲੱਗਾ ਰਹਿੰਦਾ ਸੀ। ਉਸ ਨੇ ਆਪਣਾ ਰਾਜ ਮੰਤਰੀਆਂ ਨੂੰ ਸੌਂਪ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਨਿਮਰਤਾ ਨਾਲ ਜੀਵਨ ਜਿਉਂਦਾ ਸੀ, ਸ਼ਾਸਤ੍ਰਾਂ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਆਪਣੇ ਮਨ ਨੂੰ ਆਤਮ ਨਾਲ ਜੋੜਿਆ।
ਸ ਕਦਾਚਿਨ੍ਨृਪੋ ਰਾਜਨ੍ਨੁਪਵਾਸੇਨ ਦੁਃਖਿਤਃ। ਪਿਪਾਸਾਸ਼ੁष੍ਕਹृਦਯਃ ਪ੍ਰਵਿਵੇਸ਼ਾਸ਼੍ਰਮਂ ਭृਗੋਃ
ਇੱਕ ਵਾਰੀ, ਰਾਜਾ ਉਪਵਾਸ ਕਰਕੇ ਦੁੱਖੀ ਹੋ ਗਿਆ, ਉਸ ਦਾ ਦਿਲ ਪਿਆਸ ਨਾਲ ਸੁੱਕ ਗਿਆ, ਤੇ ਉਹ ਭ੍ਰਿਗੂ ਦੇ ਆਸ਼ਰਮ ਵਿਚ ਗਿਆ।
ਤਾਮੇਵ ਰਾਤ੍ਰਿਂ ਰਾਜੇਨ੍ਦ੍ਰ ਮਹਾਤ੍ਮਾ ਭृਗੁਨਨ੍ਦਨਃ। ਇष੍ਟਿਂ ਚਕਾਰ ਸੌਦ੍ਯੁਮ੍ਨੇਰ੍ਮਹਰ੍षਿਃ ਪੁਤ੍ਰਕਾਰਣਾਤ੍
ਉਸੇ ਰਾਤ, ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜ, ਭ੍ਰਿਗੂ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਮਹਾਰਿਸ਼ੀ ਨੇ ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਇੱਛਾ ਲਈ ਯਜਨ ਕੀਤਾ।
ਸਂਭृਤੋ ਮਨ੍ਤ੍ਰਪੂਤੇਨ ਵਾਰਿਣਾ ਕਲਸ਼ੋ ਮਹਾਨ੍। ਤਤ੍ਰਾਤਿष੍ਠਤ ਰਾਜੇਨ੍ਦ੍ਰ ਪੂਰ੍ਵਮੇਵ ਸਮਾਹਿਤਃ
ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਨਾਲ ਪਵਿੱਤਰ ਕੀਤਾ ਹੋਇਆ ਵੱਡਾ ਘੜਾ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਗਿਆ ਸੀ, ਅਤੇ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਰੱਖ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ, ਮਹਾਰਾਜ।
ਯਤ੍ਪ੍ਰਾਸ਼੍ਯ ਪ੍ਰਸਵੇਤ੍ਤਸ੍ਯ ਪਤ੍ਨੀ ਸ਼ਕ੍ਰਸਮਂ ਸੁਤਮ੍। `ਤਦ੍ਵਾਰਿ ਵਿਹਿਤਂ ਰਾਜਨ੍ਯਸ੍ਮਿਨ੍ਨਾਸੀਤ੍ਸੁਸਂਸ੍ਕृਤਮ੍'। ਤਂ ਨ੍ਯਸ੍ਯ ਵੇਦ੍ਯਾਂ ਕਲਸ਼ਂ ਸੁषੁਪੁਸ੍ਤੇ ਮਹਰ੍षਯਃ
ਉਹ ਪਾਣੀ ਪੀ ਕੇ, ਉਸ ਦੀ ਪਤਨੀ ਇੰਦਰ ਵਰਗਾ ਪੁੱਤਰ ਜਣੇਗੀ; ਉਹ ਪਾਣੀ ਖਾਸ ਤੌਰ ਤੇ ਤਿਆਰ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ, ਰਾਜਾ, ਅਤੇ ਵੇਦੀ ਉੱਤੇ ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ ਸੀ। ਮਹਾਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਸੋਇਆ।
ਰਾਤ੍ਰਿਜਾਗਰਣਾਚ੍ਛ੍ਰਾਨ੍ਤਾਨ੍ਸੌਦ੍ਯੁਮ੍ਨਿਃ ਸਮਤੀਤ੍ਯ ਤਾਨ੍। ਸ਼ੁष੍ਕਕਣ੍ਠਃ ਪਿਪਾਸਾਰ੍ਤਃ ਪਾਨੀਯਾਰ੍ਥੀ ਭृਸ਼ਂ ਨृਪਃ। ਤਂ ਪ੍ਰਵਿਸ਼੍ਯਾਸ਼੍ਰਮਂ ਸ਼ਾਨ੍ਤਃ ਪਾਨੀਯਂ ਸੋऽਭ੍ਯਯਾਚਤ
ਸੌਦਯੁਮਨੀ, ਜਦ ਉਹ ਸਾਰੇ ਰਾਤ ਜਾਗਣ ਕਰਕੇ ਥੱਕੇ ਹੋਏ ਸਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਅੱਗੇ ਨਿਕਲ ਗਿਆ। ਉਸ ਦਾ ਗਲਾ ਸੁੱਕ ਗਿਆ ਸੀ, ਪਿਆਸ ਨਾਲ ਤੜਪ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਉਹ ਆਸ਼ਰਮ ਵਿਚ ਸ਼ਾਂਤ ਹੋ ਕੇ ਪਾਣੀ ਦੀ ਮੰਗ ਕਰਦਾ ਗਿਆ।
ਤਸ੍ਯ ਸ਼੍ਰਾਨ੍ਤਸ੍ਯ ਸ਼ੁष੍ਕੇਣ ਕਣ੍ਠੇਨ ਕ੍ਰੋਸ਼ਤਸ੍ਤਦਾ। ਨਾਸ਼੍ਰੌषੀਤ੍ਕਸ਼੍ਚਨ ਤਦਾ ਸ਼ਕੁਨੇਰਿਵ ਵਾਸ਼ਤਃ
ਉਹ ਥੱਕੇ ਹੋਏ, ਸੁੱਕੇ ਗਲੇ ਨਾਲ ਬੁਲਾਇਆ, ਪਰ ਕੋਈ ਉਸ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਨਹੀਂ ਸੁਣਿਆ, ਜਿਵੇਂ ਪੰਛੀ ਦੀ ਚੀਕ ਵੀ ਸੁਣੀ ਨਹੀਂ ਜਾਂਦੀ।
ਤਤਸ੍ਤਂ ਕਲਸ਼ਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਜਲਪੂਰ੍ਣਂ ਸ ਪਾਰ੍ਥਿਵਃ। ਅਭ੍ਯਦ੍ਰਵਤ ਵੇਗੇਨ ਪੀਤ੍ਵਾ ਚਾਮ੍ਭੋ ਵ੍ਯਵਾਸृਜਤ੍
ਫਿਰ, ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਘੜਾ ਵੇਖ ਕੇ, ਰਾਜਾ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਉਥੇ ਗਿਆ, ਪਾਣੀ ਪੀ ਲਿਆ ਅਤੇ ਘੜਾ ਖਾਲੀ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।
ਸ ਪੀਤ੍ਵਾ ਸ਼ੀਤਲਂ ਤੋਯਂ ਪਿਪਾਸਾਰ੍ਤੋ ਮਹੀਪਤਿਃ। ਨਿਰ੍ਵਾਣਮਗਮਦ੍ਧੀਮਾਨ੍ਸੁਸੁਖੀ ਚਾਭਵਤ੍ਤਦਾ
ਠੰਡਾ ਪਾਣੀ ਪੀ ਕੇ, ਪਿਆਸ ਨਾਲ ਤੜਪ ਰਿਹਾ ਰਾਜਾ, ਸਮਝਦਾਰ ਤੇ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਗਿਆ, ਉਸ ਵੇਲੇ ਉਸ ਨੂੰ ਆਰਾਮ ਤੇ ਸੁਖ ਮਿਲਿਆ।
ਤਤਸ੍ਤੇ ਪ੍ਰਤ੍ਯਬੁਧ੍ਯਨ੍ਤ ਮੁਨਯਃ ਸਤਪੋਧਨਾਃ। ਨਿਸ੍ਤੋਯਂ ਤਂ ਚ ਕਲਸ਼ਂ ਦਦृਸ਼ੁਃ ਸਰ੍ਵ ਏਵ ਤੇ
ਫਿਰ, ਤਪਸਿਆ ਵਾਲੇ ਮੁਨੀ ਜਾਗੇ ਅਤੇ ਸਭ ਨੇ ਵੇਖਿਆ ਕਿ ਘੜਾ ਖਾਲੀ ਹੋ ਚੁੱਕਾ ਹੈ।
ਕਸ੍ਯ ਕਰ੍ਮੇਦਮਿਤਿ ਤੇ ਪਰ੍ਯਪृਚ੍ਛਨ੍ਸਮਾਗਤਾਃ। ਯੁਵਨਾਸ਼੍ਵੋ ਮਮੇਤ੍ਯੇਵਂ ਸਤ੍ਯਂ ਸਮਭਿਪਦ੍ਯਤ
ਉਹ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਕੇ ਪੁੱਛਣ ਲੱਗੇ, 'ਇਹ ਕੰਮ ਕਿਸ ਨੇ ਕੀਤਾ?' ਯੁਵਨਾਸ਼ਵ ਨੇ ਸੱਚ ਸਵੀਕਾਰਿਆ, 'ਇਹ ਮੇਰਾ ਸੀ।'
ਨ ਯੁਕ੍ਤਮਿਤਿ ਤਂ ਪ੍ਰਾਹ ਭਗਵਾਨ੍ਭਾਰ੍ਗਵਸ੍ਤਦਾ। ਸੁਤਾਰ੍ਥਂ ਸ੍ਥਾਪਿਤਾ ਹ੍ਯਾਪਸ੍ਤਪਸਾ ਚੈਵ ਸਂਭृਤਾਃ
ਉਸ ਵੇਲੇ ਭ੍ਰਿਗੂ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਪੂਜਨਯ ਨੇ ਕਿਹਾ, 'ਇਹ ਠੀਕ ਨਹੀਂ ਸੀ; ਇਹ ਪਾਣੀ ਪੁੱਤਰ ਲਈ ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ ਸੀ ਅਤੇ ਤਪਸਿਆ ਨਾਲ ਇਕੱਠਾ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ।'
ਮਯਾ ਹ੍ਯਤ੍ਰਾਹਿਤਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮ ਤਪ ਆਸ੍ਥਾਯ ਦਾਰੁਣਮ੍। ਪੁਤ੍ਰਾਰ੍ਥਂ ਤਵ ਰਾਜਰ੍षੇ ਮਹਾਬਲਪਰਾਕ੍ਰਮ
'ਮੈਂ ਇਹ ਇੱਥੇ ਰੱਖਿਆ ਸੀ, ਕਠਿਨ ਤਪਸਿਆ ਕਰਕੇ, ਰਾਜਰਿਸ਼ੀ, ਤੇਰੇ ਲਈ, ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਇੱਛਾ ਲਈ, ਮਹਾਨ ਸ਼ਕਤੀ ਵਾਲੇ।'
ਮਹਾਬਲੋ ਮਹਾਵੀਰ੍ਯਸ੍ਤਪੋਬਲਸਮਨ੍ਵਿਤਃ। ਯਃ ਸ਼ਕ੍ਰਮਪਿ ਵੀਰ੍ਯੇਣ ਗਮਯੇਦ੍ਯਮਸਾਦਨਮ੍
ਉਹ ਬਹੁਤ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ, ਮਹਾਨ ਬਲ ਤੇ ਤਪਸਿਆ ਦੀ ਤਾਕਤ ਵਾਲਾ ਹੋਵੇਗਾ, ਜੋ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਵੀ ਸ਼ਕਤੀ ਵਿਚ ਪਿੱਛੇ ਛੱਡ ਸਕਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਯਮ ਦੇ ਲੋਕ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚ ਸਕਦਾ ਹੈ।
ਅਨੇਨ ਵਿਧਿਨਾ ਰਾਜਨ੍ਮਯੈਤਦੁਪਪਾਦਿਤਮ੍। ਅਬ੍ਭਕ੍ਸ਼ਣਂ ਤ੍ਵਯਾ ਰਾਜਨ੍ਨ ਯੁਕ੍ਤਂ ਕृਤਮਦ੍ਯ ਵੈ
ਇਸ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ, ਰਾਜਾ, ਮੈਂ ਇਹ ਕੰਮ ਕੀਤਾ; ਪਰ ਅੱਜ ਤੇਰਾ ਪਾਣੀ ਪੀਣਾ ਠੀਕ ਨਹੀਂ ਸੀ।
ਨ ਤ੍ਵਦ੍ਯ ਸ਼ਕ੍ਯਮਸ੍ਮਾਭਿਰੇਤਤ੍ਕਰ੍ਤੁਮਤੋऽਨਯ੍ਥਾ। ਨੂਨਂ ਦੈਵਕृਤਂ ਹ੍ਯੇਤਦ੍ਯਦੇਵਂ ਕृਤਵਾਨਸਿ
ਅੱਜ ਅਸੀਂ ਹੋਰ ਕਿਸੇ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦੇ; ਇਹ ਸੱਚਮੁੱਚ ਕਿਸਮਤ ਦਾ ਕੰਮ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਤੁਸੀਂ ਇੰਝ ਕੀਤਾ ਹੈ।
ਪਿਪਾਸਿਤੇਨ ਯਾਃ ਪੀਤਾ ਵਿਧਿਮਨ੍ਤ੍ਰਪੁਰਸ੍ਕृਤਾਃ। ਆਪਸ੍ਤ੍ਵਯਾ ਮਹਾਰਾਜ ਮਤ੍ਤਪੋਵੀਰ੍ਯਸਂਭृਤਾਃ
ਮਹਾਨ ਰਾਜਾ, ਤੁਸੀਂ ਜੋ ਪਾਣੀ ਪੀਤਾ ਸੀ, ਉਹ ਸਹੀ ਰੀਤੀਆਂ ਤੇ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਨਾਲ ਪਵਿੱਤਰ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ, ਤੇ ਉਸ ਵਿੱਚ ਤਪ ਦੀ ਤਾਕਤ ਸੀ।