ਸਂਵਾਦਂ ਪਨ੍ਨਗੇਨ੍ਦ੍ਰਸ੍ਯ ਕਾਸ਼੍ਯਪਸ੍ਯ ਚ ਕਸ੍ਤਦਾ। ਸ਼੍ਰੁਤਵਾਨ੍ਦृष੍ਟਵਾਂਸ਼੍ਚਾਪਿ ਭਵਤ੍ਸੁ ਕਥਮਾਗਤਮ੍। ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਤਸ੍ਯ ਵਿਧਾਸ੍ਯੇऽਹਂ ਪਨ੍ਨਗਾਨ੍ਤਕਰੀਂ ਮਤਿਮ੍
"ਉਸ ਸਮੇਂ ਮੌਜੂਦ ਲੋਕਾਂ ਵਿਚੋਂ ਕਿਸ ਨੇ ਰਸਤੇ ਵਿਚ ਪੰਨਗਾਂ ਦੇ ਰਾਜੇ ਤੇ ਕਾਸ਼ਯਪ ਦੀ ਗੱਲਬਾਤ ਸੁਣੀ ਜਾਂ ਦੇਖੀ ਸੀ? ਜੇਕਰ ਕਿਸੇ ਨੇ ਸੁਣਿਆ, ਤਾਂ ਮੈਂ ਸੱਪਾਂ ਦੇ ਨਾਸ ਲਈ ਕੋਈ ਯੋਜਨਾ ਬਣਾਵਾਂਗਾ।"
ਸ਼ृਣੁ ਰਾਜਨ੍ਯਥਾਸ੍ਮਾਕਂ ਯੇਨ ਤਤ੍ਕਥਿਤਂ ਪੁਰਾ। ਸਮਾਗਤਂ ਦ੍ਵਿਜੇਨ੍ਦ੍ਰਸ੍ਯ ਪਨ੍ਨਗੇਨ੍ਦ੍ਰਸ੍ਯ ਚਾਧ੍ਵਨਿ
ਹੇ ਰਾਜਨ, ਸੁਣ, ਇਹ ਸਾਨੂੰ ਪਹਿਲਾਂ ਕਿਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਸੀ, ਕਿ ਰਸਤੇ ਵਿਚ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ ਤੇ ਸੱਪਾਂ ਦੇ ਰਾਜੇ ਦੀ ਮੁਲਾਕਾਤ ਕਿਵੇਂ ਹੋਈ।
ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਵृਕ੍ਸ਼ੇ ਨਰਃ ਕਸ਼੍ਚਿਦਿਨ੍ਧਨਾਰ੍ਥਾਯ ਪਾਰ੍ਥਿਵ। ਵਿਚਿਨ੍ਵਨ੍ਪੂਰ੍ਵਮਾਰੂਢਃ ਸ਼ੁष੍ਕਸ਼ਾਖਾਵਨਸ੍ਪਤੌ
ਉਸ ਰੁੱਖ ਉੱਤੇ, ਰਾਜਨ, ਇੱਕ ਆਦਮੀ ਸੁੱਕੀ ਟਾਹਣੀਆਂ ਦੀ ਲੱਕੜ ਲੱਭਣ ਚੜ੍ਹ ਗਿਆ।
ਨ ਬੁਧ੍ਯੇਤਾਮੁਭੌ ਤੌ ਚ ਨਗਸ੍ਥਂ ਪਨ੍ਨਗਦ੍ਵਿਜੌ। ਸਹ ਤੇਨੈਵ ਵृਕ੍ਸ਼ੇਣ ਭਸ੍ਮੀਭੂਤੋऽਭਵਨ੍ਨृਪ
ਉਹ ਦੋਵੇਂ, ਅਜਗਰ ਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਰੁੱਖ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹੇ ਆਦਮੀ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਵੇਖ ਸਕੇ। ਫਿਰ ਉਹ ਰੁੱਖ, ਉਹਨਾਂ ਦੋਵਾਂ ਅਤੇ ਆਦਮੀ ਸਮੇਤ, ਸੜ ਕੇ ਰਾਖ ਹੋ ਗਿਆ, ਰਾਜਨ।
ਦ੍ਵਿਜਪ੍ਰਭਾਵਾਦ੍ਰਾਜੇਨ੍ਦ੍ਰ ਵ੍ਯਜੀਵਤ੍ਸ ਵਨਸ੍ਪਤਿਃ। ਤੇਨਾਗਮ੍ਯ ਦ੍ਵਿਜਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਪੁਂਸਾऽਸ੍ਮਾਸੁ ਨਿਵੇਦਿਤਮ੍
ਪਰ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ, ਰਾਜਨ, ਉਹ ਰੁੱਖ ਬਚ ਗਿਆ। ਇਹ ਗੱਲ ਸਾਨੂੰ ਉਥੇ ਆਏ ਇੱਕ ਆਦਮੀ ਨੇ ਦੱਸ ਦਿੱਤੀ ਸੀ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ।
ਯਥਾ ਵृਤ੍ਤਂ ਤੁ ਤਤ੍ਸਰ੍ਵਂ ਤਕ੍ਸ਼ਕਸ੍ਯ ਦ੍ਵਿਜਸ੍ਯ ਚ। ਏਤਤ੍ਤੇ ਕਥਿਤਂ ਰਾਜਨ੍ਯਥਾਦृष੍ਟਂ ਸ਼੍ਰੁਤਂ ਚ ਯਤ੍। ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਚ ਨृਪਸ਼ਾਰ੍ਦੂਲ ਵਿਧਤ੍ਸ੍ਵ ਯਦਨਨ੍ਤਰਮ੍
ਤਕਸ਼ਕ ਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨਾਲ ਜੋ ਕੁਝ ਹੋਇਆ, ਜਿਵੇਂ ਵੇਖਿਆ ਤੇ ਸੁਣਿਆ, ਉਹ ਸਾਰਾ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਦੱਸ ਦਿੱਤਾ, ਰਾਜਨ। ਹੁਣ, ਹੇ ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਸ਼ੇਰ, ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ ਜੋ ਠੀਕ ਸਮਝੇਂ, ਉਹ ਕਰ।
ਮਨ੍ਤ੍ਰਿਣਾਂ ਤੁ ਵਚਃ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਸ ਰਾਜਾ ਜਨਮੇਜਯਃ। ਪਰ੍ਯਤਪ੍ਯਤ ਦੁਃਖਾਰ੍ਤਃ ਪ੍ਰਤ੍ਯਪਿਂषਤ੍ਕਰਂ ਕਰੇ
ਮੰਤਰੀਆਂ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਰਾਜਾ ਜਨਮੇਜਯਾ ਦੁੱਖ ਨਾਲ ਤੜਫਣ ਲੱਗ ਪਿਆ ਤੇ ਆਪਣੇ ਹੱਥ ਨੂੰ ਮੂੰਹ ਉੱਤੇ ਰੱਖ ਲਿਆ।
ਨਿਃਸ਼੍ਵਾਸਮੁष੍ਣਮਸਕृਦ੍ਦੀਰ੍ਘਂ ਰਾਜੀਵਲੋਚਨਃ। ਮੁਮੋਚਾਸ਼੍ਰੂਣਿ ਚ ਤਦਾ ਨੇਤ੍ਰਾਭ੍ਯਾਂ ਪ੍ਰਰੁਦਨ੍ਨृਪਃ
ਕੰਵਲ ਵਰਗੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲਾ ਰਾਜਾ, ਲੰਮੇ ਤੇ ਗਰਮ ਸਾਹ ਕੱਢਦਾ ਰਿਹਾ, ਤੇ ਫਿਰ ਰੋਦਿਆਂ ਆਪਣੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਚੋਂ ਹੰਝੂ ਵਗਾ ਦਿੱਤੇ।
ਉਵਾਚ ਚ ਮਹੀਪਾਲੋ ਦੁਃਖਸ਼ੋਕਸਮਨ੍ਵਿਤਃ। ਦੁਰ੍ਧਰਂ ਬਾष੍ਪਮੁਤ੍ਸृਜ੍ਯ ਸ੍ਪृष੍ਟ੍ਵਾ ਚਾਪੋ ਯਥਾਵਿਧਿ
ਧਰਤੀ ਦਾ ਰਾਜਾ, ਦੁੱਖ ਤੇ ਸੋਗ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਮੁਸ਼ਕਲ ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਹੰਝੂ ਛੱਡਿਆ। ਫਿਰ ਜਿਵੇਂ ਰੀਤ ਹੈ, ਪਾਣੀ ਛੂਹ ਕੇ ਬੋਲਿਆ।
ਮੁਹੂਰ੍ਤਮਿਵ ਚ ਧ੍ਯਾਤ੍ਵਾ ਨਿਸ਼੍ਚਿਤ੍ਯ ਮਨਸਾ ਨृਪਃ। ਅਮਰ੍षੀ ਮਨ੍ਤ੍ਰਿਣਃ ਸਰ੍ਵਾਨਿਦਂ ਵਚਨਮਬ੍ਰਵੀਤ੍
ਕੁਝ ਸਮਾਂ ਸੋਚ ਕੇ ਤੇ ਮਨ ਵਿਚ ਨਿਸਚਾ ਕਰਕੇ, ਰਾਜਾ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਸਾਰੇ ਮੰਤਰੀਆਂ ਨੂੰ ਇਹ ਗੱਲ ਆਖੀ।
ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵੈਤਦ੍ਭਵਤਾਂ ਵਾਕ੍ਯਂ ਪਿਤੁਰ੍ਮੇ ਸ੍ਵਰ੍ਗਤਿਂ ਪ੍ਰਤਿ। ਨਿਸ਼੍ਚਿਤੇਯਂ ਮਮ ਮਤਿਰ੍ਯਾ ਚ ਤਾਂ ਮੇ ਨਿਬੋਧਤ। ਅਨਨ੍ਤਰਂ ਚ ਮਨ੍ਯੇऽਹਂ ਤਕ੍ਸ਼ਕਾਯ ਦੁਰਾਤ੍ਮਨੇ
ਤੁਹਾਡੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਸੁਣ ਕੇ, ਮੇਰੇ ਪਿਓ ਦੀ ਮੌਤ ਬਾਰੇ, ਹੁਣ ਮੇਰਾ ਮਨ ਪੱਕਾ ਹੋ ਗਿਆ। ਮੇਰੀ ਜੋ ਰਾਏ ਹੈ, ਉਹ ਸੁਣੋ। ਮੈਂ ਸਮਝਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਤਕਸ਼ਕ, ਜੋ ਬੁਰਾ ਹੈ, ਹੁਣ ਉਸ ਦਾ ਵਾਰਾ ਆ ਗਿਆ।
ਪ੍ਰਤਿਕਰ੍ਤਵ੍ਯਮਿਤ੍ਯੇਵਂ ਯੇਨ ਮੇ ਹਿਂਸਿਤਃ ਪਿਤਾ। ਸ਼ृਙ੍ਗਿਣਂ ਹੇਤੁਮਾਤ੍ਰਂ ਯਃ ਕृਤ੍ਵਾ ਦਗ੍ਧ੍ਵਾ ਚ ਪਾਰ੍ਥਿਵਮ੍
ਜਿਸ ਨੇ ਮੇਰੇ ਪਿਉ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ, ਉਸ ਤੋਂ ਬਦਲਾ ਲੈਣਾ ਹੀ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਜਿਸ ਨੇ ਸਿਰਫ ਸ਼੍ਰਿੰਗੀ ਨੂੰ ਹਥਿਆਰ ਬਣਾਇਆ ਤੇ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਸਾੜ ਦਿੱਤਾ।
ਇਯਂ ਦੁਰਾਤ੍ਮਤਾ ਤਸ੍ਯ ਕਾਸ਼੍ਯਪਂ ਯੋ ਨ੍ਯਵਰ੍ਤਯਤ੍। ਯਦ੍ਯਾਗਚ੍ਛੇਤ੍ਸ ਵੈ ਵਿਪ੍ਰੋ ਨਨੁ ਜੀਵੇਤ੍ਪਿਤਾ ਮਮ
ਉਸ ਦੀ ਮੰਦਬੁਧੀ ਸੀ ਕਿ ਕਾਸ਼ਯਪ ਨੂੰ ਰਾਹੋਂ ਵਾਪਸ ਮੋੜ ਦਿੱਤਾ। ਜੇ ਉਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਆ ਜਾਂਦਾ, ਤਾਂ ਮੇਰਾ ਪਿਉ ਜ਼ਰੂਰ ਬਚ ਜਾਂਦਾ।
ਪਰਿਹੀਯੇਤ ਕਿਂ ਤਸ੍ਯ ਯਦਿ ਜੀਵੇਤ੍ਸ ਪਾਰ੍ਥਿਵਃ। ਕਾਸ਼੍ਯਪਸ੍ਯ ਪ੍ਰਸਾਦੇਨ ਮਨ੍ਤ੍ਰਿਣਾਂ ਵਿਨਯੇਨ ਚ
ਜੇ ਰਾਜਾ ਕਾਸ਼ਯਪ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਤੇ ਮੰਤਰੀਆਂ ਦੀ ਸਲਾਹ ਨਾਲ ਬਚ ਜਾਂਦਾ, ਤਾਂ ਤਕਸ਼ਕ ਦਾ ਕੀ ਨੁਕਸਾਨ ਹੋਣਾ ਸੀ?
ਸ ਤੁ ਵਾਰਿਤਵਾਨ੍ਮੋਹਾਤ੍ਕਾਸ਼੍ਯਪਂ ਦ੍ਵਿਜਸਤ੍ਤਮਮ੍। ਸਂਜਿਜੀਵਯਿषੁਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਂ ਰਾਜਾਨਮਪਰਾਜਿਤਮ੍
ਪਰ ਉਸ ਨੇ ਮਾਇਆ ਵਿਚ ਫਸ ਕੇ, ਉੱਚੇ ਦਰਜੇ ਵਾਲੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਕਾਸ਼ਯਪ ਨੂੰ, ਜੋ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਜਿਉਂਦਾ ਕਰਨ ਆਇਆ ਸੀ, ਰੋਕ ਲਿਆ।
ਮਹਾਨਤਿਕ੍ਰਮੋ ਹ੍ਯੇष ਤਕ੍ਸ਼ਕਸ੍ਯ ਦੁਰਾਤ੍ਮਨਃ। ਦ੍ਵਿਜਸ੍ਯ ਯੋऽਦਦਦ੍ਦ੍ਰਵ੍ਯਂ ਮਾ ਨृਪਂ ਜੀਵਯੇਦਿਤਿ
ਇਹ ਤਕਸ਼ਕ ਦੀ ਵੱਡੀ ਗਲਤੀ ਸੀ ਕਿ ਉਸ ਨੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਧਨ ਦਿੱਤਾ, ਤਾਂ ਜੋ ਰਾਜਾ ਜਿਉਂਦਾ ਨਾ ਹੋ ਸਕੇ।
ਉਤ੍ਤਙ੍ਕਸ੍ਯ ਪ੍ਰਿਯਂ ਕਰ੍ਤੁਮਾਤ੍ਮਨਸ਼੍ਚ ਮਹਤ੍ਪ੍ਰਿਯਮ੍। ਭਵਤਾਂ ਚੈਵ ਸਰ੍ਵੇषਾਂ ਗਚ੍ਛਾਮ੍ਯਪਚਿਤਿਂ ਪਿਤੁਃ
ਉੱਤੰਕ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਕਰਨ ਲਈ, ਆਪਣੇ ਲਈ ਤੇ ਤੁਹਾਡੇ ਸਭ ਲਈ ਭਲਾ ਕਰਨ ਲਈ, ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਪਿਉ ਦੇ ਅੰਤਿਮ ਕਰਮ ਕਰਾਂਗਾ।
ਏਵਮੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਤਤਃ ਸ਼੍ਰੀਮਾਨ੍ਮਨ੍ਤ੍ਰਿਭਿਸ਼੍ਚਾਨੁਮੀਦਿਤਃ। ਆਰੁਰੋਹ ਪ੍ਰਤਿਜ੍ਞਾਂ ਸ ਸਰ੍ਪਸਤ੍ਰਾਯ ਪਾਰ੍ਥਿਵਃ
ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ, ਮਹਾਨ ਰਾਜਾ ਆਪਣੇ ਮੰਤਰੀਆਂ ਦੀ ਸਲਾਹ ਨਾਲ, ਸੱਪਾਂ ਦੇ ਯਜਨ ਦਾ ਵਚਨ ਲੈ ਬੈਠਾ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਨ੍ਭਰਤਸ਼ਾਰ੍ਦੂਲੋ ਰਾਜਾ ਪਾਰਿਕ੍ਸ਼ਿਤਸ੍ਤਦਾ। ਪੁਰੋਹਿਤਮਥਾਹੂਯ ऋਤ੍ਵਿਜੋ ਵਸੁਧਾਧਿਪਃ
ਫਿਰ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਹੇ ਭਾਰਤਾਂ ਦੇ ਸ਼ੇਰ, ਰਾਜਾ ਪਰੀਕਸ਼ਿਤ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਆਪਣੇ ਪੁਰੋਹਿਤ ਤੇ ਹੋਰ ਯਜਮਾਨ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਬੁਲਾਇਆ।
ਅਬ੍ਰਵੀਦ੍ਵਾਕ੍ਯਸਂਪਨ੍ਨਃ ਕਾਰ੍ਯਸਂਪਤ੍ਕਰਂ ਵਚਃ। ਯੋ ਮੇ ਹਿਂਸਿਤਵਾਂਸ੍ਤਾਤਂ ਤਕ੍ਸ਼ਕਃ ਸ ਦੁਰਾਤ੍ਮਵਾਨ੍
ਉਹ, ਜੋ ਬੜੀ ਸੋਝੀ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕਰਦਾ ਸੀ, ਆਪਣੇ ਮਨ ਦੀ ਗੱਲ ਆਖੀ: 'ਉਹ ਤਕਸ਼ਕ, ਜਿਸ ਨੇ ਮੇਰੇ ਪਿਉ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ...'
ਪ੍ਰਤਿਕੁਰ੍ਯਾਂ ਯਥਾ ਤਸ੍ਯ ਤਦ੍ਭਵਨ੍ਤੋ ਬ੍ਰੁਵਨ੍ਤੁ ਮੇ। ਅਪਿ ਤਤ੍ਕਰ੍ਮ ਵਿਦਿਤਂ ਭਵਤਾਂ ਯੇਨ ਪਨ੍ਨਗਮ੍
ਮੈਨੂੰ ਦੱਸੋ, ਮੈਂ ਉਸਦੇ ਨਾਲ ਕਿਵੇਂ ਵਿਵਹਾਰ ਕਰਾਂ? ਕੀ ਤੁਹਾਨੂੰ ਪਤਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਸੱਪ ਕਿਸ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰ ਸੀ?
ਤਕ੍ਸ਼ਕਂ ਸਂਪ੍ਰਦੀਪ੍ਤੇऽਗ੍ਨੌ ਪ੍ਰਕ੍ਸ਼ਿਪੇਯਂ ਸਬਾਨ੍ਧਵਮ੍। ਯਥਾ ਤੇਨ ਪਿਤਾ ਮਹ੍ਯਂ ਪੂਰ੍ਵਂ ਦਗ੍ਧੋ ਵਿषਾਗ੍ਨਿਨਾ।। ਤਥਾऽਹਮਪਿ ਤਂ ਪਾਪਂ ਦਗ੍ਧੁਮਿਚ੍ਛਾਮਿ ਪਨ੍ਨਗਮ੍
ਮੈਂ ਤਖ਼ਸ਼ਕ ਨੂੰ ਉਸਦੇ ਸਾਰੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਸਮੇਤ ਭੜਕਦੇ ਅੱਗ ਵਿੱਚ ਸੁੱਟਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ, ਜਿਵੇਂ ਮੇਰੇ ਪਿਤਾ ਨੂੰ ਪਹਿਲਾਂ ਸੱਪ ਦੇ ਜ਼ਹਿਰ ਦੀ ਅੱਗ ਨਾਲ ਸਾੜਿਆ ਗਿਆ ਸੀ, ਓਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮੈਂ ਵੀ ਉਸ ਮੰਦ ਸੱਪ ਨੂੰ ਸਾੜਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ।
ਅਸ੍ਤਿ ਰਾਜਨ੍ਮਹਾਤ੍ਸਤ੍ਰਂ ਤ੍ਵਦਰ੍ਥਂ ਦੇਵਨਿਰ੍ਮਿਤਮ੍। ਸਰ੍ਵਸਤ੍ਰਮਿਤਿ ਖ੍ਯਾਤਂ ਪੁਰਾਣੇ ਪਰਿਪਠ੍ਯਤੇ
ਰਾਜਾ ਜੀ, ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਇੱਕ ਵੱਡਾ ਯਜਨ ਹੈ ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਬਣਾਇਆ ਹੈ। ਇਹ ਪੁਰਾਣਿਆਂ ਵਿੱਚ 'ਸਰਵਯਜਨ' ਦੇ ਨਾਂ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ।
ਆਹਰ੍ਤਾ ਤਸ੍ਯ ਸਤ੍ਰਸ੍ਯ ਤ੍ਵਨ੍ਨਾਨ੍ਯੋऽਸ੍ਤਿ ਨਰਾਧਿਪ। ਇਤਿ ਪੌਰਾਣਿਕਾਃ ਪ੍ਰਾਹੁਰਸ੍ਮਾਕਂ ਚਾਸ੍ਤਿ ਸ ਕ੍ਰਤੁਃ
ਪੁਰਾਣਕਥਾ ਮੁਤਾਬਕ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਕੇਵਲ ਤੁਸੀਂ ਹੀ ਇਹ ਯਜਨ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹੋ। ਸਾਡੀ ਪਾਸ ਇਹ ਯਜਨ ਮੌਜੂਦ ਹੈ।
ਏਵਮੁਕ੍ਤਃ ਸ ਰਾਜਰ੍षਿਰ੍ਮੇਨੇ ਦਗ੍ਧਂ ਹਿ ਤਕ੍ਸ਼ਕਮ੍। ਹੁਤਾਸ਼ਨਮੁਖੇ ਦੀਪ੍ਤੇ ਪ੍ਰਵਿष੍ਟਮਿਤਿ ਸਤ੍ਤਮ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੁਣ ਕੇ, ਰਾਜਾ-ਰਿਸ਼ੀ ਨੇ ਮੰਨ ਲਿਆ ਕਿ ਤਖ਼ਸ਼ਕ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਅੱਗ ਦੇ ਮੂੰਹ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋ ਕੇ ਸਾੜਿਆ ਗਿਆ ਹੈ।
ਤਤੋऽਬ੍ਰਵੀਨ੍ਮਨ੍ਤ੍ਰਵਿਦਸ੍ਤਾਨ੍ਰਾਜਾ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਂਸ੍ਤਦਾ। ਆਹਰਿष੍ਯਾਮਿ ਤਤ੍ਸਤ੍ਰਂ ਸਂਭਾਰਾਃ ਸਂਭ੍ਰਿਯਨ੍ਤੁ ਮੇ
ਫਿਰ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਦੇ ਗਿਆਨ ਵਾਲੇ ਰਾਜਾ ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, 'ਮੈਂ ਉਹ ਯਜਨ ਕਰਾਂਗਾ—ਮੇਰੇ ਲਈ ਸਾਰੇ ਸਮਾਨ ਇਕੱਠੇ ਕਰੋ।'
ਤਤਸ੍ਤ ऋਤ੍ਵਿਜਸ੍ਤਸ੍ਯ ਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਤੋ ਦ੍ਵਿਜਸਤ੍ਤਮ। ਤਂ ਦੇਸ਼ਂ ਮਾਪਯਾਮਾਸੁਰ੍ਯਜ੍ਞਾਯਤਨਕਾਰਣਾਤ੍
ਫਿਰ ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਦੇ ਵਿਦਵਾਨ ਰਿਤਵਿਕਾਂ ਨੇ, ਦੋਵਾਂ ਜਨਮ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਯਜਨ ਦੀ ਜਗ੍ਹਾ ਨਾਪਣੀ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤੀ, ਯਜਨ-ਸਥਾਨ ਬਣਾਉਣ ਲਈ।
ਯਥਾਵਦ੍ਵੇਦਵਿਦ੍ਵਾਂਸਃ ਸਰ੍ਵੇ ਬੁਦ੍ਧੇਃ ਪਰਂਗਤਾਃ। ऋਦ੍ਧ੍ਯਾ ਪਰਮਯਾ ਯੁਕ੍ਤਮਿष੍ਟਂ ਦ੍ਵਿਜਗਣੈਰ੍ਯੁਤਮ੍
ਸਾਰੇ ਵੈਦਿਕ ਵਿਦਵਾਨ, ਜੋ ਉੱਚੀ ਬੁਧੀ ਅਤੇ ਵੱਡੀ ਸਮ੍ਰਿੱਧੀ ਵਾਲੇ ਸਨ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੇ ਸਮੂਹ ਸਮੇਤ ਉੱਥੇ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਗਏ।
ਪ੍ਰਭੂਤਧਨਧਾਨ੍ਯਾਢ੍ਯਮृਤ੍ਵਿਗ੍ਭਿਃ ਸੁਨਿषੇਵਿਤਮ੍। ਨਿਰ੍ਮਾਯ ਚਾਪਿ ਵਿਧਿਵਦ੍ਯਜ੍ਞਾਯਤਨਮੀਪ੍ਸਿਤਮ੍
ਧਨ ਤੇ ਅਨਾਜ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਰਿਤਵਿਕਾਂ ਵਲੋਂ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੇਵਾ ਕੀਤੀ ਹੋਈ, ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਚਾਹੀਦੀ ਯਜਨ-ਸਥਾਨ ਬਣਾਇਆ।
ਰਾਜਾਨਂ ਦੀਕ੍ਸ਼ਯਾਮਾਸੁਃ ਸਰ੍ਪਸਤ੍ਰਾਪ੍ਤਯੇ ਤਦਾ। ਇਦਂ ਚਾਸੀਤ੍ਤਤ੍ਰ ਪੂਰ੍ਵਂ ਸਰ੍ਪਸਤ੍ਰੇ ਭਵਿष੍ਯਤਿ
ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਸੱਪ-ਯਜਨ ਦੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਲਈ ਦীক্ষਾ ਦਿੱਤੀ; ਇਹ ਸੱਪ-ਯਜਨ ਵਿੱਚ ਪਹਿਲਾ ਘਟਨਾ ਸੀ।