ਪਤ੍ਯਰ੍ਥਂ ਦੇਵਗਰ੍ਭਾਭੇ ਮਾ ਵृਥਾ ਯੌਵਨਂ ਕृਥਾਃ। ਏਵਮੁਕ੍ਤਾ ਸੁਕਨ੍ਯਾऽਪਿ ਸੁਰੌ ਤਾਵਿਦਮਬ੍ਰਵੀਤ੍
ਪਤੀ ਦੀ ਖਾਤਰ, ਦੇਵੀ ਵਰਗੀ ਜਵਾਨੀ ਨੂੰ ਵਿਅਰਥ ਨਾ ਗਵਾ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੁਕਨਿਆ ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਦੋਵਾਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ।
ਰਤਾऽਹਂ ਚ੍ਯਵਨੇ ਪਤ੍ਯੌ ਮੈਵਂ ਮਾਂ ਪਰ੍ਯਸ਼ਙ੍ਕਤਮ੍। ਤਾਵਬ੍ਰੂਤਾਂ ਪੁਨਸ੍ਤ੍ਵੇਨਾਮਾਵਾਂ ਦੇਵਭਿषਗ੍ਵਰੌ
ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਚ੍ਯਵਨ ਨਾਲ ਹੀ ਪ੍ਰੇਮ ਕਰਦੀ ਹਾਂ, ਮੈਨੂੰ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸ਼ੱਕ ਨਾ ਕਰੋ। ਫਿਰ ਉਹ ਦੋਵੇਂ ਕਹਿਣ ਲੱਗੇ, 'ਅਸੀਂ ਦਿਵ੍ਯ ਚਿਕਿਤਸਕ ਹਾਂ।'
ਯੁਵਾਨਂ ਰੂਪਸਂਪਨ੍ਨਂ ਕਰਿष੍ਯਾਵਃ ਪਤਿਂ ਤਵ। ਤਤਸ੍ਤਸ੍ਯਾਵਯੋਸ਼੍ਚੈਵ ਵृਣੀष੍ਵਾਨ੍ਯਤਮਂ ਪਤਿਮ੍। ਏਤੇਨ ਸਮਯੇਨੈਨਮਾਮਨ੍ਤ੍ਰਯ ਪਤਿਂ ਸ਼ੁਭੇ
ਅਸੀਂ ਤੇਰੇ ਪਤੀ ਨੂੰ ਨੌਜਵਾਨ ਤੇ ਸੋਹਣਾ ਕਰ ਦੇਵਾਂਗੇ। ਫਿਰ ਤੂੰ ਸਾਡੇ ਤਿੰਨਾਂ ਵਿਚੋਂ ਜਿਸ ਨੂੰ ਚਾਹੁੰਦੀ ਹੈਂ, ਉਹਨੂੰ ਪਤੀ ਵਜੋਂ ਚੁਣ ਲੈ। ਇਹ ਵਾਅਦਾ ਕਰਕੇ, ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਨੂੰ ਦੱਸ।
ਸਾ ਤਯੋਰ੍ਵਚਨਾਦ੍ਰਾਜਨ੍ਨੁਪਸਂਗਮ੍ਯ ਭਾਰ੍ਗਵਮ੍। ਉਵਾਚ ਵਾਕ੍ਯਂ ਯਤ੍ਤਾਭ੍ਯਾਮੁਕ੍ਤਂ ਭृਗੁਸੁਤਂ ਪ੍ਰਤਿ
ਉਹ ਦੋਵਾਂ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਹੇ ਰਾਜਾ, ਉਹ ਭਾਰਗਵ ਦੇ ਕੋਲ ਗਈ ਅਤੇ ਜੋ ਕੁਝ ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਕਿਹਾ ਸੀ, ਉਹ ਭ੍ਰਿਗੁ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਦੱਸ ਦਿੱਤਾ।
ਤਚ੍ਛ੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਚ੍ਯਵਨੋ ਭਾਰ੍ਯਾਮੁਵਾਚ ਕ੍ਰਿਯਤਾਮਿਤਿ। `ਸਾ ਭਰ੍ਤ੍ਰਾ ਸਮਨੁਜ੍ਞਾਤਾ ਕ੍ਰਿਯਤਾਮਿਤ੍ਯਥਾਬ੍ਰਵੀਤ੍
ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਚ੍ਯਵਨ ਨੇ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, 'ਇਹ ਕਰ ਲੈ।' ਪਤੀ ਦੀ ਆਗਿਆ ਮਿਲਣ 'ਤੇ, ਉਸ ਨੇ ਵੀ ਆਖਿਆ, 'ਇਹ ਕਰ ਲੈ।'
ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਤਦਸ਼੍ਵਿਨੌ ਵਾਕ੍ਯਂ ਤਸ੍ਯਾਸ੍ਤਤ੍ਕ੍ਰਿਯਤਾਮਿਤਿ'। ਊਚਤੂ ਰਾਜਪੁਤ੍ਰੀਂ ਤਾਂ ਪਤਿਸ੍ਤਵ ਵਿਸ਼ਤ੍ਵਪਃ
ਉਸ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਦੋਵੇਂ ਅਸ਼ਵਿਨੀ ਕਹਿਣ ਲੱਗੇ, 'ਇਹ ਕਰ ਲੈ।' ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਰਾਜਕੁਮਾਰੀ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, 'ਤੇਰਾ ਪਤੀ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਵੜ ਜਾਵੇ।'
ਤਤੋऽਮ੍ਭਸ਼੍ਚ੍ਯਵਨਃ ਸ਼ੀਘ੍ਰਂ ਰੂਪਾਰ੍ਥੀ ਪ੍ਰਵਿਵੇਸ਼ ਹ। ਅਸ਼੍ਵਿਨਾਵਪਿ ਤਦ੍ਰਾਜਨ੍ਸਰਃ ਪ੍ਰਾਵਿਸ਼ਤਾਂ ਤਦਾ
ਫਿਰ ਚ੍ਯਵਨ, ਸੋਹਣੇ ਰੂਪ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦਾ ਹੋਇਆ, ਤੁਰੰਤ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਵੜ ਗਿਆ। ਹੇ ਰਾਜਾ, ਉਸ ਵੇਲੇ ਦੋਵੇਂ ਅਸ਼ਵਿਨੀ ਵੀ ਉਸ ਸਰੋਵਰ ਵਿੱਚ ਚਲੇ ਗਏ।
ਤਤੋ ਮੁਹੂਰ੍ਤਾਦੁਤ੍ਤੀਰ੍ਣਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਤੇ ਸਰਸਸ੍ਤ੍ਰਯਃ। ਦਿਵ੍ਯਰੂਪਧਰਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਯੁਵਾਨੋ ਮृष੍ਟਕੁਣ੍ਡਲਾਃ। ਤੁਲ੍ਯਵੇषਧਰਾਸ਼੍ਚੈਵ ਮਨਸਃ ਪ੍ਰੀਤਿਵਰ੍ਧਨਾਃ
ਫਿਰ ਥੋੜ੍ਹੀ ਦੇਰ ਬਾਅਦ, ਤਿੰਨੇ ਹੀ ਸਰੋਵਰ ਵਿੱਚੋਂ ਨਿਕਲੇ, ਸਾਰੇ ਹੀ ਦਿਵ੍ਯ ਰੂਪ ਵਾਲੇ, ਨੌਜਵਾਨ, ਚਮਕਦਾਰ ਕੁੰਡਲ ਪਾਏ ਹੋਏ, ਇਕੋ ਜਿਹੀ ਪੋਸ਼ਾਕ ਵਿੱਚ, ਦਿਲ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ੀ ਦੇਣ ਵਾਲੇ।
ਤੇऽਬ੍ਰੁਵਨ੍ਸਹਿਤਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਵृਣੀष੍ਵਾਨ੍ਯਤਮਂ ਸ਼ੁਭੇ। ਅਸ੍ਮਾਕਮੀਪ੍ਸਿਤਂ ਭਦ੍ਰੇ ਪਤਿਤ੍ਵੇ ਵਰਵਰ੍ਣਿਨਿ
ਉਹ ਸਾਰੇ ਇਕੱਠੇ ਕਹਿਣ ਲੱਗੇ, 'ਹੇ ਸੁਭਾਗਵਤੀ, ਸਾਡੇ ਵਿਚੋਂ ਜਿਸ ਨੂੰ ਚਾਹੁੰਦੀ ਹੈਂ, ਉਹ ਚੁਣ ਲੈ। ਸਾਡੀ ਇੱਛਾ ਹੈ ਕਿ ਤੂੰ ਸਾਡੇ ਵਿਚੋਂ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਪਤੀ ਵਜੋਂ ਚੁਣ।'
ਤ੍ਵਮਸ਼੍ਵਿਨੋਰਨ੍ਯਤਰਂ ਚ੍ਯਵਨਂ ਵਾ ਯਸ਼ਸ੍ਵਿਨਿ'। ਯਤ੍ਰ ਵਾऽਪ੍ਯਭਿਕਾਮਾऽਸਿ ਤਂ ਵृਣੀष੍ਵ ਸੁਸ਼ੋਭਨੇ
ਹੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧਾ, ਤੂੰ ਦੋਵੇਂ ਅਸ਼ਵਿਨੀਆਂ ਵਿਚੋਂ ਕਿਸੇ ਇੱਕ ਨੂੰ ਜਾਂ ਚ੍ਯਵਨ ਨੂੰ, ਜਾਂ ਜਿਸ ਨੂੰ ਚਾਹੁੰਦੀ ਹੈਂ, ਉਹ ਚੁਣ ਲੈ, ਹੇ ਸੋਹਣੀ।
ਸਾ ਸਮੀਕ੍ਸ਼੍ਯ ਤੁ ਤਾਨ੍ਸਰ੍ਵਾਂਸ੍ਤੁਲ੍ਯਰੂਪਧਰਾਨ੍ਸ੍ਥਿਤਾਨ੍। ਨਿਸ਼੍ਚਿਤ੍ਯ ਮਨਸਾ ਬੁਦ੍ਧ੍ਯਾ ਦੇਵੀ ਵਵ੍ਰੇ ਸ੍ਵਕਂ ਪਤਿਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਸਭ ਨੂੰ ਇਕੋ ਜਿਹੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਖੜ੍ਹਾ ਵੇਖਿਆ, ਫਿਰ ਮਨ ਤੇ ਅਕਲ ਨਾਲ ਸੋਚ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਨੂੰ ਹੀ ਚੁਣ ਲਿਆ।
ਲਬ੍ਧ੍ਵਾ ਤੁ ਚ੍ਯਵਨੋ ਭਾਰ੍ਯਾਂਵਯੋਰੂਪਂ ਚ ਵਾਞ੍ਛਿਤਮ੍। ਹृष੍ਟੋऽਬ੍ਰਵੀਨ੍ਮਹਾਤੇਜਾਸ੍ਤੌ ਨਾਸਤ੍ਯਾਵਿਦਂ ਵਚਃ
ਚ੍ਯਵਨ ਨੇ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਅਤੇ ਮਨਚਾਹਾ ਰੂਪ ਮਿਲਣ 'ਤੇ, ਵੱਡੀ ਜੋਤ ਨਾਲ ਖਿੜ ਕੇ, ਦੋਵੇਂ ਨਾਸਤੀਆਂ ਨੂੰ ਆਖਿਆ।
ਯਥਾऽਹਂ ਰੂਪਸਂਪਨ੍ਨੋ ਵਯਸਾ ਚ ਸਮਨ੍ਵਿਤਃ। ਕृਤੋ ਭਵਦ੍ਭ੍ਯਾਂ ਵृਦ੍ਧਃ ਸਨ੍ਭਾਰ੍ਯਾਂ ਚ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਵਾਨਿਮਾਮ੍
ਜਿਵੇਂ ਤੁਸੀਂ ਮੈਨੂੰ ਸੋਹਣਾ ਤੇ ਨੌਜਵਾਨ ਕਰ ਦਿੱਤਾ, ਹਾਲਾਂਕਿ ਮੈਂ ਬੁੱਢਾ ਸੀ, ਤੇ ਇਹ ਪਤਨੀ ਵੀ ਮਿਲੀ, ਇਹ ਸਾਰਾ ਤੁਹਾਡੀ ਮਿਹਰ ਨਾਲ ਹੋਇਆ।
ਤਸ੍ਮਾਦ੍ਯੁਵਾਂ ਕਰਿष੍ਯਾਮਿ ਪ੍ਰੀਤ੍ਯਾऽਹਂ ਸੋਮਪੀਥਿਨੌ। ਮਿषਤੋ ਦੇਵਰਾਜਸ੍ਯ ਸਤ੍ਯਮੇਤਦ੍ਬ੍ਰਵੀਮਿ ਵਾਮ੍
ਇਸ ਲਈ, ਮੈਂ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਤੁਹਾਨੂੰ ਸੋਮ ਪੀਣ ਵਾਲਾ ਬਣਾਵਾਂਗਾ, ਚਾਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਹੀ ਹੋਵੇ। ਇਹ ਗੱਲ ਮੈਂ ਸੱਚ ਕਹਿ ਰਿਹਾ ਹਾਂ।
ਤਚ੍ਛ੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਹृष੍ਟਮਨਸੌ ਦਿਵਂ ਤੌ ਪ੍ਰਤਿਜਗ੍ਮਤੁਃ। ਚ੍ਯਵਨਸ਼੍ਚ ਸੁਕਨ੍ਯਾ ਚ ਸੁਰਾਵਿਵ ਵਿਜਹ੍ਰਤੁਃ
ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਦੋਵੇਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਦਿਲ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਗਏ, ਉਹ ਅਕਾਸ਼ ਵੱਲ ਚਲੇ ਗਏ। ਚ੍ਯਵਨ ਅਤੇ ਸੁਕਨਿਆ ਨੇ ਵੀ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਾਂਗ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਜੀਵਨ ਬਿਤਾਇਆ।
ਤਤਃ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਤੁ ਸ਼ਰ੍ਯਾਤਿਰ੍ਵਯਸ੍ਥਂ ਚ੍ਯਵਨਂ ਕृਤਮ੍। ਸੁਹृष੍ਟਃ ਸੇਨਯਾ ਸਾਰ੍ਧਮੁਪਾਯਾਦ੍ਭਾਰ੍ਗਵਾਸ਼੍ਰਮਮ੍
ਫਿਰ, ਜਦੋਂ ਸ਼ਰਯਾਤਿ ਨੇ ਸੁਣਿਆ ਕਿ ਚ੍ਯਵਨ ਮੁੜ ਨੌਜਵਾਨ ਹੋ ਗਿਆ ਹੈ, ਉਹ ਬੜੀ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਆਪਣੀ ਫੌਜ ਸਮੇਤ ਭਾਰਗਵ ਦੇ ਆਸ਼ਰਮ ਵੱਲ ਆਇਆ।
ਚ੍ਯਵਨਂ ਚ ਸੁਕਨ੍ਯਾਂ ਚ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਦੇਵਸੁਤਾਵਿਵ। ਰੇਮੇ ਸਭਾਰ੍ਯਃ ਸ਼ਰ੍ਯਾਤਿਃ ਕृਤ੍ਸ੍ਨਾਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਮਹੀਮਿਵ
ਚ੍ਯਵਨ ਅਤੇ ਸੁਕਨ੍ਯਾ ਨੂੰ ਦੇਖ ਕੇ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਬੱਚਿਆਂ ਵਾਂਗ ਲੱਗ ਰਹੇ ਸਨ, ਸ਼ਰ੍ਯਾਤੀ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਸਮੇਤ ਬਹੁਤ ਖੁਸ਼ ਹੋਇਆ, ਜਿਵੇਂ ਉਸ ਨੇ ਸਾਰੀ ਧਰਤੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲਈ ਹੋਵੇ।
ऋषਿਣਾ ਸਤ੍ਕृਤਸ੍ਤੇਨ ਸਭਾਰ੍ਯਃ ਪृਥਿਵੀਪਤਿਃ। ਉਪੋਪਵਿष੍ਟਃ ਕਲ੍ਯਾਣੀਃ ਕਥਾਸ਼੍ਚਕ੍ਰੇ ਮਨੋਰਮਾਃ
ਉਸ ਰਿਸ਼ੀ ਵੱਲੋਂ ਆਦਰ ਮਿਲਣ 'ਤੇ, ਰਾਜਾ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਨਾਲ ਬੈਠ ਗਿਆ ਤੇ ਸੁਹਣੀਆਂ ਤੇ ਸ਼ੁਭ ਗੱਲਾਂ ਕਰਨ ਲੱਗ ਪਿਆ।
ਅਥੈਨਂ ਭਾਰ੍ਗਵੋ ਰਾਜਨ੍ਨੁਵਾਚ ਪਰਿਸਾਨ੍ਤ੍ਵਯਨ੍। ਯਾਜਯਿष੍ਯਾਮਿ ਰਾਜਂਸ੍ਤ੍ਵਾਂ ਸਂਭਾਰਾਨੁਪਕਲ੍ਪਯ
ਫਿਰ ਭਾਰਗਵ ਵੰਸ਼ੀ ਚ੍ਯਵਨ ਨੇ ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਆਖਿਆ, "ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਲਈ ਯਜਨ ਕਰਵਾਵਾਂਗਾ, ਰਾਜਨ, ਤੂੰ ਸਾਰੇ ਲੋੜੀਂਦੇ ਸਮਾਨ ਤਿਆਰ ਕਰ।"
ਤਤਃ ਪਰਮਸਂਹृष੍ਟਃ ਸ਼ਰ੍ਯਾਤਿਰਵਨੀਪਤਿਃ। ਚ੍ਯਵਨਸ੍ਯ ਮਹਾਰਾਜ ਤਦ੍ਵਾਕ੍ਯਂ ਪ੍ਰਤ੍ਯਪੂਜਯਤ੍
ਇਸ ਉੱਤੇ ਧਰਤੀ ਦੇ ਰਾਜੇ ਸ਼ਰ੍ਯਾਤੀ ਨੇ ਬੜੀ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਚ੍ਯਵਨ ਦੇ ਬਚਨ ਸਤਿਕਾਰ ਨਾਲ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰ ਲਏ।
ਪ੍ਰਸ਼ਸ੍ਤੇऽਹਨਿ ਯਜ੍ਞੀਯੇ ਸਰ੍ਵਕਾਮਸਮृਦ੍ਧਿਮਤ੍। ਕਾਰਯਾਮਾਸ ਸ਼ਰ੍ਯਾਤਿਰ੍ਯਜ੍ਞਾਯਤਨਮੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਯਜਨ ਲਈ ਚੰਗੇ ਤੇ ਸ਼ੁਭ ਦਿਨ ਉੱਤੇ, ਸ਼ਰ੍ਯਾਤੀ ਨੇ ਹਰ ਚਾਹਤ ਵਾਲੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਯਜਨ-ਸਥਾਨ ਬਣਵਾਇਆ।
ਤਤ੍ਰੈਨਂ ਚ੍ਯਵਨੋ ਰਾਜਨ੍ਯਾਜਯਾਮਾਸ ਭਾਰ੍ਗਵਃ। ਅਦ੍ਭੁਤਾਨਿ ਚ ਤਤ੍ਰਾਸਨ੍ਯਾਨਿ ਤਾਨਿ ਨਿਬੋਧ ਮੇ
ਉਥੇ ਚ੍ਯਵਨ ਨੇ ਰਾਜੇ ਲਈ ਯਜਨ ਕਰਵਾਇਆ। ਉਥੇ ਅਜੀਬੋ-ਗਰੀਬ ਘਟਨਾਵਾਂ ਵਾਪਰੀਆਂ—ਉਹ ਸਾਰੀਆਂ ਮੇਰੇ ਕੋਲੋਂ ਸੁਣ।
ਅਗृਹ੍ਣਾਚ੍ਚ੍ਯਵਨਃ ਸੋਮਮਸ਼੍ਵਿਨੋਰ੍ਦੇਵਯੋਸ੍ਤਦਾ। ਤਮਿਨ੍ਦ੍ਰੋ ਵਾਰਯਾਮਾਸ ਗृਹ੍ਣਾਨਂ ਸ ਤਯੋਰ੍ਗ੍ਰਹਮ੍
ਉਸ ਵੇਲੇ ਚ੍ਯਵਨ ਨੇ ਅਸ਼ਵਿਨੀ ਕੁਮਾਰਾਂ ਲਈ ਸੋਮ ਰਸ ਲਿਆ, ਪਰ ਇੰਦਰ ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਸੋਮ ਦੇਣ ਤੋਂ ਰੋਕਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕੀਤੀ।
ਉਭਾਵੇਤੌ ਨ ਸੋਮਾਰ੍ਹੌ ਨਾਸਤ੍ਯਾਵਿਤਿ ਮੇ ਮਤਿਃ। ਭਿषਜੌ ਦਿਵਿ ਦੇਵਾਨਾਂ ਕਰ੍ਮਣਾ ਤੇਨ ਨਾਰ੍ਹਤਃ
ਇਹ ਦੋਵੇਂ, ਨਾਸਤ੍ਯਾ, ਸੋਮ ਦੇ ਹੱਕਦਾਰ ਨਹੀਂ ਹਨ—ਮੇਰੀ ਸੋਚ ਇਹ ਹੈ। ਉਹ ਸਵਰਗ ਦੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਵੈਦ ਹਨ, ਇਸ ਕਰਕੇ ਆਪਣੇ ਕੰਮ ਕਰਕੇ ਉਹ ਇਸ ਦੇ ਹੱਕਦਾਰ ਨਹੀਂ।
ਮਾਵਮਂਸ੍ਥਾ ਮਹਾਤ੍ਮਾਨੌ ਰੂਪਦ੍ਰਵਿਣਵਤ੍ਤਰੌ। ਯੌ ਚਕ੍ਰਤੁਰ੍ਮਾਂ ਮਧਵਨ੍ਵृਨ੍ਦਾਰਕਮਿਵਾਜਰਮ੍
ਇਹ ਦੋਵੇਂ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਹਨ, ਸੋਹਣੇ ਤੇ ਧਨਵਾਨ ਹਨ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਮਧੁ ਦੇ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਬਚਿਆਂ ਵਾਂਗ ਅਜਰ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਘੱਟ ਨਾ ਆਖ।
ऋਤੇ ਤ੍ਵਾਂ ਵਿਬੁਧਾਂਸ਼੍ਚਾਨ੍ਯਾਨ੍ਕਥਂ ਵੈ ਨਾਰ੍ਹਤਃ ਸਵਮ੍। ਅਸ਼੍ਵਿਨਾਵਪਿ ਦੇਵੇਨ੍ਦ੍ਰ ਦੇਵੌ ਵਿਦ੍ਧਿ ਪੁਰਂਦਰ
ਤੇਰੇ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਹੋਰ ਕਿਹੜੇ ਦੇਵਤਾ ਸੋਮ ਦੇ ਹੱਕਦਾਰ ਹੋ ਸਕਦੇ ਹਨ? ਅਸ਼ਵਿਨੀ ਕੁਮਾਰ ਵੀ, ਹੇ ਇੰਦਰ, ਦੇਵਤਾ ਹੀ ਹਨ—ਇਹ ਗੱਲ ਜਾਣ ਲੈ, ਪੁਰੰਦਰ।
ਚਿਕਿਤ੍ਸਕੌ ਕਰ੍ਮਕਰੌ ਕਾਮਰੂਪਸਮਨ੍ਵਿਤੌ। ਲੋਕੇ ਚਰਨ੍ਤੌ ਮਰ੍ਤ੍ਯਾਨਾਂ ਕਥਂ ਸੋਮਮਿਹਾਰ੍ਹਤਃ
ਉਹ ਵੈਦ ਹਨ, ਕੰਮ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਹਨ, ਆਪਣੀ ਮਰਜ਼ੀ ਨਾਲ ਰੂਪ ਧਾਰਨ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ ਘੁੰਮਦੇ ਫਿਰਦੇ ਹਨ—ਇਸ ਕਰਕੇ ਉਹ ਇਥੇ ਸੋਮ ਦੇ ਹੱਕਦਾਰ ਕਿਵੇਂ ਹੋ ਸਕਦੇ ਹਨ?
ਏਤਦੇਵ ਤਦਾ ਵਾਕ੍ਯਮਾਮ੍ਰੇਡਯਤਿ ਵਾਸਵੇ। ਅਨਾਦृਤ੍ਯਤਤਃ ਸ਼ਕ੍ਰਂ ਗ੍ਰਹਂ ਜਗ੍ਰਾਹ ਭਾਰ੍ਗਵਃ
ਇਹੀ ਗੱਲ ਵਾਸਵ ਨੇ ਫਿਰ ਦੋਹਰਾਈ, ਪਰ ਭਾਰਗਵ ਨੇ ਸ਼ਕ੍ਰ ਦੀ ਪਰਵਾਹ ਨਾ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਸੋਮ ਦੀ ਆਹੂਤੀ ਦੇ ਦਿੱਤੀ।
ਗ੍ਰਹੀष੍ਯਨ੍ਤਂ ਤੁ ਤਂ ਸੋਮਮਸ਼੍ਵਿਨੋਰੁਤ੍ਤਮਂ ਤਦਾ। ਸਮੀਕ੍ਸ਼੍ਯ ਬਲਭਿਦ੍ਦੇਵ ਇਦਂ ਵਚਨਮਬ੍ਰਵੀਤ੍
ਜਦ ਭਾਰਗਵ ਅਸ਼ਵਿਨੀ ਕੁਮਾਰਾਂ ਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਸੋਮ ਦੇਣ ਲੱਗਿਆ, ਤਦ ਬਲਵਾਨ ਦੇਵਤਾ ਇੰਦਰ ਨੇ ਇਹ ਬਚਨ ਆਖਿਆ:
ਆਭ੍ਯਾਮਰ੍ਤਾਯ ਸੋਮਂ ਤ੍ਵਂ ਗ੍ਰਹੀष੍ਯਸਿ ਯਦਿ ਸ੍ਵਯਮ੍। ਵਜ੍ਰਂ ਤੇ ਪ੍ਰਹਰਿष੍ਯਾਮਿ ਘੋਰਰੂਪਮਨੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਜੇ ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਆਪ ਇਹ ਸੋਮ ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੋਵਾਂ ਨੂੰ, ਜੋ ਮਰਦ ਹਨ, ਦੇਵੇਂਗਾ, ਤਾਂ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਆਪਣੀ ਭਿਆਨਕ ਤੇ ਬੇਮਿਸਾਲ ਵਜਰ ਨਾਲ ਵੱਜਾਂਗਾ।