ਤਾਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਦਰ੍ਸ਼ਨੀਯਾਙ੍ਗੀਂ ਦੇਵਰਾਜਸੁਤਾਮਿਵ। ਊਚਤੁਃ ਸਮਭਿਦ੍ਰੁਤ੍ਯ ਨਾਸਤ੍ਯਾਵਸ਼੍ਵਿਨਾਵਿਦਮ੍
ਉਸਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਜਿਸ ਦੇ ਅੰਗ ਸੋਹਣੇ ਸਨ, ਜਿਵੇਂ ਦੇਵਰਾਜ ਦੀ ਧੀ ਹੋਵੇ, ਦੋਵੇਂ ਅਸ਼ਵਿਨੀਕੁਮਾਰ ਉਸ ਕੋਲ ਆਏ ਤੇ ਆਖਣ ਲੱਗੇ:
ਕਸ੍ਯ ਤ੍ਵਮਸਿ ਵਾਮੋਰੁ ਵਨੇऽਸ੍ਮਿਨ੍ਕਿਂ ਕਰੋषਿ ਚ। ਇਚ੍ਛਾਵ ਭਦ੍ਰੇ ਜ੍ਞਾਤੁਂ ਤ੍ਵਾਂ ਤਤ੍ਵਮਾਖ੍ਯਾਹਿ ਸ਼ੋਭਨੇ
"ਤੂੰ ਕੌਣ ਹੈਂ, ਸੋਹਣੀਆਂ ਰਾਣੀਆਂ ਵਾਲੀ, ਤੇ ਇਸ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਕੀ ਕਰ ਰਹੀ ਹੈਂ? ਅਸੀਂ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਾਂ ਕਿ ਤੂੰ ਸਾਨੂੰ ਆਪਣੇ ਬਾਰੇ ਸੱਚ ਦੱਸ, ਸੋਹਣੀਏ।"
ਤਤਃ ਸੁਕਨ੍ਯਾ ਸਂਵੀਤਾ ਤਾਵੁਵਾਚ ਸੁਰੋਤ੍ਤਮੌ। ਸ਼ਰ੍ਯਾਤਿਤਨਯਾਂ ਵਿਤ੍ਤਂ ਭਾਰ੍ਯਾਂ ਮਾਂ ਚ੍ਯਵਨਸ੍ਯ ਚ
ਫਿਰ ਸੁਕੰਯਾ ਨੇ ਲਜਜਾ ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਢੱਕ ਕੇ, ਉਹਨਾਂ ਦੋਵਾਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, "ਮੈਨੂੰ ਸ਼ਰਯਾਤੀ ਦੀ ਧੀ ਤੇ ਚਯਵਨ ਦੀ ਪਤਨੀ ਜਾਣੋ।"
ਨਾਮ੍ਨਾ ਚਾਹਂ ਸੁਕਨ੍ਯੇਤਿ ਨृਲੋਕੇऽਸ੍ਮਿਨ੍ਪ੍ਰਤਿष੍ਠਿਤਾ। ਸਾऽਹਂਸਰ੍ਵਾਤ੍ਮਨਾ ਨਿਤ੍ਯਂ ਭਰ੍ਤਾਰਮਨੁਵਰ੍ਤਿਨੀ
"ਮੇਰਾ ਨਾਂ ਸੁਕੰਯਾ ਹੈ ਤੇ ਇਸ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਮੇਰੀ ਚੰਗੀ ਪਛਾਣ ਹੈ। ਮੈਂ ਹਮੇਸ਼ਾ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਦੀ ਪੂਰੀ ਨਿਭਾ ਨਾਲ ਸੇਵਾ ਕਰਦੀ ਹਾਂ।"
ਅਥਾਸ਼੍ਵਿਨੌ ਪ੍ਰਹਸ੍ਯੈਤਾਮਬ੍ਰੂਤਾਂ ਪੁਨਰੇਵ ਤੁ। ਕਥਂ ਤ੍ਵਮਸਿ ਕਲ੍ਯਾਣਿ ਪਿਤ੍ਰਾ ਦਤ੍ਤਾऽऽਗਤਾ ਵਨੇ
ਫਿਰ ਅਸ਼ਵਿਨੀਕੁਮਾਰ ਮੁਸਕਰਾ ਕੇ ਮੁੜ ਆਖਣ ਲੱਗੇ, "ਕਿਵੇਂ, ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੀ, ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਪਿਓ ਵਲੋਂ ਦਿੱਤੀ ਹੋਈ ਹੋ ਕੇ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਆ ਗਈ ਹੈਂ?"
ਭ੍ਰਾਜਸੇऽਸ੍ਮਿਨ੍ਵਨੇ ਭੀਰੁ ਵਿਦ੍ਯੁਤ੍ਸੌਦਾਮਨੀ ਯਥਾ। ਨ ਦੇਵੇष੍ਵਪਿ ਤੁਲ੍ਯਾਂ ਹਿ ਤ੍ਵਯਾ ਪਸ਼੍ਯਾਵ ਭਾਮਿਨਿ
"ਤੂੰ ਇਸ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਬਿਜਲੀ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਚਮਕ ਰਹੀ ਹੈਂ, ਡਰਪੋਕੀਏ। ਅਸੀਂ ਤਾਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਵੀ ਤੇਰੇ ਵਰਗੀ ਕੋਈ ਨਹੀਂ ਵੇਖੀ, ਸੋਹਣੀਏ।"
ਅਨਾਭਰਣਸਂਪਨ੍ਨਾ ਪਰਮਾਮ੍ਬਰਵਰ੍ਜਿਤਾ। ਸ਼ੋਭਯਸ੍ਯਧਿਕਂ ਭਦ੍ਰੇ ਵਨਮਪ੍ਯਨਲਂਕृਤਾ
"ਤੂੰ ਗਹਿਣਿਆਂ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਤੇ ਸਧਾਰਣ ਕੱਪੜੇ ਪਾਈ ਹੋਈ ਹੈਂ, ਪਰ ਫਿਰ ਵੀ, ਭਲੀਏ, ਤੂੰ ਇਸ ਜੰਗਲ ਨੂੰ ਹੋਰ ਵੀ ਸੋਹਣਾ ਕਰ ਰਹੀ ਹੈਂ, ਬਿਨਾ ਸਿੰਗਾਰ ਦੇ ਵੀ।"
ਸਰ੍ਵਾਭਰਣਸਂਪਨਨਾ ਪਰਮਾਮ੍ਵਰਧਾਰਿਣੀ। ਸ਼ੋਭੇਥਾਸ੍ਤ੍ਵਨਵਦ੍ਯਾਙ੍ਗਿ ਨ ਤ੍ਵੇਵਂ ਮਲਪਙ੍ਕਿਨੀ
"ਜੇ ਤੂੰ ਸਾਰੇ ਗਹਿਣੇ ਪਾ ਲਏ ਤੇ ਵਧੀਆ ਕੱਪੜੇ ਪਾ ਲਏ, ਤਾਂ ਨਿਰਦੋਸ਼ ਅੰਗਾਂ ਵਾਲੀ, ਤੂੰ ਹੋਰ ਵੀ ਚਮਕਦੀ। ਪਰ ਮੈਲ ਤੇ ਧੂੜ ਨਾਲ ਲਿਪਟੀ ਹੋਈ, ਤੂੰ ਐਸਾ ਨਹੀਂ ਲੱਗਦੀ।"
ਕਸ੍ਮਾਦੇਵਂਵਿਧਾ ਭੂਤ੍ਵਾ ਜਰਾਜਰ੍ਜਰਿਤਂ ਪਤਿਮ੍। ਤ੍ਵਮੁਪਾਸ੍ਸੇ ਹ ਕਲ੍ਯਾਣਿ ਕਾਮਭੋਗਬਹਿष੍ਕृਤਮ੍
ਹੇ ਸੁਭਾਗਵਤੀ, ਤੂੰ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸੋਹਣੀ ਜਵਾਨੀ ਵਾਲੀ ਹੋ ਕੇ, ਵੱਡੀ ਉਮਰ ਦੇ, ਬੁੱਢੇ, ਕਾਮ ਸੁਖਾਂ ਤੋਂ ਵੰਝੇ ਹੋਏ ਪਤੀ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਿਉਂ ਕਰ ਰਹੀ ਹੈਂ?
ਅਸਮਰ੍ਥਂ ਪਰਿਤ੍ਰਾਣੇ ਪੋषਣੇ ਤੁ ਸ਼ੁਚਿਸ੍ਮਿਤੇ। ਸਾ ਤ੍ਵਂ ਚ੍ਯਵਨਮੁਤ੍ਸृਜ੍ਯਵਰਯਸ੍ਵੈਕਮਾਵਯੋਃ
ਹੇ ਸੁਚਿੱਤ ਹਾਸੇ ਵਾਲੀ, ਉਹ ਤੇਰੀ ਰੱਖਿਆ ਜਾਂ ਪਾਲਣਾ ਕਰਨ ਦੇ ਯੋਗ ਨਹੀਂ। ਤੂੰ ਚ੍ਯਵਨ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ ਸਾਡੀਆਂ ਵਿਚੋਂ ਕਿਸੇ ਇੱਕ ਨੂੰ ਪਤੀ ਵਜੋਂ ਚੁਣ ਲੈ।
ਪਤ੍ਯਰ੍ਥਂ ਦੇਵਗਰ੍ਭਾਭੇ ਮਾ ਵृਥਾ ਯੌਵਨਂ ਕृਥਾਃ। ਏਵਮੁਕ੍ਤਾ ਸੁਕਨ੍ਯਾऽਪਿ ਸੁਰੌ ਤਾਵਿਦਮਬ੍ਰਵੀਤ੍
ਪਤੀ ਦੀ ਖਾਤਰ, ਦੇਵੀ ਵਰਗੀ ਜਵਾਨੀ ਨੂੰ ਵਿਅਰਥ ਨਾ ਗਵਾ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੁਕਨਿਆ ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਦੋਵਾਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ।
ਰਤਾऽਹਂ ਚ੍ਯਵਨੇ ਪਤ੍ਯੌ ਮੈਵਂ ਮਾਂ ਪਰ੍ਯਸ਼ਙ੍ਕਤਮ੍। ਤਾਵਬ੍ਰੂਤਾਂ ਪੁਨਸ੍ਤ੍ਵੇਨਾਮਾਵਾਂ ਦੇਵਭਿषਗ੍ਵਰੌ
ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਚ੍ਯਵਨ ਨਾਲ ਹੀ ਪ੍ਰੇਮ ਕਰਦੀ ਹਾਂ, ਮੈਨੂੰ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸ਼ੱਕ ਨਾ ਕਰੋ। ਫਿਰ ਉਹ ਦੋਵੇਂ ਕਹਿਣ ਲੱਗੇ, 'ਅਸੀਂ ਦਿਵ੍ਯ ਚਿਕਿਤਸਕ ਹਾਂ।'
ਯੁਵਾਨਂ ਰੂਪਸਂਪਨ੍ਨਂ ਕਰਿष੍ਯਾਵਃ ਪਤਿਂ ਤਵ। ਤਤਸ੍ਤਸ੍ਯਾਵਯੋਸ਼੍ਚੈਵ ਵृਣੀष੍ਵਾਨ੍ਯਤਮਂ ਪਤਿਮ੍। ਏਤੇਨ ਸਮਯੇਨੈਨਮਾਮਨ੍ਤ੍ਰਯ ਪਤਿਂ ਸ਼ੁਭੇ
ਅਸੀਂ ਤੇਰੇ ਪਤੀ ਨੂੰ ਨੌਜਵਾਨ ਤੇ ਸੋਹਣਾ ਕਰ ਦੇਵਾਂਗੇ। ਫਿਰ ਤੂੰ ਸਾਡੇ ਤਿੰਨਾਂ ਵਿਚੋਂ ਜਿਸ ਨੂੰ ਚਾਹੁੰਦੀ ਹੈਂ, ਉਹਨੂੰ ਪਤੀ ਵਜੋਂ ਚੁਣ ਲੈ। ਇਹ ਵਾਅਦਾ ਕਰਕੇ, ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਨੂੰ ਦੱਸ।
ਸਾ ਤਯੋਰ੍ਵਚਨਾਦ੍ਰਾਜਨ੍ਨੁਪਸਂਗਮ੍ਯ ਭਾਰ੍ਗਵਮ੍। ਉਵਾਚ ਵਾਕ੍ਯਂ ਯਤ੍ਤਾਭ੍ਯਾਮੁਕ੍ਤਂ ਭृਗੁਸੁਤਂ ਪ੍ਰਤਿ
ਉਹ ਦੋਵਾਂ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਹੇ ਰਾਜਾ, ਉਹ ਭਾਰਗਵ ਦੇ ਕੋਲ ਗਈ ਅਤੇ ਜੋ ਕੁਝ ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਕਿਹਾ ਸੀ, ਉਹ ਭ੍ਰਿਗੁ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਦੱਸ ਦਿੱਤਾ।
ਤਚ੍ਛ੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਚ੍ਯਵਨੋ ਭਾਰ੍ਯਾਮੁਵਾਚ ਕ੍ਰਿਯਤਾਮਿਤਿ। `ਸਾ ਭਰ੍ਤ੍ਰਾ ਸਮਨੁਜ੍ਞਾਤਾ ਕ੍ਰਿਯਤਾਮਿਤ੍ਯਥਾਬ੍ਰਵੀਤ੍
ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਚ੍ਯਵਨ ਨੇ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, 'ਇਹ ਕਰ ਲੈ।' ਪਤੀ ਦੀ ਆਗਿਆ ਮਿਲਣ 'ਤੇ, ਉਸ ਨੇ ਵੀ ਆਖਿਆ, 'ਇਹ ਕਰ ਲੈ।'
ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਤਦਸ਼੍ਵਿਨੌ ਵਾਕ੍ਯਂ ਤਸ੍ਯਾਸ੍ਤਤ੍ਕ੍ਰਿਯਤਾਮਿਤਿ'। ਊਚਤੂ ਰਾਜਪੁਤ੍ਰੀਂ ਤਾਂ ਪਤਿਸ੍ਤਵ ਵਿਸ਼ਤ੍ਵਪਃ
ਉਸ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਦੋਵੇਂ ਅਸ਼ਵਿਨੀ ਕਹਿਣ ਲੱਗੇ, 'ਇਹ ਕਰ ਲੈ।' ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਰਾਜਕੁਮਾਰੀ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, 'ਤੇਰਾ ਪਤੀ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਵੜ ਜਾਵੇ।'
ਤਤੋऽਮ੍ਭਸ਼੍ਚ੍ਯਵਨਃ ਸ਼ੀਘ੍ਰਂ ਰੂਪਾਰ੍ਥੀ ਪ੍ਰਵਿਵੇਸ਼ ਹ। ਅਸ਼੍ਵਿਨਾਵਪਿ ਤਦ੍ਰਾਜਨ੍ਸਰਃ ਪ੍ਰਾਵਿਸ਼ਤਾਂ ਤਦਾ
ਫਿਰ ਚ੍ਯਵਨ, ਸੋਹਣੇ ਰੂਪ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦਾ ਹੋਇਆ, ਤੁਰੰਤ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਵੜ ਗਿਆ। ਹੇ ਰਾਜਾ, ਉਸ ਵੇਲੇ ਦੋਵੇਂ ਅਸ਼ਵਿਨੀ ਵੀ ਉਸ ਸਰੋਵਰ ਵਿੱਚ ਚਲੇ ਗਏ।
ਤਤੋ ਮੁਹੂਰ੍ਤਾਦੁਤ੍ਤੀਰ੍ਣਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਤੇ ਸਰਸਸ੍ਤ੍ਰਯਃ। ਦਿਵ੍ਯਰੂਪਧਰਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਯੁਵਾਨੋ ਮृष੍ਟਕੁਣ੍ਡਲਾਃ। ਤੁਲ੍ਯਵੇषਧਰਾਸ਼੍ਚੈਵ ਮਨਸਃ ਪ੍ਰੀਤਿਵਰ੍ਧਨਾਃ
ਫਿਰ ਥੋੜ੍ਹੀ ਦੇਰ ਬਾਅਦ, ਤਿੰਨੇ ਹੀ ਸਰੋਵਰ ਵਿੱਚੋਂ ਨਿਕਲੇ, ਸਾਰੇ ਹੀ ਦਿਵ੍ਯ ਰੂਪ ਵਾਲੇ, ਨੌਜਵਾਨ, ਚਮਕਦਾਰ ਕੁੰਡਲ ਪਾਏ ਹੋਏ, ਇਕੋ ਜਿਹੀ ਪੋਸ਼ਾਕ ਵਿੱਚ, ਦਿਲ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ੀ ਦੇਣ ਵਾਲੇ।
ਤੇऽਬ੍ਰੁਵਨ੍ਸਹਿਤਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਵृਣੀष੍ਵਾਨ੍ਯਤਮਂ ਸ਼ੁਭੇ। ਅਸ੍ਮਾਕਮੀਪ੍ਸਿਤਂ ਭਦ੍ਰੇ ਪਤਿਤ੍ਵੇ ਵਰਵਰ੍ਣਿਨਿ
ਉਹ ਸਾਰੇ ਇਕੱਠੇ ਕਹਿਣ ਲੱਗੇ, 'ਹੇ ਸੁਭਾਗਵਤੀ, ਸਾਡੇ ਵਿਚੋਂ ਜਿਸ ਨੂੰ ਚਾਹੁੰਦੀ ਹੈਂ, ਉਹ ਚੁਣ ਲੈ। ਸਾਡੀ ਇੱਛਾ ਹੈ ਕਿ ਤੂੰ ਸਾਡੇ ਵਿਚੋਂ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਪਤੀ ਵਜੋਂ ਚੁਣ।'
ਤ੍ਵਮਸ਼੍ਵਿਨੋਰਨ੍ਯਤਰਂ ਚ੍ਯਵਨਂ ਵਾ ਯਸ਼ਸ੍ਵਿਨਿ'। ਯਤ੍ਰ ਵਾऽਪ੍ਯਭਿਕਾਮਾऽਸਿ ਤਂ ਵृਣੀष੍ਵ ਸੁਸ਼ੋਭਨੇ
ਹੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧਾ, ਤੂੰ ਦੋਵੇਂ ਅਸ਼ਵਿਨੀਆਂ ਵਿਚੋਂ ਕਿਸੇ ਇੱਕ ਨੂੰ ਜਾਂ ਚ੍ਯਵਨ ਨੂੰ, ਜਾਂ ਜਿਸ ਨੂੰ ਚਾਹੁੰਦੀ ਹੈਂ, ਉਹ ਚੁਣ ਲੈ, ਹੇ ਸੋਹਣੀ।
ਸਾ ਸਮੀਕ੍ਸ਼੍ਯ ਤੁ ਤਾਨ੍ਸਰ੍ਵਾਂਸ੍ਤੁਲ੍ਯਰੂਪਧਰਾਨ੍ਸ੍ਥਿਤਾਨ੍। ਨਿਸ਼੍ਚਿਤ੍ਯ ਮਨਸਾ ਬੁਦ੍ਧ੍ਯਾ ਦੇਵੀ ਵਵ੍ਰੇ ਸ੍ਵਕਂ ਪਤਿਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਸਭ ਨੂੰ ਇਕੋ ਜਿਹੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਖੜ੍ਹਾ ਵੇਖਿਆ, ਫਿਰ ਮਨ ਤੇ ਅਕਲ ਨਾਲ ਸੋਚ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਨੂੰ ਹੀ ਚੁਣ ਲਿਆ।
ਲਬ੍ਧ੍ਵਾ ਤੁ ਚ੍ਯਵਨੋ ਭਾਰ੍ਯਾਂਵਯੋਰੂਪਂ ਚ ਵਾਞ੍ਛਿਤਮ੍। ਹृष੍ਟੋऽਬ੍ਰਵੀਨ੍ਮਹਾਤੇਜਾਸ੍ਤੌ ਨਾਸਤ੍ਯਾਵਿਦਂ ਵਚਃ
ਚ੍ਯਵਨ ਨੇ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਅਤੇ ਮਨਚਾਹਾ ਰੂਪ ਮਿਲਣ 'ਤੇ, ਵੱਡੀ ਜੋਤ ਨਾਲ ਖਿੜ ਕੇ, ਦੋਵੇਂ ਨਾਸਤੀਆਂ ਨੂੰ ਆਖਿਆ।
ਯਥਾऽਹਂ ਰੂਪਸਂਪਨ੍ਨੋ ਵਯਸਾ ਚ ਸਮਨ੍ਵਿਤਃ। ਕृਤੋ ਭਵਦ੍ਭ੍ਯਾਂ ਵृਦ੍ਧਃ ਸਨ੍ਭਾਰ੍ਯਾਂ ਚ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਵਾਨਿਮਾਮ੍
ਜਿਵੇਂ ਤੁਸੀਂ ਮੈਨੂੰ ਸੋਹਣਾ ਤੇ ਨੌਜਵਾਨ ਕਰ ਦਿੱਤਾ, ਹਾਲਾਂਕਿ ਮੈਂ ਬੁੱਢਾ ਸੀ, ਤੇ ਇਹ ਪਤਨੀ ਵੀ ਮਿਲੀ, ਇਹ ਸਾਰਾ ਤੁਹਾਡੀ ਮਿਹਰ ਨਾਲ ਹੋਇਆ।
ਤਸ੍ਮਾਦ੍ਯੁਵਾਂ ਕਰਿष੍ਯਾਮਿ ਪ੍ਰੀਤ੍ਯਾऽਹਂ ਸੋਮਪੀਥਿਨੌ। ਮਿषਤੋ ਦੇਵਰਾਜਸ੍ਯ ਸਤ੍ਯਮੇਤਦ੍ਬ੍ਰਵੀਮਿ ਵਾਮ੍
ਇਸ ਲਈ, ਮੈਂ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਤੁਹਾਨੂੰ ਸੋਮ ਪੀਣ ਵਾਲਾ ਬਣਾਵਾਂਗਾ, ਚਾਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਹੀ ਹੋਵੇ। ਇਹ ਗੱਲ ਮੈਂ ਸੱਚ ਕਹਿ ਰਿਹਾ ਹਾਂ।
ਤਚ੍ਛ੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਹृष੍ਟਮਨਸੌ ਦਿਵਂ ਤੌ ਪ੍ਰਤਿਜਗ੍ਮਤੁਃ। ਚ੍ਯਵਨਸ਼੍ਚ ਸੁਕਨ੍ਯਾ ਚ ਸੁਰਾਵਿਵ ਵਿਜਹ੍ਰਤੁਃ
ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਦੋਵੇਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਦਿਲ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਗਏ, ਉਹ ਅਕਾਸ਼ ਵੱਲ ਚਲੇ ਗਏ। ਚ੍ਯਵਨ ਅਤੇ ਸੁਕਨਿਆ ਨੇ ਵੀ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਾਂਗ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਜੀਵਨ ਬਿਤਾਇਆ।
ਤਤਃ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਤੁ ਸ਼ਰ੍ਯਾਤਿਰ੍ਵਯਸ੍ਥਂ ਚ੍ਯਵਨਂ ਕृਤਮ੍। ਸੁਹृष੍ਟਃ ਸੇਨਯਾ ਸਾਰ੍ਧਮੁਪਾਯਾਦ੍ਭਾਰ੍ਗਵਾਸ਼੍ਰਮਮ੍
ਫਿਰ, ਜਦੋਂ ਸ਼ਰਯਾਤਿ ਨੇ ਸੁਣਿਆ ਕਿ ਚ੍ਯਵਨ ਮੁੜ ਨੌਜਵਾਨ ਹੋ ਗਿਆ ਹੈ, ਉਹ ਬੜੀ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਆਪਣੀ ਫੌਜ ਸਮੇਤ ਭਾਰਗਵ ਦੇ ਆਸ਼ਰਮ ਵੱਲ ਆਇਆ।
ਚ੍ਯਵਨਂ ਚ ਸੁਕਨ੍ਯਾਂ ਚ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਦੇਵਸੁਤਾਵਿਵ। ਰੇਮੇ ਸਭਾਰ੍ਯਃ ਸ਼ਰ੍ਯਾਤਿਃ ਕृਤ੍ਸ੍ਨਾਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਮਹੀਮਿਵ
ਚ੍ਯਵਨ ਅਤੇ ਸੁਕਨ੍ਯਾ ਨੂੰ ਦੇਖ ਕੇ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਬੱਚਿਆਂ ਵਾਂਗ ਲੱਗ ਰਹੇ ਸਨ, ਸ਼ਰ੍ਯਾਤੀ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਸਮੇਤ ਬਹੁਤ ਖੁਸ਼ ਹੋਇਆ, ਜਿਵੇਂ ਉਸ ਨੇ ਸਾਰੀ ਧਰਤੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲਈ ਹੋਵੇ।
ऋषਿਣਾ ਸਤ੍ਕृਤਸ੍ਤੇਨ ਸਭਾਰ੍ਯਃ ਪृਥਿਵੀਪਤਿਃ। ਉਪੋਪਵਿष੍ਟਃ ਕਲ੍ਯਾਣੀਃ ਕਥਾਸ਼੍ਚਕ੍ਰੇ ਮਨੋਰਮਾਃ
ਉਸ ਰਿਸ਼ੀ ਵੱਲੋਂ ਆਦਰ ਮਿਲਣ 'ਤੇ, ਰਾਜਾ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਨਾਲ ਬੈਠ ਗਿਆ ਤੇ ਸੁਹਣੀਆਂ ਤੇ ਸ਼ੁਭ ਗੱਲਾਂ ਕਰਨ ਲੱਗ ਪਿਆ।
ਅਥੈਨਂ ਭਾਰ੍ਗਵੋ ਰਾਜਨ੍ਨੁਵਾਚ ਪਰਿਸਾਨ੍ਤ੍ਵਯਨ੍। ਯਾਜਯਿष੍ਯਾਮਿ ਰਾਜਂਸ੍ਤ੍ਵਾਂ ਸਂਭਾਰਾਨੁਪਕਲ੍ਪਯ
ਫਿਰ ਭਾਰਗਵ ਵੰਸ਼ੀ ਚ੍ਯਵਨ ਨੇ ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਆਖਿਆ, "ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਲਈ ਯਜਨ ਕਰਵਾਵਾਂਗਾ, ਰਾਜਨ, ਤੂੰ ਸਾਰੇ ਲੋੜੀਂਦੇ ਸਮਾਨ ਤਿਆਰ ਕਰ।"
ਤਤਃ ਪਰਮਸਂਹृष੍ਟਃ ਸ਼ਰ੍ਯਾਤਿਰਵਨੀਪਤਿਃ। ਚ੍ਯਵਨਸ੍ਯ ਮਹਾਰਾਜ ਤਦ੍ਵਾਕ੍ਯਂ ਪ੍ਰਤ੍ਯਪੂਜਯਤ੍
ਇਸ ਉੱਤੇ ਧਰਤੀ ਦੇ ਰਾਜੇ ਸ਼ਰ੍ਯਾਤੀ ਨੇ ਬੜੀ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਚ੍ਯਵਨ ਦੇ ਬਚਨ ਸਤਿਕਾਰ ਨਾਲ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰ ਲਏ।