ਰੂਪੇਣ ਵਯਸਾ ਚੈਵ ਭਦਨੇਨ ਮਦੇਨ ਚ। ਬਭਞ੍ਜ ਵਨਵृਕ੍ਸ਼ਾਣਾਂ ਸ਼ਾਖਾਃ ਪਰਮਪੁष੍ਪਿਤਾਃ
ਉਹ ਆਪਣੀ ਸੋਹਣੀ, ਜਵਾਨੀ, ਚੰਚਲਤਾ ਤੇ ਅਹੰਕਾਰ ਨਾਲ, ਜੰਗਲ ਦੇ ਪੂਰੇ ਖਿੜੇ ਹੋਏ ਦਰੱਖਤਾਂ ਦੀਆਂ ਟਾਹਣੀਆਂ ਤੋੜਦੀ ਫਿਰਦੀ ਸੀ।
ਤਾਂ ਸਖੀਰਹਿਤਾਮੇਕਾਮੇਕਵਸ੍ਤ੍ਰਾਮਲਂਕृਤਾਮ੍। ਦਦਰ੍ਸ਼ ਭਾਰ੍ਗਵੋ ਧਮਾਂਸ਼੍ਚਰਨ੍ਤੀਮਿਵ ਵਿਦ੍ਯੁਤਮ੍
ਭ੍ਰਿਗੁ ਵੰਸ਼ੀ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਇਕੱਲੀ, ਸਖੀਆਂ ਤੋਂ ਵੱਖਰੀ, ਇਕੋ ਕੱਪੜਾ ਪਾਇਆ ਹੋਇਆ ਤੇ ਸਜੀ-ਧਜੀ ਦੇਖਿਆ, ਜੋ ਬਿਜਲੀ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੀ ਫਿਰ ਰਹੀ ਸੀ।
ਤਾਂ ਪਸ਼੍ਯਮਾਨੋ ਵਿਜਨੇ ਸ ਰੇਮੇ ਪਰਮਦ੍ਯੁਤਿਃ। ਕ੍ਸ਼ਾਮਕਣ੍ਠਸ਼੍ਚ ਵਿਪ੍ਰਰ੍षਿਸ੍ਤਪੋਬਲਸਮਨ੍ਵਿਤਃ। ਤਾਮਾਬਭਾषੇਕਲ੍ਯਾਣੀਂ ਸਾ ਚਾਸ੍ਯ ਨ ਸ਼ृਣੋਤਿ ਵੈ
ਉਹ ਮਹਾਨ ਤੇਜ ਵਾਲਾ ਤਪਸਵੀ, ਪਤਲਾ ਗਲ ਵਾਲਾ ਤੇ ਤਪ ਦੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਉਸਨੂੰ ਸੁੰਨਸਾਨ ਥਾਂ 'ਤੇ ਵੇਖ ਕੇ ਗੱਲ ਕਰਦਾ ਰਿਹਾ, ਪਰ ਉਹ ਕੁੜੀ ਉਸਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣੀ ਨਹੀਂ।
ਤਤਃ ਸੁਕਨ੍ਯਾ ਵਲ੍ਮੀਕੇ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਭਾਰ੍ਗਵਚਕ੍ਸ਼ੁषੀ। ਕੌਤੂਹਲਾਤ੍ਕਣ੍ਟਕੇਨ ਬੁਦ੍ਧਿਮੋਹਬਲਾਤ੍ਕृਤਾ। ਕਿਂਨੁ ਖਲ੍ਵਿਦਮਿਤ੍ਯੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਨਿਰ੍ਬਿਭੇਦਾਸ੍ਯ ਲੋਚਨੇ
ਫਿਰ ਸੁਕੰਯਾ ਨੇ, ਚੂਹਿਆਂ ਦੇ ਢੇਰ ਵਿਚ ਭ੍ਰਿਗੁ ਵੰਸ਼ੀ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਉਤਸੁਕਤਾ ਤੇ ਮੱਤ ਭੁੱਲਣ ਕਰਕੇ, 'ਇਹ ਕੀ ਹੈ?' ਆਖਿਆ ਤੇ ਕੰਡੇ ਨਾਲ ਉਸ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਚੁਭੋ ਦਿੱਤੀਆਂ।
ਅਕ੍ਰੁਦ੍ਧ੍ਯਤ੍ਸ ਤਥਾ ਵਿਦ੍ਧੇ ਨੇਤ੍ਰੇ ਪਰਮਮਨ੍ਯੁਮਾਨ੍। ਤਤਃ ਸ਼ਰ੍ਯਾਤਿਸੈਨ੍ਯਸ੍ਯ ਸ਼ਕृਨ੍ਮੂਤ੍ਰੇ ਸਮਾਵृਣੋਤ੍
ਉਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਅੱਖਾਂ ਵਿਚ ਚੁਭੇ ਹੋਏ ਵੀ, ਉਹ ਗੁੱਸੇ ਨਹੀਂ ਹੋਇਆ, ਪਰ ਕ੍ਰੋਧ ਨਾਲ ਉਸ ਨੇ ਸ਼ਰਿਆਤੀ ਦੀ ਫੌਜ ਦੀ ਪਖਾਨ ਤੇ ਪੇਸ਼ਾਬ ਦੀ ਰਾਹੀਂ ਰੁਕਾਵਟ ਪਾ ਦਿੱਤੀ।
ਤਤੋ ਰੁਦ੍ਧੇ ਸ਼ਕृਨ੍ਮੂਤ੍ਰੇ ਸੈਨ੍ਯਮਾਸੀਤ੍ਸੁਦੁਃਖਿਤਮ੍। ਤਥਾਗਤਮਭਿਪ੍ਰੇਕ੍ਸ਼੍ਯ ਪਰ੍ਯਪृਚ੍ਛਤ੍ਸ ਪਾਰ੍ਥਿਵਃ
ਜਦ ਪਖਾਨ ਤੇ ਪੇਸ਼ਾਬ ਰੁਕ ਗਏ, ਫੌਜ ਬਹੁਤ ਹੀ ਪਰੇਸ਼ਾਨ ਹੋ ਗਈ। ਇਹ ਹਾਲਤ ਵੇਖ ਕੇ, ਰਾਜੇ ਨੇ ਪੁੱਛਗਿੱਛ ਕੀਤੀ।
ਤਪੋਨਿਤ੍ਯਸ੍ਯ ਵृਦ੍ਧਸ੍ਯ ਰੋषਣਸ੍ਯ ਵਿਸ਼ੇषਤਃ। ਕੇਨਾਪਕृਤਮਦ੍ਯੇਹ ਭਾਰ੍ਗਵਸ੍ਯ ਮਹਾਤ੍ਮਨਃ। ਜ੍ਞਾਤਂ ਵਾ ਯਦਿ ਵਾऽਜ੍ਞਾਤਂ ਤਦ੍ਦ੍ਰੁਤਂ ਬ੍ਰੂਤ ਮਾਚਿਰਮ੍
ਹਮੇਸ਼ਾ ਤਪੱਸਿਆ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਤੇ ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਗੁੱਸੇ ਵਾਲੇ ਮਹਾਨ ਭ੍ਰਿਗੁ ਵੰਸ਼ੀ ਨੂੰ ਕਿਸ ਨੇ ਨਾਰਾਜ਼ ਕੀਤਾ ਹੈ, ਜਾਣ ਬੁੱਝ ਕੇ ਜਾਂ ਅਣਜਾਣੇ? ਜਲਦੀ ਦੱਸੋ, ਦੇਰੀ ਨਾ ਕਰੋ।
ਤਮੂਚੁਃ ਸੈਨਿਕਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਨ ਵਿਦ੍ਮੋऽਪਕृਤਂ ਵਯਮ੍। ਸਰ੍ਵੋਪਾਯੈਰ੍ਯਥਾਕਾਮਂ ਭਵਾਂਸ੍ਤਦਧਿਗਚ੍ਛਤੁ
ਸਾਰੇ ਸਿਪਾਹੀਆਂ ਨੇ ਆਖਿਆ, 'ਅਸੀਂ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦੇ ਕਿ ਕਿਸ ਨੇ ਇਹ ਗਲਤ ਕੰਮ ਕੀਤਾ। ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੇ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਪਤਾ ਕਰ ਲਵੋ।'
ਤਤਃ ਸ ਪृਥਿਵੀਪਾਲਃ ਸਾਮ੍ਨਾ ਚੋਗ੍ਰੇਣ ਚ ਸ੍ਵਯਮ੍। ਪਰ੍ਯਪृਚ੍ਛਤ੍ਸੁਹृਦ੍ਵਰ੍ਗਂ ਪਰ੍ਯਜਾਨਨ੍ਨ ਚੈਵ ਤੇ
ਫਿਰ ਰਾਜਾ ਆਪ ਹੀ ਆਪਣੇ ਦੋਸਤਾਂ ਨੂੰ ਪਿਆਰ ਤੇ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਪੁੱਛਣ ਲੱਗਾ, ਪਰ ਉਹ ਵੀ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦੇ ਸਨ।
ਆਨਾਹਾਰ੍ਤਂ ਤਤੋ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਤਤ੍ਸੈਨ੍ਯਮਨੁਖਾਰ੍ਦਿਤਮ੍। ਪਿਤਰਂ ਦੁਃਖਿਤਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਸੁਕਨ੍ਯੇਦਮਥਾਬ੍ਰਵੀਤ੍
ਜਦ ਉਸ ਨੇ ਫੌਜ ਨੂੰ ਪਖਾਨ ਰੁਕਣ ਕਰਕੇ ਦੁਖੀ ਵੇਖਿਆ ਤੇ ਪਿਤਾ ਨੂੰ ਵੀ ਪਰੇਸ਼ਾਨ ਵੇਖਿਆ, ਤਾਂ ਸੁਕੰਯਾ ਨੇ ਇਹ ਗੱਲ ਆਖੀ।
ਮਯਾऽਟਨ੍ਤ੍ਯੇਹ ਵਲ੍ਮੀਕੇ ਦृष੍ਟਂ ਸਤ੍ਵਮਭਿਜ੍ਵਲਤ੍। ਖਦ੍ਯੋਤਵਦਭਿਜ੍ਞਾਤਂ ਤਨ੍ਮਯਾ ਵਿਦ੍ਧਮਨ੍ਤਿਕਾਤ੍
ਜਦੋਂ ਮੈਂ ਇੱਥੇ ਚੂਹੇ ਦੀ ਬਿੱਲ ਕੋਲ ਘੁੰਮ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਮੈਂ ਇੱਕ ਚਮਕਦਾਰ ਜੀਵ ਵੇਖਿਆ ਜੋ ਜਿਵੇਂ ਜਗਮਗਾ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਮੈਂ ਉਸਨੂੰ ਪਛਾਣ ਲਿਆ ਤੇ ਨੇੜੇ ਜਾ ਕੇ ਵਾਰ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।
ਏਤਚ੍ਛ੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਤੁ ਵਲ੍ਮੀਕਂ ਸ਼ਰ੍ਯਾਤਿਸ੍ਤੂਰ੍ਣਮਭ੍ਯਯਾਤ੍। ਤਤ੍ਰਾਪਸ਼ਯ੍ਤ੍ਤਪੋਵृਦ੍ਧਂ ਚਨ੍ਦ੍ਰਾਦਿਤ੍ਯਸਮਪ੍ਰਭਮ੍
ਇਹ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ ਸ਼ਰਯਾਤੀ ਜਲਦੀ ਨਾਲ ਚੂਹੇ ਦੀ ਬਿੱਲ ਕੋਲ ਆਇਆ। ਉੱਥੇ ਉਸਨੇ ਇੱਕ ਵੱਡੇ ਤਪੱਸਵੀ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ ਜੋ ਚੰਦ ਤੇ ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਚਮਕ ਰਿਹਾ ਸੀ।
ਅਯਾਚਦਥ ਸੈਨ੍ਯਾਰ੍ਥਂ ਪ੍ਰਾਞ੍ਜਲਿਃ ਪृਥਿਵੀਪਤਿਃ। ਅਜ੍ਞਾਨਾਦ੍ਬਾਲਯਾ ਯਤ੍ਤੇ ਕृਤਂ ਤਤ੍ਕ੍ਸ਼ਨ੍ਤੁਮਰ੍ਹਸਿ
ਫਿਰ ਰਾਜਾ ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ ਮਾਫੀ ਮੰਗਣ ਲੱਗ ਪਿਆ ਤੇ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਸਹਾਇਤਾ ਦੀ ਬੇਨਤੀ ਕੀਤੀ। ਉਸਨੇ ਆਖਿਆ, "ਮੇਰੀ ਧੀ ਨੇ ਜੋ ਕੀਤਾ, ਉਹ ਅਣਜਾਣੀ ਤੇ ਬਚਪਨ ਕਰਕੇ ਸੀ; ਤੁਸੀਂ ਇਸਨੂੰ ਮਾਫ਼ ਕਰ ਦਿਓ।"
ਤਤੋऽਬ੍ਰਵੀਨ੍ਮਹੀਪਾਲਂ ਚ੍ਯਵਨੋ ਭਾਰ੍ਗਵਸ੍ਤਦਾ। ਅਪਮਾਨਾਦਹਂ ਵਿਦ੍ਧੋ ਹ੍ਯਨਯਾ ਦਰ੍ਪਪੂਰ੍ਣਯਾ
ਫਿਰ ਭਰਗੁ ਵੰਸ਼ੀ ਚਯਵਨ ਨੇ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, "ਇਹ ਮਾਣ ਨਾਲ ਭਰੀ ਕੁੜੀ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਅਪਮਾਨਿਤ ਕੀਤਾ ਹੈ।"
ਰੂਪੌਦਾਰ੍ਯਸਮਾਯੁਕ੍ਤਾਂ ਲੋਭਮੋਹਬਲਾਤ੍ਕृਤਾਮ੍। ਤਾਮੇਵ ਪ੍ਰਤਿਗृਹ੍ਯਾਹਂ ਰਾਜਨ੍ਦੁਹਿਤਰਂ ਤਵ। ਕ੍ਸ਼ਂਸ੍ਯਾਮੀਤਿ ਮਹੀਪਾਲ ਸਤ੍ਯਮੇਤਦ੍ਬ੍ਰਵੀਮਿ ਤੇ
ਇਹ ਕੁੜੀ ਸੋਹਣੇ ਰੂਪ ਤੇ ਉੱਚੇ ਸੁਭਾਅ ਵਾਲੀ ਹੈ, ਪਰ ਲਾਲਚ ਤੇ ਭਟਕਾਵੇ ਕਰਕੇ ਇਹ ਕੰਮ ਕਰ ਬੈਠੀ। ਇਸ ਲਈ, ਰਾਜਾ, ਮੈਂ ਤੇਰੀ ਧੀ ਨੂੰ ਹੀ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰਾਂਗਾ ਤੇ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਇਸਨੂੰ ਮਾਫ ਕਰਾਂਗਾ—ਇਹ ਗੱਲ ਮੈਂ ਸੱਚ ਆਖ ਰਿਹਾ ਹਾਂ।
ऋषੇਰ੍ਵਚਨਮਾਜ੍ਞਾਯ ਸ਼ਰ੍ਯਾਤਿਰਵਿਚਾਰਯਨ੍। ਦਦੌ ਦੁਹਿਤਰਂ ਤਸ੍ਮੈ ਚ੍ਯਵਨਾਯ ਮਹਾਤ੍ਮਨੇ
ਤਪੱਸਵੀ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ ਸ਼ਰਯਾਤੀ ਨੇ ਬਿਨਾ ਕੋਈ ਸੋਚੇ ਆਪਣੀ ਧੀ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਚਯਵਨ ਨੂੰ ਦੇ ਦਿੱਤੀ।
ਪ੍ਰਤਿਗृਹ੍ਯ ਚ ਤਾਂ ਕਨ੍ਯਾਂ ਭਗਵਾਨ੍ਪ੍ਰਸਸਾਦ ਹ। ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਪ੍ਰਸਾਦੌ ਰਾਜਾ ਵੈ ਸਸੈਨ੍ਯਃ ਪੁਰਮਾਵ੍ਰਜਤ੍
ਉਸ ਕੁੜੀ ਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰ ਕੇ ਭਗਵਾਨ ਚਯਵਨ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਗਿਆ। ਰਾਜਾ ਵੀ ਸੁਖੀ ਹੋ ਕੇ ਆਪਣੀ ਫੌਜ ਸਮੇਤ ਵਾਪਸ ਸ਼ਹਿਰ ਨੂੰ ਚਲਾ ਗਿਆ।
ਸੁਕਨ੍ਯਾऽਪਿ ਪਤਿਂ ਲਬ੍ਧ੍ਵਾ ਤਪਸ੍ਵਿਨਮਨਿਨ੍ਦਿਤਾ। ਨਿਤ੍ਯਂ ਪਰ੍ਯਚਰਤ੍ਪ੍ਰੀਤ੍ਯਾ ਤਪਸਾ ਨਿਯਮੇਨ ਚ
ਸੁਕੰਯਾ, ਜੋ ਨਿਰਦੋਸ਼ ਸੀ, ਆਪਣਾ ਤਪੱਸਵੀ ਪਤੀ ਮਿਲਣ 'ਤੇ ਹਮੇਸ਼ਾ ਪ੍ਰੇਮ, ਤਪ ਤੇ ਨਿਯਮ ਨਾਲ ਉਸ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਦੀ ਰਹੀ।
ਅਗ੍ਨੀਨਾਮਤੀਥੀਨਾਂ ਚ ਸ਼ੁਸ਼੍ਰੂषੁਨਸੂਯਿਕਾ। ਸਮਾਰਾਧਯਤ ਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਰਂ ਚ੍ਯਵਨਂ ਸਾ ਸ਼ੁਭਾਨਨਾ
ਅੱਗੀਆਂ ਤੇ ਮਹਿਮਾਨਾਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਨ ਦੀ ਇੱਛਾਵਾਨ, ਈਰਖਾ ਤੋਂ ਰਹਿਤ, ਉਹ ਸੋਹਣੀ ਚਿਹਰੇ ਵਾਲੀ ਔਰਤ ਜਲਦੀ ਹੀ ਚਯਵਨ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕਰ ਲਿਆ।
ਕਸ੍ਯ ਚਿਤ੍ਤ੍ਵਥ ਕਾਲਸ੍ਯ ਤ੍ਰਿਦਸ਼ਾਵਸ਼੍ਵਿਨੌ ਨृਪ। ਕृਤਾਭਿषੇਕਾਂ ਵਿਵृਤਾਂ ਸੁਕਨ੍ਯਾਂ ਤਾਮਪਸ਼੍ਯਤਾਮ੍
ਕੁਝ ਸਮੇਂ ਬਾਅਦ, ਹੇ ਰਾਜਾ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿਚੋਂ ਦੋਵਾਂ ਅਸ਼ਵਿਨੀਕੁਮਾਰਾਂ ਨੇ ਸੁਕੰਯਾ ਨੂੰ ਸੋਹਣੀ ਤੇ ਚਮਕਦਾਰ ਵੇਖਿਆ, ਜੋ ਸਜੀ ਹੋਈ ਘੁੰਮ ਰਹੀ ਸੀ।
ਤਾਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਦਰ੍ਸ਼ਨੀਯਾਙ੍ਗੀਂ ਦੇਵਰਾਜਸੁਤਾਮਿਵ। ਊਚਤੁਃ ਸਮਭਿਦ੍ਰੁਤ੍ਯ ਨਾਸਤ੍ਯਾਵਸ਼੍ਵਿਨਾਵਿਦਮ੍
ਉਸਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਜਿਸ ਦੇ ਅੰਗ ਸੋਹਣੇ ਸਨ, ਜਿਵੇਂ ਦੇਵਰਾਜ ਦੀ ਧੀ ਹੋਵੇ, ਦੋਵੇਂ ਅਸ਼ਵਿਨੀਕੁਮਾਰ ਉਸ ਕੋਲ ਆਏ ਤੇ ਆਖਣ ਲੱਗੇ:
ਕਸ੍ਯ ਤ੍ਵਮਸਿ ਵਾਮੋਰੁ ਵਨੇऽਸ੍ਮਿਨ੍ਕਿਂ ਕਰੋषਿ ਚ। ਇਚ੍ਛਾਵ ਭਦ੍ਰੇ ਜ੍ਞਾਤੁਂ ਤ੍ਵਾਂ ਤਤ੍ਵਮਾਖ੍ਯਾਹਿ ਸ਼ੋਭਨੇ
"ਤੂੰ ਕੌਣ ਹੈਂ, ਸੋਹਣੀਆਂ ਰਾਣੀਆਂ ਵਾਲੀ, ਤੇ ਇਸ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਕੀ ਕਰ ਰਹੀ ਹੈਂ? ਅਸੀਂ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਾਂ ਕਿ ਤੂੰ ਸਾਨੂੰ ਆਪਣੇ ਬਾਰੇ ਸੱਚ ਦੱਸ, ਸੋਹਣੀਏ।"
ਤਤਃ ਸੁਕਨ੍ਯਾ ਸਂਵੀਤਾ ਤਾਵੁਵਾਚ ਸੁਰੋਤ੍ਤਮੌ। ਸ਼ਰ੍ਯਾਤਿਤਨਯਾਂ ਵਿਤ੍ਤਂ ਭਾਰ੍ਯਾਂ ਮਾਂ ਚ੍ਯਵਨਸ੍ਯ ਚ
ਫਿਰ ਸੁਕੰਯਾ ਨੇ ਲਜਜਾ ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਢੱਕ ਕੇ, ਉਹਨਾਂ ਦੋਵਾਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, "ਮੈਨੂੰ ਸ਼ਰਯਾਤੀ ਦੀ ਧੀ ਤੇ ਚਯਵਨ ਦੀ ਪਤਨੀ ਜਾਣੋ।"
ਨਾਮ੍ਨਾ ਚਾਹਂ ਸੁਕਨ੍ਯੇਤਿ ਨृਲੋਕੇऽਸ੍ਮਿਨ੍ਪ੍ਰਤਿष੍ਠਿਤਾ। ਸਾऽਹਂਸਰ੍ਵਾਤ੍ਮਨਾ ਨਿਤ੍ਯਂ ਭਰ੍ਤਾਰਮਨੁਵਰ੍ਤਿਨੀ
"ਮੇਰਾ ਨਾਂ ਸੁਕੰਯਾ ਹੈ ਤੇ ਇਸ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਮੇਰੀ ਚੰਗੀ ਪਛਾਣ ਹੈ। ਮੈਂ ਹਮੇਸ਼ਾ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਦੀ ਪੂਰੀ ਨਿਭਾ ਨਾਲ ਸੇਵਾ ਕਰਦੀ ਹਾਂ।"
ਅਥਾਸ਼੍ਵਿਨੌ ਪ੍ਰਹਸ੍ਯੈਤਾਮਬ੍ਰੂਤਾਂ ਪੁਨਰੇਵ ਤੁ। ਕਥਂ ਤ੍ਵਮਸਿ ਕਲ੍ਯਾਣਿ ਪਿਤ੍ਰਾ ਦਤ੍ਤਾऽऽਗਤਾ ਵਨੇ
ਫਿਰ ਅਸ਼ਵਿਨੀਕੁਮਾਰ ਮੁਸਕਰਾ ਕੇ ਮੁੜ ਆਖਣ ਲੱਗੇ, "ਕਿਵੇਂ, ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੀ, ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਪਿਓ ਵਲੋਂ ਦਿੱਤੀ ਹੋਈ ਹੋ ਕੇ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਆ ਗਈ ਹੈਂ?"
ਭ੍ਰਾਜਸੇऽਸ੍ਮਿਨ੍ਵਨੇ ਭੀਰੁ ਵਿਦ੍ਯੁਤ੍ਸੌਦਾਮਨੀ ਯਥਾ। ਨ ਦੇਵੇष੍ਵਪਿ ਤੁਲ੍ਯਾਂ ਹਿ ਤ੍ਵਯਾ ਪਸ਼੍ਯਾਵ ਭਾਮਿਨਿ
"ਤੂੰ ਇਸ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਬਿਜਲੀ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਚਮਕ ਰਹੀ ਹੈਂ, ਡਰਪੋਕੀਏ। ਅਸੀਂ ਤਾਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਵੀ ਤੇਰੇ ਵਰਗੀ ਕੋਈ ਨਹੀਂ ਵੇਖੀ, ਸੋਹਣੀਏ।"
ਅਨਾਭਰਣਸਂਪਨ੍ਨਾ ਪਰਮਾਮ੍ਬਰਵਰ੍ਜਿਤਾ। ਸ਼ੋਭਯਸ੍ਯਧਿਕਂ ਭਦ੍ਰੇ ਵਨਮਪ੍ਯਨਲਂਕृਤਾ
"ਤੂੰ ਗਹਿਣਿਆਂ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਤੇ ਸਧਾਰਣ ਕੱਪੜੇ ਪਾਈ ਹੋਈ ਹੈਂ, ਪਰ ਫਿਰ ਵੀ, ਭਲੀਏ, ਤੂੰ ਇਸ ਜੰਗਲ ਨੂੰ ਹੋਰ ਵੀ ਸੋਹਣਾ ਕਰ ਰਹੀ ਹੈਂ, ਬਿਨਾ ਸਿੰਗਾਰ ਦੇ ਵੀ।"
ਸਰ੍ਵਾਭਰਣਸਂਪਨਨਾ ਪਰਮਾਮ੍ਵਰਧਾਰਿਣੀ। ਸ਼ੋਭੇਥਾਸ੍ਤ੍ਵਨਵਦ੍ਯਾਙ੍ਗਿ ਨ ਤ੍ਵੇਵਂ ਮਲਪਙ੍ਕਿਨੀ
"ਜੇ ਤੂੰ ਸਾਰੇ ਗਹਿਣੇ ਪਾ ਲਏ ਤੇ ਵਧੀਆ ਕੱਪੜੇ ਪਾ ਲਏ, ਤਾਂ ਨਿਰਦੋਸ਼ ਅੰਗਾਂ ਵਾਲੀ, ਤੂੰ ਹੋਰ ਵੀ ਚਮਕਦੀ। ਪਰ ਮੈਲ ਤੇ ਧੂੜ ਨਾਲ ਲਿਪਟੀ ਹੋਈ, ਤੂੰ ਐਸਾ ਨਹੀਂ ਲੱਗਦੀ।"
ਕਸ੍ਮਾਦੇਵਂਵਿਧਾ ਭੂਤ੍ਵਾ ਜਰਾਜਰ੍ਜਰਿਤਂ ਪਤਿਮ੍। ਤ੍ਵਮੁਪਾਸ੍ਸੇ ਹ ਕਲ੍ਯਾਣਿ ਕਾਮਭੋਗਬਹਿष੍ਕृਤਮ੍
ਹੇ ਸੁਭਾਗਵਤੀ, ਤੂੰ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸੋਹਣੀ ਜਵਾਨੀ ਵਾਲੀ ਹੋ ਕੇ, ਵੱਡੀ ਉਮਰ ਦੇ, ਬੁੱਢੇ, ਕਾਮ ਸੁਖਾਂ ਤੋਂ ਵੰਝੇ ਹੋਏ ਪਤੀ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਿਉਂ ਕਰ ਰਹੀ ਹੈਂ?
ਅਸਮਰ੍ਥਂ ਪਰਿਤ੍ਰਾਣੇ ਪੋषਣੇ ਤੁ ਸ਼ੁਚਿਸ੍ਮਿਤੇ। ਸਾ ਤ੍ਵਂ ਚ੍ਯਵਨਮੁਤ੍ਸृਜ੍ਯਵਰਯਸ੍ਵੈਕਮਾਵਯੋਃ
ਹੇ ਸੁਚਿੱਤ ਹਾਸੇ ਵਾਲੀ, ਉਹ ਤੇਰੀ ਰੱਖਿਆ ਜਾਂ ਪਾਲਣਾ ਕਰਨ ਦੇ ਯੋਗ ਨਹੀਂ। ਤੂੰ ਚ੍ਯਵਨ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ ਸਾਡੀਆਂ ਵਿਚੋਂ ਕਿਸੇ ਇੱਕ ਨੂੰ ਪਤੀ ਵਜੋਂ ਚੁਣ ਲੈ।